Adhyaya 218

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश तीर्थं परमशोभनम् । जमदग्निरिति ख्यातं यत्र सिद्धो जनार्दनः

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် မြေကြီး၏အရှင်မင်းကြီး၊ အလွန်လှပသော တီရ္ထတစ်ခုသို့ သွားလော့။ ‘ဇမဒဂ္နိ’ ဟု ကျော်ကြားပြီး ထိုနေရာ၌ ဇနာရ္ဒနသည် စိဒ္ဓအဖြစ် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कथं सिद्धो द्विजश्रेष्ठ वासुदेवो जगद्गुरुः । मानुषं रूपमास्थाय लोकानां हितकाम्यया

ယုဓိဋ္ဌိရ မိန့်သည်– “ဒွိဇအမြတ်တော်၊ လောကဂုရု ဝါစုဒေဝသည် လူအများ၏ အကျိုးကိုလိုလား၍ လူ့ရုပ်ကို ခံယူကာ မည်သို့ စိဒ္ဓိကို ပြည့်စုံစေခဲ့ပါသနည်း?”

Verse 3

एतत्सर्वं यथान्यायं देवदेवस्य चक्रिणः । चरितं श्रोतुमिच्छामि कथ्यमानं त्वयानघ

“ဒေဝဒေဝဖြစ်သော စက်ရကိုင်ရှင်၏ သန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်းအားလုံးကို အစဉ်အလာနှင့် သင့်တော်သလို အစဉ်လိုက် နားထောင်လိုပါသည်။ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သင်ပြောပြသကဲ့သို့ မိန့်ကြားပါ။”

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । आसीत्पूर्वं महाराज हैहयाधिपतिर्महान् । कार्तवीर्य इति ख्यातो राजा बाहुसहस्रवान्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ရှေးကာလ၌ မဟာမင်းကြီး၊ ဟိုင်းဟယတို့၏ မဟာအုပ်စိုးရှင်တစ်ပါး ရှိခဲ့၏။ ‘ကာရ္တဝီရ္ယ’ ဟု ကျော်ကြားပြီး လက်တစ်ထောင်ရှိသော အင်အားကြီး ရာဇာဖြစ်၏။”

Verse 5

हस्त्यश्वरथसम्पन्नः सर्वशस्त्रभृतां वरः । वेदविद्याव्रतस्नातः सर्वभूताभयप्रदः

သူသည် ဆင်၊ မြင်း၊ စစ်ရထားတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ လက်နက်ကိုင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဝေဒပညာနှင့် သစ္စာဝတ်ပြုကတိများကြောင့် သန့်စင်ပြီး သတ္တဝါအားလုံးအား အဘယ—မကြောက်မရွံ့ခြင်း—ကို ပေးသနားသူဖြစ်သည်။

Verse 6

माहिष्मत्याः पतिः श्रीमान्राजा ह्यक्षौहिणीपतिः । स कदाचिन्मृगान्हन्तुं निर्जगाम महाबलः

မဟိષ္မတီ၏ အရှင်၊ ဂုဏ်ရောင်တောက်ပသော မင်းကြီးသည် အက္ရှောဟိဏီတပ်၏ စစ်ဦးစီးလည်း ဖြစ်၏။ တစ်ခါတစ်ရံ မဟာအားတော်ဖြင့် သမင်များကို အမဲလိုက်ရန် ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 7

बहुभिर्दिवसैः प्राप्तो भृगुकच्छमनुत्तमम् । जमदग्निर्महातेजा यत्र तिष्ठति तापसः

နေ့များစွာကြာပြီးနောက် သူသည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဘ္ဃုကစ္ဆသို့ ရောက်လာသည်။ ထိုနေရာတွင် တပသီ မဟာတေဇရှိသော ဇမဒဂ္နိ ရှိနေ하였다။

Verse 8

रेणुकासहितः श्रीमान्सर्वभूताभयप्रदः । तस्य पुत्रोऽभवद्रामः साक्षान्नारायणः प्रभुः

