Adhyaya 26

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । जालेश्वरेऽपि यत्प्रोक्तं त्वया पूर्वं द्विजोत्तम । तत्कथं तु भवेत्पुण्यमृषिसिद्धनिषेवितम्

ယုဓိဋ္ဌိရ မေးလျှောက်သည်– အို ဒွိဇိုတ္တမ၊ ဂျာလေရှ္ဝရ အကြောင်းကို သင် ယခင်က မိန့်ကြားခဲ့သည်အတိုင်း၊ ရှင်ရသီနှင့် သိဒ္ဓတို့ လာရောက်မှီခိုသည့် ထိုတီရ္ထ၏ ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) သည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။

Verse 2

श्रीमार्कण्डेय उवाच । जालेश्वरात्परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । तस्योत्पत्तिं कथयतः शृणु त्वं पाण्डुनन्दन

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ဇာလေရှွရထက် မြတ်သော တီရ္ထ မရှိခဲ့၊ မရှိလာမည်လည်း မဟုတ်။ ပাণ্ডု၏သားရေ၊ ၎င်း၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို ငါပြောမည်၊ နားထောင်လော့။

Verse 3

पुरा ऋषिगणाः सर्वे सेन्द्राश्चैव मरुद्गणाः । तापिता असुरैः सर्वैः क्षयं नीता ह्यनेकशः

ရှေးကာလ၌ ရှိသမျှ ရိရှီအစုအဖွဲ့တို့သည် အိန္ဒြာနှင့် မရုတ်တပ်စုတို့နှင့်အတူ အဆုရတို့က နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်း၍ နည်းမျိုးစုံဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေခံရသည်။

Verse 4

बाणासुरप्रभृतिभिर्जम्भशुम्भपुरोगमैः । वध्यमाना ह्यनेकैश्च ब्रह्माणं शरणं गताः

ဗာဏာဆုရတို့က စတင်၍ ဇမ္ဘ၊ သုမ္ဘတို့ ဦးဆောင်သည့် အများအပြားက တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ကြသဖြင့် ဒေဝတားတို့သည် ဘြဟ္မာထံသို့ အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံသွားကြသည်။

Verse 5

विमानैः पर्वताकारैर्हयैश्चैव गजोपमैः । स्यन्दनैर्नगराकारैः सिंहशार्दूलयोजितैः

သူတို့သည် တောင်တန်းသဖွယ် ကြီးမားသော ဝိမာနများ၊ ဆင်တူသော မြင်းများနှင့်၊ မြို့တော်သဖွယ် ရထားများဖြင့် လာကြပြီး၊ ထိုရထားတို့ကို ခြင်္သေ့နှင့် ကျားတို့က ဆွဲယုတ်ထားသည်။

Verse 6

कच्छपैर्मकरैश्चान्ये जग्मुरन्ये पदातयः । प्राप्य ते परमं स्थानमशक्यं यदधार्मिकैः

အချို့က ကচ্ছပနှင့် မကရပေါ် စီးနင်းသွားကြ၍၊ အချို့ကတော့ ခြေလျင်သွားကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် အဓမ္မပြုသူတို့ မရောက်နိုင်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 7

दृष्ट्वा पद्मोद्भवं देवं सर्वलोकस्य शङ्करम् । ते सर्वे तत्र गत्वा तु स्तुतिं चक्रुः समाहिताः

ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘုရား—လောကအားလုံး၏ ကျေးဇူးရှင် ရှင်ကရ—ကို မြင်ပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ထိုနေရာသို့ သွားကာ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ချီးမွမ်းသီချင်းများကို ရွတ်ဆိုကြသည်။

Verse 8

देवा ऊचुः । जयामेय जयाभेद जय सम्भूतिकारक । पद्मयोने सुरश्रेष्ठ त्वां वयं शरणं गताः

ဒေဝများက ဆိုကြသည်—“အောင်မြင်ပါစေ၊ အနိုင်မရနိုင်သော အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ၊ ပေါ်ထွန်းမှုအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်! ကြာပန်းယောနိ၊ ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ အရိပ်အာရုံသို့ ခိုလှုံလာပါပြီ။”

Verse 9

तच्छ्रुत्वा तु वचो देवो देवानां भावितात्मनाम् । मेघगम्भीरया वाचा प्रत्युवाच पितामहः

စိတ်ကို ပြုစုပြီးသား ဒေဝများ၏ စကားကို ကြားသော် ပိတာမဟာသည် မိုးတိမ်ကြီးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 10

किं वो ह्यागमनं देवाः सर्वेषां च विवर्णता । केनावमानिताः सर्वे शीघ्रं कथयतामराः

“ဒေဝတို့၊ သင်တို့ ဘာကြောင့် လာကြသနည်း၊ ထို့ပြင် သင်တို့အားလုံး မျက်နှာအရောင် ဖျော့နေသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ မည်သူက သင်တို့အားလုံးကို အရှက်ခွဲသနည်း။ အမရတို့၊ အမြန် ပြောကြလော့။”

Verse 11

देवा ऊचुः । बाणो नाम महावीर्यो दानवो बलदर्पितः । तेनास्माकं हृतं सर्वं धनरत्नैर्वियोजिताः

ဒေဝများက ဆိုကြသည်—“ဘဏာဟု အမည်ရသော ဒါနဝတစ်ဦးရှိသည်၊ မဟာသူရဲကောင်းဖြစ်ပြီး အင်အား၏ မာန်မာနကြောင့် မူးယစ်နေသူ။ သူက ကျွန်ုပ်တို့၏ အရာအားလုံးကို လုယူသွား၍ ငွေကြေးနှင့် ရတနာများမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကင်းကွာစေခဲ့သည်။”

Verse 12

देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः । चिन्तयामास देवेशस्तस्य नाशाय या क्रिया

နတ်တို့၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ လောကတို့၏ ပိတမဟာ ဘြဟ္မာသည် သူ၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေမည့် အရေးအရာ မည်သို့ရှိမည်ကို စဉ်းစားတော်မူ၏။

Verse 13

अवध्यो दानवः पापः सर्वेषां वै दिवौकसाम् । मुक्त्वा तु शङ्करं देवं न मया न च विष्णुना

“အပြစ်ပြုသော ဒာနဝသည် ကောင်းကင်နေ နတ်တို့အားလုံးအတွက် မသတ်နိုင်သူ ဖြစ်၏။ ရှင်ကရာ (သင်္ကရ) ကို မလွဲ၍ သူကို မငါလည်း မသတ်နိုင်၊ မဗိဿဏုလည်း မသတ်နိုင်။”

Verse 14

तत्रैव सर्वे गच्छामो यत्र देवो महेश्वरः । स गतिश्चैव सर्वेषां विद्यतेऽन्यो न कश्चन

အခုတင်ပဲ အားလုံးအတူတကွ မဟေရှ္ဝရ နတ်သခင် တည်ရှိရာသို့ သွားကြစို့။ သူတော်တည်းသာ အားလုံး၏ တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာနှင့် အဆုံးသတ်ဂတိ ဖြစ်ပြီး၊ သူ့အပြင် အခြားဂတိ မရှိ။

Verse 15

एवमुक्त्वा सुरैः सर्वैर्ब्रह्मा वेदविदांवरः । ब्राह्मणैः सह विद्वद्भिरतो यत्र महेश्वरः

ဤသို့ နတ်အားလုံးကို မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ ဝေဒကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဘြဟ္မာသည် ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏများနှင့်အတူ မဟေရှ္ဝရ ရှိရာအရပ်သို့ ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 16

स्तुतिभिश्च सुपुष्टाभिस्तुष्टाव परमेश्वरम्

ထို့နောက် စီစဉ်ကောင်းမွန်၍ အာနုභာဝပြည့်ဝသော စတုတိများဖြင့် သူတို့သည် ပရမေရှ္ဝရကို ချီးမွမ်းတော်မူကြ၏။

Verse 17

देवा ऊचुः । जय त्वं देवदेवेश जयोमार्धशरीरधृक् । वृषासन महाबाहो शशाङ्ककृतभूषण

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်– ဒေဝတို့၏ ဒေဝရှင်၊ အောင်မြင်ပါစေ။ ဥမာကို ကိုယ်တစ်ဝက်အဖြစ် ဆောင်ထားသော အရှင်၊ အောင်မြင်ပါစေ။ နွားစီးတော် မဟာဗာဟု၊ လကို အလှဆင်အဖြစ် ထားတော်မူသော အရှင်!

Verse 18

नमः शूलाग्रहस्ताय नमः खट्वाङ्गधारिणे । जय भूतपते देव दक्षयज्ञविनाशन

သုံးမြှားတံ၏ အစွန်ကို လက်တွင် ကိုင်တော်မူသော အရှင်အား နမော; ခတ်ဝါင်ဂကို ဆောင်တော်မူသော အရှင်အား နမော။ ဘူတပတိ ဒေဝ၊ ဒက္ခယဇ္ဉာကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်၊ အောင်မြင်ပါစေ!

Verse 19

पञ्चाक्षर नमो देव पञ्चभूतात्मविग्रह । पञ्चवक्त्रमयेशान वेदैस्त्वं तु प्रगीयसे

အက္ခရာငါးလုံးပါ ‘နမಃ’ မန္တရဖြင့်၊ ဒေဝ၊ သင့်အား နမောပြုပါ၏—သင့်ရုပ်ကာယသည် မဟာဘူတ ငါးပါး၏ အတ္တမန်တရားတည်း။ ဣရှာန၊ မျက်နှာငါးပါးအဖြစ် ထင်ရှားတော်မူ၍ ဝေဒများ၌ သင့်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုကြ၏။

Verse 20

सृष्टिपालनसंहारांस्त्वं सदा कुरुषे नमः । अष्टमूर्ते स्मरहर स्मर सत्यं यथा स्तुतः

ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သိမ်းခြင်းကို အမြဲပြုတော်မူသော အရှင်အား နမော။ အရှ်ဋမူရတိ၊ စမရဟရ (ကာမကို ဖျက်ဆီးသူ)၊ သင်သည် အမှန်တရားဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆုတောင်းကိုလည်း အမှန်ဟု သတိရတော်မူပါ။

Verse 21

पञ्चात्मिका तनुर्देव ब्राह्मणैस्ते प्रगीयते । सद्यो वामे तथाघोरे ईशो तत्पुरुषे तथा

ဒေဝ၊ သင့်တနုသည် ပဉ္စာတ္မိက (အနှစ်သာရငါးပါး) ဟု ဘြာဟ္မဏများက သီဆိုကြ၏—စဒ္ယောဇာတ၊ ဝါမ၊ အဃောရ၊ ဣရှ၊ ထို့ပြင် တတ္ပုရုရှ။

Verse 22

हेमजाले सुविस्तीर्णे हंसवत्कूजसे हर । एवं स्तुतो मुनिगणैर्ब्रह्माद्यैश्च सुरासुरैः

ဟေ ဟရ (ရှီဝ)၊ ကျယ်ပြန့်သော ရွှေကွန်ယက်အတွင်း၌ သင်သည် ဟင်္သာကဲ့သို့ ချိုမြိန်စွာ ကူးညံ့သံထွက်၏။ ထိုသို့ မုနိအစုအဝေး၊ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားများ၊ ဒေဝနှင့် အဆုရတို့ကလည်း သင့်ကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 23

प्रहृष्टः सुमना भूत्वा सुरसङ्घानुवाच ह

ဝမ်းမြောက်၍ စိတ်နှလုံးကရုဏာပြည့်ဝသဖြင့်၊ ထို့နောက် စုဝေးနေသော ဒေဝအစုအဝေးအား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 24

ईश्वर उवाच । स्वागतं देवविप्राणां सुप्रभाताद्य शर्वरी । किं कुर्मो वदत क्षिप्रं कोऽन्यः सेव्यः सुरासुरैः

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်– “ကြိုဆိုပါ၏၊ ဒေဝတို့နှင့် ဗြာဟ္မဏ-မုနိတို့။ ဤညသည် ယခု မင်္ဂလာအရုဏ်သို့ ပြောင်းလဲလာပြီ။ အမြန်ပြောကြ—ငါတို့ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ ဒေဝနှင့် အဆုရတို့က အားကိုးရာနှင့် ပူဇော်ဝန်ဆောင်ရာအဖြစ် ရှာဖွေရန် အခြားမည်သူရှိသနည်း?”

