Adhyaya 20

Verse 1

व्यास उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि शिवतीर्थमनुत्तमम् । यत्रासौ शंकरो देवः पुनर्जन्मधरोऽभवत्

ဗျာသ မဟာရိရှီက မိန့်တော်မူသည်– ယခုမှစ၍ အထူးမြတ်ဆုံးသော ရှိဝတီရ္ထကို ငါဖော်ပြမည်; ထိုနေရာ၌ သခင် ရှင်ကရ (ရှင်ကရာ) သည် ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏ အခြေအနေကို ခံယူခဲ့၏။

Verse 2

कीलितो देवदेवेशः शंकरश्च त्रिलोचनः । गिरिजया महाभाग पातितो भूमिमंडले

ဒေဝတို့၏ ဒေဝဣရှ၊ သုံးမျက်စိရှင် ရှင်ကရသည် ချုပ်နှောင်တံဆိပ်တင်၍ အနိုင်ယူခံရ၏; အို မဟာဂုဏ်ရှိသူ၊ ဂိရိဇာက သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချခဲ့၏။

Verse 3

छलितो मुह्यमानस्तु दिवारात्रिं न वेत्ति च । पुंस्त्रीनपुंसकाश्चैव जडीभूतस्त्रिलोचनः

လှည့်ဖြားခံရ၍ မောဟမိနေသဖြင့် နေ့နှင့်ညကိုပင် မခွဲမသိတော့; ထို့ပြင် မူးမောတုံ့ဆိုင်းနေသော သုံးမျက်စိရှင်သည် ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ နပုংসကတို့ကိုလည်း မခွဲခြားနိုင်ခဲ့။

Verse 4

कल्पांतमिव संजातं तदा तस्मिंश्च कीलिते । पार्वत्या सहसा तस्य कृत कीलनकं तदा

ဤသို့ မလှုပ်မရှားအောင် ချုပ်တည်းခံရသောအခါ ကလ္ပအဆုံးရောက်သကဲ့သို့ ထင်မြင်ရ၏; ထို့နောက် ပါရဝတီသည် သူ့အပေါ်၌ ထို ‘ကီးလန’ (တံဆိပ်တင်ခြင်း) ကို ချက်ချင်း ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । एतदाश्चर्यमतुलं वचनं यत्त्वयोदितम् । यो गुरुः सर्वदेवानां योगिनां चैव सर्वदा

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်။ သင်ပြောသောစကားသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်သည်—အမြဲတမ်း နတ်တို့နှင့် ယောဂီတို့၏ ဂုရုဖြစ်တော်မူသူ (တောင်) ထိုသို့ သက်ရောက်ခံရနိုင်သည်ဟု။

Verse 6

पार्वत्या कीलितः कस्मा न्नष्टवृत्तिः शिवः कथम् । कारणं कथ्यतां तत्र परं कौतूहलं हि मे

ပါဝတီက ရှိဝကို အဘယ်ကြောင့် မလှုပ်မရှားအောင် ချုပ်တားခဲ့သနည်း၊ ထို့ပြင် ဘယ်လိုကြောင့် ပုံမှန်သတိဉာဏ်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့သနည်း။ အကြောင်းရင်းကို မိန့်ကြားပါ; ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝင်စားမှု အလွန်ကြီးမားပါသည်။

Verse 7

व्यास उवाच । मन्त्रौघा विविधा राजञ्छंकरेण प्रकाशिताः । पार्वत्यग्रे महाराज अथर्वणोपवेदजाः

ဗျာသက ပြောသည်။ အို မင်းကြီး၊ မဟာမင်းကြီး၊ ရှင်ကရသည် ပါဝတီ၏ ရှေ့တော်၌ အထရ္ဝဏ အုပဝေဒမှ မွေးဖွားလာသော မန္တရ စီးကြောင်းမျိုးစုံကို ထုတ်ဖော်ပြသ하였다။

Verse 9

बीजान्युद्धृत्य वै ताभ्यो माला चैकवृता कृता । शंभुना कथिता चैव पार्वत्यग्रे नृपोत्तम

အို မင်းတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးမင်း၊ ထိုအရာတို့မှ ဘီဇအက္ခရာများကို ထုတ်ယူ၍ တစ်ကြိုးတည်းသော မာလာ (မန္တရ-সূတ্ৰ) ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး၊ သမ္ဘူသည် ပါဝတီ၏ ရှေ့တော်၌ ထိုကို သင်ကြားတော်မူ하였다။

