Adhyaya 16

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । रक्षसां चैव दैत्यानां यक्षणामथ पक्षिणाम् । भयनाशाय काजेशैर्धर्मारण्यनिवासिनाम्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– ရာက္ခသ၊ ဒೈတျ၊ ယက္ခ နှင့် ငှက်တို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက်၊ ဓမ္မာရဏ్య၌ နေထိုင်သူများအတွက် ကာဇေရှ၏ အရှင်တို့က ချမှတ်ထားသော နည်းလမ်းများကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။

Verse 2

शक्तीः संस्थापिता नृनं नानारूपा ह्यनेकशः । तासां स्थानानि नामा नि यथारूपाणि मे वद

လူသားတို့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံရှိသော ရှက္တိများကို များစွာ တည်ထောင်ထားသည်။ ထိုသူမတို့၏ တည်နေရာနှင့် အမည်များကို မိမိတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ကိုက်ညီအောင် ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ။

Verse 3

व्यास उवाच । शृणु पार्थ महाबाहो धर्ममूर्ते नृपोत्तम । स्थाने वै स्थापिता शक्तिः काजेशैश्चैव गोत्रपा

ဗျာသက ပြောသည်– နားထောင်လော့၊ ပಾರ್ಥ မဟာဗာဟို—ဓမ္မ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ မင်းတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး။ သင့်တော်သော နေရာများတွင် ကာဇေရှ၏ အရှင်တို့က ရှက္တိကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ သူမသည် ဂိုထရ (မျိုးရိုး) များကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည်။

Verse 4

श्रीमाता मदारिकायां शांता नंदापुरे वरे । रक्षार्थं द्विजमुख्यानां चतुर्दिक्षु स्थिताश्च ताः

သရီမာတာသည် မဒါရိကာ၌ ကိန်းဝပ်တော်မူပြီး၊ ရှာန္တာသည် အထူးမြတ်သော နန္ဒာပူရ မြို့၌ ကိန်းဝပ်တော်မူသည်။ အထက်မြတ်သော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တို့ကို ကာကွယ်ရန် ရှက္တိတို့သည် လေးမျက်နှာလုံး၌ တည်နေကြသည်။

Verse 5

युक्ताश्चैव सुरैः सर्वैः स्वस्वस्थाने नृपोत्तम । वनमध्ये स्थिताः सर्वा द्विजानां रक्षणाय वै

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ နတ်တို့အားလုံးက ဓမ္မတရားအတိုင်း ခန့်အပ်ထားသဖြင့် သူတို့သည် တောအလယ်၌ မိမိတို့၏ သင့်လျော်ရာနေရာအသီးသီးတွင် တည်နေကြပြီး၊ ဗြာဟ္မဏ (ဒွိဇ) များကို ကာကွယ်ရန်အတွက်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 6

सा बभूव महाराज सावित्रीति प्रथा शिवा । असुराणां वधार्थाय ज्ञानजा स्थापिता सुरैः

အို မဟာရာဇာ၊ ထိုမင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီသည် ‘သာဝိတြီ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ၏။ သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်မှ မွေးဖွားလာသူဖြစ်၍ အသူရတို့ကို သတ်နှိမ်ရန် နတ်တို့က စတင်တည်ထောင်ထား၏။

Verse 7

गात्रायी पक्षिणी देवी छत्रजा द्वारवासिनी । शीहोरी चूटसंज्ञा या पिप्पलाशापुरी तथा । अन्याश्च बहवश्चैव स्थापिता भयरक्षणे

ဂါတြာယီ၊ ပက္ခိဏီ ဒေဝီ၊ ချတ်ရဇာ၊ ဒွာရဝါစိနီ၊ ရှီဟိုးရီ၊ ‘ချူဋာ’ ဟူ၍ ခေါ်ကြသူ၊ ထို့အပြင် ပိပ္ပလာရှာပူရီ—အခြားဒေဝီများစွာကိုလည်း ကြောက်ရွံ့မှုမှ ကာကွယ်ရန် စတင်တည်ထောင်ထား၏။

Verse 8

प्रतीच्योदीच्यां याम्यां वै विबुधैः स्थापिता हि सा । नानायुधधरा सा च नानाभरणभूषिता

