Adhyaya 43

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र विमलेश्वरमुत्तमम् । तत्र देवशिला रम्या स्वयं देवैर्विनिर्मिता

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– “ထို့နောက် အရှင်မင်းမြတ်ရေ၊ အထွတ်အမြတ် ဗိမလေရှ္ဝရ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ နတ်တို့ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ထားသော လှပသည့် ‘ဒေဝ-ရှီလာ’ ရှိသည်”။

Verse 2

तत्र स्नात्वा तु यो भक्त्या ब्राह्मणान्पूजयेन्नृप । स्वल्पेनापि हि दानेन तस्य चान्तो न विद्यते

အရှင်မင်းကြီးရေ၊ ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးပြီး ဗြာဟ္မဏတို့ကို ပူဇော်ကာ—အနည်းငယ်သော ဒါနပင်ဖြစ်စေ—ပြုလျှင် သူ၏ကုသိုလ်သည် အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်၍ အဆုံးမတွေ့နိုင်။

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । कानि दानानि विप्रेन्द्र शस्तानि धरणीतले । यानि दत्त्वा नरो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः

ယုဓိဋ္ဌိရ မိန့်သည်– “ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ မည်သည့်ဒါနများကို ချီးမွမ်းကြသနည်း။ ထိုဒါနများကို ဘက္တိဖြင့် ပေးလှူလျှင် လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သနည်း?”

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सुवर्णं रजतं ताम्रं मणिमौक्तिकमेव च । भूमिदानं च गोदानं मोचयत्पशुभान्नरम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေးနီ၊ ရတနာနှင့် ပုလဲ၊ မြေဒါနနှင့် နွားဒါနတို့သည် လူကို သံသရာဘంధမှ လွတ်မြောက်စေသော ဒါနများ ဖြစ်သည်။

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्कुरुते प्राणसंक्षयम् । रुद्रलोके वसेत्तावद्यावदा भूतसम्प्लवम्

ထိုတီရ္ထ၌ မည်သူမဆို အသက်ဆုံးခြင်း (ပရాణစွန့်ခြင်း) ပြုလျှင်၊ သတ္တဝါများ၏ မဟာပရလယ မဖြစ်သေးသမျှကာလပတ်လုံး ရုဒ္ရလောက၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 6

ततः पुष्करिणीं गच्छेत्सर्वपापक्षयंकरीम् । तत्र स्नात्वार्चयेद्देवं तेजोराशिं दिवाकरम्

ထို့နောက် အပြစ်အားလုံးကို ပျောက်ကင်းစေသော ပုஷ్కရိဏီသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး တေဇောရాశိဖြစ်သော ဒိဝါကရ (နေမင်း) ကို ပူဇော်အာရ္ဍနာ ပြုရမည်။

Verse 7

ऋचमेकां जपेत्साम्नः सामवेदफलं लभेत् । यजुर्वेदस्य जपनादृग्वेदस्य तथैव च

သာမန်သံစဉ်အတိုင်း ဣချာတစ်ပုဒ်တည်းကိုပင် ဇပ်လုပ်လျှင် သာမဝေဒ၏ အကျိုးကို ရသည်။ ယဇုရဝေဒ မန္တရများကို ဇပ်လုပ်ခြင်းဖြင့်လည်း ထိုနည်းတူ ရိဂ္ဝေဒ၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 8

अक्षरं वा जपेन्मन्त्रं ध्यायमानो दिवाकरम् । आदित्यहृदयं जप्त्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

သို့မဟုတ် ဒိဝါကရကို ဓ్యာနပြုလျက် မန္တရအဖြစ် အက္ခရာတစ်လုံးတည်းကိုပင် ဇပ်နိုင်သည်။ အာဒိတျဟృဒယ ကို ဇပ်လျှင် အညစ်အကြေးနှင့် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा विधिना जपेद्द्विजान् । तस्य कोटिगुणं पुण्यं जायते नात्र संशयः

ထိုတီရ္ထ၌ နည်းလမ်းတကျ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ဒွိဇတို့၏ အာသီသ/အထောက်အထားဖြင့် ဂျပ် (japa) ကို ပြုသူအတွက် ကုသိုလ်သည် ကိုဋိဂုဏ် တိုးပွားလာသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 10

अनाशकेनाग्निगत्या जले वा देहपातनात् । तस्मिंस्तीर्थे मृतो यस्तु स याति परमां गतिम्

အစာမစား၍ အသက်စွန့်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ မီးထဲဝင်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ရေထဲတွင် ကိုယ်ခန္ဓာချခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ—ထိုတီရ္ထ၌ သေဆုံးသူသည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်သည်။

