Adhyaya 35

Verse 1

नारद उवाच । भगवन्देवदेवेश सृष्टिसंहारकारक । गुणातीतो गुणैर्युक्तो मुक्तीनां साधनं परम्

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်– “အို ဘဂဝန်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝအရှင်၊ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဆောင်ရွက်တော်မူသောအရှင်။ ဂုဏ်သုံးပါးကို လွန်ကဲတော်မူသော်လည်း ဂုဏ်တို့အားဖြင့် ထင်ရှားတော်မူ၏။ မောက္ခသို့ ရောက်ရန် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နည်းလမ်းသည် သင်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။”

Verse 2

संस्थाप्य वेदभवनं विधिवद्द्विज सत्तमान् । किं चक्रे रघुनाथस्तु भूयोऽयोध्यां गतस्तदा

ဝေဒတို့၏ အိမ်တော်ကို စည်းကမ်းတကျ တည်ထောင်ပြီး၊ ဒွိဇအမြတ်တို့ကို သင့်တော်သလို စီမံတင်ထားပြီးနောက်၊ ရဃုနာထသည် အယောဓျာသို့ ထပ်မံသွားသောအခါ ထို့နောက် ဘာကို ဆက်လက် ပြုတော်မူသနည်း။

Verse 3

स्वस्थाने ब्राह्मणास्तत्र कानि कर्माणि चक्रिरे । ब्रह्मोवाच । इष्टापूर्तरताः शांताः प्रतिग्रहपराङ्मुखाः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏတို့သည် မိမိတို့၏ သင့်တော်ရာနေရာ၌ တည်ကြည်စွာနေ၍ သင့်လျော်သော ဝတ္တရားကర్మများကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ စိတ်ငြိမ်းချမ်း၍ အိဿ္ဋ–ပူရ္တ (ယဇ္ဉနှင့် လူထုအကျိုးပြု ကုသိုလ်ကိစ္စ) တွင် ရတနာကဲ့သို့ ရတနာရပြီး လက်ဆောင်လက်ခံခြင်း (ပရတိဂ္ရဟ) ကို ရှောင်ကြဉ်ကြ၏။

Verse 4

राज्यं चक्रुर्वनस्यास्य पुरोधा द्विजसत्तमः । उवाच रामपुरतस्तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम्

အထက်မြတ်ဆုံး ဒွိဇသည် ပုရောဟိတ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ကာ ထိုတောဒေသကို မင်းနိုင်ငံတစ်ခုကဲ့သို့ စနစ်တကျ အုပ်ချုပ်ရေးစည်းကမ်း ထူထောင်하였다။ ထို့နောက် ရာမပုရမှ ထိုတီရ္ထ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာတ্মကို ကြေညာဟောပြော하였다။

Verse 5

प्रयागस्य च माहात्म्यं त्रिवेणीफलमुत्तमम् । प्रयागतीर्थमहिमा शुक्लतीर्थस्य चैव हि

သူသည် ပရယာဂ၏ မဟာတ্মနှင့် တြိဝေဏီ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အကျိုးဖလကို ဟောပြော하였다။ ထို့အပြင် ပရယာဂတီရ္ထ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ရှုကလတီရ္ထ၏ မဟာဂုဏ်ကိုလည်း ဖော်ပြ하였다။

Verse 6

सिद्धक्षेत्रस्य काश्याश्च गंगाया महिमा तथा । वसिष्ठः कथया मास तीर्थान्यन्यानि नारद

သူသည် စိဒ္ဓက்ஷೇತ್ರ၊ ကာရှီ နှင့် ဂင်္ဂါမြစ်၏ မဟာတ্মကိုလည်း ဟောပြော하였다။ အို နာရဒ! ဝသိဋ္ဌသည် တစ်လပတ်လုံး အခြားတီရ္ထများကိုလည်း ဆက်လက်ကഥာပြု하였다။

Verse 7

धर्मारण्यसुवर्णाया हरिक्षेत्रस्य तस्य च । स्नानदानादिकं सर्वं वाराणस्या यवाधिकम्

ရွှေရောင်တောက်ပသော ဓမ္မာရဏ్యနှင့် ထို ဟရိက்ஷೇತ್ರ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း စသည့် ကုသိုလ်ကर्मအားလုံး၏ ပုဏ္ဏသည် ဝါရာဏသီထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသည်—ယဝ (မုယောစေ့) တစ်စေ့စာမျှသာ ပိုလွန်သော်လည်း။