Verse 10

तैश्चैव अष्टा भवति मंत्रोद्धारः कृतस्तु सा । साधयेत्सा महादुष्टा शाकिनी प्रमदानघे

ထိုဘီဇများဖြင့် မန္တရကို အဋ္ဌဝိဓ ထုတ်ယူစီစဉ်ခြင်း (မန်တရုဒ္ဓာရ) ကို ပြုလုပ်하였다။ အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော မိန်းမရေ၊ အလွန်ဆိုးယုတ်သော ရှာကိနီသည် ထိုကို စာဓနာပြု၍ အုပ်စိုးရန် ကြိုးပမ်း하였다။

Verse 11

श्रीपार्वत्युवाच । प्रकाशितास्त्वया नाथ भेदा ह्येते षडेव हि । षड्विधाः शक्तयो नाथ अगम्यायोगमालिनीः । षड्विधोक्तं त्वयैकेन कूटात्कृतं वदस्व माम्

သီရိ ပါရဝတီ မိန့်တော်မူသည်။ အို နာထာ၊ ဤကွဲပြားချက်တို့ကို သင်သည် အရင်ကတည်းက ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြပြီးပြီ—အမှန်တကယ် ခြောက်ပါး ဖြစ်၏။ အို အရှင်၊ သက္တိတို့သည် ခြောက်မျိုးရှိ၍ နားလည်ရန် ခက်ခဲကာ ယောဂမാലာဖြင့် အလှဆင်ထား၏။ ဤခြောက်ပါးသော သဘောတရားကို သင်တစ်ဦးတည်း သင်ကြားထားသဖြင့် ‘ကူဋ’ (လျှို့ဝှက်အစု/ဖွဲ့စည်းပုံ) မှ မည်သို့ ဖွဲ့စည်းလာသည်ကို ကျွန်မအား ရှင်းပြပါ။

Verse 12

श्रीमहादेव उवाच । अप्रकाशो महादेवि देवासुरैस्तु मानवैः

သီရိ မဟာဒေဝ မိန့်တော်မူသည်။ အို မဟာဒေဝီ၊ ဤအရာကို လွယ်ကူစွာ မဖော်ထုတ်နိုင်ပါ; ဒေဝ၊ အဆုရ နှင့် လူသားတို့အတွက်ပင် မထင်ရှားဘဲ နေတတ်၏။

Verse 13

पार्वत्युवाच । नमस्ते सर्वरूपाय नमस्ते वृषभध्वज । जटिलेश नमस्तुभ्यं नीलकण्ठ नमोस्तुते

ပါရဝတီ မိန့်တော်မူသည်။ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်အားလုံးဖြစ်တော်မူသော အရှင်ထံ နမස්ကာရ။ နွားတံခွန်ကို ဆောင်တော်မူသော ဝೃಷဘဓွဇ အရှင်ထံ နမස්ကာရ။ ဇဋာဆံပင်ကို ဆောင်တော်မူသော ဇဋိလေရှ အရှင်ထံ နမස්ကာရ။ နီလကဏ္ဌ အရှင်ထံ ပူဇော်ပဏာမ။

Verse 14

कृपासिंधो नमस्तुभ्यं नमस्ते कालरूपिणे । एतैश्च बहुभिर्वाक्यैः कोमलैः करुणानिधिम्

ကရုဏာပင်လယ် အရှင်ထံ နမස්ကာရ; ကာလရုပ်ကို ဆောင်တော်မူသော အရှင်ထံ နမස්ကာရ။ ဤသို့ နူးညံ့သော စကားများစွာဖြင့် သူမသည် ကရုဏာနိဓိကို ချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 15

तोषयित्वाद्रितनया दण्डवत्प्रणिपत्य च । जग्राह पादयुगलं तां प्रोवाच दयापरः

တောင်သမီးသည် အရှင်ကို ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက် ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် လဲကျကာ ပဏာမပြု၍ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ကိုင်တွယ်လေ၏။ ထို့နောက် ကရုဏာပြည့်ဝသော အရှင်သည် သူမအား မိန့်တော်မူလေသည်။

Verse 16

किमर्थं स्तूयसे भद्रे याच्यतां मनसीप्सितम्

အို မိန်းမသိမ်မွေ့သူ၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို ဤသို့ ချီးမွမ်းနေသနည်း။ သင့်နှလုံးသားလိုချင်သမျှကို တောင်းခံလော့။