Verse 11

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वा नृपसत्तम । विहितं कर्म कुर्वाणः स गच्छेत्परमां गतिम्

အို မင်းမြတ်အထွဋ်အမြတ်! ဗြာဟ္မဏ၊ က္ଷတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ သုဒ္ဒရ—မည်သူမဆို မိမိအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ကర్మကို တရားတကျ ဆောင်ရွက်လျှင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 12

युधिष्ठिर उवाच । व्याधिं सत्त्वक्षयं मोहं ज्ञात्वा वर्णा द्विजोत्तम । पापेभ्यो विप्रमुच्यन्ते केन तत्साधनं वद

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်—အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး! အမျိုးအစား (varṇa) မျိုးစုံရှိသူတို့က ရောဂါ၊ စတ္တဝ-ခ္ရှယ (အတွင်းအားလျော့နည်းခြင်း) နှင့် မောဟကို သိမြင်လာသောအခါ၊ မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ကြသနည်း။ ထိုဆောင်ရွက်ပုံကို ပြောပြပါ။

Verse 13

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तिलोदकी तिलस्नायी कामक्रोधविवर्जितः । ब्राह्मणोऽनशनैः प्राणांस्त्यजल्लभति सद्गतिम्

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယက မိန့်သည်—နှမ်းရေ (tilodaka) ဖြင့် နေထိုင်၍ နှမ်းဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်ကာ ကာမနှင့် က్రోဓကို စွန့်လွှတ်ထားသော ဗြာဟ္မဏသည် အနာရှန (အစာမစားခြင်း) ဖြင့် အသက်စွန့်လျှင် သဒ္ဂတိ (ကောင်းမြတ်သော ဂတိ) ကို ရသည်။

Verse 14

सङ्ग्रामे सद्गतिं तात क्षत्रियो निधने लभेत् । तदभावान्महाप्राज्ञ सेवमानो लभेदिति

ချစ်သားရေ၊ က్షတ္တရိယသည် စစ်မြေပြင်၌ သေဆုံးခြင်းဖြင့် သဒ္ဂတိ (ကောင်းမြတ်သောဂတိ) ကို ရနိုင်သည်။ မဖြစ်နိုင်လျှင် မဟာပညာရှိရေ၊ ဘက္တိဖြင့် သစ္စာတရားပြည့်ဝစွာ ဝန်ဆောင်ခြင်းဖြင့်လည်း ထိုဂတိကို ရနိုင်သည်။

Verse 15

व्याधिग्रहगृहीतो वा वृद्धो वा विकलेन्द्रियः । आत्मानं दाहयित्वाग्नौ विधिना सद्गतिं लभेत्

ရောဂါ သို့မဟုတ် အပျက်အန္တရာယ်ကြောင့် ဖမ်းဆီးခံရသူ၊ သက်ကြီးရွယ်အို၊ သို့မဟုတ် အင်္ဒြိယများ ပျက်ယွင်းသူသည်—သင့်တော်သော ဝိဓိအတိုင်း မီးထဲသို့ ကိုယ်ခန္ဓာကို အပ်နှံ၍ သဒ္ဂတိကို ရနိုင်သည်။

Verse 16

वैश्योऽपि हि त्यजन्प्राणानेवं वै शुभभाग्भवेत् । जले वा शुद्धभावेन त्यक्त्वा प्राणाञ्छिवो भवेत्

ဝိုင်ရှျယလည်း ဤနည်းအတိုင်း အသက်ကို စွန့်လွှတ်လျှင် ကောင်းမြတ်သော ကံကောင်းခြင်း၏ အခွင့်ရသူ ဖြစ်လာသည်။ သို့မဟုတ် စိတ်သန့်ရှင်းစွာ ရေထဲတွင် အသက်စွန့်လျှင် သီဝ၏ မင်္ဂလာပြည့်ဝသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိ၍ ကောင်းချီးခံရသည်။

Verse 17

शूद्रोऽपि द्विजशुश्रूषुस्तोषयित्वा महेश्वरम् । विमुच्य नान्यथा पापः पतते नरके ध्रुवम्

ရှုဒ္ဒရလည်း ဒွိဇများကို ရိုသေစွာ ဝန်ဆောင်ပြီး မဟေရှဝရကို ပျော်ရွှင်စေပါက ပာပမှ လွတ်မြောက်သည်။ မဟုတ်လျှင် ပာပမပျောက်ဘဲ နရကသို့ မလွဲမသွေ ကျရောက်မည်။

