Adhyaya 98

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र प्रभासेश्वरमुत्तमम् । विख्यातं त्रिषु लोकेषु स्वर्गसोपानमुत्तमम्

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အို မင်းတို့၏ မင်းကြီး၊ အထွဋ်အမြတ်သော ပရဘ္ဟာဆေရှွရ (Prabhāseśvara) ထံသို့ သွားရမည်။ ထိုသည် သုံးလောကတွင် ထင်ရှား၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရာ အမြင့်ဆုံး လှေကားတန်းဟူ၍ ကျော်ကြား၏။

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । प्रभासं तात मे ब्रूहि कथं जातं महाफलम् । स्वर्गसोपानदं दृश्यं संक्षेपात्कथयस्व मे

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– အဖေတော်၊ ပရဘာသအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။ ၎င်းသည် မည်သို့ မဟာပုဏ္ဏဖလကို ပေးနိုင်သနည်း။ မျက်မြင်အားဖြင့် ‘ကောင်းကင်သို့တက်ရာ လှေကားပေးသူ’ ဟူသော ဤအရာကို အကျဉ်းချုပ်၍ ရှင်းပြပါ။

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । दुर्भगा रविपत्नी च प्रभानामेति विश्रुता । तया चाराधितः शम्भुरुग्रेण तपसा पुरा

သီရိမာရကဏ္ဍေယက ပြောသည်– ရဝိ (နေမင်း) ၏ ဇနီးဖြစ်သော ပရဘာဟူသော မိန်းမတစ်ဦးရှိ၍ ‘ကံမကောင်းသူ’ ဟု ထင်ရှားခဲ့သည်။ အတိတ်ကာလ၌ သူမသည် ပြင်းထန်သော တပသဖြင့် သမ္ဘူကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့သည်။

Verse 4

वायुभक्षा स्थिता वर्षं वर्षं ध्यानपरायणा । ततस्तुष्टो महादेवः प्रभायाः पाण्डुनन्दन

သူမသည် လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ်ယူကာ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သမာဓိတွင် အာရုံစိုက်နေ하였다။ ထို့နောက် ပाण्डု၏သားတော်၊ မဟာဒေဝသည် ပရဘာအပေါ် ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 5

ईश्वर उवाच । कस्मात्संक्लिश्यसे बाले कथ्यतां यद्विवक्षितम् । अहं हि भास्करोऽप्येको नानात्वं नैव विद्यते

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– ကလေးမ၊ မင်းဘာကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒုက္ခပေးနေရသနည်း။ မေးလိုသမျှကို ပြောလေ။ အကြောင်းမူကား ငါသည် တစ်ပါးတည်း—ဘாஸ్కရ (နေမင်း) လည်း ငါပင် ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် အများအပြားဟူသည် မရှိ။

Verse 6

प्रभोवाच । नान्यो देवः स्त्रियः शम्भो विना भर्त्रा क्वचित्प्रभो । सगुणो निर्गुणो वापि धनाढ्यो वाप्यकिंचनः

ပရဘာက ပြောသည်– အို သမ္ဘူ၊ မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် သခင်ယောကျ်ားကို မလွဲ၍ အခြားဘုရားမရှိပါ၊ အရှင်။ သူသည် ဂုဏ်ရှိသူဖြစ်စေ ဂုဏ်မဲ့သူဖြစ်စေ၊ ချမ်းသာသူဖြစ်စေ ဆင်းရဲသူဖြစ်စေ။

Verse 7

प्रियो वा यदि वा द्वेष्यः स्त्रीणां भर्तैव दैवतम् । दुर्भगत्वेन दग्धाहं सखीमध्ये सुरेश्वर । भर्त्तर्यल्लब्धसौख्यास्मि तेन क्लिश्याम्यहं भृशम्