Verse 8

एतच्छ्रुत्वा रामदेवः स चमत्कृतमानसः । धर्मारण्ये पुनर्यात्रां कर्त्तुकामः समभ्यगात्

ဤစကားကို ကြားသိသော် ရာမဒေဝ၏ စိတ်သည် အံ့ဩလှုပ်ရှား၍၊ ဓမ္မာရဏ္ယသို့ ထပ်မံ သီလသဒ္ဓါဖြင့် တီရ္ထယာတရာအသစ် ပြုလိုသဖြင့် ပြန်လည် ချဉ်းကပ်လာ၏။

Verse 9

सीतया सह धर्मज्ञो गुरुसैन्यपुरःसरः । लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा भरतेन सहायवान्

ဓမ္မကို သိမြင်သော ရာမသည် စီတာနှင့်အတူ ထွက်ခွာ၍၊ ရှေ့တွင် ဂုရုနှင့် စစ်တပ်က ဦးဆောင်သွားကာ၊ ညီတော် လက္ခ္မဏနှင့်အတူ၊ ဘရတကလည်း အထောက်အကူဖြစ်၍ လိုက်ပါ၏။

Verse 10

शत्रुघ्नेन परिवृतो गतो मोहेरके पुरे । तत्र गत्वा वसिष्ठं तु पृच्छतेऽसौ महामनाः

ရှတ্ৰုဃ္နက ဝန်းရံလျက် မိုဟေရက မြို့သို့ သွားရောက်၏။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သော် မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသူသည် ဝသိဋ္ဌကို မေးမြန်းလေ၏။

Verse 11

राम उवाच । धर्मारण्ये महाक्षेत्रे किं कर्त्तव्यं द्विजोत्तम । दानं वा नियमो वाथ स्नानं वा तप उत्तमम्

ရာမက မိန့်တော်မူသည်– “အို ဒွိဇိုတ္တမ၊ ဓမ္မာရဏ္ယ မဟာက்ஷೇತ್ರ၌ ဘာကို ပြုသင့်သနည်း—ဒါန၊ နိယမ၊ စ္နာန၊ သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ် တပဿာနည်း?”

Verse 12

ध्यानं वाथ क्रतुं वाथ होमं वा जपमुत्तमम् । दानं वा नियमं वाथ स्नानं वा तप उत्तमम्

“သို့မဟုတ် ဓျာနပြုရမလား၊ ကရတု (ယဇ္ဉ) ဆောင်ရမလား၊ ဟိုးမ ပူဇော်ရမလား၊ သို့မဟုတ် အထူးမြတ်သော ဇပ ပြုရမလား။ ဒါန၊ နိယမ၊ စ္နာန၊ သို့မဟုတ် အမြင့်ဆုံး တပဿာလား?”

Verse 13

येन वै क्रियमाणेन तीर्थेऽस्मिन्द्विजसत्तम । ब्रह्महत्यादिपापेभ्यो मुच्यते तद्ब्रवीहि मे

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဤတီရ္ထ (tīrtha) သန့်ရှင်းရာ၌ မည်သည့်ကောင်းကင်ကမ္မကို ပြုလုပ်လျှင် ဘြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏသတ်) စသည့် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်နိုင်သနည်း၊ ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 14

वसिष्ठ उवाच । यज्ञं कुरु महाभाग धर्मारण्ये त्वमुत्तमम् । दिनेदिने कोटिगुणं यावद्वर्षशतं भवेत्

ဝသိဋ္ဌက မိန့်တော်မူသည်– အို ကံကောင်းမြတ်သူရေ၊ ဤဓမ္မာရဏ္ယ၌ အထူးမြတ်သော ယဇ္ဉကို ပြုလုပ်လော့။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးသည် ကိုဋိဂုဏ်ဖြင့် တိုးပွားကာ နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် ဆက်လက်ဖြစ်မည်။

Verse 15

तच्छ्रुत्वा चैव गुरुतो यज्ञारंभं चकार सः । तस्मिन्नवसरे सीता रामं व्यज्ञापयन्मुदा

ဂုရုထံမှ ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် သူသည် ယဇ္ဉကို စတင်ပြုလုပ်하였다။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် စီတာသည် ရာမအား ဝမ်းမြောက်စွာ (ပြုလုပ်သင့်သည့်အရာကို) လျှောက်တင်하였다။

Verse 16

स्वामिन्पूर्वं त्वया विप्रा वृता ये वेदपारगाः । ब्रह्मविष्णुमहेशेन निर्मिता ये पुरा द्विजाः