Verse 18

अथवा प्रणवाशक्तो द्विजेभ्यो गुरवे तथा । पञ्चाग्नौ शोषयेद्देहमापृच्छ्य द्विजसत्तमान्

သို့မဟုတ် ပ္ရဏဝ (အိုမ်) ကို အထူးအာရုံစိုက်၍ ဒွိဇများနှင့် မိမိဂုရုအပေါ်လည်း ဘက္တိထားကာ၊ အကောင်းဆုံး ဘြာဟ္မဏများထံမှ ခွင့်တောင်းနှုတ်ဆက်ပြီးနောက်၊ မီးငါးပုံအလယ်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို တပသျာဖြင့် ခြောက်သွေ့စေသင့်သည်။

Verse 19

शान्तदान्तजितक्रोधाञ्छास्त्रयुक्तान् विचक्षणान् । तेषां चैवोपदेशेन करीषाग्निं प्रसाधयेत्

သူသည် ငြိမ်းချမ်း၍ ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်းကာ ဒေါသကိုအနိုင်ယူပြီး သာස්တရ (śāstra) အပေါ်အခြေခံသည့် ဉာဏ်မြော်သူတို့ထံ သွားရမည်။ ထိုသူတို့၏ ဩဝါဒအတိုင်း ပူဇော်ပွဲအတွက် နွားချေးမီး (karīṣāgni) ကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 20

एवं वर्णा यथात्वेन मूढाहङ्कारमोहिताः । पतन्ति नरके घोरे यथान्धो गिरिगह्वरे

ဤသို့ပင် ဝဏ္ဏ (varṇa) အုပ်စုတို့၏ လူများသည် မိုက်မဲသော အဟင်္ကာရ၏ မောဟကြောင့် မျက်ကန်းကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းကိုသာ ကပ်လှမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ ကျရောက်ကြသည်—တောင်ချိုင့်ထဲသို့ မျက်ကန်းလူ ကျသကဲ့သို့။

Verse 21

ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य वर्तन्ते कामचारतः । कृमियोनिं प्रपद्यन्ते तेषां पिण्डो न च क्रिया

သာස්တရ၏ စည်းကမ်းနည်းလမ်းကို ပယ်ချပြီး ဆန္ဒနှင့် အလိုလိုက်ကာ နေထိုင်သူတို့သည် ပိုးကောင်ယိုးနီသို့ ကျရောက်မွေးဖွားကြသည်။ ထိုသူတို့အတွက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ခြင်းလည်း မရှိ၊ အန္တိမ ကရိယာ (kriyā) အခမ်းအနားလည်း မရှိ။

Verse 22

श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं त्यक्त्वा यथेच्छाचारसेविनः । अष्टाविंशतिर्वै कोट्यो नरकाणां युधिष्ठिर

အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ရှရုတိ (Śruti) နှင့် စမရိတိ (Smṛti) တွင် ဆိုထားသော ဓမ္မကို စွန့်ပစ်၍ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် အကျင့်ကို လိုက်နာသူတို့သည် နရက ၂၈ ကောဋိသို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 23

प्रत्येकं वा पतन्त्येते मग्ना नरकसागरे । दुर्लभं मानुषं जन्म बहुधर्मार्जितं नृप

အို မင်းကြီး၊ ထိုသူတို့တစ်ဦးချင်းစီသည် နရကပင်လယ်ထဲ၌ နစ်မြုပ်ကာ ကျရောက်ကြသည်။ လူ့ဘဝမွေးဖွားခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၍ ဓမ္မကို များစွာ စုဆောင်းထားခြင်းကြောင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 24

तल्लब्ध्वा मदमात्सर्यं यो वै त्यजति मानवः । संनियम्य सदात्मानं ज्ञानचक्षुर्नरो हि सः

ထို (ရှားပါးသော လူ့ဘဝ) ကို ရရှိပြီးနောက် မာနနှင့် မနာလိုမှုကို အမှန်တကယ် စွန့်လွှတ်ကာ မိမိကိုယ်ကို အစဉ်ထိန်းချုပ်၍ အတွင်းစည်းကမ်းဖြင့် နေထိုင်သူသည်—ဉာဏ်မျက်စိ (jñāna-cakṣu) ရှိသော အမှန်တကယ် လူဖြစ်၏။

Verse 25

अज्ञानतिमिरान्धस्य ज्ञानांजनशलाकया

အဝိဇ္ဇာ၏ မှောင်မိုက်ကြောင့် မျက်စိကန်းနေသူအတွက်—ဉာဏ်၏ အန်ဇန (collyrium) လိမ်းတံဖြင့် ထိုမှောင်မိုက်ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။

