Adhyaya 4

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततोऽर्णवात्समुत्तीर्य त्रिकूटशिखरे स्थितम् । महाकनकवर्णाभे नानावर्णशिलाचिते

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် သမုဒ္ဒရာမှ တက်လှမ်းကာ တြိကူဋ တောင်ထိပ်ပေါ်၌ တည်ရှိတော်မူသော အရှင်ကို မြင်ရသည်။ မဟာရွှေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အရောင်စုံကျောက်များဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 2

महाशृङ्गे समासीनं रुद्रकोटिसमन्वितम् । महादेवं महात्मानमीशानमजमव्ययम्

မဟာတောင်ထိပ်ပေါ်၌ မဟာဒေဝကို ထိုင်တော်မူသည်ကို မြင်ရပြီး ရုဒ္ဒရ ကုဋိများက ဝန်းရံလျက်ရှိသည်။ ထိုမဟာဒေဝသည် မဟာအတ္တမန် အရှင်၊ ဣရှာန၊ မမွေးဖွားသူနှင့် မပျက်စီးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 3

सर्वभूतमयं तात मनुना सह सुव्रत । भूयो ववन्दे चरणौ सर्वदेवनमस्कृतौ

အို ချစ်ခင်ရသော သုဝရတရှိသူရေ၊ မနုနှင့်အတူ ငါသည် သတ္တဝါအပေါင်း၌ ပြည့်နှံ့တော်မူသော အရှင်၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ထပ်မံ ဦးချကန်တော့၏။ ထိုခြေတော်တို့ကို နတ်အပေါင်းတို့ကလည်း နမස්ကာရ ပြုကြ၏။

Verse 4

। अध्याय

အဓ္ဓာယ—အခန်းခွဲ အမှတ်အသားဖြစ်၍ စာပိုဒ်အဆုံးအဖြတ်ကို ပြသည်။

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । एतच्छ्रुत्वा तु मे तात परं कौतूहलं हृदि । जातं तत्कथयस्वेति शृण्वतः सह बान्धवैः

ယုဓိဋ္ဌိရ မိန့်တော်မူသည်– အို တာတ၊ ဤအကြောင်းကို ကြားသိရသဖြင့် ငါ့နှလုံး၌ အလွန်စိတ်ဝင်စားမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ကျေးဇူးပြု၍ ထိုကഥာကို ပြောကြားတော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ နားထောင်လျက်ရှိပါသည်။

Verse 6

का सा पद्मपलाशाक्षी तमोभूते महार्णवे । योगिवद्भ्रमते नित्यं रुद्रजां स्वां च याब्रवीत्

ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိသော အပျိုမယ်သည် မည်သူနည်း။ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးသည် အမှောင်ဖြစ်သွားသောအခါ၌ပင် ယောဂီကဲ့သို့ အမြဲလှည့်လည်နေပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို “ရုဒြမှ မွေးဖွားသူ” ဟု မူလကို ပြောဆိုခဲ့၏။

Verse 7

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतमेव मया प्रश्नं पुरा पृष्टो मनुः स्वयम् । तदेव तेऽद्य वक्ष्यामि अबलायाः समुद्भवम्

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—ဤမေးခွန်းတည်းဟူသောအရာကို ယခင်က မနုကို ကိုယ်တိုင် မေးမြန်းခဲ့ဖူး၏။ ထိုအကြောင်းတရားကို ယနေ့ သင်အား ပြောကြားမည်—ထိုအပျိုမယ်၏ မွေးဖွားရာဇဝင်ကို။

Verse 8

व्यतीतायां निशायां तु ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । ततः प्रभाते विमले सृज्यमानेषु जन्तुषु

ပရမေဋ္ဌိန် ဘြဟ္မာ—သတ္တဝါတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်—၏ ညကာလ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်၊ သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ကင်းသော မိုးလင်းအချိန်၌၊ စကြဝဠာဖန်ဆင်းရာတွင် သတ္တဝါများကို မွေးဖွားစေချိန်၊

