Adhyaya 217

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एरण्डीसङ्गमं गच्छेत्सुरासुरनमस्कृतम् । तत्तु तीर्थं महापुण्यं महापातकनाशनम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်— ဒေဝနှင့် အသူရတို့ပါ နမസ്കာရပြုကြသော အဲရဏ္ဍီသင်္ဂမ (မြစ်ဆုံ) သို့ သွားရမည်။ ထိုတီရ္ထသည် မဟာပုဏ္ဏယ ဖြစ်၍ မဟာပာတကတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

Verse 2

उपवासपरो भूत्वा नियतेन्द्रियमानसः । तत्र स्नात्वा विधानेन मुच्यते ब्रह्महत्यया

ဥပဝါသကို အလေးထား၍ အင်ဒြိယနှင့် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ၊ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင်— ဘြဟ္မဟတ္တျာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်မှပင် လွတ်မြောက်၏။

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या प्राणत्यागपरो भवेत् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्

ထိုတီရ္ထ၌ ဘက္တိဖြင့် အသက်စွန့်သူ၏ သွားရာကတိ မပြန်လှည့်နိုင်သော ကတိဖြစ်၏။ ရုဒ္ရလောကမှ မသံသယဘဲ ပြန်လာခြင်း မရှိ။