Adhyaya 10

Verse 1

श्रीसूत उवाच । वेतालवरदे तीर्थे नरः स्नात्वा द्विजोत्तमाः । ततः शनैःशनैर्गच्छेद्गन्धमादनपर्वतम्

သီရိ စူတက မိန့်ကြားသည်– အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဝေတාලဝရဒ တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် တဖြည်းဖြည်းဖြင့် ဂန္ဓမာဒန တောင်သို့ သွားရမည်။

Verse 2

योंऽबुधौ सेतुरूपेण वर्तते गन्धमादनः । स मार्गो ब्रह्मलोकस्य विश्वकर्त्रा विनिर्मितः

သမုဒ္ဒရာအတွင်း၌ စေတု (တံတား) အဖြစ် တည်ရှိသော ဂန္ဓမာဒနသည် ဘြဟ္မလောကသို့ သွားရာလမ်းဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာလောကကို ဖန်ဆင်းသော စကြဝဠာဖန်ဆင်းရှင်က တည်ဆောက်ထားသည်။

Verse 3

लक्षकोटिसहस्राणि सरांसि सरितस्तथा । समुद्राश्च महापुण्या वनान्यप्याश्रमाणि च

ရေကန်များသည် သိန်းပေါင်း၊ ကုဋေပေါင်း များစွာရှိပြီး၊ ထိုနည်းတူ မြစ်များလည်းရှိသည်။ အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော သမုဒ္ဒရာများနှင့် တောတန်းများလည်း—အာရှရမ်များနှင့်အတူ ရှိ၏။

Verse 4

पुण्यानि क्षेत्रजातानि वेदारण्या दिकानि च । मुनयश्च वसिष्ठाद्या सिद्धचारणकिन्नराः

အရပ်မျက်နှာတိုင်းတွင် ပုဏ္ဏမြတ်သော က్షೇತ್ರများနှင့် ‘ဝေဒတော’ များရှိသည်။ ဝသိဋ္ဌမှ စ၍ မုနိများ၊ ထို့ပြင် စိဒ္ဓ၊ ချာရဏ၊ ကိန္နရတို့လည်း ရှိ၏။

Verse 5

लक्ष्म्या सह धरण्या च भगवान्मधुसूदनः । सावित्र्या च सरस्वत्या सहैव चतु राननः

ထိုနေရာ၌ ဘဂဝန် မဓုသူဒန (ဗိဿဏု) သည် လက္ခမီနှင့် ဓရဏီ (မြေမိခင်) တို့နှင့်အတူ ရှိ၏။ ထို့ပြင် စာဝိတြီနှင့် စရသွတီတို့နှင့်အတူ စတုရာနန (ဗြဟ္မာ) လည်း ရှိ၏။

Verse 6

हेरंबः षण्मुखश्चैव देवाश्चेंद्रपुरोगमाः । आदित्यादिग्रहाश्चैव तथाष्टौ वसवो द्विजाः

ထိုနေရာ၌ ဟေရံဘ (ဂဏေရှ) နှင့် ဩဏ္မုခ (စကန္ဒ) ရှိပြီး၊ အင်ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝများလည်း ရှိ၏။ အာဒိတျယမှ စသော ဂြဟ (ကောင်းကင်အလင်းတန်းများ) နှင့် ဝစုရှစ်ပါးလည်း ရှိသည်၊ ဟေ ဒွိဇ။

Verse 7

पितरोलोकपालाश्च तथान्ये देवता गणाः । महापातकसंघानां नाशने लोकपावने

ထိုနေရာ၌ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ)၊ လောကပာလ (လောကကိုကာကွယ်သူများ) နှင့် အခြား ဒေဝတော်အဖွဲ့များလည်း ရှိ၏။ ထိုသည်ကား လောကကို သန့်စင်ပေး၍ မဟာအပြစ်အစုအဝေးတို့ကို ဖျက်ဆီးသော သန့်ရှင်းသည့် ဓာမဖြစ်၏။

Verse 9

दिवानिशं वसंत्यत्र पर्वते गंधमादने । अत्र गौरी सदा तुष्टा हरेण सह वर्तते । अत्र किन्नरकांतानां क्रीडा जागर्ति नित्यशः । तस्य दर्शनमात्रेण बुद्धिसौख्यं नृणां भवेत्

ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်၌ သူတို့သည် နေ့ညမပြတ် နေထိုင်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ဂေါရီသည် အမြဲပျော်ရွှင်၍ ဟရ (ရှီဝ) နှင့်အတူ တည်ရှိနေသည်။ ထိုနေရာ၌ ကိန္နရတို့၏ ချစ်သူမိန်းမများ၏ ကစားပွဲသည် နిత్యတမ်း နိုးကြားလျက်ရှိသည်။ ထိုတောင်ကို မြင်ရုံသာဖြင့် လူတို့၏ စိတ်နှင့် ဉာဏ်ပညာ၌ သက်သာချမ်းသာမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 10

तन्मूर्धनि कृतावासाः सिद्धचारणयोषितः । पूजयंति सदा कालं शंकरं गिरिजापतिम्

ထိုတောင်၏ ထိပ်ပေါ်တွင် စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏတို့၏ မိန်းမများ နေထိုင်ကြသည်။ သူတို့သည် အချိန်မရွေး ဂိရိဇာပတိ ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို အမြဲပူဇော်ကန်တော့ကြသည်။

Verse 11

कोटयो ब्रह्महत्यानामगम्यागमकोटयः । अंगलग्नैर्विनश्यंति गन्धमादनमारुतैः

ဗြဟ္မဟတ္တျာကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များ ကုဋိများနှင့် တားမြစ်လွန်ကျူးမှုများ ကုဋိမရေတွက်နိုင်သမျှ—ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင်ကပ်လျက်ရှိနေသော်လည်း—ဂန္ဓမာဒန၏ လေတံခွန်များကြောင့် ပျက်စီးသွားကြသည်။

Verse 12

असावुल्लोलकल्लोले तिष्ठन्मध्ये महांबुधौ । आसीन्मुनिगणैः सेव्यः पुरा वै गन्धमादनः

ဤဂန္ဓမာဒနသည် လှိုင်းတက်လှိုင်းကျ အလွန်ကြီးမားသော သမုဒ္ဒရာအလယ်၌ ရပ်တည်နေသည်။ ရှေးကာလ၌ မုနိအုပ်စုများက လာရောက်လေးစားကာ သာသနာပြုသည့် သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 13

ततो नलेन सेतौ तु बद्धे तन्मध्यगोचरः । रामाज्ञयाखिलैः सेव्यो बभूव मनुजैरपि

ထို့နောက် နလက စေတု (တံတား) ကို ဆောက်ပြီးသောအခါ ဤ(တောင်)သည် ထိုလမ်းကြောင်း၏ အလယ်ပိုင်းတွင် သွားလာနိုင်သည့် အကွာအဝေးအတွင်း ဝင်လာ하였다။ ရာမ၏ အမိန့်တော်အရ ၎င်းသည် အားလုံးက လာရောက်လေးစားကာ သာသနာပြုရမည့် နေရာဖြစ်လာခဲ့သည်—လူသားတို့ပင်လျှင်။