Verse 25

किं दुःखं को नु सन्तापः कुतो वो भयमागतम् । कथयध्वं महाभागाः कारणं यन्मनोगतम्

“ဤသည် ဘယ်လိုဒုက္ခနည်း။ ဘယ်လိုပူပန်နာကျင်မှု ပေါ်လာသနည်း။ သင်တို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် ဘယ်ကလာသနည်း။ ဟေ မဟာဘဂါတို့၊ စိတ်ထဲတွင် တင်နေသော အကြောင်းရင်းကို ပြောကြလော့။”

Verse 26

एवमुक्तास्तु रुद्रेण प्रत्यवोचन्सुरर्षभाः । स्वान्स्वान्देहान्दर्शयन्तो लज्जमाना अधोमुखाः

ရုဒြ မိန့်တော်မူသကဲ့သို့ ကြားပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့အနက် အကောင်းဆုံးတို့က ပြန်လည်ဖြေကြားကြ၏—ကိုယ်ကိုယ်တိုင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြသလျက်၊ ရှက်ကြောက်၍ မျက်နှာကို အောက်သို့ချထားကြသည်။

Verse 27

अस्ति घोरो महावीर्यो दानवो बलदर्पितः । बाणो नामेति विख्यातो यस्य तत्त्रिपुरं महत्

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ မဟာဗီရိယရှိသော ဒါနဝ တစ်ဦးရှိ၏။ မိမိအင်အား၏ မာနကြောင့် မူးယစ်နေသူဖြစ်ပြီး ‘ဗာဏ’ (Bāṇa) ဟူ၍ ကျော်ကြားသည်။ သူ၏ အလွန်ကြီးမားသော မြို့တော်ကို ‘ထရိပုရ’ (Tripura) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 28

तेन वै सुतपस्तप्तं दशवर्षशतानि हि । तस्य तुष्टोऽभवद्ब्रह्मा नियमेन दमेन च

သူသည် အမှန်တကယ် တစ်ထောင်နှစ်ပတ်လုံး ပြင်းထန်သော တပဿာကို ကျင့်ဆောင်하였다။ သူ၏ နိယမ (စည်းကမ်း) နှင့် ဒမ (အင်္ဒြိယသိမ်းဆည်းမှု) ကြောင့် ဗြဟ္မာ (Brahmā) သည် စိတ်တော်ကျ၍ သူ့ကို သဘောတူနှစ်သက်하였다။

Verse 29

पुराणि तान्यभेद्यानि ददौ कामगमानि वै । आयसं राजतं चैव सौवर्णं च तथापरम्

ဗြဟ္မာသည် သူ့အား ထိုမြို့တော်များကို ပေးအပ်တော်မူ၏—မဖောက်ဖျက်နိုင်သောအပြင် စိတ်ကြိုက်ရွေ့လျားနိုင်သည်။ တစ်မြို့သည် သံဖြင့်၊ တစ်မြို့သည် ငွေဖြင့်၊ နောက်တစ်မြို့သည် ရွှေဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 30

त्रिपुरं ब्रह्मणा सृष्टं भ्रमत्तत्कामगामि च । तस्यैव तु बलोत्कृष्टास्त्रिपुरे दानवाः स्थिताः

ထရိပုရသည် ဗြဟ္မာက ဖန်ဆင်းထားသော မြို့တော်ဖြစ်၍ လှည့်လည်သွားလာကာ စိတ်ကြိုက်ရွေ့လျားနိုင်သည်။ ထိုထရိပုရအတွင်း၌ သူ့၏ အင်အားထူးကဲသော ဒါနဝများ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 31

त्रैलोक्यं सकलं देव पीडयन्ति महासुराः । दण्डपाशासिशस्त्राणि अविकारे विकुर्वते । त्रिपुरं दानवैर्जुष्टं भ्रमत्तच्चक्रसंनिभम्

အို ဒေဝါ! မဟာအဆုရတို့သည် သုံးလောကလုံးကို နှိပ်စက်ကြ၏။ ဒဏ္ဍာ၊ ပာရှ (ကြိုးဖမ်း)၊ ဓားနှင့် လက်နက်မျိုးစုံဖြင့် မတားမဆီး ဖျက်ဆီးအနှောင့်အယှက် ပြုကြ၏။ ဒါနဝများဖြင့် ပြည့်နှက်သော ထရိပုရသည် လှည့်ပတ်နေသော ဘီးကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာ၏။

Verse 32

क्वचिद्दृश्यमदृश्यं वा मृगतृष्णैव लक्ष्यते

တခါတရံ မြင်ရပြီး တခါတရံ မမြင်ရ—မိရაჟ်ကဲ့သို့သာ ထင်မြင်ရသည်။

Verse 33

यस्मिन्पतति तद्दिव्यं दृप्तस्य त्रिपुरं महत् । न तत्र ब्राह्मणा देवा गावो नैव तु जन्तवः

အဲဒီ မာနကြီးသူ၏ အံ့ဖွယ်၊ အလွန်ကြီးမားသော တြိပုရ မြို့တော် ဆင်းသက်ရာအရပ်၌ ဗြာဟ္မဏ မရှိ၊ ဒေဝ မရှိ၊ နွားမရှိ—အမှန်တကယ် သက်ရှိတစ်စုံတစ်ရာ မကျန်တော့။

Verse 34

न तत्र दृश्यते किंचित्पतेद्यत्र पुरत्रयम् । नद्यो ग्रामाश्च देशाश्च बहवो भस्मसात्कृताः

ပုရသုံးမြို့ (တြိပုရ) ကျရောက်ရာအရပ်၌ မည်သည့်အရာမျှ မမြင်ရတော့; မြစ်များ၊ ရွာများ၊ ဒေသများစွာသည် ပြာဖြစ်သွားကြသည်။

Verse 35

सुवर्णं रजतं चैव मणिमौक्तिकमेव च । स्त्रीरत्नं शोभनं यच्च तत्सर्वं कर्षते बलात्

ရွှေ၊ ငွေ၊ မဏိနှင့် ပုလဲ၊ ထို့ပြင် အလှရတနာဖြစ်သော မိန်းမတို့၏ အဖိုးတန်အရာများပါ—လှပသမျှအားလုံးကို အင်အားဖြင့် ဆွဲယူသွားသည်။

Verse 36

न शस्त्रेण न चास्त्रेण न दिवा निशि वा हर । शक्यते देवसङ्घैश्च निहन्तुं स कथंचन

လက်နက်ဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ အာစတြာဖြင့်လည်း မဟုတ်; နေ့ဖြစ်စေ ညဖြစ်စေ—ဟေ ဟရာ! ဒေဝတပ်စုတို့ပင် မည်သို့မျှ သူ့ကို မသတ်နိုင်။

Verse 37

तद्दहस्व महादेव त्वं हि नः परमा गतिः । एवं प्रसादं देवेश सर्वेषां कर्तुमर्हसि

ထို့ကြောင့် မဟာဒေဝါ၊ ထိုအရာကို မီးဖြင့်လောင်ကျွမ်း၍ ပြာဖြစ်စေပါ—သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာဖြစ်၏။ ဒေဝတားတို့၏ အရှင်၊ အားလုံးအပေါ် ဤသို့သော ကရုဏာတော်ကို ပေးအပ်ရန် သင့်တော်ပါသည်။

Verse 38

येन देवाश्च गन्धर्वा ऋषयश्च तपोधनाः । परां धृतिं समायान्ति तत्प्रभो कर्तुमर्हसि

အရှင်ဘုရား၊ ဒေဝတားများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် တပဓန ရှိများသည် အမြင့်ဆုံး တည်ငြိမ်မှုနှင့် သတ္တိကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် အကြောင်းဖြစ်မည့် အရာကို ပြုတော်မူပါ။

Verse 39

ईश्वर उवाच । एतत्सर्वं करिष्यामि मा विषादं गमिष्यथ । अचिरेणैव कालेन कुर्यां युष्मत्सुखावहम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်– “ဤအရာအားလုံးကို ငါပြုမည်၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မနေကြနှင့်။ မကြာမီကာလအတွင်း သင်တို့၏ ကောင်းကျိုးနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေမည့် အရာကို ငါဆောင်ရွက်မည်။”

Verse 40

आश्वासयित्वा तान्देवान्सर्वानिन्द्रपुरोगमान् । चिन्तयामास देवेशस्त्रिपुरस्य वधं प्रति

အင်္ဒြာကို ဦးဆောင်သူအဖြစ်ထား၍ ဒေဝတားအားလုံးကို အားပေးနှစ်သိမ့်ပြီးနောက်၊ ဒေဝတားတို့၏ အရှင်သည် တ్రိပုရကို သတ်ဖြတ်ပယ်ဖျက်ခြင်းအကြောင်းကို စဉ်းစားတော်မူ하였다။

Verse 41

कथं केन प्रकारेण हन्तव्यं त्रिपुरं मया । तमेकं नारदं मुक्त्वा नान्योपायो विधीयते

“ငါသည် တ్రိပုရကို မည်သို့၊ မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရမည်နည်း။ ထိုတစ်ဦးတည်းသော နာရဒကို မလွဲလျှင် အခြားအကြံမပေါ်နိုင်။”

Verse 42

एवं संस्तभ्य चात्मानं ततो ध्यातः स नारदः । तत्क्षणादेव सम्प्राप्तो वायुभूतो महातपाः

ဤသို့ မိမိစိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီးနောက် နာရဒ မုနိကို ဓ్యာနပြုလေ၏။ ထိုခဏတည်းက မဟာတပသီသည် လေကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာ၏။

Verse 43

कमण्डलुधरो देवस्त्रिदण्डी ज्ञानकोविदः । योगपट्टाक्षसूत्रेण छत्रेणैव विराजितः

ထိုဒေဝမုနိသည် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ကိုင်ဆောင်၍ တြိဒဏ္ဍ (တံတောင်သုံးချောင်း) ကိုင်ထားကာ သာသနာဉာဏ်၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်၏။ ယောဂပတ်တ၊ မာလာ (ပုတီး) နှင့် ထီးဖြင့် တင့်တယ်စွာ တောက်ပလျက်ရှိ၏။

Verse 44

जटाजूटाबद्धशिरा ज्वलनार्कसमप्रभः । त्रिधा प्रदक्षिणीकृत्य दण्डवत्पतितो भुवि

ဦးခေါင်းကို ဇဋာစုတ (ဆံပင်ချည်) ဖြင့် ချည်နှောင်ထား၍ မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့နှင့် နေရောင်ကဲ့သို့ ထွန်းလင်း၏။ သုံးကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပြီးနောက် မြေပေါ်တွင် ဒဏ္ဍဝတ် ပရဏာမဖြင့် လဲကျကန်တော့၏။

Verse 45

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा नारदो भगवान्मुनिः । स्तोत्रेण महता शर्वः स्तुतो भक्त्या महामनाः

ထို့နောက် ဘဂဝန် မုနိ နာရဒသည် လက်အုပ်ချီ၍ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသော စိတ်နှလုံးဖြင့် မဟာစတုတ္တရဖြင့် ရှရဝ (ရှီဝ) ကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 46

