Adhyaya 220

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश लोटणेश्वरमुत्तमम् । उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपातकनाशनम्

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– ထို့နောက် အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ နර්မဒါမြစ် မြောက်ဘက်ကမ်းရှိ အလွန်မြတ်သော «လိုဋဏေဣශ්ဝရ» သို့ သွားရမည်၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသူဖြစ်သည်။

Verse 2

तत्क्षणादेव तत्सर्वं सप्तजन्मार्जितं त्वघम् । नश्यते देवदेवस्य दर्शनादेव तन्नृप

ထိုခဏချင်းပင်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ ခုနှစ်ဘဝတိုင် စုဆောင်းလာသော အပြစ်အကုန်လုံးသည် ဒေဝတို့၏ဒေဝတော်ကို ဒർശန (darśana) ခံရုံဖြင့်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 3

बाल्यात्प्रभृति यत्पापं यौवने चापि यत्कृतम् । तत्सर्वं विलयं याति देवदेवस्य दर्शनात्

ကလေးဘဝမှစ၍ ပြုခဲ့သော အပြစ်များနှင့် လူငယ်ဘဝတွင် ပြုခဲ့သမျှအပြစ်များ—အကုန်လုံးသည် ဒေဝတို့၏ဒေဝတော်၏ ဒർശနကြောင့် လုံးဝလျော့လျောပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 4

युधिष्ठिर उवाच । आश्चर्यभूतं लोकेषु नर्मदाचरितं महत् । त्वया वै कथितं विप्र सकलं पापनाशनम्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်—လောကသုံးပါးအတွင်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်မှာ နရမဒါ၏ မဟာသန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင်သည် ၎င်းကို အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသောအရာဟု အပြည့်အစုံ ဟောကြားခဲ့သည်။

Verse 5

यदेकं परमं तीर्थं सर्वतीर्थफलप्रदम् । श्रोतुमिच्छामि तत्सर्वं दयां कृत्वा वदाशु मे

တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထတစ်ခုတည်းအကြောင်းကို ကျွန်ုပ် အပြည့်အစုံ နားထောင်လိုပါသည်။ ကရုဏာပြု၍ မြန်မြန် ပြောကြားပါ။

Verse 6

ये केचिद्दुर्लभाः प्रश्नास्त्रिषु लोकेषु सत्तम । त्वत्प्रसादेन ते सर्वे श्रुता मे सह बान्धवैः

အို သုစရိုက်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ လောကသုံးပါးတွင် ရခဲသော မေးခွန်းများအားလုံးကို သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ ကြားသိပြီးပါပြီ။

Verse 7

एतमेकं परं प्रश्नं सर्वप्रश्नविदां वर । श्रुत्वाहं त्वत्प्रसादेन यत्र यामि सबान्धवः

မေးခွန်းအားလုံး၏အဖြေကို သိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအရှင်၊ ဤသည်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး မေးခွန်းတစ်ခုတည်း ဖြစ်ပါသည်။ အရှင်၏ကရုဏာကြောင့် ဤကို ကြားသိပြီးနောက် ကျွန်ုပ်သည် ဆွေမျိုးသားချင်းတို့နှင့်အတူ မည်သည့်အခြေအနေသို့ သို့မဟုတ် မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်နည်း။

Verse 8

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ यस्य ते मतिरीदृशी । दुर्लभं त्रिषु लोकेषु तस्य ते नास्ति किंचन

သီရိမာရကဏ္ဍေယက မိန့်တော်မူသည်– ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ အလွန်ပညာရှိသူရေ။ သင်၏အမြင်ဉာဏ်သည် ဤသို့ဖြစ်သဖြင့် သုံးလောက၌ သင်မရနိုင်သော အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိတော့ပါ။

Verse 9

धर्ममर्थं च कामं च मोक्षं च भरतर्षभ । काले काले च यो वेत्ति कर्तव्यस्तेन धीमता

ဟေ ဘာရတမျိုးရိုးအတွင်း အထူးမြတ်သူ၊ ပညာရှိဟူသည်မှာ အချိန်အခါတော်တော်တွင် ဓမ္မ၊ အဓိပ္ပါယ်(အර්ထ)၊ ကာမ နှင့် မောက္ခကို သိမြင်ပြီး ထိုအတိုင်း လုပ်သင့်သော ကိစ္စကို ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 10