Verse 14

सेतुरूपं गिरिं तं तु प्रार्थयेद्गंधमादनम् । क्षमाधर महापुण्य सर्वदेवनमस्कृत

ထို့နောက် စေတုရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော ဂန္ဓမာဒန တောင်ကို ဆုတောင်းပန်ကြားရမည်— “အို မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်သူ၊ အို မဟာပုဏ္ဏိယရှိသူ၊ အို နတ်တို့အားလုံးက နမസ്കာရပြုသူ”

Verse 15

विष्ण्वा दयोऽपि ये देवास्सेवंते श्रद्धया सह । तं भवंतमहं पद्भ्यामाक्रमामि नगोत्तम

“ဗိဿနုနှင့် အခြားနတ်များပင် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် သင်ကို ဆည်းကပ်ကြသည်; သို့သော် အို တောင်တို့အထွဋ်အမြတ်၊ ကျွန်ုပ်သည် ခြေဖြင့် သင်ပေါ်သို့ လှမ်းတက်နေပါသည်”

Verse 16

क्षमस्व पादघातं मे दयया पापचेतसः । त्वन्मूर्द्धनि कृतावासं शंकरं दर्शयस्व मे

“ကရုဏာဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ ခြေထောက်ထိခိုက်မှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ—အပြစ်ရှိသောစိတ်မှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သင်၏ ထိပ်တန်း၌ နေထိုင်သော ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို ကျွန်ုပ်အား မြင်တွေ့ခွင့်ပေးပါ”

Verse 17

प्रार्थयित्वा नरस्त्वेवं सेतुरूपं नगोत्तमम् । ततो मृदुपदं गच्छेत्पावनं गन्धमादनम्

ဤသို့ စေတုရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော တောင်တို့အထွဋ်အမြတ်ကို ဆုတောင်းပြီးနောက် လူသည် နူးညံ့သော ခြေလှမ်းများဖြင့် သန့်စင်ပေးသော ဂန္ဓမာဒန သို့ သွားရမည်။

Verse 18

अब्धौ तत्र नरः स्नात्वा पर्वते गन्धमादने । पिंडदानं ततः कुर्यादपि सर्षपमात्रकम्

အဲဒီနေရာတွင် သမုဒ္ဒရာ၌ ရေချိုးပြီး (ထို့နောက်) ဂန္ဓမာဒန တောင်သို့ သွားကာ ပိဏ္ဍဒါန (piṇḍa-dāna) ကို ပြုလုပ်ရမည်—မုန်ညင်းစေ့အရွယ်သာ ဖြစ်စေကာမူ။

Verse 19

तृप्तिं प्रयांति पितरस्तस्य यावद्युगक्षयः । शमीदलसमानान्वा दद्यात्पिंडान्पितॄन्प्रति

သူ၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့သည် ယုဂအဆုံးတိုင်အောင် စိတ်ကျေနပ်တော်မူကြသည်။ သို့မဟုတ် ပိတೃတို့အတွက် ရှမီရွက်အရွယ်အစားနှင့်တူသော ပိဏ္ဍ (piṇḍa) များကို ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 21

सर्वतीर्थोत्तमं पुण्यं नाम्ना पापविनाशनम् । अस्ति पुण्यतमं विप्राः पवित्रे गन्धमादने

ဗြာဟ္မဏတို့ရေ—သန့်ရှင်းသော ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်တွင် အလွန်ပုဏ္ဏိယရှိ၍ တီရ္ထများအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော “ပါပဝိနာသန” ဟု အမည်ရ တီရ္ထတစ်ခု ရှိပြီး အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။

Verse 22

यस्य संस्मरणादेव गर्भवासो न विद्यते । तत्प्राप्य तु नरः स्नायात्स्वदे हमलनाशनम् । तत्र स्नानान्नरो याति वैकुण्ठं नात्र संशयः

ထိုတီရ္ထကို သတိရရုံဖြင့်ပင် ထပ်မံ ဂರ್ಭဝင်နေထိုင်ရခြင်း မရှိတော့။ ထိုနေရာသို့ ရောက်လျှင် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ မလင်ကို ဖယ်ရှားရန် အဲဒီမှာ ရေချိုးသင့်သည်။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးခြင်းဖြင့် လူသည် ဝိုင်ကුණ္ဌ (Vaikuṇṭha) သို့ ရောက်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 23

ऋषय ऊचुः । सूत पापविनाशाख्य तीर्थस्य ब्रूहि वैभवम् । व्यासेन बोधितस्त्वं हि वेत्सि सर्वं महामुने

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—“အို စူတ! ‘ပါပဝိနာသန’ ဟု ခေါ်သော တီရ္ထ၏ ဂုဏ်မဟိမကို ပြောပြပါ။ သင်သည် ဗျာသမှ သင်ကြားခံရသူဖြစ်သဖြင့်၊ အို မဟာမုနိ၊ အရာအားလုံးကို သိတတ်၏။”

Verse 24

श्रीसूत उवाच । ब्रह्माश्रमपदे वृत्तां पार्श्वे हिमवतः शुभे । वक्ष्यामि ब्राह्मणश्रेष्ठा युष्माकं तु कथां शुभाम्

သီရိ စူတက ဆိုသည်—“ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့ရေ၊ ဟိမဝတ်တောင်၏ မင်္ဂလာရှိသော ဘက်ခြမ်း၌ တည်သော သန့်ရှင်းသည့် ဘြဟ္မာအာရှရမ် နေရာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော မင်္ဂလာကထာကို သင်တို့အား ငါ ပြောကြားမည်။”

Verse 25

अस्याश्रमपदं पुण्यं ब्रह्माश्रमपदे शुभे । नानावृक्षगणाकीर्णं पार्श्वे हिमवतः शुभे

ထိုအာရှရမ်နေရာသည် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် မင်္ဂလာပြည့်ဝ၍ “ဗြဟ္မာအာရှရမ်” ဟု ခေါ်ကြသည့် ကောင်းမြတ်သော ဗြဟ္မာအာရှရမ်ပဒ၌ တည်ရှိသည်။ ဟိမဝတ်တောင်၏ မင်္ဂလာဘက်၌ မျိုးစုံသစ်ပင်အုပ်စုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 26

वहुगुल्मलताकीर्णं मृगद्विपनिषेवितम् । सिद्धचारणसंघुष्टं रम्यं पुष्पितकाननम्

ထိုနေရာသည် ချုံပင်နှင့် လျားပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ထူထပ်၍ သမင်နှင့် ဆင်တို့ လာရောက်နေထိုင်ရာ ဖြစ်သည်။ စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏအစုတို့၏ သံလွင်လွင်ကြားရပြီး ပန်းပွင့်ဝေဆာသည့် လှပသော တောကန်နန် ဖြစ်၏။