အရှင်ဘုရား၊ ယခင်က ဘုရားသည် ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ရွေးချယ်ခဲ့ပါသည်။ ထိုဒွိဇတို့သည် ရှေးကာလ၌ ဘြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု၊ မဟေရှတို့က ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုကြပါသည်။

Verse 17

कृते त्रेतायुगे चैव धर्मारण्यनिवासिनः । विप्रांस्तान्वै वृणुष्व त्वं तैरेव साधकोऽध्वरः

ကృతယုဂနှင့် တ్రေတာယုဂတို့တွင်လည်း ဓမ္မာရဏ္ယ၌ နေထိုင်သော ထိုဗိပရများသည် ကျော်ကြားခဲ့သည်။ ထိုသူတို့ကိုပင် ရွေးချယ်ပါလော့; ထိုသူတို့ဖြင့်သာ အဓ္ဝရ (ယဇ္ဉ) သည် ယထာဝိဓိ စီမံပြီးစီးမည်။

Verse 18

तच्छ्रुत्वा रामदेवेन आहूता ब्राह्मणास्तदा । स्थापिताश्च यथापूर्वमस्मिन्मोहे रके पुरे

ဤစကားကို ကြားသိပြီးနောက် ရာမဒေဝသည် ဘြာဟ္မဏများကို ခေါ်ယူကာ ယခင်စီမံထားသကဲ့သို့ ထိုနေရာနှင့် ထိုမြို့တော်၌ အရင်ကလို ထိုင်စေ၍ တည်ထောင်ပေး하였다။

Verse 19

तैस्त्वष्टादशसंख्याकैस्त्रैविद्यैर्मेहिवाडवैः । यज्ञं चकार विधिवत्तैरेवायतबुद्धिभिः

သုံးဝေဒပညာကို ကျွမ်းကျင်သော အရေအတွက် ဆယ့်ရှစ်ဦးသော ဘြာဟ္မဏများနှင့်အတူ ရာမသည် စည်းကမ်းတကျ ယဇ္ဈကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုပညာတည်ငြိမ်၍ အမြင်ဝေးသောသူတို့ကပင် ကူညီဆောင်ရွက်하였다။

Verse 20

कुशिकः कौशिको वत्स उपमन्युश्च काश्यपः । कृष्णात्रेयो भरद्वाजो धारिणः शौनको वरः

ကုသိက၊ ကೌသိက၊ ဝတ္စ၊ ဥပမန်ယူ နှင့် ကာရှျပ; ထို့ပြင် ကృష్ణာတြေယ၊ ဘရဒ္ဝါဇ၊ ဓာရိဏ နှင့် ထူးမြတ်သော ရှೌနက—ဤသူတို့သည် ယဇ္ဈ၏ ရ္ဋ္ဝိဇ်များအနက် ပါဝင်ကြသည်။

Verse 21

मांडव्यो भार्गवः पैंग्यो वात्स्यो लौगाक्ष एव च । गांगायनोथ गांगेयः शुनकः शौनकस्तथा

မဏ္ဍဝျ၊ ဘာရ္ဂဝ၊ ပိုင်င်္ဂျ၊ ဝါတ္စျ နှင့် လောဂာက္ษ တို့လည်းရှိပြီး၊ ထို့နောက် ဂါင်္ဂါယန၊ ဂါင်္ဂေယ၊ ရှုနက နှင့် ထိုနည်းတူ ရှೌနက—ဤသူတို့လည်း ထိုအဖွဲ့ထဲတွင် ပါဝင်ကြသည်။

Verse 22

ब्रह्मोवाच । एभिर्विप्रैः क्रतुं रामः समाप्य विधिवन्नृपः । चकारावभृथं रामो विप्रान्संपूज्य भक्तितः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– ဤဗိပရများနှင့်အတူ နရိပ ရာမသည် စည်းကမ်းတကျ ကရတုကို ပြီးစီးစေ하였다။ ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် ယဇ္ဈပုရောဟိတ်များကို ပူဇော်ကာ ရာမသည် အဝဘෘထ—အဆုံးသတ် ရေချိုးပွဲ—ကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 23

यज्ञांते सीतया रामो विज्ञप्तः सुविनीतया । अस्याध्वरस्य संपत्ती दक्षिणां देहि सुव्रत

