Adhyaya 23

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । तत्रैव सङ्गमे राजन्भक्त्या परमया नृप । प्राणांस्त्यजन्ति ये मर्त्यास्ते यान्ति परमां गतिम्

မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– အို မင်းကြီး၊ အို နৃপ! ထိုမြစ်ဆုံသန့်ရှင်းရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် အသက်ရှုသက်ကို စွန့်လွှတ်သူ မရဏလူသားတို့သည် အမြင့်ဆုံး ဂတိကို ရောက်ကြ၏။

Verse 2

संन्यस्तसर्वसंकल्पो यस्तु प्राणान्परित्यजेत् । अमरेश्वरमासाद्य स स्वर्गे नियतं वसेत्

သို့ရာတွင် စင်္ကల్పအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး အမရေရှွရကို ရောက်ကာ အသက်ရှုသက်ကို စွန့်လွှတ်သူသည် မဖြစ်မနေ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရမည်။

Verse 3

शैलेन्द्रं यः समासाद्य आत्मानं मुञ्चते नरः । विमानेनार्कवर्णेन स गच्छेदमरावतीम्

ရှိုင်လေန္ဒြကို ရောက်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သော လူသည် နေရောင်ရောင် ဝိမာန်ဖြင့် သယ်ဆောင်ခံရကာ အမရာဝတီသို့ သွားရောက်၏။

Verse 4

नरं पतन्तमालोक्य नगादमरकण्टकात् । ब्रुवन्त्यप्सरसः सर्वा मम भर्ता भवेदिति

အမရ-ကဏ္ဍက တောင်မှ ကျဆင်းလာသော ယောကျာ်းကို မြင်သော် အပ်ဆရာအားလုံးက “သူသည် ငါ၏ ခင်ပွန်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 5

समं जलं धर्मविदो वदन्ति सारस्वतं गाङ्गमिति प्रबुद्धाः । तस्योपरिष्टात्प्रवदन्ति तज्ज्ञा रेवाजलं नात्र विचारणास्ति

ဓမ္မကို သိမြင်သူတို့က စရஸဝတီနှင့် ဂင်္ဂါရေသည် တူညီဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ တတ္တဝသိသူတို့က ရေဝါ (နರ್ಮဒါ) ရေသည် ထိုနှစ်ခုထက် မြင့်မြတ်ကြောင်း ကြေညာကြ၏—ဤအရာ၌ သံသယမရှိ။

Verse 6

अनेकविद्याधरकिन्नराद्यैरध्यासितं पुण्यतमाधिवासैः । रेवाजलं धारयतो हि मूर्ध्ना स्थानं सुरेन्द्राधिपतेः समीपे

အလွန်သန့်ရှင်းမြတ်သော လောကဌာနတို့၏ နေထိုင်သူများ—ဝိဒ္ယာဓရ၊ ကိန္နရ စသည်တို့—ထိုဒေသကို မကြာခဏ လာရောက်တည်နေကြသည်။ ရေဝါ၏ သန့်ရေကို ခေါင်းပေါ်တင်ဆောင်သူသည် ဒေဝတို့၏ အရှင် အိန္ဒြာ၏ အနီး၌ နေရာရ၏။

Verse 7

नर्मदा सर्वदा सेव्या बहुनोक्तेन किं नृप । यदीच्छेन्न पुनर्द्रष्टुं घोरं संसारसागरम्

အို မင်းကြီး၊ နရမဒါကို အမြဲတမ်း ဆည်းကပ်ဝတ်ပြု၍ စေဝာပြုရမည်—စကားများစွာ ပြောရန် မလို။ ကြောက်မက်ဖွယ် သံသရာပင်လယ်ကို ထပ်မံ မမြင်လိုသူအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 8