Verse 27

वृतिभिर्बहुभिः कीर्णं तापसैरुशोभितम् । ब्राह्मणैश्च महाभागैः सूर्यज्वलनसंनिभैः

ထိုနေရာသည် အကာအရံနှင့် ဝန်းရံခြံစည်းရိုးများစွာဖြင့် ပတ်လည်ကာရံထားပြီး တပသဝင်တို့ကြောင့် လှပတင့်တယ်သည်။ ထို့ပြင် ကံကောင်းမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများလည်း ရှိ၍ နေမင်း၏ မီးလောင်တောက်ပမှုကဲ့သို့ တေဇောမယ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 28

नियमव्रतसं पन्नैः समाकीर्णं तपस्विभिः । दीक्षितैर्यागहेतोश्च यताहारैः कृतात्मभिः

ထိုနေရာသည် နိယမနှင့် ဝရတတို့ ပြည့်စုံသော တပသဝင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယဇ္ဉအတွက် ဒိက္ခာခံယူထားသူများ၊ အင်ဒြိယသံယမရှိသူများ၊ အာဟာရကို ကန့်သတ်သူများ၊ ကိုယ်တိုင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 29

वेदाध्ययनसंपन्नैर्वैदिकैः परिवेष्टितम् । वर्णिभिश्च गृहस्थैश्च वानप्रस्थैश्च भिक्षुभिः

ထိုနေရာသည် ဝေဒကို လေ့လာသင်ယူမှု ပြည့်စုံသော ဝေဒိကပုဂ္ဂိုလ်များက ပတ်လည်ဝန်းရံထားသည်။ ထို့အပြင် ဗြဟ္မချာရီကျောင်းသားများ၊ ဂೃಹස්ထများ၊ ဝါနပရස්ထများနှင့် ဘိက္ခုများလည်း ပါဝင်ကြသည်။

Verse 30

स्वाश्रमाचारनिरतैः स्ववर्णोक्तविधायिभिः । वालखिल्यैश्च मुनिभिः संप्राप्तैश्च मरीचिभिः

ထိုအာရှရမ်၌ မိမိတို့၏ အာရှရမ်ဓမ္မကို တည်ကြည်စွာလိုက်နာ၍ မိမိတို့၏ ဝဏ္ဏအလိုက် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိပူဇာများကို သစ္စာရှိစွာ ဆောင်ရွက်နေသော ရှင်မုနီတို့ ရှိကြသည်။ ဝါလခိလျ မုနီတို့လည်း ရှိပြီး မရီချိ အစရှိသော မဟာရိရှီတို့လည်း ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

Verse 31

तत्राश्रमे पुरा कश्चिच्छूद्रो दृढमतिर्द्विजाः । साहसी ब्राह्मणाभ्याशमाजगाम मुदान्वितः

အို ဒွိဇာတို့၊ ရှေးကာလ၌ ထိုအာရှရမ်တွင် သတ္တိပြင်းသော သဘောသဘာဝရှိသည့် ဒြဍ္ဍမတိ အမည်ရှိ ရှုဒ္ဒရ တစ်ဦးရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့အနီးသို့ လာရောက်하였다။

Verse 32

आगतो ह्याश्रमपदं पूजितश्च तपस्विभिः । नाम्ना दृढमतिः शूद्रः साष्टांगं प्रणनाम वै

သူသည် အာရှရမ်နေရာသို့ ရောက်လာပြီး တပသ္ဝင်တို့က ဂုဏ်ပြုလေးစားစွာ ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။ ဒြဍ္ဍမတိ အမည်ရှိ ရှုဒ္ဒရသည် ထို့နောက် အဋ္ဌာင်္ဂ ပရဏာမဖြင့် အပြည့်အဝ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့하였다။

Verse 33

तान्स दृष्ट्वा मुनिगणान्देवकल्पान्महौजसः । कुर्वतो विविधान्यज्ञान्संप्रहृष्य स शूद्रकः

သူသည် နတ်တော်တူသကဲ့သို့ မြင့်မြတ်၍ တပဿာတေဇောအင်အားကြီးမားသော မုနီအစုအဝေးတို့က မျိုးစုံသော ယဇ္ဉများကို ဆောင်ရွက်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် ထိုရှုဒ္ဒရသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်လှသည်။

Verse 34

अथास्य बुद्धिरभवत्तपःकर्तुमनुत्तमम् । ततोऽब्रवीत्कुलपतिं मुनिमागत्य तापसम्

ထို့နောက် သူ၏စိတ်တွင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်လိုသော အကြံဉာဏ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထို့ကြောင့် အာရှရမ်၏ ကုလပတိဖြစ်သော တပသ္ဝီ မုနီထံသို့ သွားရောက်ကာ စကားဆို하였다။

Verse 35

दृढमतिरुवाच । तपोधन नमस्तेऽस्तु रक्ष मां करुणानिधे । तव प्रसादादिच्छामि धर्मं चर्तुं द्विजर्षभ

ဒృဍ္ဍမတိက ပြောသည်– “တပဓန (တပဿာ၏ ရတနာ) အရှင်၊ နမස්ကာရပါ၏။ ကရုဏာနိဓိ (ကရုဏာ၏ သိုလှောင်ရာ) အရှင်၊ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ။ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး (ဒွိဇဝೃಷഭ) အရှင်၏ ပရသာဒကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ဓမ္မကို လိုက်နာကျင့်သုံးလိုပါသည်။”

Verse 36

तस्मादभिगतं मां त्वं यागे दीक्षय सुव्रत । ब्रह्मन्नवरवर्णोऽहं शूद्रो जात्यास्मि सत्तम

“ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အရှင်ထံသို့ ရောက်လာပြီးဖြစ်သဖြင့်၊ သုဝရတ (ကတိသစ္စာကောင်း) အရှင်၊ ယဇ္ဉာအတွက် ဒီက္ခာ ပေးတော်မူပါ။ ဘြာဟ္မဏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် အနိမ့်ဆုံး ဝဏ္ဏ၌ ဖြစ်ပြီး၊ မွေးရာပါအားဖြင့် ရှူဒြ ဖြစ်ပါသည်၊ အရှင်မြတ်။”

Verse 37

शुश्रूषां कर्तुमिच्छामि प्रपन्नाय प्रसीद मे । एवमुक्ते तु शूद्रेण तमाह ब्राह्मणस्तदा

“ကျွန်ုပ်သည် ရိုသေစွာ အမှုထမ်းခြင်း (śuśrūṣā) ကို ပြုလိုပါသည်။ အားကိုးဝင်ရောက်လာသူ ကျွန်ုပ်အပေါ် သနားကြင်နာ၍ ပျော်ရွှင်တော်မူပါ။” ရှူဒြက ဤသို့ ပြောသောအခါ ဘြာဟ္မဏက ထိုသူအား ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 38