ယဇ္ဈပွဲ အဆုံးတွင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော စီတာသည် ရာမအား လေးစားစွာ တောင်းလျှောက်하였다—“အကောင်းမြတ်သော ဝ్రတကို ထိန်းသိမ်းသူအရှင်၊ ဤ အဓွရ ယဇ္ဈ၏ ပြီးမြောက်မှုနှင့်အတူ သင့်တော်သော ဒက္ခိဏာကို ပြည့်စုံစွာ ပေးတော်မူပါ”။

Verse 24

मन्नाम्ना च पुरं तत्र स्थाप्यतां शीघ्रमेव च । सीताया वचनं श्रुत्वा तथा चक्रे नृपोत्तमः

“ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ ငါ့နာမဖြင့် မြို့တစ်မြို့ကို အမြန်တည်ထောင်စေပါ” ဟု။ စီတာ၏ စကားကို ကြားသော် မင်းမြတ်သည် ထိုသို့ပင် ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 25

तेषां च ब्राह्मणानां च स्थानमेकं सुनिर्भयम् । दत्तं रामेण सीतायाः संतोषाय महीभृता

ထိုဗြာဟ္မဏများအတွက် မြေကိုထမ်းဆောင်သော မင်းရာမသည် စီတာ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းသော လုံခြုံသည့် နေရာတစ်ခုတည်းကို ပေးအပ်하였다။

Verse 26

सीतापुरमिति ख्यातं नाम चक्रे तदा किल । तस्याधिदेव्यौ वर्त्तेते शांता चैव सुमंगला

ထိုအခါ ထိုနေရာကို “စီတာပုရ” ဟု ကျော်ကြားသော နာမတော်ဖြင့် ခေါ်အပ်하였다။ ထိုဒေသ၏ အဓိဒေဝီများအဖြစ် ရှာန္တာနှင့် စုမင်္ဂလာတို့လည်း တည်ရှိကြသည်။

Verse 27

मोहेरकस्य पुरतो ग्रामद्वादशकं पुरः । ददौ विप्राय विदुषे समुत्थाय प्रहर्षितः

မိုဟေရကပုရ၏ ရှေ့တွင် သူသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ထ၍ ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ရွာတစ်ဆယ့်နှစ်ရွာကို ဒါနအဖြစ် ပေးအပ်하였다။

Verse 28

तीर्थांतरं जगामाशु काश्यपीसरितस्तटे । वाडवाः केऽपि नीतास्ते रामेण सह धर्मवित्

သူသည် ကာရှျပီမြစ်ကမ်းနားရှိ အခြားတီရ္ထတစ်ခုသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်하였다။ မားမြင်းအချို့ကိုလည်း ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး၊ ဓမ္မကိုသိမြင်သော ရာမနှင့်အတူ ဖြစ်သည်။

Verse 29

धर्मालये गतः सद्यो यत्र माला कमंडलुः । पुरा धर्मेण सुमहत्कृतं यत्र तपो मुने

ထို့နောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် ဓမ္မာလယသို့ သွားရောက်하였다—အဲဒီမှာ မာလာနှင့် ကမဏ္ဍလုကို ရိုသေကန်တော့ကြသည်။ အို မုနိ၊ ရှေးကာလ၌ ဓမ္မတော်ကိုယ်တိုင် မဟာတပသီယာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည့် နေရာဖြစ်သည်။

Verse 30

तदारभ्य सुविख्यातं धर्मालयमिति । श्रुतम् ददौ दाशरथिस्तत्र महादानानि षोडश

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုနေရာကို «ဓမ္မာလယ» ဟု ကျော်ကြားလာ하였다။ ထိုနေရာ၌ ဒဿရထ၏ သားတော်သည် အစဉ်အလာအရ ကြားသိရသကဲ့သို့ မဟာဒါန ၁၆ မျိုးကို ပေးလှူ하였다။

Verse 31

पंचाशत्तदा ग्रामाः सीतापुरसमन्विताः । सत्यमंदिरपर्यंता रघुना थेन वै तदा

ထိုအခါ ရဂ္ဃုဝంశဆက် ရာမသည် စီတာပုရနှင့်အတူ ရွာ ၅၀ ကို ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီး၊ စတျယမန်ဒိရ၏ အဝန်းအဝိုင်းအထိ ကျယ်ပြန့်နေ하였다။

Verse 32

सीताया वचनात्तत्र गुरुवाक्येन चैव हि । आत्मनो वंशवृद्ध्यर्थं द्विजेभ्योऽदाद्रघूत्तमः

