Adhyaya 232

Verse 1

सूत उवाच । इति वः कथितं विप्रा रेवामाहात्म्यमुत्तमम् । यथोपदिष्टं पार्थाय मार्कण्डेयेन वै पुरा

စူတာက ပြောသည်– အို ဗိပရများ (ဗြဟ္မဏများ)၊ ရေဝါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟိမာကို သင်တို့အား ဤသို့ ပြောကြားပြီးပြီ၊ ယခင်က မာရကဏ္ဍေယ မုနိက ပါရ്ഥအား သင်ကြားပေးသကဲ့သို့ပင်။

Verse 2

तथा तीर्थकदम्बाश्च तेषु तीर्थविशेषतः । प्राधान्येन मया ख्याता यथासङ्ख्यं यथाक्रमम्

ထို့အတူ ထိုတီရ္ထအစုအဝေးများအတွင်းမှ ထူးခြားသော တီရ္ထများကို ငါသည် အရေးကြီးမှုအလိုက် ကြေညာခဲ့သည်—အရေအတွက်အတိုင်း၊ အစဉ်အလာအတိုင်း။

Verse 3

एतत्पवित्रमतुलं ह्येतत्पापहरं परम् । नर्मदाचरितं पुण्यं माहात्म्यं मुनिभाषितम्

ဤအကြောင်းအရာသည် အလွန်သန့်ရှင်း၍ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်၊ အမြင့်ဆုံး အပြစ်ဖယ်ရှားသူ ဖြစ်သည်။ နရ္မဒါ၏ ပုဏ္ဏကရိတ—ဤ မဟာတ္မယကို မုနိများက ဟောကြားထားသည်။

Verse 4

सप्तकल्पानुगो विप्रो नर्मदायां मुनीश्वराः । मृकण्डतनयो धीमान्परमार्थविदुत्तमः

အို မုနိအရှင်များ၊ နရ္မဒါမြစ်၌ ကလ္ပ ခုနှစ်ခေတ်တိုင်တိုင် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သော ဗိပရ (ဗြဟ္မဏ) တစ်ဦးရှိ၏—မೃကဏ္ဍ၏ သား၊ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသူ၊ အမြင့်ဆုံး သစ္စာအဓိပ္ပါယ်ကို သိသူတို့အနက် အထွတ်အထိပ်။

Verse 5

संसेव्य सर्वतीर्थानि नदीः सर्वाश्च वै पुरा । बहुकल्पस्मरां रेवामालक्ष्य शिवदेहजाम्

ရှေးကာလ၌ သူသည် တီရ္ထများအားလုံးနှင့် မြစ်များအားလုံးကို သွားရောက်ကာ ပူဇော်ဆည်းကပ်ခဲ့ပြီး၊ ကပ္ပများစွာတစ်လျှောက် အမြဲမှတ်မိနေသော ရေဝါကို သီဝ၏ ကိုယ်တော်မှ မွေးဖွားသည့်အဖြစ် သိမြင်လေ၏။

Verse 6

मे कलेति च शर्वोक्तां शरणं शर्वजां ययौ । अजराममरां देवीं दैत्यध्वंसकरीं पराम्

“ကလိယုဂ၌ ဤသည် ငါ၏အရာ” ဟု ရှရဝ (သီဝ) မိန့်တော်မူသဖြင့်၊ သူသည် သီဝမှ မွေးဖွားသော ဒေဝီထံ သရဏံဝင်လေ၏—အမြင့်မြတ်သော ဒေဝီ၊ အိုမင်းမသေ၊ ဒိုင်တျများကို ဖျက်ဆီးသူ။

Verse 7

महाविभवसंयुक्तां भवघ्नीं भवजाह्नवीम् । तस्यामाबध्य सत्प्रेम जातः सोऽप्यजरामरः

သူမသည် မဟာဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပြည့်စုံ၍ သံသရာဘဝကို ချေဖျက်သူ၊ “ဘဝ (သီဝ) ၏ ဂျာဟ္နဝီ” ဖြစ်၏။ သူသည် သူမအပေါ် သန့်ရှင်းသော ချစ်ခြင်းကို ချည်နှောင်သဖြင့်၊ သူလည်း (ဓမ္မအောင်မြင်မှု၌) အိုမင်းမသေ ဖြစ်လာလေ၏။

