Adhyaya 91

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थपरमपावनम् । चण्डादित्यं नृपश्रेष्ठ स्थापितं चण्डमुण्डयोः

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် အို မြေပြင်ကို ကာကွယ်သူ၊ အလွန်သန့်ရှင်းသော တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ အို မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ချဏ္ဍနှင့် မုဏ္ဍ တို့က တည်ထောင်ထားသော ချဏ္ဍာဒိတျ (နေဒေဝ) ဘုရားဌာနသို့ သွားလော့။

Verse 2

आस्तां पुरा महादैत्यौ चण्डमुण्डौ सुदारुणौ । नर्मदातीरमाश्रित्य चेरतुर्विपुलं तपः

ရှေးကာလ၌ ချဏ္ဍနှင့် မုဏ္ဍ ဟူသော အလွန်ကြမ်းတမ်းသော မဟာဒေယ့်တနှစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ နర్మဒါမြစ်ကမ်းကို အားကိုးကာ သူတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 3

ध्यायन्तौ भास्करं देवं तमोनाशं जगत्त्रये । तुष्टस्तत्तपसा देवः सहस्रांशुरुवाच ह

လောကသုံးပါး၏ အမှောင်ကိုဖျောက်ပေးသော ဘာස්ကရာဒေဝကို ဓ్యာနပြု၍ သူတို့သည် တပဿာဖြင့် ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။ ထိုတပဿာကြောင့် ရောင်ခြည်တစ်ထောင်ရှိသော ဒေဝက နှုတ်တော်မူ하였다။

Verse 4

साधु साध्विति तौ पार्थ नर्मदायाः शुभे तटे । वरं प्रार्थयतं वीरौ यथेष्टं चेतसेच्छितम्

“ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏” ဟု အို ပါර්ထ! နရမဒါမြစ်၏ မင်္ဂလာကမ်းပါး၌ ထိုသူရဲနှစ်ဦးအား မိန့်တော်မူ၏။ “ဆုတောင်းတော်မူကြ—စိတ်ကြိုက်၊ နှလုံးသားလိုချင်သမျှ”။

Verse 5

चण्डमुण्डावूचतुः । अजेयौ सर्वदेवानां भूयास्वावां समाहितौ । सर्वरोगैः परित्यक्तौ सर्वकालं दिवाकर

ချဏ္ဍနှင့် မုဏ္ဍက ပြောကြသည်– “အို ဒိဝါကရ (နေမင်း)! ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးကို ဒေဝတားအားလုံးကတောင် မအနိုင်ယူနိုင်အောင် ဖြစ်စေပါ။ စိတ်တည်ငြိမ်သော အာရုံတစ်စိုက် ဆုံးဖြတ်ချက်၌ ခိုင်မြဲစေပါ။ အို နေမင်း၊ အချိန်အားလုံးတွင် ရောဂါအပေါင်းမှ ကင်းလွတ်စေပါ။”

Verse 6

एवमस्त्विति तौ प्राह भास्करो वारितस्करः । इत्युक्त्वान्तर्दधे भानुर्दैत्याभ्यां तत्र भास्करः

ခိုးသူတို့ကို တားဆီးတော်မူသော ဘာස්ကရာက သူတို့နှစ်ဦးအား “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ မိန့်ပြီးနောက် ဘာနု (နေမင်း) သည် ထိုနေရာ၌ ဒေတျနှစ်ဦး၏ မျက်မှောက်မှ အန္တရာယ်ကင်းစွာ အန္တရာဓာန်သွား하였다။

Verse 7

स्थापितः परया भक्त्या तं गच्छेदात्मसिद्धये । गीर्वाणांश्च मनुष्यांश्च पित्ःंस्तत्रापि तर्पयेत्

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် (ဒေဝတော်ကို) စတင်တည်ထောင်ပြီးနောက် ကိုယ်ပိုင် အာတ္မစိဒ္ဓိအတွက် ထိုနေရာသို့ သွားသင့်သည်။ ထိုနေရာ၌လည်း ဒေဝတားများ၊ လူသားများနှင့် ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) ကို တර්ပဏ ပူဇော်၍ စိတ်ကျေနပ်စေသင့်သည်။

Verse 8

स वसेद्भास्करे लोके विरिञ्चिदिवसं नृप । घृतेन बोधयेद्दीपं षष्ठ्यां स च नरेश्वर । मुच्यते सर्वपापैस्तु प्रतियाति पुरं रवेः

အို မင်းကြီး၊ ထိုသူသည် ဘာස්ကရာ၏ လောက၌ ဗြဟ္မာ၏ တစ်နေ့တည်းကဲ့သို့ အလွန်ရှည်လျားသော ကာလတစ်လျှောက် နေထိုင်ရ၏။ ဆဋ္ဌီ တိထီနေ့တွင် အို လူတို့၏ အရှင်၊ ဂျီ (နို့ဆီသန့်) ဖြင့် မီးအိမ်ကို ထွန်းညှိပါက အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ ရဝိ (နေမင်း) ၏ မြို့တော်သို့ ဆက်လက်ရောက်ရှိသည်။

Verse 9

उत्पत्तिं चण्डभानोर्यः शृणोति भरतर्षभ । विजयी स सदा नूनमाधिव्याधिविवर्जितः

အို ဘာရတမျိုးနွယ်တို့အနက် အထူးမြတ်သူ၊ ချဏ္ဍဘာနု၏ မွေးဖွားပေါ်ပေါက်မှုကို ကြားနာသူသည် အမှန်တကယ် အစဉ်အမြဲ အောင်မြင်သူဖြစ်ပြီး စိတ်ဒုက္ခနှင့် ကိုယ်ရောဂါတို့မှ ကင်းလွတ်နေ၏။

Verse 91

। अध्याय

အဓ္ဓာယ—အခန်းအမှတ်အသား ဖြစ်သည်။