Adhyaya 29

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । कावेरीति च विख्याता त्रिषु लोकेषु सत्तम । माहात्म्यं श्रोतुमिच्छामि तस्या मार्कण्ड तत्त्वतः

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– အို သတ္တမ၊ ကာဝေရီဟု ခေါ်သော မြစ်သည် လောကသုံးပါး၌ ထင်ရှားကျော်ကြား၏။ အို မာရ္ကဏ္ဍေယ၊ သူမ၏ မဟာတ్మျကို အမှန်တရားအရ နားထောင်လိုပါသည်။

Verse 2

कीदृशं दर्शनं तस्याः फलं स्पर्शेऽथवा विभो । स्नाने जाप्येऽथवा दान उपवासे तथा मुने

အို အင်အားကြီးသော သခင်၊ သူမကို မြင်ရုံသာဖြင့် သို့မဟုတ် ထိတွေ့ရုံဖြင့် ရရှိသော ကုသိုလ်အကျိုးသည် မည်သို့နည်း။ ထို့ပြင် အို မုနိ၊ သန့်ရှင်းရေချိုးခြင်း၊ ဇပ (မန္တရား) ရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်းနှင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) တို့၏ အကျိုးသည် အဘယ်နည်း။

Verse 3

कथयस्व महाभाग कावेरीसङ्गमे फलम् । धर्मः श्रुतोऽथ दृष्टो वा कथितो वा कृतोऽपि वा

အို မဟာဘဂါ၊ ကာဝေရီမြစ်၏ ဆုံရာ (သင်္ဂမ) တွင် ရရှိသော အကျိုးကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ ဓမ္မကို ရုံသာ ကြားရခြင်း၊ သို့မဟုတ် မြင်ရခြင်း၊ သို့မဟုတ် ပြောဆိုရခြင်း၊ သို့မဟုတ် လက်တွေ့ကျင့်သုံးရခြင်းပင်—

Verse 4

अनुमोदितो वा विप्रेन्द्र पुनातीति श्रुतं मया । यथा धर्मप्रसङ्गे तु मुने धर्मोऽपि जायते

—သို့မဟုတ် အနုမောဒနာ (ကောင်းမှုကို ဝမ်းမြောက်ထောက်ခံခြင်း) သာ ပြုလျှင်ပင်၊ အို ဗိပရိန္ဒြ၊ သန့်စင်ပေးသည်ဟု ကျွန်ုပ် ကြားဖူးသည်။ အကြောင်းမူကား အို မုနိ၊ ဓမ္မအကြောင်း ဆွေးနွေး၍ ဆက်နွယ်ရာတွင် နှလုံးသားထဲ၌ ဓမ္မသည် ကိုယ်တိုင် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 5

स्वर्गश्च नरकश्चैव इत्येवं वैदिकी श्रुतिः

“ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ငရဲ” ဟူသကဲ့သို့—ဝေဒသြတိ (Śruti) သည် အမှန်တကယ် ကြေညာထားသည်။

Verse 6

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधु साधु महाभाग यत्पृष्टोऽहं त्वयाधुना । शृणुष्वैकमना भूत्वा कावेरीफलमुत्तमम्

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ အို မဟာဘဂါ၊ ယခု သင်က ငါ့အား မေးမြန်းသည်မှာ သင့်တော်လှသည်။ စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်း၍ နားထောင်လော့—ကာဝေရီက ပေးအပ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးများကို။

Verse 7

अस्ति यक्षो महासत्त्वः कुबेरोनाम विश्रुतः । सोऽपि तीर्थप्रभावेन राजन्यक्षाधिपोऽभवत्

ကူဗေရဟု နာမည်ကျော်ကြားသော မဟာသတ္တဝါ ယက္ခတစ်ပါး ရှိ၏။ အရှင်မင်းကြီး၊ တီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူပင် ယက္ခတို့၏ အධိပတိ ဖြစ်လာ၏။

Verse 8

तच्छृणुष्व विधानेन भक्त्या परमया नृप । सिद्धिं प्राप्तो महाभाग कावेरीसङ्गमेन तु

ထို့ကြောင့် အရှင်မင်းကြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် နည်းလမ်းမှန်ကန်သည့် အစီအစဉ်ကို နားထောင်ပါ။ မဟာဘဂ္ဂ၊ (ကူဗေရ) သည် ကာဝေရီမြစ်ဆုံရာကြောင့် အမှန်တကယ် စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့၏။

