Adhyaya 89

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पूतिकेश्वरमुत्तमम् । नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापक्षयंकरम्

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ နာမဒာမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်း၌ တည်ရှိသော အထွတ်အမြတ် ပူတိကေရှဝရသို့ သွားရမည်၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 2

स्थापितं जाम्बुवन्तेन लोकानां तु हितार्थिना । राजा प्रसेनजिन्नाम तस्यां वक्षस्थलान्मणौ

လောကအကျိုးကို ရည်ရွယ်သော ဂျာမ္ဗုဝန်က ထိုအရာကို စိုက်ထူတည်ထားခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ပရသေနဇစ် ဟူသော မင်းတစ်ပါးရှိ၍၊ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် မဏိရတနာတစ်လုံး ရှိ၏။

Verse 3

समुत्क्षिप्ते तु तेनैव सपूतिरभवद्व्रणः । तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा निर्व्रणः समजायत

သူကိုယ်တိုင် အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်လိုက်သဖြင့် ပြည်တည်သော အနာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သို့သော် ထိုတီရ္ထ၌ တပဿာကျင့်ပြီးနောက် အနာကင်းစင်သွားလေသည်။

Verse 4

तेन तत्स्थापितं लिङ्गं पूतिकेश्वरमुत्तमम् । यस्तत्र मनुजो भक्त्या स्नायाद्भरतसत्तम

ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုနေရာ၌ အထွတ်အမြတ် လင်္ဂကို စိုက်ထူတည်ထား၍ “ပူတိကေရှဝရ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ အို ဘာရတဝంశ၏ အမြတ်ဆုံးသူ၊ ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးသူ မည်သူမဆို—

Verse 5

सर्वान्कामानवाप्नोति सम्पूज्य परमेश्वरम् । कृष्णाष्टम्यां चतुर्दश्यां सर्वकालं नराधिप । येऽर्चयन्ति सदा देवं ते न यान्ति यमालयम्

အရှင်မြတ်ကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့် အလိုရှိသော ဆန္ဒအလုံးစုံကို ရရှိနိုင်၏။ အို မင်းကြီး၊ လကွယ်ပက္ခ အဋ္ဌမနေ့၊ တစ်ဆယ့်လေးရက်မြောက်နေ့ သို့မဟုတ် အချိန်တိုင်းတွင် ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူတို့သည် ယမမင်း၏ နေရာသို့ မရောက်ကြပေ။

Verse 89

। अध्याय

အခန်းကဏ္ဍ ပြီးဆုံးပါပြီ။