အနောက်၊ မြောက်နှင့် တောင်ဘက် ဒిశာတို့တွင် နတ်ပညာရှိများက အမှန်တကယ် သူမကို စတင်တည်ထောင်ထား၏။ သူမသည် လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်၍ အလှဆင်ပစ္စည်းမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 9

नानावाहनमारूढा नानारूपधरा च सा । नानाकोपसमायुक्ता नानाभयविना शिनी

သူမသည် ယာဉ်စီးမျိုးစုံပေါ် တက်စီးပြီး ရုပ်သဏ္ဌာန်မျိုးစုံကိုလည်း ခံယူတတ်၏။ ဒေါသအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံကာ ကြောက်ရွံ့မှုအမျိုးမျိုးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။

Verse 10

स्थाप्या मातर्यथास्थाने यथायोग्या दिशोदिश । गरुडेन समारूढा त्रिशूलवरधारिणी

မိခင်ဒေဝီကို သင့်တော်ရာနေရာ၌ ထိုက်တန်သလို အရပ်ရပ်သို့ စီမံ၍ ပူဇော်တင်မြှောက်ကာ တည်ထောင်ရမည်။ ဂရုဍပေါ်စီး၍ တြိရှူလကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။

Verse 11

सिंहारूढा शुद्धरूपा वारुणी पानदर्पिता । खड्गखेटकबाणाढ्यैः करैर्भाति शुभानना

ခြင်္သေ့ပေါ်စီး၍ သန့်ရှင်းသောရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော—ဝါရုဏီသည် သောက်ရည်၏မာနကြောင့် မူးယစ်မောဟ; မင်္ဂလာမျက်နှာဖြင့် တောက်ပကာ လက်များတွင် ဓား၊ ဒိုင်းနှင့် မြားတို့ ပြည့်စုံသည်။

Verse 12

रक्तवस्त्रावृता चैव पीनोन्नतपयोधरा । उद्यदादित्यबिंबाभा मदाघूर्णितलोचना

အနီရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထား၍ ရင်သားပြည့်ဝမြင့်မားသည်။ ထွက်ပေါ်လာသော နေမင်းဝိုင်းကဲ့သို့ တောက်ပကာ မူးယစ်မှုကြောင့် မျက်လုံးများ လှုပ်ယမ်းနေသည်။

Verse 13

एवमेषा महादिव्या काजेशैः स्थापिता तदा । रक्षार्थं सर्वजंतूनां सत्यमंदिरवासिनाम्

ဤသို့ အလွန်တန်ခိုးကြီးသော ဒိဗ္ဗဒေဝီကို ထိုအခါ ကာဇေရှာတို့က တည်ထောင်ပူဇော်ခဲ့သည်။ သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို ကာကွယ်ရန်—အထူးသဖြင့် သစ္စာမন্দိရ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 14

सा देवी नृपशार्दूल स्तुता संपूजिता सह । ददाति सकलान्कामान्वांछितान्नृपमत्तम

အို မင်းတို့အနက် ကျားသဖွယ်သော မဟာဘုရင်၊ ထိုဒေဝီကို ချီးမွမ်း၍ ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်လျှင်၊ အလိုရှိသမျှ ဆန္ဒများ—တောင်းတသမျှ ပြည့်စုံမှုအားလုံး—ကို ပေးတော်မူ၏၊ အို အမြတ်ဆုံးသော မင်း။

Verse 15

धर्मारण्यात्पश्चिमतः स्थापिता छत्रजा शुभा । तत्रस्था रक्षते विप्रान्कियच्छक्तिसम न्विता

ဓမ္မာရဏ္ယ၏ အနောက်ဘက်၌ မင်္ဂလာရှိသော ချတ်ရာဇာ ဒေဝီကို တည်ထောင်ပူဇော်ထားသည်။ ထိုနေရာ၌ စံနေ၍ ဒိဗ္ဗသက္တိ အတိုင်းအတာတစ်ရပ်ဖြင့် ပြည့်စုံကာ ဗြာဟ္မဏများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည်။

