Adhyaya 51

Verse 1

उत्तानपाद उवाच । काले तत्क्रियते कस्मिञ्छ्राद्धं दानं तथेश्वर । यात्रा तत्र प्रकर्तव्या तिथौ यस्यां वदाशु तत्

ဥတ္တာနပာဒက ဆိုသည်– အရှင်ဘုရား၊ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) နှင့် ဒါနကို မည်သည့်အချိန်၌ ပြုလုပ်သင့်ပါသနည်း။ ထိုနေရာသို့ တီထ္ထယာထရာ (pilgrimage) ကို လတိထိ (tithi) မည်သည့်နေ့တွင် သွားရမည်နည်း။ မြန်မြန် မိန့်ကြားပါ။

Verse 2

ईश्वर उवाच । पितृतीर्थं यथा पुण्यं सर्वकामिकमुत्तमम् । इदं तीर्थं तथा पुण्यं स्नानदानादितर्पणैः

အရှင်ဘုရား မိန့်တော်မူသည်– ပိတೃ-တီထ္ထ (Pitṛ-tīrtha) သည် အလွန်ပုဏ္ဏကောင်း၍ ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသကဲ့သို့၊ ဤတီထ္ထလည်း ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်းနှင့် တർပဏ (tarpaṇa) ပူဇော်ခြင်းတို့ကြောင့် ပုဏ္ဏကောင်းမြတ်သည်။

Verse 3

विशेषेण तु कुर्वीत श्राद्धं सर्वयुगादिषु । मन्वन्तरादयो वत्स श्रूयन्तां च चतुर्दश

ယုဂများ၏ အစပြုချိန်နှင့် အခြားသော သန့်ရှင်းသည့် ဆုံချက်ကာလများတွင် ရှရဒ္ဓကို အထူးဂရုစိုက်၍ ပြုလုပ်သင့်သည်။ ချစ်သောကလေးရေ၊ ယခု မန်ဝန္တရ (Manvantara) စသည့် ပုဏ္ဏကာလ ၁၄ မျိုးကို နားထောင်လော့။

Verse 4

अश्वयुक्छुक्लनवमी द्वादशी कार्त्तिकस्य च । तृतीया चैत्रमासस्य तथा भाद्रपदस्य च

အာရှွယုဇ လ၏ လဆန်း နဝမီ၊ ကာရ္တိက လ၏ ဒွါဒသီ၊ ချိုင်တရ လ၏ တြိတီယာ၊ ထို့အတူ ဘာဒြပဒ လ၏ တြိတီယာ—ဤနေ့များသည် မင်္ဂလာကာလများဟု ဆိုကြသည်။

Verse 5

आषाढस्यैव दशमी माघस्यैव तु सप्तमी । श्रावणस्याष्टमी कृष्णा तथाषाढस्य पूर्णिमा

ထို့အပြင် အာသာဍ လ၏ ဒသမီ၊ မာဃ လ၏ သပ္တမီ၊ ရှရဝဏ လ၏ လဆုတ် အဋ္ဌမီ၊ ထို့အတူ အာသာဍ လ၏ ပုဏ္ဏမီ (လပြည့်) နေ့လည်း မင်္ဂလာကာလဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 6

फाल्गुनस्य त्वमावास्या पौषस्यैकादशी सिता । कार्त्तिकी फाल्गुनी चैत्री ज्यैष्ठी पञ्चदशी तथा

ဖာလ္ဂုဏလ၏ အမဝါသျာနေ့၊ ပေါဿလ၏ သုကလပက္ခ ဧကာဒသီနေ့၊ ထို့ပြင် ကာရ္တ္တိက၊ ဖာလ္ဂုဏ၊ ချိုင်တြ၊ ဂျျိုင်ဋ္ဌ လတို့၏ ပုဏ္ဏမီ (လပြည့်)နေ့များ—ဤတို့လည်း သန့်ရှင်းသောကာလများအဖြစ် ရေတွက်ကြသည်။

Verse 7

मन्वन्तरादयश्चैते अनन्तफलदाः स्मृताः । अयने चोत्तरे राजन्दक्षिणे श्राद्धमाचरेत्

မန်ဝန္တရတို့မှ စ၍ ဤအခါအခွင့်အရေးများသည် အဆုံးမဲ့အကျိုးပေးသည်ဟု မှတ်တမ်းများတွင် ဆိုထားသည်။ အို မင်းကြီး၊ ဥတ္တရာယဏနှင့် ဒက္ခိဏာယဏ—အယနနှစ်ပါးလုံးတွင် ရှရာဒ္ဓ ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 8