त्रयाणामपि लोकानां महती पावनी स्मृता । यत्र तत्र मृतस्यापि ध्रुवं गाणेश्वरी गतिः

သူမသည် လောကသုံးပါးအတွက် မဟာသန့်စင်ပေးသူဟု မှတ်မိကြသည်။ ထို့ပြင် သူမ၏ သန့်ရှင်းမြတ်မှုနှင့် ဆက်နွယ်၍ မည်သည့်နေရာ၌မဆို သေဆုံးသူသည် မလွဲမသွေ “ဂဏေရှဝရီ ဂတိ” ဟူသော—ရှီဝ၏ ဂဏများအတွင်း ရောက်ရှိခြင်း—ကို ရရှိ၏။

Verse 9

अनेकयज्ञायतनैर्वृताङ्गी न ह्यत्र किंचिद्यदतीर्थमस्ति । तस्यास्तु तीरे भवता यदुक्तं तपस्विनो वाप्यतपस्विनो वा

သူမ၏ အင်္ဂါကို ယဇ్ఞအာယတန များစွာက ဝိုင်းရံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာ၌ တီရ္ထ မဟုတ်သော နေရာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိ။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ကမ်းပါးအကြောင်း သင်ပြောခဲ့သမျှ—တပသ္စဝင်ဖြစ်စေ မဖြစ်စေ—အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။

Verse 10

म्रियन्ति ये पापकृतो मनुष्यास्ते स्वर्गमायान्ति यथाऽमरेन्द्राः

ပാപကံပြုသော လူတို့ပင်လျှင် ထိုနေရာ (တီရ္ထ၏ အဝန်းအဝိုင်း) တွင် သေဆုံးပါက၊ အမရဒေဝတို့၏ အရှင်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 11

एवं तु कपिला चैव विशल्या राजसत्तम । ईश्वरेण पुरा सृष्टा लोकानां हितकाम्यया

ဤသို့ဖြစ်၍ မင်းကြီးတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော မင်းတော်၊ ကပီလာနှင့် ဝိသလျာတို့ကို သခင်ဘုရားသည် ယခင်ကာလ၌ လောကတို့၏ အကျိုးကောင်းကို ရည်ရွယ်၍ ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သည်။

Verse 12

तत्र स्नात्वा नरो राजन्सोपवासो जितेन्द्रियः । अश्वमेधस्य महतोऽसंशयं फलमाप्नुयात्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူသည် မသံသယဘဲ မဟာ အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။

Verse 13

अनाशकं च यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । सर्वपापविनिर्मुक्तो याति वै शिवमन्दिरम्

အို လူတို့၏ အရှင်၊ ထိုတီရ္ထ၌ အနာသက ဝရတ (အစာမစားသည့် သီလ) ကို ပြုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ အမှန်တကယ် သီဝဘုရား၏ ဓာမသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 14

पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानेन यत्फलम् । विशल्यासङ्गमे स्नात्वा सकृत्तत्फलमश्नुते

သမုဒ္ဒရာများဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဤကမ္ဘာမြေပေါ်၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းတို့ဖြင့် ရသော အကျိုးဖလမည်သမျှကို၊ ဝိသလျာ၏ ဆုံရာ၌ တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုးလျှင် ထိုအကျိုးဖလတူကိုပင် ခံစားရသည်။

Verse 15

एवं पुण्या पवित्रा च कथिता तव भूपते । भूयो मां पृच्छसि च यत्तच्चैव कथयाम्यहम्

ဤသို့ဖြင့် အို ဘုရင်တော်၊ ပုဏ္ဏမယနှင့် သန့်စင်စေသော တီရ္ထကို သင့်အား ငါဖော်ပြပြီးပြီ။ ထို့ပြင် သင် ထပ်မံ မေးမြန်းသမျှကိုလည်း ငါ ပြောကြားမည်။

Verse 23

। अध्याय

အဓ္ဓာယ အမှတ်အသား—ဤနေရာတွင် အခန်းခေါင်းစဉ်/အဆုံးကို ညွှန်ပြထားသည်။