कुलपतिरुवाच । यागे दीक्षयितुं शक्यो न शूद्रो हीनजन्मभाक् । श्रूयतां यदि ते बुद्धिः शुश्रूषानिरतो भव

ကူလပတိက ပြောသည်– “ရိုးရာစည်းကမ်းအရ မွေးရာပါအနိမ့်ဟု သတ်မှတ်ခံရသော ရှူဒြကို ယဇ္ဉာအတွက် ဒီက္ခာပေးရန် မဖြစ်နိုင်။ သို့သော် နားထောင်လော့—သင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက် အမှန်တကယ် ထိုသို့ပင် ဖြစ်လျှင် အမှုထမ်းခြင်း၌ တည်ကြည်စွာ နေပါ။”

Verse 39

उपदेशो न कर्तव्यो जातिहीनस्य कर्हिचित् । उपदेशे महान्दोष उपाध्यायस्य विद्यते

“‘ဇာတိမရှိသူ’ ဟု သတ်မှတ်ခံရသူအား မည်သည့်အခါမျှ ဥပဒေသ (သင်ကြားချက်) မပေးသင့်။ ဥပဒေသ ပေးလျှင် ဆရာ (ဥပာဓျာယ) အပေါ် မဟာဒోష ကြီးမားစွာ ဖြစ်တတ်သည်ဟု သာස්တရက ဆိုသည်။”

Verse 40

नाध्यापयेद्बुधः शूद्रं तथा नैव च याजयेत् । न पाठयेत्तथा शूद्रं शास्त्रं व्याकरणादिकम्

ပညာရှိသူသည် ရှူဒြကို မသင်ကြားစေသင့်၊ ထို့ပြင် သူ့အတွက် ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲကိုလည်း မဆောင်ရွက်ပေးသင့်။ ထိုနည်းတူ ရှူဒြအား သာස්တရ—ဗျာကရဏ စသည့် ပညာရပ်များ—ကို မလေ့လာစေသင့်။

Verse 41

काव्यं वा नाटकं वापि तथालंकारमेव च । पुराणमितिहासं च शूद्रं नैव तु पाठयेत्

ကဗျာဖြစ်စေ နာဋကဖြစ်စေ၊ အလင်္ကာရပညာရပ်ဖြစ်စေ၊ ထို့ပြင် ပုရာဏနှင့် အိတိဟာသတို့ကိုလည်း ရှူဒြအား မသင်ကြားစေသင့်။

Verse 42

यदि चोपदिशेद्विप्रः शूद्रं चैतानि कर्हिचित् । त्यजेयुर्ब्राह्मणा विप्रं तं ग्रामाद्ब्रह्मसंकुलात्

အကယ်၍ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးက မည်သည့်အခါမဆို ရှူဒြအား ဤအရာများကို သင်ကြားပေးခဲ့လျှင်၊ ဘြာဟ္မဏတို့သည် ဗేదသန့်ရှင်းမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သော ရွာမှ ထိုဘြာဟ္မဏကို နှင်ထုတ်သင့်သည်။

Verse 43

शूद्राय चोपदेष्टारं द्विजं चंडालवत्त्यजेत् । शूद्रं चाक्षरसंयुक्तं दूरतः परिवर्जयेत्

ရှူဒြကို သင်ကြားပေးသော ဒွိဇကို ချဏ္ဍာလကဲ့သို့ စွန့်ပစ်သင့်သည်။ ထို့ပြင် အက္ခရာနှင့် ကမ္ဘာဓမ္မစာပေသင်ယူမှုတွင် ပါဝင်လာသော ရှူဒြကို အဝေးမှပင် ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 44

अतः शुश्रूष भद्रं ते ब्राह्मणाञ्छ्रद्धया सह । शूद्रस्य द्विजशुश्रूषा मन्वादिभिरुदीरिता

ထို့ကြောင့် သင်၏ကောင်းကျိုးအတွက် သဒ္ဓါဖြင့် ဘြာဟ္မဏတို့ကို ဝတ်ပြုစေကာ။ ရှူဒြအတွက် ဒွိဇတို့ကို ဝန်ဆောင်ခြင်းသည် မနုနှင့် အခြားဓမ္မအာဏာပိုင်တို့က သင့်လျော်သော အကျင့်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 45

नहि नैसर्गिकं कर्म परित्यक्तुं त्वमर्हसि । एवमुक्तस्तु मुनिना स शूद्रोऽचिंतयत्तदा

“သင်၏ သဘာဝအလျောက် (သတ်မှတ်ထားသော) တာဝန်ဓမ္မကို မစွန့်ပစ်သင့်။” မုနိ၏ဤစကားကြားသော် ထိုရှုဒြသည် ထိုခဏ၌ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားလေ၏။

Verse 46

किं कर्तव्यं मया त्वद्य व्रते श्रद्धा हि मे पुरा । यथा स्यान्मम विज्ञानं यतिष्येऽहं तथाद्य वै

(သူစဉ်းစားသည်:) “ယနေ့ ငါ ဘာကို လုပ်သင့်သနည်း? အရင်က ငါ့တွင် ဝရတအပေါ် သဒ္ဓါ အမှန်တကယ်ရှိခဲ့သည်။ ငါ့အတွင်း ဉာဏ်သိမြင်မှု ပေါ်ထွန်းစေရန် ယနေ့ပင် ထိုသို့အတိုင်း ကြိုးစားမည်။”

Verse 47

इति निश्चित्य मनसा शूद्रो दृढमतिस्तदा । गत्वाश्रमपदाद्दूरं कृतवानुटजं शुभम्

ဤသို့ စိတ်၌ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ထိုရှုဒြသည် ထိုခဏ၌ အကြံဉာဏ်တည်ကြည်လာ၏။ အာရှရမနေရာမှ ဝေးဝေးသို့ သွားကာ မင်္ဂလာရှိသော တဲငယ်တစ်လုံး ဆောက်လုပ်하였다။

Verse 48

तत्र वै देवतागारं पुण्यान्यायतनानिच । पुष्पारामादिकं चापि तटाकखननादिकम्

ထိုနေရာ၌ သူသည် ဒေဝတာအတွက် ဘုရားကျောင်းတစ်ခုနှင့် အခြား ကုသိုလ်ပြုရာ သန့်ရှင်းသော အဆောက်အအုံများကို တည်ဆောက်하였다။ ပန်းဥယျာဉ်များကိုလည်း ပြုလုပ်ပြီး ရေကန်တူးခြင်းကဲ့သို့သော အလုပ်များကိုလည်း ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 49

श्रद्धया कारयामास तपःसिद्ध्यर्थमात्मनः । अभिषेकांश्च नियमानुपवासादिकानपि

သဒ္ဓါဖြင့် သူသည် မိမိ၏ တပဿာ စိဒ္ဓိရရန်အတွက် ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်စေ하였다။ ထို့ပြင် အဘိသေက၊ နိယမ (စည်းကမ်းတကျ လိုက်နာမှု) နှင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်ခြင်း) စသည့် အကျင့်များကိုလည်း ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 50