ထိုနေရာတွင် ရေဏုကာနှင့်အတူရှိသော ဂုဏ်ရောင်တောက်ပသည့် ရှင်မုနိ—သတ္တဝါအားလုံးအား အဘယ ပေးသနားသော ကာကွယ်ရှင်—ထံ၌ သားတော် ရာမ ပေါ်ထွန်း하였다။ ထိုသူသည် စာက္ခတ် ပရဘု နာရာယဏ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။

Verse 9

सर्वक्षत्रगुणैर्युक्तो ब्रह्मविद्ब्राह्मणोत्तमः । तोषयन्परया भक्त्या पितरौ परमार्थवत्

သူသည် က္ଷတ္တရိယ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသော်လည်း ဘြဟ္မကို သိမြင်သူ (brahmavid) ဖြစ်၍ ဘြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် မိဘနှစ်ပါးကို ပျော်ရွှင်စေကာ ပရမာර්ထ—အမြင့်ဆုံးအမှန်တရား—ကို လိုက်နာသူကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 10

तं तदा चार्जुनं दृष्ट्वा जमदग्निः प्रतापवान् । चरन्तं मृगयां गत्वा ह्यातिथ्येन न्यमन्त्रयत्

ထိုအခါ တပဿာတေဇဖြင့် ထင်ရှားသော ဇမဒဂ္နီ ရှင်သည် မုဆိုးလိုက်၍ လှည့်လည်နေသော အာర్జုန်ကို မြင်သဖြင့် အတိသျဓမ္မအတိုင်း ဧည့်ခံပူဇော်ရန် ဖိတ်ခေါ်하였다။

Verse 11

तथेति चोक्त्वा स नृपः सभृत्यबलवाहनः । जगाम चाश्रमं पुण्यमृषेस्तस्य महात्मनः

“အဲဒီအတိုင်းပဲ” ဟု ဆိုပြီး ထိုမင်းသည် အမှုထမ်းများ၊ စစ်တပ်နှင့် စီးနင်းယာဉ်များနှင့်အတူ မဟာတမ ရှင်ရသီ၏ သန့်ရှင်းသော အာရှရမ်သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 12

तत्क्षणादेव सम्पन्नं श्रिया परमया वृतम् । विस्मयं परमं तत्र दृष्ट्वा राजा जगाम ह

ထိုခဏချင်းပင် အရာအားလုံး ပြည့်စုံစွာ ပြီးမြောက်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သရေတော်ဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထိုနေရာ၌ အံ့ဩဖွယ်ကို မြင်သော မင်းသည် အလွန်အံ့အားသင့်၍ တိတ်တဆိတ် ရပ်နေ하였다။

Verse 13

गतमात्रस्तु सिद्धेन परमान्नेन भोजितः । सभृत्यबलवान्राजा ब्राह्मणेन यदृच्छया । किमेतदिति पप्रच्छ कारणं शक्तिमेव च

ရောက်ရုံချင်းပင် ထိုဗြာဟ္မဏ၏ မတော်တဆကရုဏာကြောင့် အမှုထမ်းနှင့် စစ်အင်အားပါသော မင်းကို ပြည့်စုံစွာ ပြင်ဆင်ထားသည့် အထူးမြတ်သော အာဟာရဖြင့် ကျွေးမွေး하였다။ ထို့နောက် “ဤအရာသည် အဘယ်နည်း? အကြောင်းရင်းသည် အဘယ်နည်း—မည်သည့် အာနုဘော်တန်ခိုးကြောင့် ဖြစ်သနည်း?” ဟု မေး하였다။

Verse 14

कामधेनोः प्रभावं तं ज्ञात्वा प्राह ततो द्विजम् । दक्षिणां देहि मे विप्र कल्मषां धेनुमुत्तमाम्

ကာမဓေနု၏ အံ့ဩဖွယ် အာနုဘော်ကို သိမြင်ပြီးနောက် ထိုဒွိဇကို မိန့်တော်မူသည်—“အို ဗိပရ၊ ဒက္ခိဏာအဖြစ် အထူးမြတ်သော နွား ‘ကလ္မသာ’ ကို ငါ့အား ပေးလော့” ဟု။