Verse 9

मनुं प्रणम्य शिरसा पृच्छाम्येतद्युधिष्ठिर । केयं पद्मपलाशाक्षी श्यामा चंद्रनिभानना

မနုကို ခေါင်းငုံ့၍ ပူဇော်နမස්ကာရပြုကာ၊ ယုဓိဋ္ဌိရရေ၊ ငါဤသို့ မေးမြန်း၏—ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိ၍ မျက်နှာသည် လကဲ့သို့ တောက်ပသော အမဲရောင်မိန်းမသည် မည်သူနည်း။

Verse 10

एकार्णवे भ्रमत्येका रुद्रजास्मीति वादिनी । सावित्री वेदमाता च ह्यथवा सा सरस्वती

နာမည်တစ်ခုတည်းသော စကြဝဠာသမုဒ္ဒရာ၌ နាងတစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်ကာ “ငါသည် ရုဒြမှ မွေးဖွားသူ” ဟု ကြေညာ၏။ နាងသည် ဝေဒမိခင် စာဝိတြီလော—သို့မဟုတ် စရஸဝတီကိုယ်တိုင်လော?

Verse 11

मन्दाकिनी सरिच्छ्रेष्ठा लक्ष्मीर्वा किमथो उमा । कालरात्रिर्भवेत्साक्षात्प्रकृतिर्वा सुखोचिता

သူမသည် မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး မန္ဒာကိနီလော? သို့မဟုတ် လက္ခ္မီ၊ သို့မဟုတ် ဥမာလော? သို့မဟုတ် ကာလာရာထရီ ကိုယ်တိုင်လော၊ သို့မဟုတ် သုခကောင်းကျိုးကို ပေါက်ဖွားစေသင့်သော မူလပရကృతိလော?

Verse 12

एतदाचक्ष्व भगवन्का सा ह्यमृतसंभवा । चरत्येकार्णवे घोरे प्रनष्टोरगराक्षसे

အို ဘဂဝန်၊ ဤအကြောင်းကို မိန့်ကြားပါ—အမရတမှ ပေါက်ဖွားလာသော သူမသည် မည်သူနည်း၊ မြွေများနှင့် ရာක්ෂသတို့ ပျက်စီးသွားသော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ်ခုတည်းသော သမုဒ္ဒရာ၌ လှည့်လည်နေသူမည်သူနည်း?

Verse 13

मनुरुवाच । शृणु वत्स यथान्यायमस्या वक्ष्यामि संभवम् । यया रुद्रसमुद्भूता या चेयं वरवर्णिनी

မနုက ပြောသည်—နားထောင်ပါ သားလေး၊ သင့်တော်သော အစဉ်အတိုင်း သူမ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို ငါပြောမည်။ ရုဒ္ဒရမှ ပေါက်ဖွားလာသော၊ အလွန်လှပသည့် ဤအမျိုးသမီးတော်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 14

पुरा शिवः शान्ततनुश्चचार विपुलं तपः । हितार्थं सर्वलोकानामुमया सह शंकरः

ရှေးကာလ၌ ငြိမ်းချမ်းသော ကိုယ်ရုပ်ရှိသည့် ရှိဝသည် အလွန်ကြီးမားသော တပသကို ဆောင်ရွက်하였다။ သင်္ကရသည် ဥမာနှင့်အတူ လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ထိုတပစ္ဆာကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 15

ऋक्षशैलं समारुह्य तपस्तेपे सुदारुणम् । अदृश्यः सर्वभूतानां सर्वभूतात्मको वशी

ဩက္ခ္သရှိုင်လ (Ṛkṣaśaila) ကို တက်ရောက်၍ သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော တပသကို ဆောင်ရွက်하였다။ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် မမြင်ရသော်လည်း သတ္တဝါအားလုံး၏ အာတ္မာဖြစ်ပြီး—အာဏာရှင်၊ အုပ်စိုးသူဖြစ်သည်။