बलिं च कृत्वा हुत्वा च दैवतान्यभ्यपूजयत् । संकल्पनियमोपेतः फलाहारो जितेंद्रियः

ဗလိ (ပူဇော်သကာ) ကို ဆက်ကပ်၍ ဟိုးမ (homa) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူသည် ဒေဝတားတို့ကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်하였다။ သန့်ရှင်းသော သင်္ကల్పနှင့် နိယမတို့ကို တည်ကြည်စွာလိုက်နာ၍ ဖလဟာရဖြင့်သာ နေထိုင်ကာ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

Verse 51

नित्यं कंदैश्च मूलैश्च पुष्पैरपि तथा फलैः । अतिथीन्पूजयामास यथावत्समुपागतान्

သူသည် နေ့စဉ် မုန်လာဥကဲ့သို့သော ကန်ဒ၊ အမြစ်များ၊ ပန်းများနှင့် သစ်သီးများဖြင့် အတိഥိ (ဧည့်သည်) များကို ဓမ္မအတိုင်း သင့်လျော်စွာ ကြိုဆိုဂုဏ်ပြု၍ ပူဇော်ကာ စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

Verse 52

एवं हि सुमहान्कालो व्यतिचक्राम तस्य वै । अथाश्रममगात्तस्य सुमतिर्नाम नामतः

ဤသို့ဖြင့် သူ့အတွက် အလွန်ရှည်လျားသော ကာလတစ်ခု ကုန်လွန်သွား하였다။ ထို့နောက် “စုမတိ” ဟု အမည်ဖြင့် လူသိများသော မုနိတစ်ပါးသည် သူ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 53

द्विजो गर्गकुलोद्भूतः सत्यवादी जितेंद्रियः । स्वागतेन मुनिं पूज्य तोषयित्वा फलादिकैः

သူသည် ဂါရ္ဂ ကုလမှ ပေါက်ဖွားသော ဒွိဇဖြစ်၍ သစ္စာပြောသူ၊ အင်ဒြိယကို အနိုင်ယူသူ ဖြစ်သည်။ မုနိကို လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုဂုဏ်ပြုကာ သစ်သီးနှင့် အခြားရိုးရှင်းသော ပူဇော်သကာများဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 54

कथयन्वै कथाः पुण्याः कुशलं पर्यपृच्छत । इत्थं सप्रणिपाताद्यैरुपचारैस्तु पूजितः

သူသည် ကုသိုလ်ဖြစ်စေသော သန့်ရှင်းမြတ်သော ကထာများကို ပြောကြား၍ မုနိ၏ ကျန်းမာချမ်းသာမှုကို မေးမြန်း하였다။ ဤသို့ဖြင့် ပရဏိပါတ (လေးစားစွာ ဦးချ) မှ စ၍ အမျိုးမျိုးသော ဧည့်ဝတ်ပြုမှုနှင့် ဝန်ဆောင်မှုများဖြင့် မုနိကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြု하였다။

Verse 55

आशीर्भिरभिनंद्यैनं प्रतिगृह्य च सत्क्रियाम् । तमापृछ्य प्रहृष्टाप्मा स्वाश्रमं पुनराययौ

ရသေ့သည် သူ့ကို အာသီသပေး၍ ချီးမွမ်းကာ လေးစားသည့် ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို လက်ခံပြီးနောက် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားသည်။ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လျက် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်လာ하였다။

Verse 56

एवं दिनेदिने विप्रः शूद्रेस्मिन्पक्षपातवान् । आगच्छदाश्रमं तस्य द्रष्टुं तं शूद्रयोनिजम्

ဤသို့ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ထိုဗြာဟ္မဏသည် ဤရှုဒ္ဒရကို ဘက်လိုက်သဘောထားဖြင့် ရှုဒ္ဒရမျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူကို တွေ့မြင်ရန် သူ၏ အာရှရမ်သို့ မကြာခဏ လာရောက်နေ하였다။

Verse 57

बहुकालं द्विजस्याभूत्संसर्गः शूद्रयोनिना । स्नेहस्य वशमापन्नः शूद्रोक्तं नातिचक्रमे

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိုဒွိဇသည် ရှုဒ္ဒရမျိုးရိုးမွေးသူနှင့် နီးကပ်စွာ ပေါင်းသင်းခဲ့သည်။ ချစ်ခင်မှု၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သဖြင့် ရှုဒ္ဒရပြောသမျှကို မလွန်ကျူးဘဲ ထိုအတိုင်း လိုက်နာ하였다။

Verse 58

अथागतं द्विजं शूद्रः प्राह स्नेहवशीकृतम् । हव्यकव्यविधानं मे कृत्स्नं ब्रूहि मुनीश्वर

ထို့နောက် ရှုဒ္ဒရသည် ချစ်ခင်မှု၏ အာဏာအောက်သို့ ရောက်နေသော ဒွိဇကို ပြော하였다—“အို မုနီဣශ්ဝရ၊ နတ်တို့အတွက် ဟဗျ (havis) နှင့် ပိတೃတို့အတွက် ကဗျ (kavya) ပူဇော်ပွဲ၏ စည်းကမ်းနည်းလမ်းကို အပြည့်အစုံ မိန့်ကြားပါ။”

Verse 59

पितृकार्यविधानार्थं देवकार्यार्थमेव च । मंत्रानुपदिश त्वं मे महालयविधिं तथा

“ပိတೃတို့အတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကర్మဗిధိအတွက်လည်း၊ နတ်တို့အတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကర్మဗిధိအတွက်လည်း၊ မန္တရများကို ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးပါ။ ထို့ပြင် မဟာလယ (Mahālaya) အကျင့်အထုံး၏ မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကိုလည်း မိန့်ကြားပါ။”

Verse 60

अष्टकाश्राद्धकृत्यं च वैदिकं यच्च किंचन । सर्वमेतद्रहस्यं मे ब्रूहि त्वं वै गुरुर्मतः

အဋ္ဌကာ-ရှရဒ္ဓ အခမ်းအနား၏ လျှို့ဝှက်သဘောတရားများနှင့် ဝေဒိကဖြစ်သမျှ အရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးပါ။ အရှင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဂုရုဟု ယုံကြည်လက်ခံထားသဖြင့် အကုန်လုံးကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 61

एवमुक्तः स शूद्रेण सर्वमेतदुपादिशत् । कारयामास तस्यायं पितृकार्यादिकं तथा

ရှူဒြက ထိုသို့ လျှောက်ထားသဖြင့် ဒွိဇသည် အရာအားလုံးကို သူ့အား သင်ကြားပေး하였다။ ထို့ပြင် ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲနှင့် ဆက်စပ်သော တာဝန်များကိုလည်း လုပ်ဆောင်စေ하였다။