तस्मात्ते सम्प्रवक्ष्यामि प्रश्नस्यास्योत्तरं शुभम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यन्ते भुवि मानवाः

ထို့ကြောင့် ယခု ဤမေးခွန်း၏ မင်္ဂလာရှိသော အဖြေကို သင်အား ပြောကြားမည်။ ၎င်းကို ကြားသိလျှင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားတို့သည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 11

नर्मदा सरितां श्रेष्ठा सर्वतीर्थमयी शुभा । विशेषः कथितस्तस्या रेवासागरसङ्गमे

နရမဒါသည် မြစ်များအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ မင်္ဂလာရှိကာ တီရ္ထအားလုံးကို ကိုယ်တွင်းသိမ်းဆည်းထားသူ ဖြစ်သည်။ ရေဝါ(နရမဒါ) သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆုံရာ၌ သူမ၏ အထူးမဟာတန်ခိုးကို ကြေညာထားသည်။

Verse 12

आगच्छन्तीं नृपश्रेष्ठ दृष्ट्वा रेवां महोदधिः । प्रणम्य च पुनर्देवीं सङ्गमे रेवया सह

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ရေဝါ (နရမဒါ) ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် မဟာသမုဒ္ဒရာသည် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ထို့နောက် စုံဆုံရာတွင် ရေဝါနှင့်အတူ ဒေဝီကို ထပ်မံ နမස්ကာရပြု၏။

Verse 13

संचिन्त्य मनसा केयमिति मां वै सरिद्वरा । ज्ञात्वा संचिन्त्य मनसा रेवां लिङ्गोद्भवां पराम्

မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသည် စိတ်ထဲတွင် “ဤသူမကား မည်သူနည်း” ဟု စဉ်းစား၏။ ထို့နောက် အတွေးအခေါ်ဖြင့် ရေဝါကို ရှိဝလင်္ဂမှ ပေါ်ထွန်းလာသော အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် သိမြင်၏။

Verse 14

लुठन्वै सम्मुखस्तात गतो रेवां महोदधिः । समुद्रे नर्मदा यत्र प्रविष्टास्ति महानदी

အို ချစ်သား၊ လှိုင်းလုံးလှိုင်းလှိုင်း လိမ့်လှိမ့်တက်တက်ဖြင့် မဟာသမုဒ္ဒရာသည် ရေဝါကို ကြိုဆိုရန် ရှေ့သို့ထွက်သွား၏။ အဲဒီနေရာမှာ မဟာမြစ် နရမဒါသည် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်ရောက်၏။

Verse 15

तत्र देवाधिदेवस्य समुद्रे लिङ्गमुत्थितम् । लिङ्गोद्भूता महाभागा नर्मदा सरितां वरा

ထိုနေရာ သမုဒ္ဒရာအတွင်း၌ ဒေဝါဓိဒေဝ၏ လင်္ဂ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုလင်္ဂမှ လင်္ဂဩဒ္ဘူတာ မဟာဘဂါ နရမဒါသည် မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 16

लयं गता तत्र लिङ्गे तेन पुण्यतमा हि सा । नर्मदायां वसन्नित्यं नर्मदाम्बु पिबन्सदा । दीक्षितः सर्वयज्ञेषु सोमपानं दिने दिने

ထိုနေရာ၌ သူမသည် ထိုလင်္ဂထဲသို့ လယ့်ဝင်ပေါင်းစည်းသွား၏။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အလွန်ပင် ပုဏ္ဏိယမြတ်သောသူ ဖြစ်၏။ နရမဒါကမ်းနား၌ အမြဲနေထိုင်၍ နရမဒါရေကို အစဉ်သောက်သုံးသူသည် ယဇ္ဉအားလုံးအတွက် ဒိက္ခိတဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူကြ—နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဆိုမရည်သောက်သကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရ၏။

Verse 17

सङ्गमे तत्र यः स्नात्वा लोटणेश्वरमर्चयेत् । सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ထိုမြစ်ဆုံရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီး လောတဏေရှွရကို ပူဇော်သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 18

वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यत्कृतं नृप । लोटणेश्वरमासाद्य सर्वं विलयतां व्रजेत्

အို မင်းကြီး၊ စကားဖြင့်ဖြစ်စေ စိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ လုပ်ရပ်ဖြင့်ဖြစ်စေ ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်အားလုံးသည် လောတဏေရှွရထံ ရောက်လျှင် ပျော်ဝင်ပျက်ကွယ်သွား၏။

Verse 19

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण कथितं शङ्करेण तु । तच्छृणुष्व नृपश्रेष्ठ सर्वपापापनोदनम्

ဤအကျင့်ကို ကာတ္တိကီလအတွက် အထူးအလေးပေး၍ ကိုယ်တိုင် ရှင်ကရက ဟောကြားထားသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းတို့အထက်မြတ်သူ၊ အပြစ်အားလုံး ဖယ်ရှားသော အကြောင်းကို နားထောင်လော့။

Verse 20

सम्प्राप्तां कार्त्तिकीं दृष्ट्वा गत्वा तत्र नृपोत्तम । चतुर्दश्यामुपोष्यैव स्नात्वा वै नर्मदाजले

အို မင်းမြတ်၊ ကာတ္တိကီလ ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင် ထိုနေရာသို့ သွားရမည်။ လဆန်း ၁၄ ရက်နေ့တွင် အစာရှောင်ကာ နရမဒါမြစ်ရေ၌ ရေချိုးလော့။

Verse 21

संतर्प्य पितृदेवांश्च श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । रात्रौ जागरणं कुर्यात्सम्पूज्य लोटणेश्वरम्

ဘိုးဘွားပိတೃများနှင့် ဒေဝတားတို့ကို တရားနည်းအတိုင်း ပူဇော်ကျွေးမွေး၍ ရှရဒ္ဓကို စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်ပြီး၊ လောတဏေရှွရကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကာ ညအခါ ဂျာဂရဏ် ပြုလော့။

Verse 22

सफलं जीवितं तस्य सफलं तस्य चेष्टितम् । पङ्गवस्ते न सन्देहो जन्म तेषां निरर्थकम्

ထိုသူ၏အသက်တာသည် အကျိုးဖြစ်ထွန်း၏၊ ထိုသူ၏ကြိုးပမ်းမှုများလည်း အကျိုးဖြစ်ထွန်း၏။ သို့ရာတွင် ဘက္တိ၌ မသန်စွမ်းသကဲ့သို့နေသူတို့၏ မွေးဖွားခြင်းသည် မသံသယဘဲ အဓိပ္ပါယ်မဲ့သွားသည်။

Verse 23

एकाग्रमनसा यैस्तु न दृष्टो लोटणेश्वरः । पिशाचत्वं वियोनित्वं न भवेत्तस्य वै कुले

တစ်ချက်တည်းသောစိတ်ဖြင့် Loṭaṇeśvara ကို မမြင်မတွေ့သူတို့၏ မိသားစု၌ အမှန်တကယ် ပိသာစကဲ့သို့သော အခြေအနေများနှင့် နိမ့်ကျသော မွေးဖွားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 24

सङ्गमे तत्र यो गत्वा स्नानं कृत्वा यथाविधि । पुण्यैश्चैव तथा कुर्याद्गीतैर्नृत्यैः प्रबोधनम्

အဲဒီနေရာ စုံဆုံရာသို့ သွား၍ ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးကာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သီချင်းသံနှင့် အကများဖြင့်လည်း သခင်ကို နိုးထစေသင့်သည်။

Verse 25

ततः प्रभातां रजनीं दृष्ट्वा नत्वा महोदधिम् । आमन्त्र्य स्नानविधिना स्नानं तत्र तु कारयेत्

ထို့နောက် ညမှ မိုးလင်းသို့ ပြောင်းလဲလာသည်ကို မြင်ပြီး မဟာသမုဒ္ဒရာကို ဦးညွှတ်ကာ ဖိတ်ခေါ်၍ ရေချိုးထုံးတမ်းအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြုလုပ်ရမည်။

Verse 26

ॐ नमो विष्णुरूपाय तीर्थनाथाय ते नमः । सान्निध्यं कुरु मे देव समुद्र लवणाम्भसि । इत्यामन्त्रणमन्त्रः