ထိုနေရာ၌ စီတာ၏ စကားအရနှင့် ဂုရု၏ အမိန့်တော်ကို လိုက်နာ၍၊ မိမိ၏ မျိုးဆက်တိုးပွားတည်တံ့ရေးအတွက် ရဂ္ဃုတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ရာမသည် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များအား ဒါနပေးလှူ하였다။

Verse 33

अष्टादशसहस्राणां द्विजानामभवत्कुलम् । वात्स्यायन उपमन्युर्जातूकर्ण्योऽथ पिंगलः

ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တစ်သောင်းရှစ်ထောင်အတွင်းမှ မျိုးရိုးကွဲပြားသော ကုလပရမ္ပရာများ ပေါ်ထွန်းလာသည်—ဝါတ္စျာယန၊ ဥပမန်ယူ၊ ဇာတူကဏ္ဏျ၊ ထို့နောက် ပိင်္ဂလ။

Verse 34

भारद्वाजस्तथा वत्सः कौशिकः कुश एव च । शांडिल्यः कश्यपश्चैव गौतमश्छांधनस्तथा

ထို့အပြင် ဘာရဒ္ဝါဇ နှင့် ဝတ္စ; ကောသိက နှင့် ကုသ လည်းရှိ၏; ရှာဏ္ဍိလျ၊ ကရှျပ၊ ဂေါတမ နှင့် ထို့တူ ချာံဓန မျိုးရိုးများလည်း ရှိသည်။

Verse 35

कृष्णात्रेयस्तथा वत्सो वसिष्ठो धारणस्तथा । भांडिलश्चैव विज्ञेयो यौवनाश्वस्ततः परम्

ထို့အတူ ကృష్ణာတြေးယ နှင့် ဝတ္စ; ဝသိဋ္ဌ နှင့် ဓာရဏ; ဘာံဍိလ ကိုလည်း သိမှတ်ရမည်—ထို့နောက် ယောဝနာရှွ။

Verse 36

कृष्णायनोपमन्यू च गार्ग्यमुद्गलमौखकाः । पुशिः पराशरश्चैव कौंडिन्यश्च ततः परम्

ထို့ပြင် ကൃഷ്ണာယန နှင့် ဥပမန်ယူ; ဂါရ္ဂျ၊ မုဒ္ဂလ နှင့် မောက်ခ မျိုးရိုးများ; ပုရှိ နှင့် ပရာရှရ လည်းရှိ၍—ထို့နောက် ကೌဏ္ဍိနျ။

Verse 37

पंचपंचाशद्ग्रामाणां नामान्येवं यथाक्रमम् । सीतापुरं श्रीक्षेत्रं च मुशली मुद्गली तथा

ဤသို့ အစဉ်လိုက် ပင်္စပင်္စာသ (၅၅) ရွာတို့၏ အမည်များကို ရွတ်ဆိုကြသည်—စီတာပုရ၊ သရီක්ෂೇತ್ರ၊ ထို့ပြင် မုရှလီ နှင့် မုဒ္ဂလီ တို့လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 38

ज्येष्ठला श्रेयस्थानं च दंताली वटपत्रका । राज्ञः पुरं कृष्णवाटं देहं लोहं चनस्थनम्

ဇျေဋ္ဌလာ၊ ရှရေယသ္ထာန၊ ဒန္တာလီ၊ ဝဋပတ္တရကာ; ရာဇ္ဉးပုရ၊ ကೃෂ္ဏဝာဋ၊ ဒေဟ၊ လောဟ နှင့် ခနသ္ထာန—ဤတို့သည် သန့်ရှင်းသော နာမများ။

Verse 39

कोहेचं चंदनक्षेत्रं थलं च हस्तिनापुरम् । कर्पटं कंनजह्नवी वनोडफनफावली

ကိုဟေချ၊ စန္ဒနက္ခေတ္တရ၊ ထလ နှင့် ဟஸ္တိနာပုရ; ကရ္ပဋ၊ ကံနဇဟ္နဝီ နှင့် ဝနောဍဖနဖာဝလီ—သန့်ရှင်းသော နာမများ။

Verse 40

मोहोधं शमोहोरली गोविंदणं थलत्यजम् । चारणसिद्धं सोद्गीत्राभाज्यजं वटमालिका

မိုဟောဓ၊ ရှမိုဟောရလီ၊ ဂိုဝိန္ဒဏ နှင့် ထလတ်ယဇ; ခါရဏသိဒ္ဓ၊ ဆိုဒ္ဂီတြာဘာဇ္ယဇ နှင့် ဝဋမာလိကာ—ဤတို့လည်း သန့်ရှင်းသော နာမများ။

