Adhyaya 41

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेच्च राजेन्द्र कुण्डलेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महायक्षः कुण्डधारो नृपोत्तम

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ အထူးမြတ်သော ကုဏ္ဍလေရှွရ သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ မဟာယက္ခ ကုဏ္ဍဓာရ သည် စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့သည်၊ အို အကောင်းဆုံးသော အုပ်စိုးရှင်။

Verse 2

तपः कृत्वा सुविपुलं सुरासुरभयंकरम् । पौलस्त्यमन्दिरे चैव चिक्रीड नृपसत्तम

သူသည် ဒေဝတားနှင့် အဆုရတို့ကိုပင် ကြောက်ရွံ့စေသော အလွန်ကြီးမားသည့် တပဿာကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အို မင်းမြတ်၊ ပေါလස්တျ၏ ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌လည်း ထိုနေရာတွင် ပျော်ရွှင်ကစားလျက် နေခဲ့သည်။

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । कस्मिन्युगे समुत्पन्नः कस्य पुत्रो महामतिः । तपस्तप्त्वा सुविपुलं तोषितो येन शङ्करः

ယုဓိဋ္ဌိရက မေးလေသည်– ဉာဏ်ကြီးမြတ်သော ထိုမဟာပုရိသသည် မည်သည့်ယုဂတွင် မွေးဖွားသနည်း၊ မည်သူ၏သားနည်း။ အလွန်ကြီးမားသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်၍ ရှင်ကရ (သင်္ကရ) ကို ပီတိဖြစ်စေသူကား မည်သူနည်း။

Verse 4

एतद्विस्तरतस्तात कथयस्व ममानघ । शृण्वतश्च न तृप्तिर्मे कथामृतमनुत्तमम्

အို အဖေတော်၊ အပြစ်ကင်းရှင်းသူရေ၊ ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။ ကျွန်ုပ် နားထောင်နေသော်လည်း မပြည့်ဝသေးပါ; အမြတ်ဆုံးသော ကထာအမృతသည် စိတ်ကို မည်သည့်အခါမျှ မအောင့်မတင်းစေ။

Verse 5

श्रीमार्कण्डेय उवाच । त्रेतायुगे ब्रह्मसमः पौलस्त्योनाम विश्रवाः । तपः कृत्वा सुविपुलं भरद्वाजसुतोद्भवः

သီရိမာရကဏ္ဍေယက မိန့်တော်မူသည်– တ్రေတားယုဂ၌ ပုလတ္စျ ဝంశမှ ဆင်းသက်သော ဝိශ්ရဝါ ဟူသော ရှင်ရှိ၍ ဂုဏ်တော်၌ ဘြဟ္မာနှင့်တူ၏။ ဘရဒ္ဝါဇ၏ သားမျိုးဆက်၌ မွေးဖွားကာ အလွန်ကြီးမားသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 6

पुत्रं पौत्रगणैर्युक्तं पत्न्या भक्त्या सुतोषितः । धनदं जनयामास सर्वलक्षणलक्षितम्

ဇနီး၏ ဘက္တိကြောင့် ပီတိဖြစ်၍ သူသည် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာနှင့်တကွ ရှင်သန်လာကာ၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံသော သားတော် “ဓနဒ” ကို မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 7

जातमात्रं तु तं ज्ञात्वा ब्रह्मा लोकपितामहः । चकार नाम सुप्रीत ऋषिदेवसमन्वितः

ကလေး မွေးဖွားသည့်အကြောင်းကို သိသွားသည်နှင့် လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် ရှင်ရသီများနှင့် ဒေဝတားများနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်စွာ နာမတော်ကို ပေးအပ်하였다။

Verse 8

यस्माद्विश्रवसो जातो मम पौत्रत्वमागतः । तस्माद्वैश्रवणो नाम तव दत्तं मयानघ

သင်သည် ဝိශ්ရဝါ မှ မွေးဖွားလာ၍ ထို့ကြောင့် ငါ၏ မြေးဖြစ်လာသဖြင့်၊ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ငါသည် သင့်အား “ဝိုင်ရှရဝဏ” ဟူသော နာမကို ပေးအပ်၏။

