Adhyaya 24

Verse 1

व्यास उवाच । एतत्तीर्थस्य माहात्म्यं मया प्रोक्तं तवाग्रतः । अनेकपूर्वजन्मोत्थपातकघ्नं महीपते

ဗျာသက မိန့်ကြားသည်– “အို မြေပြင်၏ အရှင်ဘုရင်၊ ဤတီရ္ထ၏ မဟာတမိယကို သင်၏ရှေ့၌ ငါကြေညာပြီးပြီ။ ၎င်းသည် အတိတ်ဘဝများစွာမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးပေး၏။”

Verse 2

स्थानानामुत्तमं स्थानं परं स्वस्त्ययनं महत् । स्कंदस्याग्रे पुरा प्रोक्तं महारुद्रेण धीमता

ဤနေရာသည် နေရာမြတ်များအနက် အမြတ်ဆုံး—အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ မဟာမင်္ဂလာကောင်းကျိုး၏ အရင်းအမြစ်ကြီးတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ရှေးကာလ၌ စကန္ဒ၏ရှေ့မှောက်တွင် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော မဟာရုဒ္ရက ထိုအကြောင်းကို ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 3

त्वं पार्थ तत्र स्नात्वा हि मोक्ष्यसे सर्वपात कात् । तच्छ्रुत्वा व्यासवाक्यं हि धर्म्मराजो युधिष्ठिरः

“အို ပါရ္ထ၊ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးကာလျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဗျာသ၏ ဤစကားကို ကြားသော် ဓမ္မရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရက (ထို့နောက် တုံ့ပြန်/အရေးယူ) လေ၏။

Verse 4

धर्मात्मजस्तदा तात धर्मारण्यं समाविशत् । महापातकनाशाय साधुपालनत त्परः

ထိုအခါ ချစ်သူရေ၊ ဓမ္မ၏သားသည် သန့်ရှင်းသော ဓမ္မာရဏ္ယ တောသို့ ဝင်ရောက်၍ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် သာဓုသူတော်ကောင်းများကို ကာကွယ်ရန် အလွန်တက်ကြွခဲ့သည်။

Verse 5

विगाह्य तत्र तीर्थानि देवतायतनानि च । इष्टापूर्तादिकं सर्वं कृतं तेन यथेप्सितम्

အဲဒီနေရာရှိ တီရ္ထများတွင် သန့်စင်ရေချိုးကာ ဒေဝတားဘုရားကျောင်းများကို ဖူးမြော်ပြီးနောက်၊ သူသည် မိမိဆန္ဒအတိုင်း အိဿ္ဋနှင့် ပူရ္တ အစရှိသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှု အားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 6

ततः पापविनिर्मुक्तः पुनर्गत्वा स्वकं पुरम् । इद्रप्रस्थं महासेन शशास वसुधातलम्

ထို့နောက် အပြစ်မှ လွတ်ကင်းသွားပြီး သူသည် မိမိမြို့သို့ ပြန်လည်သွားရာ၊ အို လက်မောင်းခွန်အားကြီးသူ၊ အိန္ဒြပရಸ್ಥမှ ကမ္ဘာမြေကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။

Verse 7

इदं हि स्थानमासाद्य ये शृण्वंति नरोत्तमाः । तेषां भुक्तिश्च मुक्तिश्च भविष्यति न संशयः

အမှန်တကယ်ပင် ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၍ ၎င်း၏ မဟိမကို နားထောင်သော လူမြတ်တို့သည် လောကီအကျိုး (ဘုက္တိ) နှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း (မုက္တိ) နှစ်ပါးလုံးကို ရမည်—သံသယမရှိ။

Verse 8

भुक्त्वा भोगान्पार्थिवांश्च परं निर्वाणमाप्नुयुः । श्राद्धकाले च संप्राप्ते ये पठंति द्विजातयः