Verse 41

गोधरं मारणजं चैव मात्रमध्यं च मातरम् । बलवती गंधवती ईआम्ली च राज्यजम्

ဂိုဓရ၊ မာရဏဇ၊ မာတြမဓျ နှင့် မာတရ; ဘလဝတီ၊ ဂန္ဓဝတီ၊ ဤအာမလီ နှင့် ရာဇ္ယဇ—အားလုံးသည် သန့်ရှင်းသော နာမများ။

Verse 42

रूपावली बहुधनं छत्रीटं वंशंजं तथा । जायासंरणं गोतिकी च चित्रलेखं तथैव च

ရူပါဝလီ၊ ဘဟုဓန၊ ချတ္ရီဋ နှင့် ဝံသံဇ; ဇာယာသံရဏ၊ ဂိုတိကီ နှင့် စိတ္တရလေခ—ဘက္တိဖြင့် ဖတ်ရွတ်သင့်သော သန့်ရှင်းနာမများ။

Verse 43

दुग्धावली हंसावली च वैहोलं चैल्लजं तथा । नालावली आसावली सुहाली कामतः परम्

ဒုဂ္ဓာဝလီ၊ ဟံသာဝလီ၊ ဝိုင်ဟိုလ၊ ချိုင်လ္လဇ၊ နာလာဝလီ၊ အာသာဝလီ နှင့် စုဟာလီ—ဤအရပ်ရွာများကို ဆန္ဒရှိသမျှအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 44

रामेण पंचपंचाशद्ग्रामाणि वसनाय च । स्वयं निर्माय दत्तानि द्विजेभ्यस्तेभ्य एव च

ရာမသည် နေထိုင်ရန်အတွက် ရွာငါးဆယ့်ငါးရွာကို ကိုယ်တိုင်တည်ဆောက်ကာ ထိုဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များထံသို့ပင် ပေးလှူတော်မူ하였다။

Verse 45

तेषां शुश्रूषणार्थाय वैश्यान्रामो न्यवे दयत् । षट्त्रिंशच्च सहस्राणि शूद्रास्तेभ्यश्चतुर्गुणान्

သူတို့ကို ပြုစုထောက်ပံ့ရန် ရာမသည် ဝိုင်ရှျယများကို ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ပြင် ရှူဒြ ၃၆,၀၀၀ ကိုလည်း—လေးဆတိုးသောအရေအတွက်အဖြစ်—စီစဉ်ထား하였다။

Verse 46

तेभ्यो दत्तानि दानानि गवाश्ववसनानि च । हिरण्यं रजतं ताम्रं श्रद्धया परया मुदा

သူတို့ထံသို့ လှူဒါန်းမှုများ—နွား၊ မြင်းနှင့် အဝတ်အစားများ—အပြင် ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေးနီတို့ကိုလည်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဒ္ဓါနှင့် ပီတိဖြင့် ဆက်ကပ်ပေး하였다။

Verse 47

नारद उवाच । अष्टादशसहस्रास्ते ब्राह्मणा वेदपारगाः । कथं ते व्यभजन्ग्रामान्द्रामो त्पन्नं तथा वसु । वस्त्राद्यं भूषणाद्यं च तन्मे कथय सुव्र तम्

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်– “ဝేదပညာကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏ ၁၈,၀၀၀ ယောက်ရှိ၏။ သူတို့သည် ရွာများနှင့် ထိုမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဥစ္စာဓနကို မည်သို့ ခွဲဝေကြသနည်း။ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကိုလည်း မည်သို့ ဖြန့်ဝေကြသနည်း။ အမြတ်မြတ်သော ဝတ္တရှိသူရေ၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။”

Verse 48

ब्रह्मोवाच । यज्ञांते दक्षिणा यावत्सर्त्विग्भिः स्वीकृता सुत । महादानादिकं सर्वं तेभ्य एव समर्पितम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “သားရေ၊ ယဇ္ဉ၏ အဆုံးတွင် ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်သော ရိတ്വိက်ပုရောဟိတ်တို့ လက်ခံယူသော ဒက္ခိဏာ အားလုံးနှင့် မဟာဒါန အစရှိသမျှကို ထိုသူတို့ထံသို့ပင် ဆက်ကပ်အပ်နှံခဲ့သည်။”

Verse 49

ग्रामाः साधारणा दत्ता महास्थानानि वै तदा । ये वसंति च यत्रैव तानि तेषां भवंत्विति