Verse 15

शतं शतसहस्राणामयुतं नियुतं परम् । भूषितानां च धेनूनां ददामि तव चार्बुदम्

ငါသည် သင့်အား ရာရာ၊ သိန်းသိန်း၊ သောင်းသောင်း၊ သန်းသန်းတိုင်အောင်—အလွန်မဟာအရေအတွက်—အလှဆင်အလင်္ကာတန်ဆာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော သန့်ရှင်းသော နွားများကို ပြန်လည်ပူဇော်ပေးမည်။

Verse 16

जमदग्निरुवाच । अयुतैः प्रयुतैर्नाहं शतकोटिभिरुत्तमाम् । कामधेनुमिमां तात न दद्मि प्रतिगम्यताम्

ဇမဒဂ္နီက မိန့်တော်မူသည်—“သားရေ၊ သောင်းသောင်း၊ သိန်းသိန်း၊ သို့မဟုတ် ကိုဋိရာချီပင်ဖြစ်စေ ဤအမြတ်ဆုံး ကာမဓေနုကို ငါမပေးနိုင်။ ပြန်လည်ယူဆောင်သွားစေ”။

Verse 17

एवमुक्तः स राजेन्द्रस्तेन विप्रेण भारत । क्रोधसंरक्तनयन इदं वचनमब्रवीत्

ထိုဗြာဟ္မဏ၏ စကားကို ကြားသော်၊ ဟေ ဘာရတ၊ မင်းတို့၏ အရှင်မင်းကြီးသည် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲလာကာ ဤစကားကို ဆို၏။

Verse 18

यस्येदृशः कामचारो मय्यपि द्विजपांसन । अहं ते पश्यतस्तस्मान्नयामि सुरभिं गृहात्

“ငါ့အပေါ်တောင် စိတ်လိုရာလုပ်သကဲ့သို့ ပြုမူလျှင်၊ ဟေ ဗြာဟ္မဏအနိမ့်၊ သင်ကြည့်နေစဉ်ပင် ငါသည် သုရဘီကို သင့်အိမ်မှ ခေါ်ယူသွားမည်”။

Verse 19

द्विज उवाच । कः क्रीडति सरोषेण निर्भयो हि महाहिना । मृत्युदृष्टोतरेणापि मम धेनुं नयेत यः

ဗြာဟ္မဏက ဆိုသည်—“ဒေါသဖြင့် ကစားမြူးတမ်းသူသည် မဟာမြွေကြီးရှေ့တွင် မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်လော။ မရဏ၏ မျက်စိတော်က သတ်မှတ်ထားပြီးနောက်တောင် ငါ၏ နွားကို ယူသွားရန် မည်သူက ရဲဝံ့မည်နည်း”။

Verse 20

एवमुक्त्वा महादण्डं ब्रह्मदण्डमिवापरम् । गृहीत्वा परमक्रुद्धो जमदग्निरुवाच ह

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် အလွန်ဒေါသထွက်နေသော ဇမဒဂ္နီသည် ဗြဟ္မာဒဏ္ဍတံကဲ့သို့ ဒဏ္ဍတံကြီးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ယူကာ ထပ်မံ၍ မိန့်ကြား하였다။

Verse 21

यस्यास्ति शक्तिस्तेजो वा क्षत्रियस्य कुलाधमः । धेनुं नयतु मे सद्यः क्षीणायुः सपरिच्छदः

“မိမိတွင် အင်အား သို့မဟုတ် တေဇောရှိသည်ဟု ထင်မြင်သော က္ଷတ္တရိယ—မျိုးရိုးအနိမ့်ဆုံး—ရှိလျှင် ငါ၏ နွား(ဓေနု)ကို ချက်ချင်းယူသွားစေ။ သို့ရာတွင် သူ၏ အသက်တာကာလသည် တိုသွားမည်၊ အဖော်အပါနှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာအားလုံးပါ အတူတကွပျက်စီးမည်။”