कार्त्तिकी च तथा माघी वैशाखस्य तृतीयिका । पौर्णमासी च चैत्रस्य ज्येष्ठस्य च विशेषतः

ကာရ္တ္တိကလ၏ ပုဏ္ဏမီနှင့် မာဃလ၏ ပုဏ္ဏမီလည်းကောင်း၊ ဝိုင်ရှာခလ၏ တတိယတိထိလည်းကောင်း၊ ချိုင်တြလ၏ ပုဏ္ဏမီနှင့် အထူးသဖြင့် ဂျျိုင်ဋ္ဌလ၏ ပုဏ္ဏမီ—ဤတို့လည်း သန့်ရှင်းသောကာလများအဖြစ် မြတ်နိုးကြသည်။

Verse 9

अष्टकासु च संक्रान्तौ व्यतीपाते तथैव च । श्राद्धकाला इमे सर्वे दत्तमेष्वक्षयं स्मृतम्

အဋ္ဌကာနေ့များတွင်၊ သင်္ကြာန္တိ (နေ၏ ရာသီပြောင်း) အခါတွင်၊ ထို့အပြင် ဗျတီပာတ အခါတွင်လည်း—ဤအားလုံးသည် ရှရာဒ္ဓကာလများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအခါများတွင် ပေးလှူသမျှ၏ ကုသိုလ်သည် မပျက်မယွင်းဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 10

मधुमासे सिते पक्ष एकादश्यामुपोषितः । निशि जागरणं कुर्याद्विष्णुपादसमीपतः

မဓုမాస (ချိုင်တြ) တွင် သုကလပက္ခ ဧကာဒသီနေ့၌ ဥပဝါသ ပြု၍၊ သန့်ရှင်းသော “ဗိဿဏုပာဒ” (ဗိဿဏု၏ ခြေရာ) အနီး၌ ညလုံးပေါက် ဂါရဝဖြင့် နိုးကြားစောင့်နေသင့်သည်။

Verse 11

धूपदीपादिनैवेद्यैः स्रङ्मालागुरुचन्दनैः । अर्चां कुर्वन्ति ये विष्णोः पठेयुः प्राक्तनीं कथाम्

နံ့သာတိုင်၊ မီးအလင်းနှင့် နైవေဒျ (အာဟာရပူဇာ) တို့အပြင် ပန်းကုံး၊ အနံ့သာနှင့် စန္ဒန်ဖြင့် ဗိဿဏုကို အర్చနာပြုသူတို့သည် ဘုရား၏ ရှေးဟောင်း သန့်ရှင်းသော ကထာကို ရွတ်ဖတ်သင့်သည်။

Verse 12

ऋग्यजुःसाममन्त्रोक्तं सूक्तं जपति यो द्विजः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

ရိဂ်၊ ယဇုစ်၊ စာမ ဝေဒ မန္တရများဖြင့် သင်ကြားထားသော စူက္တကို ဒွိဇက ရွတ်ဆိုဇပပြုလျှင်၊ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ ဗိဿဏုလောကသို့ ရောက်သည်။

Verse 13

प्रातः श्राद्धं प्रकुर्वीत द्विजान् सम्पूज्य यत्नतः । दानं दद्याद्यथाशक्ति गोहिरण्याम्बरादिकम्

မနက်ခင်းတွင် śrāddha ကို ပြုလုပ်၍ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို အလေးအနက်ဖြင့် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်။ ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း နွား၊ ရွှေ၊ အဝတ်အစား စသည်တို့ကို ဒါနပေးရမည်။

Verse 14

पितरस्तस्य तृप्यन्ति यावदाभूतसम्प्लवम् । श्राद्धदस्तु व्रजेत्तत्र यत्र देवो जनार्दनः

သူ၏ ပိတရ (ဘိုးဘွား) များသည် ကောသမစ် ပရလယ အဆုံးတိုင်အောင် တృပ్తနေကြသည်။ ထို့ပြင် śrāddha ပြုသူသည် ဒေဝ Janārdana (ဗိဿဏု) တည်ရှိရာ ဓာမသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 15

त्रयोदश्यां ततो गच्छेद्गुहावासिनि लिङ्गके । दृष्ट्वा मार्कण्डमीशानं मुच्यते सर्वपातकैः

ထို့နောက် တရယောဒသီ (လဆန်း/လဆုတ် ၁၃ ရက်) တွင် ဂူအတွင်း တည်ရှိသော လိင်္ဂသို့ သွားရမည်။ မာရ္ကဏ္ဍေရှွရ အဖြစ်ရှိသော အီရှာန ဘုရားကို မြင်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းသည်။