नारद उवाच । जय शम्भो विरूपाक्ष जय देव त्रिलोचन । जय शङ्कर ईशान रुद्रेश्वर नमोऽस्तु ते

နာရဒက ဆိုသည်– “ဇယတု သမ္ဘု၊ ဝိရူပါක්ෂ! ဇယတု ဒေဝ တြိလိုချန! ဇယတု သင်္ကရ၊ အီရှာန၊ ရုဒ్రေရှွရ—သင့်အား နမസ്കာရ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 47

त्वं पतिस्त्वं जगत्कर्ता त्वमेव लयकृद्विभो । त्वमेव जगतां नाथो दुष्टातकनिषूदनः

အရှင်သည်ပင် သခင်ဖြစ်၍ လောကကို ဖန်ဆင်းသူလည်း အရှင်ပင်၊ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော ဗိဘူ၊ လယကို ပြုသူလည်း အရှင်တည်း။ အရှင်သည် သတ္တဝါတို့၏ နာထာ၊ မကောင်းသူနှင့် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်၏။

Verse 48

त्वं नः पाहि सुरेशान त्रयीमूर्ते सनातन । भवमूर्ते भवारे त्वं भजतामभयो भव

အို စုရေရှာန်၊ သုံးဝေဒသုံးပါး၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော နိရန္တရ တြယီမူရတေ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါ။ အို ဘဝ၊ အရှိတရား၏ ရုပ်ဖြစ်၍ သံသရာဘဝကို ဖယ်ရှားသူ၊ သင့်ကို ဘုဇနာပြုသူတို့အား အဘယ (ကြောက်မက်မှုကင်း) ကို ပေးသနားပါ။

Verse 49

भवभावविनाशार्थं भव त्वां शरणं भजे । किमर्थं चिन्तितो देव आज्ञा मे दीयतां प्रभो

သံသရာဘဝကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အို ဘဝ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ထံ၌ အားကိုးခိုလှုံပါ၏။ အို ဒေဝ၊ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် သင့်ကို သတိရခေါ်ဆိုခဲ့သနည်း။ အို ပရဘု၊ ကျွန်ုပ်အား သင့်အမိန့်ကို ပေးသနားပါ။

Verse 50

कस्य संक्षोभये चित्तं को वाद्य पततु क्षितौ । कमद्य कलहेनाहं योजये जयतांवर

ကျွန်ုပ်သည် မည်သူ၏ စိတ်ကို လှုပ်ရှားအနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်နည်း။ မည်သူကို ယနေ့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျစေမည်နည်း။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်သည် မည်သူကို အငြင်းပွားကလဟဖြင့် ပဋိပက္ခထဲသို့ ချိတ်ဆက်မည်နည်း၊ အောင်မြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအရှင်။

Verse 51

नारदस्य वचः श्रुत्वा देवदेवो महेश्वरः । उत्फुल्लनयनो भूत्वा इदं वचनमब्रवीत्

နာရဒ၏ စကားကို ကြားသော်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟေရှဝရသည် ပီတိဖြင့် မျက်လုံးတောက်ပလျက် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 52

स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ सदैव कलहप्रिय । वीणावादनतत्त्वज्ञ ब्रह्मपुत्र सनातन

ကြိုဆိုပါ၏၊ မုနိအမြတ်တော်—အမြဲတမ်း အငြင်းပွားမှုကို နှစ်သက်သူ၊ ဝီဏာတီးခတ်ခြင်း၏ အနှစ်သာရကို သိမြင်သူ၊ ဘြဟ္မာ၏ အနန္တသားတော်။

Verse 53

गच्छ नारद शीघ्रं त्वं यत्र तत्त्रिपुरं महत् । बाणस्य दानवेन्द्रस्य सर्वलोकभयावहम्

နာရဒာ၊ မြန်မြန်သွားလော့—အဲဒီ မဟာ တြိပုရ မြို့ကြီးရှိရာသို့; ဒာနဝတို့၏ အရှင် ဘာဏာ၏ မြို့ဖြစ်၍ လောကအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေသောအရာ။

Verse 54

भर्तारो देवतातुल्याः स्त्रियस्तत्राप्सरःसमाः । तासां वै तेजसा चैव भ्रमते त्रिपुरं महत्

အဲဒီမြို့တွင် ခင်ပွန်းတို့သည် ဒေဝတားတော်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး မိန်းမတို့သည် အပ္စရာတို့နှင့် တူညီကြ၏။ ထိုမိန်းမတို့၏ တေဇောရောင်ခြည်ကြောင့် မဟာ တြိပုရသည် လှည့်ဝဲလျက် တောက်ပနေသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 55

न शक्यते कथं भेत्तुं सर्वोपायैर्द्विजोत्तम । गत्वा त्वं मोहय क्षिप्रं पृथग्धर्मैरनेकधा

ဒွိဇအမြတ်တော်၊ အရာအားလုံးသော နည်းလမ်းများဖြင့်ပင် မဖောက်ခွဲနိုင်။ ထို့ကြောင့် သင်သွားလော့—မြန်မြန် သူတို့ကို မောဟဖြစ်စေ၍၊ သီးခြားသီးခြား ဓမ္မစည်းကမ်းများဖြင့် အမျိုးမျိုး ခွဲခြားပေးလော့။

Verse 56

नारद उवाच । तव वाक्येन देवेश भेदयामि पुरोत्तमम् । अभेद्यं बहुधोपायैर्यत्तु देवैः सवासवैः

နာရဒာက ဆို၏—“ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ သင်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ငါသည် အမြတ်ဆုံး မြို့ကို ခွဲခြားပစ်မည်။ အဲဒီမြို့သည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း အင်္ဒြာနှင့်တကွ ဒေဝတို့ပင် မဖောက်ခွဲနိုင်ဟု သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်”။

Verse 57

एवमुक्त्वा गतो भूप शतयोजनमायतम् । बाणस्य तत्पुरश्रेष्ठमृद्धिवृद्धिसमायुतम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ သူသည် ယောဇနာတစ်ရာအလျားကျယ်ပြန့်သော ဘာဏ၏ အထူးမြို့တော်သို့ သွားရာ၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာနှင့် တိုးပွားလာသော ဂုဏ်ရောင်အလှတရားတို့ဖြင့် ပြည့်စုံလျက်ရှိ၏။

Verse 58

कृतकौतुकसम्बाधं नानाधातुविचित्रितम् । अनेकहर्म्यसंछन्नमनेकायतनोज्ज्वलम्

ထိုမြို့သည် လက်ရာကောင်းကောင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အံ့ဩဖွယ်ကောင်းမှုများဖြင့် လူအုပ်ကြီးကျပ်တည်း၍၊ သတ္တုနှင့် သတ္တုရိုင်းအမျိုးမျိုး၏ အရောင်အဆင်းဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မဟာမန်ရှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ၊ ဘုရားကျောင်းနှင့် မဏ္ဍပ်အမျိုးမျိုး၏ တောက်ပမှုဖြင့် ရောင်လင်းနေ၏။

Verse 59

द्वारतोरणसंयुक्तं कपाटार्गलभूषितम् । बहुयन्त्रसमोपेतं प्राकारपरिखोज्ज्वलम्

ထိုမြို့သည် တံခါးဝနှင့် တိုရဏ (မုခ်တံခါး) များဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ တံခါးရွက်နှင့် သော့တံ (အာဂလ) များဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ယန္တရားအမျိုးမျိုးကိုလည်း တပ်ဆင်ထားပြီး၊ မြို့ရိုးနှင့် ကာရံမြောင်းတို့၏ တောက်ပမှုဖြင့် ထင်ရှားလျက်ရှိ၏။

Verse 60

वापीकृपतडागैश्च देवतायतनैर्युतम् । हंसकारण्डवाकीर्णं पद्मिनीखण्डमण्डितम्

ထိုမြို့သည် ရေကန်ငယ်၊ ရေတွင်း၊ ကန်ကြီးနှင့် တာလပ်များဖြင့် လှပကာ၊ ဒေဝတာတို့၏ ဘုရားကျောင်းနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနများလည်း ပါရှိသည်။ ဟင်္သာနှင့် ကာရဏ္ဍဝ ငှက်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍၊ ကြာပင်တောအပိုင်းအခြားများဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 61

अनेकवनशोभाढ्यं नानाविहगमण्डितम् । एवं गुणगणाकीर्णं बाणस्य पुरमुत्तमम्

ဘာဏ၏ အထူးမြို့တော်သည် သစ်တောအမျိုးမျိုး၏ အလှအပဖြင့် ကြွယ်ဝကာ၊ ငှက်မျိုးစုံဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ထိုသို့ပင် ဂုဏ်သတ္တိအစုအဝေးများဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဘာဏ၏ အမြတ်နဂရဖြစ်၏။

Verse 62

तस्य मध्ये महाकायं सप्तकक्षं सुशोभितम् । बाणस्य भवनं दिव्यं सर्वं काञ्चनभूषितम्

အလယ်ဗဟို၌ ဘာဏ၏ ဒိဗ္ဗနန်းတော် တည်ရှိ၏—ကိုယ်ထည်မဟာကြီး၊ အခန်းခုနစ်ခန်းဖြင့် လှပစွာ စီမံထားပြီး၊ အလုံးစုံကို ရွှေအလှဆင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 63

मौक्तिकादामशोभाढ्यं वज्रवैडूर्यभूषितम् । रुक्मपट्टतलाकीर्णं रत्नभूम्या सुशोभितम्

မုက္တိကာပန်းကုံးတို့၏ တင့်တယ်မှုဖြင့် ပြည့်ဝ၍၊ ဒိုင်မဏ်နှင့် ဝိုင်ဒူရျ မဏိတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ကြမ်းပြင်မှာ ရွှေပြားများဖြင့် ထည့်သွင်းကပ်ထားပြီး၊ ရတနာခင်းမြေကလည်း တောက်ပလှပသည်။

Verse 64

मत्तमातङ्गनिःश्वासैः स्यन्दनैः संकुलीकृतम् । हयहेषितशब्दैश्च नारीणां नूपुरस्वनैः

ရထားများဖြင့် အုံအုံကျပ်ကျပ် ဖြစ်ပြီး၊ မတ်တတ်မတ်တတ် မတ်တံဆင်တို့၏ ပူနွေးသော အသက်ရှူသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သည်။ မြင်းဟိန်းသံနှင့် မိန်းမတို့၏ ခြေကောက်လက်ကောက် (နူပုရ) ချင်းချင်းသံတို့ကလည်း ထပ်တလဲလဲ မြည်ဟည်းနေသည်။

Verse 65

खड्गतोमरहस्तैश्च वज्राङ्कुशशरायुधैः । रक्षितं घोररूपैश्च दानवैर्बलदर्पितैः

၎င်းကို အင်အားဒေါသမောင့်မားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ ဒာနဝတို့က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေသည်။ သူတို့လက်တွင် ဓားနှင့် တိုမရ (လှံပစ်) ကိုင်ကာ၊ ဝဇ္ရ၊ အင်္ကူရှ (ဆင်ချိတ်) နှင့် မြားအာယုဓတို့ဖြင့် လက်နက်တပ်ဆင်ထားသည်။

Verse 66

एवं गुणगणाकीर्णं बाणस्य भवनोत्तमम् । कैलासशिखरप्रख्यं महेन्द्रभवनोपमम्

ဤသို့ဖြင့် ဘာဏ၏ အထူးမြတ်သော နန်းတော်သည် ဂုဏ်သတ္တိအစုအဝေးများဖြင့် ပြည့်နှက်၍—ကೈလာသ တောင်ထိပ်ကဲ့သို့၊ မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) နန်းတော်နှင့် တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 67