Verse 22

एतच्छ्रुत्वा वचः क्रूरं हैहयः शतशो वृतः । धावमानः क्षितितले ब्रह्मदण्डहतोऽपतत्

ထိုကြမ်းတမ်းသောစကားကို ကြားသော် ဟိုင်းဟယသည် လူရာချီဝိုင်းရံလျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြေးလွှားသော်လည်း၊ ဗြာဟ္မဏ၏ ဗြဟ္မာဒဏ္ဍအာနုဘော်ဖြင့် ထိခိုက်ကာ လဲကျသွား하였다။

Verse 23

हुंकृतेन ततो धेन्वाः खड्गपाशासिपाणयः । निर्गच्छन्तः प्रदृश्यन्ते कल्मषायाः सहस्रशः

ထို့နောက် ဓေနု၏ ဟုန်ကရသံကြီးကြောင့် လက်ထဲတွင် ဓား၊ ကြိုးဖမ်း (ပာရှ) နှင့် အစိမ်းဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကလ္မစာ၏ တပ်ဖွဲ့များသည် ထောင်ချီပေါ်ထွက်လာ၍ မြင်သာလာ하였다။

Verse 24

नासापुटाग्राद्रोमाग्रात्किराता मागधा गुदात् । रन्ध्रान्तरेषु चोत्पन्नाः शतशोऽथ सहस्रशः

နှာခေါင်းပေါက်အဖျားမှ၊ အမွှေးအဖျားမှ၊ နှင့် အနောက်ပေါက်မှ—ကိရာတနှင့် မာဂဓတို့ မွေးဖွားလာကြ၏။ ထို့ပြင် အရေပြားပေါက်များအကြားမှလည်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ ထွက်ပေါ်လာကြ하였다။

Verse 25

एवमन्योऽन्यमाहत्य हैहयष्टङ्कणान्दहन् । विनाशं सह विप्रेण गता ह्यर्जुनतेजसा

ဤသို့ အချင်းချင်း ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ကာ ဟိုင်းဟယ စစ်တပ်များကို မီးလောင်ပျက်စီးစေပြီး၊ အာర్జုန၏ တေဇဓာတ်တောက်လောင်မှုကြောင့်—ဗြာဟ္မဏနှင့်အတူ—အားလုံး ပျက်သုဉ်းရာသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 26

कार्तवीर्यो जयं लब्ध्वा संख्ये हत्वा द्विजोत्तमम् । जगाम स्वां पुरीं हृष्टः कृतान्तवशमोहितः

ကာတ္တဗီရျသည် စစ်မြေ၌ အောင်ပွဲရပြီး ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်ကို သတ်ဖြတ်ကာ ဝမ်းမြောက်လျက် မိမိမြို့တော်သို့ ပြန်သွား၏; သို့သော် ကృతान्त—မရဏနှင့်ကံကြမ္မာ၏ အာဏာ—အောက်တွင် မောဟဖြစ်နေ၏။

Verse 27

ततस्त्वरान्वितः प्राप्तः पश्चाद्रामो गते रिपौ । आक्रन्दमानां जननीं ददर्श पितुरन्तिके

ထို့နောက် ရန်သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရာမသည် အလျင်အမြန် ရောက်လာကာ ဖခင်အနီး၌ မိခင်က ငိုကြွေးနေသည်ကို မြင်၏။

Verse 28

राम उवाच । केनेदमात्मनाशाय ह्यज्ञानात्साहसं कृतम् । मम तातं जिघांसुर्यो द्रष्टुं मृत्युमिहेच्छति

ရာမက မိန့်တော်မူသည်—“အဝိဇ္ဇာကြောင့် မည်သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပျက်စီးစေမည့် ဤမိုက်မဲသော သတ္တိပြုမှုကို ပြုခဲ့သနည်း? ငါ့ဖခင်ကို သတ်လိုသူသည် ဤနေရာ၌ မရဏကို ကိုယ်တိုင် မြင်လိုသူပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 29

