Adhyaya 209

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ पुष्कलीतीर्थमुत्तमम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा ह्यश्वमेधफलं लभेत्

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက်ချက်ချင်း၊ ဟေ ပါရ္ထ၊ ပုရှ္ကလီ တီရ္ထ အလွန်မြတ်သောနေရာရှိ၏။ ထိုတီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးသူသည် အရှ္ဝမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို မလွဲမသွေ ရရှိ၏။

Verse 2

क्षमानाथं ततो गच्छेत्तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । दानवगन्धर्वैरप्सरोभिश्च सेवितम्

ထိုနေရာမှ ထပ်မံ၍ တြိလောကတစ်လျှောက် ကျော်ကြားသော က్షမာနာထ တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ဒါနဝ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ နှင့် အပ္စရာတို့ကပင် လာရောက်ကာ အလေးအမြတ်ပြု၍ ဆည်းကပ်ကြ၏။

Verse 3

तत्र तिष्ठति देवेशः साक्षाद्रुद्रो महेश्वरः । भारेण महता जातो भारभूतिरिति स्मृतः

ထိုနေရာ၌ ဒေဝတို့၏ အရှင် မဟေရှဝရ—မြင်သာထင်ရှားသော ရုဒ္ဒရ ကိုယ်တိုင်—တည်ရှိတော်မူ၏။ မဟာ ‘ဘား’ (ဝန်ထုပ်) ကြောင့် ‘ဘားရဘူတိ’ ဟူ၍ အမှတ်ရကာ ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 4

युधिष्ठिर उवाच । भारभूतीति विख्यातं तीर्थं सर्वगुणान्वितम् । श्रोतुमिच्छामि विप्रेन्द्र परं कौतूहलं हि मे

ယုဓိဋ္ဌိရ မိန့်သည်– ဟေ ဗိပရိန္ဒြ (ဗြာဟ္မဏအမြတ်), ‘ဘားရဘူတိ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားပြီး ဂုဏ်သတ္တိအလုံးစုံနှင့် ပြည့်စုံသော ထိုတီရ္ထအကြောင်းကို ကျွန်ုပ် ကြားလိုပါသည်။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်၏ စူးစမ်းလိုစိတ် အလွန်ကြီးမားပါသည်။

Verse 5

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भारभूतिसमुत्पत्तिं शृणु पाण्डवसत्तम । विस्तरेण यथा प्रोक्ता पुरा देवेन शम्भुना

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်။ “ပဏ္ဍဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ ဘာရဘူတိ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို နားထောင်လော့။ ယခင်က ဒေဝရှမ္ဘူ ကိုယ်တိုင် အသေးစိတ် ဟောကြားခဲ့သကဲ့သို့ပင်။”

Verse 6

आसीत्कृतयुगे विप्रो वेदवेदाङ्गपारगः । विष्णुशर्मेति विख्यातः सर्वशास्त्रार्थपारगः

ကృతယုဂ၌ ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ သူသည် “ဝိෂ္ဏုရှර්မာ” ဟု ကျော်ကြားပြီး သာස්တရအပေါင်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုလည်း ပြည့်စုံစွာ သိမြင်သူဖြစ်သည်။

Verse 7

क्षमा दमो दया दानं सत्यं शौचं धृतिस्तथा । विद्या विज्ञानमास्तिक्यं सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम्

ခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ကရုဏာ၊ ဒါန၊ သစ္စာ၊ သန့်ရှင်းမှုနှင့် တည်ကြည်ခိုင်မာမှုတို့အပြင် ပညာ၊ ခွဲခြားသိမြင်မှုနှင့် အာஸ္တိကယ (ယုံကြည်မှု) တို့လည်း သူ့အတွင်း၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိနေ하였다။

Verse 8

ईदृग्गुणा हि ये विप्रा भवन्ति नृपसत्तम । पतितान्नरके घोरे तारयन्ति पित्ःंस्तु ते

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဤသို့သော ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပြည့်စုံသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရက၌ ကျရောက်နေသော မိမိတို့၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များကိုပင် အမှန်တကယ် ကယ်တင်တော်မူနိုင်ကြသည်။

Verse 9

इन्द्रियं लोलुपा विप्रा ये भवन्ति नृपोत्तम । पतन्ति नरके घोरे रौरवे पापमोहिताः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အာရုံခံစားမှု၏ အပျော်အပါးများကို လောဘကြီးသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ပာပ၏ မောဟကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်ကာ “ရော်ရဝ” ဟုခေါ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 10

ये क्षान्तदान्ताः श्रुतिपूर्णकर्णा जितेन्द्रियाः प्राणिवधान्निवृत्ताः । प्रतिग्रहे संकुचिताग्रहस्तास्ते ब्राह्मणास्तारयितुं समर्थाः

ခန္တီရှိ၍ ကိုယ်နှင့်စိတ်ကိုထိန်းသိမ်းသော၊ နားသည် သြရုတိ (Śruti) ဖြင့်ပြည့်ဝသော၊ အင်ဒြိယတို့ကိုအောင်နိုင်သော၊ သတ္တဝါတို့ကို ထိခိုက်စေခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သော၊ လက်ကိုလည်း လက်ခံလှူဒါန်းမှုမှ ချုပ်တည်းထားသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် အခြားသူတို့ကို သံသရာပင်လယ်မှ ကူးမြောက်စေနိုင်ကြသည်။

Verse 11

एवं गुणगणाकीर्णो ब्राह्मणो नर्मदातटे । वसते ब्राह्मणैः सार्धं शिलोञ्छवृत्तिजीवनः

ဤသို့ ဂုဏ်သတ္တိများစွာဖြင့်ပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏသည် နရမဒါမြစ်ကမ်း၌ နေထိုင်하였다။ အခြားဗြာဟ္မဏများနှင့်အတူ အာရှရမ၌နေကာ śiloñcha ဝတ္တိအတိုင်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြု하였다။

Verse 12

तादृशं ब्राह्मणं ज्ञात्वा देवदेवो महेश्वरः । द्विजरूपधरो भूत्वा तस्याश्रममगात्स्वयम्

ထိုကဲ့သို့သော ဗြာဟ္မဏကို သိမြင်သဖြင့် ဒေဝဒေဝ မဟေရှဝရသည် ကိုယ်တိုင် ဒွိဇရုပ်ကို ဆောင်ယူကာ ထိုမုနိ၏ အာရှရမသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 13

दृष्ट्वा तं ब्राह्मणैः सार्धमुच्चरन्तं पदक्रमम् । अभिवादयते विप्रं स्वागतेन च पूजितः

ဗြာဟ္မဏများနှင့်အတူ ပဒက్రమအတိုင်း ရွတ်ဆိုလာသည်ကို မြင်သော် အာရှရမရှိ ဗြာဟ္မဏသည် လာရောက်သူကို အဘိဝါဒပြု하였다။ ထို့နောက် အတိഥိကို သင့်လျော်သော ကြိုဆိုပူဇော်မှုဖြင့် ဂုဏ်ပြု하였다။

Verse 14

प्रोवाच तं मुहूर्तेन ब्राह्मणो विस्मयान्वितः । किमथ तद्बटो ब्रूहि किं करोमि तवेप्सितम्

ခဏအကြာတွင် အံ့ဩမှုဖြင့်ပြည့်နေသော ဗြာဟ္မဏက သူ့အား ပြော하였다—“ဟေ ဘဋု (baṭu)၊ မည်သို့သောအကြောင်းကြောင့် လာသနည်း။ ပြောပါ၊ သင်လိုလားသော ဝန်ဆောင်မှုကို ကျွန်ုပ် မည်သို့ ပြုရမည်နည်း?”

Verse 15

बटुरुवाच । विद्यार्थिनमनुप्राप्तं विद्धि मां द्विजसत्तम । ददासि यदि मे विद्यां ततः स्थास्यामि ते गृहे

တပည့်က ဆို၏ — “အို ဒွိဇအမြတ်ရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် ဗိဒ္ဓာ (ပညာ) ကို ရှာဖွေလာသော ကျောင်းသားဖြစ်ကြောင်း သိပါ။ သင်က ပညာကို ပေးအပ်ပါက ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ အိမ်၌ နေထိုင်ပါမည်။”

Verse 16

ब्राह्मण उवाच । सर्वेषामेव विप्राणां बटो त्वं गोत्र उत्तमे । दानानां परमं दानं कथं विद्या च दीयते

ဗြာဟ္မဏက ဆို၏ — “အို ဂိုတ်ရအမြင့်မြတ်သော ဘဋု၊ ဗိပရများအနက် သင်သည် ထူးမြတ်၏။ ဒါနများအနက် အမြင့်ဆုံးဒါနမှာ ဗိဒ္ဓာပင်—ထိုပညာကို မည်သို့ ပေးအပ်ရမည်နည်း?”

