Adhyaya 95

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र बदर्याश्रममुत्तमम् । सर्वतीर्थवरं पुण्यं कथितं शंभुना पुरा

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက်၊ အို မင်းတို့အထွဋ်အမြတ်၊ အလွန်မြတ်သော ဘဒရျာရှရမသို့ သွားရမည်—တီရ္ထတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ ပုဏ္ဏသန့်ရှင်းဆုံး—၎င်း၏ ပုဏ္ဏတရားကို ယခင်က သမ္ဘု (သီဝ) က ကြေညာခဲ့၏”။

Verse 2

यश्चैष भारतस्यार्थे तत्र सिद्धः किरीटभृत् । भ्राता ते फाल्गुनो नाम विद्ध्येनं नरदैवतम्

ထိုနေရာ၌ ဘာရတစစ်ပွဲ၏ အကျိုးအတွက် မ冠ဆောင်သူသည် စိဒ္ဓိပြည့်စုံလာ၏။ သူကို သင်၏ညီအစ်ကို ဖာလ္ဂုန (အာర్జုန) ဟု သိမှတ်ပါ—လူတို့အတွင်း နတ်တစ်ပါးတည်း။

Verse 3

नरनारायणौ द्वौ तावागतौ नर्मदातटे । ज्ञानं तस्यैव यो राजन्भक्तिमान्वै जनार्दने

ထိုနှစ်ပါး—နရနှင့် နာရာယဏ—သည် နရမဒါမြစ်ကမ်းသို့ ရောက်လာကြ၏။ အို မင်းကြီး၊ စစ်မှန်သော ဉာဏ်ပညာသည် ဇနာရ္ဒန (ဗိဿနု) ကို ဘက္တိရှိသူ၏ အပိုင်ဖြစ်၏။

Verse 4

समं पश्यति सर्वेषु स्थावरेषु चरेषु च । ब्राह्मणं श्वपचं चैव तत्र प्रीतो जनार्दनः

တည်ငြိမ်သောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာ အပါအဝင် သတ္တဝါအားလုံးကို တန်းတူမြင်သူ၊ ဗြာဟ္မဏနှင့် ရွှပစ (ခွေးစားသူ) ကိုပါ တူညီစွာမြင်သူ၌ ဇနာရ္ဒနသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 5

ऐकात्म्यं पश्य कौन्तेय मयि चात्मनि नान्तरम् । नरनारायणाभ्यां हि कृतं बदरिकाश्रमम्

အို ကုန္တီ၏သား၊ ငါနှင့် အာတ္မန်အတွင်း တစ်တည်းတစ်ရပ်ဖြစ်ခြင်းကို မြင်ပါ—ကွာခြားမှုမရှိ။ အမှန်တကယ် ဘဒရိကာရှရမ်ကို နရနှင့် နာရာယဏတို့က တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 6

स्थापितः शङ्करस्तत्र लोकानुग्रहकारणात् । त्रिमूर्तिस्थापितं लिङ्गं स्वर्गमार्गानुमुक्तिदम्

ထိုနေရာ၌ လောကတို့ကို ကရုဏာဖြင့် ကူညီရန်အတွက် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုထား၏။ တြိမူရတီက တည်ထောင်သော လင်္ဂသည် ကောင်းကင်လမ်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်နှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 7

तत्र गत्वा शुचिर्भूत्वा ह्येकरात्रोपवासकृत् । रजस्तमस्तथा त्यक्त्वा सात्त्विकं भावमाश्रयेत्

ထိုနေရာသို့သွား၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ တစ်ညတာ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုလုပ်ရမည်။ ရဇစ်နှင့် တမစ်ကို စွန့်၍ စတ္တဝိက စိတ်ထားကို အားကိုးရမည်။

