Adhyaya 25

Verse 1

सूत उवाच । अथान्यत्संप्रवक्ष्यामि तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । धर्मारण्ये यथाऽनीता सत्यलोकात्सरस्वती

စူတာက ပြောသည်—ယခု ငါသည် အခြားသော အထွတ်အမြတ် တီရ္ထမဟာတ္မ្យကို ကြေညာမည်၊ စတျလောကမှ သရஸဝတီကို ဓမ္မာရဏ్యသို့ မည်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်ကို ဖြစ်သည်။

Verse 2

मार्कंडेयं सुखासीनं महामुनिनिषेवितम् । तरुणादित्यसंकाशं सर्वशास्त्रविशारदम्

သူတို့သည် မာရ္ကဏ္ဍေယကို သက်သာစွာ အာသနပေါ် ထိုင်နေသည်ကို မြင်ကြ၏၊ မဟာမုနိတို့က ဝန်းရံစေဝါပြုလျက်; နေထွက်အလင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ရှာස්တရအားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်၏။

Verse 3

सर्वतीर्थमयं दिव्यमृषीणां प्रवरं द्विजम् । आसनस्थं समायुक्तं धन्यं पूज्यं दृढव्रतम्

သူသည် တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရကို ကိုယ်စားပြုသော ဒိဗ္ဗသဘောရှိ၍၊ ရှိတို့အနက် အထွတ်အမြတ် ဒွိဇ မာရ္ကဏ္ဍေယသည် အာသနပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေ၏; ကံကောင်းမြတ်နိုးဖွယ်၊ ပူဇော်ထိုက်သူ၊ ဝရတ၌ တည်ကြည်သူဖြစ်၏။

Verse 4

योगात्मानं परं शांतं कमडलुधरं विभुम् । अक्षसूत्रधरं शांतं तथा कल्पां तवासिनम्

သူတို့သည် သူကို ယောဂ၏ အတ္တမူလအဖြစ်၊ အလွန်ငြိမ်းချမ်း၍ အာနုဘော်ကြီးသူအဖြစ် မြင်ကြ၏; ကမဏ္ဍလုကို ကိုင်ထား၍ အက္ခစူတရ (ဂျပ်မလာ) ကို ဆောင်ထားသည်; တည်ငြိမ်သက်သာကာ ယုဂများတိုင်အောင် ထိုအခြေအနေ၌ပင် တည်နေ၏။

Verse 5

अक्षोभ्यं ज्ञानिनं स्वस्थं पितामहसमुद्युतिम् । एवं दृष्ट्वा समाधिस्थं प्रहर्षोत्फुल्ललोचनम्

မလှုပ်မယှက်၊ ဉာဏ်ရှိ၍ အတွင်းစိတ်တည်ငြိမ်—ပိတామဟ ဘြဟ္မာကဲ့သို့ တောက်ပသူကို သမာဓိ၌ စိမ့်ဝင်နေသည်ဟု မြင်သော် သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပီတိဖြင့် ပွင့်လန်းလာ၏။

Verse 6

प्रणम्य स्तुतिभिर्युक्त्या मार्क्कंडं मुनयोऽब्रुवन् । भगवन्नैमिषारण्ये सत्रे द्वादशवार्षिके

သင့်လျော်သော ချီးမွမ်းသီချင်းများဖြင့် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် ရှင်မုနိတို့သည် မာရ္ကဏ္ဍေယအား ဆိုကြသည်– “အို ဘဂဝန်၊ နိုင်မိရှာရဏ္ယ၌ ဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာ စတြယဇ္ဉ၌…”

Verse 7

त्वयावतारिता ब्रह्मन्नदी या ब्रह्मणः सुता । तथा कृतं च तत्रैव गंगा वतरणं क्षितौ

“အို ဘြာဟ္မဏ၊ သင်၏အားဖြင့် ထိုမြစ်—ဘြဟ္မာ၏ သမီး—ကို မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်စေခဲ့သည်; ထိုနေရာ၌ပင် ဂင်္ဂါမြစ်၏ ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်ခြင်းကိုလည်း သင်က ပြုစေခဲ့သည်။”

Verse 8

गीयमाने कुलपतेः शौनकस्य मुनेः पुरः । सूतेन मुनिना ख्यातमन्येषामपि शृण्वताम्

ရှောနကမုနိ—မုနိတို့၏ ကုလပတိ—၏ ရှေ့မှောက်၌ သီဆိုဖတ်ကြားနေစဉ် မုနိ စူတက ထိုအကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ ပြောကြား၍ အခြားသူများလည်း နားထောင်နေကြ၏။