Verse 17

गुरुशुश्रूषया विद्या पुष्कलेन धनेन वा । अथवा विद्यया विद्या भवतीह फलप्रदा

ပညာသည် ဂုရုအား သစ္စာရှိစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်ခြင်းဖြင့်လည်း ရရှိနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ငွေကြေးအလွန်များခြင်းဖြင့်လည်း ရနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ပညာဖြင့်ပင် ပညာကို ရရှိနိုင်၍ ဤလောက၌ အကျိုးပေးသောအရာ ဖြစ်လာသည်။

Verse 18

बटुरुवाच । यथान्ये बालकाः स्नाताः शुश्रूषन्ति ह्यहर्निशम् । तथाहं बटुभिः सार्धं शुश्रूषामि न संशयः

တပည့်က ဆို၏ — “အခြားသော ကလေးတပည့်များသည် နေ့စဉ်ကိစ္စများကို ပြီးစီးပြီးနောက် နေ့ညမပြတ် ဂုရုကို ပြုစုဝန်ဆောင်ကြသကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်လည်း အခြားဘဋုတပည့်များနှင့်အတူ မသံသယဘဲ ဝန်ဆောင်ပါမည်။”

Verse 19

तथेति चोक्त्वा विप्रेन्द्रः पाठयंस्तं दिने दिने । वर्तते सह शिष्यैः स शिलोञ्छानुपहारयन्

“ထိုသို့ဖြစ်စေ” ဟုဆိုကာ ဗိပရအကြီးအကဲသည် သူ့ကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သင်ကြားပေး하였다။ သူသည် တပည့်များနှင့်အတူ နေထိုင်၍ စိလိုဉ္ဆနည်းဖြင့် ကောက်ယူထားသော စပါးသီးနှံကို ပူဇော်အဖြစ် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 20

ततः कतिपयाहोभिः प्रोक्तो बटुभिरीश्वरः । पचनाद्यं बटो कर्म कुरु क्रमत आगतम्

ထို့နောက် ရက်အနည်းငယ်ကြာသော် ဘတု သင်တန်းသားတို့က ဣශ්ဝရကို လျှောက်တင်ကြသည်— “အို ဘတု၊ ချက်ပြုတ်ခြင်းမှစသော တာဝန်များကို လာသည့်အစဉ်အတိုင်း အစဉ်လိုက် ဆောင်ရွက်ပါ” ဟု။

Verse 21

तथेति चोक्तो देवेशो भारग्राममुपागतः । ध्यात्वा वनस्पतीः सर्वा इदं वचनमब्रवीत्

ဤသို့ညွှန်ကြားခံရသော ဒေဝတို့၏အရှင်သည် “ဘာရဂြာမ” ဟုခေါ်သောနေရာသို့ ရောက်သွားသည်။ တောပင်အပင်အားလုံးကို သမาธိဖြင့် စူးစမ်းပြီးနောက် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 22

यावदागच्छते विप्रो बटुभिः सह मन्दिरम् । अदर्शनाभिः कर्तव्यं तावदन्नं सुसंस्कृतम्

“ဗြာဟ္မဏသည် ဘတုတို့နှင့်အတူ မန္ဒိရသို့ မရောက်သေးသရွေ့ သင်တို့သည် မမြင်ရအောင် နေကြလော့။ ထိုအတွင်း အစာကို ကောင်းကောင်းချက်ပြုတ်၍ အရသာပြည့်စုံအောင် ပြင်ဆင်ထားကြလော့” ဟု။

Verse 23

एवमुक्त्वा तु ताः सर्वा विश्वरूपो महेश्वरः । क्रीडनार्थं गतस्तत्र बटुवेषधरः पृथक्

ထိုသို့ အားလုံးကို မိန့်ကြားပြီးနောက် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော မဟေရှ္ဝရသည် လီလာကစားရန်အတွက် ထိုနေရာသို့ သီးခြားသွားကာ ဘတု၏ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းခဲ့သည်။

Verse 24

दृष्ट्वा समागतं तत्र बटुवेषधरं पृथक् । धिक्त्वां च परुषं वाक्यमूचुस्ते गिरिसन्निधौ

ထိုနေရာသို့ သီးခြားလာသော ဘတုဝတ်စုံဆင်မြန်းသူကို မြင်ကြသော် တောင်အနီး၌ သူတို့က ကြမ်းတမ်းသောစကားဖြင့် “သင်ကို အရှက်တကွ!” ဟု ပြောကြသည်။

Verse 25

क्षुत्क्षामकंठाः सर्वे च गत्वा तु किल मन्दिरम् । त्वया सिद्धेन चान्नेन तृप्तिं यास्यामहे वयम्

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ဆာလောင်၍ လည်ချောင်းခြောက်ကပ်နေကြပါသည်။ အမှန်တကယ် မန္ဒိရသို့ သွားခဲ့ကြပြီး၊ သင်က စီမံချက်ပြည့်စုံအောင် ချက်ပြုတ်ပြင်ဆင်ထားသော အန္နဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ တင်းတိမ်စွာ ပြည့်ဝမည်။

Verse 26

तद्वृथा चिन्तितं सव त्वयागत्य कृतं द्विज । मिथ्याप्रतिज्ञेन सता दुरनुष्ठितमद्य ते

အို ဒွိဇ၊ သင်လာရောက်ခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ စီမံကိန်းနှင့် အတွေးအခေါ်အားလုံး အလဟသ ဖြစ်သွားပြီ။ မမှန်သော ကတိဖြင့် ယနေ့ သင်သည် မသင့်လျော်စွာ ပြုမူခဲ့သည်။

Verse 27

बटुरुवाच । सन्तापमनुतापं वा भोजनार्थं द्विजर्षभाः । मा कुरुध्वं यथान्यायं सिद्धेऽग्रे गृहमेष्यथा

ဘဋုက ပြောသည်– “အို ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်တို့၊ အစားအစာကြောင့် စိတ်ပူပန်ခြင်း သို့မဟုတ် နောင်တမဖြစ်ကြပါနှင့်။ သင့်တော်သကဲ့သို့ အားလုံး ပြည့်စုံသွားလျှင် အစဉ်အတိုင်း အိမ်သို့ လာကြပါလိမ့်မည်။”

Verse 28

बटुरुवाच । दिनशेषेण चास्माकं पञ्चतां च दिने दिने । निष्पत्तिं याति वा नेति तदसिद्धमशेषतः

ဘဋုက ပြောသည်– “နေ့၏ ကျန်ချိန်က နည်းနည်းသာရှိပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်တာလည်း နေ့စဉ် နေ့စဉ် မသေချာလှပါ။ ဤကိစ္စ ပြီးမြောက်မလား မပြီးမြောက်မလား ဆိုသည်မှာ အကုန်လုံး မသေချာသေးပါ။”

Verse 29

असिद्धं सिद्धमस्माकं यत्त्वया समुदाहृतम् । दृष्ट्वानृतं गतास्तत्र त्वां बद्धाम्भसि निक्षिपे

မပြီးစီးသေးသောအရာကို သင်က ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ပြီးစီးပြီဟု ကြေညာခဲ့သည်။ အဲဒီနေရာသို့ သွားကြည့်ပြီး မမှန်ကြောင်း တွေ့ရလျှင် သင့်ကို ချည်နှောင်ကာ ရေထဲသို့ ပစ်ချမည်။

Verse 30

बटुरुवाच । भोभोः शृणुध्व सर्वेऽत्र सोपाध्याया द्विजोत्तमाः । प्रतिज्ञां मम दुर्धर्षां यां श्रुत्वा विस्मयो भवेत्

ဗဋုက ပြောသည်။ “ဟေ ဟေ! ဤနေရာရှိ အားလုံးတို့၊ သင်တို့၏ ဥပာဓျာယတို့နှင့်အတူ၊ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ နားထောင်ကြလော့။ ငါ၏ မတုန်လှုပ်သော သစ္စာကတိကို နားထောင်လော့; ကြားသူတိုင်း အံ့ဩမည်။”