ထို့နောက် ရွာများနှင့် မဟာသ္ဌာနများကို အများပိုင်အဖြစ် ပေးအပ်ကာ “သူတို့ နေထိုင်ရာ မည်သည့်နေရာမဆို ထိုနေရာများသည် သူတို့၏အပိုင် ဖြစ်စေ” ဟု ကြေညာ하였다။

Verse 50

वशिष्ठवचनात्तत्र ग्रामास्ते विप्रसात्कृताः । रघूद्वहेन धीरेण नोद्व संति यथा द्विजाः

ထိုနေရာတွင် ဝသိဋ္ဌ၏ အကြံဉာဏ်အရ ရွာများကို ဗြာဟ္မဏတို့၏ အာဏာအောက်သို့ ချထားခဲ့ပြီး၊ တည်ကြည်သော ရဃူဒ္ဝဟ (ရာမ) ကြောင့် ဒွိဇတို့သည် အနှောင့်အယှက် မခံရစေခဲ့။

Verse 51

धान्यं तेषां प्रदत्तं हि विप्राणां चामितं वसु । कृतांजलिस्ततो रामो ब्राह्मणानिदमब्रवीत्

အမှန်တကယ် သူတို့အား စပါးအာဟာရကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဗြာဟ္မဏတို့အား မတိုင်းမတာသော ဥစ္စာဓနကို ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရာမသည် လက်အုပ်ချီကာ ဗြာဟ္မဏတို့အား ဤသို့ မိန့်ကြား하였다။

Verse 52

यथा कृतयुगे विप्रास्त्रेतायां च यथा पुरा । तथा चाद्यैव वर्त्तव्यं मम राज्ये न संशयः

(ရာမ မိန့်တော်မူသည်–) “ကృతယုဂ၌ ဗြာဟ္မဏတို့ နေထိုင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ယခင် တ్రေတাযုဂ၌လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ယနေ့လည်း ငါ၏ နိုင်ငံတော်အတွင်း ထိုနည်းတူ နေထိုင်ရမည်—သံသယမရှိ။”

Verse 53

यत्किंचिद्धनधान्यं वा यानं वा वसनानि वा । मणयः कांचनादींश्च हेमादींश्च तथा वसु

ရှိသမျှ ငွေကြေး သို့မဟုတ် စပါးသီးနှံ၊ ယာဉ်ယာတင်၊ အဝတ်အစားတို့နှင့် မဏိရတနာ၊ ရွှေစသည်တို့၊ ထို့အတူ ရွှေစသည့် တန်ဖိုးကြီး သိုလှောင်တန်ဖိုးများအားလုံး—

Verse 54

ताम्राद्यं रजतादींश्च प्रार्थयध्वं ममाधुना । अधुना वा भविष्ये वाभ्यर्थनीयं यथोचितम्

ယခုအခါ ငါ့ထံမှ ကြေးနီစသည်နှင့် ငွေစသည်တို့ကိုလည်း တောင်းခံကြလော့; ယခုဖြစ်စေ အနာဂတ်ဖြစ်စေ—တောင်းသင့်တော်သမျှကို သင့်လျော်သကဲ့သို့ တောင်းခံကြလော့။

Verse 55

प्रेषणीयं वाचिकं मे सर्वदा द्विजसत्तमाः । यंयं कामं प्रार्थयध्वं तं तं दास्याम्यहं विभो

အို ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်တို့၊ ငါ၏စကားသည် အမြဲတမ်း သင်တို့၏အမိန့်အောက်၌ ရှိ၏။ သင်တို့ တောင်းဆိုသမျှ ဆန္ဒတိုင်းကို ငါ—အရှင်—ပေးအပ်မည်။

Verse 56

ततो रामः सेवकादीनादरात्प्रत्यभाषत । विप्राज्ञा नोल्लंघनीया सेव नीया प्रयत्नतः

ထို့နောက် ရာမသည် လေးစားစွာဖြင့် အလုပ်သမား/အမှုထမ်းတို့နှင့် အခြားသူတို့ကို ပြန်လည်မိန့်ကြား하였다– “ဗြာဟ္မဏ၏ အမိန့်ကို မလွန်ကျူးရ; ကြိုးစား၍ သတိထားကာ အကောင်အထည်ဖော်၍ ဝန်ဆောင်ကြလော့။”

Verse 57

यंयं कामं प्रार्थयंते कारयध्वं ततस्ततः । एवं नत्वा च विप्राणां सेवनं कुरुते तु यः