လောကီအာရုံခံစားမှုများကို ခံစားပြီးနောက် သူတို့သည် အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ကြသည်။ ထို့ပြင် ရှရဒ္ဓ အချိန်ရောက်လာသောအခါ ဒွိဇတို့က ဤပုဒ်ကို ရွတ်ဖတ်လျှင်…

Verse 9

उद्धृताः पितरस्तैस्तु यावच्चंद्रार्क्कमेदिनि । द्वापरे च युगे भूत्वा व्यासेनोक्तं महात्मना

သူတို့ကြောင့်ပင် သူတို့၏ ပိတရ် (ဘိုးဘွား) များသည် ကမ္ဘာပေါ်၌ လနှင့် နေ တည်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး မြှောက်တင်ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိကြသည်။ ဤစကားကို ဒွာပရယုဂ၌ ပေါ်ထွန်းလာသော မဟာတ္မာ ဗျာသက မိန့်ကြားခဲ့သည်။

Verse 10

वारिमात्रे धर्मवाप्यां गयाश्राद्धफलं लभेत् । अत्रागतस्य मर्त्यस्य पापं यमपदे स्थितम्

ဓမ္မဝာပီ၌ ရေတစ်လက်ခုပ်သာဖြင့်ပင် ဂယာ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုသကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။ ဤနေရာသို့ လာရောက်သော မရဏသတ္တဝါ၏ ယမလောက၌ တည်နေသော အပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 11

कथितं धर्मपुत्रेण लोकानां हितकाम्यया । विना अन्नैर्विना दर्भैर्विना चासनमेव वा

လောကသားတို့၏ အကျိုးကို မျှော်မှန်း၍ ဓမ္မပုတ্ৰက ဤအကြောင်းကို ကြေညာခဲ့သည်—အစာပူဇာမပါဘဲ၊ ဒರ್ಭမြက်မပါဘဲ၊ ထိုင်ခုံ(အာသန) မပါဘဲတောင် အကျိုးရှိသည်။

Verse 12

तोयेन नाशमायाति कोटिजन्मकृतं त्व घम् । सहस्रमुरुशृंगीणां धेनूनां कुरुजांगले । दत्त्वा सूर्यग्रहे पुण्यं धर्मवाप्यां च तर्पणाम्

ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့်ပင် သန်းပေါင်းများစွာသော မွေးဖွားမှုများအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်သည် ပျက်စီးသွားသည်။ ကုရုဇာင်္ဂလ၌ ချောမွေ့ကျယ်သော ချိုရှိသည့် နွားမ တစ်ထောင်ကို လှူဒါန်းသည့် ပုဏ္ဏ, နေကြတ်ချိန်၏ ပုဏ္ဏ—ဓမ္မဝာပီ၌ တර්ပဏ ပြုခြင်းဖြင့်လည်း ရရှိသည်။

Verse 13

एतद्वः कथितं सर्वं धर्मारण्यस्य चेष्टितम् । यच्छ्रुत्वा ब्रह्महा गोघ्नो मुच्यते सर्वपातकैः

ဤသို့ ဓမ္မာရဏ္ယ၏ မဟိမနှင့် သန့်ရှင်းသော အကြောင်းအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ငါ ပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းကို ကြားနာလျှင် ဗြာဟ္မဏသတ်သူ သို့မဟုတ် နွားသတ်သူတောင် အပြစ်ပေါင်းစုံမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 14

एकविंशतिवारैस्तु गयायां पिंडपातने । तत्फलं समवाप्नोति सकृदस्मिञ्छ्रुते सति

ဂယာ၌ ပိဏ္ဍဒါန (ဆန်လုံးပူဇော်) ကို ၂၁ ကြိမ် ပြုလုပ်လျှင် ရရှိသော အကျိုးကို၊ ဤသန့်ရှင်းသော ကထာကို တစ်ကြိမ်သာ နားထောင်ခြင်းဖြင့်လည်း ထိုအကျိုးတူ ရရှိနိုင်သည်။