“အိုṁ—ဗိဿဏုရူပဖြစ်တော်မူသောအရှင်အား နမော; တီရ္ထတို့၏နာထ အရှင်အား နမော။ အို ဒေဝ၊ ဆားရေသမုဒ္ဒရာ၊ ကျွန်ုပ်အတွက် သင်၏နီးကပ်တည်ရှိမှုကို ပေးသနားပါ။”—ဤသည်မှာ ဖိတ်ခေါ်မန်တရဖြစ်သည်။

Verse 27

अग्निश्च तेजो मृडया च देहो रेतोऽधा विष्णुरमृतस्य नाभिः । एवं ब्रुवन् पाण्डव सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम् । इति स्नानमन्त्रः

မီးသည် တေဇောတောက်ပမှု ဖြစ်၏။ ရှိဝ၏ ကရုဏာကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာသည် တည်မြဲ၏။ မျိုးဗီဇအနှစ်သာရကို အောက်ဘက်၌ ထား၏။ ဝိෂ္ဏုသည် အမృత၏ နာဘီ ဖြစ်၏။ ပाण्डဝ၏ သစ္စာဝါကျကို ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မြစ်တို့၏ အရှင်ထံ၌ မုဇ်နှစ်မြှုပ်၍ ရေချိုးရမည်။ ဤသည် ရေချိုးမန်တရ ဖြစ်၏။

Verse 28

आजन्मशतसाहस्रं यत्पापं कृतवान्नरः । सकृत्स्नानाद्व्यपोहेत पापौघं लवणाम्भसि

လူသည် သန်းချီသော မွေးဖွားမှုများအတွင်း ပြုခဲ့သမျှ အပြစ်တို့ကို ဆားရေထဲ၌ တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုးလျှင်ပင် အပြစ်လှိုင်းကြီးအားလုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။

Verse 29

अन्यथा हि कुरुश्रेष्ठ देवयोनिरसौ विभुः । कुशाग्रेणापि विबुधैर्न स्प्रष्टव्यो महार्णवः

မဟုတ်လျှင်၊ ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဒေဝယောနီမှ ပေါ်ထွန်းသော အာဏာကြီးမားသည့် အရှင်ကို ပညာရှိတို့သည် ကုရှမြက်အဖျားဖြင့်တောင် မထိမကိုင်သင့်။ အကြောင်းမူကား ထိုအရှင်သည် ကျယ်ဝန်း၍ မတိုင်းမတာနိုင်သော မဟာသမုဒ္ဒရာတည်း။

Verse 30

सर्वरत्नप्रधानस्त्वं सर्वरत्नाकराकर । सर्वामरप्रधानेश गृहाणार्घं नमोऽस्तु ते । इति अर्वमन्त्र

သင်သည် ရတနာအားလုံးအနက် အမြတ်ဆုံး၊ ရတနာအားလုံး၏ သိုက်နှင့် အရင်းအမြစ် ဖြစ်၏။ အမရတို့၏ အကြီးအကဲ အရှင်ဘုရား၊ ဤအရ္ဃျ ပူဇော်ပဏ္ဏာကို လက်ခံတော်မူပါ; သင့်အား နမസ്കာရ။ ဤသည် အရ္ဃျမန်တရ ဖြစ်၏။

Verse 31

पितृदेवमनुष्यांश्च संतर्प्य तदनन्तरम् । उत्तीर्य तीरे तस्यैव पञ्चभिर्द्विजपुंगवैः

ပိတೃများ၊ ဒေဝများနှင့် လူသားတို့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် ထိုတူညီသော ကမ်းပါးသို့ တက်လာကာ ထင်ရှားသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ငါးဦးနှင့်အတူ (ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်)။

Verse 32

श्राद्धं समाचरेत्पश्चाल्लोकपालानुरूपिभिः । कृत्वाग्रे लोकपालांस्तु प्रतिष्ठाप्य यथाविधि

ထို့နောက် လောကပာလ (Lokapāla) များနှင့် ကိုက်ညီသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း śrāddha ကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။ အရင်ဆုံး သတ်မှတ်ထားသော विधि အတိုင်း မျက်နှာရှေ့တွင် လောကပာလများကို ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhā) ပြုထားရမည်။