Verse 9

कावेर्या नर्मदायास्तु सङ्गमे लोकविश्रुते । तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा कुबेरः सत्यविक्रमः

ကမ္ဘာကျော် ကာဝေရီနှင့် နရ္မဒါ မြစ်ဆုံရာ၌၊ သတ္တိမှန်ကန်သော ကူဗေရသည် ထိုနေရာတွင် ရေချိုးကာ သန့်ရှင်းသွားပြီး သာသနာရေး အနုဋ္ဌာန်အတွက် ပြင်ဆင်လေ၏။

Verse 10

विधिवन्नियमं कृत्वा शास्त्रयुक्त्या नरोत्तम । आराधयन्महादेवमेकचित्तः सनातनम्

အို လူမြတ်၊ နည်းလမ်းမှန်ကန်၍ သာသနာကျမ်းနှင့် ကိုက်ညီသည့် နိယမကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ တစ်စိတ်တစ်လုံးဖြင့် အနန္တ မဟာဒေဝကို အာရာဓနာပြုလေ၏။

Verse 11

एकाहारो वसन्मासं तथा षष्ठाह्नकालिकः । पक्षोपवासी न्यवसत्कंचित्कालं नृपोत्तम

အို မင်းမြတ်၊ တစ်လပတ်လုံး သူသည် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်၍ နေထိုင်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ခြောက်ရက်တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ပြီး၊ အချိန်အနည်းငယ် 동안 ပက္ခဥပဝါသ (နှစ်ပတ်စာ) ဝတ်ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။

Verse 12

मूलशाकफलैश्चान्यं कालं नयति बुद्धिमान् । किंचित्कालं वसंस्तत्र तीर्थे शैवालभोजनः

ပညာရှိသူသည် အမြစ်၊ အရွက်ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးတို့ကိုသာ စားသုံးကာ အချိန်ကို ဆက်လက်ဖြတ်သန်း하였다။ အချိန်အနည်းငယ် ထိုတီရ္ထ၌ နေထိုင်စဉ် ရေမြက်(အယ်လ်ဂျီ)ကိုပင် အာဟာရအဖြစ် မှီခို၍ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။

Verse 13

पराकेणानयत्कालं कृच्छ्रेणापि च मानद । चान्द्रायणेन चाप्यन्यमन्यं वाय्वम्बुभोजनः

အို မာနကိုပေးသူ၊ သူသည် ပါရာကာဝရတ်နှင့် ကೃစ္ဆရ တပသျာတို့ဖြင့်လည်း အချိန်ကို ဖြတ်သန်း하였다။ အခြားအခါများတွင် ချန္ဒြာယဏ ဝရတ်ကို ထိန်းကာ လေနှင့် ရေကိုသာ အာဟာရအဖြစ် မှီခို၍ နေထိုင်하였다။

Verse 14

एवं तत्र नरश्रेष्ठ कामरागविवर्जितः । स्थितो वर्षशतं साग्रं कर्षयन्स्वं तथा वपुः

ဤသို့ပင်၊ အို လူတို့အထွဋ်အမြတ်၊ ကာမနှင့် ရာဂကင်းစင်၍ သူသည် ထိုနေရာ၌ နှစ်တစ်ရာပြည့်နှင့် ထို့ထက်ပို၍ တည်နေခဲ့ပြီး တပသျာဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိန်ပါးစေ하였다။

Verse 15

ततो वर्षशतस्यान्ते देवदेवो महेश्वरः । तुष्टस्तु परया भक्त्या तमुवाच हसन्निव

ထို့နောက် နှစ်တစ်ရာ၏ အဆုံးတွင်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟေရှဝရသည် သူ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိကြောင့် ပီတိဖြစ်၍၊ ပြုံးရယ်သကဲ့သို့ သူ့အား မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 16

भोभो यक्ष महासत्त्व वरं वरय सुव्रत । परितुष्टोऽस्मि ते भक्त्या तव दास्ये यथेप्सितम्

“ဟေ ဟေ ယက္ခ မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသူ၊ သုဝရတ်ရှိသူ၊ အလိုရှိသော ဝရကို ရွေးချယ်လော့။ သင်၏ ဘက္တိကြောင့် ငါ အလွန်ပီတိဖြစ်၏; သင်လိုသမျှကို ငါ ပေးအပ်မည်။”

