Adhyaya 15

Verse 1

व्यास उवाच । न पश्यंति तदा शीर्षं ब्रह्माद्यास्तु सुरास्तदा । किं कुर्म इति हेत्युक्त्वा ज्ञानिनस्ते व्यचिन्तयन्

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုအခါ ဗြဟ္မာအစရှိသော ဒေဝတော်များသည် ထိုဦးခေါင်းကို မမြင်နိုင်ကြ။ “ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ” ဟုဆိုကာ ပညာရှိတို့သည် စိတ်တွင် အလေးအနက် စဉ်းစားကြ၏။

Verse 2

उवाच विश्वकर्माणं तदा ब्रह्मा सुरान्वितः

ထို့နောက် ဒေဝတော်များနှင့်အတူ ဗြဟ္မာသည် ဝိශ්ဝကမ္မာကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 3

ब्रह्मोवाच । विश्वकर्मस्त्वमेवासि कार्यकर्ता सदा विभो । शीघ्रमेव कुरु त्वं वै वक्त्रं सांद्रं च धन्विनः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ “အို အင်အားကြီး ဝိශ්ဝကမ္မာ၊ သင်သည် အလုပ်ကိစ္စတို့ကို အစဉ်အမြဲ ပြီးမြောက်စေသူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဓနုကိုင်သူအတွက် ခိုင်မာထူထဲသော မျက်နှာ(ဦးခေါင်း)ကို အမြန်တည်ဆောက်ပေးလော့။”

Verse 4

यज्ञकार्यं निवृत्याशु वदंति विविधाः सुराः

ယဇ်ပူဇော်ပွဲ၏ လုပ်ငန်းကို အမြန်ရပ်တန့်စေပြီးနောက် ဒေဝတော်အမျိုးမျိုးတို့သည် အပြန်အလှန် အမျိုးမျိုးသောစကားများ ပြောကြ၏။

Verse 5

यज्ञभागविहीनं मां किं पुनर्वच्मि ते ऽग्रतः । यज्ञभागमहं देव लभेयैवं सुरैः सह

“ယဇ်ပူဇော်ပွဲ၏ အစိတ်အပိုင်း(ယဇ်ဝေစု)မှ ကင်းလွတ်ခံရသော ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ရှေ့တွင် ထပ်မံ ဘာပြောနိုင်မည်နည်း။ အို ဒေဝတော်၊ ဒေဝတော်များနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်သည် ယဇ်ဝေစုကို ဤသို့ ရရှိပါစေ။”

Verse 6

ब्रह्मोवाच । दास्यामि सर्वयज्ञेषु विभागं सुरवर्द्धके । सोमे त्वं प्रथमं वीर पूज्यसे श्रुतिकोविदैः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ဒေဝတို့ကို တိုးပွားစေသူရေ၊ ယဇ္ဉအားလုံး၌ သင့်အတွက် သင့်တော်သော အပိုင်းကို ငါ ချမှတ်ပေးမည်။ အို ဆိုမ၊ သူရဲကောင်းရေ၊ ဝేద(श्रुति) ကို သိကျွမ်းသော ပညာရှင်တို့အကြား သင်ကို ပထမဦးစွာ ပူဇော်ကြမည်”။

Verse 7

तद्विष्णोश्च शिरस्तावत्संधत्स्वामरवर्द्धक । विश्वकर्माब्रवीद्देवानानयध्वं शिरस्त्विति

“ထို့ကြောင့် ဒေဝတို့ကို တိုးပွားစေသူရေ၊ ထိုဦးခေါင်းကို ဗိဿဏု၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ချက်ချင်း ဆက်စပ်ပေါင်းစည်းလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဝိශ්ဝကರ್ಮာက ဒေဝတို့အား “ဦးခေါင်းကို ယူလာကြ၊ အမှန်ပင်” ဟု ဆို၏။

Verse 8

तन्नास्तीति सुराः सर्वे वदंति नृपसत्तम । मध्याह्ने तु समुद्भूते रथस्थो दिवि चांशुमान्

ဒေဝအားလုံးက “အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အဲဒါ မရှိပါ” ဟု ပြောကြ၏။ သို့သော် မွန်းတည့်ချိန် ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ ရထားပေါ်၌ တည်ရှိသည့် တောက်ပသော နေမင်းသည် ကောင်းကင်၌ ပေါ်လာ၏။

Verse 9

दृष्टं तदा सुरैः सर्वै रथादश्वमथानयन् । छित्त्वा शीर्षं महीपाल कबंधाद्वाजिनो हरेः

ထိုအခါ ဒေဝအားလုံးက မြင်ကြ၍ ရထားမှ မြင်းကို ယူလာကြ၏။ အို မြေကိုအုပ်စိုးသော မင်းကြီး၊ ဟရိ၏ မြင်း၏ ဦးခေါင်းကို ကိုယ်ခန္ဓာမှ ဖြတ်တောက်ပြီး (သူတို့) ယူဆောင်သွားကြ၏။

Verse 10

कबंधे योजयामास विश्वकर्मातिचातुरः । दृष्ट्वा तं देवदेवेशं सुराः स्तुतिमकुर्वत

အလွန်ကျွမ်းကျင်သော ဝိශ්ဝကರ್ಮာက ထိုဦးခေါင်းကို ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဆက်စပ်ပေး၏။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝဣရှဝရကို မြင်ကြသော် ဒေဝတို့သည် စတုတိ(ချီးမွမ်းသီချင်း) များကို ရွတ်ဆိုကြ၏။

Verse 11

देवा ऊचुः । नमस्तेऽस्तु जगद्बीज नमस्ते कमलापते । नमस्तेऽस्तु सुरेशान नमस्ते कमलेक्षण

နတ်တို့က ဆိုကြသည်– “လောက၏ မျိုးစေ့တော်၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ လက္ခမီ၏ အရှင်၊ သင့်အား နမস্কာရ။ နတ်တို့၏ အရှင်ကြီး၊ သင့်အား နမস্কာရ။ ကြာပန်းမျက်စိတော်၊ သင့်အား နမস্কာရ။”