Verse 16

तपतस्तस्य देवस्य स्वेदः समभवत्किल । तं गिरिं प्लावयामास स स्वेदो रुद्रसंभवः

ထိုဒေဝတော်သည် တပဿာကျင့်နေစဉ် အမှန်တကယ် ချွေးထွက်လာ၏။ ရုဒြမှ ပေါက်ဖွားသော ထိုချွေးသည် တောင်ကို ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

Verse 17

तस्मादासीत्समुद्भूता महापुण्या सरिद्वरा । या सा त्वयार्णवे दृष्टा पद्मपत्रायतेक्षणा

ထိုအရာမှ မဟာပုဏ္ဏမြတ်သော အထူးကောင်းမြတ်သည့် မြစ်တစ်စင်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သင်က သမုဒ္ဒရာ၌ မြင်ခဲ့သည့် ထိုမြစ်သည် ကြာရွက်ကဲ့သို့ ရှည်လျားသော မျက်လုံးရှိ၏။

Verse 18

स्त्रीरूपं समवस्थाय रुद्रमाराधयत्पुरा । आद्ये कृतयुगे तस्मिन्समानामयुतं नृप

အို မင်းကြီး၊ အစဉ်အလာအရ ကృతယုဂ အစောပိုင်း၌ သူမသည် မိန်းမရုပ်ကို ခံယူကာ ရုဒြကို ပူဇော်အာရాధနာပြုခဲ့ပြီး ထိုဝတ်ကို တစ်သောင်းနှစ်တိုင်တိုင် ဆက်လက်ကျင့်သုံးခဲ့၏။

Verse 19

ततस्तुष्टो महादेव उमया सह शंकरः । ब्रूहि त्वं तु महाभागे यत्ते मनसि वर्तते

ထို့နောက် ဥမာနှင့်အတူ မဟာဒေဝ ရှင်ကရသည် ကျေနပ်တော်မူ၍ မိန့်တော်မူသည်—“အလွန်ကံကောင်းသူမ၊ ပြောလော့၊ သင်၏စိတ်၌ တည်နေသော အရာသည် အဘယ်နည်း?”

Verse 20

सरिदुवाच । प्रलये समनुप्राप्ते नष्टे स्थावरजंगमे । प्रसादात्तव देवेश अक्षयाहं भवे प्रभो

မြစ်က ပြော၏—“ပရလယ ရောက်လာ၍ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံး ပျက်စီးသွားသော်လည်း၊ အို ဒေဝတို့၏အရှင်၊ အို प्रभု၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် ကျွန်မသည် မပျက်မယွင်း အက္ခယ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 21

सरित्सु सागरेष्वेव पर्वतेषु क्षयिष्वपि । तव प्रसादाद्देवेश पुण्या क्षय्या भवे प्रभो

မြစ်များ၊ သမုဒ္ဒရာများနှင့် တောင်တန်းများပင် ပျက်ယွင်းလျော့နည်းသွားစေကာမူ၊ ဒေဝတို့၏အရှင်တော်၊ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်သည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စွာတည်နေ၍ သတ္တဝါတို့၏ အပြစ်ကို လျော့ပါးစေနိုင်ပါစေ။

Verse 22

पापोपपातकैर्युक्ता महापातकिनोऽपि ये । मुच्यन्ते सर्वपापेभ्यो भक्त्या स्नात्वा तु शंकर

အပြစ်များနှင့် အပြစ်ငယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သူများ၊ မဟာအပြစ်ကျူးလွန်သူများပင်လျှင်—အို ရှင်ကရာ—ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးသော် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 23

उत्तरे जाह्नवीदेशे महापातकनाशिनी । भवामि दक्षिणे मार्गे यद्येवं सुरपूजिता

မြောက်ဘက်ရှိ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ဒေသတွင် သူမသည် မဟာအပြစ်ဖျက်ဆီးသူဟု ကျော်ကြား၏။ ထိုနည်းတူ၊ ဒေဝတို့က ဤသို့ပင် ကျွန်ုပ်ကို ပူဇော်ပါက တောင်ဘက်လမ်းကြောင်းတွင်လည်း ကျွန်ုပ်သည် ထိုသို့ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 24