ततः सा रामवाक्येन गतसत्त्वेव विह्वला । उदरं करयुग्मेन ताडयन्ती ह्युवाच तम्

ထို့နောက် ရာမ၏ စကားကြောင့် သူမသည် အသက်မရှိသကဲ့သို့ မောဟတုန်လှုပ်သွားပြီး၊ တုန်ယိမ်းလျက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ကို ထုရိုက်ကာ သူ့အား ပြောလေ၏။

Verse 30

अर्जुनेन नृशंसेन क्षत्रियैरपरैः सह । इहागत्य पिता तेन निहतो बाहुशालिना

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အာဂျုနသည် အခြားသော ခတ္တိယများနှင့်အတူ ဤနေရာသို့လာရောက်၍ လက်ရုံးရည်နှင့်ပြည့်စုံသော သင်၏ဖခင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လေပြီ။

Verse 31

तं पश्य निहतं तातं गतासुं गतचेतसम् । संस्कृत्य विधिवत्पुत्र तर्पयस्व यथातथम्

အသက်မဲ့နေသော အသတ်ခံထားရသည့် သင်၏ဖခင်ကို ကြည့်လော့။ အို သား၊ စည်းမျဉ်းများနှင့်အညီ ဈာပနအခမ်းအနားကို ကျင်းပပြီး ရေစက်ချလော့။

Verse 32

एतच्छ्रुत्वा स वचनं जननीमभिवाद्य ताम् । प्रतिज्ञामकरोद्यां तां शृणुष्व च नराधिप

ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ မိခင်ကို ဦးခိုက်ပြီး လေးနက်သော ကတိသစ္စာကို ပြုလေသည်။ အို မင်းကြီး၊ သူပြုခဲ့သော ကတိသစ္စာကို နားထောင်ပါလော့။

Verse 33

त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं निःक्षत्रियकुलान्वयाम् । स्नात्वा च तेषामसृजा तर्पयिष्यामि ते पतिम्

ငါသည် ဤကမ္ဘာမြေကြီးကို ခတ္တိယမျိုးနွယ်တို့ ကင်းစင်သွားအောင် နှစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြုလုပ်မည်။ သူတို့၏သွေးဖြင့် ရေချိုး၍ သင့်ခင်ပွန်းကို ကျေနပ်စေမည်။

Verse 34

तस्यापि परशुना बाहून् कार्तवीर्यस्य दुर्मतेः । छित्त्वा पास्यामि रुधिरमिति सत्यं शृणुष्व मे

ထိုယုတ်မာသော ကာတဝီရိယ၏ လက်မောင်းများကိုလည်း ငါ၏ပုဆိန်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ပြီး သူ၏သွေးကို သောက်မည်။ ငါ့ထံမှ ဤအမှန်တရားကို နားထောင်လော့။

Verse 35

एवं प्रतिज्ञां कृत्वासौ जामदग्न्यः प्रतापवान् । क्रोधेन महताविष्टः संस्कृत्य पितरं ततः

ဤသို့ ကတိသစ္စာကို ချမှတ်ပြီးနောက် တန်ခိုးကြီးသော ဇာမဒဂ္နျသည် ကြီးမားသော ဒေါသဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ထို့နောက် ဖခင်၏ အန္တျေဋ္ဌိ (သင်္ဂြိုဟ်) သံස්ကာရကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 36

माहिष्मतीं पुरीं रामो जगाम क्रोधमूर्छितः । छित्त्वा बाहुवनं तस्य हत्वा तं क्षत्रियाधमम्

ဒေါသကြောင့် မူးမေ့သွားသော ရာမ (ပရရှုရာမ) သည် မာဟိෂ္မတီ မြို့သို့ သွား၍၊ သူ၏ လက်မောင်းတန်ခိုးတပ်ကို ဖြတ်တောက်ကာ အနိမ့်ဆုံး က္ଷတ္တရိယကို သတ်ပစ်하였다။