Verse 12

त्वं स्थितिः सर्वभूतानां त्वमेव शरणं सताम् । त्वं हंता सर्वदुष्टानां हयग्रीव नमोऽस्तु ते

“သင်သည် သတ္တဝါအားလုံးကို ထိန်းတည်ပေးသော အင်အားဖြစ်၏; သင်တစ်ပါးတည်းသာ သဒ္ဓါရှိသူတို့၏ ခိုလှုံရာဖြစ်၏။ သင်သည် မကောင်းသူအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ—ဟယဂရီဝ၊ သင့်အား နမസ്കာရ။”

Verse 13

त्वमोंकारो वषट्कारः स्वाहा स्वधा चतुर्विधा । आद्यस्त्वं च सुरेशान त्वमेव शरणं सदा

“သင်သည် ‘အုံ’ ကာရဖြစ်၏၊ သင်သည် ဝသတ်ကာရ၏ ခေါ်သံဖြစ်၏; သင်သည် စွာဟာနှင့် စွဓာတို့၏ လေးမျိုးသော အရূপဖြစ်၏။ အာဒိတော်သည် သင်ပင်၊ နတ်အရှင်ကြီး၊ သင်တစ်ပါးတည်းသာ အမြဲတမ်း ခိုလှုံရာဖြစ်၏။”

Verse 14

यज्ञो यज्ञपतिर्यज्वा द्रव्यं होता हुतस्तथा । त्वदर्थं हूयते देव त्वमेव शरणं सखा

“သင်သည် ယဇ္ဉာဖြစ်၏၊ ယဇ္ဉာ၏ အရှင်ဖြစ်၏၊ ယဇ္ဉာပြုသူလည်း သင်ပင်; သင်သည် ပူဇော်ပစ္စည်း၊ ဟိုတೃ ပုရောဟိတ်၊ နှင့် အာဟုတိလည်း ဖြစ်၏။ ဟေ ဒေဝ၊ သင့်အတွက်ပင် အာဟုတိကို လောင်းချသည်; ဟေ မိတ်ဆွေ၊ သင်တစ်ပါးတည်းသာ ခိုလှုံရာဖြစ်၏။”

Verse 15

कालः करालरूपस्त्वं त्वं वार्क्कः शीतदीधितिः । त्वमग्निर्वरुणश्चैव त्वं च कालक्षयंकरः

“သင်သည် ကာလဖြစ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ၏; သင်သည် နေမင်းဖြစ်၍ အေးမြသော ရောင်ခြည်တောက်ပ၏။ သင်သည် အဂ္ဂနီနှင့် ဝရုဏလည်း ဖြစ်၏; ထို့ပြင် ကာလကိုပင် အဆုံးသတ်စေသူလည်း သင်ပင်ဖြစ်၏။”

Verse 16

गुणत्रयं त्वमेवेह गुणहीनस्त्वमेव हि । गुणानामालयस्त्वं च गोप्ता सर्वेषु जंतुषु

အရှင်ဘုရား၊ ဤလောက၌ သတ္တဝ၊ ရဇ၊ တမ ဆိုသော ဂုဏ်သုံးပါးသည်လည်း သင်တော်မူ၏၊ သို့ရာတွင် အမှန်တကယ် ဂုဏ်အပေါင်းတို့ကို ကျော်လွန်သော နိရ္ဂုဏ်လည်း သင်တော်မူ၏။ ဂုဏ်တို့၏ အာလယလည်း သင်ဖြစ်ပြီး၊ သတ္တဝါအပေါင်းတို့အတွင်း၌ တည်နေသော ကာကွယ်ရှင်လည်း သင်တော်မူ၏။

Verse 17

स्त्रीपुंसोश्च द्विधा त्वं च पशुपक्ष्यादिमानवैः । चतुर्विधं कुलं त्वं हि चतुराशीतिलक्षणः

သင်တော်မူသည် မိန်းမနှင့် ယောက်ျား ဟူသော နှစ်မျိုးရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် တည်ရှိ၏။ တိရစ္ဆာန်၊ ငှက်နှင့် လူသားတို့အဖြစ် ပေါ်ထွန်းကာ သတ္တဝါလောက၏ လေးမျိုးစုစည်းမှုကို သင်တော်မူသည်။ အမှန်တကယ် သင်သည် ၈၄ လက္ခ (၈.၄ သန်း) ယိုးနီအမျိုးအစားတို့၏ လက္ခဏာ-ရုပ်တော်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 18

दिनांतश्चैव पक्षांतो मासांतो हायनं युगम् । कल्पांतश्च महांतश्च कालांतस्त्वं च वै हरे

ဟေ ဟရီ၊ သင်သည် နေ့၏ အဆုံး၊ ပက္ခ၏ အဆုံး၊ လ၏ အဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ နှစ်၏ လှည့်ပတ်မှုနှင့် ယုဂတို့၏ ပြောင်းလဲမှုလည်း သင်တော်မူ၏။ သင်သည် ကလ္ပ၏ အဆုံး၊ မဟာစက်ဝန်းတို့၏ အဆုံး၊ အမှန်တကယ် ကာလအချိန်၏ အဆုံးတိုင်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 19

एवंविधैर्महादिव्यैः स्तूयमानः सुरैर्नृप । संतुष्टः प्राह सर्वेषां देवानां पुरतः प्रभुः

အို မင်းကြီး၊ ဤသို့ မဟာဒိဗ္ဗ စတုတ္ထများဖြင့် ဒေဝတားတို့က ချီးမွမ်းကြသော် အရှင်သည် ပီတိဖြစ်၍ ဒေဝတားအပေါင်းတို့ ရှေ့မှောက် စုဝေးရာ၌ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 20

श्रीभगवानुवाच । किमर्थमिह संप्राप्ताः सर्वे देवगणा भुवि । किमेतत्कारणं देवाः कि नु दैत्यप्रपीडिताः

သီရိဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်– “ဘာကြောင့် ဒေဝတားအဖွဲ့အစည်း အားလုံး ဤမြေပြင်သို့ ရောက်လာကြသနည်း။ ဟေ ဒေဝတို့၊ ဤအကြောင်းရင်းသည် အဘယ်နည်း—ဒာနဝ (ဒೈတျ) တို့က ပင်ပန်းနှိပ်စက်၍ ဖိနှိပ်ထားသလော?”