स्वर्गादागम्य गंगेति यथा ख्याता क्षितौ विभो । तथा दक्षिणगङ्गेति भवेयं त्रिदशेश्वर

ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ‘ဂင်္ဂါ’ ဟု ကျော်ကြားသကဲ့သို့၊ အို အင်အားတော်ရှင်၊ ထိုနည်းတူ ဒေဝတို့၏အရှင်တော်၊ ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ‘တောင်ပိုင်းဂင်္ဂါ’ ဟု ကျော်ကြားစေပါ။

Verse 25

पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु स्नात्वा यल्लभते फलम् । तत्फलं लभते मर्त्यो भक्त्या स्नात्वा महेश्वर

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တီရ္ထများအားလုံးတွင် ရေချိုး၍ ရသည့် အကျိုးဖလသည် မည်သို့ရှိသနည်း၊ ထိုအကျိုးဖလတူညီစွာပင်—အို မဟေရှဝရ—ဤနေရာတွင် ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးသော မနုဿသည် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 26

ब्रह्महत्यादिकं पापं यदास्ते संचितं क्वचित् । मासमात्रेण तद्देव क्षयं यात्ववगाहनात्

အို ဘုရားသခင်၊ ဘြဟ္မဟတ္တျာ အစရှိသော အပြစ်များသည် မည်သည့်နေရာ၌မဆို စုဆောင်းနေပါစေ၊ ဤနေရာ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးမြုပ်နှံ (အဝဂါဟန) လျှင် တစ်လအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပါသည်။

Verse 27

यत्फलं सर्ववेदेषु सर्वयज्ञेषु शंकर । अवगाहेन तत्सर्वं भवत्विति मतिर्मम

အို ရှင်ကရ၊ ဝေဒအားလုံးနှင့် ယဇ္ဉအားလုံး၌ ရရှိသော အကျိုးဖလအားလုံးကို ဤနေရာ၌ အဝဂါဟန ရေချိုးမြုပ်နှံခြင်းဖြင့်ပင် ရရှိပါစေဟု—ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ သန္နိဋ္ဌာန်ဖြစ်သည်။

Verse 28

सर्वदानोपवासेषु सर्वतीर्थावगाहने । तत्फलं मम तोयेन जायतामिति शंकर

အို ရှင်ကရ၊ ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) အားလုံးနှင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်ခြင်း) အားလုံး၏ အကျိုးဖလ၊ ထို့ပြင် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးဖလတို့သည် ကျွန်ုပ်၏ ဤရေဖြင့်ပင် ပေါ်ထွန်းပါစေ။

Verse 29

मम तीरे नरा ये तु अर्चयन्ति महेश्वरम् । ते गतास्तव लोकं स्युरेतदेव भवेच्छिव

အို ရှိဝ၊ ကျွန်ုပ်၏ ကမ်းနား၌ မဟေရှဝရကို ပူဇော်ကြသော လူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ပြီးနောက် သင်၏ လောကသို့ ရောက်ပါစေ။ ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်ပါစေ။

Verse 30

मम कूले महेशान उमया सह दैवतैः । वस नित्यं जगन्नाथ एष एव वरो मम

အို မဟေရှာန၊ ဥမာနှင့် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ကျွန်ုပ်၏ ကမ်းနား၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်ပါလော့။ အို လောကနာထ၊ ဤတစ်ခုတည်းပင် ကျွန်ုပ်၏ ဆုတောင်းအပေးအယူ (ဝရ) ဖြစ်သည်။

Verse 31

सुकर्मा वा विकर्मा वा शान्तो दान्तो जितेन्द्रियः । मृतो जन्तुर्मम जले गच्छतादमरावतीम्