Verse 33

सम्पूज्य च यथान्यायं तानेव ब्राह्मणैः सह । सुकृतं दुष्कृतं पश्चात्तेभ्यः सर्वं निवेदयेत्

သူတို့ကို ဓမ္မနည်းတကျ ဘြာဟ္မဏ (brāhmaṇa) များနှင့်အတူ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ မိမိ၏ စုကృత (sukṛta) နှင့် ဒုက္ကృత (duṣkṛta) အပါအဝင် အရာအားလုံးကို သူတို့ထံ နိဗေဒနာပြု၍ အပ်နှံရမည်။

Verse 34

बाल्यात्प्रभृति यत्पापं कृतं वार्धकयौवने । प्रख्यापयित्वा तेभ्योऽग्रे लोकपालान्निमन्त्रयेत्

ကလေးဘဝမှစ၍ လူငယ်အရွယ် သို့မဟုတ် အိုမင်းအရွယ်တွင် ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်အားလုံးကို သူတို့ရှေ့တွင် ဝန်ခံပြောကြားပြီးနောက်၊ ထိုနေရာတွင်ပင် လောကပာလများကို အာဝဟာန (invoke) ပြုရမည်။

Verse 35

बाल्यात्प्रभृति यत्किंचित्कृतमा जन्मतोऽशुभम् । विप्रेभ्यः कथितं सर्वं तत्सांनिध्यं स्थितेषु मे

ကလေးဘဝမှစ၍ ကျွန်ုပ်ပြုခဲ့သော မကောင်းသောကမ္မတစ်စုံတစ်ရာ၊ မွေးဖွားချိန်မှစ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်အနာအဆာအားလုံးကို ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်ရှေ့၌ ရပ်နေသော ဘြာဟ္မဏများထံ အကုန်လုံး ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 36

इत्युक्त्वा स लुठेत्पश्चात्तेभ्योऽग्रेण च सम्मुखम् । अनुमान्य च तान्पञ्च पश्चात्स्नानं समाचरेत्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် သူတို့ကို မျက်နှာမူကာ ရိုသေစွာ ပျပ်ဝပ်လဲကျ၍ လှိမ့်လှဲပူဇော်ရမည်။ ထိုငါးပါး၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီးနောက် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 37

श्राद्धं च कार्यं विधिवत्पितृभ्यो नृपसत्तम । एवं कृते नृपश्रेष्ठ सर्वपापक्षयो भवेत्

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ပိတෘ (Pitṛ) များအတွက် ဓမ္မနည်းတကျ သြာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် အို မင်းအထွဋ်အမြတ်၊ အပြစ်အကုန် ပျောက်ကင်းသွားမည်။

Verse 38

जिज्ञासार्थं तु यः कश्चिदात्मानं ज्ञातुमिच्छति । शुभाशुभं च यत्कर्म तस्य निष्ठामिमां शृणु

သို့သော် အမှန်တရားကို စူးစမ်းလို၍ အာတ္မန် (Ātman) ကို သိလိုသူ၊ ကုသလ/အကုသလ (သုဘ/အသုဘ) ကမ္မကို ခွဲခြားလိုသူရှိလျှင်၊ ထိုအတွက် သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းနည်းလမ်းကို နားထောင်လော့။

Verse 39

स्नात्वा तत्र महातीर्थे लुठमानो व्रजेन्नरः । पापकर्मान्यतो याति धर्मकर्मा व्रजेन्नदीम्

ထို မဟာတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် ထိုနေရာတွင် ဘက္တိဖြင့် ကိုယ်ကိုလှိမ့်ကာ ဆက်လက်သွားရမည်။ သူ၏ အပြစ်ကမ္မများသည် အခြားသို့ လွင့်ကွာသွားပြီး၊ သူသည် ဓမ္မကမ္မ၌ တည်မြဲလာသည်; ထို့နောက် မြစ်သို့ သွားရမည်။

Verse 40

पापकर्मा ततो ज्ञात्वा पापं मे पूर्वसंचितम् । स्नात्वा तीर्थवरे तस्मिन्दानं दद्याद्यथाविधि