Verse 8

षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यश्च सत्तमाः । व्यवस्थितानि रेवायास्तीरयुग्मे पदे पदे

အို သဒ္ဓာဝန်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ! ရေဝါမြစ်၏ နှစ်ဖက်ကမ်းတစ်လျှောက် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ တီရ္ထ ၆၀,၀၀၀ နှင့် ထပ်မံ ၆၀ ကောဋိ တီရ္ထတို့ တည်ရှိနေသည်။

Verse 9

सारितः परितः सन्ति सतीर्थास्तु सहस्रशः । न तुलां यान्ति रेवायास्ताश्च मन्ये मुनीश्वराः

ပတ်ဝန်းကျင်၌ မြစ်များစွာ ရှိပြီး တီရ္ထများလည်း ထောင်ချီရှိသော်လည်း၊ အို မုနိဣශ්ဝရတို့၊ ကျွန်ုပ်အမြင်အရ ထိုမြစ်များသည် ရေဝါနှင့် မတူညီ မညီမျှနိုင်ကြ။

Verse 10

एतद्वः कथितं सर्वं यत्पृष्टमखिलं द्विजाः । यन्महेशमुखाच्छ्रुत्वा वायुराह ऋषीन्प्रति

အို ဒွိဇတို့၊ သင်တို့မေးမြန်းသမျှ အကုန်လုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားပြီးပြီ—မဟေရှ (ရှီဝ) ၏ ပါးစပ်တော်မှ ကြားနာပြီးနောက် ဝါယုက ရှိသီတို့ထံ ပြောဆိုခဲ့သော အကြောင်းတည်း။

Verse 11

तद्वन्मृकण्डतनयोऽप्यनुभूयाखिलां नदीम् । सतीर्थां पदशः प्राह पाण्डुपुत्राय पावनीम्

ထိုနည်းတူ မೃကဏ္ဍ၏ သားတော်လည်း တီရ္ထများနှင့်တကွ မြစ်တစ်လျှောက်လုံးကို ခြေလှမ်းခြေလှမ်း ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံပြီးနောက်၊ ပာဏ္ဍု၏ သားတော်တစ်ပါးထံသို့ ပဝနီ (ရေဝါ) ကို ဖော်ပြဟောကြား하였다။

Verse 12

एतच्च कथितं सर्वं संक्षेपेण द्विजोत्तमाः । नर्मदाचरितं पुण्यं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम्

အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ဤအရာအားလုံးကို အကျဉ်းချုပ်၍ ဟောကြားပြီးပြီ—သုံးလောက၌ပင် ရခဲလှသော ပုဏ္ဏမြတ် နရမဒါ၏ ဇာတ်ကြောင်းတည်း။

Verse 13

किमन्यैः सरितां तोयैः सेवितैस्तु सहस्रशः । यदि संसेव्यते तोयं रेवायाः पापनाशनम्

အခြားမြစ်များ၏ ရေကို ထောင်ကြိမ်များစွာ သွားရောက်သုံးစွဲရန် ဘာလိုအပ်မည်နည်း၊ ပാപဖျက်သော ရေဝါ၏ ရေကို စေဝာကာ သောက်သုံးနိုင်လျှင်။

Verse 14

मेकलाजलसंसेवी मुक्तिमाप्नोति शाश्वतीम्

မေကလာ၏ ရေကို श्रद्धာ-ဘက္တိဖြင့် စေဝာသူသည် အမြဲတမ်းသော မုတ္တိ (မောက္ခ) ကို ရရှိသည်။

Verse 15

यथा यथा भजेन्मर्त्यो यद्यदिच्छति तीर्थगः । तत्तदाप्नोति नियतं श्रद्धयाश्रद्धयापि च

တီရ္ထ (tīrtha) တွင် မရ္တျ မနုဿသည် မည်သို့မည်ပုံ ဘဇန်ပူဇာ ပြုလုပ်သော်လည်း၊ ထိုနေရာ၌ မည်သည့် ဆန္ဒကို မျှော်လင့်သော်လည်း၊ ထိုဖလကို အမှန်တကယ် ရရှိသည်—သဒ္ဓါ (śraddhā) ရှိ၍လည်းကောင်း၊ မရှိဘဲလည်းကောင်း။