Verse 37

जगाम क्षत्रियान्ताय पृथिवीमवलोकयन् । सप्तद्वीपार्णवयुतां सशैलवनकाननाम्

သူသည် က္ෂတ္တရိယတို့ကို အဆုံးသတ်ရန် ထွက်ခွာကာ၊ ကမ္ဘာမြေကို ကြည့်ရှုလျက်—ကျွန်းကြီး ခုနစ်ခုနှင့် သမုဒ္ဒရာများအပါအဝင်၊ တောင်တန်း၊ တောအုပ်နှင့် တောရိုင်းဥယျာဉ်များပါဝင်သည့် မြေပြင်ကို စူးစမ်း하였다။

Verse 38

पूर्वतः पश्चिमामाशां दक्षिणोत्तरतः कुरून् । समन्तपञ्चके पञ्च चकार रुधिरह्रदान्

အရှေ့မှ အနောက်သို့၊ တောင်မှ မြောက်သို့—ကူရုဒေသအတွင်း—သမန္တပဉ္စက၌ သွေးကန် ငါးကန်ကို ဖန်တီး하였다။

Verse 39

स तेषु रुधिराम्भस्तु ह्रदेषु क्रोधमूर्छितः । पितॄन् संतर्पयामास रुधिरेणेति नः श्रुतम्

ထိုသွေးရေဖြစ်သော ကန်များအတွင်း၌ သူသည် ဒေါသမူးမေ့နေဆဲဖြစ်၍ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို သွေးဖြင့် တရ্পဏပြု၍ ကျေနပ်စေ하였다ဟု ငါတို့ကြားသိရသည်။

Verse 40

अथर्चीकादय उपेत्य पितरो ब्राह्मणर्षभम् । तं क्षमस्वेति जगदुस्ततः स विरराम ह

ထို့နောက် အာရ္စီကာတို့အပါအဝင် ပိတೃများသည် ဗြာဟ္မဏတို့အတွင်း အထူးမြတ်သောသူထံ ချဉ်းကပ်၍ “ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ရပ်တန့်ပါ” ဟုဆိုကြသဖြင့် ထိုသူသည် တကယ်ပင် ရပ်တန့်သွား၏။

Verse 41

तेषां समीपे यो देशो ह्रदानां रुधिराम्भसाम् । समं तपं चक्रमिति पुण्यं तत्परिकीर्तितम्

သွေးရေဖြစ်သော ရေကန်များအနီးရှိ ဒေသသည် ပုဏ္ဏမြေဟု ချီးမွမ်းကြ၏။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ သူသည် တူညီသဟဇာတသော တပဿာကို ပြုခဲ့သဖြင့် ‘သမံ တပಃ စက္ကရမ်’ ဟု ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 42

निवर्त्य कर्मणस्तस्मात्पित्ःन् प्रोवाच पाण्डव । रामः परमधर्मात्मा यदिदं रुधिरं मया

ထိုအမှုမှ နုတ်ထွက်ပြီးနောက်၊ ဟေ ပाण्डဝ၊ သူသည် ပိတೃများအား “ရာမသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဓမ္မသတ္တဝါ ဖြစ်၏။ ငါကြောင့် ယခု သွေးယိုကျသွားသောအရာသည်…” ဟု ပြော၏။

Verse 43

क्षिप्तं पञ्चसु तीर्थेषु तद्भूयात्तीर्थमुत्तमम् । तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे पितरोऽदृश्यतां गताः

“ဤသွေးကို တီရ္ထ ၅ ခုတွင် ပက်ချလျှင် အထူးမြတ်သော တီရ္ထ ဖြစ်လာမည်” ဟုဆို၏။ “တထာස්တု” ဟု ပြောပြီးနောက် ပိတೃအားလုံး မျက်စိမမြင်ရအောင် ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

Verse 44

एवं रामस्य संसर्गो देवमार्गे युधिष्ठिर । सर्वपापक्षयकरो दर्शनात्स्पर्शनान्नृणाम्

ဤသို့ဖြစ်၍၊ ဟေ ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ဒေဝမာရ္ဂ၌ ရာမနှင့် ဆက်ဆံနီးကပ်ခြင်းသည် လူတို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ပျောက်ကင်းစေသည်—မြင်ရုံနှင့် ထိရုံသာဖြင့်ပင်။