ချစ်သူဖြစ်စေ မုန်းသူဖြစ်စေ မိန်းမတို့အတွက် ခင်ပွန်းတော်တည်းဟူသော တစ်ပါးတည်းသော နတ်ဘုရားဖြစ်၏။ အို နတ်တို့၏အရှင်၊ မိတ်သမီးများအလယ်၌ ကံမကောင်းမှု၏မီးဖြင့် ကျွန်မ လောင်ကျွမ်းနေ၏; ခင်ပွန်းနှင့် သုခမရသဖြင့် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဒုက္ခခံရ၏။

Verse 8

ईश्वर उवाच । वल्लभा भास्करस्यैव मत्प्रसादाद्भविष्यसि

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်– ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် သင်သည် အမှန်တကယ် ဘာස්ကရ (နေမင်း) ၏ ချစ်သူဖြစ်လာမည်။

Verse 9

पार्वत्युवाच । अप्रमाणं भवद्वाक्यं भास्करोऽपि करिष्यति । वृथा क्लेशो भवेदस्याः प्रभायाः परमेश्वर

ပါရဝတီက ဆိုသည်– “အို ပရမေရှဝရ၊ နေမင်း ဘာස්ကရတောင် သင်၏ဗျာဒိတ်တော်ကို အာဏာမရှိသကဲ့သို့ ပြုလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ပရဘာ၏ ဒုက္ခအားလုံးသည် အလဟဿ ဖြစ်သွားမည်။”

Verse 10

उमावाक्यान्महेशानध्यातस्तिमिरनाशनः । आगतो गगनाद्भानुर्नर्मदोत्तररोधसि

ဥမာ၏စကားကြောင့် မဟေရှသည် အကြောင်းအရာကို သမาธိဖြင့် စဉ်းစားတော်မူ၏။ ထို့နောက် အမှောင်ဖျက်သိမ်းသူ ဘာနုသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းလာ၍ နရမဒါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 11

भानुरुवाच । आहूतोऽस्मि कथं देव ह्यघासुरनिषूदन

ဘာနုက ဆိုသည်– “အို ဒေဝ၊ အဃာသူရကို သတ်ဖျက်သူ၊ ကျွန်ုပ်ကို မည်သို့ ခေါ်ယူထားသနည်း?”

Verse 12

ईश्वर उवाच । प्रभां पालय भो भानो संतोषेण परेण हि

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ဘာနု၊ ပရဘာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လော့၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စိတ်ကျေနပ်မှုဖြင့် ပြုလုပ်လော့။”

Verse 13

उमोवाच । प्रभाया मन्दिरे नित्यं स्थीयतां हिमनाशन । अग्रपत्नी समस्तानां भार्याणां क्रियतां रवे

ဥမာ မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ အအေးကိုဖျောက်ရှားသူ၊ ပရဘာ၏ မန္ဒိရ၌ အမြဲတမ်း တည်နေပါစေ။ ဟေ ရဝိ၊ သင်၏ မယားများအားလုံးအနက် ပရဘာကို အဓိကမဟေသီအဖြစ် ခန့်ထားပါစေ။”

Verse 14

भानुरुवाच । एवं देवि करिष्यामि तव वाक्यं वरानने । एतच्छ्रुत्वा प्रभाहूता प्रत्युवाच महेश्वरम्

ဘာနုက ပြောသည်– “အဲဒီအတိုင်းပါ၊ ဒေဝီမယ်တော်၊ မျက်နှာလှသောအရှင်မ၊ သင်၏ မိန့်တော်ကို ကျွန်ုပ် လိုက်နာမည်။” ထိုစကားကို ကြားပြီး ခေါ်ယူလာသော ပရဘာသည် မဟေရှဝရအား ပြန်လည်လျှောက်တင်하였다။

Verse 15

प्रभोवाच । स्वांशेन स्थीयतां देव मन्मथारे उमापते । एकांशः स्थाप्यतामत्र तीर्थस्योन्मीलनाय च