Verse 16

इदं ब्रह्मा हरिरिदमिदं साक्षात्परो हरः । इदं ब्रह्म निराकारं कैवल्यं नर्मदाजलम्

ဤသည်မှာ ဘြဟ္မာ ဖြစ်၏; ဤသည်မှာ ဟရီ ဖြစ်၏; ဤသည်မှာ အမြင့်ဆုံး ဟရ (ရှီဝ) ကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ရုပ်မဲ့ ဘြဟ္မန် (nirākāra)—နရ္မဒါရေသည်ပင် ကైవလျ၊ လွတ်မြောက်ခြင်းတည်း။

Verse 17

तावद्गर्जन्ति तीर्थानि नद्यो हृदयफलप्रदाः । यावन्न स्मर्यते रेवा सेवाहेवा कलौ नरैः

ကလိယုဂ၌ လူတို့သည် ဆေဝါ (sevā) နှင့် အာဝဟာန်/ဟေဝါ (invocation) ဖြင့် ရေဝါကို မအောက်မေ့သေးသရွေ့၊ အခြား တီရ္ထများနှင့် မြစ်များသည် ဟိတယ၏ ဆန္ဒဖလ ပေးနိုင်ကြောင်း ကြွေးကြော်ကာ ဂর্জန လုပ်နေကြသည်။

Verse 18

ध्रुवं लोके हितार्थाय शिवेन स्वशरीरतः । शक्तिः कापि सरिद्रूपा रेवेयमवतारिता

လောကအကျိုးအတွက် အမှန်တကယ်ပင် ရှီဝသည် မိမိ၏ ကိုယ်တော်မှ ဒေဝီရှက္တိတစ်ပါးကို မြစ်ရုပ်အဖြစ် အဝတာရ ဆင်းသက်စေခဲ့သည်—ဤသည်ပင် ရေဝါ ဖြစ်၏။

Verse 19

तावद्गर्जन्ति यज्ञाश्च वनक्षेत्रादयो भृशम् । यावन्न नर्मदानामकीर्तनं क्रियते कलौ

ကလိယုဂ၌ နရ္မဒါနာမ ကီရ္တန (kīrtana) ကို မပြုလုပ်သေးသရွေ့၊ ယဇ္ဉများနှင့် နာမကြီးသော ပုဏ္ဏိယဌာနများ—တော၊ က్షೇತ್ರ စသည်တို့—မိမိတို့၏ မဟိမာကို အသံကြီးစွာ ကြွေးကြော်နေကြသည်။

Verse 20

गरिमा गाण्यते तावत्तपोदानव्रतादिषु । नरैर्वा प्राप्यते यावद्भुवि भर्गभवा धुनी

တပဿ၊ ဒါန၊ ဝရတ် စသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကို လူတို့က သီဆိုကြသည်မှာ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဘ္ဟဂ္ဂ (ရှီဝ) မှ ပေါက်ဖွားသော သန့်ရှင်းမြတ်သော မြစ်ရေစီးကို မရသေးသမျှသာ ဖြစ်သည်။

Verse 21

ये वसन्त्युत्तरे कूले रुद्रस्यानुचरा हि ते । वसन्ति याम्यतीरे ये लोकं ते यान्ति वैष्णवम्

မြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းတွင် နေထိုင်သူတို့သည် အမှန်တကယ် ရုဒ္ဒရ၏ အနုချရ (အဖော်အပါ) များ ဖြစ်ကြသည်။ တောင်ဘက်ကမ်းတွင် နေထိုင်သူတို့မူ ဝိෂ္ဏု၏ လောကသို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 22

धन्यास्ते देशवर्यास्ते येषु देशेषु नर्मदा । नरकान्तकरी शश्वत्संश्रिता शर्वनिर्मिता

နရမဒါ မြစ် စီးဆင်းရာ ဒေသများသည် အလွန်ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိ၍ ဒေသအထွတ်အမြတ် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုမြစ်သည် ရှရဝ (ရှီဝ) က ဖန်ဆင်းထားသော အမြဲတည်မြဲသန့်ရှင်းမြစ်ဖြစ်ပြီး နရကဂတိကို အဆုံးသတ်စေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 23

कृतपुण्याश्च ते लोकाः शोकाय न भवन्ति ते । ये पिबन्ति जलं पुण्यं पार्वतीपतिसिन्धुजम्