Verse 62

पितृकार्ये कृते तेन विसृष्टः स द्विजो गतः । अथ दीर्घेण कालेन पोषितः शूद्रयोनिना

သူက ဘိုးဘွားဆိုင်ရာ ကိစ္စများကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် ဒွိဇကို လွှတ်ပေး၍ ထွက်ခွာသွား하였다။ ထို့နောက် အချိန်ကြာမြင့်ပြီးမှ သူ (တစ်ဦးတည်း) သည် ရှူဒြ မျိုးရိုးမွေးဖွားမှုတွင် အသက်မွေးထောက်ပံ့ခံရ하였다။

Verse 63

त्यक्तो विप्रगणैः सोऽयं पंचत्वमगमद्द्विजः । वैवस्वतभटैर्नीत्वा पातितो नरकेष्वपि

ဗိပရဂဏများက စွန့်ပစ်သဖြင့် ဒွိဇဤသူသည် သေဆုံးခြင်းသို့ ရောက်하였다။ ယမမင်း၏ တမန်များက ခေါ်ဆောင်သွားပြီး နరకများထဲသို့လည်း ပစ်ချ하였다။

Verse 64

कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च । भुक्त्वा क्रमेण नरकांस्तदंते स्था वरोऽभवत्

ကလ္ပ ကောဋိထောင်များနှင့် ကလ္ပ ကောဋိရာများတိုင်အောင် နరకများ၏ ဒုက္ခကို အဆင့်ဆင့် ခံစားပြီးနောက်၊ အဆုံးတွင် သူသည် “သ္ထာဝရ” ဟူသော မလှုပ်ရှားသော သတ္တဝါ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 65

गर्दभस्तु ततो जज्ञे विड्वराहस्ततः परम् । जज्ञेऽथ सारमेयोऽसौ पश्चाद्वायसतां गतः

ထို့နောက် သူသည် မြည်းအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အညစ်အကြေးစား ဝက်တောအဖြစ်။ ထို့ပြီး ခွေးအဖြစ် မွေးကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျီး၏အခြေအနေသို့ ရောက်하였다။

Verse 66

अथ चंडालतां प्राप शूद्रयोनिमगात्ततः । गतवान्वैश्यतां पश्चात्क्षत्रियस्तदनंतरम्

ထို့နောက် သူသည် ချဏ္ဍာလ အခြေအနေသို့ ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် သုဒ္ဒရ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားသွားသည်။ ထို့ပြီး ဝိုင်ရှျယ အဆင့်ကို ရကာ၊ ချက်ချင်းနောက်တစ်ဖန် က္ṣတ္တရိယ အဖြစ် မွေးဖွား하였다။

Verse 67

प्रबलैर्बाध्यमानोऽसौ ब्राह्मणो वै तदाऽभवत् । उपनीतः स पित्रा तु वर्षे गर्भाष्टमे द्विजः

ကံ၏အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရသဖြင့် ထိုကာလ၌ သူသည် အမှန်တကယ် ဘြာဟ္မဏ ဖြစ်လာ하였다။ ထို ဒွိဇကို ဖခင်က ကိုယ်ဝန်စတင်ကာ ရှစ်နှစ်မြောက်တွင် ဥပနယန သင်္ကာရ ပြုလုပ်၍ ယဇ္ဉောပဝီတ သန့်ရှင်းသောကြိုးကို ဆင်မြန်းပေး하였다။

Verse 68

वर्तमानः पितुर्गेहे स्वाचाराभ्यासतत्परः । गच्छन्कदाचिद्गहने गृहीतो ब्रह्मरक्षसा

ဖခင်အိမ်၌ နေထိုင်ကာ သင့်လျော်သော အကျင့်သီလကို လေ့ကျင့်ရန် အားထုတ်နေစဉ်၊ တစ်ခါတရံ တောအုပ်ထူထဲသို့ လျှောက်သွားရာတွင် ဘြဟ္မရာက္ခသက သူ့ကို ဖမ်းဆီး하였다။

Verse 69

रुदन्भ्रमन्स्खल न्मूढः प्रहसन्विलपन्नसौ । शश्वद्धाहेति च वदन्वैदिकं कर्म सोऽत्यजत्

ငိုယိုကာ လှည့်လည်မူးဝေ၍ ခလုတ်တိုက်ကာ မိုက်မဲသကဲ့သို့—တစ်ခါ ရယ်မော၊ တစ်ခါ ငိုကြွေး—အမြဲ “လောင်ပါစေ! လောင်ပါစေ!” ဟု ဆိုလျက်၊ ဝေဒိက တာဝန်ကမ္မများကို စွန့်လွှတ်하였다။

Verse 70

दृष्ट्वा सुतं तथाभूतं पिता दुःखेन पीडितः । सुतमादाय च स्नेहा दगस्त्यं शरणं ययौ

သားကို ထိုကြောက်မက်ဖွယ်အခြေအနေဖြင့် မြင်သော် ဖခင်သည် ဝမ်းနည်းဒုက္ခကြောင့် နာကျင်လှ၏။ ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် သားကို ချီယူကာ အဂஸ္တျ မုနိထံ သာရဏာတော်ကို ရှာ၍ သွားလေ၏။

Verse 71

भक्त्या मुनिं प्रणम्यासौ पिता तस्य सुतस्य वै । तस्मै निवेदयामास स्वपुत्रस्य विचेष्टितम्

ဘက္တိဖြင့် ထိုဖခင်သည် မုနိအား ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် မိမိသား၏ ထူးဆန်း၍ စိတ်ပူဖွယ် အပြုအမူတို့ကို ထိုမုနိထံ တင်ပြလေ၏။

Verse 72

अब्रवीच्च तदा विप्रः कुम्भजं मुनिपुंगवम् । एष मे तनयो ब्रह्मन्गृहीतो ब्रह्मरक्षसा

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏသည် မုနိတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး ကုಂಭဇ မုနိထံ ပြောလေ၏— “အို ဘြဟ္မန်အရှင်၊ ဤသားသည် ဘြဟ္မရက္ခသက ဖမ်းဆီးကာ ကပ်ငြိနေပါသည်။”

Verse 73

सुखं न भजते ब्रह्मन्रक्ष तं करुणादृशा । नास्ति मे तनयोऽ प्यन्यः पितॄणामृणमुक्तये

“အို ဘြဟ္မန်အရှင်၊ သူသည် သုခမခံစားနိုင်ပါ။ ကရုဏာမျက်စိဖြင့် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးပါ။ ပိတೃတို့၏ အကြွေးမှ လွတ်မြောက်စေရန် အခြားသားတစ်ယောက်မျှ မရှိပါ။”

Verse 74

अस्य पीडाविनाशार्थमुपायं ब्रूहि कुम्भज । त्वत्समस्त्रिषु लोकेषु तपःशीलो न विद्यते