Verse 16

उत्तानपाद उवाच । गुहामध्ये महादेव लिङ्गं परमशोभितम् । येन प्रतिष्ठितं देव तन्ममाख्यातुमर्हसि

ဥတ္တာနပာဒက ပြောသည်။ “အို မဟာဒေဝ၊ ဂူအတွင်း၌ အလွန်တင့်တယ်တောက်ပသော လိင်္ဂတော် ရှိပါသည်။ အို ဘုရားရှင်၊ မည်သူက ထူထောင်ပူဇော်ထားသနည်း၊ ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 17

ईश्वर उवाच । त्रिषु लोकेषु विख्यातो मार्कण्डेयो मुनीश्वरः । दिव्यं वर्षसहस्रं स तपस्तेपे सुदारुणम्

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ “သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော မုနိအရှင် မာရ္ကဏ္ဍေယ ရှိ၏။ သူသည် ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ထောင်တိုင် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။”

Verse 18

गुहामध्यं प्रविष्टोऽसौ योगाभ्यासमुपाश्रितः । लिङ्गं तु स्थापितं तेन मार्कण्डेश्वरसंज्ञितम्

သူသည် ဂူအတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ယောဂကျင့်စဉ်ကို အားကိုး၍ နေ၏။ ထိုနေရာ၌ သူက လိင်္ဂတော်တစ်ဆူကို ထူထောင်ခဲ့ပြီး “မာရ္ကဏ္ဍေရှ္ဝရ” ဟု အမည်ရလာသည်။

Verse 19

तत्र स्नात्वा च यो भक्त्या सोपवासो जितेन्द्रियः । तत्र जागरणं कुर्वन् दद्याद्दीपं प्रयत्नतः

မည်သူမဆို ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးကာ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) လုပ်၍ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ပြီး—ထိုနေရာ၌ ညအိပ်နိုးစောင့် (ဇာဂရဏ) ပြုလျက်—ကြိုးစား၍ မီးတိုင် (ဒီပ) ကို ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 20

देवस्य स्नपनं कुर्यान्मृतैः पञ्चभिस्तथा । यथा शक्त्या समालभ्य पूजां कुर्याद्यथाविधि

ဒေဝတော်အား စနပန (အခမ်းအနားရေချိုး) ကို ပြုလုပ်ရမည်၊ ထို့ပြင် မృတ ပစ္စည်းငါးမျိုးဖြင့်လည်း အဘိသေက ပြုရမည်။ ထို့နောက် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ပူဇော်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်း၍ နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 21

स्वशाखोत्पन्नमन्त्रैश्च जपं कुर्युर्द्विजातयः । सावित्र्यष्टसहस्रं तु शताष्टकमथापि वा

ဒွိဇတို့သည် မိမိတို့၏ ဝေဒသခါမှ ပေါ်ထွန်းသော မန္တရများဖြင့် ဇပကို ပြုကြရမည်။ အထူးသဖြင့် စာဝိတြီကို ၈,၀၀၀ ကြိမ် သို့မဟုတ် ၁၀၈ ကြိမ် ဇပနိုင်သည်။

Verse 22

एतत्कृत्वा नृपश्रेष्ठ जन्मनः फलमाप्नुयात् । चतुर्दश्यां तु वै स्नात्वा पूजां कृत्वा यथाविधि

ဤသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ လူသည် မွေးဖွားလာခြင်း၏ အမှန်တကယ်သော အကျိုးကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် စတုရဒသီနေ့တွင် ရေချိုးသန့်စင်ပြီး နည်းတကျ ပူဇော်ပွဲကို ပြုရမည်။

Verse 23

पात्रं परीक्ष्य दातव्यमात्मनः श्रेय इच्छता । पितरस्तस्य तृप्यन्ति द्वादशाब्दान्यसंशयम्

မိမိ၏ အမြင့်ဆုံး ကုသိုလ်ကောင်းကို လိုလားသူသည် လက်ခံသူ၏ သင့်တော်မှုကို စိစစ်ပြီးမှသာ ဒါနပေးရမည်။ သံသယမရှိဘဲ ထိုဒါနရှင်၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့သည် ၁၂ နှစ်တိုင်တိုင် ကျေနပ်တင်းတိမ်ကြသည်။

Verse 24

दाता स गच्छते तत्र यत्र भोगाः सनातनाः । गुहामध्ये प्रविष्टस्तु लोटयेच्चैव शक्तितः

