Adhyaya 96

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं कोटीश्वरं परम् । ऋषिकोटिः समायाता यत्र वै कुरुनन्दन

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက်၊ အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ကိုဋီဣශ්ဝရ ဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး သီရ္ထသို့ သွားလော့—အို ကုရုဝంశ၏ အားရစရာ—ထိုနေရာ၌ တစ်ခါတုန်းက ‘ရဟန်းအကုဋိ’ စုဝေးခဲ့ကြသည်”။

Verse 2

कृष्णद्वैपायनस्यैव क्षेमार्थं मुनिपुंगवाः । मन्त्रयित्वा द्विजैः सर्वैर्वेदमङ्गलपाठकैः

ကృష్ణဒွైပာယန (ဗျာသ) ၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာအတွက် မုနိအထွတ်အမြတ်တို့သည် ဝေဒမင်္ဂလာပဋ္ဌာန်းများကို ရွတ်ဖတ်သော ဒွိဇအပေါင်းတို့နှင့် တိုင်ပင်ညှိနှိုင်းကာ (ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော ကိစ္စကို ဆောင်ရွက်하였다)။

Verse 3

स्थापितः शङ्करस्तत्र कारणं बन्धनाशनम् । संसारच्छेदकरणं प्राणिनामार्तिनाशनम्

ထိုနေရာ၌ ရှင်ကရ (ကိုဋီဣශ්ဝရ အဖြစ်) ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်—အနှောင်အဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးသော အကြောင်းရင်း၊ သံသရာကို ဖြတ်တောက်သော အရာ၊ သတ္တဝါတို့၏ ဒုက္ခဝေဒနာကို ပယ်ဖျက်သော အရှင်ဖြစ်သည်။

Verse 4

कोटीश्वरमिति प्रोक्तं पृथिव्यां नृपनन्दन । स्नापयेत्तं तु यो भक्त्या पूर्णिमायां नृपोत्तम

ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုဘုရားကို “ကိုဋီဣශ්ဝရ” ဟု ခေါ်ကြသည်၊ အို မင်းသားရေ။ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ပြည့်လနေ့တွင် ဘက္တိဖြင့် ထိုဘုရားအား ရေချိုးအဘိသေက ပြုသူမည်သူမဆို—

Verse 5

पित्ःणां तर्पणं कृत्वा पिण्डदानं यथाविधि । श्रावणस्य विशेषेण पूर्णिमायां युधिष्ठिर

ပိတೃတို့အတွက် တර්ပဏ (tarpaṇa) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ စည်းကမ်းအတိုင်း ပိဏ္ဍဒါန (piṇḍa-dāna) ကို ပူဇော်ကာ—အထူးသဖြင့် ရှရဝဏ (Śrāvaṇa) လ၏ ပြည့်လနေ့တွင်၊ အို ယုဓိဋ္ဌိရ—

Verse 6

पित्ःणामक्षया तृप्तिर्यावदाभूतसम्प्लवम् । पित्ःणां परमं गुह्यं रेवातटसमाश्रितम् । मोक्षदं सर्वजन्तूनां निर्मितं मुनिसत्तमैः

ပိတೃတို့အတွက် မကုန်ခန်းသော စိတ်ကျေနပ်မှု ရှိ၍ စကြဝဠာပျက်ကွက်ခြင်း (ပရလယ) အထိ တည်တံ့သည်။ ဤသည်မှာ ပိတೃတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပြီး ရေဝါ (Revā) မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိကာ—သတ္တဝါအားလုံးကို မောက္ခ ပေးသော—မုနိမြတ်များက တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 96

। अध्याय

ဤနေရာတွင် အခန်း (အဓ္ဓာယ) ပြီးဆုံးသည်။