Adhyaya 78

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र नरदेश्वरमुत्तमम् । तीर्थानां परमं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– “ထို့နောက်၊ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ နာရဒေရှ္ဝရ အမြင့်မြတ်သို့ သွားလော့။ ထိုနေရာသည် တီရ္ထများအနက် အမြတ်ဆုံး တီရ္ထဖြစ်၍ နာရဒ မုနိက စတင်တည်ထောင်ထားသည်။”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । नारदेन मुनिश्रेष्ठ कस्मात्तीर्थं विनिर्मितम् । एतदाख्याहि मे सर्वं प्रसन्नो यदि सत्तम

ယုဓိဋ္ဌိရ မိန့်သည်– “အို မုနိအမြတ်ဆုံး၊ နာရဒက ဤတီရ္ထကို မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် တည်ထောင်ခဲ့သနည်း။ အို အမြတ်တော်မူသောသူ၊ သင်ကြင်နာ၍ ပျော်ရွှင်ပါက အကြောင်းအရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။”

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । परमेष्ठिसुतः पार्थ नारदो मुनिसत्तमः । रेवायाश्चोत्तरे कूले तपस्तेन पुरा कृतम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– “အို ပါရ္ထ၊ ပရမေဋ္ဌိန် (ဗြဟ္မာ) ၏ သားတော် နာရဒသည် မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ရေဝါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌ ရှေးကာလက တပသ (အာသီတ) ကို ပြုခဲ့သည်။”

Verse 4

नवनाडीनिरोधेन काष्ठावत्यां गतेन च । तोषितः पशुभर्ता वै नारदेन युधिष्ठिर

“အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ နာရဒသည် နာဍီ ကိုးပါးကို ထိန်းချုပ်၍ ‘ကာဋ္ဌာဝတီ’ ဟုခေါ်သော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ သတ္တဝါတို့၏ ထိန်းသိမ်းပေးရှင်—ပသုဘရ္တာ အရှင်—ကို ပျော်ရွှင်နှစ်သက်စေ하였다။”

Verse 5

ईश्वर उवाच । तुष्टोऽहं तव विप्रेन्द्र योगिनाथ अयोनिज । वरं प्रार्थय मे वत्स यस्ते मनसि वर्तते

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်– “ဗြာဟ္မဏတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံး၊ ယောဂီတို့၏ နာထ၊ အယောနိဇ (မိခင်ဝမ်းမထွက်) သောသူရေ၊ သင်၌ ငါနှစ်သက်ပြီ။ ချစ်သားရေ၊ သင်၏နှလုံး၌ တည်နေသော ဆုတောင်းပေးမည့် အကျိုးတော်ကို ငါထံမှ တောင်းလော့။”

Verse 6

नारद उवाच । त्वत्प्रसादेन मे शम्भो योगश्चैव प्रसिध्यतु । अचला ते भवेद्भक्तिः सर्वकालं ममैव तु

နာရဒက လျှောက်သည်– “ရှမ္ဘုဘုရား၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ ယောဂသည် စိဒ္ဓိသို့ ရောက်ပါစေ။ ထို့ပြင် သင့်အပေါ် အလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိသည် အစဉ်အမြဲ ကျွန်ုပ်၏ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 7

स्वेच्छाचारी भवे देव वेदवेदाङ्गपारगः । त्रिकालज्ञो जगन्नाथ गीतज्ञोऽहं सदा भवे

“အို ဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်သည် မိမိဆန္ဒအတိုင်း လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပါစေ။ ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ပိုင်နိုင်စွာ ကျွမ်းကျင်ပါစေ။ အို ဇဂန္နာထ၊ ကာလသုံးပါးကို သိမြင်သူ ဖြစ်ပါစေ၊ ထို့ပြင် သဒ္ဓာသီချင်း (ပဝါဒဂီတ) တွင် အစဉ်အမြဲ ကျွမ်းကျင်ပါစေ။”

Verse 8

दिने दिने यथा युद्धं देवदानवमानुषैः । पाताले मर्त्यलोके वा स्वर्गे वापि महेश्वर

“အို မဟေရှွရ၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း စစ်ပွဲများ ပေါ်ပေါက်ရာနေရာတိုင်းတွင်—ဒေဝ၊ ဒာနဝ နှင့် လူသားတို့အကြား—ပာတာလ၌ဖြစ်စေ၊ မရ္တျလောက၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဆွರ್ಗ၌ပင်ဖြစ်စေ…”

Verse 9

पश्येयं त्वत्प्रसादेन भवन्तं पार्वतीं तथा । तीर्थं लोकेषु विख्यातं सर्वपापक्षयंकरम्

