Adhyaya 28
Brahma KhandaDharmaranya MahatmyaAdhyaya 28

Adhyaya 28

ဤအধ্যာယတွင် တောင်အနောက်ဘက် (နိရ္ဋ) ဒిశ၌ တည်ရှိသော «လိုဟယဋ္ဌိကာ» တီရ္ထ၏ မဟာတ္မ्यကို ဖော်ပြသည်။ ထိုနေရာ၌ ရုဒ္ရ၏ အရှိန်အဝါသည် စွယံဘူ-လိင်္ဂ အဖြစ် ထင်ရှားနေပြီး၊ ဗျာသ–မာရ္ကဏ္ဍေယ ဒိုင်ယာလော့ဂ်ပုံစံဖြင့် ပူဇော်ကာလကို သေချာညွှန်ပြသည်။ အထူးသဖြင့် အမဝါသျာနေ့နှင့် နဘဟသျ/ဘဓ္ရပဒ လတွင် လဆုတ်ကာလ၌ စရသွတီရေကို အခြေခံ၍ ရှရဒ္ဓနှင့် တർပဏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ဤတီရ္ထ၌ ပိဏ္ဍ ပူဇော်ခြင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်လျှင် ရရှိသော ဖလသည် ဂယာတီရ္ထ၏ နမူနာနှင့် တူညီကြောင်း ဆိုပြီး၊ စည်းကမ်းတကျ ရိတိများဖြင့် ဒေသတွင်း၌ပင် ပိတೃများကို ကျေနပ်စေနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ထို့ပြင် မောက္ခကို ရည်ရွယ်သူများအတွက် ရုဒ္ရ-တီရ္ထ၌ နွားလှူ၊ ဝိෂ္ဏု-တီရ္ထ၌ ရွှေလှူ စသည့် အထောက်အကူပြု ဒါနများကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ «ဟရိ (ဇနာရ္ဒန) ၏ လက်ထဲသို့ ပိဏ္ဍကို ထည့်ပူဇော်သည်» ဟူသော ဘက္တိဝါကျကို ပေးထားပြီး၊ ပိတೃကర్మကို ဝိုင်ရှ္ဏဝ သီအိုလောဂျီနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ṛṇa-traya (အကြွေးသုံးပါး) မှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို အဓိကထားသည်။ ဖလကြေညာချက်များတွင် ပိတೃများကို ပရေတာအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်စေခြင်း၊ တည်မြဲသော ပုဏ္ဏကံ ရရှိခြင်းနှင့် မျိုးဆက်သားသမီးများအတွက် ကျန်းမာရေး၊ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု စသည့် အကျိုးကျေးဇူးများ ပါဝင်သည်။ သေးငယ်သော်လည်း တရားသဖြင့် ရရှိသော ဒါနသည် ဤတီရ္ထ၌ အကျိုးဖလ ပိုမိုကြီးမားလာကြောင်းလည်း အလေးပေးထားသည်။

Shlokas

Verse 1

व्यास उवाच । गोवत्सान्नैरृते भागे दृश्यते लोहयष्टिका । स्वयंभुलिंगरूपेण रुद्रस्तत्र स्थितः स्वयम् । श्रीमार्कण्डेय उवाच । मोक्षतीर्थे सरस्वत्या नभस्ये चंद्रसंक्षये । विप्रान्संपूज्य विधिवत्तेभ्यो दत्त्वा च दक्षिणाम्

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်။ ဂိုဝတ္စာန၏ အနောက်တောင်ဘက်၌ လိုဟယဿ္ဋိကာ ဟူသောနေရာကို မြင်ရသည်။ ထိုနေရာ၌ ရုဒ္ဒရသည် ကိုယ်တိုင်ပင် စွဝယံဘူ လိင်္ဂရূপဖြင့် တည်ရှိတော်မူ၏။ သရီ မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်။ စရஸဝတီမြစ်ပေါ် မောက္ခတီရ္ထ၌ နဘသ (ဘာဒြပဒ) လ၌ လကွယ်သို့ လျော့ဆင်းသည့်အခါ၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဓမ္မဝိဓိအတိုင်း ရိုသေစွာ ပူဇော်ကာ သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာကို ပေးလှူရမည်။

