Adhyaya 37

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत राजेन्द्र देवतीर्थमनुत्तमम् । येन देवास्त्रयस्त्रिंशत्स्नात्वा सिद्धिं परां गताः

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယက မိန့်ကြားသည်– “ထို့နောက် အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဒေဝတီရ္ထသို့ သွားလော့။ ထိုနေရာ၌ သုံးဆယ်သုံးပါးသော ဒေဝများသည် ရေချိုးပြီးနောက် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့ကြ၏။”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कथं तात सुराः सर्वे दानवैर्बलवत्तरैः । निर्जितास्तत्र तीर्थे च स्नात्वा सिद्धिं परां गताः

ယုဓိဋ္ဌိရက မေးလျှောက်သည်– “အို အဘတော်တူသော ဂုဏ်သရေရှိသူ၊ အားကြီးသော ဒာနဝများက ဒေဝအားလုံးကို မည်သို့ အနိုင်ယူခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် ထိုတီရ္ထ၌ပင် ရေချိုးခြင်းဖြင့် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို မည်သို့ ရရှိခဲ့ကြသနည်း?”

Verse 3

मार्कण्डेय उवाच । पुरा दैत्यगणैरुग्रैर्युद्धेऽतिबलवत्तरैः । इन्द्रो देवगणैः सार्द्धं स्वराज्याच्च्यावितो नृप

မာရ္ကဏ္ဍေယက မိန့်ကြားသည်– “ရှေးကာလ၌ အို မင်းကြီး၊ အလွန်ပြင်းထန်၍ အားအလွန်ကြီးသော ဒೈတျယအုပ်စုများနှင့် စစ်ပွဲတွင် အိန္ဒြာသည် ဒေဝအဖွဲ့များနှင့်အတူ မိမိ၏ အာဏာနိုင်ငံမှ ထုတ်ပယ်ခံရ၏။”

Verse 4

हस्त्यश्वरथयानौघैर्मर्दयित्वा वरूथिनीम् । विध्वस्ता भेजिरे मार्गं प्रहारैर्जर्जरीकृताः

ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားစစ်နှင့် ယာဉ်တန်းကြီးတို့၏ လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် သူတို့၏တပ်ဖွဲ့သည် ဖိနင်းပျက်စီးသွားရာ၊ ထိုးနှက်ချက်များကြောင့် ချိုးကွဲကြေမွ၍ လမ်းကိုလိုက်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

Verse 5

जम्भशुम्भैश्च कूष्माण्डकुहकादिभिः । वेपमानार्दिताः सर्वे ब्रह्माणमुपतस्थिरे

ဂျမ္ဘ၊ ရှုမ္ဘ နှင့် ကူရှ္မာဏ္ဍ၊ ကုဟက စသည့်သူတို့ကြောင့် အားလုံးပင် ပင်ပန်းနာကျင်၍ တုန်လှုပ်နေကြကာ ဘြဟ္မာထံသို့ အကာအကွယ်နှင့် အကူအညီကို တောင်းခံရန် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

Verse 6

प्रणम्य शिरसा देवं ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् । तदा विज्ञापयामासुर्देवा वह्निपुरोगमाः

အဂ္နိကို ဦးဆောင်သူအဖြစ်ထားသော ဒေဝတော်များသည် ခေါင်းငုံ့၍ ပရမေဋ္ဌင် အလင်းတော်ဘြဟ္မာကို ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် မိမိတို့၏ လျှောက်ထားချက်ကို တင်ပြကြသည်။

Verse 7

पश्य पश्य महाभाग दानवैः शकलीकृताः । वियोजिताः पुत्रदारैस्त्वामेव शरणं गताः

“ကြည့်ပါ၊ ကြည့်ပါ၊ မဟာဘဂါတော်! ဒာနဝတို့က ကျွန်ုပ်တို့ကို ချိုးဖျက်ကြေမွစေပြီ။ သားသမီးနှင့် ဇနီးတို့မှ ခွဲခွာရပြီး ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်တော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ အကာအကွယ်အဖြစ် ရောက်လာကြသည်။”

