Adhyaya 1

Verse 1

। अथ ब्राह्मखण्डे प्रथमं सेतुमाहात्म्यम् । श्रीगणेशाय नमः । श्रीवेदव्यासायनमः । शुक्लांबरधरं विष्णुं शशिवर्णं चतुर्भुजम् । प्रसन्नवदनं ध्यायेत्सर्वविघ्नोपशांतये

ယခု ဘြာဟ္မခဏ္ဍ၌ ပထမဦးစွာ စေတု မာဟာတ္မ្យ ကထာကို စတင်သည်။ သီရိ ဂဏေရှအား နမස්ကာရ; သီရိ ဝေဒဗျာသအား နမස්ကာရ။ အဖြူဝတ်ရုံဆင်၊ လကဲ့သို့အရောင်၊ လက်လေးဖက်ရှိ၍ မျက်နှာကြည်လင်သော ဗိဿဏုကို ဓ్యာနပြုသင့်သည်၊ ထိုသို့ပြုလျှင် အတားအဆီးအားလုံး ငြိမ်းချမ်းသွားမည်။

Verse 2

मुमुक्षवो महात्मानो निर्ममा ब्रह्मवादिनः । धर्मज्ञा अनसूयाश्च सत्यवतपरायणाः

သူတို့သည် မောက္ခကို ရှာဖွေသူ မဟာတ္မာများဖြစ်၍ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကင်း၊ ဗြဟ္မန်၏ သဒ္ဓါတရားကို အလေးထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဓမ္မကို သိသူ၊ မနာလိုစိတ်ကင်း၍ သစ္စာနှင့် သမာဓိကျင့်ဝတ်၌ တည်ကြည်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 3

जितेंद्रिया जितक्रोधाः सर्वभूतदयालवः । भक्त्या परमया विष्णुमर्चयंतः सनातनम्

အင်္ဒြိယများကို အနိုင်ယူ၍ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာရှိသဖြင့်၊ သူတို့သည် အမြဲတည်သော ဗိဿဏုကို အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်အာရဓနာ ပြုကြသည်။

Verse 4

तपस्तेपुर्महापुण्ये नैमिषे मुक्तिदायिनि । एकदा ते महात्मानः समाजं चक्रुरुत्तमम्

မောက္ခပေးသော မဟာပုဏ္ဏ နိုင်မိသ၌ သူတို့သည် တပဿာကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။ တစ်နေ့တွင် ထိုမဟာတ္မာများ စုဝေးကာ အထူးမြတ်သော အစည်းအဝေးတစ်ရပ်ကို ဖွဲ့စည်းကြသည်။

Verse 5

कथयंतो महापुण्याः कथाः पापप्रणाशिनी । भुक्तिमुक्त्योरुपायं च जिज्ञासंतः परस्परम्

သူတို့သည် အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်၍ အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းသော ကထာများကို ပြောကြားလျက်၊ လောကီသုခ (ဘောဂ) နှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံးရရန် နည်းလမ်းကို အပြန်အလှန် မေးမြန်းကြ၏။

Verse 6

षड्विंशतिसहस्राणामृषीणां भावितात्मनाम् । तेषां शिष्यप्रशिष्याणां संख्या कर्तुं न शक्यते

ကိုယ်စိတ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်၍ သန့်စင်ပြီးသော ရှင်ရသီ ၂၆,၀၀၀ ပါးတို့အနက်၊ သူတို့၏ တပည့်နှင့် တပည့်၏တပည့် အရေအတွက်ကို ရေတွက်၍ မရနိုင်ခဲ့။

Verse 7

अत्रांतरे महाविद्वान्व्यासशिष्यो महामुनिः । आगमन्नैमिषारण्यं सूतः पौराणिकोत्तमः

ထိုအချိန်တွင် မဟာပညာရှိ၊ ဗျာသ၏ တပည့် မဟာမုနိ—ပုရာဏကထာပြောသူတို့အနက် အထူးမြတ်သော စူတသည် နိုင်မိရှာရဏ္ယသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 8

तमागतं मुनिं दृष्ट्वा ज्वलंतमिव पावकम् । अर्घ्याद्यैः पूजयामासुर्मुनयः ।शौनकादयः

ရောက်လာသော မုနိကို မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့ တေဇောမယ ဖြစ်သည်ဟု မြင်ကြသဖြင့်၊ ရှောနကာတို့ ဦးဆောင်သော ရှင်ရသီများက အရ္ဃျနှင့် အခြားကြိုဆိုပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြ၏။

Verse 9

सुखोपविष्टं तं सूतमासने परमे शुभे । पप्रच्छुः परमं गुह्यं लोकानुग्रहकांक्षया

စူတသည် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် အာသနပေါ်တွင် သက်သာစွာ ထိုင်ပြီးနောက်၊ မုနိများသည် လောကအကျိုးပြုလိုသော ဆန္ဒဖြင့် အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်တရားကို မေးမြန်းကြ၏။

Verse 10

सूत धर्मार्थतत्त्वज्ञ स्वागतं मुनिपुंगव । श्रुतवांस्त्वं पुराणानि व्यासात्सत्यवतीसुतात्

အို စူတ၊ ဓမ္မနှင့် အဓိပ္ပါယ်(အර්ထ)၏ အမှန်တရားကို သိမြင်သူ၊ မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ကြိုဆိုပါ၏။ သင်သည် စတျဝတီ၏ သား ဝျာသထံမှ ပုရာဏများကို ကြားနာခဲ့၏။

Verse 11

अतः सर्वपुराणानामर्थज्ञोऽसि महामुने । कानि क्षेत्राणि पुण्यानि कानि तीर्थानि भूतले

ထို့ကြောင့် အို မဟာမုနိ၊ သင်သည် ပုရာဏအားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သိမြင်သူဖြစ်၏။ မြေပြင်ပေါ်တွင် မည်သည့် က္ෂೇತ್ರများသည် ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးရှိသနည်း၊ မည်သည့် တီရ္ထများ ရှိသနည်း။

Verse 12

कथं वा लप्स्यते मुक्तिर्जीवानां भवसागरात् । कथं हरे हरौ वापि नृणां भक्तिः प्रजायते

သတ္တဝါတို့သည် သံသရာ၏ ပင်လယ်ကြီးမှ မောက္ခကို မည်သို့ ရရှိနိုင်သနည်း။ ထို့ပြင် လူတို့အတွင်း၌ ဘက္တိသည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်သနည်း—ဟရီထံသို့လား၊ သို့မဟုတ် ဟရ (ရှီဝ) ထံသို့လည်းလား။

Verse 13

केन सिध्येत च फलं कर्मणास्त्रिविधा त्मनः । एतच्चान्यच्च तत्सर्वं कृपया वद सूतज

အတ္တမန်သည် သုံးမျိုးသော အခြေအနေ(သုံးဂုဏ်)၌ ရှိနေစဉ်၊ ကမ္မအားဖြင့် အကျိုးဖလသည် မည်သို့ စိဒ္ဓဖြစ်သနည်း။ ဤအရာနှင့် အခြားအရာအားလုံးကို ကရုဏာဖြင့် ပြောကြားပါ၊ အို စူတ၏ သားတော်။