ကောင်းကင်္ကာမကောင်းကင်္ကာ လုပ်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ စိတ်ငြိမ်သက်၍ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်ကာ အင်္ဒြိယများကိုအနိုင်ယူသူဖြစ်စေ—ငါ၏ရေထဲ၌ သေဆုံးသော သတ္တဝါမည်သူမဆို အမရာဝတီသို့ ရောက်ပါစေ။

Verse 32

त्रिषु लोकेषु विख्याता महापातकनाशिनी । भवामि देवदेवेश प्रसन्नो यदि मन्यसे

အို နတ်တို့၏နတ်အရှင်၊ သင်သည် သင့်တော်သည်ဟု ထင်မြင်၍ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါက၊ ငါကို လောကသုံးပါး၌ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးသူအဖြစ် ထင်ရှားစေပါ။

Verse 33

एतांश्चान्यान्वरान्दिव्यान्प्रार्थितो नृपसत्तम । नर्मदया ततः प्राह प्रसन्नो वृषवाहनः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ နရ္မဒါသည် ဤသို့သော ဒိဗ္ဗဝရများနှင့် အခြားဝရများကို တောင်းခံသဖြင့်၊ ပျော်ရွှင်သော ဝೃಷဝာဟန (ရှီဝ) သည် ထိုအခါ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 34

श्रीमहेश उवाच । एवं भवतु कल्याणि यत्त्वयोक्तमनिन्दिते । नान्या वरार्हा लोकेषु मुक्त्वा त्वां कमलेक्षणे

သီရိ မဟေရှ မိန့်တော်မူသည်– “အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ သင်ပြောသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်စေ၊ အို အပြစ်ကင်းသူ။ လောကသုံးပါး၌ သင်မှတပါး ဝရခံထိုက်သူ မရှိ၊ အို ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသူ”။

Verse 35

यदैव मम देहात्त्वं समुद्भूता वरानने । तदैव सर्वपापानां मोचिनी त्वं न संशयः

သင်သည် ငါ၏ကိုယ်မှ ပေါ်ထွန်းလာသည့် အခိုက်အတန့်မှစ၍၊ အို မျက်နှာလှသူ၊ ထိုအခိုက်အတန့်ကတည်းက သင်သည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်စေသူ ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 36

कल्पक्षयकरे काले काले घोरे विशेषतः । उत्तरं कूलमाश्रित्य निवसन्ति च ये नराः

ကလ္ပအဆုံးကို ဖြစ်စေသော ကာလ၌—အထူးသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကာလတွင်—မြောက်ဘက်ကမ်းကို အားကိုး၍ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သော လူတို့သည်…

Verse 37

अपि कीटपतङ्गाश्च वृक्षगुल्मलतादयः । आ देहपतनाद्देवि तेऽपि यास्यन्ति सद्गतिम्

အို ဒေဝီ၊ ပိုးမွှားနှင့် ငှက်တို့သာမက သစ်ပင်၊ ချုံပင်၊ လျားပင် စသည့်အရာများလည်း—ကိုယ်ခန္ဓာကျဆုံးသည့်အထိ—သူတို့လည်း သုဂတိ (sadgati) ကောင်းမြတ်ရာသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 38

दक्षिणं कूलमाश्रित्य ये द्विजा धर्मवत्सलाः । आ मृत्योर्निवसिष्यन्ति ते गताः पितृमन्दिरे

ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဒွိဇတို့သည် တောင်ဘက်ကမ်းကို အားကိုးလျှင် သေဆုံးချိန်အထိ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြမည်; ထို့နောက် ပိတೃလောက (Pitṛloka) အဘိုးအဘွားတို့၏ နေရာသို့ သွားရောက်ကြမည်။

Verse 39

अहं हि तव वाक्येन कस्मिंश्चित्कारणान्तरे । त्वत्तीरे निवसिष्यामि सदैव ह्युमया समम्