“သင်၏ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် သင်တော်မူသောအရှင်နှင့် ပါရဝတီမယ်တော်ကိုပါ ဒർശနပြုနိုင်ပါစေ။ ထို့ပြင် လောကအပေါင်း၌ ထင်ရှားကျော်ကြား၍ အပြစ်အားလုံးကို ချေဖျက်ပေးသော တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ပါစေ။”

Verse 10

ईश्वर उवाच । एवं नारद सर्वं तु भविष्यति न संशयः । चिन्तितं मत्प्रसादेन सिध्यते नात्र संशयः

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်– “ဤသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်၊ နာရဒာ—အရာအားလုံးသည် မသံသယဘဲ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။ စိတ်၌ ဆန္ဒပြုသမျှသည် ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ပြည့်စုံစိမ့်မည်; ဤအပေါ်လည်း သံသယမရှိ”။

Verse 11

स्वेच्छाचारो भवेर्वत्स स्वर्गे पातालगोचरे । मर्त्ये वा भ्रम वै योगिन्न केनापि निवार्यसे

“ချစ်သား၊ သင်သည် ကိုယ့်ဆန္ဒအတိုင်း လွတ်လပ်စွာ ပြုမူလိမ့်မည်—ကောင်းကင်ဘုံ၌လည်း၊ ပာတာလာဒေသ၌လည်း။ မရ္တျလောက၌လည်း လှည့်လည်ပါ၊ ဟေ ယောဂီ—မည်သူမျှ သင့်ကို မတားဆီးနိုင်”။

Verse 12

सप्त स्वरास्त्रयो ग्रामा मूर्च्छनाश्चैकविंशतिः । ताना एकोनपञ्चाशत्प्रसादान्मे तव ध्रुवम्

သွားရ (swara) ၇ မျိုး၊ ဂြာမ (grāma) ၃ မျိုး၊ မူရ္ဍ္ချနာ (mūrcchanā) ၂၁ မျိုး ရှိပြီး၊ တာန (tāna) ၄၉ မျိုးလည်း ရှိသည်။ ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤအရာတို့သည် သင်အားဖြင့် အမှန်တကယ် တည်မြဲစိမ့်မည်။

Verse 13

मम प्रियंकरं दिव्यं नृत्यगीतं भविष्यति । कलिं च पश्यसे नित्यं देवदानवकिन्नरैः

ငါနှစ်သက်၍ နှလုံးပျော်စေသော ဒိဗ္ဗနတ်နှင့် သီချင်းသည် ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သင်သည် ကာလီကို အမြဲမြင်တွေ့လိမ့်မည်—ဒေဝ၊ ဒာနဝ နှင့် ကိန္နရတို့အလယ်၌။

Verse 14

त्वत्तीर्थं भूतले पुण्यं मत्प्रसादाद्भविष्यति । वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो ह्यशेषज्ञानकोविदः । एकस्त्वमसि निःसङ्गो मत्प्रसादेन नारद

ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သင်၏ တီရ္ထ (tīrtha) သည် ပုဏ္ဏယမြတ်သော အရာဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သင်သည် ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့၏ အတ္ထတရားကို သိမြင်သူ၊ ဗဟုသုတအားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်၏; ထို့ပြင် ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ နာရဒာ၊ သင်သည် တစ်ဦးတည်း—အနာသက်၊ မကပ်ငြိ—တည်ရှိနေ၏။

Verse 15

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवो नारदस्तत्र शूलिनम् । स्थापयामास राजेन्द्र सर्वसत्त्वोपकारकम्

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ထိုဒေဝတော်သည် အန္တရာဓာန်၍ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ နာရဒသည် ထိုနေရာ၌ သူလင် (ရှီဝ) ကို တည်ထောင်ပူဇော်ခဲ့ရာ၊ သတ္တဝါအပေါင်းတို့အတွက် ကောင်းကျိုးပြုသူ ဖြစ်၏။

Verse 16

पृथिव्यामुत्तमं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु । तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ यो गच्छेद्विजितेन्द्रियः

ပृथဝီပေါ်၌ နာရဒက အထူးမြတ်သော တီရ္ထကို တည်ဆောက်ခဲ့၏။ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထား၍ ထိုတီရ္ထသို့ သွားသူမည်သူမဆို—

Verse 17

मासि भाद्रपदे पार्थ कृष्णपक्षे चतुर्दशी । उपोष्य परया भक्त्या रात्रौ कुर्वीत जागरम्

အို ပೃഥာ၏ သားတော်၊ ဘာဒ్రပဒ လတွင် ကృష్ణပက္ခ၏ စတုဒ္ဒသီနေ့၌၊ အမြင့်မားဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ဥပဝါသ်ပြုကာ၊ ညလုံးပေါက် ဂါဂရဏ (ညအိပ်မပျော်ဘဲ ပူဇော်ခြင်း) ပြုရမည်။

