Adhyaya 73
Avanti KhandaReva KhandaAdhyaya 73

Adhyaya 73

ဤအধ্যာယသည် မေးခွန်း–အဖြေ ပုံစံဖြင့် သာသနာရေးဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ယုဓိဋ္ဌိရက မာရ္ကဏ္ဍေယအား «နွား၏ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လိင်္ဂ» ဟု ခေါ်ဆိုသည့် လိင်္ဂသည် နర్మဒါမြစ် တောင်ဘက်ကမ်း၊ မဏိနာဂအနီးတွင် အဘယ်ကြောင့် တည်ရှိသနည်း၊ ထို့ပြင် အပြစ်ပယ်ဖျက်နိုင်သည့် အကြောင်းရင်းကို အကျဉ်းချုပ်ရှင်းပြရန် မေးမြန်းသည်။ မာရ္ကဏ္ဍေယက စုရဘီ/ကပိလာ (နွား၏ မူရင်းပုံစံ) သည် လောကအကျိုးအတွက် မဟေရှဝရ (ရှီဝ) ကို ဘက်တိနှင့် သမาธိပြုခဲ့ကြောင်း၊ ရှီဝသည် နှစ်သက်၍ ထင်ရှားပေါ်လာကာ ထိုတီရ္ထ၌ နေထိုင်မည်ဟု ကတိပြုသဖြင့် တစ်ကြိမ်ရေချိုးခြင်းဖြင့်ပင် အလျင်အမြန် သန့်စင်နိုင်သော တီရ္ထအဖြစ် ကျော်ကြားလာကြောင်း ပြောသည်။ ထို့နောက် ပူဇော်သက္ကာနှင့် ဒါနအကျင့်စည်းကမ်းများကို သတ်မှတ်သည်။ «ဂိုပါရေးရှဝရ-ဂိုဒါန» ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပြုလုပ်ကာ သတ်မှတ်ထားသည့် ရွှေ/အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့်အတူ သင့်လျော်သော နွားကို အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏအား လှူဒါန်းရမည်ဟု ဆိုသည်။ ကာလသတ်မှတ်ချက်များ (ကృష్ణပက္ခ စတုရ္ဒသီ/အဋ္ဌမီ၊ အထူးသဖြင့် ကာရ္တိကလ) ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ထပ်ဆောင်းအဖြစ် ပရေတာကယ်တင်ရေးအတွက် ပိဏ္ဍဒါန၊ နေ့စဉ် ရုဒြနမസ്കာရဖြင့် အပြစ်ပျော်ကွယ်စေခြင်း၊ နှင့် ဝೃಷောတ္စရ္ဂ (နွားထီး လွှတ်/လှူ) သည် ပိတೃများအကျိုးပြု၍ ရှီဝလောက၌ နွားထီး၏ အမွှေးအရေအတွက်နှင့် အချိုးကျသည့် ကာလရှည် ဂုဏ်သိက္ခာရကာ နောက်တစ်ဖန် မင်္ဂလာရှိသော မွေးဖွားခြင်းကို ရစေကြောင်း ဖော်ပြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် နర్మဒါတောင်ဘက်ကမ်းရှိ ဂိုပါရေးရှဝရတီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုကို လိင်္ဂ၏ အံ့ဖွယ်မူလဖြင့် ထပ်မံအတည်ပြုသည်။

Shlokas

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम् । सर्वपापहरं पार्थ गोपारेश्वरमुत्तमम् । गोदेहान्निःसृतं लिङ्गं पुण्यं भूमितले नृप

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– အို ပါර්ഥ၊ နရမဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းတွင် အလွန်လှပသော တီရ္ထတစ်ခုရှိသည်၊ အမည်မှာ ဂိုပါရေးရှ္ဝရ—အထွတ်အမြတ်၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းပေးသူဖြစ်၏။ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် နွား၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော သန့်ရှင်းသော လင်္ဂတစ်ပါး ရှိသည်။