အမှန်တကယ်၊ သင်၏ စကားအမိန့်အတိုင်း—နှင့် အထူးသဖြင့် သာသနာတော်ဆိုင်ရာ အကြောင်းရင်းတစ်ရပ်ကြောင့်—ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ ကမ်းပါးပေါ်၌ အမြဲတမ်း ဥမာနှင့်အတူ နေထိုင်မည်။

Verse 40

एवं देवि महादेवि एवमेव न संशयः । ब्रह्मेन्द्रचन्द्रवरुणैः साध्यैश्च सह विष्णुना

ဤသို့ပင် ဖြစ်၏၊ အို ဒေဝီ၊ အို မဟာဒေဝီ—တကယ်တမ်း ဤသို့ပင်၊ သံသယမရှိ—ဗြဟ္မာ၊ အိန္ဒြ၊ စန္ဒြ၊ ဝရုဏ၊ သာဓျတို့နှင့်အတူ ဗိဿနုလည်း ပါဝင်၏။

Verse 41

उत्तरे देवि ते कूले वसिष्यन्ति ममाज्ञया । दक्षिणे पितृभिः सार्द्धं तथान्ये सुरसुन्दरि

အို ဒေဝီ၊ သင်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းတွင် ငါ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း သူတို့ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ တောင်ဘက်ကမ်းတွင်မူ ပိတೃတို့နှင့်အတူ၊ အခြားသူတို့လည်းပါ၊ အို ကောင်းကင်အလှရှင်။

Verse 42

वसिष्यन्ति मया सार्द्धमेष ते वर उत्तमः । गच्छ गच्छ महाभागे मर्त्यान्पापाद्विमोचय

သူတို့သည် ငါနှင့်အတူ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်—ဤသည် သင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆုတော်ဖြစ်၏။ သွားလော့ သွားလော့ အို မဟာကံကောင်းရှင်၊ လူသားတို့ကို အပြစ်မှ လွတ်မြောက်စေ။

Verse 43

सहिता ऋषिसंघैश्च तथा सिद्धसुरासुरैः । एवमुक्ता महादेव उमया सहितो विभुः

ရိသိအစုအဖွဲ့များနှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် စိဒ္ဓ၊ ဒေဝ၊ အသူရတို့နှင့်ပါ—ဤသို့ လျှောက်ထားခံရသော်—အာဏာအလုံးစုံရှိသော မဟာဒေဝသည် အုမာနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။

Verse 44

वन्द्यमानोऽथ मनुना मया चादर्शनं गतः । तेन चैषा महापुण्या महापातकनाशिनी

ထို့နောက် မနုနှင့် ငါတို့က ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုချီးမွမ်းသော်လည်း၊ သူသည် မျက်စိမြင်ကွင်းမှ အန္တရာယ်သွားတော်မူ၏။ ထိုကြောင့် ဤမြစ်သည် မဟာပုဏ္ဏ၊ မဟာအပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော မြစ်ဖြစ်လာ၏။

Verse 45

कथिता पृच्छ्यते या ते मा ते भवतु विस्मयः । एषा गंगा महापुण्या त्रिषु लोकेषु विश्रुता

သင်အား ရှင်းပြပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ထပ်မံမေးမြန်းသည်—အံ့ဩမနေပါနှင့်။ ဤသည်မှာ သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော မဟာပုဏ္ဏ ဂင်္ဂါမြစ်တော် ဖြစ်၏။

Verse 46

दशाभिः पञ्चभिः स्रोतैः प्लावयन्ती दिशो दश । शोणो महानदश्चैव नर्मदा सुरसा कृता

စီးကြောင်းတစ်ဆယ့်ငါးခုဖြင့် သူမသည် ဒిశအဆယ်ပါးကို လွှမ်းမိုးစေသည်။ Śoṇa၊ Mahānadā နှင့် Narmadā တို့လည်း ‘Surasā’ ဟူ၍ တိဗ္ဗသန့်ရှင်းမှုဖြင့် သန့်စင်တော်မူခဲ့သည်။