ထိုဒါနရှင်သည် အမြဲတမ်းသော အာနন্দဘောဂများရှိရာ လောကသို့ သွားရောက်သည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသောနေရာ၏ အတွင်းကူဟာသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ထိုနေရာတွင် လှိမ့်လှော်ရမည်။

Verse 25

नीले गिरौ हि यत्पुण्यं तत्समस्तं लभन्ति ते । शूलभेदे तु यः कुर्याच्छ्राद्धं पर्वणि पर्वणि

နီလဂိရိ (အပြာရောင်တောင်) တွင်ရှိသော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏမည်သမျှ အားလုံးကို သူတို့ရရှိကြသည်—ရှူလဘေဒ၌ လစဉ်ပွဲတော်တိထိတိုင်း၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူတို့သည်။

Verse 26

विशेषाच्चैत्रमासान्ते तस्य पुण्यफलं शृणु । केदारे चैव यत्पुण्यं गङ्गासागरसङ्गमे

ချိတ်ရလ၏ အဆုံး၌ အထူးသဖြင့် ထိုကုသိုလ်၏ အကျိုးဖလကို နားထောင်လော့။ ကေဒါရ၌ ရသော ကုသိုလ်နှင့် ဂင်္ဂါမြစ်သည် သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆုံရာ၌ ရသော ကုသိုလ်—

Verse 27

सितासिते तु यत्पुण्यमन्यतीर्थे विशेषतः । अर्बुदे विद्यते पुण्यं पुण्यं चामरपर्वते

လင်းပက်နှင့် မှောင်ပက် အချိန်များတွင် အခြားတီရ္ထများ၌ ရသော အထူးကုသိုလ်သည် အာဗုဒ၌လည်း ရှိ၏၊ အမရပရဝတ၌လည်း ကုသိုလ်ရှိ၏။

Verse 28

गयादिसर्वतीर्थानां फलमाप्नोति मानवः । विधिमन्त्रसमायुक्तस्तर्पयेत्पितृदेवताः

လူသည် ဂယာစသော တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရနိုင်သည်၊ သင့်တော်သော နည်းလမ်းနှင့် မန္တရတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ ပိတೃဒေဝတားတို့အား တර්ပဏ ပူဇာ ဆက်ကပ်လျှင်။

Verse 29

कुलानां तारयेद्विंशं दश पूर्वान् दशापरान् । दक्षिणस्यां ततो मूर्तौ शुचिर्भूत्वा समाहितः

သူသည် မျိုးရိုးအဆက် ၂၀ ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်သည်—အရင် ၁၀ ဆက်နှင့် နောက် ၁၀ ဆက်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်း၍ စိတ်တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ တောင်ဘက်ရုပ် (ပိတೃဦးတည်ရာ) သို့ မျက်နှာမူ၍ အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 30

न्यासं कृत्वा तु पूर्वोक्तं प्रदद्यादष्टपुष्पिकाम् । शास्त्रोक्तैरष्टभिः पुष्पैर्मानसैः शृणु तद्यथा

အရင်ဖော်ပြခဲ့သော နျာသကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ‘အဋ္ဌပုဿပိကာ’ ဟူသော ပန်းရှစ်ပါးပူဇာကို ဆက်ကပ်ရမည်။ သာස්တရ၌ ဆိုထားသော စိတ်ပန်းရှစ်ပါးဖြင့် မည်သို့ပြုရသည်ကို နားထောင်လော့။

Verse 31

वारिजं सौम्यमाग्नेयं वायव्यं पार्थिवं पुनः । वानस्पत्यं भवेत्षष्ठं प्राजापत्यं तु सप्तमम्

စိတ်ပန်းများမှာ—ရေမှပေါက်သောပန်း၊ ဆိုမ (လ) သဘောပန်း၊ အဂ္နိ (မီး) သဘောပန်း၊ ဝါယု (လေ) သဘောပန်း၊ ထို့ပြင် ပೃഥဝီ (မြေ) သဘောပန်းတို့ဖြစ်သည်။ ဆဋ္ဌမမှာ ဝနஸပတျ (အပင်) ပန်း၊ သတ္တမမှာ ပရာဇာပတျ (ပရာဇာပတိနှင့်ဆိုင်သော) ပန်းဖြစ်သည်။

Verse 32

अष्टमं शिवपुष्पं स्यादेषां शृणु विनिर्णयम् । वारिजं सलिलं ज्ञेयं सौम्यं मधुघृतं पयः