नारदो गगने शीघ्रमगमत्पुरसंमुखः । द्वारदेशं समासाद्य क्षत्तारं वाक्यमब्रवीत्

နာရဒသည် မိုးကောင်းကင်လမ်းဖြင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန် မြို့တော်သို့ ချဉ်းကပ်သွား၏။ တံခါးအနီးသို့ ရောက်လျှင် တံခါးစောင့် (ခတ္တာရ) ထံ ဤစကားကို မိန့်ကြား၏။

Verse 68

भोभोः क्षत्तर्महाबुद्धे राजकार्यविशारद । शीघ्रं बाणाय चाचक्ष्व नारदो द्वारि तिष्ठति

“ဟေ ဟေ! အို ခတ္တာရ၊ ဉာဏ်ကြီး၍ ရာဇဝန်ထမ်းကိစ္စ၌ ကျွမ်းကျင်သူ၊ အမြန်ပင် ဘာဏအား ‘နာရဒသည် တံခါးတွင် ရပ်နေသည်’ ဟု သွားကြားလော့။”

Verse 69

स वन्दयित्वा चरणौ नारदस्य त्वरान्वितः । सभामध्यगतं बाणं विज्ञप्तुमुपचक्रमे

သူသည် နာရဒ၏ ခြေတော်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး အလျင်အမြန်ဖြင့် စည်းဝေးခန်းမအလယ်၌ ရှိသော ဘာဏထံ သတင်းတင်ပြရန် စတင်လေ၏။

Verse 70

वेपमानाङ्गयष्टिस्तु करेणापिहिताननः । शृण्वतां सर्वयोधानामिदं वचनमब्रवीत्

သူ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများ တုန်ယင်နေပြီး လက်ဖြင့် မျက်နှာကို ဖုံးကာ စစ်သည်အားလုံး ကြားနေရစဉ် ဤစကားကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 71

वन्दितो देवगन्धर्वैर्यक्षकिन्नरदानवैः । कलिप्रियो दुराराध्यो नारदो द्वारि तिष्ठति

“နတ်ဒေဝများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ယက္ခ၊ ကိန္နရ၊ ဒာနဝတို့က ပူဇော်ဝတ်ပြုသော—အငြင်းပွားမှုကို နှစ်သက်၍ သဘောကျစေရာ ခက်ခဲသော နာရဒသည် တံခါးတွင် ရပ်နေသည်။”

Verse 72

द्वारपालस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा बाणस्त्वरान्वितः । द्वाःस्थमाह महादैत्यः सविस्मयमिदं तदा

တံခါးစောင့်၏စကားကိုကြားသော် ဘာဏသည် အလျင်အမြန်တုန့်ပြန်၍ ထိုခဏ၌ အံ့ဩစိတ်ဖြင့် မဟာဒೈတျာက တံခါးစောင့်အား ဤသို့ဆို하였다။

Verse 73

बाण उवाच । ब्रह्मपुत्रं सतेजस्कं दुःसहं दुरतिक्रमम् । प्रवेशय महाभागं किमर्थं वारितो बहिः

ဘာဏကဆိုသည်— “ဗြဟ္မာ၏သားတော်၊ တေဇောဓာတ်တောက်ပ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်၊ တားဆီးမရသော မဟာဘုန်းရှိသူကို ဝင်ခွင့်ပေးလော့။ အို ကံကောင်းသူ၊ အဘယ်ကြောင့် အပြင်၌ တားထားသနည်း?”

Verse 74

श्रुत्वा प्रभोर्वचस्तस्य प्रावेशयदुदीरितम् । गत्वा वेगेन महता नारदं गृहमागतम्

သခင်၏ “ဝင်ခွင့်ပေးလော့” ဟူသော အမိန့်ကိုကြားသော် သူသည် ချက်ချင်း လိုက်နာ၍ မဟာအရှိန်ဖြင့် သွားကာ နာရဒကို နန်းတော်အိမ်ရာသို့ ခေါ်ယူလာ하였다။

Verse 75

दृष्ट्वा देवर्षिमायान्तं नारदं सुरपूजितम् । साहसोत्थाय संहृष्टो ववन्दे चरणौ मुनेः

နတ်ရိသီ နာရဒသည် လာရောက်လာသည်ကို—နတ်တို့ပင် ပူဇော်ကြသူ—မြင်သော် သူသည် ဝမ်းမြောက်၍ ချက်ချင်း ထ၍ မုနိ၏ ခြေတော်ကို ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 76

ददौ चासनमर्घ्यं च पाद्यं पूजां यथाविधि । न्यवेदयच्च तद्राज्यमात्मानं बान्धवैः सह

သူသည် ထုံးတမ်းအတိုင်း အာသန၊ အရ္ဃျ၊ ခြေဆေးရေ နှင့် ပူဇော်ပွဲကို ဆက်ကပ်하였다; ထို့ပြင် မိဘဆွေမျိုးတို့နှင့်အတူ မိမိ၏ နိုင်ငံတော်နှင့် မိမိကိုယ်တိုင်ကိုပါ မုနိ၏ အလိုတော်အောက်၌ အပ်နှံ하였다။

Verse 77

पप्रच्छ कुशलं चापि मुनिं बाणासुरः स्वयम्

ထို့နောက် ဘာဏာသူရသည် မုနိကို မိမိကိုယ်တိုင် သူ၏ ကျန်းမာချမ်းသာမှုကို မေးမြန်း하였다။

Verse 78

नारद उवाच । साधु साधु महाबाहो दनोर्वंशविवर्द्धन । कोऽन्यस्त्रिभुवने श्लाघ्यस्त्वां मुक्त्वा दनुपुंगव

နာရဒ မုနိက ပြောသည်– “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ မဟာဗာဟု၊ ဒနုဝంశကို တိုးပွားစေသူရေ။ ဒာနဝတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ သုံးလောက၌ သင်မရှိလျှင် ချီးမွမ်းထိုက်သူ အခြားမည်သူရှိမည်နည်း?”

Verse 79

पूजितोऽहं दनुश्रेष्ठ धनरत्नैः सुशोभनैः । राज्येन चात्मना वापि ह्येवं कः पूजयेत्परः

“ဒနုဝంశ၏ အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ ငါသည် လှပသော ဓနရတနာများဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ ထို့ပြင် သင်၏ နိုင်ငံတော်နှင့် သင်၏ ကိုယ်တိုင်တောင် ပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြု၏။ ဤသို့ အခြားသူကို မည်သူက ထပ်မံပူဇော်နိုင်မည်နည်း?”

Verse 80

न मे कार्यं हि भोगेन भुङ्क्ष्व राज्यमनामयम् । त्वद्दर्शनोत्सुकः प्राप्तो दृष्ट्वा देवं महेश्वरम्

“ငါ့အတွက် စည်းစိမ်ခံစားမှု မလိုအပ်။ သင်သည် ရောဂါကင်း၍ ငြိမ်းချမ်းစွာ နိုင်ငံတော်ကို အုပ်ချုပ်လော့။ သင့်ကို တွေ့မြင်လိုသော စိတ်တောင့်တမှုကြောင့် ငါလာခဲ့သည်—မဟေရှဝရ ဒေဝကို ဒർശနရပြီးနောက်။”

Verse 81

भ्रमते त्रिपुरं लोके स्त्रीसतीत्वान्मया श्रुतम् । तान्द्रष्टुकामः सम्प्राप्तस्त्वद्दारान्दानवेश्वर

“လောက၌ တြိပုရာသည် မိန်းမသီလသတ္တိ (ပတိဝရတ) ကြောင့် သုံးလောကကို လှည့်လည်နေသည်ဟု ငါကြားရ၏။ ဒာနဝတို့၏ အရှင်ရေ၊ သူတို့ကို မြင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် သင်၏ မိဖုရားများထံ ငါရောက်လာခဲ့သည်။”

Verse 82

मन्यसे यदि मे शीघ्रं दर्शयस्व च माचिरम् । नारदस्य वचः श्रुत्वा कञ्चुकिं समुदीक्ष्य वै

“သင်အလိုရှိလျှင် ငါ့အား ချက်ချင်းပြပါ၊ မနှောင့်နှေးပါနှင့်။” နာရဒ၏ မိန့်ခွန်းကို ကြားပြီးနောက် ဘုရင်သည် အတွင်းနန်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ကဉ္စုကီကို လှည့်ကြည့်하였다။

Verse 83

अन्तःपुरचरं वृद्धं दण्डपाणिं गुणान्वितम् । उवाच राजा हृष्टात्मा शब्देनापूरयन्दिशः

အတွင်းနန်းတော်တွင် သွားလာနေသော အသက်ကြီး၍ သီလဂုဏ်ပြည့်စုံသည့် တံ杖ကိုင်သူ ဒဏ္ဍပာဏိအား ဘုရင်သည် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် မိန့်ကြားရာ၊ အသံတော်သည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွား하였다။

Verse 84

नारदाय महादेवीं दर्शयस्वेह कञ्चुकिन् । अन्तःपुरचरैः सर्वैः समेतामविशङ्कितः

“အို ကဉ္စုကင်၊ ဤနေရာတွင် နာရဒအား မဟာဒေဝီ၏ ဒർശနကို ပြပါ။ အတွင်းနန်းတော်၏ အမှုထမ်းအားလုံးနှင့်အတူ မကြောက်မရွံ့ မသံသယဘဲ လာစေပါ။”

Verse 85

नाथस्याज्ञां पुरस्कृत्य गृहीत्वा नारदं करे । प्रविश्याकथयद्देव्यै नारदोऽयं समागतः

နာထ၏ အမိန့်ကို ဦးထိပ်တင်လျက် ကဉ္စုကီသည် နာရဒ၏ လက်ကို ကိုင်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ကာ ဒေဝီအား “ဤသူသည် နာရဒဖြစ်ပြီး ရောက်ရှိလာပါပြီ” ဟု လျှောက်တင်하였다။

Verse 86

दृष्ट्वा देवी मुनिश्रेष्ठं कृत्वा पादाभिवन्दनम् । आसनं काञ्चनं शुभ्रमर्घ्यपाद्यादिकं ददौ

မုနိအထွဋ်အမြတ်ကို မြင်သောအခါ ဒေဝီသည် ခြေတော်ကို ဦးချကန်တော့ပြီး သန့်ရှင်းတောက်ပသော ရွှေအာသန၊ အရ္ဃျ၊ ခြေဆေးရေ (ပာဒျ) နှင့် ကြိုဆိုပူဇော်မှုများကို ဆက်ကပ်하였다။

Verse 87

तस्यै स भगवांस्तुष्टो ह्याशीर्वादमदात्परम् । नान्या देवि त्रिलोकेऽपि त्वत्समा दृश्यतेऽङ्गना

သူမကို နှစ်သက်တော်မူသော ဘဂဝန် ရှင်ရသီက အမြင့်မြတ်ဆုံး အာရှီဝါဒကို ပေးတော်မူ၍ “အို ဒေဝီ၊ သုံးလောကလုံးတွင်ပင် သင်နှင့်တူသော မိန်းမ မမြင်ရ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 88

पतिव्रता शुभाचारा सत्यशौचसमन्विता । यस्याः प्रभावात्त्रिपुरं भ्रमते चक्रवत्सदा

“သင်သည် ပတိဝရတာ၊ ကောင်းမြတ်သော အကျင့်ရှိ၍ သစ္စာနှင့် သန့်ရှင်းမှု ပြည့်စုံသူဖြစ်သည်။ သင်၏ အာနုභာဝကြောင့် တြိပုရသည် အမြဲတမ်း လှည်းဘီးကဲ့သို့ လည်ပတ်နေသည်”။

