Adhyaya 214

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । चतुर्थं सम्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မဟာရသီက မိန့်ကြားသည်– ယခု ငါသည် ဒေဝ၏ စတုတ္ထမြောက် မဟာသန့်ရှင်းသော ခရီးစဉ်ကို ဟောကြားမည်; ထိုကို ကြားရုံသာဖြင့် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 2

कपाली कान्थिको भूत्वा यथा स व्यचरन्महीम् । पिशाचैर्राक्षसैर्भूतैर्डाकिनीयोगिनीवृतः

ကပာလီနှင့် ကာန္ထိက ဖြစ်တော်မူ၍ မြေပြင်ပေါ်၌ လှည့်လည်သွားလာတော်မူပုံ—ပိသာချ၊ ရာක්ෂသ၊ ဘူတတို့က ဝိုင်းရံ၍ ဒာကိနီနှင့် ယောဂိနီတို့က လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ကြသည်။

Verse 3

भैरवं रूपमास्थाय प्रेतासनपरिग्रहः । त्रैलोक्यस्याभयं दत्त्वा चचार विपुलं तपः

ဘဲရဝ ရုပ်ကို ဆောင်တော်မူ၍ ပရိတ်အာသနပေါ်၌ ထိုင်တော်မူကာ သုံးလောကအား အဘယဒာန ပေးတော်မူပြီးနောက် အလွန်ကြီးမားသော တပသကို ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။

Verse 4

आषाढी तु कृता तत्र ह्याषाढीनाम विश्रुतम् । कन्था मुक्ता ततोऽन्यत्र देवेन परमेष्ठिना

ထိုနေရာ၌ ‘အာသာဍီ’ ဟူသောနာမဖြင့် ကျော်ကြားသည့် အာသာဍီကို တည်ထောင်ခဲ့သည်; ထို့နောက် အခြားနေရာ၌ ပရမေဋ္ဌင် ဒေဝသည် ကန္ထာ—အဟောင်းအပျက်အဝတ်ကို ချွတ်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 5

तदाप्रभृति राजेन्द्र स कन्थेश्वर उच्यते । तस्य दर्शनमात्रेण ह्यश्वमेधफलं लभेत्

ထိုအချိန်မှစ၍၊ ဟေ ရာဇင်ဒြ၊ ထိုဘုရားကို ‘ကန္ထေရှဝရ’ ဟု ခေါ်ကြ၏; ထိုဘုရားကို မြင်ရုံသာဖြင့် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 6

देवो मार्गे पुनस्तत्र भ्रमते च यदृच्छया । विक्रीणाति बलाकारो दृष्ट्वा चोक्तो हरेण तु

ထိုလမ်းပေါ်၌ ထပ်မံ၍ ဒေဝတော်သည် မတော်တဆ အလျှောက်လှည့်လည်နေ၏။ သူကိုမြင်သဖြင့် နွားသဏ္ဍာန်ရှိသူတစ်ဦးက တစ်စုံတစ်ရာကို ရောင်းနေရာ၊ ဟရ (ရှီဝ) က သူ့ကို ခေါ်၍ ပြောဆိုတော်မူ၏။

Verse 7

यदि भद्र न चेत्कोपं करोषि मयि साम्प्रतम् । बलाभिर्भर मे लिङ्गं ददामि बहु ते धनम्

အို မင်္ဂလာရှိသောသူ၊ ယခုအခါ ငါ့အပေါ် မက怒မထွက်ပါက သင်၏အားဖြင့် ငါ၏ လင်္ဂကို သယ်ဆောင်ပါ; ငါသည် သင့်အား ငွေကြေးဥစ္စာ များစွာ ပေးတော်မူမည်။

Verse 8

एवमुक्तोऽथ देवेन स वणिग्लोभमोहितः । योजयामास बलका लिङ्गे चोत्तममध्यमान्

ဒေဝတော်၏စကားကို ကြားသဖြင့် လောဘကြောင့် မောဟနေသော ကုန်သည်သည် ဘလာကာငှက်များကို လင်္ဂပေါ်တွင် တင်စီကာ အကောင်းဆုံးနှင့် အလယ်အလတ်နေရာများတွင် စနစ်တကျ ချထားလေ၏။

Verse 9

तावद्यावत्क्षयं सर्वे गताः काले सुसंचिताः । स्थितं समुन्नतं लिङ्गं दृष्ट्वा शोकमुपागमत्

အချိန်ကြာလာသဖြင့် သေချာစွာ စုဆောင်းထားသမျှ အားလုံး ကုန်ခမ်းသွား၏။ လင်္ဂသည် ထင်ရှားမြင့်မားစွာ မလှုပ်မယှက် တည်နေသေးသည်ကို မြင်လျှင် သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသို့ ကျရောက်လေ၏။