Verse 2

एकविंशतिवारांस्तु भक्त्या पिंडस्य यत्फलम् । गयायां प्राप्यते पुंसां ध्रुवं तदिह तर्प्पणात्

ဂယာတွင် ဘက္တိဖြင့် ပိဏ္ဍပူဇာကို နှစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ် ဆောင်ရွက်ရာမှ လူတို့ရသော အကျိုးဖလသည်၊ ဤနေရာ၌ တර්ပဏ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်လည်း မလွဲမသွေ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 3

लोहयष्ट्यां कृते श्राद्धे नभस्ये चंद्रसंक्षये । प्रेतयोनिविनिर्मुक्ताः क्रीडंति पितरो दिवि

နဘသ (ဘာဒြပဒ) လ၌ လကွယ်သို့ လျော့ဆင်းချိန် လိုဟယဿ္ဋိကာ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်လျှင်၊ ပရိတ်ယောနီ အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်သော ပိတရတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပျော်ရွှင်စွာ ကစားကြသည်။

Verse 5

लोहयष्ट्याममावस्यां कार्यं भाद्रपदे जनैः । श्राद्धं वै मुनयः प्राहुः पितरो यदि वल्लभाः

ဘာဒြပဒ လ၌ အမావသျာ (လကွယ်နေ့) တွင် လိုဟယဿ္ဋိကာ၌ လူတို့သည် ရှရဒ္ဓ ကို ပြုလုပ်သင့်သည်ဟု မုနိတို့က ဆိုကြသည်—ပိတရတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသူအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 6

क्षीरेण तु तिलैः श्वेतैः स्नात्वा सारस्वते जले । पितॄंस्तर्पयते यस्तु तृप्तास्तत्पितरो ध्रुवम्

နို့နှင့် အဖြူရောင် နှမ်း (တီလ) တို့ကို ယူ၍ စရஸဝတီရေ၌ ရေချိုးပြီး၊ ပိတရတို့အား တර්ပဏ ပြုသူ၏ ပိတရတို့သည် မလွဲမသွေ တိမ်းတိမ်းတိပ်တိပ် ကျေနပ်တော်မူကြသည်။

Verse 7

तत्र श्राद्धानि कुर्वीत सक्तुभिः पयसा सह । अमावास्यादिनं प्राप्य पितॄणां मोक्षमिच्छकैः

ထိုနေရာ၌ ဘိုးဘွားပိတෘတို့၏ မောက္ခကို ဆန္ဒရှိသူတို့သည် အမဝါသျာ (လကွယ်နေ့) စသော သန့်ရှင်းသည့်နေ့ရောက်လာသော် နို့နှင့်အတူ စက္တု (ကင်ထားသော စပါးအမှုန့်) ကို ပူဇော်ကာ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကర్మကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 8

रुद्रतीर्थे ततो धेनुं दद्याद्वस्त्रादिभूषिताम् । विष्णुतीर्थे हिरण्यं च प्रदद्यान्मोक्षमिच्छुकः

ထို့နောက် ရုဒ္ဒရ-တီရ္ထ၌ မောက္ခကို လိုလားသူသည် အဝတ်အစား စသည်ဖြင့် အလှဆင်ထားသော နွားကို ဒါနပြုရမည်။ ထို့အပြင် ဝိෂ္ဏု-တီရ္ထ၌လည်း ရွှေကို ဒါနပြုရမည်။

Verse 9

गयायां पितृरूपेण स्वयमेव जनार्दनः । तं ध्यात्वा पुंडरीकाक्षं मुच्यते च ऋणत्रयात्

ဂယာ၌ ပိတෘတို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဂျနာရ္ဒနသည် ကိုယ်တိုင်တည်ရှိတော်မူ၏။ ထို ပုဏ္ဍရိကာක්ෂ (ကြာပန်းမျက်လုံး) သခင်ကို ဓ്യာနပြုလျှင် သုံးမျိုးသော အကြွေး (ṛṇa-traya) မှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 10