Verse 31

यदि सिद्धमिदं सर्वमन्नं स्यादाश्रमे गुरोः । यूयं बद्ध्वा मया सर्वे क्षेप्तव्या नर्मदाम्भसि

“အကယ်၍ ငါ့ဂုရု၏ အာရှရမ၌ ဤအစားအစာအားလုံး တကယ်တမ်း ပြီးစီးထားလျှင်၊ ငါသည် သင်တို့အားလုံးကို ချည်နှောင်၍ နရ္မဒါမြစ်ရေထဲသို့ ပစ်ချမည်။”

Verse 32

अथवान्नं न सिद्धं स्याद्भवद्भिर्दृढबन्धनैः । गुरोस्तु पश्यतो बद्ध्वा क्षेप्तव्योऽहं नर्मदाह्रदे

“မဟုတ်လျှင် အစားအစာ မပြီးစီးသေးပါက၊ သင်တို့သည် ခိုင်မာသောချည်နှောင်မှုဖြင့် ငါ့ကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်၍ ဂုရုကြည့်ရှုနေစဉ် နရ္မဒါရေကန်ထဲသို့ ပစ်ချရမည်။”

Verse 33

तथेति कृत्वा ते सर्वे समयं गुरुसन्निधौ । स्नात्वा जाप्यविधानेन भूतग्रामं ततो ययुः

သူတို့အားလုံးက “ထိုသို့ပင်” ဟုဆိုကာ ဂုရု၏ရှေ့မှောက်တွင် သဘောတူညီချက်ကို အတည်ပြုကြသည်။ ထို့နောက် ရေချိုးသန့်စင်၍ စည်းကမ်းအတိုင်း ဂျပ် (japa) ပြုလုပ်ပြီး “ဘူတဂြာမ” ဟုခေါ်သောနေရာသို့ ထွက်ခွာကြသည်။

Verse 34

दृष्ट्वा ते विस्मयं जग्मुर्विस्तृते भक्ष्यभोजने । षड्रसेन नृपश्रेष्ठ भुक्त्वा हुत्वा पृथक्पृथक्

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ကျယ်ပြန့်စွာ ခင်းကျင်းထားသော အစားအသောက်များကို မြင်ကြသော် သူတို့ အံ့ဩသွားကြသည်။ ထို့နောက် အရသာခြောက်မျိုး ပြည့်စုံသော အစာကို စားသုံးပြီးနောက်၊ တစ်ဦးချင်းစီက သီးသန့် ဟိုးမ (homa) တွင် အာဟုတိများကို ဆက်ကပ်ကြသည်။

Verse 35

ततः प्रोवाच वचनं हृष्टपुष्टो द्विजोत्तमः । वरदोऽस्मि वरं वत्स वृणु यत्तव रोचते

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်၍ အားပြည့်သန်မာနေသော ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်က မိန့်ကြားသည်– “ချစ်သားရေ၊ ငါသည် ကောင်းချီးပေးသူဖြစ်၏; သင်နှစ်သက်ရာ ကောင်းချီးကို ရွေးချယ်တောင်းလော့။”

Verse 36

साङ्गोपाङ्गास्तु ते वेदाः शास्त्राणि विविधानि च । प्रतिभास्यन्ति ते विप्र मदीयोऽस्तु वरस्त्वयम्

“ဟေ ဗြာဟ္မဏရေ၊ အင်္ဂ-ဥပင်္ဂတို့နှင့်တကွ ဝေဒများနှင့် မျိုးစုံသော သာස්တရများ၏ ခွဲခွာသင်္ခါရများသည် သင်၏ဉာဏ်အတွင်း ထွန်းလင်းပေါ်လွင်မည်—ဤသည်ပင် ငါပေးသော ကောင်းချီးတည်း။”

Verse 37

प्रणम्य बटुभिः सार्धं स चिक्रीड यथासुखम् । द्वितीये तु ततः प्राप्ते दिवसे नर्मदाजले

ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် လူငယ်သင်တန်းသားများနှင့်အတူ သက်သာပျော်ရွှင်စွာ ကစားလေ၏; ထို့နောက် ဒုတိယနေ့ရောက်လာသော် နರ್ಮဒါမြစ်ရေထဲ၌...

Verse 38

क्रीडनार्थं गताः सर्वे सोपाध्याया युधिष्ठिर । ततः स्मृत्वा पणं सर्वे भाषयित्वा विधानतः

ဟေ ယုဓိဋ္ဌိရ၊ အားလုံးသည် ဆရာဦပာဓျာယနှင့်အတူ ကစားရန် ထွက်သွားကြ၏။ ထို့နောက် လောင်းကစားကတိကို သတိရကာ စည်းကမ်းတကျ ပြန်လည်ကြေညာပြောဆိုကြ၏။

Verse 39

उपाध्यायमथोवाच नत्वा देवः कृताञ्जलिः । जले प्रक्षेपयाम्यद्य निष्प्रतिज्ञान् बटून् प्रभो

ထို့နောက် ဒေဝသည် ဆရာဦပာဓျာယအား ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ လက်အုပ်ချီကာ ပြောသည်– “အရှင်ဘုရား၊ ယနေ့ ငါသည် ကတိသစ္စာပျက်သော သင်တန်းသားများကို ရေထဲသို့ ပစ်ချမည်ပါ။”

Verse 40

तद्देवस्य वचः श्रुत्वा नष्टास्ते बटवो नृप । गुरोस्तु पश्यतो राजन्धावमाना दिशो दश

အရှင်မင်းကြီး၊ ဒေဝ၏ ဝစနကို ကြားသိပြီးနောက် ထိုဘတု (သင်တန်းသား) များသည် ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ ဆရာတော်မြင်နေရစဉ်ပင် အရှင်ဘုရင်၊ သူတို့သည် ဒသဒిశာ အနှံ့သို့ ပြေးလွှားသွားကြ၏။

Verse 41

वायुवेगेन देवेन लुञ्जितास्ते समन्ततः । भारं बद्ध्वा तु सर्वेषां बटूनां च नरेश्वर

အရှင်နရေရှဝရ၊ ဒေဝသည် လေကဲ့သို့ အလျင်မြန်စွာ ပတ်လည်မှ ဖမ်းဆီးယူခဲ့၏။ ထို့နောက် အရှင်လူသားတို့၏ အရှင်၊ ဘတုအားလုံးပေါ်သို့ ဝန်တစ်ခုကို ချည်နှောင်တင်ပေးခဲ့၏။

Verse 42

शापानुग्रहको देवोऽक्षिपत्तोये यथा गृहे । ततो विषादमगमद्दृष्ट्वा तान्नर्मदाजले

ထိုဒေဝသည်—အပြစ်ဒဏ်ပေးတတ်သကဲ့သို့ ကရုဏာအနုဂ्रहလည်း ပေးတတ်သူ—သူတို့ကို ရေထဲသို့ အိမ်ထဲသို့ အရာတစ်ခု ပစ်ချသကဲ့သို့ ပစ်ချခဲ့၏။ ထို့နောက် နရမဒါမြစ်ရေထဲ၌ သူတို့ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၏။

Verse 43

गुरुणा बटुरुक्तोऽथ किमेतत्साहसं कृतम् । एतेषां मातृपितरो बालकानां गृहेऽङ्गनाः

ထို့နောက် ဘတုက ဆရာတော်အား ပြော၏—“ဤသည် ဘာကြောင့် အလွန်အမင်း မဆင်မခြင် သတ္တိပြုလုပ်ရပ်ကို ပြုခဲ့သနည်း။ ဤကလေးတို့၏ မိဘများသည် အိမ်၌ရှိကြပြီး အိမ်သူအိမ်သား မိန်းမများလည်း ရှိပါသည်။”

Verse 44

यदि पृच्छन्ति ते बालान् क्व गतान् कथयाम्यहम् । एवं स्थिते महाभाग यदि कश्चिन्मरिष्यति

“သူတို့က ကလေးတွေကို မေးလာလျှင်—‘ဘယ်သွားကြသလဲ’—ကျွန်တော် ဘာပြောရမလဲ။ ဤသို့သော အခြေအနေတွင် အရှင်မဟာဘဂ၊ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက် သေဆုံးသွားလျှင်…”