Verse 17

पार्वत्युवाच । समाहारं च सध्यानं कथयस्व सविस्तरम् । असंदेहमशेषं च यद्यहं वल्लभा तव

ပါဝတီက မိန့်တော်မူသည်– အနှစ်ချုပ်တစ်စုလုံးနှင့် ထိုသို့သော ဓျာနကိုပါ အသေးစိတ် ပြောပြပါ။ အကယ်၍ ကျွန်မသည် သင်၏ချစ်သူအမှန်ဖြစ်လျှင် သံသယမရှိအောင် အကုန်လုံး ပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြပါ။

Verse 19

मायाबीजं तु सर्वेषां कूटानां हि वरानने । सर्वेषां मध्यमो वर्णो बिंदुना दादिशोभितः

အို မျက်နှာလှသူ၊ ကူဋာအားလုံးအတွက် ‘မာယာ-ဘီဇ’ သည် အမှန်တကယ် ရှိ၏။ အားလုံးတွင် အလယ်အက္ခရာသည် ဘိန္ဒုဖြင့် တင့်တယ်စွာ တောက်ပလျက် ရှိသည်။

Verse 20

वह्निबीजं सवातं च कूर्मबीजसमन्वितम् । आदित्यप्रभवं बीजं शक्तिबीजोद्भवं सदा

မီး-ဘီဇသည် လေ-တတ္တဝနှင့်အတူ ကူးရ္မ-ဘီဇနှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။ နေမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘီဇသည် အမြဲတမ်း ရှက္တိ-ဘီဇမှ မူလအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

Verse 21

एतत्कूटं चाद्यबीजं द्वितीयं च विभोर्मतम् । तृतीयं चाग्निबीजं तु संयुक्तं बिंदुनेंदुना

ဤကူဋာသည် ပထမဘီဇ ဖြစ်၏။ ဒုတိယသည် ဝိဘူ (အရှင်) ၏ မတဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ တတိယသည် မီး-ဘီဇဖြစ်ပြီး ဘိန္ဒုနှင့် လ-အမှတ်တို့ဖြင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။

Verse 22

चतुर्थं युक्तं शेषेण ब्रह्मबीजमृषिस्तथा । पंचमं कालबीजं च षष्ठं पार्थिव बीजकम्

စတုတ္ထအင်္ဂါကို ကျန်ရှိသော အက္ခရာများနှင့် ပေါင်းစည်းရမည်၊ ထို့အတူ ဗြဟ္မ-ဘီဇနှင့်အတူ ရှိ (ṛṣi) ၏နာမကိုလည်း ထုတ်ဖော်ဆိုရမည်။ ပဉ္စမသည် ကာလ-ဘီဇ၊ ဆဋ္ဌမသည် ပာရ္ထိဝ ဘီဇ၊ မြေဓာတ်၏ဘီဇ ဖြစ်သည်။

Verse 23

सप्तमे चाष्टमे बाह्यं नृसिंहेन समन्वितम् । नवमे द्वितीयमेकं च दशमे चाष्टकूटकम्

သတ္တမနှင့် အဋ္ဌမတွင် အပြင်ပိုင်းကို ယူ၍ နရစിംဟ (Narasiṃha) နှင့် ပေါင်းစည်းရမည်။ နဝမတွင် ဒုတိယအင်္ဂါကိုသာ တစ်ခုတည်း ယူရမည်။ ဒသမတွင် အဋ္ဌ-ကူဋက (အရှစ်ပိုင်း ကူဋ) ဟူသော ကုဒ်ခွဲစုဖွဲ့မှု ရှိသည်။

Verse 24

विपरीतं तयोर्बीजं रुद्राक्षे वर चारिणि । चतुर्दशे चतुर्थ्यर्थं पृथ्वीबीजेन संयुतम्

ရုဒ္ဒရာက္ခ (Rudrākṣa) ကို ဝတ်ဆင်သော မြတ်သော တပသ္စဝီမ၊ ထိုနှစ်ခု၏ ဘီဇကို ပြန်လှန်အစဉ်ဖြင့် ယူရမည်။ ဆယ့်လေးမအင်္ဂါတွင် စတုတ္ထရည်ရွယ်ချက်အတွက် ပృထဝီ-ဘီဇ (မြေဓာတ်ဘီဇ) နှင့် ပေါင်းစည်းရမည်။