Verse 8

परित्रायस्व देवेश सर्वलोकपितामह । नान्या गतिः सुरेशान त्वां मुक्त्वा परमेश्वर

“ကယ်တင်စောင့်ရှောက်ပါ၊ ဒေဝတို့၏အရှင်၊ လောကအားလုံး၏ ပိတామဟာတော်! အို စုရေရှန်၊ အို ပရမေရှ္ဝရ၊ သင်တော်ကို မလွဲ၍ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အခြားအကာအကွယ် မရှိပါ။”

Verse 9

ब्रह्मोवाच । दानवानां विघातार्थं नर्मदातटमास्थिताः । तपः कुरुध्वं स्वस्थाः स्थ तपो हि परमं बलम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “ဒာနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် နရ္မဒါမြစ်ကမ်းပေါ်၌ တည်ကြပါ။ တပဿာကျင့်၍ မတုန်မလှုပ် ရပ်တည်ကြလော့—တပဿာသည် အမြင့်ဆုံး အင်အားဖြစ်၏။”

Verse 10

नान्योपायो न वै मन्त्रो विद्यते न च मे क्रिया । विना रेवाजलं पुण्यं सर्वपापक्षयंकरम्

“ငါ၌ အခြားနည်းလမ်းမရှိ—မန္တရမရှိ၊ ကရိယာပူဇာမရှိ—ရေဝါ၏ သန့်ရှင်းသော ရေတော်သာရှိပြီး၊ အပြစ်အားလုံးကို ပယ်ဖျက်စေသည်။”

Verse 11

दारिद्र्यव्याधिमरणबन्धनव्यसनानि च । एतानि चैव पापस्य फलानीति मतिर्मम

ဆင်းရဲခြင်း၊ ရောဂါ၊ သေခြင်း၊ ချုပ်နှောင်ခြင်းနှင့် အမျိုးမျိုးသော ဘေးဒုက္ခများ—ဤတို့သည် အပြစ်၏ အကျိုးफलများပင် ဖြစ်ကြောင်း ငါ၏ အမြဲတမ်းသော အမြင်ဖြစ်သည်။

Verse 12

एवं ज्ञात्वा ततश्चैव तपः कुरुत दुष्करम् । तथा चैव सुराः सर्वे देवा ह्यग्निपुरोगमाः

ဤသို့ သိပြီးနောက် ခက်ခဲသော တပဿာကို ကျင့်ကြလော့။ ထို့အတူ အဂ္နိကို ဦးဆောင်သူအဖြစ်ထား၍ ဒေဝတားအားလုံးလည်း ထိုသို့ပင် ပြုကြ၏။

Verse 13

तच्छ्रुत्वा वचनं तथ्यं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । नर्मदामागताः सर्वे देवा ह्यग्निपुरोगमाः

ပရမေဋ္ဌိန် ဗြဟ္မာ၏ အမှန်တရားသော မိန့်တော်မူချက်ကို ကြားသိပြီးနောက်၊ အဂ္နိဦးဆောင်သော ဒေဝတားအားလုံး နရ္မဒါသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 14

चेरुर्वै तत्र विपुलं तपः सिद्धिमवाप्नुवन् । तदाप्रभृति तत्तीर्थं देवतीर्थमनुत्तमम्

ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် တပဿာကို အလွန်ကြီးစွာ ကျင့်ကြံ၍ စိဒ္ဓိကို ရရှိ하였다။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထသည် ‘ဒေဝတီရ္ထ’ ဟူ၍ အတုမရှိသော သန့်ရှင်းသည့် ရေချိုးပူဇော်ရာအဖြစ် ကျော်ကြားလာ하였다။

Verse 15

गीयते त्रिषु लोकेषु सर्वपापक्षयंकरम् । तत्र गत्वा च यो मर्त्यो विधिना संयतेन्द्रियः