Verse 21

देवा ऊचुः । न दैत्यस्य भयं जातं यज्ञ कर्मोत्सुका वयम् । त्वद्दर्शनपराः सर्वे पश्यामो वै दिशो दश

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်– “ဒೈတျ၏ ကြောက်ရွံ့မှု မရှိပါ၊ ယဇ္ဉကర్మကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်အားထက်သန်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် သင်၏ ဒർശနကိုသာ မျှော်လင့်၍ မင်္ဂလာပြုသော ပေါ်ထွန်းခြင်းအတွက် တစ်ဆယ်ဦးတည်ရာ အရပ်တို့ကို ကြည့်နေပါသည်။”

Verse 22

त्वन्मायामोहिताः सर्वे व्यग्रचित्ता भयातुराः । योगारूढस्वरूपं च दृष्टं तेऽस्माभिरुत्तमम्

သင်၏ မာယာကြောင့် မိုဟ်ဝင်သွား၍ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်ကာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပင်ပန်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါ၊ အမြင့်မြတ်သောအရှင်၊ ယောဂ၌ တည်ငြိမ်သော သင်၏ အထွတ်အထိပ် ရူပသဘောကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ပြီးပါပြီ။

Verse 23

वम्री च नोदितास्माभिर्जागराय तवेश्वर । ततश्चापूर्वमभवच्छिरश्छिन्नं बभूव ते

ထို့ပြင် အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့က တိုက်တွန်းသဖြင့် ပုရွက်ဆိတ်တောင် သင်ကို မအိပ်စေဘဲ နိုးနေစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် မကြုံဖူးသည့် အဖြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၍ သင်၏ ခေါင်းသည် ဖြတ်တောက်ခံရပြီး အမှန်တကယ် ခေါင်းပြတ်သွားခဲ့သည်။

Verse 24

सूर्याश्वशीर्षमानीय विश्व कर्मातिचातुरः । समधत्त शिरो विष्णो हयग्रीवोऽस्यतः प्रभो

ထို့နောက် အာဏာကြီးသော အရှင် ဟယဂ္ရီဝသည် နေရောင်၏ မြင်းခေါင်းကို ယူဆောင်လာပြီး၊ လက်ရာအတတ်ပညာ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်သော ဝိශ්ဝကರ್ಮာက ထိုခေါင်းကို ဗိဿဏု၏ ခေါင်းအဖြစ် သင့်တော်ရာ၌ တပ်ဆင်ပေး하였다။

Verse 25

विष्णुरुवाच । तुष्टोऽहं नाकिनः सर्वे ददाम्रि वरमीप्सितम् । हयग्रीवोऽस्म्यहं जातो देवदेवो जगत्पतिः

ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသည်– “ကောင်းကင်ဘုံနေသူတို့အားလုံး၊ ငါသည် ကျေနပ်ပြီ။ သင်တို့လိုချင်သော ဆုတောင်းအလိုကို ပေးမည်။ ငါသည် ဟယဂ္ရီဝ အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာပြီ—ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ လောက၏ အရှင်ပတိ ဖြစ်၏။”

Verse 26

न रौद्रं न विरूपं च सुरैरपि च सेवितम् । जातोऽहं वरदो देवा हयाननेति तोषितः

ငါသည် ရောဒြမဟုတ်၊ ရုပ်ပျက်မဟုတ်၊ ထို့ပြင် ဒေဝတားတို့ကပင် သာမန်အားဖြင့် ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ရုံသာသော အရာလည်း မဟုတ်။ အို ဒေဝတို့၊ “ဟယာနန” (မြင်းမျက်နှာ) ဟူသော နာမတော်ကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ ငါသည် ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသော ပေးကမ်းရှင်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 27

व्यास उवाच । कृते सत्रे ततो वेधा धीमान्सन्तुष्टचेतसा । यज्ञभागं ततो दत्त्वा वम्रीभ्यो विश्वकर्मणे

ဗျာသက မိန့်ဆိုသည်– စတြယဇ္ဉ် ပြီးဆုံးသော် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဝေဓာ (ဗြဟ္မာ) သည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်၍ ယဇ္ဉ်အပိုင်းကို ခွဲဝေကာ ဝမ္ရီတို့အား ပေးအပ်하였다—ဝိශ්ဝကර්မန်အတွက် ဖြစ်၏။

Verse 28

यज्ञांते च सुरश्रेष्ठं नमस्कृत्य दिवं ययौ । एतच्च कारणं विद्धि हयाननो यतो हरिः

ယဇ္ဉ်အဆုံးတွင် ဒေဝတို့အထဲမှ အမြင့်မြတ်ဆုံးကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြု၍ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားလေ၏။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဟရိကို “ဟယာနန” ဟု ခေါ်ကြသည်ဟု သိလော့။

Verse 29

युधिष्ठिर उवाच । येनाक्रांता मही सर्वा क्रमेणैकेन तत्त्वतः । विवरे विवरे रोम्णां वर्तंते च पृथक्पृथक्

ယုဓိဋ္ဌိရက မိန့်ဆိုသည်– တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် အမှန်တကယ် မြေကြီးတစ်လောကလုံးကို လွှမ်းမိုးတော်မူသော အရှင်၏ ဆံပင်တစ်မွှားချင်းစီ၏ အပေါက်အပေါက်တွင် လောကများသည် သီးခြားသီးခြား ကွဲကွာစွာ တည်ရှိနေကြ၏။

Verse 30

ब्रह्मांडानि सहस्राणि दृश्यंते च महाद्युते । न वेत्ति वेदो यत्पारं शीर्षघातो हि वै कथम्