Verse 45

तदा स्वकीयजीवेन त्वं योजयितुमर्हसि । मृतेषु तेषु विप्रेषु न जीवे निश्चयो मृतः

ထို့နောက် သင်သည် မိမိအသက်ဖြင့် ၎င်းတို့အား အသက်ပြန်ရှင်စေသင့်သည်။ အကယ်၍ ထိုဗြာဟ္မဏလုလင်တို့ သေဆုံးပါက ငါသည် ဆက်လက်အသက်ရှင်မည်မဟုတ်၊ သေဆုံးမည်မှာ သေချာပါသည်။

Verse 46

ब्रह्महत्याश्च ते बह्व्यो भविष्यन्ति मृते मयि । द्विजबन्धनमात्रेण नरको भवति ध्रुवम्

အကယ်၍ ငါသေလျှင် ဗြာဟ္မဏကိုသတ်သော အပြစ်များစွာသည် သင့်ထံကျရောက်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ကို ချည်နှောင်ရုံမျှဖြင့် ငရဲသို့ ဧကန်မုချ ရောက်ရလိမ့်မည်။

Verse 47

मरणाद्यां गतिं यासि न तां वेद्मि द्विजाधम । एवमुक्तः स्मितं कृत्वा देवदेवो महेश्वरः

အို ဒွိဇတို့တွင် အယုတ်ညံ့ဆုံး၊ သေဆုံးပြီးနောက် သင် မည်သို့သော လားရာကို တွေ့ကြုံရမည်ကို ငါမသိပါ။ ဤသို့ ပြောဆိုသောအခါ နတ်တို့၏နတ်ဘုရား မဟေသွာရ သည် ပြုံးတော်မူ၏။

Verse 48

भारभूतेश्वरे तीर्थ उज्जहार जलाद्द्विजान् । मुक्त्वा भारं तु देवेन छादयित्वा तु तान्द्विजान्

ဘရဘူတေသဝရ တီရထ ၌ သူသည် ဒွိဇ (လုလင်) တို့ကို ရေထဲမှ ဆွဲတင်ခဲ့သည်။ ဝန်ကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ဘုရားသခင်သည် ထိုဗြာဟ္မဏတို့ကို လွှမ်းခြုံ (ကာကွယ်) ပေးတော်မူ၏။

Verse 49

लिङ्गं प्रतिष्ठितं तत्र भारभूतेति विश्रुतम् । मृतांस्तान् वै द्विजान् दृष्ट्वा ब्रह्महत्या निराकृता

'ဘရဘူတ' ဟု ကျော်ကြားသော လိင်္ဂကို ထိုနေရာ၌ တည်ထားခဲ့သည်။ ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် သေဆုံးသကဲ့သို့ မြင်ရသဖြင့် ဗြာဟ္မဏကိုသတ်သော အပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 50

गतानि पञ्च वै दृष्ट्वा ब्रह्महत्याशतानि वै । ततः स विस्मयाविष्टो दृष्ट्वा तान्बालकान् गुरुः

ဗြဟ္မဟတ္တျာ အပြစ်အမှု ငါးရာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ ဆရာသည် ထိုကလေးများကို ကြည့်ကာ အံ့ဩခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၏။

Verse 51

नान्यस्य कस्यचिच्छक्तिरेवं स्यादीश्वरं विना । ज्ञात्वा तं देवदेवेशं प्रणाममकरोद्द्विजः

“ဤသို့သော အာနုභာဝသည် အီရှဝရ မပါဘဲ မဖြစ်နိုင်၊ အခြားမည်သူမျှ မရှိနိုင်” ဟု သိမြင်ကာ၊ သူ့ကို ဒေဝဒေဝေရှ ဟု သိ၍ ဗြာဟ္မဏသည် ရိုသေစွာ ဦးချခဲ့၏။

Verse 52

अज्ञानेन मया सव यदुक्तं परमेश्वर । अप्रियं यत्कृतं सर्वं क्षन्तव्यं तन्मम प्रभो

အို ပရမေရှဝရ၊ မသိမှုကြောင့် ကျွန်ုပ် ပြောခဲ့သမျှနှင့် မနှစ်သက်ဖွယ် ပြုခဲ့သမျှအားလုံးကို—အို प्रभု—ကျွန်ုပ်အား ခွင့်လွှတ်ပေးတော်မူပါ။

Verse 53

देव उवाच । भगवन्गुरुर्भवान्देवो भवान्मम पितामहः । वेदगर्भ नमस्तेऽस्तु नास्ति कश्चिद्व्यतिक्रमः

ဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– “အို ဘဂဝန်၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဂုရု၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဒေဝ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ပိတာမဟာ ဖြစ်၏။ အို ဝေဒဂರ್ಭ၊ သင့်အား နမസ്കာရ—သင့်အာဏာကို လွန်ကျူးခြင်း မရှိနိုင်”။

Verse 54

जनिता चोपनेता च यस्तु विद्यां प्रयच्छति । अन्नदाता भयत्राता पञ्चैते पितरः स्मृताः

မွေးဖွားပေးသူ၊ ဥပနယန ပြုလုပ်ပေးသူ၊ ဗိဒ္ယာ ပေးအပ်သူ၊ အစာပေးသူ၊ ကြောက်ရွံ့မှုမှ ကာကွယ်ပေးသူ—ဤငါးပါးကို ‘အဖ’ ဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 55

एवमुक्त्वा जगन्नाथो विष्णुशर्माणमानतः । तत्र तीर्थे जगामाशु कैलासं धरणीधरम्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ဇဂန္နာထသည် ဝိෂ္ဏုရှရ္မာအား နမസ്കာရပြုကာ ထိုတီရ္ထမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာ၍ မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်သော ကိုင်လာသ တောင်သို့ သွားလေ၏။

Verse 56

तदाप्रभृति तत्तीर्थं भारभूतीति विश्रुतम् । विख्यातं सर्वलोकेषु महापातकनाशनम्

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထသည် ‘ဘာရဘူတီ’ ဟူ၍ ထင်ရှားလာပြီး၊ လောကအပေါင်းတို့၌ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသူဟု ကျော်ကြားလေ၏။

Verse 57

तत्र तीर्थे पुनर्वृत्तमितिहासं ब्रवीमि ते । सर्वपापहरं दिव्यमेकाग्रस्त्वं शृणुष्व तत्

ထိုတီရ္ထ၌ နောက်တစ်ဖန် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပုရాణအတ္ထုပ္ပတ္တိကို သင်အား ငါပြောမည်။ ၎င်းသည် ဒိဗ္ဗဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်—စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်းကာ နားထောင်လော့။

Verse 58

पुरा कृतयुगस्यादौ वैश्यः कश्चिन्महामनाः । सुकेश इति विख्यातस्तस्य पुत्रोऽतिधार्मिकः

ရှေးကာလ၊ ကృతယုဂ၏ အစတွင် စိတ်ဓာတ်မြင့်မားသော ဝိုင်ရှျယ တစ်ဦးရှိ၍ ‘စုကေရှ’ ဟူ၍ ထင်ရှားလေ၏။ သူ၏သားသည် အလွန်တရားသမား ဖြစ်လေ၏။

Verse 59

सोमशर्मेति विख्यातो मृतः पृथुललोचनः । स सखायं वणिक्पुत्रं कंचिच्चक्रे दरिद्रिणम्

သူသည် ‘ဆိုမရှရ္မာ’ ဟူ၍ ထင်ရှားခဲ့ပြီး၊ အို မျက်လုံးကျယ်သူရေ၊ နောက်ကာလတွင် ကွယ်လွန်လေ၏။ သူသည် ဆင်းရဲသို့ ကျရောက်သွားသော ကုန်သည်သားတစ်ဦးကို မိတ်ဆွေဖြစ်အောင် ပြုခဲ့လေ၏။

Verse 60

सुदेवमिति ख्यातं सर्वकर्मसु कोविदम् । एकदा तु समं तेन व्यवहारमचिन्तयत्

သူသည် “သုဒေဝ” ဟုကျော်ကြား၍ အလုပ်အမျိုးမျိုးတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။ တစ်ခါက သူနှင့်အတူ စုပေါင်းကုန်သွယ်ရေးကို စီမံကိန်းချခဲ့သည်။