ထို့နောက် အပြစ်ကမ္မရှိသူပင် ‘ငါ၏အပြစ်သည် အတိတ်က စုဆောင်းလာသည်’ ဟု သိမြင်ပြီး၊ ထို အထူးတီရ္ထ၌ ရေချိုးကာ နည်းတကျ ဒါန (dāna) ကို ပေးလှူရမည်။

Verse 41

लोटणेश्वरमभ्यर्च्य सर्वपापैः प्रमुच्यते । अवक्रगमनं गत्वा मुच्यते सर्वपातकैः

လိုဋဏေရှ္ဝရ (Loṭaṇeśvara) ကို ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထို့ပြင် အဝက္ရဂမန (Avakragamana) သို့ သွားရောက်လျှင် မဟာပာတက (အကြီးမားဆုံးအပြစ်) အားလုံးမှလည်း ကင်းလွတ်သည်။

Verse 42

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ज्ञात्वैवं नृपसत्तम । स्नातव्यं मानवैस्तत्र यत्र संनिहितो हरः

ထို့ကြောင့် အရှင်မင်းမြတ်ကြီး၊ ဤအကြောင်းကို သိပြီးနောက် လူတို့သည် အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ ဟရ (ရှီဝ) အထူးသဖြင့် ကိန်းဝပ်နေသော အရပ်၌ သန့်စင်ရေချိုးရမည်။

Verse 43

एवं स्नात्वा विधानेन ब्राह्मणान् वेदपारगान् । पूजयेत्पृथिवीपाल सर्वपापोपशान्तये

ဤသို့ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးပြီးနောက်၊ အရှင်မြေပြင်ကို အုပ်စိုးသူ၊ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏတို့ကို ပူဇော်ကန်တော့ရမည်၊ အပြစ်အားလုံး အပြည့်အဝ ငြိမ်းစေရန်။

Verse 44

एवं गुणविशिष्टं हि तत्तीर्थं नृपसत्तम । तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं शृणुष्वैकमना नृप

အရှင်မင်းမြတ်ကြီး၊ ထိုတီရ္ထသည် ဤကဲ့သို့ ထူးကဲသော ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ပြည့်စုံနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခု အရှင်မင်း၊ စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်း၍ ထိုသန့်ရှင်းရာ၏ မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်ပါ။

Verse 45

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । श्राद्धं यः कुरुते तत्र पित्ःणां भक्तिभावितः

ထိုတီရ္ထ၌ လူတစ်ဦးသည် ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ပိတೃဒေဝတားတို့ကို တර්ပဏ အလှူဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေကာ၊ ပိတೃတို့အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝလျက် ထိုနေရာတွင် ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သူသည်—(ပိတೃတို့၏ အထူးကရုဏာကို ရရှိသည်)။

Verse 46

दानं ददाति विप्रेभ्यो गोभूतिलहिरण्यकम् । षष्टिवर्षसहस्राणि कोटिर्वर्षशतानि च

သူသည် ဗြာဟ္မဏတို့အား ဒါန ပေးလှူသည်—နွား၊ မြေယာ၊ နှမ်းနှင့် ရွှေ—ထို့ကြောင့် (ပုဏ္ဏ) အကျိုးသည် နှစ်ခြောက်သောင်းနှင့်တကွ ကုဋေရာနှစ်ရာများအထိ ရေတွက်နိုင်လောက်အောင် ရရှိသည်။

Verse 47

विमानवरमारूढः स्वर्गलोके महीयते । नर्मदासर्वतीर्थेभ्यः स्नाने दाने च यत्फलम्

အထူးမြတ်သော ဒေဝဗိမာန်ပေါ် တက်စီးလျက် သူသည် ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ နရမဒါမြစ်၏ တီရ္ထများအားလုံး၌ ရေချိုးပူဇော်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းမှ ရသော အကျိုးပုဏ္ဏာ—

Verse 48

तत्फलं समवाप्नोति रेवासागरसङ्गमे । सुवर्णं रजतं ताम्रं मणिमौक्तिकभूषणम्

ထိုအကျိုးပုဏ္ဏာတည်းဟူသော အကျိုးကို ရေဝါမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ရရှိ၏။ (ထိုနေရာ၌) ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေးနီနှင့် မဏိ၊ မုတ်တိကာ တန်ဆာပလာများကို ပူဇော်လှူဒါန်းကြ၏။