Verse 10

कृत्वा तु खण्डखण्डानि स देवः परमेश्वरः । उवाच प्रहसन्वाक्यं तं दृष्ट्वा गतसाध्वसम्

ထို့နောက် ပရမေရှဝရ ဒေဝတော်သည် ထိုအရာကို အပိုင်းပိုင်း ခွဲဖျက်ပြီး၊ ယခုအခါ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းသွားသူကို မြင်၍ ပြုံးရယ်လျက် စကားတော် မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 11

न च मे पूरितं लिङ्गं यास्यामि यदि मन्यसे । ददामि तत्र वित्तं ते यदि लिङ्गं प्रपूरितम्

သင်က “လိင်္ဂ” ကို အပြည့်အဝ မဖြည့်မချင်း ငါမထွက်ခွာဘူးဟု ထင်လျှင်၊ လိင်္ဂ အပြည့်ဖြည့်ပြီးသည့်အခါ ထိုနေရာ၌ သင့်အား ဥစ္စာဓန ပေးအပ်မည်။

Verse 12

वणिगुवाच । अधन्यः कृतपुण्योऽहं निग्राह्यः परमेश्वर । तव प्रियमकुर्वाणः शोचिष्ये शाश्वतीः समाः

ကုန်သည်က ပြောသည်—“အို… ပုဏ္ဏကောင်းမှု ပြုခဲ့သော်လည်း ငါသည် ကံမကောင်းသူ၊ ထိန်းချုပ်ခံရသင့်သူ ဖြစ်၏၊ အို ပရမေရှ္ဝရ။ သင်၏ စိတ်နှစ်သက်ရာကို မပြုနိုင်သဖြင့် အဆုံးမရှိသော နှစ်ကာလများတိုင်အောင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမည်။”

Verse 13

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य वणिक्पुत्रस्य भारत । असंक्षयं धनं दत्त्वा स्थितस्तत्र महेश्वरः

အို ဘာရတ! ကုန်သည်၏ သား၏ စကားကို ကြားသော် မဟေရှ္ဝရသည် မကုန်ခန်းသော ဥစ္စာဓနကို ပေးသနား၍ ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေခဲ့သည်။

Verse 14

तदा प्रभृति राजेन्द्र बलाकैरिव भूषितम् । प्रत्ययार्थं स्थितं लिङ्गं लोकानुग्रहकाम्यया

ထိုအချိန်မှစ၍ အို မင်းကြီး၊ လောကကို ကရုဏာပြုလိုသော ဆန္ဒဖြင့် သက်သေအဖြစ် တည်ထားသော လိင်္ဂသည် ဘာလာကာငှက်များဖြင့် အလှဆင်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ တည်နေ하였다။

Verse 15

देवेन रचितं पार्थ क्रीडया सुप्रतिष्ठितम् । देवमार्गमिति ख्यातं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । पश्यन् प्रपूजयन् वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते

အို ပါရ്ഥ! ဒေဝတော်သည် လီလာကစားသကဲ့သို့ ဖန်ဆင်း၍ ခိုင်မြဲစွာ တည်ထောင်ခဲ့သဖြင့် ‘ဒေဝမာရ္ဂ’ ဟု အမည်ကျော်ကြားကာ သုံးလောကလုံးတွင် ထင်ရှားလေ၏။ ၎င်းကို မြင်ရုံဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရုံဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ပာပအားလုံးမှ လွတ်ကင်း၏။

Verse 16

देवमार्गे तु यो गत्वा पूजयेद्बलाकेश्वरम् । पञ्चायतनमासाद्य रुद्रलोकं स गच्छति

ဒေဝမာရ္ဂသို့ သွား၍ ဘလာကေရှ္ဝရကို ဘုရားပူဇော်သူသည် သန့်ရှင်းသော ပဉ္စာယတနကို ရောက်ပြီးနောက် ရုဒ္ဒရလောကသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 17

देवमार्गे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । न भवेत्पुनरावृत्ती रुद्रलोकात्कदाचन

ဒေဝမာရ္ဂ၌ သေဆုံးသော စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ထားသူတို့အတွက် ရုဒ္ဒရလောကမှ ပြန်လည်လာခြင်း (ပြန်မွေးဖွားခြင်း) သည် မည်သည့်အခါမျှ မရှိ။

Verse 18

देवमार्गस्य माहात्म्यं भक्त्या श्रुत्वा नरोत्तम । मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

အို လူမြတ်! ဒေဝမာရ္ဂ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်၊ ထပ်မံ စဉ်းစားသံသယ မလို။