Verse 14

ब्रूयुः स्निग्धाय शिष्याय गुरवो गुह्यमप्युत । इति पृष्टस्तदा सूतो नैमिषारण्यवासिभिः

ဆရာတော်တို့သည် ချစ်ခင်၍ သင့်လျော်သော တပည့်အား လျှို့ဝှက်သဘောတရားကိုပါ ဟောကြားတတ်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအခါ နိုင်မိရှာရဏ္ယ နေထိုင်သူတို့က စူတကို မေးမြန်းကြ၏။

Verse 15

वक्तुं प्रचक्रमे नत्वा व्यासं स्वगुरुमादितः । श्रीसूत उवाच । सम्यक्पृष्टमिदं विप्रा युष्माभिर्जगतो हितम्

မိမိ၏ဂုရု ဗျာသကို အရင်ဦးစွာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် သူသည် ပြောဆိုရန် စတင်하였다။ သရီ စူတက ဆိုသည်– “အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သင်တို့မေးမြန်းသည်မှာ မှန်ကန်၏—လောကအကျိုးအတွက် ဖြစ်၏။”

Verse 16

रहस्यमे तद्युष्माकं वक्ष्यामि शृणुतादरात् । मया नोक्तमिदं पूर्वं कस्यापि मुनिपुंगवाः

ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်သော သင်ခန်းစာဖြစ်၏; သင်တို့အတွက် ငါကြေညာမည်—ရိုသေစွာ နားထောင်ကြလော့။ အို မုနိအထွတ်အမြတ်တို့၊ ငါသည် ယခင်က မည်သူ့ကိုမျှ ဤအကြောင်း မပြောခဲ့ဖူး။

Verse 17

मनो नियम्य विप्रेंद्राः शृणुध्वं भक्तिपूर्वकम् । अस्ति रामेश्वरं नाम रामसेतौ पवित्रितम्

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်၍ ဘက္တိဖြင့် နားထောင်ကြလော့။ ရာမစေတု၌ သန့်ရှင်းပူဇော်ခံထားသော ‘ရာမေရှွရ’ ဟူသော သန့်မြတ်ဌာန ရှိ၏။

Verse 18

क्षेत्राणामपि सर्वेषां तीर्थानामपि चोत्तमम् । दृष्टमात्रे रामसेतौ मुक्तिः संसारसागरात्

သန့်မြတ်ကဏ္ဍများအားလုံးနှင့် တီရ္ထများအားလုံးအနက်၌ ဤသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ရာမစေတုကို မျက်မြင်တစ်ခါသာ မြင်ရုံဖြင့်ပင် သံသရာပင်လယ်မှ မောက္ခကို ရရှိ၏။

Verse 19

हरे हरौ च भक्तिः स्यात्तथा पुण्यसमृद्धिता । कर्मणस्त्रिविधस्यापि सिद्धिः स्यान्नात्र संशयः

ဟရီနှင့် ဟရ တို့အပေါ် ဘက္တိ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာလည်း ကြွယ်ဝလာ၏။ ကర్మ သုံးမျိုး၏ အောင်မြင်မှု (စిద్ధိ) ပင် ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 20

यो नरो जन्ममध्ये तु सेतुं भक्त्यावलोकयेत् । तस्य पुण्यफलं वक्ष्ये शृणुध्वं मुनिपुंगवाः

အို မုနိမြတ်တို့၊ နားထောင်ကြလော့—ကုသိုလ်ဖလကို ငါဆိုမည်။ လူမည်သူမဆို ဘဝအတွင်း မည်သည့်အချိန်မဆို ဘက္တိဖြင့် သန့်ရှင်းသော စေတုကို မြင်ကြည့်လျှင် ထိုသူ၏ ကုသိုလ်သည် အလွန်ကြီးမား၏။

Verse 21

मातृतः पितृतश्चैव द्विकोटिकुलसंयुतः । निर्विश्य शंभुना कल्पं ततो मोक्षं समश्नुते

မိခင်ဘက်၊ ဖခင်ဘက် နှစ်ဖက်စလုံးမှ မျိုးရိုးနှင့်အတူ မိသားစုဝင် နှစ်ကုဋိပါဝင်လျက်၊ ထိုသူသည် သမ္ဘူနှင့်အတူ ကလ္ပတစ်ပါးတိုင်အောင် ဒေဝသဘောသို့ ဝင်ရောက်ရပြီး၊ ထို့နောက် မောက္ခကို ရရှိ၏။

Verse 22

गण्यंते पांसवो भूमेर्गण्यंते दिवि तारकाः । सेतुदर्शनजं पुण्यं शेषेणापि न गण्यते

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်အမှုန်များကို ရေတွက်နိုင်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်များလည်း ရေတွက်နိုင်၏။ သို့သော် စေတုကို မြင်ကြည့်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ကုသိုလ်ကိုတော့ အနည်းငယ်တောင် မတိုင်းတာနိုင်။

Verse 23

समस्तदेवतारूपः सेतुवंधः प्रकीर्तितः । तद्दर्शनवतः पुंसः कः पुण्यं गणितुं क्षमः

စေတုဗန္ဓကို ဒေဝတားအားလုံး၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်များ စုပေါင်းသဘောတရားဟု ချီးမွမ်းကြ၏။ ထိုကို မြင်ဖူးသူ၏ ကုသိုလ်ကို ရေတွက်နိုင်သူ မည်သူရှိမည်နည်း။

Verse 24

सेतुं दृष्ट्वा नरो विप्राः सर्वयागकरः स्मृतः । स्नातश्च सर्वतीर्थेषु तपोऽतप्यत चाखिलम्

အို ဗိပၸရ (ဗြာဟ္မဏ) တို့၊ စေတုကို မြင်ဖူးသော လူသည် ယဇ్ఞအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးသူဟု မှတ်ယူကြ၏။ ထို့ပြင် တီရ္ထအားလုံးတွင် ရေချိုးပြီး၊ တပဿာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ကျင့်ပြီးသူကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 25

सेतुं गच्छेति यो ब्रूयाद्यं कं वापि नरं द्विजाः । सोऽपि तत्फलमाप्नोति किमन्यैर्बहुभाषणः

အို ဒွိဇတို့၊ မည်သူမဆို မည်သူ့ကိုမဆို “စေတုသို့ သွားလော့” ဟု ပြောသူသည်လည်း ထိုပုဏ္ဏဖလကိုပင် ရရှိ၏။ ထို့ကြောင့် စကားများစွာ ပြောရန် အဘယ်လိုအပ်သနည်း။

Verse 26

सेतुस्नानकरो मर्त्यः सप्तकोटिकुलान्वितः । संप्राप्य विष्णुभवनं तत्रैव परिमुच्यते

စေတု၌ သန့်စင်ရေချိုး (စ్నာန) ပြုသော မရဏသတ္တဝါသည် မိသားစုဝင် ခုနစ်ကုဋိနှင့်အတူ ဗိဿဏု၏ နိဝါသသို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် မောက္ခကို ရရှိလွတ်မြောက်၏။