Verse 49

गोवृषं च महीं धान्यं तत्र दत्त्वाक्षयं फलम् । शुभस्याप्यशुभस्यापि तत्र तीर्थे न संशयः

ထိုတီရ္ထ၌ နွားမ၊ နွားထီး၊ မြေယာ သို့မဟုတ် စပါးသီးနှံကို လှူဒါန်းလျှင် မပျက်မယွင်းသော အကျိုးပုဏ္ဏာ ရ၏။ ကောင်းသောကံရှိသူဖြစ်စေ မကောင်းသောကံရှိသူဖြစ်စေ ထိုတီရ္ထသည် အကျိုးပေးသည်—သံသယမရှိ။

Verse 50

तत्र तीर्थे नरः कश्चित्प्राणत्यागं युधिष्ठिर । करोति भक्त्या विधिवत्तस्य पुण्यफलं शृणु

ယုဓိဋ္ဌိရ မင်းသားရေ—ထိုတီရ္ထ၌ လူတစ်ယောက်က ဘက္တိဖြင့် စည်းကမ်းတကျ အခမ်းအနားအတိုင်း အသက်ကို စွန့်လွှတ်ပါက၊ ထိုသူ၏ ပုဏ္ဏာအကျိုးကို နားထောင်လော့။

Verse 51

कोटिवर्षं तु वर्षाणां क्रीडित्वा शिवमन्दिरे । वेदवेदाङ्गविद्विप्रो जायते विमले कुले

ရှီဝမন্দိရ၌ နှစ်သန်းတစ်ဆယ်တိုင် ကစားပျော်ရွှင်ပြီးနောက်၊ သူသည် သန့်ရှင်းသော မျိုးရိုး၌ ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို သိမြင်တတ်သော ဗြာဟ္မဏ ပညာရှင်အဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 52

पुत्रपौत्रसमृद्धोऽसौ धनधान्यसमन्वितः । सर्वव्याधिविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदांशतम्

သူသည် သားမြေးများဖြင့် စည်ပင်ကြွယ်ဝ၍ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံတို့ ပြည့်စုံကာ၊ ရောဂါအပေါင်းမှ လွတ်မြောက်ပြီး ရာသီဆောင်းတစ်ရာ (အသက်ပြည့်) တိုင်အောင် အသက်ရှည်နေထိုင်၏။

Verse 53

अपि द्वादशयात्रासु सोमनाथे यदर्चिते । कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे तत्पुण्यं लोटणेश्वरे

ယာတရာတစ်ဆယ့်နှစ်ကြိမ်အတွင်း စောမနာထ၌ ပူဇော်အာရాధနာပြုရာမှ ရရှိသော ပုဏ္ဏ—အထူးသဖြင့် ကာတ္တိကလတွင် ကృတ္တိကာယောဂ ဖြစ်ချိန်—ထိုပုဏ္ဏတည်းဟူသည် လိုဋဏေရှ್ವರ၌လည်း ရရှိ၏။

Verse 54

गया गङ्गा कुरुक्षेत्रे नैमिषे पुष्करे तथा । तत्पुण्यं लभते पार्थ लोटणेश्वरदर्शनात्

အို ပာရ္ထ! လိုဋဏေရှවරကို ဒർശန (မြင်တွေ့၍ ဖူးမြော်ခြင်း) မျှဖြင့်ပင် ဂယာ၊ ဂင်္ဂါ၊ ကုရုක්ෂೇತ್ರ၊ နೈမိષ နှင့် ပုષ్కရ တို့သို့ သွားရောက်ယာတရာပြုသကဲ့သို့ တူညီသော ပုဏ္ဏကို ရရှိ၏။

Verse 55

यः शृणोति नरो भक्त्या पठ्यमानमिदं शुभम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकं स गच्छति

ဤမင်္ဂလာကောင်းသော အကြောင်းအရာကို ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဖတ်နေသည်ကို ကြားနာသူသည် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်၍ ရုဒ္ဒရလောကသို့ သွားရောက်ရ၏။