Verse 61

सखे समुद्रयानेन गच्छावोत्तरणैः शुभैः । भाण्डं बहु समादाय मदीये द्रव्यसाधने

သူက “မိတ်ဆွေ၊ ပင်လယ်ခရီးဖြင့် မင်္ဂလာရှိသော ဆိပ်ကမ်းများနှင့် ကူးကန်ရာနေရာများသို့ သွားကြစို့။ ကုန်ပစ္စည်းများစွာယူပြီး ငါ့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖြင့် ဥစ္စာရှာကြမယ်” ဟုဆိုသည်။

Verse 62

परं तीरं गमिष्याव उत्कर्षस्त्वावयोः समः । इति तौ मन्त्रयित्वा तु मन्त्रवत्समभीप्सितम्

“အဝေးဘက်ကမ်းသို့ သွားကြစို့။ အကျိုးအမြတ်က ငါတို့နှစ်ယောက်အတွက် တူညီမယ်” ဟုဆို၍ ထိုသို့တိုင်ပင်ပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံးသည် အစီအစဉ်တည်ငြိမ်သကဲ့သို့ စိတ်ကိုတည်ကာ လိုလားသည့်လုပ်ငန်းကို ရည်မှန်း하였다။

Verse 63

सर्वं प्रयाणकं गृह्य ह्यारूढौ लवणोदधिम् । तौ गत्वा तु परं भाण्डं विक्रीय पुरतस्तदा

ခရီးသွားရန် လိုအပ်သမျှ အထောက်အပံ့များကို ယူဆောင်ကာ နှစ်ဦးသည် ဆားရေသမုဒ္ဒရာပေါ်ရှိ သင်္ဘောကို တက်ကြသည်။ အဝေးမြေသို့ ရောက်ပြီးနောက် ရှေ့ရှိမြို့တွင် ကုန်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချ하였다။

Verse 64

प्राप्तौ बहु सुवर्णं च रत्नानि विविधानि च । नावं तां संगतां कृत्वा पश्चात्तावारुरोहतुः

သူတို့သည် ရွှေများစွာနှင့် အမျိုးမျိုးသော ရတနာများကို ရရှိ하였다။ ထို့နောက် သင်္ဘောကို ပြင်ဆင်တပ်ဆင်၍ အဆင်သင့်လုပ်ပြီး နှစ်ဦးစလုံး ပြန်လည်တက်ရောက်하였다။

Verse 65

नावमन्तर्जले दृष्ट्वा निशीथे स्वर्णसंभृताम् । दृष्ट्वा तु सोमशर्माणमुत्सङ्गे कृतमस्तकम्

သန်းခေါင်ယံ၌ ရေကြားအလယ်တွင် ရွှေဖြင့်ပြည့်လျှံသော လှေကိုမြင်၍၊ ထို့ပြင် ဆိုမရှာမာသည် ပေါင်ပေါ်၌ ခေါင်းတင်ကာ လဲလျောင်းနေသည်ကိုလည်း မြင်၏။

Verse 66

शयानमतिविश्वस्तं सहदेवो व्यचिन्तयत् । एष निद्रावशं यातो मयि प्राणान्निधाय वै

ဆိုမရှာမာကို အိပ်ပျော်၍ အလွန်ယုံကြည်ထားသည်ကို မြင်သော် စဟဒေဝက စိတ်တွင် တွေးမိသည်— “သူသည် အိပ်စက်ခြင်း၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ပြီး၊ အမှန်တကယ် မိမိအသက်ကို ငါ့ထံ အပ်နှံထားသည်” ဟု။

Verse 67

अस्याधीनमिदं सर्वं द्रव्यरत्नमशेषतः । उत्कर्षार्द्धं तु मे दद्यात्तत्र गत्वेति वा न वा

“ဤအရာအားလုံးသော ဓနနှင့် ရတနာတို့သည် မကျန်မလပ် သူ၏အာဏာအောက်တွင်ရှိ၏။ ထိုနေရာသို့ ရောက်လျှင် အမြတ်၏ တစ်ဝက်ကို ငါ့အား ပေးမည်လော—မပေးမည်လော?”

Verse 68

इति निश्चित्य मनसा पापस्तं लवणोदधौ । चिक्षेप सोमशर्माणं पापध्यातेन चेतसा

ဤသို့ စိတ်တွင် ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ အပြစ်သားသည် မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် မှောင်မိုက်သွားသောစိတ်ဖြင့် ဆိုမရှာမာကို ဆားပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်၏။

Verse 69

उत्तीर्य तरणात्तस्माद्गत्वा संगृह्य तद्धनम् । ततः कतिपयाहोभिः संयुक्तः कालधर्मणा

ထိုလှေမှ ကူးထွက်၍ သွားကာ ထိုဓနကို စုဆောင်းယူလေ၏။ ထို့နောက် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းပင် ကာလဓမ္မအတိုင်း မလွဲမသွေ မရဏ၏ ဥပဒေကို တွေ့ကြုံလေ၏။

Verse 70

गतो यमपुरं घोरं गृहीतो यमकिंकरैः । स नीतस्तेन मार्गेण यत्र संतपते रविः

သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ယမပူရသို့ သွားရောက်ပြီး ယမ၏တမန်များက ဖမ်းဆီး하였다။ ထို့နောက် နေရောင်က ဒုက္ခပေးလောက်အောင် ပူလောင်သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ခေါ်ဆောင်ခံရသည်။

Verse 71

कृत्वा द्वादशधात्मानं सम्प्राप्ते प्रलये यथा । सुतीक्ष्णाः कण्टका यत्र यत्र श्वानः सुदारुणाः

ပရလယာကာလ ရောက်လာသကဲ့သို့ သူ၏အတ္တတစ်ခုလုံးသည် ဆယ့်နှစ်ပိုင်း ခွဲကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှသော ဆူးများပြည့်နှက်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် ကြမ်းတမ်းကြောက်မက်ဖွယ် ခွေးများရှိသည့် ဒေသသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 72

तीक्ष्णदंष्ट्रा महाव्याला व्याघ्रा यत्र महावृकाः । सुतप्ता वालुका यत्र क्षुधा तृष्णा तमो महत्

အဲဒီမှာ စူးရှသော အစွယ်ရှိသည့် မြွေကြီးများ၊ ကျားများနှင့် ဝံပုလွေကြီးများ ရှိသည်။ သဲက မီးလို ပူလောင်ပြီး ဆာလောင်မှု၊ ရေငတ်မှုနှင့် အမှောင်နက်ကြီးက လွှမ်းမိုးနေသည်။

Verse 73

पानीयस्य कथा नास्ति न छाया नाश्रमः क्वचित् । अन्नं पानीयसहितं यावत्तद्दीयते विषम्

အဲဒီမှာ သောက်ရေဆိုတဲ့ စကားတောင် မရှိ; အရိပ်မရှိ၊ နားခိုရာလည်း မရှိ။ ပေးအပ်သည့် အစာနှင့် ရေဟူသမျှလည်း အဆိပ်သာ ဖြစ်သည်။

Verse 74

छायां संप्रार्थमानानां भृशं ज्वलति पावकः । तैर्दह्यमाना बहुशो विलपन्ति मुहुर्मुहुः

အရိပ်ကို တောင်းပန်သူများအပေါ် မီးက ပို၍ လောင်ကျွမ်းတောက်ပလာသည်။ ထိုမီးကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် လောင်ကျွမ်းခံရပြီး သူတို့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ ငိုကြွေးညည်းတွားနေကြသည်။

Verse 75

हा भ्रातर्मातः पुत्रेति पतन्ति पथि मूर्छिताः । इत्थंभूतेन मार्गेण स गीतो यमकिंकरैः

'အို ညီအစ်ကို၊ အို မိခင်၊ အို သား' ဟု ငိုကြွေးလျက် လမ်းပေါ်တွင် မေ့လဲကျသွားကြသည်။ ထိုသို့သော လမ်းခရီးတွင် ယမမင်း၏ တမန်တော်များက သူ့ကို မောင်းနှင်ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

Verse 76

यत्र तिष्ठति देवेशः प्रजासंयमनो यमः । ते द्वारदेशे तं मुक्त्वाचक्षुर्यमकिंकराः

သတ္တဝါတို့ကို ထိန်းချုပ်အုပ်စိုးသော ယမမင်း ရှိရာအရပ်၌ ယမမင်း၏ တမန်တော်များသည် တံခါးဝတွင် သူ့ကို လွှတ်ပေးပြီး အကြောင်းစုံကို လျှောက်တင်ကြသည်။