Verse 26

यस्य नोन्मीलितं चक्षुर्ज्ञेयो जात्यन्ध एव सः । एतत्ते कथितं सर्वं यत्पृष्टं नृपसत्तम

မျက်စိမဖွင့်နိုင်သေးသူကို မွေးကတည်းက မျက်စိကန်းသူဟု သိရမည်။ အို မင်းမြတ်အထွဋ်အမြတ်၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါ အကုန်လုံး ပြောပြီးပြီ။

Verse 27

तथानिष्टतराणां हि रुद्रस्य वचनं यथा । नर्मदा सरितां श्रेष्ठा रुद्रदेहाद्विनिःसृता

ထိုနည်းတူပင် အလွန်မကောင်းကြံသူတို့အပေါ်တွင်ပင် ရုဒြ၏ ဝစနာသည် မလွဲမသွေ တည်ကြည်၏။ မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး နရမဒါသည် ရုဒြ၏ ကိုယ်တော်မှပင် စီးဆင်းထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 28

तारयेत्सर्वभूतानि स्थावराणि चराणि च । सर्वदेवाधिदेवेन ईश्वरेण महात्मना

သူမ (နရမဒါ) သည် တည်ငြိမ်သောအရာများနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာများ အပါအဝင် သတ္တဝါအားလုံးကို ကယ်တင်ကူးမြောက်စေသည်၊ အကြောင်းမှာ သတ္တဒေဝတို့အပေါ် ဒေဝတော်ဖြစ်သော မဟာတ္မာ အီရှွရ၏ အာနုဘော်ဖြင့် အင်အားပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 29

लोकानां च हितार्थाय महापुण्यावतारिता । मानसं वाचिकं पापं स्नानान्नश्यति कर्मजम्

လောကတို့၏ အကျိုးအတွက် မဟာပုဏ္ဏမယ အဝတာရဖြင့် ဆင်းသက်လာသည်။ သူမ၌ ရေချိုးသော် ကမ္မမှ ဖြစ်သော စိတ်နှင့် နှုတ်ပေါ် အပြစ်တို့ ပျောက်ကင်းသည်။

Verse 30

रुद्रदेहाद्विनिष्क्रान्ता तेन पुण्यतमा हि सा । प्रातरुत्थाय यो नित्यं भूमिमाक्रम्य भक्तितः

ရုဒြ၏ ကိုယ်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် သူမသည် အလွန်ပင် ပဝိတ্ৰဆုံး ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ် မနက်အရုဏ်တက်ကာ ဘက္တိဖြင့် မြေပြင်ပေါ် ခြေချသူသည်…

Verse 31

एतन्मन्त्रं जपेत्तात स्नानस्य लभते फलम् । नमः पुण्यजले देवि नमः सागरगामिनि

ချစ်သားရေ၊ ဤမန္တရကို ဇပသူသည် ရေချိုးပူဇာ၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။ ပုဏ္ဏရေတော် ဒေဝီမ၊ နမസ്കာရ; သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဆင်းသူမ၊ နမസ്കာရ။

Verse 32

नमोऽस्तु पापनिर्मोचे नमो देवि वरानने

အပြစ်မှ လွတ်မြောက်စေသူမ၊ နမസ്കာရပါ၏။ မျက်နှာတင့်တယ်သော ဒေဝီမ၊ နမസ്കာရပါ၏။

Verse 33

नमोऽस्तु ते ऋषिवरसङ्घसेविते नमोऽस्तु ते त्रिनयनदेहनिःसृते । नमोऽस्तु ते सुकृतवतां सदा वरे नमोऽस्तु ते सततपवित्रपावनि

အထွတ်အမြတ် ရှိသူ ရှင်ရသီအဖွဲ့တို့က ဆည်းကပ်ပူဇော်သော သူမအား နမস্কာရပါ၏။ သုံးမျက်စိရှင်၏ ကိုယ်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သူမအား နမস্কာရပါ၏။ ကုသိုလ်ရှိသူတို့အတွက် အစဉ်အမြဲ အကောင်းဆုံး အပေးအယူဖြစ်သော သူမအား နမস্কာရပါ၏။ အစဉ်သန့်စင်စေသော ပဝိတ্ৰပာဝနီမအား နမস্কာရပါ၏။

Verse 43

। अध्याय

॥ အခန်း ॥ (အခန်းအမှတ်/အဆုံးသတ်အမှတ်)