Adhyaya 31

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेच्च राजेन्द्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । ब्रह्मावर्तमिति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ သုံးလောကလုံး၌ ကျော်ကြားသော တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ‘ဗြဟ္မာဝရ္တ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသော နေရာဖြစ်သည်။”

Verse 2

तत्र संनिहितो ब्रह्मा नित्यसेवी युधिष्ठिर । ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बचकार भ्रमणं सदा

ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မာသည် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသည်၊ အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ နితစေဝာ၌ အမြဲတမ်း အလေးထားသူဖြစ်၏။ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်တင်၍ အထောက်အပံ့မရှိဘဲ၊ တပသဖြစ်သော လှည့်လည်သွားလာမှုကို အစဉ်မပြတ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 3

एकाहारवशेऽतिष्ठद्द्वादशाब्दं महाव्रती । अत्र तीर्थे विधानेन चिन्तयन् वै महेश्वरम्

မဟာဝရတီသည် ဤနေရာ၌ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ အာဟာရယူ၍ ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဤတီရ္ထ၌လည်း သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း မဟေရှ్వరကို ဓ്യာနပြုခဲ့သည်။

Verse 4

तेन तत्पुण्यमाख्यातं ब्रह्मावर्तमिति प्रभो । तत्र स्नात्वा विधानेन तर्पयेत्पितृदेवताः

ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ ထိုနေရာ၏ ပုဏ္ဏကောင်းမှုသည် ‘ဗြဟ္မာဝရ္တ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားလာသည်။ ထိုနေရာ၌ ဝိဓိအတိုင်း ရေချိုးပြီး ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများအား တර්ပဏ (tarpaṇa) ပူဇော်ပေးရမည်။

Verse 5

अर्चयेद्देवमीशानं विष्णुं वा परमेश्वरम् । यत्फलं सर्वयज्ञानां विधिवद्दक्षिणावताम्

ဣရှာန ဒေဝကို—သို့မဟုတ် ပရမေရှ్వర ဗိဿဏုကို—ပူဇော်အာရ္စနာ ပြုရမည်။ ဝိဓိတကျ ဒက္ခိဏာနှင့်တကွ ဆောင်ရွက်သော ယဇ္ဉများအားလုံးမှ ရရှိသည့် အကျိုးफलသည်—

Verse 6

तत्फलं समवाप्नोति तत्तीर्थस्य प्रभावतः । यस्मिंस्तीर्थे तु यो देवो दानवो वा द्विजोऽथ वा

—ထိုအကျိုးफलကို ထိုတီရ္ထ၏ အာနုභာဝကြောင့်ပင် ရရှိနိုင်သည်။ ထို့ပြင် မည်သည့်တီရ္ထ၌မဆို ဒေဝတားဖြစ်စေ၊ ဒာနဝဖြစ်စေ၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ဖြစ်စေ—

Verse 7

सिद्धस्तेनैव तन्नाम्ना ख्यातं लोके महच्च तत् । न जलं न स्थलं नाम क्षेत्रं वा ह्यूषराणि च

ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓိ (siddhi) ရရှိသဖြင့် ထိုအမည်တူတူဖြင့် လောက၌ ကျော်ကြားလာခဲ့ပြီး—အလွန်မဟာမြတ်သည်။ ၎င်းသည် ‘ရေ’ သက်သက်မဟုတ်၊ ‘မြေ’ သက်သက်မဟုတ်၊ ‘လယ်ကွင်း’ သာမဟုတ်၊ မိုးခေါင်မြေညံ့ အုတ်အုတ်လည်း မဟုတ်—

Verse 8

पवित्रत्वं लभन्त्येते पौरुषेण विना नृणाम् । सामर्थ्यान्निश्चयाद्धैर्यात्सिध्यन्ति पुरुषा नृप

ဤသန့်ရှင်းမှုကို လူသား၏ကြိုးပမ်းမှုမရှိဘဲ မရနိုင်။ စွမ်းရည်၊ ခိုင်မာသောဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် မတုန်မလှုပ်သတ္တိကြောင့်၊ အို မင်းကြီး၊ လူတို့သည် အောင်မြင်ကြသည်။

Verse 9

प्रमादात्तस्य लोभेन पतन्ति नरके ध्रुवम्

သို့သော် ပေါ့လျော့မှုနှင့် လောဘကြောင့် လူသည် မလွဲမသွေ နရကသို့ ကျရောက်သည်။

Verse 10

संनिरुध्येन्द्रियग्रामं यत्र यत्र वसेन्मुनिः । तत्र तत्र कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च

မုနိသည် အင်ဒြိယအစုကို ခိုင်မာစွာ ထိန်းချုပ်ပြီး နေထိုင်ရာ နေရာတိုင်းသည် ကုရုက္ခေတ္တရ၊ နိုင်မိရှ၊ ပုရှ္ကရ တို့ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်လာသည်။ စည်းကမ်းတကျနေထိုင်ခြင်းဖြင့် နေရာတိုင်းသည် တီရ္ထ (tīrtha) ဖြစ်လာသည်။

Verse 31

। अध्याय

အဓ္ဓာယ (အခန်းခွဲ အမှတ်အသား)