ဤတီရ္ထသည် လောကသုံးပါး၌ အားလုံးသော အပြစ်ကို ပျက်စီးစေသောနေရာဟု ချီးမွမ်းသီဆိုကြသည်။ ထိုနေရာသို့ သွားသော မရဏလူသည် ဓမ္မနည်းအတိုင်း အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်၍—

Verse 16

स्नानं समाचरेद्भक्त्या स लभेन्मौक्तिकं फलम् । यस्तु भोजयते विप्रांस्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप

သူသည် ဘက္တိဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပူဇော်လျှင် မုက္တိကကဲ့သို့ အဖိုးတန်သော အကျိုးကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် ထိုတီရ္ထ၌ပင် ဗြာဟ္မဏများကို အာဟာရပေးလှူသူသည်၊ အို လူတို့၏အရှင်—

Verse 17

स लभेन्मुख्यविप्राणां फलं साहस्रिकं नृप । तत्र देवशिला रम्या महापुण्यविवर्धिनी

သူသည်၊ အို မင်းကြီး၊ အထွတ်အမြတ် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့ အကျိုးကို တစ်ထောင်ဆတိုး၍ ရရှိမည်။ ထိုနေရာ၌လည်း သာယာလှပသော ဒေဝ-ရှီလာ (သန့်ရှင်းသော နတ်ကျောက်) ရှိ၍ မဟာပုဏ္ဏကို အလွန်တိုးပွားစေသည်။

Verse 18

संन्यासेन मृता ये तु तेषां स्यादक्षया गतिः । अग्निप्रवेशं यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप

သို့သော် သံန്യാസအခြေအနေဖြင့် သေဆုံးသူတို့သည် မပျက်မယွင်းသော ဂတိကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် ထိုတီရ္ထ၌ မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း (အဂ္နိပြဝေသ) ကို ပြုသူသည်၊ အို လူတို့၏အရှင်—

Verse 19

रुद्रलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसंप्लवम् । एवं स्नानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम्

သူသည် မဟာပရလယ (ကမ္ဘာပျက်ကွယ်မှု) မတိုင်မီအထိ ရုဒ္ဒရလောက၌ နေထိုင်ရမည်။ ထို့ကြောင့် သန့်စင်ရေချိုးခြင်း၊ မန္တရဇပ (japa)၊ ဟိုးမ (homa)၊ စွဝါဓျာယ (svādhyāya) နှင့် ဒေဝတာပူဇာ (arcanā) တို့ ဖြစ်၏—

Verse 20

सुकृतं दुष्कृतं वाऽपि तत्र तीर्थेऽक्षयं भवेत् । एष ते विधिरुद्दिष्ट उत्पत्तिश्चैव भारत

ထိုတီရ္ထ၌ ပြုလုပ်သမျှ ကုသိုလ်ဖြစ်စေ အကုသိုလ်ဖြစ်စေ အကျိုးफलသည် မပျက်မယွင်း အက្សယ ဖြစ်၏။ အို ဘာရတ၊ ဤနည်းဥပဒေကို ၎င်း၏ မူလပေါ်ပေါက်ရာဇာတ်လမ်းနှင့်အတူ သင်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။

Verse 21

देवतीर्थस्य निखिला यथा वै शङ्कराच्छ्रुता । पठन्ति ये पापहरं सर्वदुःखविमोचनम्

ရှင်ကရ (Śaṅkara) ထံမှ ကြားသိထားသကဲ့သို့ ဒေဝတီရ္ထ၏ အကြောင်းအရာကို အပြည့်အစုံ ရွတ်ဖတ်သူသည် ထိုရွတ်ဖတ်မှုကြောင့် အပြစ်ပယ်ဖျက်ကာ ဒုက္ခအလုံးစုံမှ လွတ်မြောက်စေ၏။

Verse 22

देवतीर्थस्य चरितं देवलोकं व्रजन्ति ते

ဒေဝတီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် ဇာတ်ကြောင်းကို နားထောင် သို့မဟုတ် ရွတ်ဖတ်သူတို့သည် ဒေဝလောကသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 37

। अध्याय

အဓျာယ — “အခန်း” ဟုညွှန်ပြသော အမှတ်အသား။