အဋ္ဌမမှာ “ရှီဝပန်း” ဖြစ်သည်။ ဤတို့၏ သတ်မှတ်ချက်ကို နားထောင်လော့—ရေမှပေါက်သောပန်းကို ရေဟု သိရမည်; ဆိုမ (လ) သဘောပန်းကို ပျားရည်၊ ဂျီ (ghee) နှင့် နို့ဟု သိရမည်။

Verse 33

आग्नेयं धूपदीपाद्यं वायव्यं चन्दनादिकम् । पार्थिवं कन्दमूलाद्यं वानस्पत्यं फलात्मकम्

အဂ္နိ (မီး) သဘောနှင့်ဆိုင်သော အလှူမှာ သောက်ပ (အမွှေးတိုင်)၊ မီးအိမ် (ဒီပ) စသည်တို့ဖြစ်သည်။ ဝါယု (လေ) သဘောနှင့်ဆိုင်သော အလှူမှာ စန္ဒန (စန္ဒကူး) စသည့် အနံ့သာများဖြစ်သည်။ ပೃഥဝီ (မြေ) သဘောအလှူမှာ မုန်လာဥ၊ အမြစ် စသည်; ဝနஸပတျ (အပင်) သဘောအလှူမှာ အသီးအနှံတို့ဖြစ်သည်။

Verse 34

प्राजापत्यं तु पाठाद्यं शिवपुष्पं तु वासना । अहिंसा प्रथमं पुष्पं पुष्पमिन्द्रियनिग्रहः

ပရာဇာပတျ သဘောအလှူမှာ ပాఋဌ (စာတော်ဖတ်ခြင်း/ပုဋ္ဌာန) စသည်တို့ဖြစ်သည်။ “ရှီဝပန်း” ဟူသည်မှာ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော ဝါသနာ—စိတ်၏ အနံ့သာဖြစ်သည်။ အဟിംသာ (မဟုတ်မတရားမပြုခြင်း) သည် ပထမပန်း၊ အင်ဒြိယနိဂ္ဂဟ (အာရုံထိန်းချုပ်ခြင်း) လည်း ပန်းတစ်ပွင့်ဖြစ်သည်။

Verse 35

तृतीयं तु दया पुष्पं क्षमा पुष्पं चतुर्थकम् । ध्यानपुष्पं तपः पुष्पं ज्ञानपुष्पं तु सप्तमम्

တတိယပန်းမှာ ကရုဏာ (ဒယာ) ဖြစ်သည်; စတုတ္ထပန်းမှာ ခွင့်လွှတ်ခြင်း (က்ஷမာ) ဖြစ်သည်။ ဓျာန (သမာဓိ) သည် ပန်းတစ်ပွင့်၊ တပ (တပဿ) သည် ပန်းတစ်ပွင့်၊ ဉာဏ် (ဂျ္ဉာန) ကို သတ္တမပန်းဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 36

सत्यं चैवाष्टमं पुष्पमेभिस्तुष्यन्ति देवताः । भक्त्या तपस्विनः पूज्या ज्ञानिनश्च नराधिप

သမ္မာတရားသည် အဋ္ဌမမြောက် ပန်းဖြစ်၏—ဤတို့ကြောင့် ဒေဝတားတို့ ပီတိဖြစ်ကြသည်။ ဘက္တိဖြင့် တပသီတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ပညာရှိတို့ကိုလည်းကောင်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်၊ အို မင်းမြတ်။

Verse 37

छत्रमावरणं दद्यादुपानद्युगलं तथा । तेन पूजितमात्रेण पूजिताः पुरुषास्त्रयः

ထီး၊ အဝတ်အကာ (အဝတ်ဖုံး) နှင့် ဖိနပ်တစ်စုံကိုလည်း ပေးလှူသင့်၏။ ဤလှူဒါန်းမှုတို့ဖြင့် ထိုသူကို ဂုဏ်ပြုရုံသာဖြင့်ပင် ပုရုෂ သုံးပါးလည်း ပူဇော်ပြီးသားဖြစ်သည်။

Verse 38

स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम् । शूलपाणेस्तु भक्त्या वै जाप्यं कुर्वन्ति ये नराः

သတ္တဝါတို့၏ မဟာပရလယ မရောက်သေးသမျှကာလပတ်လုံး သူသည် သုဝဏ္ဏလောက (ကောင်းကင်ဘုံ) တွင် နေထိုင်၏။ တြိရှူးလကိုင်ရှင် သခင်အား ဘက္တိဖြင့် ဇပ (japa) ပြုသူတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော အကျိုးကို ရရှိကြ၏။