Verse 27

सेतुं रामेश्वरं लिंगं गंधमादनपर्वतम् । चिंतयन्मनुजः सत्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते

စေတု၊ ရာမေရှ္ဝရ လင်္ဂနှင့် ဂန္ဓမာဒန တောင်ကို စိတ်ဖြင့် သစ္စာတရားအတိုင်း သတိပြုစဉ်းစားသူသည် အမှန်တကယ် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 28

मातृतः पितृतश्चैव लक्षकोटिकुलान्वितः । संप्राप्य विष्णुभवनं तत्रैव परिमुच्यते । कल्पत्रयं शंभुपदे स्थित्वा तत्रैव मुच्यते

မိခင်ဘက်၊ ဖခင်ဘက် နှစ်ဖက်စလုံးမှ လက္ခနှင့် ကုဋိ အရေအတွက်ရှိသော မိသားစုဝင်များနှင့်အတူ ဗိဿဏု၏ နိဝါသသို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် မောက္ခရ၏။ ထို့ပြင် သမ္ဘူ၏ အဆင့်၌ ကလ္ပ သုံးပါး တည်နေပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ပင် လွတ်မြောက်၏။

Verse 29

मूषावस्थां वसाकूपं तथा वैतरणी नदीम् । श्वभक्षं मूत्रपानं च सेतुस्नायी न पश्यति

စေတု၌ စ્નာနပြုသူသည် ဒဏ်ခတ်ယာတနာ အခြေအနေများကို မမြင်ရ—ကြွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်ရခြင်း၊ အဆီကန် (အဆီကူး)၊ ဝೈတရဏီ မြစ်၊ ခွေးသားစားခြင်းနှင့် ဆီးသောက်ခြင်းတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကိုလည်း မမြင်ရ။

Verse 30

तप्तशूलं तप्तशिलां पुरी षह्रदमेव च । तथा शोणितकूपं च सेतुस्नायी न पश्यति

စေတု၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးသူသည် “ပူလောင်လှံ”, “ပူလောင်ကျောက်”, “အညစ်ရေကန်” နှင့် “သွေးတွင်း” ဟူသော နရကတို့ကို မမြင်ရ။

Verse 31

शाल्मल्यारोहणं रक्तभोजनं कृमिभोजनम् । स्वमांसभोजनं चैव वह्निज्वालाप्रवेशनम्

စေတု၌ ရေချိုးသူအတွက် သာလ္မလီပင်တက်ရခြင်း၊ သွေးစားရခြင်း၊ ပိုးစားရခြင်း၊ ကိုယ့်အသားကိုစားရခြင်း၊ မီးလောင်လှိုင်းထဲဝင်ရခြင်း စသည့် ဒဏ်ခတ်မှုများကို မမြင်ရ။

Verse 32

शिलावृष्टिं वह्निवृष्टिं नरकं कालसूत्रकम् । क्षारोदकं चोष्णतोयं नेयात्सेत्ववलोककः

စေတုကို မျှသာ မြင်တွေ့သူသည် ကျောက်မိုးနရက၊ မီးမိုးနရက၊ ကာလသုတ်ရက၊ အယ်လ်ကလီရေ၊ ပူပြင်းဆူရေ နရကတို့သို့ မခေါ်ဆောင်ခံရ။

Verse 33

सेतुस्नायी नरो विप्राः पंचपातकवानपि । मातृतः पितृतश्चैव शतकोटिकुलान्वितः

ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ စေတု၌ ရေချိုးလျှင် မဟာအပြစ်ငါးပါးဖြင့် မလျော်ကန်သူတစ်ဦးပင် မိခင်ဘက်၊ ဖခင်ဘက် ရာကုဋိ မျိုးရိုးနှင့်တကွ ကယ်တင်မြှောက်တင်ခံရသည်။

Verse 34

कल्पत्रयं विष्णुपदे स्थित्वा तत्रैव मुच्यते । अधःशिरःशोषणं च नरकं क्षारसेवनम्

ဗိဿနု၏ နေရာတော်၌ ကလ္ပ သုံးပါးတိုင်တိုင် နေထိုင်ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် မုက္ခတရားရသည်; ထို့ကြောင့် ခေါင်းအောက်ချ၍ ချိတ်ဆွဲကာ ခြောက်သွေ့စေသော နရကနှင့် အယ်လ်ကလီကို သောက်သုံးရသော နရကတို့သို့ မရောက်ရ။

Verse 35

पाषाणयन्त्रपीडां च मरुत्प्रपतनं तथा । पुरीषलेपनं चैव तथा क्रकचदारणम्

စေတု၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးပူဇော်သူသည် ကျောက်ယန္တရားဖြင့် ဖိနှိပ်ကြိတ်ချေခြင်း၊ ပြင်းထန်သောလေဖြင့် ပစ်လွှတ်ခြင်း၊ အညစ်အကြေးလိမ်းကျံခြင်း၊ သံလွှာဖြင့် ခွဲဖြတ်ခြင်းတို့ကဲ့သို့သော ဒုက္ခယာတနာများကို မမြင်ရ။

Verse 36

पुरीषभोजनं रेतःपानं संधिषु दाहनम् । अंगारशय्याभ्रमणं तथा मुसलमर्द्दनम्

သူသည် အညစ်အကြေးစားခြင်း၊ သုက်ရည်သောက်ခြင်း၊ အဆစ်အမြစ်များတွင် မီးလောင်စေခြင်း၊ မီးခဲအိပ်ရာပေါ် လှိမ့်လှောင့်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် တုတ်ကြီးများဖြင့် ထုနှက်ခြင်းကဲ့သို့သော နရကဒဏ်များကို မကြုံရ။

Verse 37

एतानि नरकाण्यद्धा सेतुस्नायी न पश्यति । सेतु स्नानं करिष्येऽहमिति बुद्ध्या विचिंतयन्

အမှန်တကယ် စေတု၌ ရေချိုးသူသည် ဤနရကများကို မမြင်ရ။ “ငါ စေတု၌ ရေချိုးမည်” ဟု သန္နိဋ္ဌာန်ပြု၍ စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ရုံဖြင့်ပင် ကာကွယ်ပေးသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 38

गच्छेच्छतपदं यस्तु स महापातकोऽपि सन् । बहूनां काष्ठयंत्राणां कर्षणं शस्त्रभेदनम्

သို့သော် မျက်နှာလွှဲ၍ အခြားနေရာသို့ သွားသူသည်—မဟာအပြစ်ရှိသူဖြစ်စေကာမူ—သစ်သားယန္တရားများစွာဖြင့် ဆွဲလှန့်ခြင်းနှင့် လက်နက်ဖြင့် ထိုးဖောက်ခြင်းကဲ့သို့သော ယာတနာကို တွေ့ရသည်။