Verse 17

यक्ष उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश उमया सह शङ्कर । अद्यप्रभृति सर्वेषां यक्षाणामधिपो भवे

ယက္ခက ဆိုသည်– “အို နတ်တို့၏အရှင် ဒေဝေရှ၊ အို ရှင်ကရ၊ ဥမာနှင့်အတူ သင်နှစ်သက်ပါက—ယနေ့မှစ၍ ယက္ခတို့အားလုံး၏ အဓိပတိအဖြစ် ကျွန်ုပ်ကို ခန့်အပ်ပေးပါ။”

Verse 18

अक्षयश्चाव्ययश्चैव तव भक्तिपुरःसरः । धर्मे मतिं च मे नित्यं ददस्व परमेश्वर

“ကျွန်ုပ်သည် မကုန်ခန်း မပျက်ယွင်းသူ ဖြစ်ပါစေ၊ သင့်အပေါ် ဘက္တိကို အရှေ့တန်းထားပါစေ; အို ပရမေရှဝရ၊ ဓမ္မသို့ မနက်မပြတ် စိတ်ဓာတ်ညွှန်လမ်းမှုကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားပါ။”

Verse 19

ईश्वर उवाच । यत्त्वया प्रार्थितं सर्वं फलं धर्मस्य तत्तथा । इत्येवमुक्त्वा तं तत्र जगामादर्शनं हरः

ဣရှဝရက မိန့်တော်မူသည်– “သင်တောင်းခံသမျှ—ဓမ္မ၏ ပြည့်စုံသော အကျိုးफल—အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။” ထိုသို့ မိန့်ပြီးနောက် ဟရ (ရှီဝ) သည် ထိုနေရာ၌ပင် မျက်စိမှောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 20

सोऽपि स्नात्वा विधानेन संतर्प्य पितृदेवताः । आमन्त्रयित्वा तत्तीर्थं कृतार्थश्च गृहं ययौ

သူလည်း သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ရေချိုးပြီး၊ ပိတೃဒေဝတားတို့အား တർပဏ (tarpaṇa) ဖြင့် ကျေနပ်စေကာ၊ ထိုတီရ္ထကို နှုတ်ဆက်ခွင့်တောင်းပြီး၊ ရည်မှန်းချက်ပြည့်စုံသဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်သွား하였다။

Verse 21

पूजितस्तत्र यक्षैस्तु सोऽभिषिक्तो विधानतः । चकार विपुलं तत्र राज्यमीप्सितमुत्तमम्

ထိုနေရာ၌ ယက္ခတို့က သူကို ပူဇော်ကာ ဝိဓိအတိုင်း အဘိသေက (abhiṣeka) ဖြင့် အဘိသိက္တ လုပ်ပေးကြ၏; ထို့နောက် သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် မိမိအလိုရှိခဲ့သော ကျယ်ဝန်းမြတ်သော နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်하였다။

Verse 22

तत्र चान्ये सुराः सिद्धा यक्षगन्धर्वकिंनराः । गणाश्चाप्सरसां तत्र ऋषयश्च तथानघ

ထိုနေရာ၌ အခြားသော ဒေဝတားများနှင့် စိဒ္ဓများ၊ ယက္ခ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ကိန္နရတို့လည်း ရှိကြ၏။ အပ္စရာတို့၏ အစုအဝေးများနှင့် ရှိသီတို့လည်း ရှိကြ၏၊ အပြစ်ကင်းသူရေ။

Verse 23

कावेरीसङ्गमं तेन सर्वपापहरं विदुः । स्वर्गाणामपि सर्वेषां द्वारमेतद्युधिष्ठिर

ထို့ကြောင့် ကာဝေရီမြစ်၏ ဆုံရာ (သင်္ဂမ) ကို အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသောနေရာဟု သိကြ၏။ ယုဓိဋ္ဌိရရေ၊ ဤနေရာသည် ကောင်းကင်ဘုံအားလုံးသို့ ဝင်ပေါက်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 24

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । कावेरीसङ्गमे स्नात्वा यैर्दत्तं हि तिलोदकम्

သူတို့သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူများ၊ မဟာအတ္မာများပင် ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အမှန်တကယ် အဓိပ္ပါယ်ပြည့်စုံ၏—ကာဝေရီသင်္ဂမ၌ ရေချိုးပြီးနောက် တီလိုဒက (နှမ်းရေ) ကို ဒါန/ပူဇော်အဖြစ် ဆက်ကပ်သူတို့ပင်။