Verse 39

पञ्चामृतैः पञ्चगव्यैर्यक्षकर्दमकुङ्कुमैः । समालभेत देवेशं श्रीखण्डागुरुचन्दनैः

ပဉ္စာမృతနှင့် ပဉ္စဂဝျ၊ မွှေးကြိုင်သော လိမ်းပစ္စည်းနှင့် ကုင်ကုမ (saffron) တို့ဖြင့်၊ ထို့ပြင် သရီခဏ္ဍ၊ အဂရုနှင့် စန္ဒနတို့ဖြင့် ဒေဝေရှ (ဒေဝတားတို့၏ အရှင်) ကို လိမ်းပူဇော်ရမည်။

Verse 40

नानाविधैश्च ये पुष्पैरर्चां कुर्वन्ति शूलिनः । निशि जागरणं कुर्युर्दीपदानं प्रयत्नतः

တြိရှူးလကိုင်ရှင်ကို ပန်းမျိုးစုံဖြင့် အర్చနာပြုသူတို့သည် ညအခါ ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုး) ပြု၍ ကြိုးစားစွာ မီးအလှူ (ဒီပဒါန) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 41

धूपनैवेद्यकं दद्यात्पठेत्पौराणिकीं कथाम् । तत्र स्थाने स्थिता भक्त्या जपं कुर्वन्ति ये नराः

နံ့သာမီး (ဓူပ) နှင့် နိုင်ဝေဒျ (အစားအစာပူဇော်) ကို ပူဇော်ပြီး ပုရာဏာ၏ သာသနာတော်ဇာတ်တော်ကို ရွတ်ဖတ်ရမည်။ ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် တည်နေကာ ဇပ (japa) ပြုသူတို့သည် ဖော်ပြထားသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 42

श्रीसूक्तं पौरुषं सूक्तं पावमानं वृषाकपिम् । वेदोक्तैश्चैव मन्त्रैश्च रौद्रीं वा बहुरूपिणीम्

Śrī Sūkta၊ Pauruṣa Sūkta၊ Pāvamāna သီချင်းများနှင့် Vṛṣākapi သီချင်းကို ရွတ်ဆိုနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဝေဒအဆိုအတိုင်း မန္တရများဖြင့် Raudrī (Rudra ကို ချီးမွမ်းသီချင်း) သို့မဟုတ် Bahurūpiṇī (အမျိုးမျိုးသောရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူကို ချီးမွမ်းသီချင်း) ကိုလည်း ရွတ်ဆိုနိုင်သည်။

Verse 43

ब्राह्मणान् पूजयेद्भक्त्या पूजयित्वा प्रणम्य च । नानाविधैर्महाभोगैः शिवलोके महीयते

ဗြာဟ္မဏများကို ဘက္တိဖြင့် ဂုဏ်ပြုရမည်။ သူတို့ကို ပူဇော်ပြီး နမಸ್ಕာရပြုလျှင်၊ လူသည် Śivaloka တွင် မြင့်မြတ်ချီးမြှောက်ခံရကာ မျိုးစုံသော မဟာဒိဗ္ဗဘောဂများကို ခံစားရသည်။

Verse 44

अग्निमित्यादि जाप्यानि ऋग्वेदी जपते तु यः । रुद्रान् पुरुषसूक्तं च श्लोकाध्यायं च शुक्रियम्

Ṛgveda ကိုလိုက်နာသူတစ်ဦးက “Agnim…” ဖြင့်အစပြုသော ဇပပြုရန် မန္တရများကို ဇပရွတ်ဆိုပြီး၊ Rudra သီချင်းများ၊ Puruṣa-sūkta နှင့် သန့်ရှင်းသော Śukriya အခန်း၏ ရှလိုကာများကိုလည်း ရွတ်ဖတ်သူ—

Verse 45

इषेत्वा दिकमन्त्रौघं ज्योतिर्ब्राह्मणमेव च । गायत्र्यं वै मधु चैव मण्डलब्राह्मणानि च

—ထို့အပြင် Dik-mantra အစုအဝေးများ၊ Jyotir-brāhmaṇa၊ Gāyatrī၊ Madhu သီချင်းများနှင့် Maṇḍala-brāhmaṇa များကိုလည်း ဇပ/ရွတ်ဖတ်သည်။

Verse 46

एताञ्जप्यांस्तु यो भक्त्या यजुर्वेदी जपेद्यदि । देवव्रतं वामदेव्यं पुरुषर्षभमेव च

ယဇုရဝေဒကိုလိုက်နာသူတစ်ဦးက ဤဂျပများကို ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဆိုပါက—ဒေဝဗြတ၊ ဝာမဒေဝျ နှင့် ပုရုရှရ္ဩဘ ပါဝင်၍—

