Adhyaya 30

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदोत्तरकूले तु दारुतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभाग तपस्तप्त्वा द्विजोत्तमः

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– နရ္မဒါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌ ဒါရု-တီရ္ထ ဟူသော အတုမရှိသည့် တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ကံကောင်းမြတ်သော ဒွိဇောတ္တမ (ဗြာဟ္မဏ) တစ်ပါးသည် တပဿာကျင့်၍ စိဒ္ဓိကို ရပြီး စိဒ္ဓ ဖြစ်လာ၏။

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कोऽसौ द्विजवरश्रेष्ठः सिद्धस्तत्र महामुने । दारुकेति सुतः कस्य एतन्मे वक्तुमर्हसि

ယုဓိဋ္ဌိရ မိန့်သည်– “အို မဟာမုနိ၊ ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓိရသော ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် မည်သူနည်း။ ‘ဒါရုက’ ဟူသည် မည်သူ၏ သားနည်း။ ကျေးဇူးပြု၍ ငါ့အား ပြောကြားပါ။”

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भार्गवे विपुले वंशे धीमतो देवशार्मणः । दारुर्नाम महाभागो वेदवेदाङ्गपारगः

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ကျယ်ပြန့်သော ဘာရ္ဂဝ မျိုးရိုး၌ ဒေဝရှာရ္မဏ ဟူသော ပညာရှိတစ်ပါး ရှိ၏။ သူ၏ မဟာဘဂ္ဂ သားတော်မှာ ဒါရု ဟူ၍ အမည်ရပြီး ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့၌ ပညာပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။

Verse 4

ब्रह्मचारी गृहस्थश्च वानप्रस्थो विधिक्रमात् । यतिधर्मविधानेन चचार विपुलतपः

သူသည် ဓမ္မ၏အစဉ်အလာအတိုင်း ပထမ ဘြဟ္မစာရီ၊ ထို့နောက် ဂೃಹಸ್ಥ၊ ထို့နောက် ဝါနပရಸ್ಥ အာရှ్రమများကို လိုက်နာခဲ့ပြီး၊ ယတိဓမ္မ၏စည်းကမ်းများအတိုင်း တပဿာကြီးမားစွာ ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 5

ध्यायन्वै स महादेवं निराहारो युधिष्ठिर । उवास तीर्थे तस्मिन् वै यावत्प्राणपरिक्षयम्

အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ သူသည် မဟာဒေဝကို သမาธိဖြင့် အာရုံပြုကာ အစာမစားဘဲ နေထိုင်၍ ထိုတီရ္ထ၌ အသက်ရှူသက်တမ်းကုန်ဆုံးသည့်အထိ တည်နေ하였다။

Verse 6

तस्य नाम्ना तु तत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्र स्नात्वा विधानेन अर्चयेत्पितृदेवताः

သူ၏နာမကြောင့် ထိုတီရ္ထသည် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားလာ하였다။ ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီးနောက် ပိတೃများနှင့် ဒေဝတော်များကို ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 7

सत्यवादी जितक्रोधः सर्वभूतहिते रतः । सर्वान्कामानवाप्नोति राजन्नत्रैव सवर्था

အမှန်တရားကို ပြောဆို၍ ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် အမြဲတမ်းစိတ်ထားသူသည်—အို မင်းကြီး—ဤနေရာ၌ပင် (ဤတီရ္ထ၏အာနုභာဝဖြင့်) ဆန္ဒအလုံးစုံကို နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 8

यः कुर्यादुपवासं च सत्यशौचपरायणः । सौत्रामणिफलं चास्य सम्भवत्यविचारितम्

အကြင်သူသည် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ပြုလုပ်၍ အမှန်တရားနှင့် သန့်ရှင်းမှု၌ တည်ကြည်နေပါက၊ ထိုသူအတွက် စောထြာမဏီ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးफलသည် မလွဲမသွေ၊ သံသယမရှိဘဲ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 9

ऋग्वेदजापी ऋग्वेदी साम वा सामपारगः । यजुर्वेदी यजुर्जप्त्वा लभते फलमुत्तमम्

သူသည် ရိဂ္ဝေဒကို ဂျပ်ရွတ်သူဖြစ်စေ၊ ရိဂ္ဝေဒကို သိမြင်သူဖြစ်စေ၊ သာမဝေဒင် သို့မဟုတ် သာမန်သီချင်းများ၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်စေ၊ ယဇုရဝေဒင်ဖြစ်စေ—မိမိ၏ ဝေဒကိုပင် ရွတ်ဖတ်ဂျပ်ခြင်းဖြင့် ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 10

प्राणांस्त्यजति यो मर्त्यस्तस्मिंस्तीर्थे विधानतः । अनिवर्तिका गतिस्तस्य इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

မည်သည့်လူသားမဆို ထိုတီရ္ထ၌ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း အသက်ရှုသက်ကို စွန့်လွှတ်ပါက၊ သူ၏ သွားရာလမ်းသည် ပြန်မလာရသော လမ်းဖြစ်သည်—ဤသို့ ရှင်ကရ (ရှီဝ) က မိန့်ကြား하였다။

Verse 30

। अध्याय

အခန်း။ (အခန်းခေါင်းစဉ်)