အို မဟာတောက်ပရှင်၊ ဘြဟ္မာဏ္ဍများ ထောင်ပေါင်းများစွာကို မြင်ရ၏။ ဝေဒတောင်မှ သူ၏ အဝေးဆုံးအဆုံးသတ်ကို မသိနိုင်—ထို့ကြောင့် ‘ခေါင်းကို ထိုးထိ၍ အဆုံးကို ရောက်မည်’ ဟူသည် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 31

व्यास उवाच । शृणु त्वं पांडवश्रेष्ठ कथां पौराणिकीं शुभाम् । ईश्वरस्य चरित्रं हि नैव वेत्ति चराचरे

ဗျာသ မဟာရ္ရှီက မိန့်ကြားသည်— ပာဏ္ဍဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ မင်္ဂလာရှိသော ပုရာဏက သမိုင်းတော်ကို နားထောင်လော့။ အရှင်ဣශ්ဝရ၏ လီလာနှင့် ကာရိယာတို့ကို လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးပင် အပြည့်အစုံ မသိနိုင်ကြ။

Verse 32

एकदा ब्रह्मसभायां गता देवाः सवासवाः । भूर्लोकाद्याश्च सर्वे हि स्थावराणि चराणि च

တစ်ခါက ဒေဝတားတို့သည် အိန္ဒြာနှင့်အတူ ဘြဟ္မာ၏ သဘင်ခန်းမသို့ သွားရောက်ကြသည်။ ဘူရ္လောကမှစ၍ သတ္တဝါအားလုံးလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိကြပြီး မလှုပ်ရှားသူနှင့် လှုပ်ရှားသူ နှစ်မျိုးလုံးပါဝင်သည်။

Verse 33

देवा ब्रह्मर्षयः सर्वे नमस्कर्तुं पितामहम् । विष्णुरप्यागतस्तत्र सभायां मंत्रकारणात्

ဒေဝတားအားလုံးနှင့် ဘြဟ္မရ္ရှီတို့သည် ပိတామဟ ဘြဟ္မာကို ဦးချ၍ နမസ്കာရပြုရန် လာကြသည်။ ဒိဗ္ဗမန်တရ ဆွေးနွေးချက်၏ အကြောင်းကြောင့် ဗိဿဏုလည်း ထိုသဘင်တွင် ရောက်လာသည်။

Verse 34

ब्रह्मा चापि विगर्विष्ठ उवाचेदं वचस्तदा । भोभो देवाः शृणुध्वं कस्त्रयाणां कारणं महत्

ထိုအခါ ဘြဟ္မာသည်လည်း အတွင်းစိတ်၌ ဂုဏ်မာန်တက်လျက် ဤစကားကို မိန့်တော်မူသည်— “ဟေ ဒေဝတားတို့၊ နားထောင်ကြလော့။ သုံးလောက၏ မဟာအကြောင်းရင်းသည် မည်သူနည်း?”

Verse 35

सत्यं ब्रुवंतु वै देवा ब्रह्मेशविष्णुमध्यतः । तां वाचं च समाकर्ण्य देवा विस्मयमागताः

“ဒေဝတားတို့သည် အမှန်တရားကိုသာ ပြောကြလော့—ဘြဟ္မာ၊ ဣဿ (ရှီဝ) နှင့် ဗိဿဏုတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင်” ဟူသောစကားကို ကြားသော် ဒေဝတားတို့သည် အံ့ဩခြင်းသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 36

ऊचुश्चैव ततो देवा न जानीमो वयं सुराः । ब्रह्मपत्नी तदोवाच विष्णुं प्रति सुरेश्वरम् । त्रयाणामपि देवानां महांतं च वदस्व मे

ထို့နောက် ဒေဝတို့က “ကျွန်ုပ်တို့ သုရတို့ မသိပါ” ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုအခါ ဘြဟ္မာ၏ မဟေသီသည် ဒေဝတို့၏ အရှင် ဗိဿဏုကို မျက်နှာမူ၍ “သုံးပါးသော ဒေဝတို့အနက် အမှန်တကယ် အမြတ်ဆုံးသည် မည်သူနည်း၊ ကျွန်မအား ပြောပါ” ဟု မေးလေ၏။

Verse 37

विष्णुरुवाच । विष्णुमायाबलेनैव मोहितं भुवनत्रयम् । ततो ब्रह्मोवाच चेदं न त्वं जानासि भो विभोः

ဗိဿဏုက “ဗိဿဏု၏ ကိုယ်ပိုင် မာယာအင်အားကြောင့် သုံးလောကလုံး မောဟဖြစ်သွားကြသည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာက “အို အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့သော အရှင်၊ သင်တော်မူလည်း (အမှန်တရားကို) မသိသလော” ဟု ဆို၏။

Verse 38

नैव मुह्यति ते मायाबलेन नैवमेव च । गर्वहिंसापरो देवो जगद्भर्ता जगत्प्रभुः

“သူသည် သင်၏ မာယာအင်အားကြောင့် မောဟမဖြစ်ပါ—အမှန်တကယ် မဖြစ်ပါ။ ထိုဒေဝသည် မာနနှင့် အကြမ်းဖက်မှုကို လိုက်စား၍ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကို လောကကို ထောက်တည်သူ၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်ဟု ဆိုတတ်၏။”

Verse 39

ज्येष्ठं त्वां न विदुः सर्वे विष्णुमायावृताः खिलाः । ततो ब्रह्मा स रोषेण क्रुद्धः प्रस्फुरिताननः

“ဗိဿဏု၏ မာယာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သူတို့အားလုံးသည် သင်ကို ‘အကြီးဆုံး—အမြင့်ဆုံး’ ဟု မသိကြပါ” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်၍ မျက်နှာတော် တုန်ယင်လာ၏။

Verse 40

उवाच वचनं कोपाद्धे विष्णो शृणु मे वचः । येन वक्त्रेण सभायां वचनं समुदीरितम्

ဒေါသဖြင့် သူက “အို ဗိဿဏု၊ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ အစည်းအဝေးခန်းမ၌ ထိုစကားကို ထုတ်ဆိုခဲ့သော ပါးစပ်သည်—” ဟု ပြော၏။