Verse 39

पतनोत्पतनं चैव गदादण्डनिपीडनम् । गजदन्तैश्च हननं नानाभुजगदंशनम्

ထို့ပြင် လဲကျစေပြီး ပြန်လည် ပစ်တင်ခြင်း၊ ဂဒါနှင့် တုတ်တံများဖြင့် ဖိနှိပ်ကြိတ်ချေခြင်း၊ ဆင်အံဖြင့် ထိုးနှက်ခြင်း၊ နှင့် မြွေအမျိုးမျိုး၏ ကိုက်ခဲဒဏ်တို့ကဲ့သို့ ယာတနာများလည်း ရှိသည်။

Verse 40

धूमपानं पाशबन्धं नानाशूलनिपीडनम् । मुखे च नासिकायां च क्षारोदकनिषेचनम्

မီးခိုးကို အတင်းအကျပ် ရှူခိုင်းခြင်း၊ ကြိုးကွင်းဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်း၊ လှံမျိုးစုံ၏ ထိုးနှိပ်နာကျင်မှုဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်း၊ ထို့ပြင် ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းထဲသို့ အယ်လ်ကာလီရေ (ခါးရေ) ကို လောင်းချခြင်း—ဤသို့သော ယာတနာတို့ကို နရက၏ ဒဏ်ခတ်မှုဟူ၍ ဆိုထားသည်။

Verse 41

क्षारांबुपानं नरकं तप्तायः सूचिभक्षणम् । एतानि नरकान्यद्धा न याति गतपातकः

အယ်လ်ကာလီရေ (ခါးရေ) ကို သောက်ခိုင်းခြင်း၊ မီးနီတောက်သော သံအပ်များကို စားရသော နရက—ပാപကင်းစင်ပြီးသူသည် အမှန်တကယ် ထိုနရကတို့သို့ မသွားရ။

Verse 42

क्षारांबुपूर्णरंध्राणां प्रवेशं मलभोजनम् । स्नायुच्छेदं स्नायुदाहमस्थिभेदनमेव च

အပေါက်အမြှေးများအတွင်း အယ်လ်ကာလီရေဖြင့် ပြည့်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာများထဲသို့ ဝင်စေခြင်း၊ အညစ်အကြေးကို စားခိုင်းခြင်း၊ ကြောများကို ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ ကြောများကို မီးလောင်စေခြင်း၊ အရိုးကို ခွဲဖောက်ခြင်းတိုင်အောင်—ဤတို့လည်း နရကယာတနာများဟူ၍ ဆိုထားသည်။

Verse 43

श्लेष्मादनं पित्तपानं महातिक्तनिषेवणम् । अत्युष्ण तैलपानं च पानं क्षारोदकस्य च

ချွဲကို စားခိုင်းခြင်း၊ သည်းရည်ကို သောက်ခိုင်းခြင်း၊ အလွန်ခါးသော အရာများကို သုံးဆောင်ခိုင်းခြင်း၊ အလွန်ပူသော ဆီကို သောက်ခိုင်းခြင်း၊ နှင့် အယ်လ်ကာလီရေ (ခါးရေ) ကို သောက်ခိုင်းခြင်း—ဤတို့လည်း နရကဆန်သော ဒုက္ခများဟူ၍ ဆိုထားသည်။

Verse 44

कषायोदकपानं च तप्तपाषाणभोजनम् । अत्युष्णसिकतास्नानं तथा दशनमर्दनम्

ကသိုင်းရည် (ကဆာယ) ရေကို သောက်ခိုင်းခြင်း၊ မီးနီတောက်သော ကျောက်ကို စားခိုင်းခြင်း၊ အလွန်ပူသော သဲထဲတွင် ရေချိုးခိုင်းခြင်း၊ နှင့် သွားများကို ကြိတ်ခိုင်းခြင်း—ဤတို့လည်း နရက၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ယာတနာများအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။

Verse 45

तप्तायःशयनं चैव संतप्तांबुनिषेचनम् । सूचिप्रक्षेपणं चैव नेत्रयोर्मुखसंधिषु

ပူလောင်သော သံပြားပေါ်တွင် အိပ်စက်ရခြင်း၊ ရေနွေးပူဖြင့် လောင်းချခံရခြင်း၊ မျက်လုံးနှင့် ပါးစပ်အဆစ်များထဲသို့ အပ်များ ထိုးသွင်းခံရခြင်းတို့သည် ငရဲ၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 46

शिश्ने सवृषणे चैव ह्ययोभारस्य बन्धनम् । वृक्षाग्रात्पतनं चैव दुर्गंधपरिपूरिते

လိင်အင်္ဂါနှင့် ဝှေးစေ့တို့တွင် လေးလံသော သံတုံးများကို ချည်နှောင်ထားခြင်း၊ အနံ့ဆိုးများ ပြည့်နှက်နေသော နေရာသို့ သစ်ပင်ထိပ်မှ ပြုတ်ကျစေခြင်းတို့သည်လည်း ငရဲ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ ဖြစ်သည်။

Verse 47

तीक्ष्णधारास्त्रशय्यां च रेतःपानादिकं तथा । इत्यादि नरकान्घोरासेतुस्नायी न पश्यति

ထက်မြက်သော လက်နက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အိပ်ရာ၊ သုတ်ရည်ကို သောက်သုံးရခြင်း စသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ငရဲဘုံများကို စေတုတွင် ရေချိုးသူသည် မတွေ့မြင်ရပေ။

Verse 48

सेतुसैकतमध्ये यः शेते तत्पांसुकुंठितः । यावन्तः पांसवो लग्नास्तस्यांगे विप्रसत्तमाः

အို မြင့်မြတ်သော ပုဏ္ဏားတို့၊ စေတုသဲသောင်ပြင်တွင် လဲလျောင်း၍ ဖုန်မှုန့်များ ပေကျံနေသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်ငြိနေသော သဲမှုန်အရေအတွက်သည်၊

Verse 49

तावतां ब्रह्महत्यानां नाशः स्यान्नात्र संशयः । सेतुमध्यस्थ वातेन यस्यांगं स्पृश्यतेऽखिलम्

ဗြာဟ္မဏကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကဲ့သို့သော အပြစ်များကို ပျက်စီးစေသည်မှာ ယုံမှားဖွယ် မရှိပါ။ စေတုအလယ်တွင် တိုက်ခတ်သော လေသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ထိတွေ့စေပါက...