Verse 16

भैरवं रूपमास्थाय राक्षसानां वधाय च । धारयंत्यायुधानीत्थं विप्राणामभयाय च

ရက္ခသများကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် ဒေဝီသည် ဘိုင်ရဝကဲ့သို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူသည်။ ထိုသို့ လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်၍ ဗြာဟ္မဏများ အဘယ (ကြောက်မက်မှုကင်း) ဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 17

सरश्चकार तस्याग्रे उत्तमं जल पूरितम् । सरस्यस्मिन्महाभाग कृत्वा स्नानादितर्पणम्

ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဒေဝီ၏ ရှေ့တွင် သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ပြည့်နှက်သည့် အထူးကောင်းမွန်သော ရေကန်တစ်ကန်ကို ဖန်တီး하였다။ အို မဟာဘဂါ! ဤရေကန်၌ ရေချိုးသန့်စင်၍ တර්ပဏ အစရှိသည့် ကုသိုလ်ကမ္မများကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊

Verse 18

पिंडदानादिकं सर्वमक्षयं चैव जायते । भूमौ क्षिप्तांजलीन्दिव्यान्धूपदीपादिकं सदा

ပိဏ္ဍဒါန အစရှိသည့် ကုသိုလ်ကမ္မအားလုံး၏ အကျိုးသည် အက္ခယ (မကုန်ခန်း) ဖြစ်လာသည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ချထားသော ဒိဗ္ဗအန်ဇလီ၊ သောက်ပ၊ မီးတိုင်နှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများလည်း အမြဲ အကျိုးပေးသည်။

Verse 19

तस्य नो बाधते व्याधिः शत्रूणां नाश एव च । बलिदानादिकं तत्र कुर्याद्भूयः स्वशक्तितः

သူ့အတွက် ရောဂါမနှောင့်ယှက်ဘဲ ရန်သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းလည်း အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ဘလီဒါန အစရှိသည့် ပူဇော်သက္ကာများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 20

शत्रवो नाशमायांति धनं धान्यं विवर्धते । आनंदा स्थापिता राजञ्छक्त्यंशा च मनोरमा

ရန်သူတို့သည် ပျက်စီးသို့ ရောက်ကြပြီး ဥစ္စာနှင့် စပါးသီးနှံ တိုးပွားလာသည်။ အို မင်းကြီး၊ သက္တိ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်၍ လှပသော အာနန္ဒာ သည် ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 21

रक्षणार्थं द्विजातीनां माहात्म्यं शृणु भूपते । शुक्लांबरधरा दिव्या हेमभूषणभूषिता

အို မြေရှင်မင်းကြီး၊ ဒွိဇတို့ကို ကာကွယ်ရန် ဤမဟာတ্মကို နားထောင်ပါ။ သူမသည် ဒိဗ္ဗာတေဝီဖြစ်၍ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ကာ ရွှေတန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 22

सिंहारूढा चतुर्हस्ता शशांककृतशेखरा । मुक्ताहारलतोपेता पीतोन्नतपयोधरा

သူမသည် ခြင်္သေ့ပေါ်တွင် စီးနင်း၍ လက်လေးဖက်ရှိကာ လမင်းကို ခေါင်းအလှဆင်အဖြစ် ဆောင်ထားသည်။ မုတိကာလည်ဆွဲဖြင့် တန်ဆာဆင်ပြီး ရွှေရောင်တောက်ပသော ပြည့်ဝမြင့်မားသည့် ရင်သားရှိသည်။

Verse 23

अक्षमालासिहस्ता च गुण तोमरधारिणी । दिव्यगंधवराधारा दिव्यमालाविभूषिता

သူမ၏လက်တွင် မာလာ(ပုတီး)နှင့် ဓားကို ကိုင်ထားပြီး လေးကြိုးနှင့် တိုမရ(လှံ)ကိုလည်း ဆောင်ထားသည်။ အထူးမြတ်သော ဒိဗ္ဗာအနံ့၏ အာဓာရဖြစ်ကာ ကောင်းကင်မாலာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 24

सात्त्विकी शक्तिरानंदा स्थिता तस्मिन्पुरे पुरा । पूजयेत्तां च वै राजन्कर्पूरारक्त चंदनैः