Verse 25

दश पूर्वे परे तात मातृतः पितृतस्तथा । पितरः पितामहास्तेन उद्धृता नरकार्णवात्

ချစ်သားရေ၊ မိခင်ဘက်နှင့် ဖခင်ဘက် နှစ်ဖက်လုံးတွင်—အရင်က မျိုးဆက် ၁၀ ဆက်နှင့် နောက်က မျိုးဆက် ၁၀ ဆက်—ပိတೃများနှင့် ပိတာမဟာများသည် ထိုကောင်းမှုကြောင့် နရကသမုဒ္ဒရာမှ ကယ်တင်မြှောက်တင်ခံရ၏။

Verse 26

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नायीत मानवः । अर्चयेदीश्वरं देवं यदीच्छेच्छाश्वतीं गतिम्

ထို့ကြောင့် လူသည် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသင့်၏။ ထို့ပြင် အရှင်ဣශ්ဝရ ဒေဝကို ပူဇော်အာရ္ဍနာ ပြုသင့်၏—အမြဲတမ်းတည်မြဲသော လမ်းကြောင်းကို လိုလားပါက။

Verse 27

कावेरीसङ्गमे राजन्स्नानदानार्चनं नरैः । कृतं भक्त्या नरश्रेष्ठ अश्वमेधाधिकं फलम्

အို မင်းကြီး၊ ကာဝေရီမြစ်ဆုံရာ၌ လူတို့က ဘက္တိဖြင့် ပြုသော ရေချိုးပူဇော်ခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်းနှင့် အာရ္ချနာပူဇော်ခြင်းတို့သည်—အို လူမြတ်—အශ්ဝမేఓဓ ယဇ్ఞထက်ပင် ပိုမိုမြင့်သော ကုသိုလ်ဖလကို ပေး၏။

Verse 28

होमेन चाक्षयः स्वर्गो जपादायुर्विवर्धते । ध्यानतो नित्यमायाति पदं शिवकलात्मकम्

ဟောမပြုခြင်းဖြင့် မပျက်မယွင်းသော ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိ၏; ဇပပြုခြင်းဖြင့် အသက်တမ်း တိုး၏; သမาธိ(ဓ്യာန)ဖြင့်လည်း နిత్యတရားအဖြစ် ရှိဝကလာတန်ခိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းသော သီဝပဒကို အစဉ်ရောက်၏။

Verse 29

। अध्याय

အဓ္ဓာယ — အခန်းခေါင်းစဉ်ကို ညွှန်ပြသော အမှတ်အသား။

Verse 30

अनाशकं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । तस्य पुण्यफलं यद्वै तच्छृणुष्व नरोत्तम

အို လူတို့၏အရှင် မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထ၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုသူ မည်သူမဆို—အို လူမြတ်—ထိုမှ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလာသော ကုသိုလ်ဖလကို နားထောင်လော့။

Verse 31

गन्धर्वाप्सरःसंकीर्णे विमाने सूर्यसन्निभे । वीज्यमानो वरस्त्रीभिर्दैवतैः सह मोदते

နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ကောင်းကင်ဗိမာန်၌ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့ ပြည့်နှက်လျက်၊ မြတ်သော မိန်းမတို့က ပန်ကာဖြင့် လေညှင်းပေးနေစဉ်၊ သူသည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။

Verse 32

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च । क्रीडते रुद्रलोकस्थस्तदन्ते भुवि चागतः

နှစ်ခြောက်သောင်းနှင့် ထပ်မံနှစ်ခြောက်ထောင်တိုင်အောင် သူသည် ရုဒ္ဒရလောက၌ ကစားပျော်ရွှင်နေ၏။ ထိုကာလကုန်ဆုံးသော် မြေပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်လာ၏။

Verse 33

भोगवान्दानशीलश्च जायते पृथिवीपतिः । आधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

သူသည် မြေကြီး၏ အရှင်ဘုရင်အဖြစ် မွေးဖွားလာ၏—စည်းစိမ်ပြည့်စုံ၍ ဒါနပြုခြင်း၌ ရင်ခုန်သူ။ စိုးရိမ်ပူဆွေးမှုကင်းလွတ်ကာ ဆောင်းဦးတစ်ရာတိုင်အောင် အသက်ရှင်၏။