Verse 50

सुरापानायुतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति । वर्तंते यस्य केशास्तु वपनात्सेतुमध्यतः

စေတု၏အလယ်၌ ဆံပင်ကို မုတ်ဆိတ်ကဲ့သို့ မုတ်တုံးကာ ရိတ်သည့်သူအတွက် အရက်သောက်ခြင်း၏ အပြစ်သည် မရေမတွက်နိုင်လောက်အောင်ရှိသော်လည်း ထိုခဏတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 51

गुरुतल्पा युतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति । यस्यास्थि सेतुमध्ये तु स्थापितं पुत्रपौत्रकैः । स्वर्णस्तेयायुतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति

ဂုရု၏အိပ်ရာကို လွန်ကျူးခြင်းအပြစ်သည် မည်မျှကြီးမားစေကာမူ ထိုခဏတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့ပြင် သားမြေးတို့က စေတု၏အလယ်၌ အရိုးအကျန်ကို တင်ထားပေးသောသူအတွက် ရွှေခိုးယူခြင်းအပြစ်သည် မရေမတွက်နိုင်လောက်အောင်ရှိသော်လည်း ထိုအချိန်တည်းက လုံးဝလျော့ပါးပျောက်ကွယ်သည်။

Verse 52

स्मृत्वा यं सेतुमध्ये तु स्नानं कुर्याद्द्विजोत्तमाः । महापातकिसंसर्गदोषस्तस्य लयं व्रजेत्

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုသူကို သတိရလျက် စေတု၏အလယ်၌ ရေချိုးပါက မဟာအပြစ်ရှိသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်အနာအဆာသည် ပျော်လျော့၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 53

मार्गभेदी स्वार्थपाकी यतिब्राह्मणदूषकः । अत्याशी वेदविक्रेता पंचैते ब्रह्मघातकाः

လမ်းကိုဖျက်ဆီးသူ၊ ကိုယ့်အကျိုးအတွက်သာ ချက်ပြုတ်သူ၊ ယတိနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို အညစ်အကြေးဖြစ်စေသူ၊ အလွန်အကျွံစားသောက်သူ၊ နှင့် ဝေဒကို ရောင်းချသူ—ဤငါးပါးသည် ဗြာဟ္မဏသတ်သူနှင့် တူညီကြောင်း ကြေညာထားသည်။

Verse 54

ब्राह्मणान्यः समाहूय दास्यामीति धनादिकम् । पश्चान्नास्तीति यो ब्रूते ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

ဗြာဟ္မဏတို့ကို ခေါ်ယူ၍ “ငါသည် ငွေကြေးစသည်တို့ ပေးမည်” ဟုဆိုပြီး နောက်မှ “ဘာမှမရှိ” ဟု ပြောသူသည်လည်း ဗြာဟ္မဏသတ်သူဟု ဆိုထားသည်။

Verse 55

परिज्ञाय यतो धर्मांस्तस्मै यो द्वेषमाचरेत् । अवजानाति वा विप्रान्ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

ဓမ္မကို သင်ကြားပေးသူဟု သိလျက်နှင့်ပင် သူ့အပေါ် မုန်းတီးခြင်းကို ပြုသူ၊ သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏတို့ကို အထင်သေးသူသည်လည်း ဗြာဟ္မဏသတ်မှု (ဗြဟ္မဟတ္တယာ) ပြုသူဟု ဆိုကြသည်။

Verse 56

जलपानार्थमायातं गोवृन्दं तु जलाशये । निवारयति यो विप्रा ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ရေသောက်ရန် ရေကန်သို့ လာသော နွားအုပ်ကို တားဆီးသူသည်လည်း ဗြာဟ္မဏသတ်မှု (ဗြဟ္မဟတ္တယာ) ပြုသူဟု ကီർത്തিতသည်။

Verse 57

सेतुमेत्य तु ते सर्वे मुच्यंते दोषसंचयैः । ब्रह्मघातकतुल्या ये संति चान्ये द्विजोत्तमाः

သို့ရာတွင် စေတုသို့ ရောက်လာလျှင် သူတို့အားလုံးသည် စုဆောင်းထားသော အပြစ်အနာအဆာများမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ ဗြာဟ္မဏသတ်သူနှင့် တူညီသူများပင်လျှင် ထိုသို့ပင်။

Verse 58

ते सर्वे सेतुमागत्य मुच्यंते नात्र संशयः । औपासनपरित्यागी देवतान्नस्य भोजकः

သူတို့အားလုံး စေတုသို့ ရောက်လာလျှင် မသံသယဘဲ လွတ်မြောက်ကြသည်။ အိမ်တွင်းပူဇော်မီး (အောပာသန) ကို စွန့်ပစ်သူနှင့် နတ်တို့အား ပူဇော်ထားသော အစာကို စားသူပင်လျှင် ထိုသို့ပင်။

Verse 59

सुरापयोषित्संसर्गी गणिकान्नाशनस्तथा । गणान्नभोजकश्चैव पतितान्नरतश्च यः

အရက်နှင့် ပျက်စီးကျသည့် မိန်းမတို့နှင့် ပေါင်းသင်းသူ၊ ပြည့်တန်ဆာ၏ အစာကို စားသူ၊ မသန့်ရှင်းသော အုပ်စုတို့၏ အစာကို စားသူ၊ ပျက်စီးသူတို့၏ အစာကို နှစ်သက်သူ—ထိုသို့သောသူ မည်သူမဆို သန့်စင်ခြင်း လိုအပ်သူအဖြစ် ရေတွက်သည်။

Verse 60

एते सुरापिनः प्रोक्ताः सर्वकर्मबहिष्कृताः । सेतुस्नानेन मुच्यंते ते सर्वे हतकिल्बिषाः

ဤသူတို့သည် သေရည်သေရက် သောက်စားသူများဖြစ်၍ မြင့်မြတ်သော အခမ်းအနားများမှ ဖယ်ကြဉ်ထားသော်လည်း၊ ဆေတုတံတား၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် အပြစ်များ ပျောက်ကင်းကာ လွတ်မြောက်ကြကုန်၏။

Verse 61

सुरापतुल्या ये चान्ये मुच्यंते सेतुमज्जनात् । कन्दमूलफलानां च कस्तूरीपट्टवाससाम्

အရက်သောက်ခြင်းနှင့် တူညီသော အပြစ်ရှိသူ အခြားသူများသည်လည်း ဆေတု၌ ရေငုပ်ခြင်းဖြင့် လွတ်မြောက်ကြသည်။ သစ်မြစ်၊ ဥ၊ သစ်သီး၊ ကတိုးနှင့် ပိုးထည်တို့နှင့် ပတ်သက်သော အပြစ်ရှိသူများလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 62

पयश्चंदनकर्पूरक्रमुकाणां तथैव च । मध्वाज्यता म्रकांस्यानां रुद्राक्षाणां तथैव च

ထို့အတူ နို့၊ စန္ဒကူး၊ ပရုတ်၊ ကွမ်းသီး၊ ပျားရည်၊ ထောပတ်၊ မြ၊ ကြေးညိုနှင့် ရုဒြာက္ခပုတီးတို့နှင့် စပ်လျဉ်း၍လည်း ဆိုထားသည်။

Verse 64

अन्ये च स्तेयिनः सर्वे सेतुस्नानेन वै द्विजाः । मुच्यंते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

အို ဒွိဇတို့၊ အခြားသော သူခိုးအပေါင်းတို့သည်လည်း ဆေတု၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် လွတ်မြောက်ကြကုန်၏။ ဤအရာ၌ တွေးတောယုံမှားဖွယ် မရှိပါ။

Verse 65

भगिनीं पुत्रभार्यां च तथैव च रजस्वलाम् । भ्रातृभार्यां मित्रभार्यां मद्यपां च परस्त्रियम्

ညီအစ်မ၊ ချွေးမ၊ ရာသီလာနေသော အမျိုးသမီး၊ ညီအစ်ကို၏ ဇနီး၊ မိတ်ဆွေ၏ ဇနီး၊ အရက်သောက်သော အမျိုးသမီးနှင့် သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို ပြစ်မှားသောသူသည်—

