Adhyaya 60

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भूयोऽप्यहं प्रवक्ष्यामि आदित्येश्वरमुत्तमम् । सर्वदुःखहरं पार्थ सर्वविघ्नविनाशनम्

သီရိမာရကဏ္ဍေးယ မိန့်တော်မူသည်– ပෘഥာ၏သားရေ၊ အမြင့်မြတ်သော အာဒိတျေဣရှွရကို ထပ်မံဖော်ပြမည်။ ထိုဘုရားသည် ဒုက္ခအားလုံးကို ဖယ်ရှား၍ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

Verse 2

आयुःश्रीवर्द्धनं नित्यं पुत्रदं स्वर्गदं शिवम् । यस्य तीर्थस्य चान्यानि तीर्थानि कुरुनन्दन

ကူရုတို့၏အပျော်တော်မူရာ၊ ထိုတီရ္ထသည် အမြဲတမ်း အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် သီရိသုခကို တိုးပွားစေ၍ သားသမီးပေးကာ ကောင်းကင်ဘုံကိုလည်း ပေးသနားတော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ အခြားတီရ္ထများလည်း စုဝေးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 3

नालभन्त श्रियं नाके मर्त्ये पातालगोचरे । कुरुक्षेत्रं गया गङ्गा नैमिषं पुष्करं तथा

ကောင်းကင်ဘုံ၌ဖြစ်စေ၊ လူ့လောက၌ဖြစ်စေ၊ ပာတාලအောက်လောက၌ဖြစ်စေ ထိုသို့သော ဓမ္မသီရိကို မရနိုင်။ ကုရုက္ခေတ္တရ၊ ဂယာ၊ ဂင်္ဂါ၊ နိုင်မိဿ နှင့် ပုရှ္ကရတောင် မတူညီနိုင်။

Verse 4

वाराणसी च केदारं प्रयागं रुद्रनन्दनम् । महाकालं सहस्राक्षं शुक्लतीर्थं नृपोत्तम

အရှင်မင်းမြတ်၊ ဝါရာဏသီ၊ ကေဒါရ၊ ပရယာဂ၊ ရုဒြနန္ဒန၊ မဟာကာလ၊ သဟသ္ရာက္ခ နှင့် သုက္ကလတီရ္ထတို့တောင် ထိုမဟိမကို မတူညီနိုင်။

Verse 5

रवितीर्थस्य सर्वाणि कलां नार्हन्ति षोडशीम् । रवितीर्थे हि यद्वृत्तं तच्छृणुष्व नृपोत्तम

ရဝိတီရ္ထ၏ ပုဏ္ဏကံအကျိုးကို အခြားတီရ္ထအားလုံးသည် ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မထိုက်တန်။ ထို့ကြောင့် မင်းမြတ်ရေ၊ ရဝိတီရ္ထ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သမျှကို နားဆင်ပါ။

Verse 6

स्नेहात्ते कथयिष्यामि वार्द्धकेनातिपीडितः । शृण्वन्तु ऋषयः सर्वे तपोनिष्ठा महौजसः

သင့်အပေါ် မေတ္တာကြောင့် အိုမင်းခြင်း၏ ပြင်းထန်သောဒုက္ခကြားတွင်ပင် ဤကထာကို ငါပြောမည်။ တပဿာ၌ တည်ကြည်၍ ဉာဏ်တေဇကြီးသော ရှိသမျှ ရိရှီတို့ နားထောင်ကြပါစေ။

Verse 7

श्रुतं मे रुद्रसांनिध्ये नन्दिस्कन्दगणैः सह । पार्वत्या पृष्टः शम्भुश्च रवितीर्थस्य यत्फलम्

ရုဒ္ဓရ၏ ရှေ့မှောက်၌ နန္ဒီ၊ စကန္ဒနှင့် ဂဏများနှင့်အတူ ငါကြားခဲ့သည်မှာ ပါဝတီမေးမြန်းသော် ရှမ္ဘုက ရဝိတီရ္ထ၏ အကျိုးဖလကို မိန့်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 8

शम्भुना च यदाख्यातं गिरिजायाः ससम्भ्रमम् । तत्सर्वमेकचित्तेन रुद्रोद्गीतं श्रुतं मया

ရှမ္ဘုက ဂိရိဇာအား လေးစားစွာ ပြောကြားသမျှ အရာအားလုံးကို—ရုဒ္ဓရက သီဆိုထုတ်ဖော်သကဲ့သို့—ငါသည် စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် မလှုပ်မယှက် နားထောင်ခဲ့သည်။

Verse 9

तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणु यत्नेन पाण्डव । दुर्भिक्षोपहता विप्रा नर्मदां तु समाश्रिताः

အဲဒီအကြောင်းကို ယခု ငါသည် သင့်အား ပြောမည်။ သတိထား၍ နားထောင်ပါ၊ ဟေ ပाण्डဝ။ အစာခေါင်းပါးမှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်သော ဗြာဟ္မဏများသည် နရမဒါမြစ်ကမ်း၌ ခိုလှုံခဲ့ကြသည်။

Verse 10

उद्दालको वशिष्ठश्च माण्डव्यो गौतमस्तथा । याज्ञवल्क्योऽथ गर्गश्च शाण्डिल्यो गालवस्तथा

အဲဒီနေရာတွင် ဥဒ္ဒာလက၊ ဝသိဋ္ဌ၊ မာဏ္ဍဗျ နှင့် ဂေါတမ ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် ယာဇ္ဉဝလ္က്യ၊ ဂရ္ဂ၊ ရှာဏ္ဍိလျ နှင့် ဂါလဝ တို့လည်း ရှိကြသည်။

Verse 11

नाचिकेतो विभाण्डश्च वालखिल्यादयस्तथा । शातातपश्च शङ्खश्च जैमिनिर्गोभिलस्तथा

ထိုနေရာ၌ နာချိကေတနှင့် ဝိဘာဏ္ဍ၊ ထို့ပြင် ဝါလခိလျာတို့နှင့် အခြားသူများလည်း ရှိကြ၏။ ရှာတာတပနှင့် ရှင်ခ၊ ထို့အပြင် ဇိုင်မိနိနှင့် ဂိုဘ္ဟိလလည်း ပါဝင်ကြ၏။