Verse 25

कूटाः शेषाक्षराः केचिद्रक्षिता मेनकात्मजे । सा पपात यदोर्व्यां हि शिवपत्नी तदा नृप

မေနကာ၏ သမီးတော်၊ ကျန်ရှိသော အက္ခရာအချို့ကို ‘ကူဋ’ ဟူ၍ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ပင် မင်းကြီးရေ၊ ရှိဝ၏ ဇနီးတော်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လေ၏။

Verse 26

रामेणाश्वासिता तत्र प्रहसंस्त्रिपुरांतकः । भद्रे यस्मात्त्वया पन्नं जंवशक्तिर्भविष्यति

အဲဒီနေရာတွင် ရာမ၏ အားပေးနှစ်သိမ့်မှုကို ရပြီးနောက် တြိပုရာန္တက (ရှိဝ) သည် ပြုံးရယ်ကာ ဆို၏— “မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်သည် ထိုအရာကို ရရှိပြီးသောကြောင့် ‘ဇံဝ’ ဟူသော သက္တိသည် သင့်အတွက် ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်။”

Verse 27

मारणे मोहने वश्ये आकर्षणे च क्षोभणे । यंयं कामयते नूनं ततत्सिद्धिर्भविष्यति

သတ်ဖြတ်ခြင်း (မာရဏ)၊ မောဟဖြစ်စေခြင်း (မိုဟန)၊ အာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်ခြင်း (ဝရှျယ)၊ ဆွဲဆောင်ခြင်း (အာကර්ရှဏ) နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားအနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခြင်း (ခ္ရှိုဘဏ) တို့၌—မည်သည့်အလိုကိုမဆို အမှန်တကယ် ဆန္ဒပြုလျှင် ထိုအလိုနှင့်တူသော စိဒ္ဓိသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်မည်။

Verse 28

इति श्रुत्वा तदा देवी दुष्टचित्ता शुचिस्मिता । कूटशेषास्ततो वीराः प्रोक्तास्तस्यै तु शंभु ना

ဤသို့ ကြားသိပြီးနောက်၊ ဒေဝီသည်—စိတ်ရင်းတွင် မကောင်းသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင် သန့်ရှင်းသကဲ့သို့ အပြုံးနူးညံ့—ထိုအခါ သမ္ဘူက သူမအား ‘ကူဋ’ ဟုဆိုသော လျှို့ဝှက်အပိုင်းကျန်များကိုလည်း ပြောကြားပေး하였다။

Verse 29

उवाच च कृपासिंधुः साधयस्व यथाविधि । कैलासात्तु हरस्तत्र धर्मारण्यं गतो भृशम्

ထို့နောက် ကရုဏာသမုဒ္ဒရာတော်က “နည်းလမ်းတရားအတိုင်း ဆောင်ရွက်၍ ပြီးမြောက်စေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ဟရ (ရှီဝ) သည် ကိုင်လာသမှ ထွက်ခွာကာ ဓမ္မာရဏ္ယသို့ အလွန်တက်ကြွသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် သွားရောက်하였다။

Verse 30

ज्ञात्वा देवी ययौ तत्र यत्रासौ वृषभध्वजः । तत्क्षणात्पतितो भूमौ धर्मारण्ये नृपोत्तम

ဤအကြောင်းကို သိသော် ဒေဝီသည် နွားတံဆိပ်တော်ကိုင်ရှင် (ရှီဝ) ရှိရာသို့ သွားရောက်하였다။ ထိုခဏချင်းပင် ဓမ္မာရဏ္ယ၌ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏၊ အို မင်းမြတ်ကြီး။

Verse 31

मुंडमाला च कौपीनं कपालं ब्रह्मणस्तु वै

ထို့ပြင် (အဲဒီမှာ) ခေါင်းခွံမော်လီ၊ ကောပီန (လည်ပတ်အဝတ်) နှင့် ခေါင်းခွံခွက်လည်း ရှိ၏—အမှန်တကယ် ဘြဟ္မာ၏ ပစ္စည်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 32

गता गणाश्च सर्वत्र भूतप्रेता दिशो दश । विसंज्ञं च स्वमात्मानं ज्ञात्वा देवो महेश्वरः

ဂဏာတို့သည် အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်ကျဲသွား၍ ဘူတ၊ ပရေတနှင့် ကွယ်လွန်ဝိညာဉ်အစုအဝေးတို့သည် ဒిశတစ်ဆယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ၊ မဟာဒေဝ မဟေရှဝရသည် မိမိအတ္တမန်သည် မသိစိတ်ဖြစ်သွားကြောင်း သိမြင်တော်မူ၏။