Verse 89

तच्छ्रुत्वा वचनं देवी नारदस्य सुदान्वितम् । पर्यपृच्छदृषिं भक्त्या धर्मं धर्मभृतांवरा

နာရဒ၏ ကရုဏာပြည့်ဝသော စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းသူတို့အနက် အထူးမြတ်သော မိဖုရားသည် ဘက္တိဖြင့် ရသီကို ဓမ္မကိစ္စအကြောင်း မေးမြန်းလေ၏။

Verse 90

राज्ञ्युवाच । भगवन्मानुषे लोके देवास्तुष्यन्ति कैर्व्रतैः । कानि दानानि दीयन्ते येषां च स्यान्महत्फलम्

မိဖုရားက မေးလေ၏— “အို ဘဂဝန်၊ လူ့လောက၌ ဒေဝတားတို့သည် မည်သည့် ဝရတများကြောင့် နှစ်သက်ကြသနည်း။ ထို့ပြင် မဟာဖလ ရစေမည့် ဒါနများကို မည်သို့ ပေးလှူသင့်သနည်း”။

Verse 91

उपवासाश्च ये केचित्स्त्रीधर्मे कथिता बुधैः । यैः कृतैः स्वर्गमायान्ति सुकृतिन्यः स्त्रियो यथा

“ထို့ပြင် ပညာရှိတို့က မိန်းမဓမ္မအဖြစ် ဆိုထားသော အုပ်ဝါသ (အစာရှောင်) များလည်း—အဲဒီတို့ကို ကျင့်သုံးလျှင် ကုသိုလ်ရှိသော မိန်းမတို့သည် ဆွဂ္ဂသို့ ရောက်ကြသည်—အကြောင်းကိုလည်း ကျွန်မအား ပြောပြပါ”။

Verse 92

यत्तत्सर्वं महाभाग कथयस्व यथातथम् । श्रोतुमिच्छाम्यहं सर्वं कथयस्वाविशङ्कितः

အို မဟာဘဂါရေ၊ အရာအားလုံးကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အားလုံးကို ကြားလိုပါသည်—မရှက်မကြောက် ပြောပါ။

Verse 93

नारद उवाच । साधु साधु महाभागे प्रश्नोऽयं वेदितस्त्वया । यं श्रुत्वा सर्वनारीणां धर्मवृद्धिस्तु जायते

နာရဒ မဟာရ္ရှီက ပြောသည်—“ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ မဟာဘဂါ မိန်းမမြတ်ရေ။ ဤမေးခွန်းကို သင်မှန်ကန်စွာ နားလည်ပြီး မေးမြန်းခဲ့သည်။ အဖြေကို ကြားသော် မိန်းမအားလုံးအတွင်း ဓမ္မတိုးပွားခြင်း အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်သည်။”

Verse 94

उपवासैश्च दानैश्च पतिपुत्रौ वशानुगौ । बान्धवैः पूज्यते नित्यं यैः कृतैः कथयामि ते

အစာရှောင်ခြင်းနှင့် လှူဒါန်းခြင်းတို့ကြောင့် ခင်ပွန်းနှင့် သားတို့သည် သစ္စာရှိ၍ နာခံလာကြပြီး၊ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ကလည်း နေ့စဉ် ဂုဏ်ပြုကြသည်။ ဤအကျိုးများ ပေါ်ပေါက်စေသော ကုသိုလ်ကမ္မနည်းလမ်းများကို သင်အား ငါပြောမည်။

Verse 95

दुर्भगा सुभगा यैस्तु सुभगा दुर्भगा भवेत् । पुत्रिणी पुत्ररहिता ह्यपुत्रा पुत्रिणी तथा

ဤ(နည်းလမ်း)တို့ကြောင့် ကံမကောင်းသော မိန်းမသည် ကံကောင်းလာနိုင်ပြီး၊ ကံကောင်းသူပင် လျစ်လျူရှုလျှင် ကံမကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သားရှိသူသည် သားမရှိဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ သားမရှိသူလည်း သားရနိုင်သည်။

Verse 96

भर्तारं लभते कन्या तथान्या भर्तृवर्जिता । कृताकृतैश्च जायन्ते तन्निबोधस्व सुन्दरि

မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ခင်ပွန်းကို ရရှိသော်လည်း အခြားတစ်ဦးမှာ ခင်ပွန်းမဲ့နေတတ်သည်။ ထိုသို့သောအကျိုးများသည် လုပ်ခဲ့သောကမ္မနှင့် မလုပ်ခဲ့သောကမ္မတို့မှ ပေါ်ပေါက်လာသည်—အလှရှင်မ၊ ကောင်းကောင်းနားလည်ပါ။

Verse 97

तिलधेनुं सुवर्णं च रूप्यं गा वाससी तथा । पानीयं भूमिदानं च गन्धधूपानुलेपनम्

နှမ်းနွား (tiladhenu) ပူဇော်ဒါန၊ ရွှေ၊ ငွေ၊ နွားနှင့် အဝတ်အစား; ထို့ပြင် သောက်ရေဒါနနှင့် မြေဒါန၊ အနံ့သာ၊ မီးခိုး (ဓూప) နှင့် လိမ်းဆေးပူဇော်ခြင်း—ဤတို့သည် ချီးမွမ်းထိုက်သော ဒါနများ ဖြစ်သည်။

Verse 98

पादुकोपानहौ छत्रं पुण्यानि व्यञ्जनानि च । पादाभ्यङ्गं शिरोऽभ्यङ्गं स्नानं शय्यासनानि च

ခြေနင်းနှင့် ဖိနပ်၊ ထီး၊ နှင့် ကုသိုလ်ဖြစ်စေသော အစားအစာ; ခြေဖဝါးနှင့် ခေါင်းကို မာလိပ်လုပ်ခြင်း၊ ရေချိုးခြင်း၊ နှင့် အိပ်ရာ၊ ထိုင်ခုံတို့ကို ဒါနပြုခြင်း—ဤတို့လည်း ကုသိုလ်ရသော ပူဇော်ဒါနများ ဖြစ်သည်။

Verse 99

एतानि ये प्रयच्छन्ति नोपसर्पन्ति ते यमम् । मधु माषं पयः सर्पिर्लवणं गुडमौषधम्

ဤဒါနများကို ပေးလှူသူတို့သည် ယမမင်း (သေမင်း) ထံ မနီးကပ်ကြ။ ထို့ပြင် ချီးမွမ်းထိုက်သော ဒါနများမှာ ပျားရည်၊ မာရှ (အူရဒ်ပဲ)၊ နို့၊ ဂျီ (ghee)၊ ဆား၊ ဂုဒ် (jaggery) နှင့် ဆေးဝါးများ ဖြစ်သည်။

Verse 100

पानीयं भूमिदानं च शालीनिक्षुरसांस्तथा । आरक्तवाससी श्लक्ष्णे दम्पत्योर्ललितादिने

သောက်ရေဒါနနှင့် မြေဒါန၊ ဆန်နှင့် ကြံရည်လည်းကောင်း; နူးညံ့၍ အနီရောင်သန်းသော အဝတ်အစားလည်းကောင်း—ဤတို့ကို မင်္ဂလာရှိသော လလိတာနေ့တွင် ဇနီးမောင်နှံအတွက် ပူဇော်အပ်သည်။

Verse 101

सौभाग्यं जायते चैव इह लोके परत्र च । ब्राह्मणे वृत्तसम्पन्ने सुरूपे च गुणान्विते

ဤအရာမှ ကံကောင်းခြင်း ပေါ်ပေါက်သည်—ဤလောက၌လည်း၊ နောက်လောက၌လည်း—အထူးသဖြင့် အကျင့်စာရိတ္တကောင်း၊ ရုပ်ရည်လှပ၍ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်စုံသော ဘြာဟ္မဏအား ဒါနပြုသောအခါ ဖြစ်သည်။

Verse 102

तिथौ यस्यामिदं देयं तत्ते राज्ञि वदाम्यहम् । प्रतिपत्सु च या नारी पूर्वाह्णे च शुचिव्रता

အို မိဖုရား၊ ဤဒါနကို မည်သည့် တိထိနေ့တွင် ပေးလှူရမည်ကို ငါပြောမည်။ ပရတိပတ် (လဆန်းတစ်ရက်) တွင် မနက်ပိုင်း၌ သန့်ရှင်းသော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသော မိန်းမသည်…

Verse 103

इन्धनं ब्राह्मणे दद्यात्प्रीयतां मे हुताशनः । तस्या जन्मानि षट्त्रिंशदङ्गप्रत्यङ्गसन्धिषु

သူမသည် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား မီးဖိုသုံး သစ်တုံးများကို ဒါနပြု၍ ‘အဂ္နိဒေဝတားသည် ငါ့အပေါ် ပျော်ရွှင်ပါစေ’ ဟု စိတ်တွင် ဆုတောင်းရမည်။ သူမအတွက် မွေးဖွားမှုများတစ်လျှောက် အင်္ဂကြီးငယ်တို့၏ အဆစ်အမြစ်များ၌ သုံးဆယ့်ခြောက်ပါးသော အကျိုး/အနာတရများကို ဆိုထားသည်…

Verse 104

न रजो नैव सन्तापो जायते राजवल्लभे । द्वितीयायां तु या नारी नवनीतमुदान्विता

အို မင်းချစ်သူ၊ ထိုမိန်းမ၌ ရာဇိုဒိုး (မစင်သွေး) ဒုက္ခမဖြစ်၊ ကိုယ်အပူလည်း မပေါ်ပေါက်။ ဒွိတီယာ (လဆန်းနှစ်ရက်) တွင် လတ်ဆတ်သော ထောပတ်ကို ဒါနပြုသော မိန်းမသည် ဤပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။

Verse 105

ददाति द्विजमुख्याय सुकुमारतनुर्भवेत् । लवणं विप्रवर्याय तृतीयायां प्रयच्छति

အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏအား ဒါနပြုလျှင် ကိုယ်ခန္ဓာ နူးညံ့လှပ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် တြိတီယာ (လဆန်းသုံးရက်) တွင် ဗြာဟ္မဏမြတ်ထံ ဆားကို ပူဇော်လှူဒါန်းသော မိန်းမသည်လည်း ထိုပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။

Verse 106

गौरी मे प्रीयतां देवी तस्याः पुण्यफलं शृणु । कौमारिका पतिं प्राप्य तेन सार्द्धमुमा यथा

‘ဂေါရီဒေဝီသည် ငါ့အပေါ် ပျော်ရွှင်ပါစေ’ ဟု ဆုတောင်းလော့။ ထိုဝရတ၏ ပုဏ္ဏဖလကို နားထောင်ပါ: ကညာသည် ခင်ပွန်းကို ရရှိ၍ ဥမာကဲ့သို့ သူနှင့်အတူ မင်္ဂလာရှိသော ပေါင်းစည်းမှု၌ နေထိုင်ရသည်။

Verse 107

क्रीडत्यविधवा चापि लभते सा महद्यशः । नक्तं कृत्वा चतुर्थ्यां वै दद्याद्विप्राय मोदकान्

သူမသည် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်၍ မုဆိုးမ မဖြစ်ဘဲ ဂုဏ်သတင်းကြီးကို ရရှိသည်။ စတုရ္ထီနေ့တွင် နက္တ (ညအစာရှောင်) ပြုကာ ဗြာဟ္မဏအား မိုဒကာ မုန့်ကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 108

प्रीयतां मम देवेशो गणनाथो विनायकः । तस्यास्तेन फलेनाशु सर्वकर्मसु भामिनि

“ကျွန်ုပ်၏ ဒေဝေရှ—ဂဏနာထ၊ ဝိနာယက—ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပါစေ။” အလှမယ်ရေ၊ ထိုကုသိုလ်၏ အကျိုးကြောင့် အလုပ်အကိုင်အားလုံး၌ လျင်မြန်စွာ အောင်မြင်သည်။