Verse 66

हीनस्त्रियं च विश्वस्तां योऽभिगच्छति रागतः । गुरुतल्पी स विज्ञेयः सर्वकर्मबहिष्कृतः

ကာမရာဂကြောင့် အဆင့်နိမ့်သော မိန်းမတစ်ဦး သို့မဟုတ် မိမိကို ယုံကြည်ထားသော မိန်းမတစ်ဦးထံ သွားရောက်ချဉ်းကပ်သူသည် “ဂုရု၏အိပ်ရာကို လွန်ကျူးသူ” ဟု သိမှတ်ရပြီး၊ သာသနာရေးကర్మများအားလုံးမှ ဖယ်ရှားခံရသည်။

Verse 67

एते चान्ये च ये संति गुरुतल्पगतुल्यकाः । ते सर्वे प्रविमुच्यंते सेतुस्नानेन वै द्विजाः

အို ဒွိဇတို့ရေ! ဤသူတို့နှင့် အခြားသူတို့ထဲမှ ဂုရုတလ္ပအပြစ်သားနှင့် တူညီသောသူအားလုံးသည် စေတု၌ ရေချိုးခြင်းကြောင့် အမှန်တကယ် အပြည့်အဝ လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 69

चोरकास्तु परिज्ञेया सुवर्णस्तेयिनः समाः । ते सेतुक्षेत्रमागत्य मुच्यन्ते नात्र संशयः

ခိုးသူတို့ကို ရွှေခိုးသူနှင့် တူညီသည်ဟု သိမှတ်ရမည်။ စေတုက்னေတ္ရသို့ ရောက်လာလျှင် သူတို့သည် လွတ်မြောက်ကြသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 71

तिलान्भूमिं सुवर्णं च धान्यं तंदुलमेव च । अदत्त्वेच्छंति ते स्वर्गं स्नातुं सेतौ तु ते द्विजाः

နှမ်း၊ မြေ၊ ရွှေ၊ စပါးသီးနှံ သို့မဟုတ် ဆန်ကို မလှူဒါန်းဘဲ ကောင်းကင်ဘုံကို လိုလားသူ ဒွိဇတို့သည် စေတု၌ ရေချိုးရန် လာကြသည်။

Verse 72

उपवासैर्व्रतैः कृत्स्नैरसंताप्य निजां तनुम् । स्वर्गाभिलाषिणः पुंसः स्नांतु सेतौ विमुक्तिदे

အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ဝရတများကို အပြည့်အဝ လုပ်၍ ကိုယ်ခန္ဓာကို မနှိပ်စက်ဘဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံကို လိုလားသော ယောကျာ်းတို့သည် လွတ်မြောက်မှု (မောက္ခ) ပေးသော စေတု၌ ရေချိုးကြပါစေ။

Verse 73

सेतुस्नानं मोक्षदं हि मनःशुद्धिप्रदं तथा । जपाद्धोमात्तथा दानाद्यागाच्च तपसोऽपि च

စေတု၌ သန့်စင်ရေချိုးခြင်းသည် မောက္ခကို အမှန်တကယ် ပေးအပ်ပြီး စိတ်၏ သန့်ရှင်းမှုကိုလည်း ပေးတတ်သည်။ ဂျပ်ပ၊ ဟိုးမ၊ ဒါန၊ ယဇ္ဉ၊ တပတို့ထက်ပင် မြတ်သော အကျိုးရှိသည်။

Verse 74

सेतुस्नानं विशिष्टं हि पुराणे परिपठ्यते । अकामनाकृतं स्नानं सेतौ पापविनाशने

ပုရာဏတွင် စေတုသန့်စင်ရေချိုးခြင်းကို အထူးထူးကဲကဲဟု ဆိုထားသည်။ ကိုယ်ကျိုးလိုလားမှုမရှိသော (နိෂ္ကာမ) စေတုရေချိုးခြင်းသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။

Verse 75

अपुनर्भवदं प्रोक्तं सत्यमुक्तं द्विजोत्तमाः । यः संपदं समुद्दिश्य स्नाति सेतौ नरो मुदा

ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့ရေ၊ စေတု၌ ရေချိုးခြင်းသည် အပုနဗ္ဘဝ—ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမှ လွတ်မြောက်မှု—ကို ပေးတတ်သည်ဟု အမှန်တကယ် ဆိုထားသည်။ သို့ရာတွင် ဥစ္စာစည်းစိမ်ကို ရည်ရွယ်ကာ ဝမ်းမြောက်စွာ စေတု၌ ရေချိုးသူသည် အခြားအကျိုးကိုသာ တောင်းတတ်၏။

Verse 76

स संपदमवाप्नोति विपुलां द्विजपुंगवाः । शुद्ध्यर्थं स्नाति चेत्सेतौ तदा शुद्धिमवाप्नुयात्

ဒွိဇတို့၏ အထွတ်အမြတ်တို့ရေ၊ ထိုသူသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာ အလွန်များစွာကို ရရှိမည်။ သို့သော် စေတု၌ သန့်စင်ခြင်းအတွက် ရေချိုးလျှင် အမှန်တကယ် သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိမည်။

Verse 77

रत्यर्थं यदि च स्नायादप्सरोभिर्नरो दिवि । तदा रतिमवाप्नोति स्वर्गलोकेऽमरीजनैः

အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် ရတိ—ပျော်ရွှင်ကာမသုခ—ကို ရည်ရွယ်၍ ရေချိုးလျှင်၊ ထိုသူသည် နတ်ပြည်၌ အပ္စရာများနှင့် အမရနတ်တော်တို့အကြား ထိုပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိမည်။

Verse 78

मुक्त्यर्थं यदि च स्नायात्सेतौ मुक्तिप्रदायिनि । तदा मुक्तिमवाप्नोति पुनरावृत्तिवर्जिताम्

မောက္ခကို ရည်ရွယ်၍ မောက္ခပေးသော စေတု၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင်၊ ထိုသူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကင်းသော မောက္ခကို ရရှိ၏။

Verse 79

सेतुस्नानेन धर्मः स्यात्सेतुस्नानादघक्षयः । सेतुस्नानं द्विजश्रेष्ठाः सर्वकामफलप्रदम्

စေတု၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် ဓမ္မ တိုးပွား၏; စေတု-သနာန်ကြောင့် အပြစ်များ ပျောက်ကွယ်၏။ အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ စေတု-သနာန်သည် ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 80

सर्वव्रताधिकं पुण्यं सर्वयज्ञोत्तरं स्मृतम् । सर्वयोगाधिकं प्रोक्तं सर्व तीर्थाधिकं स्मृतम्

ဤ၏ ကုသိုလ်သည် ဝရတအားလုံးထက် အလွန်မြင့်၍ ယဇ္ဉအားလုံးထက်လည်း ထူးမြတ်သည်ဟု မှတ်သားကြ၏။ ယောဂအားလုံးထက် သာလွန်ကြောင်း ဆိုကြပြီး တီရ္ထအားလုံးထက်လည်း အထက်တန်းဟု သတ်မှတ်ကြ၏။