Verse 77

बद्ध्वा तं गलपाशेन ह्यासीनं मित्रघातिनम् । अवधारय देवेश बुध्यस्व यदनन्तरम्

မိတ်ဆွေကို သတ်သော ထိုသူကို လည်ပင်းတွင် ကြိုးကွင်းစွပ်၍ ချည်နှောင်ပြီး ထိုင်စေလျက် (သူတို့က) 'အို အရှင်၊ သတိပြုတော်မူပါ၊ ဆက်လက်၍ ဖြစ်ပျက်သည်ကို သိမှတ်တော်မူပါ' ဟု လျှောက်တင်ကြသည်။

Verse 78

यम उवाच । न तु पूर्वं मुखं दृष्टं मया विश्वासघातिनाम् । ये मित्रद्रोहिणः पापास्तेषां किं शासनं भवेत्

ယမမင်းက "ယုံကြည်မှုကို သစ္စာဖောက်သောသူတို့၏ မျက်နှာကို ငါတစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။ မိတ်ဆွေအပေါ် သစ္စာဖောက်သော ထိုအပြစ်ရှိသူတို့အတွက် မည်သို့သော ပြစ်ဒဏ်မျိုး ရှိသင့်သနည်း" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 79

ऋषयोऽत्र विचारार्थं नियुक्ता निपुणाः स्थिताः । ते यत्र ब्रुवते तत्र क्षिपध्वं मा विचार्यताम्

(ယမမင်းက) "ဤနေရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော ရသေ့များကို တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် ခန့်အပ်ထားသည်။ သူတို့ ညွှန်ကြားသည့် နေရာသို့ ချက်ချင်း ပစ်ချလိုက်ပါ—နောက်ထပ် ငြင်းခုံမှု မရှိစေနှင့်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 80

इत्युक्तास्ते तमादाय किंकराः शीघ्रगामिनः । मुनीशांस्तत्र तानूचुस्तं निवेद्य यमाज्ञया

ဤသို့ အမိန့်ရသဖြင့် လျင်မြန်စွာသွားလာသော ယမဒూతတို့သည် သူ့ကိုခေါ်ဆောင်၍ ထိုနေရာရှိ မဟာမုနိတို့ထံ တင်ပြကြသည်။ ယမ၏ အမိန့်အတိုင်း ပြောကြားလေ၏။

Verse 81

द्विजा अनेन मित्रं स्वं प्रसुप्तं निशि घातितम् । विश्वस्तं धनलोभेन को दण्डोऽस्य भविष्यति

သူတို့ကဆိုသည်—“ဒွိဇ မုနိရှင်တို့၊ ဤသူသည် ငွေကြေးလောဘကြောင့် ယုံကြည်၍ ညအချိန် အိပ်ပျော်နေသော မိမိမိတ်ဆွေကို သတ်ခဲ့သည်။ သူ့အတွက် အပြစ်ဒဏ် မည်သို့ရှိမည်နည်း?”

Verse 82

मुनय ऊचुः । अदृष्टपूर्वमस्माभिर्वदनं मित्रघातिनाम् । कृत्वा पटान्तरे ह्येनं शृण्वन्तु गतिमस्य ताम्

မုနိတို့ကဆိုသည်—“မိတ်ဆွေကို သတ်သောသူတို့၏ မျက်နှာကို ကျွန်ုပ်တို့ မမြင်ဖူးသေး။ ဤသူကို پردာနောက်တွင် ထား၍ ဒူးတော်တို့က သူ့အတွက် စောင့်နေသော ကံကြမ္မာကို ကြားနာစေကြလော့။”

Verse 83

ते शास्त्राणि विचार्याथ ऋषयश्च परस्परम् । आहूय यमदूतांस्तानूचुर्ब्राह्मणपुंगवाः

ထို့နောက် ရှိသမျှ ရှာස්တရများကို ရှိသတို့အချင်းချင်း ဆွေးနွေးစိစစ်ပြီး ယမဒూతတို့ကို ခေါ်ယူကာ၊ ဗြာဟ္မဏ မုနိအထွတ်အမြတ်တို့က သူတို့အား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 84

आलोकितानि शास्त्राणि वेदाः साङ्गाः स्मृतीरपि । पुराणानि च मीमांसा दृष्टमस्माभिरत्र च

“ကျွန်ုပ်တို့သည် ရှာස්တရများကို စိစစ်ပြီးပြီ—အင်္ဂများပါသော ဝေဒ၊ စမృతိ၊ ပုရာဏ နှင့် မီမာံသာတို့ကိုပါ; ဤကိစ္စ၌ လိုက်နာရမည့် စည်းကမ်းကိုလည်း ဤနေရာတွင် သေချာသတ်မှတ်ပြီးပြီ။”

Verse 85

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च स्तेये गुर्वङ्गनागमे । निष्कृतिर्विहिता शास्त्रे कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ခိုးသူ၊ ဆရာ၏ ဇနီးကို မတရားလွန်ကျူးသူတို့အတွက် သာသနာကျမ်း၌ ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်လျော့ကာ) ကို သတ်မှတ်ထားသည်; သို့သော် ကျေးဇူးမသိ၍ သစ္စာဖောက်သူ (ကృతဃ္န) အတွက် ပရాయရှ္စိတ္တ မရှိ။

Verse 86

ये स्त्रीघ्नाश्च गुरुघ्नाश्च ये बालब्रह्मघातिनः । विहिता निष्कृतिः शास्त्रे कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

မိန်းမကို သတ်သူ၊ ဆရာကို သတ်သူ၊ ကလေးအရွယ် ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူတို့အတွက်တောင် သာသနာကျမ်း၌ ပရాయရှ္စိတ္တ ကို ချမှတ်ထားသည်; သို့သော် ကျေးဇူးမသိ သစ္စာဖောက်သူ (ကృతဃ္န) အတွက် မရှိ။

Verse 87

वापीकूपतडागानां भेत्तारो ये च पापिनः । उद्यानवाटिकानां च छेत्तारो ये च दुर्जनाः

ရေကန်အဆင့်ဆင့် (ဝါပီ)၊ ရေတွင်းနှင့် ကန်များကို ဖောက်ဖျက်ပျက်စီးစေသော အပြစ်သားများ၊ ဥယျာဉ်နှင့် စိုက်ခင်းများကို ခုတ်လှဲဖျက်ဆီးသော လူဆိုးများ—ဤသူတို့လည်း အပြစ်ရှိသူတို့အနက် شمارဝင်သည်။

Verse 88

दावाग्निदाहका ये च सततं येऽसुहिंसकाः । न्यासापहारिणो ये च गरदाः स्वामिवञ्चकाः

တောကို မီးရှို့သူများ၊ သက်ရှိများကို အမြဲတမ်း ထိခိုက်နာကျင်စေသူများ၊ အပ်နှံထားသော အမန်နတ် (န്യാസ) ကို ခိုးယူသူများ၊ အဆိပ်ပေးသူများ၊ ကိုယ့်သခင်ကို လှည့်စားသူများ—ဤသူတို့အားလုံးကို အပြစ်သားအဖြစ် ရေတွက်ထားသည်။

Verse 89

मातापितृगुरूणां च त्यागिनो दोषदायिनः । स्वभर्तृवञ्चनपरा या स्त्री गर्भप्रघातिनी

မိခင်၊ ဖခင်၊ ဆရာတို့ကို စွန့်ပစ်ပြီး ထိုသူတို့အပေါ် အပြစ်တင်သူများ; နှင့် ခင်ပွန်းကို လှည့်စားရန် အာရုံစိုက်ကာ ကိုယ်ဝန်ကို ဖျက်ဆီးသူ မိန်းမ—ဤသူတို့လည်း ပြစ်မှုကျူးလွန်သူတို့အနက် ပါဝင်သည်။

Verse 90

विवेकरहिता या स्त्री यास्नाता भोजने रता । द्विकालभोजनरतास्तथा वैष्णववासरे

အမြော်အမြင်ကင်းသော မိန်းမတစ်ဦးသည် ရေချိုးမထားဘဲ အစားအစာ၌ ပျော်မွေ့လျက်ရှိသကဲ့သို့၊ တစ်နေ့နှစ်ကြိမ် စားသောက်ခြင်းကို နှစ်သက်သူတို့သည်လည်း—ဝိုင်ෂ္ဏဝ ပဝిత్రနေ့၌ပင်—ကဲ့ရဲ့ခံရသည်။