Verse 109

विघ्नं न जायते क्वापि एवमाह पितामहः । पञ्चमीं तु ततः प्राप्य ब्राह्मणे तिलदा तु या

ဘယ်နေရာမှာမဆို အတားအဆီး မပေါ်ပေါက်—ဟု ပိတာမဟ ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ပဉ္စမီနေ့တွင် ဗြာဟ္မဏအား နှမ်းလှူသူမသည် ထိုကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 110

सा भवेद्रूपसम्पन्ना यथा चैव तिलोत्तमा । षष्ठ्यां तु या मधूकस्य फलदा तु भवेत्सदा

သူမသည် တိလိုတ္တမာကဲ့သို့ ရုပ်ရည်လှပစုံလင်လာသည်။ ထို့ပြင် ဆဿဌီနေ့တွင် မဓူက သစ်ပင်၏ အသီးကို လှူသူသည် အမြဲတမ်း အကျိုးဖြစ်ထွန်းသော စည်းစိမ်ကို ရရှိသည်။

Verse 111

उद्दिश्य चाग्निजं देवं ब्राह्मणे वेदपारगे । तस्याः पुत्रो यथा स्कन्दो देवसङ्घेषु चोत्तमः

မီးမှ မွေးဖွားသော ဒေဝ (အဂ္နီ၏ သား) ကို ဥဒ္ဒိသ၍ ဝေဒပညာကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏအား လှူဒါန်းလျှင်၊ သူမ၏ သားသည် စကန္ဒကဲ့သို့ ဒေဝတပ်စုများအတွင်း အမြတ်ဆုံး ဖြစ်လာသည်။

Verse 112

उत्पद्यते महाराजः सर्वलोकेषु पूजितः । सप्तम्यां या द्विजश्रेष्ठं सुवर्णेन प्रपूजयेत्

မဟာဘုရင်ကြီးတစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ လောကအပေါင်းတို့တွင် ပူဇော်ခံရ၏။ စပ္တမီနေ့၌ ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်ကို ရွှေဖြင့် श्रद्धာဖြင့် ပူဇော်သူမသည် ဤကုသိုလ်အကျိုးကို ရ၏။

Verse 113

उद्दिश्य जगतो नाथं देवदेवं दिवाकरम् । तस्य पुण्यफलं यद्वै कथितं द्विजसत्तमैः

လောက၏နာထ၊ နတ်တို့၏နတ်၊ ဒိဝါကရ နေမင်းထံသို့ အလှူကံကို ဥဒ္ဒိသ်၍—ထိုကုသိုလ်အကျိုးကို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့က အမှန်တကယ် ကြေညာထားပြီးဖြစ်သည်။

Verse 114

तत्ते राज्ञि प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः सति । दद्रूचित्रककुष्ठानि मण्डलानि विचर्चिका

အို မိဖုရား၊ ဤအကြောင်းကို သင့်အား ငါရှင်းပြမည်—အို သီလရှိသူမ၊ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်လော့။ ဒဒ္ရူ(ဝိုင်းယား), စိတၱရက, ကုဋ္ဌ(အရေပြားရောဂါ), မဏ္ဍလအဖုအကွက်များနှင့် ဝိစရ္စိကာ(ယားနာ) တို့ ပျောက်ကင်းသည်။

Verse 115

न भवन्तीह चाङ्गेषु पूर्वकर्मार्जितान्यपि । कृष्णां धेनुं तथाष्टम्यां या प्रयच्छति भामिनी

အို မိန်းမမြတ်၊ အတိတ်ကံကြောင့် စုဆောင်းလာသော ရောဂါများပင် ဤလောက၌ သူမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ် မပေါ်ပေါက်တော့—အဋ္ဌမီနေ့၌ အနက်ရောင် နွားမကို ဒါနပြုသူမ။

Verse 116

ब्राह्मणे वृत्तसम्पन्ने प्रीयतां मे महेश्वरः । तस्या जन्मार्जितं पापं नश्यते विभवान्विता

သီလနှင့်ဓမ္မအကျင့်ပြည့်စုံသော ဗြာဟ္မဏထံသို့ အလှူကို ပူဇော်လျှင် ငါ၏ မဟေရှဝရ ပျော်ရွှင်တော်မူပါစေ။ စည်းစိမ်ပြည့်ဝသော ထိုသူမ၏ မွေးဘဝများတစ်လျှောက် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်တို့ ပျက်ကွယ်သည်။

Verse 117

जायते नात्र सन्देहो यस्माद्दानमनुत्तमम् । गन्धधूपं तु या नारी भक्त्या विप्राय दापयेत्

ဤအရာ၌ သံသယမရှိ၊ ဤဒါနသည် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သောကြောင့်။ ဘက္တိဖြင့် မိန်းမတစ်ဦးက ဗြာဟ္မဏအား အနံ့သာနှင့် မီးခိုး(ဓူပ) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းစေသည်။

Verse 118

कात्यायनीं समुद्दिश्य नवम्यां शृणु यत्फलम् । तस्या भ्राता पिता पुत्रः पतिर्वा रणमुत्तमम्

ကာတျာယနီကို ရည်ညွှန်း၍ နဝမီနေ့၌ ပြုသော အကျိုးကို နားထောင်လော့။ ထိုအခါ သူမ၏ အစ်ကို၊ အဖေ၊ သား သို့မဟုတ် ခင်ပွန်းသည် စစ်မြေပြင်၌ အထူးကောင်းမြတ်မှု ရရှိသည်။

Verse 119

प्राप्यते नैव सीदन्ति तेन दानेन रक्षिताः । इक्षुदण्डरसं देवि दशम्यां या प्रयच्छति

ထိုဒါနဖြင့် ကာကွယ်ခံရသူတို့သည် ရည်မှန်းချက်ကို ရရှိပြီး ဒုက္ခမကျရောက်ကြ။ အို မယ်တော်ဒေဝီ၊ ဒသမီနေ့၌ ကြံရည်ကို လှူဒါန်းသူမ—

Verse 120

लोकपालान्समुद्दिश्य ब्राह्मणे व्यङ्गवर्जिते । तेन दानेन सा नित्यं सर्वलोकस्य वल्लभा

လောကပာလတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ ကိုယ်အင်္ဂါချို့ယွင်းမှုမရှိသော ဗြာဟ္မဏအား ထိုဒါနကို ပေးလှူလျှင်၊ ထိုဒါနကြောင့် သူမသည် အမြဲတမ်း လူလောကအားလုံး၏ ချစ်ခင်ခံရသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 121

जायते नात्र सन्देह इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत् । एकादश्यामुपोष्याथ द्वादश्यामुदकप्रदा

“ဤအကျိုးသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်သည်—သံသယမရှိ” ဟု ရှင်ကရာက မိန့်တော်မူ၏။ “ဧကာဒသီနေ့၌ ဥပဝါသပြု၍၊ ထို့နောက် ဒွာဒသီနေ့၌ ရေဒါန ပေးလှူခြင်း—”

Verse 122

नारायणं समुद्दिश्य ब्राह्मणे विष्णुतत्परे । सा सदा स्पर्शसम्भाषैर्द्रावयेद्भावयेज्जनम्

နာရာယဏကို ရည်ညွှန်း၍ ဗိဿဏုကို အလွန်သဒ္ဓါရှိသော ဗြာဟ္မဏအား လှူဒါန်းပူဇော်လျှင်၊ သူမသည် အမြဲတမ်း ထိတွေ့မှုနှင့် မေတ္တာပြောစကားတို့ဖြင့် လူတို့၏နှလုံးကို နူးညံ့စေကာ ဘာဝနာစိတ်ကို လှုံ့ဆော်စေသည်။

Verse 123

यस्माद्दानं महर्लोके ह्यनन्तमुदके भवेत् । पादाभ्यङ्गं शिरोऽभ्यङ्गं काममुद्दिश्य वै द्विजे

ရေကို လှူဒါန်းခြင်းသည် မဟာရ္လောကထိတိုင် အကျိုးပွားကာ အဆုံးမရှိသော ပုဏ္ဏဖြစ်လာသည်။ ထို့အတူ ခြေဖဝါးနှိပ်နယ်ခြင်းနှင့် ခေါင်းအပေါ် ဆီလိမ်းအဘျင်္ဂကိုလည်း သင့်လျော်သော စိတ်ရည် (သင်္ကల్ప) ဖြင့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ထံ ပူဇော်လျှင် အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးရလဒ် ရရှိသည်။

Verse 124

ददाति च त्रयोदश्यां भक्त्या परमयाङ्गना । यस्यां यस्यां मृता जायेद्भूयो योन्यां तु जन्मनि

သဒ္ဓါပြည့်ဝသော မိန်းမသည် တရယောဒသီ (လဆန်း/လဆုတ် ၁၃ ရက်) တွင် အမြင့်ဆုံးယုံကြည်မှုဖြင့် လှူဒါန်းသင့်သည်။ မည်သည့် ယောနီ (ဝမ်း) တွင် သေဆုံးပါစေ၊ နောက်ဘဝ၌ ထိုယောနီ၌ပင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်။

Verse 125

तस्यां तस्यां तु सा भर्तुर्न वियुज्येत कर्हिचित् । तथाप्येवं चतुर्दश्यां दद्यात्पात्रमुपानहौ

ထိုကဲ့သို့သော ဘဝတိုင်းတွင် သူမသည် ခင်ပွန်းနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မခွဲခွာရ။ သို့သော်လည်း ဤနည်းအတိုင်း စတုရဒသီ (၁၄ ရက်) တွင် အလှူအဖြစ် ပန်းကန်/အိုးတစ်လုံးနှင့် စန်ဒယ်တစ်စုံကို လှူဒါန်းသင့်သည်။

Verse 126

ब्रह्मणे धर्ममुद्दिश्य तस्या लोका ह्यनामयाः । एवं च पक्षपक्षान्ते श्राद्धे तर्पेद्द्विजोत्तमान्

ဗြဟ္မန်နှင့် ဓမ္မကို ရည်ညွှန်း၍ ပြုလုပ်သော ကုသိုလ်ကြောင့် သူမ၏ လောကများသည် ရောဂါကင်း၍ အပူအပင်မရှိ ဖြစ်လာသည်။ ထို့အတူ လတစ်ဝက်စီ (ပက္ခ) အဆုံးတွင် ရှရဒ္ဓကာလ၌ အမြတ်ဆုံး ဒွိဇများထံ တර්ပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 127

अव्युच्छिन्ना सदा राज्ञि सन्ततिर्जायते भुवि । एवं ते तिथिमाहात्म्यं दानयोगेन भाषितम्

အို မိဖုရား၊ မြေပြင်ပေါ်၌ မပြတ်မတောက် သားစဉ်မြေးဆက် အစဉ်အမြဲ မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ကြောင့် ဒါနယောဂ (လှူဒါန်းခြင်း၏ သာသနာရေးကျင့်စဉ်) ဖြင့် တိထိ (လပြည့်လကွယ်နေ့ရက်) မဟာတန်ခိုးကို သင့်အား ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 128

तथा वनस्पतीनां तु आराधनविधिं शृणु । जम्बूं निम्बतरुं चैव तिन्दुकं मधुकं तथा

ယခု သန့်ရှင်းသော သစ်ပင်များကိုလည်း အာရာဓနာပြုရာ နည်းလမ်းကို နားထောင်လော့။ ဇမ္ဗူပင်၊ နိမ္ဗ (နီမ်) ပင်၊ တိန္ဒုကပင် နှင့် မဓူကပင် တို့ဖြစ်သည်။