သူတို့ တောင်းဆိုသမျှ ဆန္ဒတိုင်းကို ထိုထိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်ပေးကြလော့။ ထို့ပြင် ဤသို့ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြု၍ ဝန်ဆောင်သူမည်သူမဆို—

Verse 58

स शूद्रः स्वर्गमाप्नोति धनवान्पुत्रवान्भवेत् । अन्यथा निर्धनत्वं हि लभते नात्र संशयः

ဤသို့သော သုဒ္ဒရသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ပြီး ငွေကြေးပြည့်စုံကာ သားသမီးရရှိသူ ဖြစ်လာမည်။ မဟုတ်လျှင် အမှန်တကယ် ဆင်းရဲဒုက္ခသို့ ကျရောက်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 59

यवनो म्लेच्छजातीयो दैत्यो वा राक्षसोपि वा । योत्र विघ्नं करोत्येव भस्मीभवति तत्क्षणात्

ယဝနဖြစ်စေ၊ မလေစ္ဆမျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူဖြစ်စေ၊ ဒೈတျယဖြစ်စေ၊ ရာက္ခသဖြစ်စေ—ဤနေရာ၌ အတားအဆီး ပြုသူမည်သူမဆို ချက်ချင်း ပြာဖြစ်သွားမည်။

Verse 60

ब्रह्मोवाच । ततः प्रदक्षिणीकृत्य द्विजान्रामोऽतिहर्षितः । प्रस्थानाभिमुखो विप्रैराशीर्भिरभिनंदितः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် ရာမသည် အလွန်ပျော်ရွှင်၍ ဒွိဇတို့ကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ ထွက်ခွာရန် မျက်နှာမူလေ၏၊ ဗိပရတို့၏ အာရှီဝါဒဖြင့် ချီးမြှောက်ခံရလေ၏။

Verse 61

आसीमांतमनुव्रज्य स्नेहव्याकुललोचनाः । द्विजाः सर्वे विनिर्वृत्ता धर्मारण्ये विमोहिताः

ဒွိဇအားလုံးသည် နယ်စပ်အထိ သူ့နောက်လိုက်သွားကြပြီး မေတ္တာကြောင့် မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ဓမ္မာရဏ္ယ၌ သူတို့အားလုံး မောဟတိမ်မြုပ်ကာ စိတ်နှလုံးထိခိုက်လှုပ်ရှား၍ နေကြလေသည်။

Verse 62

एवं कृत्वा ततो रामः प्रतस्थे स्वां पुरीं प्रति । काश्यपाश्चैव गर्गाश्च कृतकृत्या दृढव्रताः

ဤသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရာမသည် မိမိ၏ မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာသွားလေ၏။ ကာရှျပတို့နှင့် ဂရ္ဂတို့လည်း—သစ္စာကတိခိုင်မာသူများ—မိမိတို့၏ တာဝန်ပြီးမြောက်ပြီဟု ကృతကೃತ്യ ဖြစ်ကြလေ၏။

Verse 63

गुर्वासनसमाविष्टाः सभार्या ससुहृत्सुताः । राजधानीं तदा प्राप रामोऽयोध्यां गुणान्विताम्

ဂုရုတော်ကဲ့သို့ အလေးအမြတ်ပြုရသော ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်တော်မူ၍ မဟေသီနှင့်တကွ မိတ်ဆွေများ၊ သားတော်များနှင့်အတူ ရာမသည် ထိုအခါ သီလဂုဏ်ပြည့်ဝသော အယောဓျာ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိတော်မူ၏။

Verse 64

दृष्ट्वा प्रमुदिताः सर्वे लोकाः श्रीरघुनन्दनम् । ततो रामः स धर्मात्मा प्रजापालनतत्परः

သီရိရဃုနန္ဒနကို မြင်ကြသဖြင့် လူအပေါင်းတို့ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်ကြ၏။ ထို့နောက် ဓမ္မစိတ်ရှိသော ရာမသည် ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ပြုစုထိန်းသိမ်းရန် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်တော်မူ၏။

Verse 65

सीतया सह धर्मात्मा राज्यं कुर्वंस्तदा सुधीः । जानक्या गर्भमाधत्त रविवंशोद्भवाय च

စီတာနှင့်အတူ ဓမ္မတရားရှိ၍ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော ရာမသည် နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နေစဉ်၊ ထိုအခါ ဇာနကီသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်တော်မူ၍ နေမင်းမျိုးဆက် (ရဝိဝంశ) ကို ဆက်လက်တည်တံ့စေရန် ဖြစ်၏။