Verse 9

तच्छ्रुत्वा महदाख्यानम स्माकं हृदि संस्थितम् । पापघ्नी पुण्यजननी प्राणिनां दर्शनादपि

ထိုမဟာသဒ္ဓါတရားအကြောင်းကို ကြားနာပြီးနောက် ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသား၌ တည်မြဲနေ၏; သူမ (သရஸဝတီ) သည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီး၍ သတ္တဝါတို့အတွက် ကုသိုလ်၏ မိခင်ဖြစ်သည်—မြင်တွေ့ရုံဖြင့်ပင်။

Verse 10

मार्कण्डेय उवाच । धर्मारण्ये मया विप्राः सत्यलोकात्सरस्वती । समानीता सुरेखाद्रौ शरण्या शरणार्थिनाम्

မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဓမ္မာရဏ္ယ၌ ငါသည် သတ္တျလောကမှ စရஸဝတီ ဒေဝီကို စုရေးခါ တောင်သို့ ဆင်းသက်စေခဲ့၏—အကာအကွယ်တောင်းသူတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ခိုလှုံရာဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 11

भाद्रपदे सिते पक्षे द्वादशी पुण्यसंयुता । तत्र द्वारावतीतीर्थे मुनिगंधर्वसेविते

ဘဓ္ရပဒ လတွင် အလင်းဖက် (သိတပက္ခ) ၏ ဒွာဒသီနေ့၊ မဟာပုဏ္ဏယနှင့် ပြည့်စုံသောနေ့၌—မုနိနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့က ဆည်းကပ်ရာ ဒွာရာဝတီ တီရ္ထ၌ (ဤကာရယများကို ပြုလုပ်ရမည်)။

Verse 12

तस्मिन्दिने च तत्तीर्थे पिंडदानादि कारयेत् । तत्फलं समवाप्नोति पितॄणां दत्तमक्षयम्

ထိုနေ့၌ ထိုတီရ္ထ၌ပင် ပိဏ္ဍဒါန စသည့် ကာရယများကို ပြုလုပ်စေသင့်သည်။ ထိုအကျိုးဖလမှာ ပိတೃတို့အတွက် ပေးအပ်သော ဒါနသည် အက္ခယ—မကုန်မခမ်း ဖြစ်သွားခြင်းပင်။

Verse 13

महदाख्यानमखिलं पापघ्नं पुण्यदं च यत् । पवित्रं यत्पवित्राणां महापातकनाशनम्

ဤမဟာအాఖ్యာန် အလုံးစုံသည် ပာပကို ဖျက်ဆီး၍ ပုဏ္ဏယကို ပေးတော်မူ၏။ ပဝိတ্ৰတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပဝိတ্ৰဖြစ်ပြီး မဟာပာတက—အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်တို့ကိုပါ နိဂုံးချုပ်ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 14

सर्वमंगलमांगल्यं पुण्यं सारस्वतं जलम् । ऊर्ध्वं किं दिवि यत्पुण्यं प्रभासांते व्यवस्थितम्

စාරသွဝတ ရေသည် မင်္ဂလာတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာ၊ ပုဏ္ဏယပြည့်ဝသော ရေဖြစ်၏။ ပရဘာသ၏ အဆုံး၌ တည်ရှိသော ပုဏ္ဏယထက် မြင့်မားသော ပုဏ္ဏယကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ပင် ဘာရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 15

सारस्वतजलं नॄणां ब्रह्महत्यां व्यपोहति । सरस्वत्यां नराः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । पश्चात्पिंडप्रदातारो न भवंति स्तनंधयाः

သာရသွဝတ ရေသည် လူတို့အတွက် ဘြဟ္မဟတ္ယာကဲ့သို့သော အပြစ်ကြီးကိုတောင် ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။ စရသွတီမြစ်၌ ရေချိုးပြီး ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများကို တർပဏဖြင့် ကျေနပ်စေကာ နောက်တစ်ဖန် ပိဏ္ဍပူဇာ/ပိဏ္ဍဒါန ပြုသူတို့သည် ‘စတနံဓယ’—နို့စို့ကလေးကဲ့သို့ အားကိုးရပြီး အကူအညီမဲ့—မဖြစ်ကြ။

Verse 16

यथा कामदुघा गावो भवन्तीष्टफलप्रदाः । तथा स्वर्गापवर्गैकहैतुभूता सरस्वती

ကာမဓေနု နွားများက ဆန္ဒပြည့်ဖလကို ပေးသကဲ့သို့၊ စရသွတီသည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ (သွဝဂ္ဂ) နှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) တို့၏ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။