စတ္တဝိက သက္တိဖြစ်သော အာနန္ဒာ သည် ရှေးကတည်းက ထိုမြို့၌ တည်ရှိနေသည်။ အို မင်းကြီး၊ ကပူရ်နှင့် အနီရောင် စန္ဒန်ဖြင့် သူမကို ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 25

भोजयेत्पायसैः शुभ्रैर्मध्वाज्यसितया सह । भवान्याः प्रीतये राजन्कुमार्याः पूजनं तथा

အို မင်းမြတ်၊ ဘဝာနီ၏ ပီတိအတွက် သန့်ရှင်းဖြူစင်သော ပာယာသ (နို့ဆန်ပြုတ်) ကို ပျားရည်၊ ဂီ (ghee) နှင့် သကြားတို့နှင့်အတူ ဘုရားဖူးဧည့်သည်တို့အား ကျွေးမွေးလော့။ ထို့အတူ ကုမာရီ ဒေဝီ (အပျိုတော်) ကိုလည်း ပူဇော်လော့။

Verse 26

तत्र जप्तं हुतं दत्तं ध्यातं च नृपसत्तम । तत्सर्वं चाक्षयं तत्र जायते नात्र संशयः

အို မင်းတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ ထိုနေရာ၌ ပြုသော ဇပ (japa)၊ မီးပူဇော် ဟိုးမ (homa) အဖြစ် အာဟုတီပေးခြင်း၊ ဒါနပေးခြင်းနှင့် သမาธိဓာတ်ပြုခြင်းတို့အားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ အကျိုးမပျက် အကွယ်မလျော့ ဖြစ်လာသည်။ သံသယမရှိ။

Verse 27

त्रिगुणे त्रिगुणा वृद्धिस्तस्मिन्स्थाने नृपोत्तम । साधकस्य भवेन्नूनं धनदारादिसं पदः

အို မင်းမြတ်၊ ကုသိုလ်သုံးဆ ဖြစ်သော ထိုနေရာ၌ တိုးပွားခြင်းလည်း အမှန်တကယ် သုံးဆ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ သာဓက (sādhaka) အတွက် ငွေကြေး၊ ဇနီး/ခင်ပွန်းနှင့် အခြားအောင်မြင်မှုများ စင်စစ် ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 28

न हानिर्न च रोगश्च न शत्रुर्न च दुष्कृतम् । गावस्तस्य विवर्द्धंते धनधान्यादिसंकुलम्

သူ့အတွက် ဆုံးရှုံးမှုမရှိ၊ ရောဂါမရှိ၊ ရန်သူမရှိ၊ မကောင်းမှုတစ်စုံတစ်ရာကလည်း မအနိုင်ယူနိုင်။ သူ၏ နွားမြင်းတိရစ္ဆာန်များ တိုးပွား၍ အိမ်ထောင်ရေးစည်းစိမ်သည် ငွေကြေး၊ စပါးသီးနှံ စသဖြင့် ပြည့်စုံလာသည်။

Verse 29

न शाकिन्या भयं तस्य न च राज्ञश्च वैरिणः । न च व्याधिभयं चैव सर्वत्र विजयी भवेत्

သူသည် ရှာကိနီ (Śākinī) ကဲ့သို့ မကောင်းဝိညာဉ်များကို မကြောက်၊ ရန်လိုသော မင်းကိုလည်း မကြောက်၊ ရောဂါကိုလည်း မကြောက်။ နေရာတိုင်း၌ အောင်မြင်သူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 30

विद्याश्चतुर्द्दशास्यैव भासंते पठिता इव । सूर्यवद्द्योतते भूमावानंदमा श्रितो नरः

သူ့အတွက် ဗိဒ္ဓာ ဆယ့်လေးခွဲတို့သည် မိမိက အရင်ကတည်းက လေ့လာပြီးသားကဲ့သို့ တောက်ပထင်ရှားလာ၏။ အာနန္ဒ၌ တည်မြဲသောသူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် နေမင်းကဲ့သို့ ရောင်ခြည်ဖြန့်လှစ်၏။