ထိုသူတို့သည် ကုသိုလ်ပြုပြီးသား ဖြစ်ကြ၍ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် မထိုက်တန်ကြ—ပာရဝတီ၏ အရှင် (ရှီဝ) ၏ မြစ်မှ ပေါက်ဖွားသော သန့်ရှင်းရေကို သောက်သုံးသူတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 24

इदं पवित्रमतुलं रेवायाश्चरितं द्विजाः । शृणोति यः कीर्तयते मुच्यते सर्वपातकः

ဒွိဇတို့ရေ၊ ဤသည်မှာ ရေဝါ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သန့်စင်စေသော အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဖြစ်သည်။ ဤကို နားထောင်သူ သို့မဟုတ် ကီရတန်ပြု၍ ကြွေးကြော်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 25

यत्फलं सर्ववेदैश्च सषडङ्गपदक्रमैः । श्रुतैश्च पठितैस्तस्मात्फलमष्टगुणं भवेत्

ဝေဒအားလုံးကို ဝေဒအင်္ဂ ခြောက်ပါးနှင့်အတူ အစဉ်လိုက် ရွတ်ဖတ်၍ နာကြားသင်ယူခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်ဖလသည် ထိုဖလထက်ပင် ရှစ်ဆ တိုးပွားလာ၏။

Verse 26

सत्रयाजी फलं यच्च लभते द्वादशाब्दिकम् । श्रुत्वा सकृच्च रेवायाश्चरितं तत्फलं लभेत्

ဆတ်ရယာဂျ္ဉ ပြုလုပ်သူက ဆယ့်နှစ်နှစ်အတွင်း ရသည့် ကုသိုလ်ဖလကို ရေဝါ၏ သမိုင်းတော်ကို တစ်ကြိမ်သာ နာကြားလျှင် ထိုဖလတူညီစွာ ရရှိ၏။

Verse 27

सर्वतीर्थावगाहाच्च यत्फलं सागरादिषु । सकृच्छ्रुत्वा च माहात्म्यं रेवायास्तत्फलं लभेत्

သမုဒ္ဒရာစသည်ဖြင့် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်ဖလကို ရေဝါ၏ မဟာတ్మျကို တစ်ကြိမ်သာ နာကြားလျှင် ထိုဖလတူညီစွာ ရရှိ၏။

Verse 28

एतद्धर्म्यमुपाख्यानं सर्वशास्त्रेष्वनुत्तमम् । देशे वा मण्डले वापि नगरे ग्राममध्यतः

ဤဓမ္မမြတ်သော ပဝါဒကထာသည် သာသနာကျမ်းတော်အားလုံးအနက် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏—ဒေသ၌ဖြစ်စေ၊ မဏ္ဍလ၌ဖြစ်စေ၊ မြို့၌ဖြစ်စေ၊ ရွာအလယ်၌ဖြစ်စေ။

Verse 29

गृहे वा तिष्ठते यस्य लिखितं सार्ववार्णिकम् । स ब्रह्मा स शिवः साक्षात्स च देवो जनार्दनः

မည်သူ၏အိမ်၌ မျိုးနွယ်အလုံးစုံအတွက် ရေးသားထားသော ဤကျမ်းတော် တည်ရှိနေပါက ထိုသူသည် (ဂုဏ်ပြုထိုက်သော) ဘြဟ္မာဖြစ်၏၊ သက်သေတော်ရှိသော ရှိဝဖြစ်၏၊ ထို့ပြင် ဒေဝ ဇနာရ္ဒနလည်း ဖြစ်၏။

Verse 30

धर्मार्थकाममोक्षाणां मार्गेऽयं देवसेवितः । गुरूणां च गुरुः शास्त्रं परमं सिद्धिकारणम्

ဤသွန်သင်ချက်သည် ဓမ္မ၊ အర్థ၊ ကာမ နှင့် မောက္ခသို့ ရောက်စေသော လမ်းဖြစ်၍ ဒေဝတားတို့က ပူဇော်ဝန်ဆောင်ကြသည်။ ဤရှာස්တရသည် ဆရာတို့၏ ဆရာ၊ စိဒ္ဓိရရှိခြင်း၏ အမြင့်ဆုံး အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

Verse 31

यश्चेदं शृणुयान्नित्यं पुराणं देवभाषितम् । ब्राह्मणो वेदवान्भूयात्क्षत्रियो विजयी भवेत्