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । गोदेहान्निःसृतं कस्माल्लिङ्गं पापक्षयंकरम् । दक्षिणे नर्मदाकूले मणिनागसमीपतः । संक्षेपात्कथ्यतां विप्र गोपारेश्वरसम्भवम्

ယုဓိဋ္ဌိရ မိန့်သည်– နွား၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုလင်္ဂသည် အဘယ်ကြောင့် အပြစ်ပျက်စီးစေသူ ဖြစ်လာသနည်း။ နရမဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်း၊ မဏိနာဂအနီးတွင်—အို ဗိပၸရ၊ ဂိုပါရေးရှ္ဝရ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြပါ။

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । कामधेनुस्तपस्तत्र पुरा पार्थ चकार ह । ध्यायते परया भक्त्या देवदेवं महेश्वरम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– အို ပါර්ഥ၊ အတိတ်ကာလ၌ ကာမဓေနုသည် ထိုနေရာတွင် တပသ်ကျင့်၍ အမြင့်မားဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ဒေဝဒေဝ မဟေရှ္ဝရကို ဓ్యာနပြုခဲ့သည်။

Verse 4

तुष्टस्तस्या जगन्नाथ कपिलाय महेश्वरः । निःसृतो देहमध्यात्तु अच्छेद्यः परमेश्वरः

သူမအပေါ် ကျေနပ်တော်မူသဖြင့် လောကနာထ မဟေရှဝရသည် ကပိလာအတွက် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၍ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအလယ်မှ မခွဲမပြတ်သော အမြင့်ဆုံး ပရမေရှဝရအဖြစ် ထွက်ပေါ်တော်မူ၏။

Verse 5

तुष्टो देवि जगन्मातः कपिले परमेश्वरि । आराधनं कृतं यस्मात्तद्वदाशु शुभानने

အို ဒေဝီ၊ လောကမိခင်၊ ကပိလာ ပရမေရှဝရီရေ။ သင်၏ အာရာဓနာ ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သဖြင့် မျက်နှာလှပသူရေ၊ ထိုအတိုင်း ချက်ချင်း မိန့်ကြားပါ—သင်၏ ဆန္ဒကို ဖော်ပြပါ။

Verse 6

सुरभ्युवाच । लोकानामुपकाराय सृष्टाहं परमेष्ठिना । लोककार्याणि सर्वाणि सिध्यन्ति मत्प्रसादतः

စုရဘီက ပြောသည်။ လောကတို့၏ အကျိုးအတွက် ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) သည် ကျွန်မကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ကျွန်မ၏ ကရုဏာကြောင့် လောကရှိ သတ္တဝါတို့၏ လုပ်ငန်းနှင့် ရည်မှန်းချက် အားလုံး ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်။

Verse 7

लोकाः स्वर्गं प्रयास्यन्ति मत्प्रसादेन शङ्कर । तीर्थे त्वं भव मे शम्भो लोकानां हितकाम्यया

အို ရှင်ကရ၊ ကျွန်မ၏ ကရုဏာဖြင့် လူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အို ရှမ္ဘု၊ လောကတို့၏ အကျိုးကို လိုလား၍ ဤတီရ္ထ၌ ကျွန်မအတွက် တည်ရှိတော်မူပါ။

Verse 8

तथेति भगवानुक्त्वा तीर्थे तत्रावसन्मुदा । तदाप्रभृति तत्तीर्थं विख्यातं वसुधातले । स्नानेनैकेन राजेन्द्र पापसङ्घं व्यपोहति

ဘုရားသခင်က “တထေတိ—အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူပြီး ထိုတီရ္ထ၌ ဝမ်းမြောက်စွာ နေထိုင်တော်မူ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျော်ကြားလာ၏။ အို ရာဇేంద్ర၊ ထိုနေရာ၌ တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုးလျှင် ပ罪အစုအဝေးကြီးကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။

Verse 9

गोपारेश्वरगोदानं यस्तु भक्त्या च कारयेत् । योग्ये द्विजोत्तमे देया योग्या धेनुः सकाञ्चना