Verse 33

स्वेदजास्तु समुत्पन्ना गणाः कूटादयस्तथा । पंचकूटान्समुत्पाद्य तस्मात्तदाधमूलिने

ချွေးမှ ပေါက်ဖွားသော မျိုးဆက်မှ ကူဋ (Kūṭa) စသည့် ဂဏာများ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ ထိုအရင်းအမြစ်မှ ‘ကူဋ’ ငါးပါးကို ထပ်မံဖန်ဆင်း၍ ထိုမူလအမြစ်နှင့် အစပြုရာ၌ပင် တည်မြဲကြ၏။

Verse 34

साधकास्ते महाराज जपहोमपरायणाः । प्रेतासनास्तु ते सर्वे कालकूटोपरि स्थिताः

အို မဟာရာဇာ၊ ထိုသာဓကတို့သည် မန္တရဇပ် (japa) နှင့် ဟောမ (homa) တို့၌ အလွန်တည်ကြည်လျက်ရှိကြ၏။ သူတို့အားလုံးသည် ပရေတတို့ကို အာသနအဖြစ် ထိုင်ကာ ကာလာကူဋ (Kālākūṭa) အပေါ်၌ တည်နေကြ၏။

Verse 35

कथयंति स्वमात्मानं येन मोक्षः पिनाकिनः । ततः कष्टसमाविष्टा गौरी वह्निभयातुरा

သူတို့သည် မိမိတို့၏ အတွင်းစိတ်အခြေအနေကို ပြောကြားရာ၌၊ ထိုအရာကြောင့် ပိနာကာကိုင်ရှင် သခင်သည် မောက္ခ (mokṣa) ကို ပေးသနားတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဂေါရီသည် ဒုက္ခကျပ်တည်းမှုတွင် နစ်မြုပ်ကာ မီးဘေးကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

Verse 36

सभाजितः शिवस्तैश्च गौरी ह्रीणा त्वधोमुखी । तपस्तेपे च तत्रस्था शंकरादेशकारिणी

သူတို့သည် ရှိဝ (Śiva) ကို ဂုဏ်ပြုကာ ပူဇော်ကြ၏။ ဂေါရီသည် ရှက်ကြောက်၍ မျက်နှာငုံ့လျက် ထိုနေရာ၌ တပ (tapas) ကို ဆောင်ရွက်ကာ နေထိုင်ပြီး သင်္ကရ (Śaṅkara) ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာတော်မူ၏။

Verse 37

पंचाग्निसेवनं कृत्वा धूम्रपानमधोमुखी । कूटाक्षरैः स्तुतस्तैस्तु तोषितो वृषभध्वजः

သူမသည် ပဉ္စအဂ္နိ-ဆေဝန ဝ్రတကို ပြုလုပ်ပြီး မျက်နှာကို အောက်သို့ချ၍ မီးခိုးကို သောက်하였다။ ထို့နောက် အဓိပ္ပါယ်လျှို့ဝှက်သော အက္ခရာများဖြင့် စတုတိပြုလျက် ချီးမွမ်းရာ၊ ထိုစတုတိတို့ကြောင့် နွားတံဆိပ်တော်ရှိ မဟာဒေဝ ရှီဝ သာယာတော်မူ၏။

Verse 38

धराक्षेत्रमिदं राजन्पापघ्नं सर्वकामदम् । देवमज्जनकं शुभ्रं स्थानकेऽस्मिन्विराजते

အို မင်းကြီး၊ ဤ ဓရာက்ஷೇತ್ರသည် အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းပေး၍ ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးသနားသော မြေမြတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤ တောက်ပသော နေရာ၌ သန့်ရှင်းသော ‘ဒေဝ-မဇ္ဇန’—ဒေဝတော်တို့၏ သန့်စင်ရေချိုး တီရ္ထ—တည်ရှိတောက်ပနေသည်။

Verse 39

आश्विने कृष्णपक्षे च चतुर्दश्या दिने नृप । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च सर्वपापैः प्रमुच्यते

အို မင်းကြီး၊ အာရှွိန်လ၏ ကృష్ణပက္ခ၌ စတုတ္ထဒశီ (၁၄ ရက်) နေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ထိုရေကို သောက်ပါက အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ရသည်။