Verse 129

आम्रं चामलकं चैव शाल्मलिं वटपिप्पलौ । शमीबिल्वामलीवृक्षं कदलीं पाटलीं तथा

ထို့ပြင် သရက်ပင်နှင့် အာမလက (အမ်လာ) ပင်၊ ရှာလ္မလီပင်၊ ဗဋ (ဘန်ယန်) ပင်နှင့် ပိပ္ပလ (ပိပယ်) ပင်၊ ရှမီပင်၊ ဘိလ္ဝပင်နှင့် အာမလီပင်၊ ထို့အတူ ကဒလီ (ငှက်ပျော) ပင်နှင့် ပါဋလီပင်တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 130

अन्यान्पुण्यतमान्वृक्षानुपेत्य स्वर्गमाप्नुयात्

အလွန်ပုဏ္ဏတန်ခိုးရှိသော အခြားသစ်ပင်များထံ ချဉ်းကပ်၍ ရိုသေဘုဇာပြုလျှင် စွဝဂ္ဂ (ကောင်းကင်ဘုံ) ကို ရောက်နိုင်သည်။

Verse 131

नारद उवाच । चैत्रे मासे तु या नारी कुर्याद्व्रतमनुत्तमम् । तस्य व्रतस्य चान्यानि कलां नार्हन्ति षोडशीम्

နာရဒ မဟာရိရှီက မိန့်ကြားသည်– ချိုင်တြ (Caitra) လတွင် မည်သည့်မိန်းမမဆို အထွတ်အထိပ် ဝရတ (vrata) ကို ကျင့်သုံးပါက၊ ထိုဝရတ၏ ကုသိုလ်တန်ခိုးကို ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မီမချင်း အခြားအကျင့်များ မရှိ။

Verse 132

श्रुतेन येन सुभगे दुर्भगत्वं न पश्यति । यथा हिमं रविं प्राप्य विलयं याति भूतले

အို ကံကောင်းသူမေ၊ ဤသို့ နားထောင်ခြင်းကြောင့် ကံဆိုးမှု မမြင်ရတော့သည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းခဲသည် နေကိုတွေ့လျှင် ပျော်လျက် ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့။

Verse 133

तथा दुःखं च दौर्भाग्यं व्रतादस्माद्विलीयते । मधुकाख्यां तु ललितामाराधयति येन वै

ထိုနည်းတူ ဤဝရတကြောင့် ဒုက္ခနှင့် ကံဆိုးမှုတို့ ပျော်လျက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ ဤဝရတဖြင့် ‘မဓုကာ’ ဟုခေါ်သော လလိတာဒေဝီကို အာရాధနာပြုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 134

विधिं तं शृणु सुभगे कथ्यमानं सुखावहम् । चैत्रे शुक्लतृतीयायां सुस्नाता शुद्धमानसा

အို ကံကောင်းသူမေ၊ ယခု ပြောကြားနေသော စိတ်ချမ်းသာကောင်းကျိုးပေးသည့် နည်းလမ်းကို နားထောင်လော့။ ချိုင်တရလ၏ လဆန်း တတိယတိထီနေ့တွင် ကောင်းစွာ ရေချိုးသန့်စင်၍ စိတ်ကို သန့်ရှင်းစေပြီး ဝရတကို စတင်လော့။

Verse 135

प्रतिमां मधुवृक्षस्य शाङ्करीमुमया सह । कारयित्वा द्विजवरैः प्रतिष्ठाप्य यथाविधि

မဓူကာပင်နှင့် ဆက်နွယ်၍ ဥမာနှင့်အတူ ရှင်ကရ (Śaṅkara) ၏ သန့်ရှင်းသော ပုံတော်ကို ပြုလုပ်စေပြီး၊ အထူးကောင်းမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများက ရိုးရာနည်းတကျ ပရတိဋ္ဌာ (တည်ထောင်ပူဇော်) ပြုစေလော့။

Verse 136

सुगन्धिकुसुमैर्धूपैस्तथा कर्पूरकुङ्कुमैः । पूजयेद्विधिना देवं मन्त्रयुक्तेन भामिनी

အနံ့သာပန်းများ၊ မီးခိုး (ဓూప) နှင့် ကမ္ဖော်၊ ကုင်ကုမတို့ဖြင့်၊ အို လှပသူမေ၊ သင့်လျော်သော မန္တရများနှင့်အတူ ရိုးရာနည်းတကျ ဘုရားသခင်ကို ပူဇော်လော့။

Verse 137

पादौ नमः शिवायेति मेढ्रे वै मन्मथाय च । कालोदरायेत्युदरं नीलकंठाय कण्ठकम्

ခြေတော်ကို “နမಃ ရှိဝာယ” မန္တရဖြင့် ပူဇော်၍၊ မျိုးပွားအင်္ဂါကို “မန်မထာယ နမः” ဟူ၍၊ ဝမ်းဗိုက်ကို “ကာလိုဒရာယ နမः” ဟူ၍၊ လည်ချောင်းကို “နီလကဏ္ဍာယ နမः” ဟူ၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 138

शिरः सर्वात्मने पूज्य उमां पश्चात्प्रपूजयेत् । क्षामोदरायैह्युदरं सुकण्ठायै च कण्ठकम्

ဦးခေါင်းကို “စರ್ವာတ္မန် (အလုံးစုံ၏ အတ္တ)” ဟူ၍ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် အူမာကို သင့်တော်သကဲ့သို့ ပူဇော်ရမည်။ အူမာ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို “ခ္စာမိုဒရာ” ဟူ၍၊ လည်ချောင်းကို “စုကဏ္ဍာ” ဟူ၍ အရိုအသေပြုရမည်။

Verse 139

शिरः सौभाग्यदायिन्यै पश्चादर्घ्यं प्रदापयेत्

ဦးခေါင်း၌ “ကံကောင်းခြင်းပေးသူ” ဟူ၍ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် အရ္ဃျ (arghya) ကို ဆက်လက် ပူဇော်တင်ပြရမည်။

Verse 140

नमस्ते देवदेवेश उमावर जगत्पते । अर्घ्येणानेन मे सर्वं दौर्भाग्यं नाशय प्रभो । इति अर्घ्यमन्त्रः

အို ဒေဝဒေဝေရှ၊ အို အူမာ၏ သခင်၊ အို လောက၏ အရှင်၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ အို प्रभု၊ ဤ အရ္ဃျဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ မကောင်းကံ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးပါ—ဤသည်မှာ အရ္ဃျမန္တရ ဖြစ်သည်။

Verse 141

अर्घ्यं दत्त्वा ततः पश्चात्करकं वारिपूरितम् । मधूकपात्रोपभृतं सहिरण्यं तु शक्तितः

အရ္ဃျကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် ရေဖြည့်ထားသော ကရက (အိုး/ခွက်) ကို ဆက်လက် တင်ပြရမည်။ ၎င်းကို မဓူကာသစ်သားပုံး/ခွက်၌ ထား၍၊ ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ ရွှေနှင့်အတူ ပူဇော်တင်ပြရမည်။

Verse 142

करकं वारिसम्पूर्णं सौभाग्येन तु संयुतम् । दत्तं तु ललिते तुभ्यं सौभाग्यादिविवर्धनम् । इति करकदानमन्त्रः

ဤကရကာသည် ရေဖြင့်ပြည့်စုံ၍ မင်္ဂလာကံကောင်းခြင်းနှင့် ပေါင်းစည်းထား၏။ အို လလိတာ၊ သင်၏ ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကောင်းကျိုးတို့ တိုးပွားစေရန် သင့်အား ပူဇော်လှူဒါန်း၏—ဤသည် ကရကာ-ဒါန မန္တရ ဖြစ်သည်။

Verse 143

मन्त्रेणानेन विप्राय दद्यात्करकमुत्तमम् । लवणं वर्जयेच्छुक्लां यावदन्यां तृतीयिकाम्

ဤမန္တရဖြင့် ဗြာဟ္မဏအား အထူးကောင်းသော ကရကာကို လှူဒါန်းရမည်။ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) တစ်လျှောက် နောက်တစ်ကြိမ် တတိယတိထိ ရောက်သည်အထိ ဆားကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 144

क्षमाप्य देवीं देवेशां नक्तमद्यात्स्वयं हविः । अनेन विधिना सार्धं मासि मासि ह्यपक्रमेत्

နတ်တို့၏ အမြင့်ဆုံးမိခင်တော် ဒေဝီထံ ခွင့်လွှတ်မှု တောင်းပန်ပြီးနောက်၊ မိမိကိုယ်တိုင် ညအချိန်တွင်သာ ရိုးရှင်းသော ဟဝိစ် (ယဇ္ဉအာဟာရ) ကို စားသုံးရမည်။ ဤနည်းလမ်းအတိုင်း လစဉ်လတိုင်း အစဉ်လိုက် ဆက်လက်ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 145

फाल्गुनस्य तृतीयायां शुक्लायां तु समाप्यते । वैशाखे लवणं देयं ज्येष्ठे चाज्यं प्रदीयते

ဤဝတ်ကို ဖာလ္ဂုဏလ၏ သုက္လပက္ခ တတိယတိထိတွင် ပြီးဆုံးသည်။ ဝိုင်ရှာခလတွင် ဆားကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်၊ ဂျေဋ္ဌလတွင် ဂျီ (ထောပတ်ဆီ) ကို ဒါနအဖြစ် ပူဇော်လှူရမည်။

Verse 146

आषाढे मासि निष्पावाः पयो देयं तु श्रावणे । मुद्गा देया नभस्ये तु शालिमाश्वयुजे तथा

အာသာဍလတွင် နိဿပာဝ ပဲများကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။ ရှရဝဏလတွင် နို့ကို လှူဒါန်းရမည်။ နဘသျ (ဘဒြပဒ) လတွင် မုဒ္ဂ (မုန့်ပဲ/မုန့်ပဲစိမ်း) ကို ပေးလှူရမည်၊ ထို့အတူ အာရှဝယုဇလတွင် ရှာလိ ဆန်ကို ပူဇော်လှူရမည်။

Verse 147

कार्त्तिके शर्करापात्रं करकं रससंभृतम् । मार्गशीर्षे तु कार्पासं करकं घृतसंयुतम्

ကာတ္တိကလတွင် သကြားထည့်သော အိုးတစ်လုံးနှင့် ချိုမြိန်သောရည်ဖြင့် ပြည့်စုံသော ရေခွက်အိုး (ကရက) ကို ဒါနပြုရမည်။ မာဂရှီရ္ရှလတွင် ဝါ (ကော်တန်) ဖြင့် ဖြည့်ထားသော ကရကနှင့် ဂျီ (ဃృత) ကို တွဲ၍ ဒါနပြုရမည်။

Verse 148

पौषे तु कुङ्कुमं देयं माघे पात्रं तिलैर्भृतम् । फाल्गुने मासि सम्प्राप्ते पात्रं मोदकसंभृतम्

ပေါဿလတွင် ကုင်ကုမ (သန့်ရှင်းသော အနီရောင်မှုန့်/ဇာဖရန်) ကို ဒါနပြုရမည်။ မာဃလတွင် နှမ်းဖြင့် ပြည့်သော အိုးကို လှူဒါန်းရမည်။ ဖာလ္ဂုနလ ရောက်လာသော် မိုဒက (ပူဇော်မုန့်ချို) ဖြင့် ပြည့်သော အိုးကို လှူရမည်။

Verse 149

पश्चात्तृतीयादेयं यत्तत्पूर्वस्यां विवर्जयेत् । विधानमासां सर्वासां सामान्यं मनसः प्रिये