ထို့ပြင် ဒေဝတားတို့ ပြောကြားသော ဤပုရာဏကို နေ့စဉ် နားထောင်သူသည်—ဗြာဟ္မဏသည် ဝေဒပညာ ပြည့်စုံလာပြီး၊ က္ရှတ္တရိယသည် အောင်ပွဲရသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 32

धनाढ्यो जायते वैश्यः शूद्रो वै धर्मभाग्भवेत्

ဝိုင်ရှျယသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝစွာ မွေးဖွားလာပြီး၊ ရှူဒြာပင်လျှင် ဓမ္မ၌ တရားဝင် အခွင့်အရေးရှိသော အစုဝင် ဖြစ်လာမည်။

Verse 33

सौभाग्यसन्ततिं नारी श्रुत्वैतत्समवाप्नुयात् । श्रियं सौख्यं स्वर्गवासं जन्म चैवोत्तमे कुले

ဤအရာကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် မိန်းမသည် ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကောင်းမြတ်သော သားသမီးဆက်စပ်မှုကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် သီရိ(စည်းစိမ်မင်္ဂလာ)၊ ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှု၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ခြင်းနှင့် အထူးကောင်းသော မိသားစု၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကိုလည်း ရရှိမည်။

Verse 34

रसभेदी कृतघ्नश्च स्वामिध्रुङ्मित्रवञ्चकः । गोघ्नश्च गरदश्चैव कन्याविक्रयकारकः

အဖွဲ့ခွဲကွဲစေသူ၊ ကျေးဇူးမသိသူ၊ သခင်ကို သစ္စာဖောက်သူ၊ မိတ်ဆွေကို လှည့်ဖြားသူ၊ နွားကို သတ်သူ၊ အဆိပ်ပေးသူ၊ သမီးကညာကို ရောင်းဝယ်ကုန်ကူးသူပင်လျှင်—

Verse 35

ब्रह्मघ्नश्च सुरापी च स्तेयी च गुरुतल्पगः । नर्मदाचरितं शृण्वंस्तामब्दं योऽभिषेवते

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ခိုးသူ၊ သို့မဟုတ် ဂုရု၏ အိပ်ရာကို လွန်ကျူးသူပင်—နရမဒါ၏ သာသနာတော်ဇာတ်ကြောင်းကို နားထောင်ရင်း တစ်နှစ်ပြည့် အနုဋ္ဌာန်ပြုသူမည်သူမဆို—

Verse 36

सर्वपापविनिर्मुक्तो जायते नात्र संशयः । पाकभेदी वृथापाकी देवब्राह्मणनिन्दकः

သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းလာသည်—ဤအရာ၌ သံသယမရှိ။ အခြားသူ၏ ဟင်းချက်ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ အကျိုးမဲ့ ချက်ပြုတ်၍ အစာကို ဖြုန်းတီးသူ၊ သို့မဟုတ် ဒေဝတော်များနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို အပြစ်တင်နိန္ဒာပြုသူပင်—

Verse 37

परीवादी गुरोः पित्रोः साधूनां नृपतेस्तथा । तेऽपि श्रुत्वा च पापेभ्यो मुच्यन्ते नात्र संशयः

ဂုရု၊ အဖေ၊ သာဓုသူတော်များနှင့် ထို့အတူ မင်းကိုပါ အပြစ်တင်ပြောဆိုသူပင်—ဤတရားကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် သူတို့လည်း အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ကြသည်; သံသယမရှိ။

Verse 38

ये पुनर्भावितात्मानः शस्त्रं शृण्वन्ति नित्यशः । पूजयन्ति च तच्छास्त्रं नार्मदं वस्त्रभूषणैः

သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်ပြီးသူများ—ဤသန့်ရှင်းသော သာသနာတော်ကို နေ့စဉ် နားထောင်ကြပြီး နရမဒါ-ရှာස්တရကို အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ကြသူများ—

Verse 39

पुष्पैः फलैश्चन्दनाद्यैर्भोजनैर्विविधैरपि । शास्त्रेऽस्मिन्पूजिते देवाः पूजिता गुरवस्तथा

ပန်းများ၊ သစ်သီးများ၊ စန္ဒနာစသည်တို့နှင့် အမျိုးမျိုးသော အာဟာရများဖြင့်ပင်—ဤရှာස්တရကို ပူဇော်လျှင် ဒေဝတော်များလည်း ပူဇော်ခံရပြီး ဂုရုများလည်း ထိုနည်းတူ ပူဇော်ခံရသည်။