Verse 81

इंद्रादिलोकभोगेषु रागो येषां प्रवर्तते । स्नातव्यं तैर्द्विजश्रेष्ठाः सेतौ रामकृते सकृत्

အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ အင်ဒြာတို့၏ လောကအပျော်အပါးများကို တပ်မက်လိုစိတ် ပေါ်လာသူတို့သည် ရာမက တည်ဆောက်သော စေတု၌ တစ်ကြိမ်ပင်ဖြစ်စေ ရေချိုးသင့်၏။

Verse 82

ब्रह्मलोके च वैकुण्ठे कैलासेऽपि शिवालये । रंतुमिच्छा भवेद्येषां ते सेतौ स्नांतु सादरम्

ဗြဟ္မလောက၊ ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌ၊ သို့မဟုတ် ကိုင်လာသ—ရှီဝ၏ နေရာ—၌ ပျော်ရွှင်လိုသူတို့သည် စေတု၌ ရိုသေစွာ ရေချိုးကြပါစေ။

Verse 83

आयुरारोग्यसंपत्तिमतिरूपगुणाढ्यताम् । चतुर्णामपि वेदानां सांगानां पारगामिनाम्

အသက်ရှည်ခြင်း၊ ရောဂါကင်းစင်ခြင်း၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာ၊ ဉာဏ်ထက်မြက်ခြင်း၊ အလှအပနှင့် သီလဂုဏ်ပြည့်စုံခြင်း—ထို့ပြင် ဝေဒလေးပါးကို ဝေဒင်္ဂများနှင့်တကွ ကျော်လွန်သိမြင်နိုင်သော ပညာကျွမ်းကျင်မှုတိုင်—ဤအရာတို့သည် စေတု၏ မဟာတ್ಮျ၌ ကြေညာထားသော အကျိုးဖလများ ဖြစ်သည်။

Verse 84

सर्वशास्त्राधिगंतृत्वं सर्वमंत्रेष्वभिज्ञताम् । समुद्दिश्य तु यः स्नायात्सेतौ सर्वार्थसिद्धिदे

ရည်ရွယ်ချက် (သင်္ကల్ప) ကို ထင်ရှားစွာ ချမှတ်ပြီး စေတု၌ ရေချိုးပူဇော်သူသည် သာස්တရအားလုံးကို သိမြင်ကျွမ်းကျင်ကာ မန္တရအားလုံး၌လည်း ပိုင်နိုင်တတ်မြောက်သည်။ အကြောင်းမူ စေတုသည် တရားသင့်သော အလိုအလျောက် အကျိုးရလဒ်အားလုံးကို အောင်မြင်စေသော ပေးသနားရှင် ဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 85

तत्तत्सिद्धिम वाप्नोति सत्यं स्यान्नात्र संशयः । दारिद्र्यान्नरकाद्ये च मनुजा भुवि बिभ्यति

သူသည် ထိုထိုသော စိဒ္ဓိကို တကယ်တမ်း ရရှိမည်—ဤသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်၍ ဤနေရာ၌ သံသယမရှိ။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် လူတို့သည် ဆင်းရဲမွဲတေမှုနှင့် နရက စသည့်အရာတို့ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

Verse 86

स्नानं कुर्वंतु ते सर्वे रामसेतौ विमुक्तिदे । श्रद्धया सहितो मर्त्यः श्रद्धया रहितोऽपि वा

သူတို့အားလုံး ရာမစေတု၌ ရေချိုးပူဇော်ကြပါစေ—မုတ်ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကို ပေးသနားသောနေရာဖြစ်သည်။ မရဏသတ္တဝါသည် သဒ္ဓါရှိသူဖြစ်စေ သဒ္ဓါမရှိသူဖြစ်စေ။

Verse 87

इहलोके परत्रापि सेतुस्नायी न दुःखभाक् । सेतुस्नानेन सर्वेषां नश्यते पापसंचयः

ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း စေတု၌ ရေချိုးသူသည် ဒုက္ခကို မခံစားရသူ ဖြစ်သည်။ စေတုရေချိုးခြင်းကြောင့် အားလုံး၏ စုဆောင်းထားသော အပြစ်အစုအပုံသည် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 88

वर्द्धते धर्मराशिश्च शुक्लपक्षे यथा शशी । यथा रत्नानि वर्द्धंते समुद्रे विविधान्यपि

ဓမ္မ၏စုဆောင်းမှုသည် တိုးပွားလာသည်၊ အလင်းပက္ခ၌ လမင်းကြီးထွားသကဲ့သို့; သမုဒ္ဒရာအတွင်း အမျိုးမျိုးသော ရတနာများလည်း တိုးပွားသကဲ့သို့။

Verse 89

तथा पुण्यानि वर्द्धंते सेतुस्नानेन वै द्विजाः । काम धेनुर्यथा लोके सर्वाकामान्प्रयच्छति

ထိုနည်းတူ၊ ဒွိဇတို့အို၊ စေတု၌ သန့်စင်ရေချိုးခြင်းဖြင့် ပုဏ္ဏကောင်းမှု တိုးပွားသည်; လောက၌ ကာမဓေနုနွားက ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးသကဲ့သို့။

Verse 90

चिंतामणिर्यथा दद्यात्पुरुषाणां मनोरथान् । यथाऽमरतरुर्दद्यात्पुरुषाणामभीप्सितम्

ချင်တာမဏိသည် လူတို့၏ စိတ်ကူးဆန္ဒများကို ပေးသကဲ့သို့; အမရတရု (ကల్పတရု) သည် လူတို့လိုလားသမျှကို ပေးသကဲ့သို့။

Verse 91

सेतुस्नानं तथा नृणां सर्वाभीष्टान्प्रदास्यति । अशक्तः सेतुयात्रायां दारिद्र्येण च मानवः

ထိုနည်းတူ စေတု၌ ရေချိုးခြင်းသည် လူတို့အလိုရှိသမျှကို ပေးမည်။ သို့သော် ဆင်းရဲမှုကြောင့် စေတုယాత్రာ မသွားနိုင်သော လူတစ်ဦးရှိလျှင်၊

Verse 92

याचित्वा स धनं शिष्टात्सेतौ स्नानं समाच रेत् । सेतुस्नानसमं पुण्यं तत्र दाता समश्नुते

သူသည် သီလရှိသူများထံမှ ငွေကြေးကို တောင်းခံပြီး စေတု၌ အခမ်းအနားတရားနည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုးစေ။ စေတုရေချိုးခြင်းနှင့်တူသော ပုဏ္ဏကောင်းမှုကို ထိုနေရာ၌ အလှူရှင်လည်း ရရှိသည်။

Verse 93

तथा प्रतिगृहीतापि प्राप्नोत्यविकलं फलम् । सेतुयात्रां समुद्दिश्य गृह्णीयाद्ब्राह्मणाद्ध नम्