Verse 9

तथा त्वं सर्वदेवानां धनगोप्ता भविष्यसि । चतुर्थो लोकपालानामक्षयश्चाव्ययो भुवि

ထို့ကြောင့် သင်သည် နတ်အားလုံး၏ ဓနကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်လာမည်၊ လောကပာလတို့အနက် စတုတ္ထ—ကမ္ဘာပေါ်တွင် မပျက်မယွင်း၊ မဟောင်းမနွမ်း အမြဲတည်မည်။

Verse 10

तस्य भार्या महाराज ईश्वरीति च विश्रुता । यक्षो यक्षाधिपः श्रेष्ठस्तस्य कुण्डोऽभवत्सुतः

မဟာရာဇာရေ၊ သူ၏ မယားသည် “ဣශ්ဝရီ” ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။ ယက္ခတို့၏ ထူးမြတ်သော အဓိပတိထံတွင် “ကုဏ္ဍ” ဟူသော သားတစ်ယောက် ရှိလာ၏။

Verse 11

स च रूपं परं प्राप्य मातापित्रोरनुज्ञया । तपश्चचार विपुलं नर्मदातटमाश्रितः

သူသည် မိဘတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် အလွန်ထူးကဲသော ရုပ်ရည်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ နရမဒါ မြစ်ကမ်းကို အားထားကာ မဟာတပသကို ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 12

ग्रीष्मे पञ्चाग्निसंतप्तो वर्षासु स्थण्डिलेशयः । हेमन्ते जलमध्यस्थो वायुभक्षः शतं समाः

နွေရာသီတွင် မီးငါးပုံ၏ အပူကို ခံတော်မူ၍၊ မိုးရာသီတွင် မြေပြင်ဗလာပေါ်၌ လဲလျောင်းနေ၏၊ ဆောင်းရာသီတွင် ရေအလယ်၌ တည်နေ၏။ လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ်ယူကာ ဤတပသကို နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင် ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။

Verse 13

एवं वर्षशते पूर्णे एकाङ्गुष्ठेऽभवन्नृप । अस्थिभूतः परं तात ऊर्ध्वबाहुस्ततः परम्

ဤသို့ နှစ်တစ်ရာ ပြည့်စုံသော် အို မင်းကြီး၊ သူသည် လက်မတစ်ချောင်းအရွယ်သာ ကျန်သကဲ့သို့—အရိုးသက်သက် ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် အို ချစ်သူ၊ လက်နှစ်ဖက်ကို အထက်သို့ မြှောက်ထားကာ တပဿာကို ပိုမိုဆက်လက်ပြု၏။

Verse 14

अतपच्च घृतश्वासः कुण्डलो भरतर्षभ । चतुर्थे वर्षशतके तुतोष वृषवाहनः

အို ဘာရတမျိုးရိုး၏ အထွတ်အထိပ်၊ ဂျီ(ghṛta)ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်၍ ထိန်းချုပ်ထားသော အသက်ရှူရှိသည့် ကုဏ္ဍလသည် တပဿာကို ဆက်လက်ပြု၏။ နှစ်တစ်ရာလေးကြိမ်မြောက်တွင် နွားတံဆိပ်တော်ရှင် ဝೃષဝာဟန—သီဝ—သည် ပီတိဖြစ်၍ ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 15

वरं वृणीष्व भो वत्स यत्ते मनसि रोचते । ददामि ते न सन्देहस्तपसा तोषितो ह्यहम्

“အို သားငယ်၊ မင်းစိတ်နှလုံးနှစ်သက်သမျှ ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်လော့။ သံသယမရှိဘဲ မင်းအား ပေးမည်၊ မင်း၏ တပဿာကြောင့် ငါ ကျေနပ်တော်မူပြီ။”

Verse 16

कुण्डल उवाच । यक्षाधिपप्रसादेन तस्यैवानुचरः पुरे । विचरामि यथाकाममवध्यः सर्वशत्रुषु