Verse 8

रात्रौ जागरणं कृत्वा मधुमासाष्टमीदिने । अथवा च चतुर्दश्यामुभौ पक्षौ च कारयेत्

မဓုမాస၏ အဋ္ဌမီနေ့တွင် ညလုံးပတ်လုံး ဂျာဂရဏ (ညအိပ်မပျော်) ပြုလုပ်ရမည်။ သို့မဟုတ် စတုရဒသီနေ့တွင်လည်း လင်းပက္ခနှင့် မှောင်ပက္ခ နှစ်ဖက်လုံး၌ ပြုနိုင်သည်။

Verse 9

आश्विनस्य विशेषेण कथितं तव पाण्डव । स्नापयेत्परया भक्त्या क्षीरेण मधुना सह

အို ပाण्डဝ၊ အာရှွိန မာသ၏ ထူးခြားသန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုကို သင်အား ငါရှင်းပြပြီးပြီ။ ထိုကာလ၌ အမြင့်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် နို့နှင့် ပျားရည်ကိုပေါင်း၍ ဘုရားရှင်အား အဘိသေက ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 10

दध्ना शर्करया युक्तं घृतेन समलंकृतम् । पञ्चामृतमिदं पुण्यं स्नापयेद्वृषभध्वजम्

ဒဓိကို သကြားနှင့်ရော၍ ဂျီ (ghee) ဖြင့် တင့်တယ်စေသော ဤပုဏ္ဏမယ ပဉ္စာမృతဖြင့်၊ ဗೃષဘဓွဇ (ရှီဝ) ကို အဘိသေက ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 11

स्नाप्यमानं शिवं भक्त्या वीक्षते यो विमत्सरः । तस्य वासः शिवोपान्ते शक्रलोके न संशयः

မနာလိုစိတ်ကင်း၍ ဘက္တိဖြင့် အဘိသေက ခံယူနေသော ရှီဝကို ကြည့်ရှုသူအတွက် ရှီဝ၏အနီး၌ နေထိုင်ခွင့်—သက္ကရလောက (အိန္ဒြလောက)၌—သံသယမရှိ။

Verse 12

शाठ्येनापि नमस्कारः प्रयुक्तः शूलपाणिने । संसारमूलबद्धानामुद्वेष्टनकरो हि यः

လှည့်စားမှုဖြင့်ပင် ပြုသော နမസ്കာရကို သုံးချွန်တံကိုင်ရှင် သီဝဘုရားထံ ဆက်ကပ်လျှင်၊ သံသရာ၏ အမြစ်၌ ချည်နှောင်ခံရသူတို့၏ ချည်ကွင်းများကို ဖြေဖျက်ပေးတတ်၏—ဤသည်မှာ အာနုဘော်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 13

तेनाधीतं श्रुतं तेन तेन सर्वमनुष्ठितम् । येनौं नमः शिवायेति मन्त्राभ्यासः स्थिरीकृतः

‘အုံ နမး သီဝာယ’ မန္တရကို တည်ငြိမ်စွာ အလေ့အကျင့် ခိုင်မြဲအောင် ထူထောင်ထားသူသည်၊ အမှန်တကယ် အားလုံးကို လေ့လာပြီး၊ အားလုံးကို နာယူပြီး၊ အားလုံးသော အနုဋ္ဌာန်များကို ပြီးမြောက်စေသူ ဖြစ်၏။

Verse 14

यः पुनः स्नापयेद्भक्त्या एकभक्तो जितेन्द्रियः । तस्यापि यत्फलं पार्थ वक्ष्ये तल्लेशतस्तव

သို့ရာတွင် ဘက္တိဖြင့် တစ်စိတ်တစ်မြဲ၊ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသူက ဘုရားကို ထပ်မံ ရေချိုးပူဇော်လျှင်—ဟေ ပါရ္ထ၊ ထိုသူ၏ အကျိုးफलကိုလည်း ငါ သင့်အား အကျဉ်းချုပ် ပြောမည်။