Gopāreśvara ကိုဂုဏ်ပြု၍ ဘက္တိဖြင့် နွားဒါန (go-dāna) ကိုစီစဉ်သူသည် သင့်လျော်သော ဒွိဇအထက်တန်း ပုဏ္ဏားထံသို့ ရွှေနှင့်အတူ သင့်တော်သော နွားတစ်ကောင်ကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 10

सवत्सा तरुणी शुभ्रा बहुक्षीरा सवस्त्रका । कृष्णपक्षे चतुर्दश्यामष्टम्यां वा प्रदापयेत्

နွားကလေးနှင့်အတူ အဖြူရောင် နုပျိုသော နွားမ၊ နို့များစွာရှိ၍ အဝတ်အထည်ပါဝင်စေကာ—ကృష్ణပက္ခ၏ ၁၄ ရက် (caturdaśī) သို့မဟုတ် ၈ ရက် (aṣṭamī) တွင် လှူဒါန်းရမည်။

Verse 11

सर्वेषु चैव मासेषु कार्त्तिके च विशेषतः । दापयेत्परया भक्त्या द्विजे स्वाध्यायतत्परे

လတိုင်းတွင်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ကာတ္တိကလတွင်လည်းကောင်း၊ အမြင့်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် svādhyāya (သဒ္ဓာစာလေ့လာမှု) ကိုအလေးထားသော ဒွိဇပုဏ္ဏားထံသို့ ဒါနပေးရမည်။

Verse 12

विधिना च प्रदद्याद्यो विधिना यस्तु गृह्णते । तावुभौ पुण्यकर्माणौ प्रेक्षकः पुण्यभाजनम्

နည်းလမ်းတကျ (vidhi) ဖြင့် လှူသူနှင့် နည်းလမ်းတကျ လက်ခံသူ—နှစ်ဦးစလုံး ပုဏ္ဏကမ္မကို ပြုသူများဖြစ်ကြသည်; ကြည့်ရှုသူတောင် ပုဏ္ဏ၏ အိုးအိမ် (အခံ) ဖြစ်လာသည်။

Verse 13

पिण्डदानं प्रकुर्याद्यः प्रेतानां भक्तिसंयुतः । पिण्डेनैकेन राजेन्द्र प्रेता यान्ति परां गतिम्

ဘက္တိဖြင့် ကွယ်လွန်သူတို့အတွက် piṇḍa-dāna ကိုပြုလုပ်သူသည်၊ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ piṇḍa တစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် သေသူတို့၏ ပရေတဝိညာဉ်များသည် အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 14

भक्त्या प्रणामं रुद्रस्य ये कुर्वन्ति दिने दिने । तेषां पापं प्रलीयेत भिन्नपात्रे जलं यथा

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဘက္တိဖြင့် ရုဒ္ဒရကို ပဏာမကန်တော့သူတို့၏ အပြစ်သည် ကွဲနေသောအိုးထဲက ရေကဲ့သို့ ပျော်လျက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 15

तत्र तीर्थे तु यो राजन्वृषभं च समुत्सृजेत् । पितरश्चोद्धृतास्तेन शिवलोके महीयते

အို မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထ၌ ဝೃಷိုৎসರ್ಗအဖြစ် နွားထီးကို ဒါနအဖြစ် လွှတ်ပေးသူသည် ပိတရတို့ကို မြှောက်တင်ကယ်တင်နိုင်ပြီး၊ သူသည် ရှိဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 16

युधिष्ठिर उवाच । वृषोत्सर्गे कृते तात फलं यज्जायते नृणाम् । तत्सर्वं कथयस्वाशु प्रयत्नेन द्विजोत्तम

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– “အို အဘ၊ အို ဒွိဇောတ္တမ (ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံး)၊ ဝೃಷိုৎসರ್ಗ ပြုလုပ်သောအခါ လူတို့အတွက် ဖြစ်ပေါ်သော အကျိုးဖလ အားလုံးကို ကြိုးစား၍ အမြန်ပြောပြပါ။”