Verse 12

जैगीषव्यः शतानीकः सर्व एव समागताः । तीर्थयात्रा कृता तैस्तु नर्मदायाः समन्ततः

ဇိုင်ဂီရှဗျနှင့် ရှတားနီက—အမှန်တကယ် အားလုံးပင်—စုဝေးလာကြ၏။ ထို့နောက် နရမဒါမြစ်ပတ်လည်ရှိ တီရ္ထများသို့ တီရ္ထယာထရာကို ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 13

आदित्येश्वरमायाताः प्रसङ्गादृषिपुंगवाः । वृक्षैः संछादितं शुभ्रं धवतिन्दुकपाटलैः

ဇာတ်ကြောင်း၏ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်မှုကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရသကဲ့သို့ ရှိသမျှအထက်မြတ် ရှိသီပုင်္ဂဝတို့သည် အာဒိတျေရှွရသို့ ရောက်လာကြ၏။ ထိုနေရာသည် ဓဝ၊ တိန္ဒုက နှင့် ပါဋလ သစ်ပင်များဖြင့် အုပ်မိုးကာ တောက်ပသန့်ရှင်းသော သာသနာ့ဒေသအဖြစ် ထင်ရှားနေသည်ကို မြင်ကြ၏။

Verse 14

जम्बीरैरर्जुनैः कुब्जैः शमीकेसरकिंशुकैः । तस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये सुगन्धिकुसुमाकुले

မဟာပုဏ္ဏတီရ္ထတော်သည် မွှေးကြိုင်သောပန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ဇမ္ဘီရနှင့် အర్జုန သစ်ပင်များ၊ ထို့ပြင် ကုဗ္ဇ၊ ရှမီ၊ ကေသရ နှင့် ကိံရှုက တို့ဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားသဖြင့် သန့်ရှင်းမြေပြင်သည် မွှေးရနံ့နှင့် ပဝါနတရား၏ ပန်းကုံးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

Verse 15

पुन्नागनालिकेरैश्च खदिरैः कल्पपादपैः । अनेकश्वापदाकीर्णं मृगमार्जारसंकुलम्

ထိုနေရာသည် ပုန္နာဂ သစ်ပင်များနှင့် အုန်းပင်များ၊ ခဒိရ သစ်ပင်များနှင့် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော ကလ္ပပာဒပ သစ်ပင်များဖြင့် တင့်တယ်လှပ၏။ သို့သော် တောအုပ်သည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ သမင်များနှင့် ချောင်းမြောင်းလှည့်လည်သော သားရဲများဖြင့် စည်ကားနေ၏။

Verse 16

ऋक्षहस्तिसमाकीर्णं चित्रकैश्चोपशोभितम् । प्रविष्टा ऋषयः सर्वे वने पुष्पसमाकुले

ဝက်ဝံနှင့် ဆင်များဖြင့် ထူထပ်ကာ စိတြက အပင်များဖြင့် လှပသည့် ထိုတော—ပန်းများဖြင့် ပြည့်လျှံသော တောအတွင်းသို့ ရှိသမျှ ရှင်ရသီတို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 17

वनान्ते च स्त्रियो दृष्ट्वा रक्ता रक्ताम्बरान्विताः । रक्तमाल्यानुशोभाढ्या रक्तचन्दनचर्चिताः

တောအဆုံး၌ သူတို့သည် မိန်းမများကို မြင်ကြ၏—အနီရောင်ဖြင့် ရောင်ပြန်ကာ အနီဝတ်စုံဝတ်ဆင်၍—အနီပန်းမော်လီများဖြင့် အလှဆင်ကာ အနီစန္ဒနဖြင့် လိမ်းထားကြ၏။

Verse 18

रक्ताभरणसंयुक्ताः पाशहस्ता भयावहाः । तासां समीपगा दृष्टाः कृष्णजीमूतसन्निभाः

သူတို့သည် အနီရောင် အလှဆင်ပစ္စည်းများ ဝတ်ဆင်ကာ လက်ထဲတွင် ကြိုးဖမ်း (ပာရှ) ကို ကိုင်ထား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့အနီး၌ အခြားသူများလည်း မြင်ရပြီး မည်းမှောင်သော မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 19

महाकाया भीमवक्त्राः पाशहस्ता भयावहाः । अनावृष्ट्युपमा दृष्टा आतुराः पिङ्गलोचनाः

သူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမား၍ မျက်နှာကြောက်မက်ဖွယ်၊ လက်ထဲတွင် ပာရှကို ကိုင်ကာ ကြောက်လန့်စရာ—မိုးခေါင်ဘေးအန္တရာယ်ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ မြင်ရ—မငြိမ်မသက်၊ စိတ်ပူပန်၍ ပင်္ဂလမျက်လုံးများ တောက်ပကြ၏။

Verse 20

दीर्घजिह्वा करालास्या तीक्ष्णदंष्ट्रा दुरासदा । वृद्धा नारी कुरुश्रेष्ठ दृष्टान्या ऋषिपुंगवैः

ထို့နောက်၊ ကုရုတို့အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ရသီအထွဋ်အမြတ်တို့သည် အခြားတစ်ဦးကို မြင်ကြ၏—အိုမင်းသော မိန်းမတစ်ဦး—လျှာရှည်၍ ပါးစပ်ကြီးဟာ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်၊ စူးရှသော အစွယ်များရှိကာ နီးကပ်ရန် ခက်ခဲ၏။

Verse 21

ततः समीपगा वृद्धा तस्य वृन्दस्य भारत । स्वाध्यायनिरता विप्रा दृष्टास्तैः पापकर्मभिः

ထို့နောက် အို ဘာရတ၊ အိုမင်းမိန်းမသည် ထိုအုပ်စုအနီးသို့ လာရောက်하였다။ ဝေဒသွာဓျာယ၌ အာရုံစိုက်နေသော ဗြာဟ္မဏတို့ကို အပြစ်ကမ္မပြုသူတို့က မြင်တွေ့하였다။

Verse 22

ऊचुस्ते तु समूहेन ब्राह्मणांस्तपसि स्थितान् । अस्माकं स्वामिनः सर्वे तिष्ठन्ते तीर्थमध्यतः । ते प्रस्थाप्या महाभागाः सर्वथैव त्वरान्विताः