ဤသို့သော အထောက်အပံ့ကို လက်ခံသော်လည်း စေတုယာထရာကို ရည်ရွယ်၍ လက်ခံပါက ပုဏ္ဏဖလ အပြည့်အဝ မလျော့မနည်း ရရှိသည်။ စေတု-ယာထရာအတွက် ဗြာဟ္မဏမှ ဓနကို လက်ခံသင့်သည်။

Verse 94

क्षत्रियादपि गृह्णीयान्न दद्युर्ब्राह्मणा यदि । वैश्याद्वा प्रतिगृह्णीयान्न प्रयच्छंति चेन्नृपाः

ဗြာဟ္မဏတို့ မပေးလှူပါက က္ଷတ္တရိယမှပင် လက်ခံနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် မင်းတို့က မထောက်ပံ့လျှင် ဝိုင်ရှျယမှလည်း လက်ခံနိုင်သည်။

Verse 95

शूद्रान्न प्रतिगृह्णीयात्कथंचिदपि मानवः । यः सेतुं गच्छतः पुंसो धनं वा धान्यमेव वा

စေတုသို့ သွားမည့်သူအတွက် ငွေကြေးဖြစ်စေ စပါးအာဟာရဖြစ်စေ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှူဒြ (śūdra) ထံမှ လုံးဝ မလက်ခံသင့်။

Verse 96

दत्त्वा वस्त्रादिकं वापि प्रवर्तयति मानवः । सोऽश्वमेधादियज्ञानां फलमाप्तो त्यनुत्तमम्

အဝတ်အစားစသည်တို့ကို လှူဒါန်း၍ (အခြားသူ၏) စေတု-ယာထရာကို ဆောင်ရွက်နိုင်အောင် ကူညီပေးသူသည် အရှွမေဓ စသည့် ယဇ్ఞများ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 97

चतुर्णामपि वेदानां पारायणफलं लभेत् । तुलापुरुषमुख्यानां दानानां फलमश्नुते

သူသည် ဝေဒလေးကျမ်းလုံး၏ ပါရာယဏ (အပြည့်အစုံ ရွတ်ဖတ်ခြင်း) ဖလကို ရရှိပြီး၊ တူလာပုရုෂ (Tulāpuruṣa—ချိန်တင်လှူ) စသည့် အထွတ်အမြတ် ဒါနများ၏ ဖလကိုလည်း ခံစားရသည်။

Verse 98

ब्रह्महत्यादिपापानां नाशः स्या न्नात्र संशयः । बहुना किं प्रलापेन सर्वान्कामान्समश्नुते

ဗြဟ္မဟတ္တျာ စသော အပြစ်များသည် ပျက်စီးကုန်၏—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။ အလွန်အကျွံ ပြောဆို၍ အဘယ်လို? ဓမ္မနှင့်ညီသော ဆန္ဒတို့အားလုံး ပြည့်စုံရ၏။

Verse 99

एवं प्रतिगृहीतापि तत्तुल्यफलमश्नुते । याचतः सेतुयात्रार्थं न प्रतिग्रहकल्मषम्

ဤသို့ပင် အထောက်အပံ့ကို လက်ခံယူထားသော်လည်း ထိုနှင့်တူညီသော အကျိုးဖလကို ခံစားရ၏။ စေတုဘုရားဖူးခရီးအတွက်သာ တောင်းခံသူ၌ ‘လက်ခံယူခြင်း’ကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်အညစ် မရှိ။

Verse 100

सेतुं गच्छ धनं तेऽहं दास्यामीति प्रलोभ्य यः । पश्चान्नास्तीति च ब्रूयात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम्

“စေတုသို့ သွားပါ၊ ငါ သင့်ကို ငွေကြေးပေးမည်” ဟု လှည့်ဖြားလှုံ့ဆော်ပြီး နောက်မှ “ဘာမှမရှိ” ဟု ပြောသူကို ဗြဟ္မဃာတက—ဗြဟ္မဏကို သတ်သူဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 101

लोभेन सेतुयात्रार्थं संपन्नोऽपि दरिद्रवत् । मानवो यदि याचेत तमाहुस्तेयिनं बुधाः

လောဘကြောင့် စေတုဘုရားဖူးခရီးအတွက်ဟု ဆိုကာ အဆင်ပြေပြည့်စုံနေသော်လည်း ဆင်းရဲသူကဲ့သို့ တောင်းခံလျှင် ပညာရှိတို့က ထိုသူကို သူခိုးဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 102

गमिष्ये सेतुमिति वै यो गृहीत्वा धनं नरः । न याति सेतुं लोभेन तमाहुर्ब्रह्मघा तकम्

“စေတုသို့ သွားမည်” ဟု ပြောကာ ငွေကြေးယူပြီး နောက်မှ လောဘကြောင့် စေတုသို့ မသွားသူကို ဗြဟ္မဃာတကဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 103

येन केनाप्युपायेन सेतुं गच्छेन्नरो मुदा । अशक्तो दक्षिणां दत्त्वा गमयेद्वा द्विजोत्तमम्

မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို လူသည် ဝမ်းမြောက်စွာ စေတုသို့ သွားသင့်သည်။ ကိုယ်တိုင် မသွားနိုင်လျှင် သင့်တော်သော ဒက္ခိဏာ ပူဇော်ပြီး မိမိအစား အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏကို စေလွှတ်သင့်သည်။

Verse 104

याचित्वा यज्ञकरणे यथा दोषो न विद्यते । याचित्वा सेतुयात्रायां तथा दोषो न विद्यते

ယဇ్ఞ ပြုလုပ်ရန် အထောက်အကူပစ္စည်းများ တောင်းယူခြင်း၌ အပြစ်မရှိသကဲ့သို့ စေတုသို့ ဘုရားဖူးခရီးအတွက် တောင်းယူခြင်း၌လည်း အပြစ်မရှိ။

Verse 105

याचित्वाप्यन्यतो द्रव्यं सेतुस्नाने प्रवर्तयेत् । सोऽपि तत्फलमाप्नोति सेतु स्नायी नरो यथा

အခြားနေရာမှ တောင်းယူ၍ ရရှိသော ငွေကြေးကို စေတု၌ သန့်စင်ရေချိုး (စေတု-စ్నာန) ပြုရန် အသုံးချလျှင်လည်း စေတု၌ ရေချိုးသူကဲ့သို့ ထိုတူညီသော အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 106

ज्ञानेन मोक्षमभियांति कृते युगे तु त्रेतायुगे यजनमेव विमुक्तिदायि । श्रेष्ठं तथान्ययुगयोरपि दानमाहुः सर्वत्र सेत्व भिषवो हि वरो नराणाम्

ကృతယုဂတွင် ဉာဏ်ဖြင့် မောက္ခကို ရောက်ကြသည်။ တ్రေတာယုဂတွင် ယဇ్ఞသာလျှင် လွတ်မြောက်မှုကို ပေးသည်။ အခြားယုဂများတွင်လည်း ဒါနကို အမြတ်ဆုံး နည်းလမ်းဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ယုဂတိုင်းတွင် စေတုသည် အမြင့်မြတ်သော ဆရာဝန်ကဲ့သို့ လူသားတို့အတွက် ကောင်းချီးဖြစ်သည်။