Verse 17

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सर्वलक्षणसम्पूर्णे वृषे चैव तु यत्फलम् । तदहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्व धर्मनन्दन

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောသည်– “အလုံးစုံ မင်္ဂလာလက္ခဏာ ပြည့်စုံသော နွားထီးကို လွှတ်ပေးခြင်းမှ ရသော အကျိုးဖလကို ယခု ငါကြေညာမည်။ နားထောင်လော့၊ ဓမ္မ၏ သားတော်။”

Verse 18

कार्त्तिके चैव वैशाखे पूर्णिमायां नराधिप । रुद्रस्य सन्निधौ भूत्वा शुचिः स्नातो जितेन्द्रियः

အို လူတို့၏ အရှင်၊ ကာတ္တိကနှင့် ထို့အတူ ဝိုင်သာခ လပြည့်နေ့၌ ရုဒ္ဒရ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိကာ သန့်ရှင်း၍ ရေချိုးပြီး အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထားလျက်—

Verse 19

वृषस्यैव समुत्सर्गं कारयेत्प्रीयतां हरः । सांनिध्ये कारयेत्पुत्र चतस्रो वत्सिकाः शुभाः

ဟရ (ရှီဝ) ပျော်ရွှင်တော်မူစေရန် နွားထီးကို ဒါနအဖြစ် လွှတ်ပေးစေရာ၏။ ထိုတည်းဟူသော စန်နိဓိ၌ပင်၊ သားရေ၊ မင်္ဂလာရှိသော နွားမကလေး လေးကောင်ကိုလည်း စီစဉ်၍ ပူဇော်စေရာ၏။

Verse 20

दत्त्वा तु विप्रमुख्याय सर्वलक्षणसंयुताः । प्रीयतां च महादेवो ब्रह्मा विष्णुर्महेश्वरः

အလုံးစုံ မင်္ဂလာလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံသော ထိုအရာတို့ကို အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏထံ ဒါနပြုပြီးနောက်—မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ပျော်ရွှင်တော်မူပါစေ; ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ မဟေရှဝရတို့လည်း ပျော်ရွှင်တော်မူပါစေ။

Verse 21

वृषभे रोमसंख्या या सर्वाङ्गेषु नराधिप । तावद्वर्षप्रमाणं तु शिवलोके महीयते

အို နရာဓိပ (မင်းကြီး)၊ နွားထီး၏ ကိုယ်အင်္ဂါအနှံ့ရှိသော အမွှေးအရေအတွက် မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုအရေအတွက်နှင့်တူသော နှစ်ပမာဏအထိ ရှီဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 22

शिवलोके वसित्वा तु यदा मर्त्येषु जायते । कुले महति सम्भूतिर्धनधान्यसमाकुले

ရှီဝလောက၌ နေထိုင်ပြီးနောက် မရ္တလောက၌ ပြန်လည်မွေးဖွားသော်၊ မဟာမိသားစုအတွင်း မွေးဖွားကာ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပေါများလျက်ရှိ၏။

Verse 23

नीरोगो रूपवांश्चैव विद्याढ्यः सत्यवाक्शुचिः । गोपारेश्वरमाहात्म्यं मया ख्यातं युधिष्ठिर । गोदेहान्निःसृतं लिङ्गं नर्मदादक्षिणे तटे

သူသည် ရောဂါကင်း၍ ရုပ်ရည်လှပ၊ ပညာပြည့်ဝ၊ စကားမှန်ပြောသူ၊ သန့်ရှင်းသူ ဖြစ်လာ၏။ အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ငါသည် ဂိုပါရေးရှဝရ၏ မဟာတ್ಮကို ဤသို့ ကြေညာခဲ့ပြီ—နရ္မဒါမြစ် တောင်ဘက်ကမ်း၌ နွား၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လင်္ဂဖြစ်၏။

Verse 73

। अध्याय

အခန်းပြီးဆုံး (အဆုံးမှတ်)