ထို့နောက် သူတို့သည် တပဿာ၌ တည်ကြည်သော ဗြာဟ္မဏတို့အား အစုလိုက်ပြောကြသည်— “ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်တို့အားလုံးသည် တီရ္ထ၏ အလယ်ဗဟို၌ ရပ်နေကြသည်။ အို မဟာဘဂ္ဂတို့၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အလျင်အမြန် ထိုနေရာသို့ ပို့ဆောင်ရမည်” ဟု။

Verse 23

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां सर्वे चैव त्वरान्विताः । जग्मुस्ते नर्मदाकक्षं दृष्ट्वा रेवां द्विजोत्तमाः

သူတို့၏စကားကို ကြားသော် အားလုံးသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာကြသည်။ ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်တို့သည် နရ္မဒါမြစ်ကမ်းသို့ သွားရောက်၍ ထိုနေရာ၌ ရေဝါ—သန့်ရှင်းသော မြစ်ကို ဖူးမြင်ကြသည်။

Verse 24

ततः केचित्स्तुवन्त्यन्ये जय देवि नमोऽस्तु ते

ထို့နောက် အချို့က စတင်၍ ချီးမွမ်းကြပြီး အချို့ကလည်း “အောင်မြင်ပါစေ၊ ဒေဝီမယ်တော်—နမസ്കာရပါ၏” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။

Verse 25

नमोऽस्तु ते सिद्धगणैर्निषेविते नमोऽस्तु ते सर्वपवित्रमङ्गले । नमोऽस्तु ते विप्रसहस्रसेविते नमोऽस्तु रुद्राङ्गसमुद्भवे वरे

စိဒ္ဓဂဏတို့က ဆည်းကပ်နေသော မယ်တော်အား နမസ്കာရပါ၏။ အရာအားလုံးကို သန့်စင်စေသော မင်္ဂလာမယ်တော်အား နမസ്കာရပါ၏။ ဗြာဟ္မဏ ထောင်ပေါင်းများစွာက ဆည်းကပ်သော မယ်တော်အား နမസ്കာရပါ၏။ ရုဒ္ရ၏ ကိုယ်အင်္ဂါမှ ပေါ်ထွန်းလာသော အထွဋ်အမြတ်မယ်တော်အား နမস্কာရပါ၏။

Verse 26

नमोऽस्तु ते सर्वपवित्रपावने नमोऽस्तु ते देवि वरप्रदे शिवे । नमामि ते शीतजले सुखप्रदे सरिद्वरे पापहरे विचित्रिते

အလွန်သန့်ရှင်းသောအရာတို့ကိုပါ သန့်စင်ပေးသော ပဝဏီမယ်တော်၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ အို ဒေဝီ၊ ဆုတောင်းပေးသနားသူ၊ မင်္ဂလာရှိသော ရှီဝါမယ်တော်၊ သင့်အား နမস্কာရ။ အေးမြသောရေဖြင့် သက်သာချမ်းမြေ့စေသော သင့်အား ငါ ပူဇော်ဦးချ။ အို မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသူ၊ အံ့ဖွယ်အလှဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသူ။

Verse 27

अनेकभूतौघसुसेविताङ्गे गन्धर्वयक्षोरगपाविताङ्गे । महागजौघैर्महिषैर्वराहैरापीयसे तोयमहोर्मिमाले

အို မျိုးစုံသော သတ္တဝါအစုအဝေးတို့က ကောင်းစွာ ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်သော ကိုယ်အင်္ဂါရှိသူ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ယက္ခ၊ နာဂတို့က ပဝါနစေသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ။ ဆင်ကြီးအစုအဝေး၊ ကျွဲနှင့် တောဝက်တို့သည် သင့်ရေကို သောက်ကြ၏; သင့်လှိုင်းပန်းကုံးသည် အံ့ဖွယ်တကာ။

Verse 28

नमामि ते सर्ववरे सुखप्रदे विमोचयास्मानघपाशबद्धान्

အို အားလုံးသော ကောင်းချီးတို့၏ အမြတ်ဆုံးပေးသနားသူ၊ ချမ်းသာသုခပေးသူ၊ သင့်အား ငါ ပူဇော်ဦးချ။ အပြစ်၏ ကြိုးဖမ်းများဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသော ကျွန်ုပ်တို့ကို လွတ်မြောက်စေပါ။

Verse 29

भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्या यावत्तवाम्भो नहि संश्रयन्ति । स्पृष्टं करैश्चन्द्रमसो रवेश्चेत्तद्देवि दद्यात्परमं पदं तु

လူသားတို့သည် သင့်ရေကို မခိုလှုံသရွေ့ နరకများအတွင်း လှည့်လည်နေကြ၏။ လနှင့် နေ၏ ရောင်ခြည်တို့ ထိတွေ့ထားသော သင့်ရေကို ထိမိပါက၊ အို ဒေဝီ၊ ထိုရေသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အဆင့်ကို အမှန်တကယ် ပေးတော်မူ၏။

Verse 30

अनेकसंसारभयार्दितानां पापैरनेकैरभिवेष्टितानाम् । गतिस्त्वमम्भोजसमानवक्त्रे द्वन्द्वैरनेकैरभिसंवृतानाम्

သံသရာ၏ မျိုးစုံသော ကြောက်ရွံ့မှုများကြောင့် နာကျင်သူတို့အတွက်၊ မရေမတွက်နိုင်သော အပြစ်များဖြင့် ပတ်လည်ဖုံးလွှမ်းခံရသူတို့အတွက်—သင်သည် အားကိုးရာတည်း၊ အို ကြာပန်းမျက်နှာရှိသူ။ မျိုးစုံသော ဆန့်ကျင်ဘက်အတွဲများကြားတွင် ပိတ်ဆို့ခံရသူတို့အတွက်လည်း သင်သည် ခိုလှုံရာတည်း။

Verse 31

नद्यश्च पूता विमला भवन्ति त्वां देवि सम्प्राप्य न संशयोऽत्र । दुःखातुराणामभयं ददासि शिष्टैरनेकैरभिपूजितासि

အို ဒေဝီ၊ သင်ထံသို့ ရောက်လာသောအခါ မြစ်များပင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ အညစ်အကြေးကင်းမဲ့လာကြသည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိပါ။ ဒုက္ခဝေဒနာကြောင့် ပင်ပန်းသူတို့အား အဘယ (ကြောက်ရွံ့မှုကင်းခြင်း) ကို ပေးတော်မူပြီး၊ သီလရှိပညာရှိများစွာကလည်း သင့်ကို ပူဇော်ကန်တော့ကြသည်။