Verse 15

पीडितो वृद्धभावेन तव भक्त्या वदाम्यहम् । ते यान्ति परमं स्थानं भित्त्वा भास्करमण्डलम्

အိုမင်းရင့်ရော်မှု၏ နာကျင်မှုကြောင့် ဖိစီးခံနေရသော်လည်း သင်၏ ဘက္တိကြောင့် ငါ ကြေညာသည်—ထိုသို့သော ဘက္တများသည် နေမဏ္ဍလကို ဖြတ်ကျော်၍ အမြင့်ဆုံးသော နေရာတော်သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 16

संसारे सर्वसौख्यानां निलयास्ते भवन्ति च । आश्चर्यं ज्ञातिवर्गाणां धर्माणां निलयास्तु ते

ထို့ပြင် လောက၌ သူတို့သည် ပျော်ရွှင်မှုအမျိုးမျိုး၏ နေရာတည်ရာ ဖြစ်လာကြသည်။ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်—သူတို့သည် ဆွေမျိုးအစုအဝေး၏ အားကိုးရာ ဖြစ်ပြီး ဓမ္မ၏ တည်ငြိမ်ရာ အာသန ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 17

सम्पन्नाः सर्वकामैस्ते पृथिव्यां पृथिवीपते । श्राद्धं तत्रैव यः कुर्यान्नर्मदोदकमिश्रितम्

အို မြေကြီး၏အရှင်၊ သူတို့သည် ဤလောက၌ ဆန္ဒကောင်းရာအလုံးစုံ ပြည့်စုံလာကြ၏။ ထို့ပြင် မည်သူမဆို ထိုနေရာ၌ပင် နရ္မဒါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသောရေဖြင့် ရောစပ်ထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်လျှင်—

Verse 18

योग्यैश्च ब्राह्मणैर्राजन्कुलीनैर्वेदपारगैः । सुरूपैश्च सुशीलैश्च स्वदारनिरतैः शुभैः

—(ထို ရှရဒ္ဓကို) အို မင်းကြီး၊ သင့်လျော်သော ဗြာဟ္မဏတို့ဖြင့် ပြုလုပ်စေရာ၏—မျိုးရိုးကောင်း၊ ဝေဒကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်၊ ရုပ်ရည်လှပ၊ အကျင့်သီလကောင်း၊ ကိုယ်ပိုင်ဇနီးအပေါ် သစ္စာရှိ၍ မင်္ဂလာသဘောရှိသူများဖြစ်ရမည်။

Verse 19

आर्यदेशप्रसूतैश्च श्लक्ष्णैश्चैव सुरूपिभिः । कारयेत्पिण्डदानं वै भास्करे कुतपस्थिते

အာရ്യဒေသ၌ မွေးဖွား၍ အကျင့်အကြံ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ စိတ်သဘောကောင်းမြတ်သော သင့်လျော်သည့် ဗြာဟ္မဏတို့ဖြင့်—နေမင်းသည် မင်္ဂလာရှိသော ကုတပကာလ၌ တည်ရှိစဉ်—ပိဏ္ဍဒါနကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်စေရာ၏။

Verse 20

पित्ःणां परमं लोकं यदीच्छेद्धर्मनन्दन । वर्जयेत्तान्प्रयत्नेन काणान्दुष्टांश्च दाम्भिकान्

အို ဓမ္မ၏အပျော်တော်! ပိတೃတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး လောကကို လိုလားသူသည် ဤသန့်ရှင်းသော ကర్మများတွင် မျက်တစ်ဖက်ကန်းသူ၊ မကောင်းသူ၊ ဟန်ဆောင်သူတို့ကို ကြိုးစား၍ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 21

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन योग्यं विप्रं समाश्रयेत् । नरकान्मोचयेत्प्रेतान्कुम्भीपाकपुरोगमान्

ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ဝိပရ (ဗြာဟ္မဏ) ကို အားကိုးရာ၏။ ထိုသို့အားကိုးခြင်းဖြင့် ကုမ္ဘီပါက စသည့် အရှေ့တွင်စောင့်နေသော နရကများမှ ပရေတဝိညာဉ်တို့ကို ကယ်တင်နိုင်၏။

Verse 22

मोक्षो भवति सर्वेषां पित्ःणां नृपनन्दन । विप्रेभ्यः काञ्चनं दद्यात्प्रीयतां मे पितामहः

အို မင်းသားရေ၊ ပိတೃတို့အားလုံးအတွက် မောက္ခ ရရှိနိုင်၏။ ဗြာဟ္မဏတို့အား ရွှေကို ဒါနပြု၍ “ကျွန်ုပ်၏ ပိတామဟ (အဘိုး) ပျော်ရွှင်ပါစေ” ဟု ဆုတောင်းရမည်။

Verse 23

अन्नं च दापयेत्तत्र भक्त्या वस्त्रं च भारत । गां वृषं मेदिनीं दद्याच्छत्रं शस्तं नृपोत्तम

အဲဒီနေရာမှာ ဘက္တိဖြင့် အစာနှင့် အဝတ်အစားကိုလည်း ဒါနပြုပါ၊ အို ဘာရတ။ အို မင်းတို့ထဲက အမြတ်ဆုံး၊ နွားမ၊ နွားထီး၊ မြေယာနှင့် အထူးကောင်းသော ထီးတော်ကိုလည်း ပေးလှူပါ။

Verse 24

स पुमान्स्वर्गमाप्नोति इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत् । प्राणत्यागं तु यः कुर्याच्छिखिना सलिलेन वा

“ထိုသူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏” ဟု ရှင်ကရ (Śaṅkara) မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် မည်သူမဆို အသက်ကို စွန့်လွှတ်လျှင်—မီးဖြင့်ဖြစ်စေ ရေဖြင့်ဖြစ်စေ—(ဤသန့်ရှင်းသောအကြောင်းအရာ၌)…

Verse 25

अनाशकेन वा भूयः स गच्छेच्छिवमन्दिरम् । नरनारायणीतीरे देवद्रोण्यां च यो नृप

…သို့မဟုတ် ထပ်မံ၍ အနာသက (အစာမစားဘဲ အသက်ဆုံးအောင်) ဖြင့်—သူသည် ရှိဝ၏ ဓာမ/မন্দိရသို့ သွားရောက်၏။ အို မင်းကြီး၊ နရ-နာရာယဏီ မြစ်ကမ်း၊ ဒေဝဒရောဏီ၌ (ထိုဝတ်ကို)…

Verse 26

स वसेदीश्वरस्याग्रे यावदिन्द्राश्चतुर्दश । पुनः स्वर्गाच्च्युतः सोऽपि राजा भवति वीर्यवान्

သူသည် အရှင်ဣශ්ဝရ၏ ရှေ့တော်၌ အင်ဒြာ ၁၄ ပါး တည်ရှိသမျှကာလတိုင်အောင် နေထိုင်ရ၏။ နောက်တဖန် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းသော်လည်း အင်အားကြီးသော မင်းအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွား၏။

Verse 27

सर्वैश्वर्यगुणैर्युक्तः प्रजापालनतत्परः । ततः स्मरति तत्तीर्थं पुनरेवागमिष्यति

အာဏာတော်နှင့် သီလဂုဏ်အလုံးစုံ ပြည့်စုံ၍ ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရာ၌ အလွန်တက်ကြွသူသည် ထိုသီရ္ထအမြတ်ကို သတိရကာ ထပ်မံ၍ ထိုနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်လာသည်။

Verse 95

। अध्याय

“အဓ္ဓာယ” — “အခန်း” ဟုဆိုသော ကော်လိုဖွန်အမှတ်အသားဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် မပြည့်စုံသေးသကဲ့သို့ ထားရှိထားသည်။