Verse 47

बृहद्रथान्तरं चैव यो जपेद्भक्तितत्परः । स प्रयाति नरः स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

ထို့ပြင် ဘက္တိ၌ တည်ကြည်၍ ဘૃဟဒ္ရထာန္တရ ကို ရွတ်ဆိုသူသည်၊ သခင် မဟေရှဝရ တည်ရှိရာ သန့်ရှင်းသော အဘိဓာန်သို့ ရောက်၏။

Verse 48

पादशौचं तथाभ्यङ्गं कुरुते योऽत्र भक्तितः । गोदाने चैव यत्पुण्यं लभते नात्र संशयः

ဤနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ခြေသန့်စင်ခြင်းနှင့် အဘျင်္ဂ (ဆီလိမ်းနှိပ်/ဆီချိုး) ပြုသူသည်၊ ဂိုဒာန၏ ပုဏ္ဏ်နှင့်တူသော အကျိုးကို ရရှိသည်—သံသယမရှိ။

Verse 49

ब्राह्मणान् भोजयेत्तत्र मधुना पायसेन च । एकस्मिन् भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता

ထိုနေရာ၌ ဘြာဟ္မဏတို့ကို ပျားရည်နှင့် ပာယသ (နို့ဆန်ချို) ဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည်။ ဝိပရ တစ်ဦးတည်းကို ကျွေးလျှင်ပင် ကောဋိတန်ဖိုး ကျွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 50

सुवर्णं रजतं वस्त्रं दद्याद्भक्त्या द्विजोत्तमे । तर्पितास्तेन देवाः स्युर्मनुष्याः पितरस्तथा

ဘက္တိဖြင့် ဒွိဇအထူးမြတ်သူအား ရွှေ၊ ငွေ နှင့် အဝတ်အထည်တို့ကို ဒါနပြုရမည်။ ထိုကောင်းမှုကြောင့် ဒေဝတားတို့လည်း တೃप्तကြပြီး လူသားများနှင့် ပိတೃတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 51

। अध्याय

॥ အခန်း ॥ (အခန်းအမှတ်/အဆုံးသတ်အမှတ်အသား)။

Verse 52

अश्वं रथं गजं यानं तुलापुरुषमेव च । शकटं यः प्रदद्याद्वा सप्तधान्यप्रपूरितम्

မြင်း၊ ရထား၊ ဆင်၊ ယာဉ်နှင့် တူလာပုရုಷ ပူဇော်ဒါနကိုပင် ပေးလှူသူ—သို့မဟုတ် သတ္တဓာနျ (စပါးမျိုး ၇ မျိုး) ဖြင့် ပြည့်နှက်သော လှည်းကို လှူဒါန်းသူ—

Verse 53

सयोक्त्रं लाङ्गलं दद्याद्युवानौ तु धुरंधरौ । गोभूतिलहिरण्यादि पात्रे दातव्यमर्चितम्

ယိုက်တံ (yoke) နှင့်အတူ လယ်ထွန်ကို လှူဒါန်းရမည်၊ ထို့ပြင် လူငယ်၍ သန်မာသော လှည်းဆွဲတိရစ္ဆာန်နှစ်ကောင်ကိုလည်း ပေးရမည်။ ထို့နှင့်တကွ နွား၊ သီးနှံ/ထွက်ကုန်၊ ရွှေစသည်တို့ကို—ထိုက်တန်သော လက်ခံသူကို ဂုဏ်ပြုကာ—ပူဇော်လှူဒါန်းသင့်သည်။

Verse 54

अपात्रे विदुषा किंचिन्न देयं भूतिमिच्छता । यतोऽसौ सर्वभूतानि दधाति धरणी किल

စစ်မှန်သော စည်းစိမ်ကို လိုလားသော ပညာရှိသည် မထိုက်တန်သူထံ မည်သည့်အရာမျှ မလှူသင့်။ အကြောင်းမူကား မြေကြီးသည် အမှန်တကယ် သတ္တဝါအားလုံးကို ထမ်းဆောင်ထားပြီး၊ ဒါနသည် ထိုထမ်းဆောင်သည့် ဓမ္မစနစ်ကို ထောက်ပံ့ရာ၌ တည်ရမည်။

Verse 55

ततो विप्राय सा देया सर्वसस्यौघमालिनी । अथान्यच्छृणु राजेन्द्र गोदानस्य तु यत्फलम्