Verse 32

विण्मूत्रदेहाश्च निमग्नदेहा भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्याः । महाबलध्वस्ततरङ्गभङ्गं जलं न यावत्तव संस्पृशन्ति

အညစ်အကြေးပြည့်နှက်သော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အနိမ့်ကျမှုထဲသို့ နစ်မြုပ်နေသော မရဏလူသားတို့သည်၊ မဟာအင်အားကြောင့် လှိုင်းထိပ်များပင် ချိုးဖျက်ကျိုးပဲ့သည့် သင်၏ရေကို မထိမချင်း နရကများတွင် လှည့်လည်နေကြရသည်။

Verse 33

म्लेच्छाः पुलिन्दास्त्वथ यातुधानाः पिबन्ति येऽंभस्तव देवि पुण्यम् । तेऽपि प्रमुच्यन्ति भयाच्च घोरात्किमत्र विप्रा भवपाशभीताः

အို ဒေဝီ၊ မလေစ္ဆ၊ ပုလိန္ဒ နှင့် ယာတုဓာနတို့ပင်—သင်၏ ပုဏ္ဏရေကို သောက်သမျှ—ကြောက်မက်ဖွယ်သော ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘဝပാശ (လောကဘంధ) ကို ကြောက်ရွံ့သော ဗြာဟ္မဏတို့ ဤနေရာ၌ ကယ်တင်ခြင်းရခြင်းသည် အံ့ဩစရာ ဘာရှိမည်နည်း။

Verse 34

सरांसि नद्यः क्षयमभ्युपेता घोरे युगेऽस्मिन्कलिनावसृष्टे । त्वं भ्राजसे देवि जलौघपूर्णा दिवीव नक्षत्रपथे च गङ्गा

ကလိက ပစ်ချထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ် ဤခေတ်ရောက်လာသော် ရေကန်များနှင့် မြစ်များသည် ဆုတ်ယုတ်လာကြသည်။ သို့သော် အို ဒေဝီ၊ သင်သည် ရေစီးရေလှိုင်းများဖြင့် ပြည့်ဝကာ တောက်ပနေသည်—ကြယ်လမ်းပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ဂင်္ဂါကဲ့သို့။

Verse 35

तव प्रासादाद्वरदे विशिष्टे कालं यथेमं परिपालयित्वा । यास्याम मोक्षं तव सुप्रसादाद्वयं यथा त्वं कुरु नः प्रसादम्

အို ဆုတောင်းပေးတော်မူသော အထူးမြတ်သော ဒေဝီ၊ သင်၏ ပရသာဒ (ကရုဏာ) ကြောင့် ဤကာလကို မှန်ကန်စွာ ထိန်းသိမ်း၍ နေထိုင်နိုင်ပါစေ။ ထို့ပြင် သင်၏ မဟာအနုဂြဟကြောင့် မိုက္ခ (မောက္ခ) ကို ရရှိပါစေ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကရုဏာထား၍ ပရသာဒ ပေးတော်မူပါ။

Verse 36

त्वामाश्रिता ये शरणं गताश्च गतिस्त्वमम्बेव पितेव पुत्रान् । त्वत्पालिता यावदिमं सुघोरं कालं त्वनावृष्टिहतं क्षिपामः

အမေ နရမဒါရေ၊ သင်၏ ရှရဏကို ခိုလှုံလာသူတို့အတွက် သင်သည် တစ်ခုတည်းသော ဂတိဖြစ်၏—ကလေးတို့အပေါ် မိခင်ကဲ့သို့၊ ဖခင်ကဲ့သို့။ သင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် မိုးမရွာခြင်းကြောင့် ဒုက္ခရောက်သော ဤအလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကာလကို ကျွန်ုပ်တို့ ကျော်လွန်နိုင်ပါစေ။

Verse 37

एवं स्तुता तदा देवी नर्मदा सरितां वरा । प्रत्यक्षा सा परा मूर्तिर्ब्राह्मणानां युधिष्ठिर

ဤသို့ ချီးမွမ်းခံရသောအခါ မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဒေဝီ နရမဒါသည်—ဟေ ယုဓိဋ္ဌိရ—ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မြင်နိုင်သည့် ပရတ്യക്ഷရုပ်အဖြစ် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 38

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पठन्ति ये स्तोत्रमिदं नरेन्द्र शृण्वन्ति भक्त्या परया प्रशान्ताः । ते यान्ति रुद्रं वृषसंयुतेन यानेन दिव्याम्बरभूषिताङ्गाः

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– ဟေ မင်းကြီး၊ စိတ်ငြိမ်းချမ်းသူတို့သည် ဤစတိုးတရကို ရွတ်ဖတ်ကြသော်လည်းကောင်း၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် နားထောင်ကြသော်လည်းကောင်း၊ နွားထီးတင်ယာဉ်ဖြင့် ဆောင်ယူခံကာ ရုဒ္ဒရထံသို့ ရောက်ကြပြီး၊ ကိုယ်အင်္ဂါတို့သည် ဒိဗ္ဗဝတ်စုံများဖြင့် တင့်တယ်လှပကြ၏။

Verse 39

ये स्तोत्रमेतत्सततं जपन्ति स्नात्वा च तोयेन तु नर्मदायाः । तेभ्योऽन्तकाले सरिदुत्तमेयं गतिं विशुद्धामचिराद्ददाति

ဤစတိုးတရကို အမြဲတမ်း ဂျပ်ရွတ်၍ နရမဒါရေဖြင့် ရေချိုးသူတို့အား အဆုံးကာလတွင် မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဤနဒီသည် မကြာမီပင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ဂတိကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 40

प्रातः समुत्थाय तथा शयानो यः कीर्तयेतानुदिनं स्तवेन्द्रम् । देहक्षयं स्वे सलिले ददाति समाश्रयं तस्य महानुभाव