Verse 41

तच्छीर्षं पततादाशु चाल्पकालेन वै पुनः । ततो हाहाकृतं सर्वं सेंद्राः सर्षिपुरोगमाः

“ထိုဦးခေါင်းသည် ချက်ချင်းကျပါစေ—အချိန်တိုအတွင်းပင်!” ထို့နောက် အိန္ဒြာနှင့်တကွ နတ်တို့သည် ရှင်ရသီတို့ကို ရှေ့တန်းထားလျက် ကြောက်လန့်၍ ဟာဟာကာရ ပြုကြ၏။

Verse 42

ब्रह्माणं क्षमयामासुर्विष्णुं प्रति सुरोत्तमाः । विष्णुश्च तद्वचः श्रुत्वा सत्यंसत्यं भविष्यति

အထွတ်အမြတ်နတ်တို့သည် ဘြဟ္မာကို ခွင့်လွှတ်စေလို၍ နှစ်သိမ့်ကြပြီး၊ ဝိෂ္ဏုထံသို့ မျက်နှာမူကြ၏။ ဝိෂ္ဏုသည် ထိုစကားကို ကြားသော် “အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်—အမှန်၊ အမှန်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 43

ततो विष्णुर्महातेजास्तीर्थस्योत्पादनेन च । तपस्तेपे तु वै तत्र धर्मारण्ये सुरेश्वरः । अश्वशीर्ष मुखं दृष्ट्वा हयग्रीवो जनार्द्दनः

ထို့နောက် တေဇောဓာတ်ကြီးမားသော ဝိෂ္ဏုသည်—သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (ဘုရားဖူးကူးကန်) ကို ပေါ်ထွန်းစေလိုခြင်းကြောင့်လည်း—ဓမ္မာရဏ္ယ၌ နတ်တို့၏ အရှင်အဖြစ် တပသ ပြုလေ၏။ ထို့ပြင် မြင်းဦးခေါင်းမျက်နှာကို မြင်သော် ဂျနာရ္ဒနသည် ဟယဂ္ရီဝ ရূপဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 44

तपस्तेपे महाभाग विधिना सह भारत । न शक्यं केनचित्कर्त्तुमात्मनात्मैव तुष्टवान्

အို ကံကောင်းသော ဘာရတ၊ သူသည် ဗိဓာတೃ (ဘြဟ္မာ) နှင့်အတူ ဗိဓိအတိုင်း တပသ ပြု၏။ ဤအရာကို အခြားသူမည်သူမျှ မပြုနိုင်; မိမိ၏ အတ္တမန်ဖြင့်သာ မိမိကိုယ်တိုင် ပြည့်ဝကျေနပ်လေ၏။

Verse 45

ब्रह्मापि तपसा युक्तस्तेपे वर्षशतत्रयम् । तिष्ठन्नेव पुरो विष्णोर्विष्णुमायाविमोहितः

ဘြဟ္မာလည်း တပသနှင့်ပြည့်စုံ၍ နှစ်သုံးရာတိုင်တိုင် တပသ ပြုခဲ့သည်—ဝိෂ္ဏု၏ ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေသော်လည်း ဝိෂ္ဏု၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်၍ မရှင်းလင်းသေး။

Verse 46

यज्ञार्थमवदत्तुष्टो देवदेवो जगत्पतिः । ब्रह्मंस्ते मुक्तताद्यास्ति मम मायाप्यदुःसहा

ယဇ္ဉအတွက် ပူဇော်အပ်နှံထားသော အလှူကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူသော ဒေဝဒေဝ၊ လောကပတိက မိန့်တော်မူသည်– “အို ဘြဟ္မာ၊ သင်၌ မောက္ခနှင့် အခြားအကျိုးများ ရှိ၏; သို့ရာတွင် ငါ၏ မာယာပင်လည်း ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲ၏”။

Verse 47

ततो लब्धवरो ब्रह्मा हृष्टचित्तो जनार्द्दनः । उवाच मधुरां वाचं सर्वेषां हितकारणात्

ထို့နောက် အပေးအမြှောက်ကို ရရှိသော ဘြဟ္မာနှင့် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်သော ဇနာရ္ဒနသည် အားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ချိုမြိန်သော စကားတော်ကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 48

अत्राभवन्महाक्षेत्रं पुण्यं पापप्रणाशनम् । विधिविष्णुमयं चैतद्भवत्वेतन्न संशयः

“ဤနေရာ၌ ပုဏ္ဏိယ မဟာကေတ္တရ တစ်ခု ပေါ်ထွန်းစေ—အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော သန့်ရှင်းရာဒေသ ဖြစ်စေ။ ဤဌာနသည် ဝိဓိ (ဘြဟ္မာ) နှင့် ဝိෂ္ဏုတို့၏ အာနုဘော်ဖြင့် ပြည့်ဝစေ—သံသယမရှိ”။

Verse 49

तीर्थस्य महिमा राजन्हयशीर्षस्तदा हरिः । शुभाननो हि संजातः पूर्वेणैवा ननेन तु

“အို မင်းကြီး၊ ဤတီရ္ထ၏ မဟိမာသည် ဤသို့ပင်—ထိုအခါ ဟရီသည် ဟယရှီရ္ษ (ဟယဂရီဝ) အဖြစ် ပေါ်ထွန်း၍ မင်္ဂလာမျက်နှာတော်ဖြင့် ထင်ရှားခဲ့သည်; ယခင်အကြောင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့်လည်းကောင်း”။

Verse 50

कंदर्पकोटिलावण्यो जातः कृष्णस्तदा नृप । ब्रह्मापि तपसा युक्तो दिव्यं वर्षशतत्रयम्

“အို မင်းကြီး၊ ထိုအခါ ကృష్ణသည် ကာမဒေဝ တစ်ဆယ်သန်း၏ အလှတရားနှင့်တူသော ရုပ်ရည်ဖြင့် မွေးဖွားလာ၏; ဘြဟ္မာလည်း တပဿာ၌ တည်ကြည်၍ ဒေဝီယ နှစ်သုံးရာတိုင် တပ လုပ်ဆောင်ခဲ့၏”။