Verse 40

पूजयित्वा च देवेशमुपोष्य च विधानतः । शाकिनी डाकिनी चैव वेतालाः पितरो ग्रहाः

ထို့ပြင် ဒေဝေရှ (ဒေဝတော်တို့၏ အရှင်) ကို ပူဇော်ကာ ဗိဓိအတိုင်း ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုလျှင်—ရှာကိနီ၊ ဒာကိနီ၊ ဝေတားလ၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) နှင့် ဂြဟ (ဂြိုဟ်) အင်အားတို့သည် သဟဇာတဖြစ်၍ မနှောင့်ယှက်တော့။

Verse 41

ग्रहा धिष्ण्या न पीड्यंते सत्यंसत्यं वरानने । सांगं रुद्रजपं तत्र कृत्वा पापैः प्रमुच्यते

ဂြဟများနှင့် ၎င်းတို့၏ ဓိဿဏ္ယ (တည်နေရာ/အာသန) တို့သည် မနှိပ်စက်တော့—အမှန်ပင်၊ အမှန်ပင်၊ မျက်နှာလှသူရေ။ ထိုနေရာ၌ အင်္ဂပါဝင်သည့် ပြည့်စုံသော ရုဒြ-ဇပကို ပြုလုပ်လျှင် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ရသည်။

Verse 42

नश्यंति त्रिविधा रोगाः सत्यंसत्यं च भूपते । एतत्सर्वं मया ख्यातं देवमज्जनकं शृणु

အမှန်တကယ်ပင် မင်းကြီးရေ၊ ရောဂါသုံးမျိုးသည် ပျက်စီးကင်းရှင်းသွား၏။ ဤအရာအားလုံးကို ငါဖော်ပြပြီးပြီ; ယခု ဒေဝ-မဇ္ဇာနက (သန့်ရှင်းရေချိုးပွဲ/တီရ္ထ) အကြောင်းကို နားထောင်လော့။

Verse 43

अश्वमेधसहस्रैस्तु कृतैस्तु भूरिदक्षिणैः । तत्फलं समवाप्नोति श्रोता श्रावयिता नरः

နားထောင်သူနှင့် ရွတ်ဖတ်စေသူသည် ဒက္ခိဏာအလွန်များစွာဖြင့် အရှွမေဓ ယဇ္ဉာ တစ်ထောင်ပြုသကဲ့သို့ အတူတူသော အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 44

अपुत्रो लभते पुत्रान्निर्धनो धनमाप्नुयात् । आयुरारोग्यमैश्वर्यं लभते नात्र संशयः

သားမရှိသူသည် သားသမီးရ၏; ဆင်းရဲသူသည် ငွေကြေးရ၏။ အသက်ရှည်ခြင်း၊ အနာရောဂါကင်းခြင်းနှင့် အိုင်ශ්ဝရ္ယ (စည်းစိမ်အာဏာ) ကိုလည်း ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 45

मनोवाक्कायजनितं पातकं त्रिविधं च यत् । तत्सर्वं नाशमायाति स्मरणात्कीर्तनान्नृप

မင်းကြီးရေ၊ စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်ကာယမှ ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်သုံးမျိုးသည် သတိရခြင်း (စမရဏ) နှင့် ချီးမွမ်းသီဆိုခြင်း (ကီရ္တန) ကြောင့် အလုံးစုံ ပျောက်ကင်းသွား၏။

Verse 46

धन्यं यशस्यमायुष्यं सुखसंतानदायकम् । माहात्म्यं शृणुयाद्वत्स सर्वसौख्यान्वितो भवेत्

ဤ မဟာတ္မ್ಯ သည် မင်္ဂလာရှိ၍ ဂုဏ်သတင်းပေးကာ အသက်တိုးစေပြီး ပျော်ရွှင်သော မျိုးဆက်ကို ပေးသနား၏။ ချစ်သားရေ၊ ကြားနာသူသည် အပျော်အပါးအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 47

सर्वतीर्थेषु यत्पुण्यं सर्वदानेषु यत्फलम् । सर्वयज्ञैश्च यत्पुण्यं जायते श्रवणान्नृप

အို မင်းကြီး၊ တီရ္ထအားလုံး၌ ရရှိသော ကုသိုလ်၊ ဒါနအားလုံး၏ အကျိုး၊ ယဇ္ဉအားလုံး၏ ကုသိုလ်—ဤ (ဓမ္မကഥာ) ကို နားထောင်ခြင်းကြောင့်ပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။