Verse 40

इह लोके परे चैव नात्र कार्या विचारणा । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गन्धवस्त्रादिभूषणैः

ဤလောက၌လည်း၊ ပရလောက၌လည်း ဤအကြောင်းကို သံသယ သို့မဟုတ် စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် မလိုအပ်။ ထို့ကြောင့် အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ အနံ့သာ၊ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းတို့ဖြင့်—

Verse 41

पूजयेत्परया भक्त्या वाचकं शास्त्रमेव च । वेदपाठैश्च यत्पुण्यमग्निहोत्रैश्च पालितैः

—အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ဝါစက (စာတော်ဖတ်သူ) နှင့် သာස්တရ (ကျမ်းတော်) ကိုယ်တိုင်ကို ပူဇော်သင့်သည်။ ဝေဒပাঠခြင်းနှင့် စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးသော အဂ္နိဟောတရ အခမ်းအနားတို့မှ ပေါ်ပေါက်သော ကုသိုလ်သည်—

Verse 42

तत्फलं समवाप्नोति नर्मदाचरिते शुभे । कुरुक्षेत्रे च यत्पुण्यं प्रभासे पुष्करे तथा

နရမဒါ၏ မင်္ဂလာရှိသော ဤဇာတ်ကြောင်းအားဖြင့် ထိုကုသိုလ်ဖလကိုပင် ရရှိသည်။ ကုရုက္ခೇತ್ರ၊ ပရဘားသ နှင့် ထို့အတူ ပုရှ္ကရ၌ ရရှိသော သန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်တည်းဟူသော—

Verse 43

रुद्रावर्ते गयायां च वाराणस्यां विशेषतः । गङ्गाद्वारे प्रयागे च गङ्गासागरसङ्गमे

—ရုဒြာဝတ်တ၊ ဂယာ နှင့် အထူးသဖြင့် ဝါရာဏသီ၌; ဂင်္ဂါဒွာရ (ဟရိဒွာရ) ၌၊ ပရယာဂ၌၊ နှင့် ဂင်္ဂါနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ (ဂင်္ဂါ-သာဂရ) ၌။

Verse 44

एवमादिषु तीर्थेषु यत्पुण्यं जायते नृणाम् । नर्मदाचरितं श्रुत्वा तत्पुण्यं सकलं लभेत्

ဤသို့သော တီရ္ထများနှင့် အခြားတီရ္ထများ၌ လူတို့ရရှိသော ကုသိုလ်တရားသည်၊ နရမဒါ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် ထိုကုသိုလ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 45

आदिमध्यावसानेषु नर्मदाचरितं शुभम् । यः शृणोति नरो भक्त्या शृणुध्वं तत्फलं महत्

နർമဒါ၏ မင်္ဂလာကထာကို အစ၊ အလယ်၊ အဆုံးတွင်ပါ ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူသည်—ယခု ထိုအကျိုးဖလကြီးမားမှုကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 46

समाप्य शिवसंस्थानं देवकन्यासमावृतः । रुद्रस्यानुचरो भूत्वा शिवेन सह मोदते

ရှிவ၏ နေရာဌာနနှင့် အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ပြီး၊ ဒေဝကညာများ ဝိုင်းရံလျက်၊ သူသည် ရုဒ္ဒရ၏ အနုချရ ဖြစ်ကာ ရှிவနှင့်အတူ ပျော်မြူးတော်မူ၏။

Verse 47

धर्माख्यानमिदं पुण्यं सर्वाख्यानेष्वनुत्तमम् । गृहेऽपि पठ्यते यस्य चतुर्वर्णस्य सत्तमाः

ဤပုဏ္ဏမယ ဓမ္မကထာသည် ကထာအားလုံးထဲ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ အိမ်တွင် ဤစာကို ဖတ်ရွတ်ရာ၌ စတုဝဏ္ဏ၏ အကောင်းဆုံးသူများလည်း ရောက်ရှိကာ ကောင်းချီးခံရ၏။

Verse 48

धन्यं तस्य गृहं मन्ये गृहस्थं चापि तत्कुलम् । पुस्तकं पूजयेद्यस्तु नर्मदाचरितस्य तु