Verse 51

सावित्र्या च कृतं यत्र विष्णुमाया न बाधते । मायया तु कृतं शीर्षं पंचमं शार्दुलस्य वा

သာဝိတြီနှင့်အတူ ဓမ္မနည်းအတိုင်း ကုသိုလ်ကမ္မ ပြုလုပ်ရာနေရာ၌ ဗိဿဏု၏ မာယာသည် မနှောင့်ယှက်နိုင်။ သို့သော် မာယာက ခေါင်းတစ်လုံးကို ဖန်တီးခဲ့သည်—တိဂါး (ရှာဓူလ) ၏ ပဉ္စမခေါင်းကဲ့သို့။

Verse 52

धर्मारण्ये कृतं रम्यं हरेण च्छेदितं पुरा । तस्मै दत्त्वा वरं विष्णुर्जगामादर्शनं ततः

ဓမ္မာရဏ္ယ၌ ယခင်က ဖန်တီးထားသော အလှပသောအရာကို ဟရီက ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဗိဿဏုသည် ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးအပ်ပြီး မျက်စိမှ လွယ်ကူစွာ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 53

स्थापयित्वा विधिस्तत्र तीर्थं चैव त्रिलोचनम् । मुक्तेशं नाम देवस्य मोक्षतीर्थमरिंदम

ထို့နောက် ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) သည် ထိုနေရာ၌ တီရ္ထတစ်ခုနှင့် တြိလိုචန၏ သန့်ရှင်းရာဌာနကိုလည်း တည်ထောင်하였다။ ‘မုက္တေရှ’ ဟု အမည်ရသော ဒေဝ၏ မောက္ခ-တီရ္ထ ဖြစ်လာသည်၊ အို ရန်သူနှိမ်နင်းသူ။

Verse 54

गतः सोऽपि सुरश्रेष्ठः स्वस्थानं सुरसेवितम् । तत्र प्रेता दिवं यांति तर्पणेन प्रतर्पिताः

ထို သုရရှေ့ဆုံးသော ဒေဝတော်လည်း ဒေဝများက ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်သော မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်သွား하였다။ ထိုနေရာ၌ တရ္ပဏ (ရေကပ်လှူ) ဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေခံရသော ပရေတများသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 55

अश्वमेधफलं स्नाने पाने गोदानजं फलम् । पुष्कराद्यानि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा

ဤနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းသည် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ပေးသည်။ ဤရေကို သောက်ခြင်းသည် နွားလှူဒါန်းခြင်း (ဂိုဒါန) မှ ဖြစ်သော ပုဏ္ဏကို ရစေသည်။ ပုෂ్కရ စသော တီရ္ထများနှင့် ဂင်္ဂါ စသော မြစ်များကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သည်။

Verse 56

स्नानार्थमत्रागच्छंति देवताः पितरस्तथा । कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे मुक्तेशं पूजयेत्तु यः

သန့်ရှင်းသော ရေချိုးရန်အတွက် ဤနေရာသို့ ဒေဝတားတို့နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့လည်း လာရောက်ကြသည်။ ကာတ္တိကလတွင် ကృတ္တိကာ နက္ခတ်ယောဂနှင့် တိုက်ဆိုင်ချိန် မုက္တေရှ (မောက္ခပေးသော အရှင်) ကို ပူဇော်သူသည် ဤတီရ္ထ၏ အထူးသန့်ရှင်းမှုကို ရရှိသူ ဖြစ်သည်။

Verse 57

स्नात्वा देवसरे रम्ये नत्वा देवं जनार्द्दनम् । यः करोति नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

လှပသော ဒေဝသရသ်တွင် ရေချိုးပြီး ဘဂဝန် ဇနာရ္ဒနကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ၊ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူ မည်သူမဆို အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 58

भुक्त्वा भोगा न्यथाकामं विष्णुलोकं स गच्छति । अपुत्रा काकवंध्या च मृतवत्सा मृतप्रजा

မိမိလိုသလို အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုများကို ခံစားပြီးနောက် သူသည် ဗိෂ္ဏုလောကသို့ သွားရောက်သည်။ သားမရှိသူ၊ မျိုးမပွားနိုင်သူ၊ ကလေးဆုံးရှုံးသူ၊ သားသမီးများ ပျက်စီးသွားသူ စသည့် မိန်းမများအတွက်လည်း ဤတီရ္ထ၏ ဝိဓိကို ထိုဒုက္ခများဖယ်ရှားရာဟု သင်ကြားထားသည်။

Verse 59

एकांबरेण सुस्नातौ पतिपत्न्यौ यथाविधि । तद्दोषं नाशयेन्नूनं प्रजाप्तिप्रतिबन्धकम्

အဝတ်တစ်ထည်တည်း ဝတ်ဆင်ကာ လင်မယားတို့သည် စည်းကမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ရေချိုးလျှင်၊ ထိုကရိယာသည် မျိုးဆက်ရရှိခြင်းကို တားဆီးသော ဒို့ෂကို မလွဲမသွေ ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 60

मोक्षेश्वरप्रसादेन पुत्रपौत्रादि वर्द्धयेत् । दद्याद्वैकेन चित्तेन फलानि सत्यसंयुता

မောက္ခေရှဝရ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သား၊ မြေး စသည့် မျိုးဆက်သည် တိုးပွားဖွံ့ဖြိုးမည်။ စိတ်တစ်ချက်တည်း အာရုံစိုက်ကာ သစ္စာတရားနှင့် ယှဉ်တွဲ၍ အသီးအနှံများကို ဒါနပြုသင့်သည်။

Verse 61

निधाय वंशपात्रेऽपि नारी दोषात्प्रमुच्यते । प्राप्नुवंति च देवाश्च अग्निष्टोमफलं नृप