Verse 34

एवं गुणगणाकीर्णा कावेरी सा सरिन्नृप । त्रिषु लोकेषु विख्याता नर्मदासङ्गमे सदा

ဤသို့ပင် မင်းမြတ်ရေ၊ ကာဝေရီမြစ်သည် ဂုဏ်သတ္တိအစုအဝေးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ နရမဒါနှင့် ဆုံရာ၌ သုံးလောကလုံးတွင် အမြဲကျော်ကြား၏။

Verse 35

जितवाक्कायचित्ताश्च ध्येयध्यानरतास्तथा । कावेरीसङ्गमे तात तेऽपि मोक्षमवाप्नुयुः

ထိုသူတို့လည်း—စကား၊ ကိုယ်၊ စိတ်ကို အနိုင်ယူပြီး အာရုံတည်ခြင်းနှင့် သမาธိ၌ ပျော်မွေ့သူများ—အချစ်ရေ၊ ကာဝေရီဆုံရာ၌ မောက္ခကို ရရှိကြ၏။

Verse 36

शृणु तेऽन्यत्प्रवक्ष्यामि आश्चर्यं नृपसत्तम । त्रिषु लोकेषु का त्वन्या दृश्यते सरिता समा

နားထောင်ပါ မင်းတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးဘုရင်ရေ၊ ယခု အံ့ဩဖွယ်တစ်ပါးကို ပြောမည်။ သုံးလောက၌ သူမနှင့် တူညီသော မြစ်တစ်စင်းတောင် မည်သည်ရှိသနည်း?

Verse 37

लब्धं यैर्नर्मदातोयं ये च कुर्युः प्रदक्षिणम् । ये पिबन्ति जलं तत्र ते पुण्या नात्र संशयः

နရမဒါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော ရေကို ရရှိသူတို့၊ ထိုနေရာ၌ ပရဒက္ခိဏာ (ဝိုင်းလှည့်ပူဇော်) ပြုသူတို့၊ ထိုနေရာ၏ ရေကို သောက်သူတို့—ထိုသူတို့သည် အမှန်တကယ် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသူများ ဖြစ်ကြသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 38

न तेषां सन्ततिच्छेदो दश जन्मानि पञ्च च । तेषां पापं विलीयेत हिमं सूर्योदये यथा

ထိုသူတို့အတွက် မျိုးဆက်မပြတ်တောက်ခြင်းသည် ဆယ့်ငါးဘဝတိုင် မဖြစ်ပေါ်ဘဲ၊ အပြစ်တို့သည် နေထွက်ချိန်၌ နှင်းခဲပျော်သကဲ့သို့ ပျော်လျက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 39

गङ्गायमुनसङ्गे वै यत्फलं लभते नरः । तत्फलं लभते मर्त्यः कावेरीस्नानमाचरन्

ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ၏ သန့်ရှင်းသော ဆုံရာ၌ လူသည် ရရှိသော ဓမ္မဖလအကျိုးသည် မည်သို့ရှိသနည်း၊ ထိုအကျိုးတူကိုပင် မရဏလောက၏ လူသားသည် ကာဝေရီမြစ်၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးကာ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 40

भौमे तु भूतजायोगे व्यतीपाते च संक्रमे । राहुसोमसमायोगे तदेवाष्टगुणं स्मृतम्

သို့ရာတွင် အင်္ဂါနေ့ဖြစ်သောအခါ၊ ဘူတဇာ-ယောဂ၊ ဗျတီပာတ၊ သင်္ကရာန္တိ (နေ၏ ရာသီကူးပြောင်းမှု) သို့မဟုတ် ရာဟုနှင့် လ၏ ဆုံစည်းမှု ဖြစ်သောအခါ—ထိုကုသိုလ်တူညီသော်လည်း အရှစ်ဆတိုးပွားသည်ဟု သမ္မတထားကြသည်။

Verse 41

अशीतिश्च यवाः प्रोक्ता गङ्गायामुनसङ्गमे । कावेरीनर्मदायोगे तदेवाष्टगुणं स्मृतम्

ဂင်္ဂါ–ယမုနာ ဆုံရာ၌ ယဝ (ဂျော်) အတိုင်းအတာ ရှစ်ဆယ်ကို ပူဇော်ရန် ဟောထားသည်။ ကာဝေရီ–နရမဒါ ဆုံရာ၌မူ ထိုတူညီသော ကုသိုလ်သည် အရှစ်ဆ ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 42

