Adhyaya 88

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ कापिलं तीर्थमाश्रयेत् । स्थापितं कपिलेनैव सर्वपातकनाशनम्

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက်ချက်ချင်းပင်၊ ပೃഥာ၏သားရေ၊ ကပိလတီရ္ထကို အားကိုးသင့်သည်။ ကပိလက ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ထားပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။”

Verse 2

अष्टम्यां च सिते पक्षे चतुर्दश्यां नरेश्वर । स्नापयेत्परया भक्त्या कपिलाक्षीरसर्पिषा

အလင်းပက္ခ၏ အဋ္ဌမီနေ့နှင့် စတုရ္ဒသီနေ့တွင်၊ လူတို့၏အရှင်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ကပိလာနွား၏ နို့နှင့် ဂီ (ထောပတ်ဆီ) ဖြင့် (ဒေဝတားကို) အဘိသေက လုပ်၍ ရေချိုးပေးရမည်။

Verse 3

श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेत महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च श्वेतैश्च नृपसत्तम

မွှေးကြိုင်သော စန္ဒကူးလိမ်းဆေးဖြင့် မဟေရှဝရကို လိမ်းပူဇော်လော့; ထို့နောက် မွှေးကြိုင်သော ပန်းများနှင့် သန့်ရှင်းဖြူစင်သော ပန်းများဖြင့်လည်း ပူဇော်လော့၊ အို မင်းတို့အထွဋ်အမြတ်။

Verse 4

येऽर्चयन्ति जितक्रोधा न ते यान्ति यमालयम् । असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ही सुदारुणा

ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး ဤနေရာ၌ ပူဇော်သူတို့သည် ယမ၏ နေရာသို့ မသွားရ; ဓားရွက်တောကြောက်မက်ဖွယ်သို့လည်း မသွားရ၊ ယမ၏ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ‘မီးဖို’ (နရကဒဏ်) သို့လည်း မကျရ။

Verse 5

दृश्यते नैव विद्वद्भिः कपिलेश्वरपूजनात् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्

ပညာရှိတို့က ကပိလေရှဝရကို ပူဇော်ခြင်းမှ ဤသို့သော ကုသိုလ်အကျိုးသည် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းကြောင်း ဆိုကြသည်။ ရေဝါမြစ်၏ ပုဏ္ဏရေ၌ ရေချိုးပြီး သုဘ ဘြာဟ္မဏတို့အား အာဟာရကျွေးမွေးလော့။

Verse 6

गोप्रदानेन वस्त्रेण तिलदानेन भारत । छत्रशय्याप्रदानेन राजा भवति धार्मिकः

အို ဘာရတ၊ နွားလှူဒါန်းခြင်း၊ အဝတ်အထည်လှူဒါန်းခြင်း၊ နှမ်းလှူဒါန်းခြင်း၊ ထီးနှင့် အိပ်ရာလှူဒါန်းခြင်းတို့ဖြင့် မင်းသည် အမှန်တကယ် ဓမ္မတရားရှိသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 7

तीव्रतेजा विघोरश्च जीवत्पुत्रः प्रियंवदः । शत्रुवर्गो न तस्य स्यात्कदाचित्पाण्डुनन्दन

အို ပဏ္ဍု၏ သားတော်၊ သူသည် ထက်မြက်သော တေဇောဖြင့် တောက်ပကာ ရန်သူတို့အပေါ် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာသည်; သားသမီးများ အသက်ရှင်တည်တံ့၍ စကားသံလည်း ချိုမြိန်လာကာ မည်သည့်အခါမျှ သူ့ကို ဆန့်ကျင်သော ရန်သူအစု မပေါ်ပေါက်။

Verse 88

। अध्याय

ဤနေရာတွင် အဓ္ဓာယ (အခန်း) ပြီးဆုံးသည်။