“အို ကုಂಭဇ၊ ဤပင်ပန်းနာကျင်မှုကို ဖျက်ဆီးရန် နည်းလမ်းကို မိန့်ကြားပါ။ လောကသုံးပါးတွင် တပဿနှင့် စည်းကမ်းကျင့်ဝတ်၌ သင်နှင့်တူသူ မရှိပါ။”

Verse 75

अग्रणीः शिवभक्तानामुक्तस्त्वं हि महर्षिभिः । त्वां विनास्य परित्राणं न मेपुत्रस्य विद्यते

မဟာရိရှီတို့က သင်ကို ရှီဝဘုရား၏ ဘက္တများအနက် အရှေ့ဆုံးဟု ကြေညာခဲ့သည်။ သင်မရှိလျှင် ကျွန်ုပ်၏သားအတွက် ကာကွယ်ရာ မရှိပါ။

Verse 76

पित्रे कृपां कुरुष्व त्वं दयाशीला हि साधवः । श्रीसूत उवाच । एवमुक्तस्तदा तेन कुम्भजो ध्यानमास्थितः

အို မေတ္တာကရုဏာရှိသူ၊ ဖခင်တစ်ဦးအပေါ် ကရုဏာပြုပါ; သာဓုသူတော်ကောင်းတို့သည် သဘာဝအားဖြင့် ကရုဏာရှင်များဖြစ်ကြသည်။ သရီစူတက ဆိုသည်—ထိုသို့ ပြောကြားခံရသော် ကုမ္ဘဇ (အဂස්တျ) သည် ထိုခဏ၌ ဓ్యာနသို့ ဝင်လေ၏။

Verse 77

ध्यात्वा तु सुचिरं कालमब्रवीद्ब्राह्मणं ततः । अगस्त्य उवाच । पूर्वजन्मनि ते पुत्रो ब्राह्मणोऽयं महामते

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဓ్యာနပြုပြီးနောက် သူသည် ထိုဗြာဟ္မဏကို ပြောလေ၏။ အဂස්တျက မိန့်သည်—“အို ဉာဏ်ကြီးသူ၊ ယခင်ဘဝတွင် သင်၏ဤသားသည် ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခဲ့သည်။”

Verse 78

सुमतिर्नाम विप्रोऽयं मतिं शूद्राय वै ददौ । कर्माणि वैदिकान्येष सर्वाण्युपदि देश वै

ဤဗြာဟ္မဏ၏အမည်မှာ စုမတိ ဖြစ်၏။ သူသည် ရှုဒ္ဒရတစ်ဦးအား သန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ယာကို ပေးသင်ကြားပြီး ဝေဒက ကర్మများအားလုံးကိုလည်း သင်ပြလေ၏။

Verse 79

अतोऽयं नरकान्भुक्त्वा कल्पकोटिसहस्रकम् । जातो भुवि तदंतेषु स्थावरादिषु योनिषु

ထို့ကြောင့် သူသည် ကလ္ပကုဋိထောင်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် နရကကို ခံစားရပြီး၊ ထို့နောက် အဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်၌ မလှုပ်ရှားသော သတ္တဝါတို့ကဲ့သို့ အနိမ့်ယောနီများတွင် မွေးဖွားလေ၏။

Verse 80

इदानीं ब्राह्मणो जातः कर्मशेषेण ते सुतः । यमेन प्रेषितेनात्र गृहीतो ब्रह्मरक्षसा

ယခု သင်၏သားသည် အတိတ်ကံ၏ ကျန်ရှိသော အကျိုးကြောင့် ဗြာဟ္မဏအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏; သို့ရာတွင် ဤနေရာ၌ ယမမင်း ပို့လိုက်သော ဘြဟ္မရာက္ခသက ဖမ်းဆီးယူထားသည်။

Verse 81

क्रूरेण पातकेनाद्धा पूवजन्मकृतेन वै । उपायं ते प्रवक्ष्यामि ब्रह्मरक्षोविनाशने

အမှန်တကယ်ပင် ယခင်ဘဝ၌ ပြုခဲ့သော ကြမ်းတမ်းသည့် အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်၏; ဘြဟ္မရာက္ခသကို ဖျက်ဆီးရန် နည်းလမ်းကို သင်အား ငါ ပြောမည်။

Verse 82

शृणुष्व श्रद्धया युक्तः समाधाय च मानसम् । दक्षिणांभोनिधौ विप्र सेतुरूपो महागिरिः

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် နားထောင်လော့၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေ၍ တစ်ချက်တည်း စုစည်းလော့; ဟေ ဗြာဟ္မဏ၊ တောင်ဘက် သမုဒ္ဒရာ၌ စေတုအဖြစ်ရှိသော မဟာတောင်တစ်လုံး တည်ရှိသည်။

Verse 83

वर्तते दैवतैः सेव्यः पावनो गन्धमादनः । तस्योपरि महातीर्थं नाम्ना पापविनाशनम्

ထိုနေရာ၌ နတ်တို့က ပူဇော်ကာ စေဝါပြုသော သန့်ရှင်းစေသည့် ဂန္ဓမာဒန တောင်ရှိ၏; ထိုတောင်ပေါ်တွင် ‘ပါပဝိနာသန’ ဟူသော မဟာတီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်။

Verse 84

अस्ति पुण्यं प्रसिद्धं च महापातकनाशनम् । भूतप्रेतपिशाचानां वेतालब्रह्म रक्षसाम्

ထိုတီရ္ထသည် ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ ထင်ရှားကျော်ကြားကာ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်; ထို့ပြင် ဘူတ၊ ပရိတ်၊ ပိသာချ၊ ဝေတාල နှင့် ဘြဟ္မရာက္ခသတို့ကိုလည်း တားဆီးနှိမ်နင်းနိုင်သည်။

Verse 85

महतां चैव रोगाणां तीर्थं तन्नाशकं स्मृतम् । सुतमादाय गच्छ त्वं तत्तीर्थं सेतुमध्यगम्

ထိုတီရ္ထသည် ပြင်းထန်သောရောဂါကြီးများကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သောအဖြစ် မှတ်တမ်းများတွင် ဆိုထားသည်။ သားကိုခေါ်ယူ၍ စေတုဒေသအလယ်၌ရှိသော ထိုသန့်ရှင်းတီရ္ထသို့ သွားလော့။

Verse 86

प्रयतः स्नापय सुतं तीर्थे पापविनाशने । स्नानेन त्रिदिनं तत्र ब्रह्मरक्षो विनश्यति

စည်းကမ်းသမာဓိဖြင့် ပာပဝိနာသန တီရ္ထ (အပြစ်ဖျက်တီရ္ထ) တွင် သားကို ရေချိုးပေးလော့။ ထိုနေရာ၌ သုံးရက်ဆက်တိုက် ရေချိုးလျှင် ဘြဟ္မရာက္ခသ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 87

नैवोपायांतरं तस्य विनाशे विद्यते भुवि । तस्माच्छीघ्रं प्रयाहि त्वं रामसेतुं विमुक्तिदम्