Verse 91

तासां स्त्रीणां गतिर्दृष्टा न तु विश्वासघातिनाम् । विश्वासघातिनां पुंसां मित्रद्रोहकृतां तथा

ထိုမိန်းမတို့၏ အဆုံးအဖြတ် (ဂတိ) ကို မြင်တွေ့သိရှိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ယုံကြည်မှုကိုဖောက်ဖျက်သူတို့၏ အဆုံးအဖြတ်ကိုမူ မဟုတ်—ယုံကြည်မှုကိုချိုးဖောက်၍ မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်သော ယောက်ျားတို့၏ အဆုံးအဖြတ်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 92

तेषां गतिर्न वेदेषु पुराणेषु च का कथा । इति स्थितेषु पापेषु गतिरेषां न विद्यते

ထိုသူတို့အတွက် ဝေဒများထဲတွင်ပင် ကယ်တင်ရာလမ်း မသင်ကြားထား—ပုရာဏများကိုတော့ ဘာပြောစရာရှိမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ပാപ၌ တည်ငြိမ်ကပ်လျက်ရှိသရွေ့ သူတို့အတွက် ကယ်လွတ်ရာလမ်း မရှိ။

Verse 93

नान्या गतिर्मित्रहनने विश्वस्तघ्ने च नः श्रुतम् । इतो नीत्वा यमदूता एनं विश्वस्तघातिनम्

မိတ်ဆွေကိုသတ်သူ၊ ယုံကြည်ထားသူကိုသတ်သူအတွက် အခြားသော အဆုံးအဖြတ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မကြားဖူး။ ထို့ကြောင့် ယမဒူတတို့သည် ဤယုံကြည်မှုဖောက်ဖျက်သူကို ဒီနေရာမှ ခေါ်ဆောင်သွား၍…

Verse 94

कल्पकोटिशतं साग्रं पर्यायेण पृथक्पृथक् । नरकेषु च सर्वेषु त्रिंशत्कोटिषु संख्यया

ကလ္ပ ကုဋိတစ်ရာနှင့် ထို့ထက်ပိုသော ကာလတစ်လျှောက်—အလှည့်ကျ အပိုင်းပိုင်း ခွဲ၍—သူကို နရကအားလုံး၌ ခံစားစေသည်၊ ထိုနရကတို့သည် ကုဋိသုံးဆယ်ဟု ရေတွက်ထားသည်။

Verse 95

क्षिप्यतामेष मित्रघ्नो विचारो मा विधीयताम् । इति ते वचनं श्रुत्वा किंकरास्तं निगृह्य च

“ဤမိတ်ဆွေသတ်သူကို အတွင်းသို့ ပစ်ချလိုက်—မည်သည့်စဉ်းစားချက်မျှ မလုပ်စေ!” ဟူသောစကားကို ကြားသဖြင့် အစေခံတို့က သူ့ကို ဖမ်းဆီးကာ တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားသည်။

Verse 96

यत्र ते नरका घोरास्तत्र क्षेप्तुं गतास्ततः । ते तमादाय हि नरके घोरे रौरवसंज्ञिते

ထို့နောက် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများရှိရာသို့ သွားကာ သူ့ကို ထိုနေရာတွင် ပစ်ချရန် ရောက်ကြသည်။ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်၍ “ရောရဝ” ဟု အမည်ရသော ကြမ်းတမ်းသည့် နရကသို့ ပို့ဆောင်ကြသည်။

Verse 97

चिक्षिपुस्तत्र पापिष्ठं क्षिप्ते रावोऽभवन्महान् । नरकस्थितभूतेषु मोक्तव्यो नैष पापकृत्

ထိုနေရာတွင် သူတို့သည် အလွန်အမင်း အပြစ်ကြီးသူကို ပစ်ချလိုက်ကြသည်။ ပစ်ချသည့်အခါ ကြီးမားသော အော်ဟစ်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ နရက၌ ချုပ်နှောင်ခံရသော သတ္တဝါတို့အနက် ဤအပြစ်ပြုသူကို မလွှတ်သင့်။

Verse 98

अस्य संस्पर्शनादेव पीडा शतगुणा भवेत् । यथा व्यथासिकाष्ठैश्च समिद्धैर्दहनात्मकैः

သူ့ကို ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် နာကျင်မှုသည် ရာဆတိုးတက်လာမည်—နာကျင်စေသော ထင်းများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မီးထိုးကာ လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့။

Verse 99

भवति स्पर्शनात्तस्य किमेतेन कृतामलम् । यथा दुर्जनसंसर्गात्सुजनो याति लाघवम्

သူ့ကို ထိတွေ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဤသို့ ဖြစ်လာသည်—ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက ပြုလုပ်သော အညစ်အကြေးသည် မည်မျှကြီးမားမည်နည်း? မကောင်းသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းရာမှ ကောင်းသူတောင် နိမ့်ကျသွားသကဲ့သို့။

Verse 100

सन्निधानात्तथास्याशु क्षते क्षारावसेचनम् । प्रसादः क्रियतामाशु नीयतां नरकेऽन्यतः

သူ၏အနီးကပ်ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင် အနာပေါ်သို့ အယ်လ်ကလီကို ချက်ချင်းလောင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ကျေးဇူးတော်ကို ချက်ချင်းပြုပါ—သူကို အခြားနရက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပါ။

Verse 101

एवमुक्तास्ततस्तैस्तु गतास्ते त्वशुचिं प्रति । तत्र ते नारकाः सन्ति पूर्ववत्तेऽपि चुक्रुशुः

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသဖြင့် အစေခံတို့သည် မသန့်ရှင်းသောနေရာသို့ ချက်ချင်းသွားကြ၏။ ထိုနေရာတွင်လည်း နရက်သားများရှိနေပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ သူတို့လည်း အော်ဟစ်ငိုကြွေးကြ၏။

Verse 102

एवं ते किंकराः सर्वे पर्यटन्नरकमण्डले । नरकेऽपि स्थितिस्तस्य नास्ति पापस्य दुर्मतेः

ဤသို့ အစေခံအားလုံးသည် နရက်အဝန်းအဝိုင်းတစ်လျှောက် လှည့်လည်နေကြ၏။ ထိုအပြစ်သား၊ စိတ်မကောင်းသူအတွက် နရက်ထဲတွင်ပင် တည်ငြိမ်စွာ နေရမည့်နေရာ မရှိခဲ့။

Verse 103

यदा तदा तु ते सर्वे तं गृह्य यमसन्निधौ । गत्वा निवेद्य तत्सर्वं यदुक्तं नारकैर्नरैः । नरके न स्थितिर्यस्य तस्य किं क्रियतां वद

ထို့နောက် တစ်ချိန်တည်းတွင် သူတို့အားလုံးက သူကိုဖမ်းယူ၍ ယမမင်း၏ရှေ့သို့ သွားကာ နရက်သားများပြောခဲ့သမျှကို အကုန်လုံး လျှောက်တင်ကြ၏—“နရက်ထဲတွင်ပင် တည်နေရာမရှိသူအတွက် ဘာလုပ်ရမည်နည်း၊ မိန့်ကြားပါ” ဟု။

Verse 104

यम उवाच । पापिष्ठ एष वै यातु योनिं तिर्यङ्निषेविताम् । कालं मुनिभिरुद्दिष्टः तिर्यग्योनिं प्रवेश्यताम्

ယမမင်းက မိန့်တော်မူသည်—“ဤအလွန်အပြစ်ကြီးသူသည် တိရစ္ဆာန်တို့ ဝင်ရောက်နေထိုင်သော ယောနီသို့ သွားရမည်။ မုနိတို့ညွှန်ပြထားသော ကာလအတိုင်း တိရစ္ဆာန်မွေးဖွားမှုသို့ ဝင်စေကြလော့။”

Verse 105

एवमुक्ते तु वचने प्रजासंयमनेन च । स गतः कृमितां पापो विष्ठासु च पृथक्पृथक्

သတ္တဝါတို့ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူ၏ ဤစကားကို ကြားသော် ထိုအပြစ်သားသည် ပိုးကောင်အဖြစ်သို့ ကျရောက်ကာ အညစ်အကြေးအစုအပုံ မျိုးစုံတွင် သီးသန့်သီးသန့် နေရာယူခဲ့သည်။