गङ्गा षष्टिसहस्रैस्तु क्षेत्रपालैः प्रपूज्यते । तदर्धैरन्यतीर्थानि रक्षन्ते नात्र संशयः

ဂင်္ဂါမြစ်ကို သန့်ရှင်းသောကွင်း၏ က္ෂೇತ್ರပာလ အကာအကွယ်ရှင် ခြောက်သောင်းတို့က ဂုဏ်ပြုဘုရားပူဇော်ကြသည်။ အခြားတီရ္ထများကိုတော့ ထိုအရေအတွက်၏ တစ်ဝက်ဖြင့် ကာကွယ်ကြသည်—သံသယမရှိ။

Verse 43

अमरेश्वरे तु सरितां ये योगाः परिकीर्तिताः । ते त्वशीतिसहस्रैस्तु क्षेत्रपालैस्तु रक्षिताः

သို့သော် အမရေရှ္ဝရ၌ ကြေညာကာ ချီးမွမ်းထားသော မြစ်ဆုံရာများကို က္ෂેત્રပာလ အကာအကွယ်ရှင် ရှစ်သောင်းတို့က စောင့်ရှောက်ကာကွယ်ကြသည်။

Verse 44

तथामरेश्वरे याम्ये लिङ्गं वै चपलेश्वरम् । द्वितीयं चण्डहस्ताख्यं द्वे लिङ्गे तीर्थरक्षके

ထို့အတူ အမရေရှ္ဝရ၏ တောင်ဘက်၌ စပလေရှ္ဝရ ဟုခေါ်သော လိင်္ဂတစ်ဆူ ရှိ၏။ ဒုတိယမှာ စဏ္ဍဟස්တ ဟုအမည်ရ—ဤလိင်္ဂနှစ်ဆူသည် တီရ္ထကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 45

शिवेन स्थापिते पूर्वं कावेर्याद्यभिरक्षके । लक्षेण रक्षिता देवी नर्मदा बहुकल्पगा

ယခင်က သီဝက ကာဝေရီမှ စ၍ အကာအကွယ်ရှင်များကို စောင့်ရှောက်သူအဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ကပ္ပများစွာတိုင်တိုင် စီးဆင်းနေသော နတ်မ နర్మဒါကို အကာအကွယ်ရှင် တစ်သိန်းက ကာကွယ်ထားသည်။

Verse 46

धनुषां षष्ट्यभियुतैः पुरुषैरीशयोजितैः । ॐ कारशतसाहस्रैः पर्वतश्चाभिरक्षितः

ထိုတောင်တန်းကိုလည်း အရှင်က ခန့်အပ်ထားသော လူပုဂ္ဂိုလ်များက မြားလက်နက် ဓနု ၆၀ ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ကာကွယ်ထားသည်။ ထို့ပြင် ပ္ရဏဝ၏ သန့်ရှင်းသော တည်ရှိမှုဖြစ်သည့် အိုံကာရ အလွန်များစွာ (သိန်းချီ) ကလည်း စောင့်ရှောက်သည်။

Verse 47

अन्यदेशकृतं पापमस्मिन् क्षेत्रे विनश्यति । अस्मिंस्तीर्थे कृतं पापं वज्रलेपो भविष्यति

အခြားဒေသများတွင် ပြုလုပ်သော အပြစ်သည် ဤပုဏ္ဏိယ က్షೇತ್ರ၌ ပျောက်ကွယ်သော်လည်း၊ ဤတီရ္ထ၌ပင် ပြုသော အပြစ်သည် “ဝဇ္ရ-လေပ” ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ စိန်အလွှာတင်သကဲ့သို့ ခက်ခဲစွာသာ ဖယ်ရှားနိုင်ပြီး အကျိုးဆက်လည်း ရေရှည်တည်တံ့၏။

Verse 48

एषा ते कथिता तात कावेरी सरितां वरा । रुद्रदेहसमुत्पन्ना तेन पुण्या सरिद्वरा

ချစ်သားရေ၊ မြစ်များအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ကာဝေရီအကြောင်းကို ငါသည် သင်အား ပြောပြပြီးပြီ။ ရုဒ္ရ၏ ကိုယ်တော်မှ ပေါ်ထွန်းလာသဖြင့် ထိုမြစ်သည် အလွန်ပုဏ္ဏိယမြတ်၍ သန့်ရှင်းသော သရစ်များအနက် အထွတ်အထိပ် ဖြစ်၏။