Verse 18

छत्रं तत्र प्रदातव्यं ब्राह्मणे शुभलक्षणे । शस्त्रेण तु हता ये वै तेषां श्राद्धं प्रदापयेत् । ते यान्ति परमं लोकं पिण्डदानप्रभावतः

ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာလက္ခဏာရှိ၍ သင့်တော်သော ဗြာဟ္မဏအား ထီး (ချတ်ရ) ကို ဒါနပြုရမည်။ ထို့ပြင် လက်နက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရသူတို့အတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်စေသင့်သည်။ ပိဏ္ဍဒါန၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော လောကသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 19

कपिला तत्र दातव्या पित्ःनुद्दिश्य भारत । इत्युच्चार्य द्विजे देया यान्तु ते परमां गतिम्

အို ဘာရတ၊ ထိုနေရာ၌ ပိတೃများကို ဥဒ္ဒိသ၍ ကပိလာ (အညိုရောင်-ရွှေရောင်) နွားကို ဒါနပြုရမည်။ ဤသို့ အော်ကြားကာ ဗြာဟ္မဏအား ပေးလှူရမည်—“သူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်ပါစေ။”

Verse 20

अस्य श्राद्धस्य भावेन ब्राह्मणस्य प्रसादतः । नर्मदातोयभावेन न्यायार्जितधनस्य च । तेषां चैव प्रभावेन प्रेता यान्तु परां गतिम्

ဤရှရဒ္ဓ၏ သန့်ရှင်းသော စိတ်ရင်းဖြင့်၊ ဘြာဟ္မဏ၏ ကရုဏာတော်ဖြင့်၊ နရ္မဒါမြစ်ရေ၏ သာသနာတော်ဆန်သော သန့်စင်မှုဖြင့်၊ တရားဓမ္မဖြင့် ရရှိသော ငွေကြေးဖြင့်—ဤအရာအားလုံး၏ အာနုဘော်ကြောင့်—ကွယ်လွန်သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ အမြင့်ဆုံးဂတိသို့ ရောက်ပါစေ။

Verse 21

इत्युच्चार्य द्विजे देया दक्षिणा च स्वशक्तितः । हविष्यान्नं विशालाक्ष द्विजानां चैव दापयेत्

ဤသို့ ဆိုပြီးနောက်၊ ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဘြာဟ္မဏတို့အား ဒက္ခိဏာကို ပူဇော်ပေးရမည်။ အို မျက်လုံးကျယ်သူ၊ ဒွိဇတို့အား ဟဝိသျာန္န—သန့်ရှင်းသော ယဇ္ဉအာဟာရ—ကိုလည်း ကျွေးမွေးစေရမည်။

Verse 22

दीपं भक्त्या प्रदातव्यं नृत्यं गीतं च कारयेत् । अवाप्तं तेन वै सर्वं यः करोतीश्वरालये

ဘုရားသခင်အား ဘက္တိဖြင့် မီးအလင်းကို ပူဇော်ရမည်၊ သီချင်းနှင့် အကကိုလည်း စီစဉ်စေရမည်။ အမှန်တကယ်၊ အရှင်၏ ဘုရားကျောင်း၌ ဤသို့ ပြုသူသည် လိုအင်ဆန္ဒရှိသမျှ အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ရရှိသည်။

Verse 23

स याति रुद्रसांनिध्यमिति रुद्रः स्वयं जगौ । विद्यादानेन चैकेन अक्षयां गतिमाप्नुयात्

“သူသည် ရုဒ္ရ၏ အနီးကပ်တော်မူရာသို့ ရောက်သည်”—ဟု ရုဒ္ရကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဗိဒ္ဓာ-ဒါန၊ အတတ်ပညာကို ပေးကမ်းခြင်း တစ်ခုပင်ဖြင့် မပျက်မယွင်းသော ဂတိကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 24

धूर्वहास्तत्र दातव्या भूमिः सस्यवती नृप । चित्रभानुं शुभैर्मन्त्रैः प्रीणयेत्तत्र भक्तितः

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ရန်သင့်တော်သော လှူဒါန်းမှုများကို ပေးရမည်၊ စပါးသီးနှံပေါများသော မြေဩဇာကောင်းမြေကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် မင်္ဂလာမန္တရများကို ရွတ်ဆိုကာ စိတ္တရဘ္ဟာနုကို ပျော်ရွှင်စေသင့်သည်။

Verse 25

आज्येन सुप्रभूतेन होमद्रव्येण भारत । ये यजन्ति सदा भक्त्या त्रिकालं नृत्यमेव च

အို ဘာရတ၊ ဂီ(ထောပတ်ဆီ) အလွန်ပေါများ၍ ဟိုးမ(မီးပူဇော်) အတွက် သင့်တော်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် အမြဲတမ်း ဘက္တိဖြင့် ယဇ္ဉာပြုသူတို့သည် တစ်နေ့သုံးကြိမ် ပူဇော်ကာ သန့်ရှင်းသော အကလည်း ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 26