မနက်အိပ်ရာထ၍ဖြစ်စေ၊ အိပ်လျက်ဖြစ်စေ၊ နေ့စဉ် ဤစတိုးတရတို့၏ မင်းတော်ကို ကီရတန်ပြုသူသည် ကိုယ်ခန္ဓာပျက်ဆုံးချိန်တွင်—ဟေ မဟာနုဘာဝါ (နရမဒါ)—သင်၏ ကိုယ်ပိုင်ရေထဲ၌ ခိုလှုံရာကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 41

पापैर्विमुक्ता दिवि मोदमानाः सम्भोगिनश्चैव तु नान्यथा च

အပြစ်မှ လွတ်ကင်းသဖြင့် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူးကာ ဒိဗ္ဗသုခကို ခံစားကြသည်—အမှန်တကယ် အခြားနည်းမရှိ။

Verse 42

प्रसन्ना नर्मदा देवी स्तोत्रेणानेन भारत । जलेनाप्यायितान् विप्रान् दक्षिणापथवाहिनी

အို ဘာရတ! ဤစတုတ္ထရဖြင့် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သော နရမဒါ ဒေဝီ—တောင်ဘက်လမ်းကြောင်းအတိုင်း စီးဆင်းသူ—မိမိရေဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို အာဟာရဖြည့်၍ လန်းဆန်းစေ하였다။

Verse 43

अमृतत्वं तु वो दद्मि योगिभिर्यन्न गम्यते । दुर्लभं यत्सुरैः सर्वैर्मत्प्रसादाल्लभिष्यथ

“သင်တို့အား အမရత్వကို ငါပေးမည်—ယောဂီတို့တောင် မရောက်နိုင်သည့်အရာ၊ နတ်အားလုံးအတွက်လည်း ရှားပါး၏။ ငါ၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့်သာ သင်တို့ရရှိမည်။”

Verse 44

इति ते ब्राह्मणा राजंल्लब्धा वरमनुत्तमम् । गमिष्यन्तः प्रीतचित्ता ददृशुश्चित्रमद्भुतम्

ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး! ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် အလွန်မြတ်သော အပေးအယူကို ရရှိပြီး ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် ထွက်ခွာကာ အံ့ဩဖွယ် အထူးအဆန်းတစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ကြသည်။

Verse 45

श्रीमार्कण्डेय उवाच । दृष्टास्तैः पुरुषाः पार्थ नर्मदातटसंस्थिताः । स्नानदेवार्चनासक्ताः पञ्च एव महाबलाः

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– “အို ပါရထ! သူတို့သည် နရမဒါမြစ်ကမ်းပေါ်၌ ရပ်နေသော အင်အားကြီးမားသည့် ယောက်ျားငါးဦးကို မြင်ကြပြီး၊ သန့်စင်ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒေဝပူဇာတွင် စိတ်နှစ်မြုပ်နေကြသည်။”

Verse 46

ते दृष्टा ब्राह्मणैः सर्वैर्वेदवेदाङ्गपारगैः । संपृष्टास्तैर्महाराज यथा तदवधारय

ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့၌ ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏအားလုံးက သူတို့ကို မြင်ကြ၏။ အို မဟာရာဇာ၊ ထိုဗြာဟ္မဏတို့က မေးမြန်းကြသဖြင့် ငါပြောမည့်အတိုင်း နားလည်လော့။

Verse 47

विप्रा ऊचुः । वनान्ते स्त्रीयुगं दृष्ट्वा महारौद्रं भयावहम् । वृद्धाश्च पुरुषास्तत्र पाशहस्ता भयावहाः

ဗြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်– “တောအနား၌ မိန်းမနှစ်ယောက်ကို မြင်ရသည်၊ အလွန်ရက်စက်ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။ ထိုနေရာတွင်လည်း လက်၌ ပာသ (ကြိုးဖမ်း) ကိုင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် အိုမင်းသော ယောက်ျားများ ရှိကြ၏။”

Verse 48

दुर्धर्षा दुर्निरीक्ष्याश्च इतश्चेतश्च चञ्चलाः । व्याहरन्तः शुभां वाचं न तत्र गतिरस्ति वै

“သူတို့သည် မတော်မတရား မနိုင်မနင်းဖြစ်၍ တိုက်ခိုက်မရ၊ ကြည့်ရှုရန်ပင် ခက်ခဲ၏။ ဒီဘက်ဟိုဘက် မငြိမ်မသက် လှုပ်ရှားပြေးလွှားကြသည်။ စကားကောင်းမွန်ချိုသာ ပြောသော်လည်း ထိုနေရာ၌ အမှန်တကယ် ထွက်ပေါက်မရှိခဲ့။”

Verse 49

अपरस्परयोः सर्वे निरीक्षन्तः पुनःपुनः । तैस्तु यद्वचनं प्रोक्तं तत्सर्वं कथ्यतामिति

အားလုံးသည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကြည့်ရှုကြ၏။ ထို့နောက် “သူတို့ပြောခဲ့သော စကားအားလုံးကို အကုန်ပြောပြပါ” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 50

अस्माकं पुरुषाः पञ्च तिष्ठन्ति तत्र सत्तमाः । ते प्रस्थाप्या महाभागाः सर्वथैव त्वरान्विताः

“ကျွန်ုပ်တို့၏ ယောက်ျားငါးယောက်—သုခသမာဓိရှိသူတို့အနက် အကောင်းဆုံး—ထိုနေရာ၌ ရပ်နေကြ၏။ ထိုကံကောင်းသူတို့ကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အလျင်အမြန် စေလွှတ်ရမည်”။

Verse 51

अथ ते पुरुषाः पञ्च श्रुत्वा वाक्यमिदं शुभम् । परस्परं निरीक्षन्तो वदन्ति च पुनःपुनः

ထို့နောက် ယောက်ျားငါးယောက်သည် ဤမင်္ဂလာရှိသော စကားကို ကြားသိပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်ကာ အချင်းချင်း ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောဆိုကြ၏။

Verse 52

क्व ते कस्य कुतो याताः किमुक्तं तैर्भयावहैः

“သူတို့ ဘယ်မှာလဲ။ သူတို့က ဘယ်သူ့အပိုင်၊ ဘယ်ကနေ လာတာလဲ။ ကြောက်မက်ဖွယ်သူတို့က ဘာပြောခဲ့သလဲ။”

Verse 53

पुरुषा ऊचुः । तीर्थावगाहनं सर्वैः पूर्वदक्षिणपश्चिमैः । उत्तरैश्च कृतं भक्त्या न पापं तैर्व्यपोहितम्