ကုဏ္ဍလက ပြောသည်– “ယက္ခာတို့၏ အရှင်၏ ကရုဏာကြောင့် ငါသည် သူ၏ မြို့တော်၌ သူ၏ အနုချရ (အဖော်အပါ) အဖြစ် နေထိုင်၏။ ငါသည် စိတ်ကြိုက် သွားလာနိုင်ပြီး ရန်သူအားလုံးအကြား၌ ငါသည် အဝဓျ—သတ်၍မရသူ ဖြစ်၏။”

Verse 17

तथेत्युक्त्वा महादेवः सर्वलोकनमस्कृतः । जगामाकाशमाविश्य कैलासं धरणीधरम्

“ထိုသို့ဖြစ်စေ” ဟု မဟာဒေဝ—လောကအားလုံးက နမස්ကာရပြုသော—ကောင်းကင်သို့ ဝင်ရောက်၍ မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်သကဲ့သို့သော ကိုင်လာသ पर्वတသို့ ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 18

गते चादर्शनं देवे सोऽपि यक्षो मुदान्वितः । स्थापयामास देवेशं कुण्डलेश्वरमुत्तमम्

ဒေဝတော် မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ယက္ခလည်း ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်ဝကာ ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို “ကုဏ္ဍလေရှ္ဝရ” ဟူသော အထွတ်အမြတ် လင်္ဂအဖြစ် တည်ထောင်ပူဇော်하였다။

Verse 19

अलंकृत्वा जगन्नाथं पुष्पधूपानुलेपनैः । विमानैश्चामरैश्छत्रैस्तथा वै लिङ्गपूरणैः

သူသည် ဇဂန္နာထကို ပန်း၊ သုပ်၊ အနုလေပန (အနံ့လိမ်း) တို့ဖြင့် အလှဆင်ပူဇော်ကာ၊ ဝိမာန်ပွဲတော်၊ ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) နှင့် ထီးတော်တို့ဖြင့် ဂုဏ်ပြု၍ လင်္ဂပူဇာ၏ သတ်မှတ်ထားသော အပူဇော်ပစ္စည်းများကိုလည်း ပြည့်စုံစွာ ဆက်ကပ်하였다။

Verse 20

तर्पयित्वा द्विजान्सम्यगन्नपानादिभूषणैः । प्रीणयित्वा महादेवं ततः स्वभवनं ययौ

ဒွိဇတို့ကို အစာအဟာရ၊ သောက်ရည်နှင့် သင့်လျော်သော လှူဒါန်းပစ္စည်းများဖြင့် ကောင်းစွာ တရ্পယိတော်မူပြီး၊ မဟာဒေဝကို ပျော်ရွှင်စေကာ ထို့နောက် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား하였다။

Verse 21

तदाप्रभृति तत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । उत्तमं परमं पुण्यं कुण्डलेश्वरनामतः

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထသည် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားလာပြီး—အထွတ်အမြတ်၊ အလွန်ပုဏ္ဏကောင်းမြတ်သော—“ကုဏ္ဍလေရှ္ဝရ” ဟူသော နာမဖြင့် သိကြားလေသည်။

Verse 22

तत्र तीर्थे तु यः कश्चिदुपवासपरायणः । अर्चयेद्देवमीशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ထိုတီရ္ထ၌ အစာရှောင် (ဥပဝါသ) ကို အဓိကထား၍ ဣရှာန (ရှီဝ) ကို အရ္ချနာပူဇော်သူ မည်သူမဆို အပြစ်ပေါင်းစုံမှ လွတ်မြောက်ရသည်။

Verse 23

सुवर्णं रजतं वापि मणिं मौक्तिकमेव च । दद्याद्भोज्यं ब्राह्मणेभ्यः स सुखी मोदते दिवि

ရွှေဖြစ်စေ ငွေဖြစ်စေ၊ ရတနာ သို့မဟုတ် ပုလဲကိုလည်း လှူဒါန်း၍ ဗြာဟ္မဏများအား အဟာရကို ဆက်ကပ်သူသည် ချမ်းသာပျော်ရွှင်ကာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရွှင်လန်းမောဒနာ ဖြစ်၏။