ပရဘာက လျှောက်သည်– “အရှင်ဘုရား၊ မန္မထကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ဥမာပတိ၊ သင်၏ အာနုဘော်တန်ခိုး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ဖြင့် ဤနေရာ၌ တည်နေပါစေ။ ထို့ပြင် ဤတီရ္ထ၏ ပေါ်ထွန်းဖွင့်လှစ်မှုအတွက်လည်း အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ကို ဤနေရာ၌ ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုပါစေ။”

Verse 16

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सर्वदेवमयं लिङ्गं स्थापितं तत्र पाण्डव । प्रभासेश इति ख्यातं सर्वलोकेषु दुर्लभम्

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ပাণ্ডဝ၊ ထိုနေရာ၌ ဒေဝတားအားလုံးကို ကိုယ်စားပြုသော လိင်္ဂကို ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုထားသည်။ ၎င်းကို ‘ပရဘာသေရှ’ ဟု ကျော်ကြားပြီး လောကအားလုံးတွင် ရရှိရန် အလွန်ရှားပါးသည်။”

Verse 17

अन्यानि यानि तीर्थानि काले तानि फलन्ति वै । प्रभासेशस्तु राजेन्द्र सद्यः कामफलप्रदः

အခြားသော တီရ္ထများသည် အချိန်တန်မှသာ အကျိုးပေးကြ၏။ သို့ရာတွင် အို မင်းမြတ်၊ ပ္ရဘာသေရှသည် ဆန္ဒရှိသမျှ အကျိုးကို ချက်ချင်းပေးတော်မူ၏။

Verse 18

माघमासे सिते पक्षे सप्तम्यां च विशेषतः । अश्वं यः स्पर्शयेत्तत्र यथोक्तब्राह्मणे नृप

မာဃလတွင် အလင်းပက္ခ—အထူးသဖြင့် သတ္တမတိထိနေ့၌—အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ပြောထားသော ဗြာဟ္မဏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း မြင်းကို ထိတွေ့သူသည်…

Verse 19

इन्द्रत्वं प्राप्यते तेन भास्करस्याथवा पदम् । स्नात्वा परमया भक्त्या दानं दद्याद्द्विजातये

ထိုကုသိုလ်ကံကြောင့် အင်ဒြာအဖြစ်ကို ရရှိနိုင်သကဲ့သို့၊ ဘာස්ကရ (နေမင်း)၏ အဆင့်ကိုလည်း ရနိုင်၏။ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ထံသို့ ဒါန ပေးလှူရမည်။

Verse 20

गोप्रदाता लभेत्स्वर्गं सत्यलोकं वरेश्वर । सर्वाङ्गसुन्दरीं शुभ्रां क्षीरिणीं तरुणीं शुभाम्

အို အမြတ်ဆုံး အရှင်၊ နွားကို ဒါနပေးသူသည် ကောင်းကင်ဘုံ—စတျယလောကအထိ—ရရှိပြီး၊ ကိုယ်အင်္ဂါအစုံ လှပပြည့်စုံသော ဖြူဝင်းမင်္ဂလာရှိ၍ နို့ပေးသော ယောဝနနွားကိုလည်း ရရှိ၏။

Verse 21

सवत्सां घण्टासंयुक्तां कांस्यपात्रावदोहिनीम् । ददते ये नृपश्रेष्ठ न ते यान्ति यमालयम्

အို မင်းမြတ်၊ နွားကို နွားကလေးနှင့်အတူ၊ ခေါင်းလောင်းတပ်ဆင်၍၊ နို့ညှစ်ရန် ကြေးဝါအိုးပါ ထည့်သွင်း ဒါနပေးသူတို့သည် ယမမင်း၏ နေရာ (ယမလောက) သို့ မသွားကြ။

Verse 22

अथ यः परया भक्त्या स्नानं देवस्य कारयेत् । स प्राप्नोति परं लोकं यावदाभूतसम्प्लवम्

ယခု အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ဘုရားရှင်၏ ရေချိုးပူဇော်ပွဲ (သ္နာန) ကို စီစဉ်ကျင်းပစေသူသည် စကြဝဠာပျက်ကွက်သည့် မဟာပရလယာအထိ တည်မြဲသော အမြင့်ဆုံး လောကကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 23