ထို့ကြောင့် ထိုနွားကို ဝိပရ (ဗြာဟ္မဏ) ထံ ပေးလှူသင့်သည်—သီးနှံနှင့် ရိတ်သိမ်းအပေါများ၏ ပန်းကုံးဖြင့် တင့်တယ်လှသောသူ။ ယခု ထပ်မံနားထောင်ပါ၊ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ နွားဒါန၏ အကျိုးဖလသည် မည်သို့နည်း။

Verse 56

यावद्वत्सस्य पादौ द्वौ मुखं योन्यां प्रदृश्यते । तावद्गौः पृथिवी ज्ञेया यावद्गर्भं न मुञ्चति

နွားကလေး၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်နှင့် မျက်နှာကို သားအိမ်အတွင်း မြင်ရသမျှကာလအတွင်း မိခင်နွားကို မြေမိခင် (ပृथဝီ) ကိုယ်တိုင်ဟု သိမှတ်ရမည်—ကလေးကို မထုတ်လွှတ်မချင်း။

Verse 57

येन केनाप्युपायेन ब्राह्मणे तां समर्पयेत् । पृथ्वी दत्ता भवेत्तेन सशैलवनकानना

မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို ဖြစ်နိုင်သမျှ မိခင်နွားကို ဗြာဟ္မဏထံ ဆက်ကပ်အပ်နှံရမည်။ ထိုကောင်းမှုကြောင့် တောင်တန်း၊ တောအုပ်၊ တောရိုင်းဥယျာဉ်တို့နှင့်တကွ မြေကြီးကိုယ်တိုင်ကို လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 58

तारयेन्नियतं दत्ता कुलानामेकविंशतिम् । रौप्यखुरीं कांस्यदोहां सवस्त्रां च पयस्विनीम्

ဤသို့သော မိခင်နွားကို အမှန်တကယ် လှူဒါန်းလျှင် မျိုးဆက်နှစ်ဆယ့်တစ်ဆက်ကို မလွဲမသွေ ကယ်တင်ပေးသည်။ နို့ပေးသောနွားကို လှူပါ—ခြေခွာကို ငွေဖြင့် အလှဆင်၍၊ နို့ညှစ်အိုးကို ကြေးဝါဖြင့် ပြုလုပ်ကာ၊ အဝတ်အစားပါ ထည့်သွင်းလှူဒါန်းပါ။

Verse 59

ये प्रयच्छन्ति कृतिनो ग्रस्ते सूर्ये निशाकरे । तेषां संख्यां न जानामि पुण्यस्याब्दशातैरपि

နေကြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် လကြတ်ခြင်း အချိန်တွင် လှူဒါန်းကြသော ကံကောင်း၍ သီလရှိသူတို့၏ ကုသိုလ်အတိုင်းအတာကို ငါသည် နှစ်ရာချီကြာသော်လည်း မသိနိုင်။

Verse 60

सर्वस्यापि हि दानस्य संख्यास्तीह नराधिप । चन्द्रसूर्योपरागे च दानसंख्या न विद्यते

အို လူတို့၏ အရှင်မင်းမြတ်၊ ဤလောက၌ လှူဒါန်းမှုအမျိုးမျိုး၏ အကျိုးဖလမှာ တိုင်းတာနိုင်သော်လည်း၊ လကြတ်နှင့် နေကြတ် အချိန်တွင် လှူဒါန်းခြင်း၏ အကျိုးဖလကို မတိုင်းတာနိုင်။

Verse 61

यत्र गौर्दृश्यते राजन् सर्वतीर्थानि तत्र हि । तत्र पर्व विजानीयान्नात्र कार्या विचारणा

အို မင်းကြီး၊ နွားကို မြင်ရသော အရပ်၌ အမှန်တကယ် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ကူးကန်ရာ) အားလုံး ရှိနေ၏။ ထိုနေရာကို ပရဝ (ပူဇော်သက္ကာရ အခါတော်) ဟု သိမှတ်လော့၊ ထပ်မံ စဉ်းစားရန် မလို။

Verse 62

पुनः स्मृत्वा तु तत्तीर्थं यः कुर्याद्गमनं नरः । अथवा म्रियते योऽत्र रुद्रस्यानुचरो भवेत्

ထိုတီရ္ထကို ထပ်မံ သတိရ၍ ထိုနေရာသို့ သွားရန် ထွက်ခွာသူ—သို့မဟုတ် ထိုနေရာ၌ပင် သေဆုံးသူ—သည် ရုဒ္ရ၏ အနုချရ၊ အနီးကပ်လိုက်ပါသော သစ္စာတော်ခံ ဖြစ်လာ၏။