Adhyaya 99

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल नर्मदादक्षिणे तटे । स्थापितं वासुकीशं तु समस्ताघौघनाशनम्

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– ထို့နောက် အို မဟီပာလ မင်းကြီး! နရ္မဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းသို့ သွားလော့။ ထိုနေရာ၌ ဝါစုကီးရှ (Vāsukīśa) ကို ပရတိဋ္ဌာပန ပြုထားပြီး အပြစ်အကုန်လုံး၏ လှိုင်းလုံးကြီးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कस्माच्च कारणात्तात रेवाया दक्षिणे तटे । वासुकीशस्थापितो वै विस्तराद्वद मे गुरो

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– အဖေတော်၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့် ရေဝါ (နရမဒါ) မြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းတွင် ဝါစုကီရှ ကို တည်ထောင်ထားသနည်း။ အလေးအမြတ်ထားရသော ဂုရုတော်၊ အသေးစိတ် မိန့်ကြားပါ။

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतत्सर्वं समास्थाय नृत्यं शम्भुश्चकार वै

သီရိ မာရကဏ္ဍေယက ပြောသည်– ဤအရာအားလုံးကို စဉ်းစားသုံးသပ်ကာ သင့်လျော်သော ဒေဝတော်အနေအထားကို ခံယူပြီးနောက်၊ သမ္ဘူသည် အမှန်တကယ် သာသနာတော်နတ်နာတ်ကို ကပြခဲ့သည်။

Verse 4

श्रमादजायत स्वेदो गङ्गातोयविमिश्रितम् । पतन्तमुरगोऽश्नाति हरमौलिविनिर्गतम्

ပင်ပန်းအားထုတ်မှုကြောင့် ချွေးထွက်လာ၍ ဂင်္ဂါရေနှင့် ရောနှောကာ ဟရ၏ ဇဋာမော်လီမှ စီးထွက်လာသည်။ အောက်သို့ကျသော် မြွေက ထိုချွေးရေကို သောက်ယူလိုက်သည်။

Verse 5

मन्दाकिनी ततः क्रुद्धा व्यालस्योपरि भारत । प्राप्नुह्यजगरत्त्वं हि भुजङ्ग क्षुद्रजन्तुक

ထို့နောက် မန္ဒာကိနီသည် ဒေါသထွက်၍ ထိုမြွေကြီးအပေါ်သို့ ပြောသည်– “ဟေ ဘာရတ၊ ဟေ ဘုဇင်္ဂ၊ သေးငယ်သော သတ္တဝါရေ၊ အမှန်တကယ် အဇဂရ (မြွေကြီး/ပိုင်သွန်) ဖြစ်သွားစေ!”

Verse 6

वासुकिरुवाच । अनुग्राह्योऽस्मि ते पापो दुर्नयोऽहं हरादृते । त्रैलोक्यपावनी पुण्या सरित्त्वं शुभलक्षणा

ဝါစုကီက ပြောသည်– “ကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ရှိသူ၊ လမ်းမှားသူ ဖြစ်၏; ဟရမရှိလျှင် ကျွန်ုပ်အတွက် ခိုလှုံရာ မရှိပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ ကရုဏာကို ခံယူထိုက်သူ ဖြစ်၏။ သုံးလောကကို သန့်စင်ပေးသော ပုဏ္ဏားမြစ်ဒေဝီ၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာပြည့်စုံသူရေ!”

Verse 7

संसारच्छेदनकरी ह्यार्तानामार्तिनाशनी । स्वर्गद्वारे स्थिता त्वं हि दयां कुरु मयीश्वरि

အို မဟာဒေဝီ၊ သင်သည် သံသရာ၏ချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်ပေးသူ၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ ဝေဒနာကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးဝ၌ ရပ်တည်နေသဖြင့်—အို အိရှ္ဝရီ၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုပါ။

Verse 8

गङ्गोवाच । कुरुष्व विपुलं विन्ध्यं तपस्त्वं शङ्करं प्रति । ततः प्राप्स्यसि स्वं स्थानं पन्नगत्वं ममाज्ञया

ဂင်္ဂါမယ်တော် မိန့်တော်မူသည်– “အို နာဂ၊ အင်အားကြီး ဝိန္ဓျတောင်၌ ရှင်ကရ (သင်္ကရာ) ထံသို့ ဦးတည်၍ တပသျာကို များစွာ ပြုလော့။ ထို့နောက် ငါ၏အမိန့်ဖြင့် သင်၏နေရာနှင့် နာဂသဘာဝကို ပြန်လည်ရရှိလိမ့်မည်။”

Verse 9

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततोऽसौ त्वरितो विन्ध्यं नागो गत्वा नगं शुभम् । तपस्तप्तुं समारेभे शङ्कराराधनोद्यतः

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် ထိုနာဂသည် အလျင်အမြန် ဝိန္ဓျသို့ သွား၍ မင်္ဂလာရှိသော တောင်တန်းသို့ ရောက်လျှင်၊ သင်္ကရာကို ပူဇော်၍ ပျော်ရွှင်စေလိုသော စိတ်ဖြင့် တပသျာကို စတင်ပြုလေ၏။”

Verse 10

नित्यं दध्यौ महादेवं त्र्यक्षं डमरुकोद्यतम् । ततो वर्षशते पूर्ण उपरुद्धो जगद्गुरुः । आगतस्तत्समीपं तु श्लक्ष्णां वाणीमुदाहरत्

သူသည် နေ့စဉ် မဟာဒေဝကို သတိစူးစိုက်၍ ဓ్యာန်ပြုလေ၏—သုံးမျက်စိရှင်၊ ဒမရုကို မြှောက်ကိုင်ထားသော အရှင်။ နှစ်တစ်ရာ ပြည့်စုံသော်၊ လောကဂုရုသည် ကရုဏာဖြင့် လှုပ်ရှားလာကာ သူ့အနီးသို့ ရောက်၍ နူးညံ့သော စကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 11