Verse 24

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ऋग्यजुःसामगोऽपि वा । ऋचमेकां जपित्वा तु सकलं फलमश्नुते

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ရိဂ္ဝေဒ၊ ယဇုဝေဒ သို့မဟုတ် သာမဝေဒကို ရွတ်ဖတ်သူ မည်သူမဆို—ရိက်မန်တရ တစ်ပုဒ်တည်းကို ဂျပ်လျှင်ပင် အပြည့်အဝသော အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 25

गां प्रयच्छति विप्रेभ्यस्तत्फलं शृणु पाण्डव । यावन्ति तस्या रोमाणि तत्प्रसूतिकुलेषु च

ဟေ ပाण्डဝ၊ ဗြာဟ္မဏများအား နွားကို လှူဒါန်းခြင်း၏ အကျိုးကို နားထောင်လော့။ ထိုနွား၏ အမွှေးအရေအတွက် များသလောက်နှင့် ထို၏ သားစဉ်မြေးဆက်မှ ပေါက်ဖွားသော မျိုးရိုးအစုအဝေးများတွင်လည်း ထိုမျှပင် ပုဏ္ဏိယအတိုင်းအတာ ကြီးမားသည်ဟု ဆိုထား၏။

Verse 26

तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । स्वर्गे वासो भवेत्तस्य पुत्रपौत्रैः समन्वितः

ထိုအရေအတွက်နှင့်တူသော ထောင်နှစ်များတိုင်အောင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။ ထို့ပြင် သားမြေးတို့နှင့်အတူ စွဝဂ္ဂ၌ နေထိုင်ခွင့်ကို ရရှိ၏။

Verse 27

तावन्ति वर्षाणि महानुभावः स्वर्गे वसेत्पुत्रपौत्रैश्च सार्द्धम् । तत्रान्नदो याति महेशलोकमसंख्यवर्षाणि न संशयोऽत्र

ထိုအရေအတွက်နှင့်တူသော နှစ်များတိုင်အောင် မဟာအာနုဘာဝရှိသူသည် သားမြေးတို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်၏။ ထိုနေရာ၌ အဟာရလှူဒါန်းသူသည် မဟေရှ၏ လောကသို့ သွားရောက်ကာ မရေတွက်နိုင်သော နှစ်များတိုင်အောင် နေထိုင်ရသည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 28

स वै सुखी मोदते स्वर्गलोके गन्धर्वसिद्धाप्सरःसम्प्रगीते । एवं तु ते धर्मसुत प्रभावस्तीर्थस्य सर्वः कथितश्च पार्थ

သူသည် ပျော်ရွှင်စွာ ကန္ဓဗ္ဗ၊ သိဒ္ဓ၊ အပ်ဆရာတို့၏ သီချင်းသံများဖြင့် မြည်ဟည်းနေသော သုဝဏ္ဏလောက (ကောင်းကင်ဘုံ) တွင် အာနန္ဒဖြင့် နေထိုင်လေသည်။ ထို့ကြောင့် အို ဓမ္မသုတ၊ အို ပါရ്ഥ၊ ဤတီရ္ထ၏ မဟိမားအားလုံးကို သင်အား ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 29

श्रुत्वा स्तुवन्मुच्यते सर्वपापैः पुनस्त्रिलोकीमिह तत्प्रभावात्

ဤအကြောင်းကို နားထောင်၍ ချီးမွမ်းသော် လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထိုအานุభာဝကြောင့်ပင် နောက်ဘဝတွင် တိရ္လောကသုံးပါးကို လွှမ်းမိုးသော ကောင်းမြတ်သည့် အခြေအနေကို ပြန်လည်ရရှိ၏။

Verse 41

। अध्याय

“အဓ္ဓာယ” — အခန်း/အပိုင်း အဆုံးသတ်ကြောင်းကို ပြသသော အမှတ်အသား။