ယောက်ျားတို့က ပြောကြသည်– “အရှေ့၊ တောင်၊ အနောက်၊ မြောက်မှ လာသူ အားလုံးတို့သည် ဤတီရ္ထ၌ ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များ မပျောက်ကင်းသေးပါ။”

Verse 54

निष्पापाश्चाथ संजातास्तीर्थस्यास्य प्रभावतः । शृण्वन्तु ऋषयः सर्वे वह्निकालोपमा द्विजाः

“သို့သော် ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူတို့သည် အပြစ်ကင်းစင်သူများ ဖြစ်လာကြ၏။ မီးနှင့် ကာလကဲ့သို့ တောက်ပသော ဒွိဇတို့ရေ၊ ရှိသမျှ ရှိရှီတို့ ကြားနာကြပါစေ။”

Verse 55

पातकानि च घोराणि यान्यचिन्त्यानि देहिनाम् । पापिष्ठेन तु चैकेन गुरुदारा निषेविता

“ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူတို့အတွက် စိတ်ကူးမရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကြီးများ ရှိ၏။ သို့သော် အပြစ်အလွန်ကြီးသူ တစ်ယောက်က မိမိဂုရု၏ ဇနီးကိုတောင် မတရား လွန်ကျူးခဲ့၏။”

Verse 56

हृतं चान्येन मित्रस्वं सुवर्णं च धनं तथा । ब्रह्महत्या महारौद्रा कृता चान्येन पातकम्

အခြားတစ်ဦးက မိတ်ဆွေ၏ပိုင်ဆိုင်မှု—ရွှေနှင့် ဥစ္စာဓန—ကို ခိုးယူခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဦးကတော့ ဘြာဟ္မဏသတ်ခြင်း (brahmahatyā) ဟူသော အလွန်ကြမ်းတမ်းသော မဟာပာပကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်။

Verse 57

सुरापानं तु चान्यस्य संजातं चाप्यकामतः । गोवध्या चाप्यकामेन कृता चैकेन पापिना

အခြားတစ်ဦးက မရည်ရွယ်ဘဲပင် အရက်သောက်ခြင်း (surāpāna) ၏ပာပထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပာပီတစ်ဦးကလည်း မရည်ရွယ်ဘဲပင် နွားသတ်ခြင်း (govadhā) ကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်။

Verse 58

अकामतोऽपि सर्वेषां पातकानि नराधिप । ब्राह्मणानां तु ते श्रुत्वा वाक्यं तद्विस्मयान्विताः

အို မင်းကြီး၊ မရည်ရွယ်ဘဲပင် လူအားလုံးအပေါ် ပာပ (pātaka) များ ကျရောက်တတ်သည်။ သို့သော် ဘြာဟ္မဏတို့၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူတို့သည် အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

Verse 59

सद्य एव तदा जाताः पापिष्ठा गतकल्मषाः । तीर्थस्यास्य प्रभावेन नर्मदायाः प्रभावतः

ထိုခဏချင်းပင် ယခင်က အလွန်ပာပကြီးသူတို့သည် အညစ်အကြေးမှ လွတ်ကင်းသွားကြသည်—ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့်၊ နရ္မဒါမြစ်၏ အာနုဘော်ကြောင့်။

Verse 60

न क्वचित्पातकानां तु प्रवेशश्चात्र जायते । एवं संचित्य ते सर्वे पापिष्ठाश्च परस्परम्

ဤနေရာတွင် ပာပများအတွက် ဝင်ရောက်ရာလမ်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ယခင်က ပာပထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသူတို့သည် စုဝေးကာ အချင်းချင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုကြသည်။

Verse 61

चित्रभानुः स्मृतस्तैस्तु विचिन्त्य हृदये हरिम् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये तर्पिताः पितृदेवताः

ထို့နောက် သူတို့သည် စိတ္တရဘานุကို မှတ်မိကြ၍၊ နှလုံးအတွင်း ဟရိကို ဓ്യာန်တည်ကာ၊ ပုဏ္ဏိယ ရေဝါမြစ်ရေ၌ ရေချိုးပြီး ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားတို့အား တർပဏ ပူဇော်ကာ စိတ်ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 62

नत्वा तु भास्करं देवं हृदि ध्यात्वा जनार्दनम् । प्रदक्षिणं तु तं भक्त्या ज्वलन्तं जातवेदसम्

ဘားစ్కရ ဒေဝကို ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြု၍၊ နှလုံးအတွင်း ဇနာရဒနကို ဓ്യာန်တည်ကာ၊ ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် လောင်တောက်နေသော ဇာတဝေဒသ (အဂ္ဂိ/နေမင်း) ကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ ပူဇော်하였다။

Verse 63

पतिताः पाण्डवश्रेष्ठ पापोद्विग्ना महीपते । सात्त्विकीं वासनां कृत्वा त्यक्त्वा रजस्तमस्तथा

အို ပாண்டဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ အို မဟီပတေ—ကျဆုံးခဲ့၍ အပြစ်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသူတို့သည် စာတ္တဝိက သဘောထားကို ပျိုးထောင်ကာ ရဇස්နှင့် တမස්ကို စွန့်လွှတ်သဖြင့် အမြင့်မားသော ဓမ္မအောင်မြင်မှုသို့ ရောက်ရန် အရည်အချင်းပြည့်ဝလာ하였다။

Verse 64

हतं तैः पावके सर्वं रेवाया उत्तरे तटे । विमानस्थास्तदा दृष्टा ब्राह्मणैस्ते युधिष्ठिर

အို ယုဓိဋ္ဌိရ—ရေဝါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌ သူတို့ကြောင့် အရာအားလုံး မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွား하였다။ ထို့နောက် ထိုသူတို့ (ပြောင်းလဲသွားသူများ) ကို ဘြာဟ္မဏများက ကောင်းကင်ဗိမာန်ပေါ်၌ ထိုင်နေသည်ဟု မြင်တွေ့하였다။