वरं वरय मे वत्स पन्नग त्वं कृतादर

(ရှင်သီဝ မိန့်တော်မူသည်–) “အို သားရေ၊ ငါထံမှ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။ အို ပန္နဂ (နာဂ)၊ သင်သည် ရိုသေမှု ပြသခဲ့ပြီ—သင်လိုချင်သမျှကို တောင်းလော့။”

Verse 12

वासुकिरुवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव वरं दास्यसि शङ्कर । प्रसादात्तव देवेश भूयान्निष्पापता मम । तीर्थं किंचित्समाख्याहि सर्वपापप्रणाशनम्

ဝါသုကီက ပြောသည်။ “အို ဘုရားသခင်၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို နှစ်သက်ပါက၊ အို ရှင်ကရ၊ ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးမည်ဆိုပါက၊ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကင်းစင်မှု ပိုမိုတိုးပွားပါစေ။ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော တီရ္ထတစ်ခုကို မိန့်ကြားပါ။”

Verse 13

ईश्वर उवाच । पन्नग त्वं महाबाहो रेवां गच्छ शुभंकरीम् । याम्ये तस्यास्तटे पुण्ये स्नानं कुरु यथाविधि

ဣශ්වරက မိန့်တော်မူသည်။ “အို နဂါး၊ အို လက်မောင်းကြီးသူ၊ မင်္ဂလာပေးသော ရေဝါသို့ သွားလော့။ သူမ၏ တောင်ဘက် သန့်ရှင်းသော ကမ်းပါးတွင် ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးသန့်စင်မှုကို ပြုလော့။”

Verse 14

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवो वासुकिस्त्वरयान्वितः । रूपेणाजगरेणैव प्रविष्टो नर्मदाजलम्

ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် ဘုရားသည် မျက်စိမှောက်ကွယ်သွား၏။ ဝါသုကီသည် အလျင်အမြန် မဟာမြွေကြီး၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူကာ နရမဒါရေထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 15

मार्गेण तस्य संजातं जाह्नव्याः स्रोत उत्तमम् । निर्धूतकल्मषः सर्पः संजातो नर्मदाजले

သူ၏ လမ်းကြောင်းတလျှောက်၌ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ)၏ အထူးမြတ်သော စီးကြောင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။ နရမဒါရေထဲတွင် ထိုမြွေသည် အညစ်အကြေးကင်းစင်၍ အပြစ်များ ဆေးကြောပျောက်ကင်းသွား하였다။

Verse 16

स्थापितः शङ्करस्तत्र नर्मदायां युधिष्ठिर । ततो नागेश्वरं लिङ्गं प्रसिद्धं पापनाशनम्

ထိုနေရာ နရမဒါမြစ်ပေါ်၌၊ အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ရှင်ကရကို တည်ထောင်ပူဇော်ထား၏။ ထို့ကြောင့် ပాపဖျက်ရှင်းသောအဖြစ် နာမည်ကြီးသည့် နာဂေရှဝရ လင်္ဂ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 17

अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां स्नापयेन्मधुना शिवम् । विमुक्तकल्मषः सद्यो जायते नात्र संशयः

အဋ္ဌမီ သို့မဟုတ် စတုဒ္ဒသီ တိഥီတွင် ပျားရည်ဖြင့် သီဝကို အဘိသေကစေကာ ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ အညစ်အကြေးကင်းစင်၍ ချက်ချင်း သန့်ရှင်းပေါ်လွင်လာသည်—သံသယမရှိ။

Verse 18

अपुत्रा ये नराः पार्थ स्नानं कुर्वन्ति सङ्गमे । ते लभन्ते सुताञ्छ्रेष्ठान् कार्त्तवीर्योपमाञ्छुभान्

အို ပာရ္ထ၊ သားမရှိသော ယောကျာ်းတို့သည် မြစ်ဆုံရာ (သင်္ဂမ) တွင် သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်လျှင် ကာတ္တဝီရ္ယနှင့်တူသော အင်အားကြီး၍ မင်္ဂလာရှိသည့် အကောင်းဆုံး သားများကို ရရှိကြသည်။

Verse 19

श्राद्धं तत्रैव यः कुर्यादुपवासपरायणः । कुर्वन्प्रमोचयेत्प्रेतान्नरकान्नृपनन्दन

အို မင်းသား၊ ထိုနေရာ၌ပင် အစာရှောင်ခြင်းကို အားထား၍ ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူသည် ထိုကောင်းမှုကြောင့် ကွယ်လွန်သူတို့၏ ပရိတ်ဝိညာဉ်များကို နရကအခြေအနေများမှ လွတ်မြောက်စေသည်။

Verse 20

सर्पाणां च भयं वंशे ज्ञातिवर्गे न जायते । निर्दोषं नन्दते तस्य कुलं नागप्रसादतः

သူ၏ မျိုးရိုးနှင့် ဆွေမျိုးအစုအဝေးအတွင်း မြွေကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မပေါ်ပေါက်လာ။ နာဂတို့၏ ကရုဏာကြောင့် သူ၏ မိသားစုက အပြစ်ကင်း၍ ပျော်ရွှင်ကာ စည်ပင်ဝပြောသည်။

Verse 21

एतत्ते सर्वमाख्यातं तव स्नेहान्नृपोत्तम

အို မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သင့်အပေါ် ချစ်ခင်မေတ္တာကြောင့် ဤအရာအားလုံးကို သင့်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 99

। अध्याय

॥ အဓ္ဓာယ ॥ (အခန်းအဆုံး အမှတ်/ကော်လိုဖွန်)