၎င်းကိုဖျက်ဆီးရန် မြေပြင်ပေါ်တွင် အခြားနည်းလမ်းမရှိ။ ထို့ကြောင့် မောက္ခပေးသော ရာမစေတုသို့ အမြန်သွားလော့။

Verse 88

तत्र पापविनाशाख्यतीर्थे स्नापय ते सुतम् । मा विलंबं कुरुष्वात्र त्वरया याहि वै द्विज

ထိုနေရာ၌ ပာပဝိနာသန ဟုခေါ်သော တီရ္ထတွင် သားကို ရေချိုးပေးလော့။ ဒီမှာ မနှောင့်နှေးနှင့်—အို ဒွိဇ၊ အမြန်သွားလော့။

Verse 89

इत्युक्तः स द्विजोऽगस्त्यं प्रणम्य भुवि दण्डवत् । अनुज्ञातश्च तेनासौ प्रययौ गंधमादनम्

ဤသို့ညွှန်ကြားခြင်းကိုခံယူပြီး ထိုဗြာဟ္မဏသည် အဂஸ္တျကို မြေပေါ်တွင် တုတ်တန်းကဲ့သို့ ဒဏ္ဍဝတ်ပရဏာမဖြင့် ဦးချကန်တော့하였다။ ထို့နောက် ခွင့်ပြုချက်ရပြီး ဂန္ဓမာဒနသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 91

सस्नौ स्वयं च विप्रेंद्राः पिता पापविनाशने । अथ तस्य सुतस्तत्र विमुक्तो ब्रह्मरक्षसा

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်သော ဖခင်သည် “ပါပဝိနာသန” ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ကိုယ်တိုင် ရေချိုးသန့်စင်하였다။ ထိုနေရာတည်းမှာပင် သူ၏သားသည် ဗြဟ္မရာက္ခသ၏ အနှောင့်အယှက်မှ လွတ်မြောက်သွား하였다။

Verse 92

समजायत नीरोगः स्वस्थः सुन्दररूपधृक् । सर्वसंपत्समृद्धोऽसौ भुक्त्वा भोगाननेकशः

သူသည် ရောဂါကင်းစင်၍ ကျန်းမာပြည့်စုံကာ ရုပ်ရည်လှပလာ하였다။ စည်းစိမ်ဥစ္စာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်ဝ၍ အနန္တသော အာရုံခံစားမှုများကို ခံစားပျော်ရွှင်하였다။

Verse 93

देहांते प्रययौ मुक्तिं स्नानात्पापविनाशने । पितापि तत्र स्नानेन देहांते मुक्तिमाप्तवान्

အသက်တာအဆုံးတွင် “ပါပဝိနာသန” တီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးကြောင့် သူသည် မောက္ခကို ရရှိ하였다။ ဖခင်လည်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ ကိုယ်ခန္ဓာအဆုံးတွင် မောက္ခကို ရရှိ하였다။

Verse 94

तेनोपदिष्टो यः शूद्रः स भुक्त्वा नरकान्क्रमात् । अनेकासु जनित्वा च कुत्सितास्वपियोनिषु

သူထံမှ ဩဝါဒခံယူခဲ့သော ရှုဒြတစ်ဦးသည် အစဉ်လိုက် နရကဒုက္ခများကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် အကြိမ်ကြိမ် မွေးဖွားကာ အရှက်ရဖွယ် ယောနိများ၌ပင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

Verse 95

गृध्रजन्मा भवत्पश्चाद्गंधमादनपर्वते । स कदाचिज्जलं पातुं तीर्थे पापविनाशने

ထို့နောက် ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်တွင် သူသည် ဂဓ္ဓ (vulture) အဖြစ် မွေးဖွားလာ하였다။ တစ်ခါတစ်ရံ သူသည် ရေသောက်ရန် “ပါပဝိနာသန” တီရ္ထသို့ လာရောက်하였다။

Verse 96

समागतः पपौ तोयं सिषिचे चात्मनस्तनुम् । तदैव दिव्यदेहः सन्सर्वाभरणभूषितः

ရောက်ရှိသည့်အခါ သူသည် တီရ္ထရေကို သောက်၍ မိမိကိုယ်ပေါ်သို့ ပက်ဖြန်း하였다။ ထိုခဏချင်းပင် အလှဆင်အာဘရဏာအပြည့်ဖြင့် တိဗ္ဗကိုယ်တော်ကို ရရှိ하였다။

Verse 97

दिव्यमाल्यांबरधरो रक्तचंदनरूषितः । दिव्यं विमानमारुह्य शोभितश्छत्रचामरैः

သူသည် တိဗ္ဗပန်းမော်လီနှင့် တိဗ္ဗဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်၍ အနီရောင် စန္ဒနလိမ်းကပ်ထားသည်။ ထို့နောက် ခြုံထီးနှင့် ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) များဖြင့် တင့်တယ်လှပသော တိဗ္ဗဝိမာနပေါ်သို့ တက်ရောက်하였다။

Verse 98

उत्तमस्त्रीपरिवृतः प्रययावमरालयम्

အထူးမြတ်သော နတ်သမီးများ ဝန်းရံလျက် သူသည် နတ်တို့၏ နေရာသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 99

श्रीसूत उवाच । एवं प्रभावमेतद्वै तीर्थं पापविनाशनम् । स्वर्गदं मोक्षदं पुण्यं प्रायश्चित्तकरं तथा । ब्रह्मविष्णुमहे शानैः सेवितं सुरसेवितम्

သီရိ စူတက ပြောသည်– “ဤသည်မှာ ‘ပာပဝိနာသန’ ဟူသော တီရ္ထ၏ အာနုဘော်ပင် ဖြစ်သည်။ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီး၍ သုဝဏ္ဏ (စွာဂ္ဂ) ကို ပေးတတ်သကဲ့သို့ မောက္ခကိုလည်း ပေးတတ်သည်။ ပုဏ္ဏမြတ်၍ ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဆေးကြော) ကိုလည်း ဖြစ်စေသည်။ ဗြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ မဟေရှ တို့က စေဝာပြုကြပြီး နတ်တို့ကလည်း ပူဇော်ကြသည်။”

Verse 101

इत्थं रहस्यं कथितं मुनींद्रास्तद्वैभवं पापविनाशनस्य । यत्राभिषेकात्सहसा विमुक्तौ द्विजश्च शूद्रश्च विनिंद्यकृत्यौ

ဤသို့ဖြင့် မုနိဓိပတိတို့ရေ၊ လျှို့ဝှက်အကြောင်းကို ပြောပြီးပြီ—‘ပာပဝိနာသန’ ၏ ဂုဏ်သတင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ အဘိသေက (သန့်စင်ရေချိုး) တစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် မကောင်းသည့် အပြုအမူများကြောင့် အပြစ်ရှိသော ဗြာဟ္မဏနှင့် ရှူဒ္ဒရတို့ပါ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်ကြသည်။