दौर्भाग्यं नाशमायाति स्नानमात्रेण पाण्डव । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या कन्यादानं प्रयच्छति

အို ပာဏ္ဍဝ၊ သ္နာန (ရေချိုးသန့်စင်) တစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် ကံဆိုးမှု ပျောက်ကင်းသည်။ ထို့ပြင် ထိုတီရ္ထ၌ ဘက္တိဖြင့် ကညာဒါန (သမီးပေးလှူ) ကို ပြုသူ—

Verse 24

ब्राह्मणाय विवाहेन दापयेत्पाण्डुनन्दन । समानवयसे देया कुलशीलधनैस्तथा

အို ပာဏ္ဍုနန္ဒန၊ မင်္ဂလာအခမ်းအနားဖြင့် ဘြာဟ္မဏအား ကညာကို ပေးအပ်သင့်သည်။ အသက်အရွယ်သင့်တော်၍ မျိုးရိုးကောင်း၊ သီလကောင်း၊ ငွေကြေးအင်အားရှိသူထံ ပေးအပ်ရမည်။

Verse 25

ये ददन्ते महाराज ह्यपि पातकसंयुताः । तेषां पापानि लीयन्ते ह्युदके लवणं यथा

အို မဟာရာဇာ၊ ဒါနပြုသူတို့သည် ပင်ပန်းသော အပြစ်များနှင့်ပင် တွဲလျက်ရှိသော်လည်း၊ သူတို့၏ အပြစ်များသည် ရေထဲက ဆားကဲ့သို့ ပျော်လွင့်လျက် လျော်ကင်းသွားသည်။

Verse 26

स्वामिद्रोहकृतं पापं निक्षेपस्यापहारिणि । मित्रघ्ने च कृतघ्ने च कूटसाक्ष्यसमुद्भवम्

(ထို့ပြင်) သခင်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်၊ အပ်နှံထားသည့် ပစ္စည်းကို ခိုးယူသူ၏ အပြစ်၊ မိတ်ဆွေကို သတ်သူ၏ အပြစ်၊ ကျေးဇူးမသိသူ၏ အပြစ်၊ နှင့် မမှန်ကန်သော သက်သေခံမှုမှ ပေါ်ပေါက်သော အပြစ်—

Verse 27

तद्ग्रामोद्यानभेदोत्थं परदारनिषेवणम् । वार्द्धुषिकस्य यत्पापं यत्पापं स्तेयसम्भवम्

ရွာ၏ ဥယျာဉ် သို့မဟုတ် စိုက်ခင်းကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် မသင့်လျော်စွာ ဆက်ဆံခြင်း၏ အပြစ်၊ အတိုးစားသူ၏ အပြစ်၊ နှင့် ခိုးယူမှုမှ ပေါ်ပေါက်သော အပြစ်—

Verse 28

कूपभेदोद्भवं यच्च बैडालव्रतधारिणः । दाम्भिकं वृक्षच्छेदोत्थं विवाहस्य निषेधजम्

ရေတွင်းကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်၊ ‘ကြောင်ဝရတ’ ကို ကိုင်ဆောင်သော (မုသာတပသီ)၏ အပြစ်၊ ဟန်ဆောင်မှု၏ အပြစ်၊ သစ်ပင်ခုတ်ခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်၊ နှင့် မင်္ဂလာပွဲကို တားဆီးခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော အပြစ်—

Verse 29

आरामस्थतरुच्छेदमगम्यागमनोद्भवम् । स्वभार्यात्यजने यच्च परभार्यासमीहनात्

ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ သစ်ပင်များကို ခုတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်၊ မသင့်လျော်၍ မနီးကပ်သင့်သော မိန်းမထံ သွားရောက်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော အပြစ်၊ ကိုယ်ပိုင် တရားဝင် ဇနီးကို စွန့်ပစ်ခြင်း၏ အပြစ်၊ နှင့် သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို လိုလားတောင့်တခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်—ဤအရာအားလုံးကို ဤနေရာတွင် ဆိုထားသည်။