Verse 45

रेणुकाप्रत्ययार्थाय अद्यापि पितृदेवताः । दृश्यन्ते देवमार्गस्थाः सर्वपापक्षयंकराः

ယနေ့တိုင် ရေဏုကာအပေါ် ယုံကြည်မှုကို အတည်ပြုရန်အတွက် ပိတೃဒေဝတားတို့သည် ဒေဝမာရ္ဂ၌ တည်နေကြသကဲ့သို့ မြင်ရပြီး အပြစ်အားလုံးကို ပျောက်ကင်းစေတတ်ကြသည်။

Verse 46

तत्र तीर्थे तु राजेन्द्र नर्मदोदधिसङ्गमे । स्थानं कृत्वा विधानेन मुच्यन्ते पातकैर्नराः

ထိုတီရ္ထ၌၊ အို မင်းမြတ်၊ နရ္မဒါမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌၊ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း နေထိုင်၍ အကျင့်အကြံ ပြုလျှင် လူတို့သည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 47

कुशाग्रेणापि कौन्तेय न स्पृष्टव्यो महोदधिः । अनेन तत्र मन्त्रेण स्नातव्यं नृपसत्तम

အို ကုန္တီ၏ သား၊ မဟာသမုဒ္ဒရာကို ကုရှမြက်အဖျားဖြင့်တောင် မထိရ။ ထိုနေရာ၌ အို မင်းမြတ်၊ ဤမန္တရဖြင့်သာ ရေချိုးရမည်။

Verse 48

नमस्ते विष्णुरूपाय नमस्तुभ्यमपां पते । सान्निध्यं कुरु देवेश सागरे लवणाम्भसि । इति स्पर्शनमन्त्रः

“ဗိဿဏုရုပ်သဏ္ဌာန်တော်အား နမස්ကာရ; ရေတို့၏ အရှင် အပာံပတိတော်အား နမස්ကာရ။ အို ဒေဝေရှ၊ ဆားရေသမုဒ္ဒရာ၌ သင်၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကို ပေးသနားတော်မူပါ။” ဤသည်မှာ စပါရှန မန္တရ ဖြစ်သည်။

Verse 49

अग्निश्च तेजो मृडया च देहे रेतोऽथ विष्णुरमृतस्य नाभिः । एतद्ब्रुवन् पाण्डव सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम्

“ကိုယ်ခန္ဓာ၌ မီးနှင့် တေဇော ရှိ၏; မျိုးစေ့အနှစ်သာရလည်းရှိ၏—အမှန်တကယ် ဗိဿဏုသည် အမృత၏ နာဘိ ဖြစ်တော်မူ၏။” ဤသို့ စစ်မှန်သော ဝါကျကို ဆိုပြီးနောက်၊ အို ပाण्डဝ၊ နဒိတို့၏ အရှင်ထံ၌ ငုပ်လျှံဝင်ရမည်။

Verse 50

पञ्चरत्नसमायुक्तं फलपुष्पाक्षतैर्युतम् । मन्त्रेणानेन राजेन्द्र दद्यादर्घं महोदधेः

အို မင်းတို့၏မင်းမြတ်တော်၊ ဤမန္တရဖြင့် မဟာသမုဒ္ဒရာသို့ အရ္ဃျ ပူဇော်သင့်၏—ရတနာငါးပါးနှင့်အတူ၊ သစ်သီး၊ ပန်းနှင့် အက္ခတ (မကွဲသေးသော ဆန်စေ့) ပါဝင်စေ၍။

Verse 51

सर्वरत्ननिधानस्त्वं सर्वरत्नाकराकरः । सर्वामरप्रधानेश गृहाणार्घं नमोऽस्तु ते । इत्यर्घमन्त्रः