Verse 65

आश्चर्यमतुलं दृष्टमृषिभिर्नर्मदातटे । तदाप्रभृति ते सर्वे रागद्वेषविवर्जिताः

နရမဒါမြစ်ကမ်း၌ ရှင်ရသီတို့သည် နှိုင်းယှဉ်မရသော အံ့ဩဖွယ်ကို မြင်တွေ့하였다။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့အားလုံးသည် ရာဂနှင့် ဒွေသ (ချစ်ကပ်မှုနှင့် မုန်းတီးမှု) ကင်းစင်သွား하였다။

Verse 66

रवितीर्थं द्विजा हृष्टाः सेवन्ते मोक्षकाङ्क्षया । तीर्थस्यास्य च यत्पुण्यं तच्छृणुष्व नराधिप

မောက္ခကို လိုလားတောင့်တ၍ ဝမ်းမြောက်သော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ရဝိတီရ္ထသို့ သွားရောက်ကာ ဆည်းကပ်ကြသည်။ အို မင်းကြီး၊ ဤတီရ္ထ၏ ကုသိုလ်မဟာတရားကို ယခု နားထောင်ပါ။

Verse 67

पीडितो वृद्धभावेन भक्त्या प्रीतो नरेश्वर । उद्देशं कथयिष्यामि द्विक्रोशाभ्यन्तरे स्थितः

အို မင်းကြီး၊ အိုမင်းနရေရှဝရ၊ အိုမင်း၏ ဘက္တိကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ဝမ်းမြောက်ပါ၏၊ အိုမင်းကြီး၊ အိုမင်း၏ ဘက္တိကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ဝမ်းမြောက်ပါ၏။ အိုမင်းကြီး၊ ဤနေရာ၏ တည်နေရာကို ပြောမည်—ကရိုးရှာ နှစ်ခုအတွင်း၌ တည်ရှိသည်။

Verse 68

कुरुक्षेत्रं यथा पुण्यं रवितीर्थं श्रुतं मया । ईश्वरेण पुरा ख्यातं षण्मुखस्य नराधिप

ကူရုක්ෂೇತ್ರသည် ပုဏ္ဏမြတ်သကဲ့သို့ ရဝိတီရ္ထလည်း ပုဏ္ဏမြတ်ဟု ကျွန်ုပ် ကြားသိခဲ့သည်။ အို မင်းကြီး၊ ရှေးကာလ၌ ဣရှဝရသည် ဩဏ္မုခ (စကန္ဒ) ထံ၌ ထင်ရှားစွာ ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 69

श्रुतं रुद्राच्च तैः सर्वैरहं तत्र समीपगः ईश्वर उवाच । मार्तण्डग्रहणे प्राप्ते ये व्रजन्ति षडानन । रवितीर्थे कुरुक्षेत्रे तुल्यमेतत्फलं लभेत्

ဤစကားကို သူတို့အားလုံးသည် ရုဒ္ရထံမှ ကြားသိကြပြီး၊ ကျွန်ုပ်လည်း အနီး၌ ရပ်နေခဲ့သည်။ ဣရှဝရက မိန့်တော်မူသည်– ‘အို ဆဍာနန၊ နေကြတ်ချိန်ရောက်သော် ရဝိတီရ္ထသို့ သွားသူတို့သည် ကူရုක්ෂೇತ್ರနှင့် တူညီသော အကျိုးကို ရရှိမည်’ ဟု။

Verse 70

स्नाने दाने तथा जप्ये होमे चैव विशेषतः । कुरुक्षेत्रे समं पुण्यं नात्र कार्या विचारणा

ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ ဇပ (မန္တရ) ရွတ်ဆိုခြင်းနှင့် အထူးသဖြင့် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) တွင်—ဤနေရာ၏ ကုသိုလ်သည် ကူရုක්ෂೇತ್ರနှင့် တူညီသည်၊ သံသယမပြုရ။

Verse 71

ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा । रवितीर्थे विशेषेण रेवा पुण्यफलप्रदा

ရွာ၌ဖြစ်စေ တော၌ဖြစ်စေ နർമဒါမြစ်သည် နေရာတိုင်း၌ သန့်ရှင်းမြတ်စွာရှိ၏; သို့ရာတွင် ရဝိတီရ္ထ၌ အထူးသဖြင့် ရေဝါသည် မဟာပုဏ္ဏ၏ အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 72

षष्ठ्यां सूर्यदिने भक्त्या व्यतीपाते च वै धृतौ । संक्रान्तौ ग्रहणेऽमायां ये व्रजन्ति जितेन्द्रियाः

အင်္ဒြိယကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော ဘုရားကိုးကွယ်သူတို့သည် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဆဋ္ဌမတိထီ၊ တနင်္ဂနွေ၊ ဗျတီပာတနှင့် ဓြတိယောဂ၊ သင်္ကရာန္တိ၊ ဂြဟဏကာလနှင့် အမావသျာနေ့တို့၌ တီရ္ထသို့ သွားလျှင် ထူးကဲသော ပုဏ္ဏအကျိုးကို ရရှိကြ၏။

Verse 73

कामक्रोधैर्विमुक्ताश्च रागद्वेषैस्तथैव च । उपोष्य परया भक्त्या देवस्याग्रे नराधिप

ကာမနှင့် က্ৰောဓမှ လွတ်ကင်း၍၊ ထို့အတူ ရာဂနှင့် ဒွေသမှလည်း ကင်းရှင်းကာ၊ အို မင်းကြီး၊ ဒေဝတော်၏ ရှေ့၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုရမည်။

Verse 74

रात्रौ जागरणं कृत्वा दीपं देवस्य बोधयेत् । कथां वै वैष्णवीं पार्थ वेदाभ्यसनमेव च

ညလုံးပတ်လုံး ဇာဂရဏ (နိုးကြားစောင့်) ပြု၍ မီးအလင်း (ဒီပ) ဖြင့် ဒေဝတော်ကို နိုးကြားကာ ဂုဏ်ပြုရမည်; အို ပါရ္ထ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ကထာတော်များကို ရွတ်ဖတ်၍ ဝေဒများကိုလည်း လေ့လာရမည်။

Verse 75

ऋग्वेदं वा यजुर्वेदं सामवेदमथर्वणम् । ऋचमेकां जपेद्यस्तु स वेदफलमाप्नुयात्

ရိဂ္ဝေဒဖြစ်စေ ယဇုရ္ဝေဒဖြစ်စေ စာမဝေဒ သို့မဟုတ် အထရ္ဝဝေဒဖြစ်စေ—ရစ်ချ (ဝေဒမန်တရ) တစ်ပုဒ်တည်းကိုပင် ဇပ်ရွတ်သူသည် ဝေဒတို့၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 76