प्रार्थयेत्तत्र गत्वा तं देवदेवं जनार्दनम् । आगतोऽस्मि गयां देव पितृभ्यः पिंडदित्सया । एष पिंडो मया दत्तस्तव हस्ते जनार्दन

ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော ဂျနာရ္ဒနကို ဆုတောင်းရမည်– “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်သည် ဘိုးဘွားပိတෘတို့အတွက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ဂယာသို့ လာရောက်ပါသည်။ ဤပိဏ္ဍကို ကျွန်ုပ်က အရှင်၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံပါ၏၊ ဂျနာရ္ဒန”။

Verse 11

परलोकगतेभ्यश्च त्वं हि दाता भविष्यसि । अनेनैव च मंत्रेण तत्र दद्याद्धरेः करे

“ပရလောကသို့ သွားပြီးသူတို့အတွက်လည်း အရှင်သည် တကယ်တမ်း ပေးကမ်းသူ ဖြစ်လာမည်” ဟု။ ဤမန်တရတည်းဖြင့် ထိုနေရာ၌ ဟရီ၏ လက်ထဲသို့ ပူဇော်ပစ္စည်းကို ထားအပ်ရမည်။

Verse 12

चंद्रे क्षीणे चतुर्दश्यां नभस्ये पिंडमाहरेत् । पितॄणामक्षया तृप्तिर्भविष्यति न संशयः

လ လျော့နည်းနေသောအခါ—နဘသ လ၏ လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင်—ပိဏ္ဍကို ယူဆောင်၍ ပူဇော်သင့်သည်။ ထိုအခါ ဘိုးဘွားပိတೃတို့၏ တင်းတိမ်မှုသည် မကုန်ခန်းသော အခ္ဍယ ဖြစ်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 13

एकविंशतिवारांश्च गयायां पिंडपातनैः । भक्त्या तृप्तिमवाप्नोति लोहयष्ट्यां पितृतर्प्पणे

ထို့ပြင် ဂယာ၌ ပိဏ္ဍချခြင်းကို ၂၁ ကြိမ် ပြုလုပ်ပါက၊ ဘက္တိဖြင့် ဘိုးဘွားပိတೃတို့၏ တင်းတိမ်မှုကို ရရှိသည်—အထူးသဖြင့် လိုဟယဿဋီ၌ ပိတೃ-တർပဏ ကర్మတွင် ဖြစ်သည်။

Verse 14

वारिदस्तृप्तिमाप्नोति सुखमक्षय्यमत्र हि । फलप्रदः सुतान्भक्तानारोग्यमभयप्रदः

ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် ရေဒါန ပေးသူသည် တင်းတိမ်မှုနှင့် မပျက်မယွင်းသော ပျော်ရွှင်မှု (အခ္ဍယ) ကို ရရှိသည်။ ဤတီရ္ထ/ကర్మသည် အကျိုးပေး၍—ဘက္တိရှိသော သားများ၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းခြင်းကို ပေးသည်။

Verse 15

वित्तं न्यायार्जितं दत्तं स्वल्पं तत्र महाफलम् । स्नानेनापि हि तत्तीर्थे रुद्रस्यानुचरो भवेत्

ဓမ္မနည်းဖြင့် ရရှိသော ငွေကြေးကို အနည်းငယ်သာ ထိုနေရာ၌ ဒါနပြုလျှင်ပင် အကျိုးကြီးမားသည်။ ထို့အပြင် ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့်ပင် လူသည် ရုဒ္ရ၏ အနုစရ (လိုက်ပါသူ/သေဝက) ဖြစ်လာသည်။

Verse 28

इति श्रीस्कांदे महापुराणे एकाकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां तृतीये ब्रह्मखण्डे पूर्वभागे धर्मारण्यमाहात्म्ये संक्षेपतस्तीर्थमाहात्म्य वर्णनं नामाष्टविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ တတိယ ဘြဟ္မခဏ္ဍ၏ ပထမပိုင်းရှိ ဓမ္မာရဏ္ယ မာဟာတ္မ്യ၌ “တီရ္ထမဟာတ္မ്യကို အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အဋ္ဌဝိံသ အခန်း ပြီးဆုံး၏။