तीर्थे नारदनामाख्ये रेवायाश्चोत्तरे तटे । चित्रभानुमुखा देवाः सर्वदेवमय ऋषिः

ရေဝါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းပေါ်ရှိ ‘နာရဒ’ ဟုခေါ်သော တီရ္ထ၌ စိတ္တရဘ္ဟာနုကို ဦးဆောင်သော ဒေဝတားများ တည်ရှိကြပြီး၊ ထိုနေရာ၏ ရှိသည့် ရိရှီမှာ ဒေဝတားအားလုံးကို ကိုယ်စားပြုသော စရဝဒေဝမယ ဖြစ်၏။

Verse 27

ऋषिणा प्रीणिताः सर्वे तस्मात्प्रीत्यो हुताशनः । पूजिते हव्यवाहे तु दारिद्र्यं नैव जायते

ရိရှီက အားလုံးကို ကျေနပ်ပျော်ရွှင်စေသဖြင့် ဟုတာရှန (မီးဒေဝ) လည်း ပီတိဖြစ်၏။ ဟဗျဝါဟ (အဂ္နိဒေဝ) ကို ပူဇော်လျှင် ဆင်းရဲခက်ခဲမှု မည်သည့်အခါမျှ မပေါ်ပေါက်။

Verse 28

धनेन विपुला प्रीतिर्जायते प्रतिजन्मनि । कुलीनाश्च सुवेषाश्च सर्वकालं धनेन तु

ဓနကြောင့် မွေးဖွားသမျှ ဘဝတိုင်းတွင် ပီတိအလွန်ကြီးမားစွာ ဖြစ်ပေါ်၏။ ထို့ပြင် ဓနကြောင့်ပင် လူသည် အမြဲတမ်း မျိုးရိုးကောင်း၍ အလှအပဖြင့် တင့်တယ်နေ၏။

Verse 29

प्लवो नदीनां पतिरङ्गनानां राजा च सद्वृत्तरतः प्रजानाम् । धनं नराणामृतवस्तरूणां गतं गतं यौवनमानयन्ति

မြစ်များအတွက် လှေသည် ‘အရှင်’ ကဲ့သို့ အားကိုးရာဖြစ်၏; မိန်းမတို့အတွက် ခင်ပွန်းသည် အရှင်ဖြစ်၏; စုကြည်သီလ၌ တည်သော မင်းသည် ပြည်သူတို့၏ အရှင်ဖြစ်၏။ ထိုနည်းတူ ဓနသည် လူတို့၏ အားကိုးရာဖြစ်ပြီး၊ ဘဝ၏ အရွယ်အဆင့်များအတွင်း—အထူးသဖြင့် လူငယ်တို့အတွက်—ယောဝနကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်လည်ယူဆောင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။

Verse 30

धनदत्वं धनेशेन तस्मिंस्तीर्थे ह्युपार्जितम् । यमेन च यमत्वं हि इन्द्रत्वं चैव वज्रिणा

ထိုတီရ္ထ၌ ဓနေရှ (ကူဘေရ) သည် “ဓနဒတ္ဝ” အဖြစ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ယမသည် “ယမတ္ဝ” ကို၊ ဝဇ္ရကိုင် အိန္ဒြသည် “အိန္ဒြတ္ဝ” ကို ရရှိ하였다။

Verse 31

अन्यैरपि महीपालैः पार्थिवत्वमुपार्जितम् । नारदेश्वरमाहात्म्याद्ध्रुवो निश्चलतां गतः

အခြား မဟီပါလ မင်းများလည်း မြေပြင်အုပ်စိုးမှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ နာရဒေရှ္ဝရ၏ မဟိမာကြောင့် ဓြုဝသည် မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်하였다။

Verse 32

सर्वतीर्थवरं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु । पृथिव्यां सागरान्तायां रेवायाश्चोत्तरे तटे । तद्वरं सर्वतीर्थानां महापातकनाशनम्

သမုဒ္ဒရာဖြင့် ကန့်သတ်ထားသော ဤပृथဝီပေါ်တွင်၊ ရေဝါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌ နာရဒသည် တီရ္ထတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ရာ၊ တီရ္ထအားလုံးထဲတွင် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ထိုအထူးမြတ်သော တီရ္ထသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတို့၏ အရှေ့တန်းဖြစ်၍ မဟာပာတက—အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များကိုပါ ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

Verse 78

। अध्याय

“အဓျာယ” — အခန်းခွဲခြားမှုကို ပြသော အမှတ်အသား။