မျိုးရိုးအိုး (ဝంశပാത്ര) ထဲသို့ ပူဇော်ပစ္စည်းကို ထည့်ထားသော်လည်း မိန်းမသည် အပြစ်အနာမှ လွတ်မြောက်သည်။ အို မင်းကြီး၊ ဒေဝတားတို့လည်း အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိကြသည်။

Verse 62

वेधा हरिर्हरश्चैव तप्यंते परमं तपः । धर्मारण्ये त्रिसंध्यं च स्नात्वा देवसरस्यथ

ဝေဓာ (ဗြဟ္မာ)၊ ဟရီ နှင့် ဟရ (ရှီဝ) တို့ကိုယ်တိုင်ပင် အမြင့်မြတ်ဆုံး တပဿကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ဓမ္မာရဏျ၌ ဒေဝသရသ်တွင် မနက်၊ မွန်း၊ ညနေ သုံးဆန္ဓျာအချိန်တိုင်း ရေချိုးလျှင် သန့်စင်သော ဝတ္တရားတပတ် ပြည့်စုံသည်။

Verse 63

तत्र मोक्षेश्वरः शंभुः स्थापितो वै ततः सुरैः । तत्र सांगं जपं कृत्वा न भूयः स्तनपो भवेत्

အဲဒီနေရာတွင် ဒေဝတားတို့က မောက္ခေဿဝရ အဖြစ် ရှမ္ဘူကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ အဲဒီမှာ အင်္ဂများနှင့် စည်းကမ်းများပါဝင်စွာ ဂျပ်ကို ပြုလုပ်လျှင် နောက်တဖန် နို့စို့ကလေး မဖြစ်တော့—အနက်အားဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 64

एवं क्षेत्रं महाराज प्रसिद्धं भुवनत्रये । यस्तत्र कुरुते श्राद्धं पितॄणां श्रद्धयान्वितः

ဤသို့ဖြစ်၍ အို မဟာမင်းကြီး၊ ဤကေတ္တရ (ကွင်းမြေ) သည် လောကသုံးပါးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။ မည်သူမဆို အဲဒီမှာ ပိတೃတို့အတွက် သဒ္ဓါဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်လျှင်—

Verse 65

उद्धरेत्सप्त गोत्राणि कुलमेकोत्तरं शतम् । देवसरो महारम्यं नानापुष्पैः समन्वितम् । श्यामं सकलकल्हारैर्विविधैर्जलजंतुभिः

သူသည် ဂိုတြ ခုနှစ်ခုကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ပြီး မိသားစု တစ်ရာတစ်ခုကိုလည်း တားမြောက်စေသည်။ ဒေဝသရသ်သည် အလွန်လှပ၍ ပန်းမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်; ကလ္ဟာရ ကမလ်မျိုးစုံ၏ အုပ်စုများကြောင့် အမဲရောင်သဏ္ဌာန်ထင်ရှားပြီး ရေတွင်းသတ္တဝါမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 66

ब्रह्मविष्णुमहेशाद्यैः सेवितं सुरमानुषैः । सिद्धैर्यक्षैश्च मुनिभिः सेवितं सर्वतः शुभम्

ဤကန်မြစ်သည် ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှ နှင့် အခြားဒေဝတားတို့က ပူဇော်လေးစားကြပြီး၊ ဒေဝတားနှင့် လူသားတို့လည်း မကြာခဏ လာရောက်ကြသည်။ စိဒ္ဓ၊ ယက္ခ နှင့် မုနိတို့လည်း လာရောက်ဆည်းကပ်၍ အရပ်ရပ် မင်္ဂလာပြည့်ဝ၏။

Verse 67

युधिष्ठिर उवाच । कीदृशं तत्सरः ख्यातं तस्मि न्स्थाने द्विजोत्तम । तस्य रूपं प्रकारं च कथयस्व यथातथम्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– “အို ဒွိဇတို့အထက်မြတ်သူ၊ ထိုနေရာရှိ နာမည်ကျော် ကန်သည် မည်သို့သောအရာနည်း။ ၎င်း၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် သဘောသဘာဝကို အမှန်အတိုင်း မိန့်ကြားပါ။”

Verse 68

व्यास उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ धर्मपुत्र युधिष्ठिर । यस्य संकीर्तनान्नूनं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ဗျာသက မိန့်သည်– “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ ဉာဏ်ကြီးမားသော ဓမ္မပုတ্ৰ ယုဓိဋ္ဌိရရေ။ ၎င်းကို သီဆိုချီးမွမ်းခြင်း (သံကီရတန) မျှဖြင့်ပင် လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ သေချာပေါက် လွတ်မြောက်၏။”

Verse 69

अतिस्वछतरं शीतं गंगोदकसमप्रभम् । पवित्रं मधुरं स्वादु जलं तस्य नृपोत्तम

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထိုကန်၏ရေသည် အလွန်ကြည်လင်၍ အေးမြကာ ဂင်္ဂါရေကဲ့သို့ တောက်ပ၏။ သန့်ရှင်းပဝित्र၍ ချိုမြိန်ကာ သောက်ရသာလည်း မွှေးလှ၏။

Verse 70

महाविशालं गंभीरं देवखातं मनोरमम् । लहर्यादिभिर्गंभीरः फेनावर्तसमाकुलम्

၎င်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ နက်ရှိုင်းကာ၊ ဒေဝတားတို့က တူးဖော်ထားသကဲ့သို့ လှပသော ကုဏ္ဍတစ်ခုဖြစ်၏။ လှိုင်းလုံးများကြောင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ ဖျားဖျားဖျားဖျား အမြှုပ်ထသော ရေဝဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 71

झषमंडूककमठैर्मकरैश्च समाकुलम् । शंखशुक्त्यादि भिर्युक्तं राजहंसैः सुशोभितम्

ထိုကန်သည် ငါး၊ ဖား၊ လိပ်နှင့် မကရာတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ သင်္ခ (သန့်ရှင်းသော ခရုခွံ) နှင့် ခွံမျိုးစုံတို့ဖြင့် ကြွယ်ဝ၍ ရာဇဟင်္သာတို့ကြောင့် အလွန်တင့်တယ်လှပသည်။