Verse 47

मन्दाकिनी दशार्णा च चित्रकूटा तथैव च । तमसा विदिशा चैव करभा यमुना तथा

Mandākinī၊ Daśārṇā နှင့် ထို့အတူ Citrakūṭā; ထို့ပြင် Tamasā၊ Vidiśā၊ Karabhā နှင့် ထို့အတူ Yamunā။

Verse 48

चित्रोत्पला विपाशा च रञ्जना वालुवाहिनी । ऋक्षपादप्रसूतास्ताः सर्वा वै रुद्रसंभवाः

Citrotpalā၊ Vipāśā၊ Raṅjanā နှင့် Vāluvāvāhinī—ဤမြစ်များသည် Ṛkṣapāda မှ မွေးဖွားလာပြီး အားလုံးသည် ရုဒ္ဒရမှ ပေါ်ထွန်းသော အထင်အရှားတော်မူမှုများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 49

सर्वपापहराः पुण्याः सर्वमंगलदाः शिवाः । इत्येतैर्नामभिर्दिव्यैः स्तूयते वेदपारगैः

၎င်းတို့သည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော ပုဏ္ဏမင်္ဂလာရှိသူများ၊ မင်္ဂလာအလုံးစုံကို ပေးအပ်သူများ၊ သဘောသဘာဝအားဖြင့် အမှန်တကယ် ရှိဝ-သရုပ် ဖြစ်ကြသည်။ ဤသို့သော တိဗ္ဗနာမများဖြင့် ဝေဒပညာကျွမ်းကျင်သူတို့က ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 50

पुराणज्ञैर्महाभागैराज्यपैः सोमपैस्तथा । इत्येतत्सर्वमाख्यातं महाभाग्यं नरोत्तम

အို လူအမြတ်ဆုံးရေ! ဤအလုံးစုံသော မဟာကံကောင်းခြင်းကို ဤသို့ပင် ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်—ပုရာဏာကို သိမြင်သော မဟာဘုန်းရှိသူများကလည်းကောင်း၊ ဂျီ(ထောပတ်ရည်) အာဟုတိ ပူဇော်သူများကလည်းကောင်း၊ ဆိုမ ပန်သူများကလည်းကောင်း။

Verse 51

मनुनोक्तं पुरा मह्यममृतायाः समुद्भवम् । पुण्यं पवित्रमतुलं रुद्रोद्गीतमिदं शुभम्

ရှေးက မနုသည် အမృతာမှ သူမ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို ငါ့အား ပြောကြားခဲ့သည်။ ဤကထာသည် ပုဏ္ဏမင်္ဂလာ၊ သန့်စင်ပေးသော၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော၊ ရုဒြာက သီဆိုထုတ်ဖော်ထားသည့် မင်္ဂလာတရား ဖြစ်၏။

Verse 52

ये नराः कीर्तयिष्यन्ति भक्त्या शृण्वन्ति येऽपि च । प्रातरुत्थाय नामानि दश पञ्च च भारत

ဘက္တိဖြင့် ထိုနာမများကို ကီရတန်ပြုသူတို့နှင့်၊ နားထောင်သူတို့ပင်လျှင်—ဟေ ဘာရတ—မနက်အရုဏ်တက်ချိန် ထ၍ နာမတော် တစ်ဆယ့်ငါးပါးကို ရွတ်ဆိုလျက်—

Verse 53

ते नराः सकलं पुण्यं लभिष्यन्त्यवगाहजम् । विमानेनार्कवर्णेन घण्टाशतनिनादिना

ထိုသူတို့သည် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ပုဏ္ဏအားလုံးကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် နေမင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ဝိမာနဖြင့်—ခေါင်းလောင်းတစ်ရာ၏ သံမြည်သံညံဖြင့်—(ထွက်ခွာမည်)။

Verse 54

त्यक्त्वा मानुष्यकं भावं यास्यन्ति परमां गतिम्

လူသားအဖြစ်၏ အခြေအနေကို စွန့်လွှတ်၍ သူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်ရှိမည်။