တတိယနေ့နောက်ပိုင်းတွင် ပေးလှူရန် သတ်မှတ်ထားသမျှကို အစောနေ့တွင် မပေးလှူရ။ ဤသည်မှာ လအားလုံး၏ အခမ်းအနားနည်းလမ်းတွင် တူညီသော စည်းကမ်းဖြစ်သည်၊ ငါ့နှလုံးချစ်သူရေ။

Verse 150

प्रतिमां मधुवृक्षस्य तामेव प्रतिपूजयेत् । तस्मै सर्वं तु विप्राय आचार्याय प्रदीयते

မဓုသစ်ပင်၏ ပရတိမာ (ရုပ်တု) ကို ပြုလုပ်၍ ထိုပရတိမာကိုပင် စည်းကမ်းတကျ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အရာအားလုံးကို ဗြာဟ္မဏ—မိမိ၏ အာစာရျ—ထံသို့ အဆုံးသတ်ဒါနအဖြစ် ပေးအပ်ရမည်။

Verse 151

ततः संवत्सरस्यान्ते उद्यापनविधिं शृणु । मधुवृक्षं ततो गत्वा बहुसम्भारसंवृतः

ထို့နောက် နှစ်ကုန်တွင် ဥဒျာပန (အဆုံးသတ်အခမ်းအနား) ၏ နည်းလမ်းကို နားထောင်လော့။ ထို့ပြီး မဓုသစ်ပင်သို့ သွားကာ ပူဇော်ပစ္စည်းများစွာဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပြင်ဆင်ထားရမည်။

Verse 152

निखनेत्प्रतिमां मध्ये माधूकीं मधुकस्य च । तत्रस्थं पूजयेत्सर्वमुमादेहार्द्धधारिणम्

ထိုနေရာ၏ အလယ်၌ မာဓူကီ (မဓူကာ) နှင့် မဓုသစ်ပင်၏ ရုပ်တုကို တင်သွင်းတည်ထားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဥမာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ကို ဆောင်ထားသော အර්ဓနာရီရှွရ ရှိဝကို အပြည့်အစုံသော ပူဇော်ပွဲအခမ်းအနားများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 153

पूजोपहारैर्विपुलैः कुङ्कुमेन पुनःपुनः । श्लक्ष्णाभिः पुष्पमालाभिः कौसुम्भैः केसरेण च

ပူဇော်အနုဂ္ဂဟာများကို များပြားစွာ ဆက်ကပ်၍ ကုင်ကူမကို ထပ်ခါထပ်ခါ လိမ်းပူဇော်ကာ နူးညံ့သော ပန်းမော်လီများ၊ ကောသုမ္ဘ ပန်းများနှင့် ကေသရ (စဖရန်) အမျှင်များဖြင့်လည်း အလှဆင်ရမည်။

Verse 154

कौसुम्भे वाससी शुभ्रे अतसीपुष्पसन्निभे । परिधाप्य तां प्रतिमां दम्पती रविसंख्यया

အတစီ (flax) ပန်းကဲ့သို့ တောက်ပသန့်ရှင်းသော ကောသုမ္ဘ ဝတ်စုံကို ထိုရုပ်တု၌ ဝတ်ဆင်စေပြီး၊ ဇနီးမောင်နှံသည် ထုံးတမ်းအရ သတ်မှတ်ထားသော အရေအတွက်အတိုင်း ယထာဝိဓိ အလှဆင်ရမည်။

Verse 155

उपानद्युगलैश्छत्रैः कण्ठसूत्रैः सकण्ठिकैः । कटकैरङ्गुलीयैश्च शयनीयैः शुभास्तृतैः

ဖိနပ်အတွဲ၊ ထီးတော်၊ လည်ပင်းကြိုး (ပန်ဒန်ပါ)၊ လက်ကောက်နှင့် လက်စွပ်များ၊ ထို့ပြင် မင်္ဂလာအဖုံးအကာများဖြင့် ခင်းကျင်းထားသော အိပ်ရာများကို ဆက်ကပ်၍ ထိုဒေဝဒွိတ/ရုပ်တုကို ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 156

कुङ्कुमेन विलिप्ताङ्गौ बहुपुष्पैश्च पूजितौ । भोजयेद्विविधै रत्नैर्मधूकावासके स्थितौ

သူတို့၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ကုင်ကူမဖြင့် လိမ်းကာ ပန်းများစွာဖြင့် ပူဇော်ပြီးနောက် မဓူကာ-နိဝါသ/သန့်ရှင်းရာဌာန၌ တည်နေစဉ် အမျိုးမျိုးသော ရတနာတန်ဖိုးရှိ လက်ဆောင်များနှင့်အတူ အာဟာရကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 157

भुक्तोत्थितौ तु विश्राम्य शय्यासु च क्षमापयेत् । गुरुमूलं यतः सर्वं गुरुर्ज्ञेयो महेश्वरः

စားသောက်ပြီး ထပြီးနောက် အိပ်ရာပေါ်တွင် အနားယူစေကာ ခွင့်လွှတ်ပါရန် တောင်းပန်ရမည်။ ဓမ္မအားလုံး၏ အမြစ်မှာ ဂုရုဖြစ်၍ ဂုရုကို မဟေရှဝရ ကိုယ်တိုင်ဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 158

प्रीते गुरौ ततः सर्वं जगत्प्रीतं सुरासुरम् । यद्यदिष्टतमं लोके यत्किंचिद्दयितं गृहे

ဂုရု ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သော် လောကတစ်လောကလုံး—ဒေဝနှင့် အသူရတို့ပါ—ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လာသည်။ လောက၌ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသမျှနှင့် အိမ်တွင် ချစ်ခင်တန်ဖိုးထားသမျှ ပစ္စည်း—

Verse 159

तत्सर्वं गुरवे देयमात्मनः श्रेय इच्छता । इदं तु धनिभिर्देयमन्यैर्देयं यथोच्यते

ကိုယ့်အတွက် အမြင့်ဆုံး ကုသိုလ်ကောင်းကို လိုလားသူသည် ထိုအရာအားလုံးကို ဂုရုထံ ပူဇော်အပ်ရမည်။ သို့ရာတွင် ဤကဲ့သို့ ပူဇော်ခြင်းသည် ငွေကြေးပြည့်စုံသူတို့အတွက် ဖြစ်ပြီး၊ အခြားသူတို့သည် သင့်လျော်သလို သာသနာကျမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း ပေးကမ်းရမည်။

Verse 160

दाम्पत्यमेकं विधिवत्प्रतिपूज्य शुभव्रतैः । द्वितीयं गुरुदाम्पत्यं वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

မင်္ဂလာဝတ်တရားများဖြင့် စည်းကမ်းတကျ တစ်စုံတစ်တွဲသော ဒေဝတော် ‘ဒမ္ပတီ’ ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဒုတိယအဖြစ် ‘ဂုရု-ဒမ္ပတီ’ ကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုပူဇော်အလှူတွင် ငွေကြေးအပေါ် လိမ်လည်မှု သို့မဟုတ် ကပ်စီးနည်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 161

ततः क्षमापयेद्देवीं देवं च ब्राह्मणं गुरुम् । यथा त्वं देवि ललिते न वियुक्तासि शम्भुना

ထို့နောက် ဒေဝီ၊ ဒေဝနှင့် ဗြာဟ္မဏ-ဂုရုထံ ခွင့်လွှတ်ပါရန် တောင်းပန်ရမည် (ဤသို့ ဆုတောင်းလျက်) — ‘အို ဒေဝီ လလိတာ၊ သင်သည် ရှမ္ဘုနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မခွဲမကွာသကဲ့သို့—’

Verse 162

तथा मे पतिपुत्राणामवियोगः प्रदीयताम् । अनेन विधिना कृत्वा तृतीयां मधुसंज्ञिकाम्

ထို့အတူ ကျွန်မအား ခင်ပွန်းနှင့် သားတို့မှ ခွဲခွာခြင်းမရှိစေသော အရှင့်ကရုဏာကို ပေးသနားတော်မူပါ။ ဤနည်းတူအတိုင်း ပြုလုပ်၍ “မဓု” ဟုခေါ်သော တတိယ ဝရတကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 163

इन्द्राणी चेन्द्रपत्नीत्वमवाप सुतमुत्तमम् । सौभाग्यं सर्वलोकेषु सर्वर्द्धिसुखमुत्तमम्

အိန္ဒြာဏီသည် အိန္ဒြာ၏ မဟာမိဖုရားအဖြစ် အဆင့်အတန်းကို ရရှိပြီး အထူးကောင်းမြတ်သော သားတော်တစ်ပါးကိုလည်း ရရှိ하였다။ ထို့ပြင် လောကအားလုံးတွင် ကံကောင်းခြင်းနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာအပေါင်းမှ ပေါက်ဖွားသော အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုကိုလည်း ရရှိ하였다။

Verse 164

अनेन विधिना या तु कुमारी व्रतमाचरेत् । शोभनं पतिमाप्नोति यथेन्द्राण्या शतक्रतुः

ဤနည်းတူအတိုင်း မိန်းကလေးက ဤဝရတကို ဆောင်ရွက်ပါက ကောင်းမြတ်သော ခင်ပွန်းကို ရရှိမည်—အိန္ဒြာဏီက “သတကရတု” (အိန္ဒြာ) ကို ရရှိသကဲ့သို့ပင်။

Verse 165

दुर्भगा सुभगत्वं च सुभगा पुत्रिणी भवेत् । पुत्रिण्यक्षयमाप्नोति न शोकं पश्यति क्वचित्

ကံမကောင်းသော မိန်းမသည် ကံကောင်းသူဖြစ်လာပြီး၊ ကံကောင်းသော မိန်းမသည် သားသမီးရသူ ဖြစ်လာမည်။ မိခင်ဖြစ်သူသည် မကုန်ခန်းသော စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ရရှိ၍ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဝမ်းနည်းမှုကို မမြင်ရ။

Verse 166

अनेकजन्मजनितं दौर्भाग्यं नश्यति ध्रुवम् । मृता तु त्रिदिवं प्राप्य उमया सह मोदते

ဘဝများစွာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကံဆိုးမှုသည် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားမည်။ ထို့ပြင် သေဆုံးသောအခါ တြိဒိဝ (ကောင်းကင်ဘုံ) ကို ရောက်ရှိ၍ ဥမာနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူးလေသည်။

Verse 167

कल्पकोटिशतं साग्रं भुक्त्वा भोगान् यथेप्सितान् । पुनस्तु सम्भवे लोके पार्थिवं पतिमाप्नुयात्

ကပ္ပကုဋိတစ်ရာထက်မကာလတိုင်အောင် လိုအင်ဆန္ဒရှိသမျှ သုခဘောဂများကို ခံစားပြီးနောက်၊ နောက်တစ်ဖန် လောက၌ ပြန်လည်မွေးဖွားကာ မင်းသမီးအတွက် မင်းတော်သခင်ကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 168

सुभगा रूपसम्पन्ना पार्थिवं जनयेत्सुतम्

နាងသည် ကံကောင်းမင်္ဂလာရှိ၍ ရုပ်ရည်လှပပြည့်စုံလာကာ မင်းသားတော်တစ်ပါးကို မွေးဖွားလိမ့်မည်။

Verse 169

एतत्ते कथितं सर्वं व्रतानामुत्तमं व्रतम् । अन्यत्पृच्छस्व सुभगे वाञ्छितं यद्धृदि स्थितम्

ဤအရာအားလုံးကို သင်အား ပြောပြပြီးပြီ—ဝရတများအနက် ဤဝရတသည် အမြတ်ဆုံးဝရတဖြစ်သည်။ ယခုတော့ မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်၏နှလုံး၌ တည်ရှိသော ဆန္ဒအတိုင်း အခြားအရာကို မေးမြန်းလော့။