Verse 30

ब्रह्मस्वहरणे यच्च गरदे गोविघातिनि । विद्याविक्रयणोत्थं च संसर्गाद्यच्च पातकम्

ဘြာဟ္မဏ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်း၌ ပါဝင်သော အပြစ်၊ အဆိပ်ပေးခြင်း၏ အပြစ်၊ နွားကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ အပြစ်၊ သန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ယာ/သင်ကြားမှုကို ရောင်းချခြင်းမှ ဖြစ်သော အပြစ်၊ နှင့် မကောင်းသော ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုမှ ပေါ်ပေါက်သမျှ ပာတက—(အားလုံး ပါဝင်သည်)။

Verse 31

श्वबिडालवधाद्घोरं सर्पशूद्रोद्भवं तथा । भूमिहर्तुश्च यत्पापं भूमिहारिणि चैव हि

ခွေးနှင့် ကြောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ဖြစ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်၊ ထို့အတူ မြွေများနှင့် ရှူဒ္ဒရများကို (ထိခိုက်စေခြင်း) နှင့် ဆက်နွယ်သော အပြစ်၊ နှင့် မြေယာကို လုယူသိမ်းပိုက်သူ၏ အပြစ်၊ ထို့ပြင် မြေယာကို ခိုးယူသူ၏ အပြစ်—(အားလုံး ပါဝင်သည်)။

Verse 32

मा ददस्वेति यत्पापं गोवह्निब्राह्मणेषु च । तत्पापं याति विलयं कन्यादानेन पाण्डव

အို ပဏ္ဍဝ! နွား၊ သန့်ရှင်းသော မီးနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့အပေါ် “မပေးပါနှင့်” ဟု ဆိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်သည် ကညာဒါန (သမီးပေးလှူ) ၏ ပုဏ္ဏာဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 33

स गत्वा भास्करं लोकं रुद्रलोके शुभे व्रजेत् । क्रीडते रुद्रलोकस्थो यावदिन्द्राश्चतुर्दश

သူသည် နေမင်း၏ လောက (ဘாஸ்கရလောက) သို့ ရောက်ပြီးနောက် ကောင်းမြတ်သော ရုဒ္ဒရလောကသို့ ဆက်လက်သွားသည်။ ရုဒ္ဒရ၏ နယ်မြေ၌ နေထိုင်ကာ အင်ဒြာ ၁၄ ဆက်ကာလတိုင်အောင် ထိုနေရာ၌ လီလာကစားမြူးသည်။

Verse 34

सर्वपापक्षये जाते शिवे भवति भावना । एतद्व्रजति यस्तीर्थं प्रभासं पाण्डुनन्दन

အပြစ်အားလုံး ကုန်ခန်းသွားသောအခါ စိတ်၌ ရှိဝဘုရားအပေါ် ဘက္တိ-ဘာဝနာ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ အို ပဏ္ဍု၏ သားတော်! ပရဘာသ တီရ္ထသို့ သွားသူ၌ ဤသို့ ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 35

सर्वतीर्थफलं प्राप्य सोऽश्वमेधफलं लभेत् । गोप्रदानं महापुण्यं सर्वपापक्षयं परम् । प्रशस्तं सर्वकालं हि चतुर्दश्यां विशेषतः

တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးကို ရပြီးနောက် သူသည် အရှ္ဝမేఓဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကိုလည်း ရရှိသည်။ ဂို-ပရဒါန (နွားလှူဒါန်းခြင်း) သည် မဟာပုဏ္ဏာဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ပျက်စီးစေသည်။ အချိန်တိုင်း မင်္ဂလာရှိပြီး အထူးသဖြင့် စတုရဒသီနေ့၌ ပိုမိုမင်္ဂလာရှိသည်။