Verse 72

वटप्लक्षैः समायुक्तमश्वत्थाम्रैश्च वेष्टितम् । चक्रवाकसमोपतं बकसारसटिट्टिभैः

ထိုကန်သည် ဗဋ္ဌ (ဗန်ယန်) နှင့် ပလက္ခ သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ အရှဝတ္ထနှင့် သရက်သစ်ပင်များက ဝန်းရံထားသည်။ ချကရဝါက ငှက်များ၊ ဘက (ငှက်ကောင်)၊ စာရသ (ကြိန်း) နှင့် တိဋ္ဌိဘ ငှက်တို့ကြောင့် တင့်တယ်လှပသည်။

Verse 73

कमनीय प्रगन्धाच्छच्छत्रपत्रैः सुशोभितम् । सेव्यमानं द्विजैः सर्वैः सारसाद्यैः सुशोभितम्

မွှေးရနံ့လှပ၍ စိတ်ကိုဆွဲဆောင်သကဲ့သို့၊ ထိုကန်သည် ထီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သော အရွက်များဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားသည်။ ဒွိဇတို့အားလုံးက လာရောက်သုံးဆောင်ကြပြီး၊ စာရသ ငှက်တို့နှင့် အခြားငှက်များကြောင့် ပိုမိုလှပသည်။

Verse 74

सदेवैर्मुनिभिश्चैव विप्रैर्मत्यैश्च भूमिप । सेवितं दुःखहं चैव सर्वपापप्रणाशनम्

အို မြေကိုအုပ်စိုးသော မင်းကြီး၊ ထိုနေရာကို ဒေဝတားများ၊ မုနိများ၊ ဗိပ္ပ (ဗြဟ္မဏ) များနှင့် လူသားများပါ လာရောက်ကာ စေဝနာပြုကြသည်။ ၎င်းသည် ဒုက္ခကိုဖယ်ရှား၍ အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 75

अनादिनिधनोदंतं सेवितं सिद्धमंडलैः । स्नानादिभिः सर्वदैव तत्सरो नृपसत्तम

အို မင်းတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ ထိုကန်သည် အစမရှိ အဆုံးမရှိသော ဂုဏ်တော်ဖြင့် ရှေးဦးကတည်းက တည်ရှိ၍ မပျက်မယွင်း။ စိဒ္ဓ မဏ္ဍလများက စေဝနာပြုကြပြီး၊ သန့်စင်သော ရေချိုးခြင်းနှင့် အခြား သာသနာရေး အကျင့်အကြံများအတွက် အမြဲတမ်း သွားရောက်ကြသည်။

Verse 76

विधिना कुरुते यस्तु नीलोत्सर्गं च तत्तटे । प्रेता नैव कुले तस्य यावदिंद्राश्चतुर्दश

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ထိုမြစ်ကမ်းပေါ်၌ “နီလိုတ်ဆာဂ” ဟူသော ပူဇော်အလှူကို ပြုလုပ်သူ၏ မျိုးရိုးတွင် အင်ဒြာ ဆယ့်လေးပါး တည်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ပရိတ် မပေါ်ပေါက်။

Verse 77

कन्यादानं च ये कुर्युर्विधिना तत्र भूपते । ते तिष्ठन्ति ब्रह्मलोके यावदाभूतसंप्लवम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ဝိဓိအတိုင်း ကနျာဒါန (သမီးပေးလှူ) ကို ပြုသူတို့သည် သတ္တဝါဖန်ဆင်းမှု ပျက်လျက်သွားသော ပရလယ (အာဘူတသမ္ပလဝ) အထိ ဘြဟ္မလောက၌ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 78

महिषीं गृहदासीं च सुरभीं सुतसंयुताम् । हेम विद्यां तथा भूमिं रथांश्च गजवाससी

ကျွဲ၊ အိမ်တွင်းအလုပ်သမားမိန်းကလေး၊ နို့ပေးသော စုရဘီနွားကို နွားကလေးနှင့်တကွ၊ ရွှေ၊ ဝိဒ္ယာ (ပညာ)၊ မြေယာ၊ ရထားများ၊ ဆင်များနှင့် အဝတ်အစားများ—ဤတို့သည် ဖော်ပြထားသော အလှူတန်ဖိုးများ ဖြစ်သည်။

Verse 79

ददाति श्रद्धया तत्र सोऽक्षयं स्वर्गमश्नुते । देवखातस्य माहात्म्यं यः पठेच्छिवसन्निधौ । दीर्घमायुस्तथा सौख्यं लभते नात्र संशयः

ထိုနေရာ၌ သဒ္ဓါဖြင့် အလှူပေးသူသည် မပျက်မယွင်းသော ဆွರ್ಗကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် ရှိဝ၏ ရှေ့မှောက်၌ ဒေဝခါတ၏ မဟာတ္မယကို ရွတ်ဖတ်သူသည် အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ချမ်းသာသုခကို ရရှိသည်—သံသယမရှိ။

Verse 80

यः शृणोति नरो भक्त्या नारी वा त्विदमद्भुतम् । कुले तस्य भवेच्छ्रेयः कल्पांतेऽपि युधिष्ठिर

အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ ဤအံ့ဩဖွယ် ကထာကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူ၏ မျိုးရိုးတွင် ကလ္ပအဆုံးတိုင်အောင် ကောင်းကျိုး (ရှ్రేయ) နှင့် မင်္ဂလာ တိုးပွားလာမည်။

Verse 81

एतत्सर्वं मयाख्यातं हयग्रीवस्य कारणम् । प्रभास्तस्य तीर्थस्य सर्वपापायनुत्तये

ဤအရာအားလုံးကို ဟယဂ္ရီဝနှင့် ဆက်နွယ်သော အကြောင်းရင်းအဖြစ် ငါရှင်းပြပြီးပြီ။ ထိုတီရ္ထ၏ တောက်ပမှုနှင့် မဟိမားကြောင့် အပြစ်အားလုံးကို အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် ပယ်ဖျက်နိုင်သည်။