အရှင်သည် ရတနာအားလုံး၏ သိုလှောင်ရာ၊ ရတနာအားလုံး၏ သတ္တုတွင်းနှင့် အရင်းအမြစ် ဖြစ်တော်မူ၏။ အို အမရတို့၏ အကြီးအကဲ အရှင်ဘုရား၊ ဤအရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ; အရှင်အား နမಸ್ಕာရ။ ဤသည် အရ္ဃျမန္တရ ဖြစ်၏။

Verse 52

आ जन्मजनितात्पापान्मामुद्धर महोदधे । याह्यर्चितो रत्ननिधे पर्वतान् पार्वणोत्तम । इति विसर्जनमन्त्रः

မွေးဖွားချိန်မှ စုဆောင်းလာသော အပြစ်များမှ အို မဟာသမုဒ္ဒရာ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။ အို ရတနာနိဓိ၊ သင့်တော်စွာ ပူဇော်ခံပြီးနောက် ယခု ထွက်ခွာတော်မူပါ—အို တောင်တန်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။ ဤသည် ဝိသర్జနမန္တရ ဖြစ်၏။

Verse 53

कोऽपरः सागराद्देवात्स्वर्गद्वारविपाटन । तत्र सागरपर्यन्तं महातीर्थमनुत्तमम्

ကောင်းကင်တံခါးကို ဖွင့်ပေးသော သမုဒ္ဒရာဒေဝတားနှင့် တူညီသည့် အခြားဒေဝတား မည်သူရှိသနည်း။ ထိုနေရာ၌ သမုဒ္ဒရာအဆုံးသတ်တိုင်အောင် ကျယ်ပြန့်သော မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် မဟာတီရ္ထ ရှိ၏။

Verse 54

जामदग्न्येन रामेण तत्र देवः प्रतिष्ठितः । यत्र देवाः सगन्धर्वा मुनयः सिद्धचारणाः

ထိုနေရာ၌ ဇာမဒဂ္နျ ရာမ (ပရရှုရာမ) သည် ဒေဝတားကို ပရတိဋ္ဌာ ပြုတော်မူ၏။ ထိုအရပ်၌ ဒေဝများသည် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့်အတူ မုနိများ၊ သိဒ္ဓများနှင့် ချာရဏာတို့ကဲ့သို့ ကောင်းကင်သတ္တဝါများပါ တည်ရှိကြ၏။

Verse 55

उपासते विरूपाक्षं जमदग्निमनुत्तमम् । रेणुकां चैव ये देवीं पश्यन्ति भुवि मानवाः

မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူတို့သည် မျက်စိပုံသဏ္ဍာန်ထူးသော ဝိရူပါက္ရှကိုလည်းကောင်း၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဂျမဒဂ္နိ ရှိကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ကာ၊ ဒေဝီ ရေဏုကာ၏ ဒർശနကိုလည်း ရရှိသူတို့သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာရကြသည်။

Verse 56

प्रियवासे शिवे लोके वसन्ति कालमीप्सितम् । तत्र स्नात्वा नरो राजंस्तर्पयन्पितृदेवताः

သူတို့သည် ရှိဝ၏ မင်္ဂလာကမ္ဘာ “ပရိယဝါသ” တွင် မိမိလိုလားသည့် ကာလအတိုင်း နေထိုင်ကြသည်။ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးပြီးနောက် ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများအတွက် တර්ပဏ (tarpaṇa) ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 57

तारयेन्नरकाद्घोरात्कुलानां शतमुत्तरम् । स्नात्वा दत्त्वात्र सहिताः श्रुत्वा वै भक्तिपूर्वकम्

သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကမှ မိမိအမျိုးအနွယ်၏ မျိုးဆက်တစ်ရာကျော်ကို ကယ်တင်နိုင်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုး၍ ဒါနပေးကာ၊ သဒ္ဓါ-ဘက္တိဖြင့် ပဝါသကထာကို နားထောင်လျှင်၊ အားလုံးပေါင်း၍ ဤအကျိုးကို ရရှိကြသည်။