နർമဒါ-ചരിത၏ စာအုပ်ကို ပူဇော်သူ၏ အိမ်ကို ငါ သာယာမင်္ဂလာဟု မှတ်ယူ၏—သူ၏ ဂೃಹಸ್ಥဘဝနှင့် မိသားစုတစ်စုလုံးလည်း မင်္ဂလာရှိ၏။

Verse 49

नर्मदा पूजिता तेन भगवांश्च महेश्वरः । वाचके पूजिते तद्वद्देवाश्च ऋषयोऽर्चिताः

သူ၏အားဖြင့် နർമဒါကို ပူဇော်ရာရပြီး၊ ဘဂဝန် မဟေရှဝရကိုလည်း ပူဇော်ရာရ၏။ ဝါစက (ဖတ်ရွတ်သူ) ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်လျှင် ထိုနည်းတူ ဒေဝများနှင့် ရှိများလည်း အရ္ချနာခံရ၏။

Verse 50

लेखयित्वा च सकलं रेवाचरितमुत्तमम् । भूषणं सर्वशास्त्राणां यो ददाति द्विजन्मने

ရေဝါ-ചരിത အထူးမြတ်တော်ကို အပြည့်အစုံ ရေးကူးစေ၍၊ သာသနာကျမ်းတော်အားလုံး၏ အလှဆင်တန်ဆာဖြစ်သော ထိုကျမ်းကို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သို့ ဒါနပြုသူ—

Verse 51

नर्मदासर्वतीर्थेषु स्नानदानेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स नरो नात्र संशयः

နർമဒါမြစ်၏ တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းမှ ရသော အကျိုးဖလကို ထိုသူသည် တကယ်တမ်း ရရှိသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 52

एतत्पुराणं रुद्रोक्तं महापुण्यफलप्रदम् । स्वर्गदं पुत्रदं धन्यं यशस्यं कीर्त्तिवर्धनम्

ဤပုရာဏသည် ရုဒ္ဒရမဟာဒေဝ၏ မိန့်တော်မူချက်ဖြစ်၍ မဟာပုဏ္ဏဖလ ပေးတော်မူ၏။ ကောင်းကင်ဘုံပေး၊ သားသမီးပေး၊ မင်္ဂလာပေး၊ ယశပေး၍ ကီර්တိတိုးစေ၏။

Verse 53

धर्म्यमायुष्यमतुलं दुःखदुःस्वप्ननाशनम् । पठतां शृण्वतां चापि सर्वकामार्थसिद्धिदम्

ဤကျမ်းသည် ဓမ္မနှင့်ညီ၍ အသက်တိုးစေကာ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်; ဒုက္ခနှင့် မကောင်းသောအိပ်မက်တို့ကို ဖျက်ဆီးသည်။ ဖတ်သူ၊ နားထောင်သူတို့အား လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်-စိဒ္ဓိ ပေးတော်မူ၏။

Verse 54

यत्प्रदत्तमिदं पुण्यं पुराणं वाच्यते द्विजैः । शिवलोके स्थितिस्तस्य पुराणाक्षरवत्सरी

ဤပုဏ္ဏပုရာဏကို ဒါနပြု၍ ဒွိဇတို့က ပဋ္ဌာန်းရွတ်ဆိုသောအခါ၊ ဒါနရှင်သည် ရှိဝလောက၌ တည်နေခွင့်ရသည်—ပုရာဏအက္ခရာအရေအတွက်နှင့်တူသော နှစ်ပေါင်းကြာမြင့်စွာ။

Verse 55

इति निगदितमेतन्नर्मदायाश्चरित्रं पवनगदितमग्र्यं शर्ववक्त्रादवाप्य । त्रिभुवनजनवन्द्यं त्वेतदादौ मुनीनां कुलपतिपुरतस्तत्सूतमुख्येन साधु

ဤသို့ နရ္မဒါ၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ဇာတ်ကြောင်းကို ဆိုခဲ့ပြီးပြီ—အစဦး၌ ပဝနက ဟောကြားခဲ့၍၊ ရှရဝ (ရှီဝ) ၏ ပါးစပ်မှ ရရှိလာသည်။ သုံးလောကလုံး၏ လူတို့က ပူဇော်ကန်တော့သော ဤကထာကို၊ အစကတည်းက မုနိတို့ရှေ့တွင်၊ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အရှေ့၌၊ စူတတို့အထဲမှ အမြင့်ဆုံးသူက သင့်တော်စွာ ကြေညာဟောပြောခဲ့သည်။