गायत्र्या च चतुर्वेदफलमाप्नोति मानवः । प्रभाते पूजयेद्विप्रानन्नदानहिरण्यतः

ဂါယတြီ မန္တရားကို ဇပ်ပဋ္ဌာန်းခြင်းဖြင့် လူသည် ဝေဒလေးပါး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။ မိုးလင်းချိန်တွင် ဗြာဟ္မဏများကို အစာနှင့် ရွှေကို ဒါနပြု၍ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 77

भूमिदानेन वस्त्रेण अन्नदानेन शक्तितः । छत्रोपानहशय्यादिगृहदानेन पाण्डव

အို ပာဏ္ဍဝ! မြေယာဒါန၊ အဝတ်အစားဒါန၊ ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း အစာဒါန—ထို့ပြင် ထီး၊ ဖိနပ်၊ အိပ်ရာစသည်တို့နှင့် အိမ်တိုင်တိုင် ဒါနပြုလျှင် မဟာပုဏ္ဏိယ ရရှိသည်။

Verse 78

ग्रामधूर्वहदानेन गजकन्याहयेन च । विद्याशकटदानेन सर्वेषामभयं भवेत्

ရွာများကို ဒါနပြုခြင်း၊ ဝန်ထမ်းတိရစ္ဆာန်များကို ဒါနပြုခြင်း၊ ထို့ပြင် ဆင်၊ အလုပ်သမားမိန်းကလေးများနှင့် မြင်းတို့ကို ဒါနပြုခြင်း၊ ယာဉ်/လှည်းနှင့် ပညာရရှိရေး အထောက်အကူများကို ပေးလှူခြင်းဖြင့် အားလုံးအတွက် အဘယ (ကြောက်မက်ကင်းမှု) ပေါ်ပေါက်သည်။

Verse 79

शत्रुश्च मित्रतां याति विषं चैवामृतं भवेत् । ग्रहा भवन्ति सुप्रीताः प्रीतस्तस्य दिवाकरः

ရန်သူတောင် မိတ်ဆွေဖြစ်လာပြီး အဆိပ်တောင် အမృతကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ဂြိုဟ်များလည်း အလွန်နှစ်သက်ကာ ကောင်းကျိုးပေးကြသည်; ဒိဝါကရ နေမင်းတော်လည်း ထိုသူကို နှစ်သက်တော်မူသည်။

Verse 80

एतत्ते सर्वमाख्यातं रवितीर्थफलं नृप । ये शृण्वन्ति नरा भक्त्या रवितीर्थफलं शुभम्

အို မင်းကြီး! ရဝိတီရ္ထ၏ အကျိုးဖလကို သင့်အား အပြည့်အစုံ ငါဟောပြောပြီးပြီ။ ရဝိတီရ္ထ၏ ဤမင်္ဂလာဖလကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သော လူတို့သည်—

Verse 81

तेऽपि पापविनिर्मुक्ता रविलोके वसन्ति हि । गोदानेन च यत्पुण्यं यत्पुण्यं भृगुदर्शने

သူတို့လည်း အပြစ်မှ လွတ်ကင်း၍ အမှန်တကယ် နေမင်းလောက၌ နေထိုင်ကြ၏။ နွားလှူဒါန်းခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်နှင့် ဘೃဂု ရှင်ကို ဖူးမြင်ခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်—

Verse 82

केदार उदकं पीत्वा तत्पुण्यं जायते नृणाम् । अब्दमश्वत्थसेवायां तिलपात्रप्रदो भवेत्

ကေဒါရ တီर्थ၏ ရေကို သောက်လျှင် လူတို့အတွက် ထိုတူညီသော ကုသိုလ် ပေါ်ပေါက်၏။ ထို့ပြင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အရှဝတ္ထ (ပိပယ်) ပင်ကို စေဝာပြုလျှင် နှမ်းဖြည့်ထားသော ပန်းကန်/အိုးကို လှူဒါန်းသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 83

तत्फलं समवाप्नोति आदित्येश्वरकीर्तनात् । श्रुते यस्य प्रभावे न जायते यन्नृपात्मज

မင်းသားရေ၊ အာဒိတျေရှွရကို ကီရတနာဖြင့် ချီးမွမ်းလျှင် ထိုတူညီသော အကျိုးဖလကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။ သူ၏ အာနုဘော်ကို ကြားသိရုံဖြင့်ပင် ထိုရလဒ်သည် မပေါ်မထွက်ဘဲ မနေနိုင်—အကယ်မသေချာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 84

तत्सर्वं कथयिष्यामि भक्त्या तव महीपते । पापानि च प्रलीयन्ते भिन्नपात्रे यथा जलम्

မြေကြီး၏ အရှင်မင်းမြတ်၊ သဒ္ဓါဘက္တိဖြင့် ဤအရာအားလုံးကို မင်းအား ပြောကြားမည်။ ထို့ပြင် အပြစ်များသည် ကွဲအက်သော အိုးထဲ၌ ရေမတည်နိုင်သကဲ့သို့ ပျော်လျက် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 85

तीर्थस्याभिमुखो नित्यं जायते नात्र संशयः । गुह्याद्गुह्यतरं तीर्थं कथितं तव पाण्डव

သူသည် အမြဲတမ်း တီर्थသို့ မျက်နှာမူသူ ဖြစ်လာ၏—ဤအရာ၌ သံသယမရှိ။ ပာဏ္ဍဝရေ၊ လျှို့ဝှက်ထက်ပင် ပိုလျှို့ဝှက်သော တီर्थကို မင်းအား ပြောပြပြီးပြီ။

Verse 86

पापिष्ठानां कृतघ्नानां स्वामिमित्रावघातिनाम् । तीर्थाख्यानं शुभं तेषां गोपितव्यं सदा बुधैः

အလွန်အပြစ်ကြီးသူများ၊ ကျေးဇူးမသိသူများ၊ မိမိသခင် သို့မဟုတ် မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်သူများထံမှ—တီရ္ထ (tīrtha) ၏ မင်္ဂလာကထာကို ပညာရှိတို့သည် အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ထားသင့်သည်။