Verse 106

ततोऽसौ दंशमशकान् पिपीलिकसमुद्भवान् । यूकामत्कुणकाढ्यांश्च गत्वा पक्षित्वमागतः

ထို့နောက် သူသည် ပုရွက်ဆိတ်တို့အတွင်းမှ မွေးဖွားသော ကိုက်တတ်သည့် ယင်နှင့် ခြင် ဖြစ်လာပြီး၊ လိပ်ပြာပိုး(လိပ်)မဟုတ်ဘဲ လိပ်မဟုတ်—လိပ်မဟုတ်—(အဓိပ္ပါယ်) လိပ်မဟုတ်၊ ယုကာနှင့် အိပ်ရာပိုးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ငှက်အဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 107

स्थावरत्वं गतः पश्चात्पाषाणत्वं ततः परम् । सरीसृपानजगरवराहमृगहस्तिनः

ထို့နောက် သူသည် မလှုပ်မရှားသော သတ္တဝါတို့၏ အခြေအနေသို့ ရောက်ပြီး၊ ထို့ထက်တစ်ဆင့် ကျောက်တုံးအဖြစ်သို့လည်း ရောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် လှုပ်ရှားလျားသွားသတ္တဝါများ၊ အဇဂါး(မြွေကြီး)၊ ဝက်တော၊ သမင်နှင့် ဆင်တို့အဖြစ် မွေးဖွားလှည့်လည်ခဲ့သည်။

Verse 108

वृकश्वानखरोष्ट्रांश्च सूकरीं ग्रामजातिकाम् । योनिमाश्वतरीं प्राप्य तथा महिषसम्भवाम्

သူသည် ဝံပုလွေ၊ ခွေး၊ မြည်းနှင့် ကုလားအုတ်တို့အဖြစ်လည်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ရွာတွင်မွေးမြူထားသော ဝက်မ၏ သားအိမ်သို့လည်း ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြည်းမြင်း(မူးလ်)အဖြစ် မွေးဖွားကာ၊ ထို့အတူ ကျွဲအဖြစ်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

Verse 109

एताश्चान्याश्च बह्वीर्वै प्राप योनीः क्रमेण वै । स ता योनीरनुप्राप्य धुर्योऽभूद्भारवाहकः

ဤကဲ့သို့သော ယောနိများနှင့် အခြားများစွာကိုလည်း သူသည် အစဉ်လိုက် ရရှိခဲ့သည်။ ထိုယောနိများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဝန်ထမ်းသတ္တဝါ—အလေးအပင် သယ်ဆောင်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 110

स गृहे पार्थिवेशस्य धार्मिकस्य यशस्विनः । स दृष्ट्वा कार्त्तिकीं प्राप्तामेकदा नृपसत्तमः

သူသည် ဓမ္မတရားကိုလိုက်နာ၍ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသော မင်းကြီး၏ အိမ်တော်၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် မင်းမြတ်သည် ကာတ္တိကီ သန့်ရှင်းသော လတော် ရောက်လာသည်ကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 111

पुरोहितं समाहूय ब्राह्मणांश्च तथा बहून् । न गृहे कार्त्तिकीं कुर्यादेतन्मे बहुशः श्रुतम्

မင်းကြီးသည် ပုရောဟိတ်ကို ခေါ်ယူပြီး ဘြာဟ္မဏများစွာကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်하였다။ ထို့နောက် “အိမ်အတွင်း၌ ကာတ္တိကီ ဗြတ/အနုဋ္ဌာန မပြုသင့်ဟု ငါ မကြာခဏ ကြားနာခဲ့သည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 112

समेताः कुत्र यास्याम इति ब्रूत द्विजोत्तमाः । यो गृहे कार्त्तिकीं कुर्यात्स्नानदानादिवर्जितः

“အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ အားလုံးစုဝေး၍ ပြောကြလော့—ငါတို့ ဘယ်သို့ သွားရမည်နည်း။ အိမ်၌သာ ကာတ္တိက လတော်ကို အနုဋ္ဌာနပြု၍ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း စသည့်အရာများကို လျစ်လျူရှုသူသည်…”

Verse 113

संवत्सरकृतात्पुण्यात्स बहिर्भवति श्रुतिः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तीर्थं सर्वगुणान्वितम्

“…ကြားနာလာသော သာသနာတော် (śruti) အရ၊ သူသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်အကျိုးမှ ပြင်ပသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသော မင်္ဂလာဂုဏ်များနှင့် ပြည့်စုံသည့် တီရ္ထ (tīrtha) ကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ ရှာဖွေသင့်သည်။”

Verse 114

सहितास्तत्र गच्छामः स्नातुं दातुं च शक्तितः । एवमुक्ते तु वचने पार्थिवेन द्विजोत्तमाः

“ငါတို့အားလုံး အတူတကွ ထိုနေရာသို့ သွားကြစို့—သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးရန်နှင့် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြုရန်ပင်” ဟု မင်းကြီး မိန့်တော်မူရာ ဒွိဇောတ္တမ ဘြာဟ္မဏတို့သည်…

Verse 115

ऊचुः श्रेष्ठं नृपथेष्ठ रेवाया उत्तरे तटे । भारेश्वरेति विख्यातं मुक्तितीर्थं नृपोत्तम

သူတို့က ဆိုကြသည်။ “အို မင်းမြတ်၊ ရာဇမဂ္ဂကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ ရေဝါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းတွင် အမြတ်ဆုံးသော နေရာရှိသည်။ ‘ဘာရေးရှွရ’ ဟု ကျော်ကြား၍ မောက္ခပေးသော တီရ္ထ၊ အို မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူ”

Verse 116

तत्र यामो वयं सर्वे सर्वपापक्षयावहम् । एवमुक्तः स नृपतिर्गृहीत्वा प्रचुरं वसु

“အဲဒီနေရာကို ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး သွားကြစို့; အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသည်” ဟု ဆိုသဖြင့် မင်းကြီးသည် လှူဒါန်းရန် အလွန်များသော ဥစ္စာကို ယူဆောင်၍…

Verse 117

शकटं संभृतं कृत्वा तत्र युक्तः स धूर्वहः । यः कृत्वा मित्रहननं गोयोनिं समुपागतः

သူသည် လှည်းကို စားနပ်ရိက္ခာနှင့် ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်စုံအောင် စီစဉ်ကာ တိရစ္ဆာန်ကို ချိတ်ယှဉ်ပြီး ထွက်ခွာ하였다။ (အဲဒီမှာ) မိတ်ဆွေကို သတ်ခဲ့သဖြင့် နွား၏ ယိုးနီ၌ မွေးဖွားလာသော လှည်းဆွဲတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင် ရှိ하였다။

Verse 118

इत्थं स नर्मदातीरे सम्प्राप्तस्तीर्थमुत्तमम् । गत्वा चतुर्दशीदिने ह्युपवासकृतक्षणः

ဤသို့ဖြင့် မင်းကြီးသည် နရ္မဒါမြစ်ကမ်းရှိ အထူးမြတ်သော တီရ္ထသို့ ရောက်ရှိ하였다။ စန္ဒြဒသီ (လဆန်း/လဆုတ် ၁၄ ရက်) နေ့တွင် ရောက်လာပြီး ထိုကာလအတွင်း ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ပြု하였다။

Verse 119

गत्वा स नर्मदातीरे नाम रुद्रेत्यनुस्मरन् । शुचिप्रदेशाच्च मृदं मन्त्रेणानेन गृह्यताम्

နရ္မဒါမြစ်ကမ်းသို့ သွား၍ “ရုဒ္ရ” ဟူသော နာမကို အနုસ્મရန် (သတိရ) လျက်၊ သန့်ရှင်းသော နေရာမှ မြေညက်ကို ဤမန္တရဖြင့် ယူဆောင်ရမည်။

Verse 120

उद्धृतासि वराहेण रुद्रेण शतबाहुना । अहमप्युद्धरिष्यामि प्रजया बन्धनेन च

သင်သည် ဝရာဟာ—လက်တစ်ရာရှိသော ရုဒ္ဒရအားဖြင့် မြှောက်တင်ကယ်တင်ခံခဲ့ရ၏။ ငါလည်း မိမိကိုယ်ကို သားသမီးနှင့်အတူ၊ ချည်နှောင်မှုများနှင့်အတူ ကယ်တင်မည်။

Verse 121

स एवं तां मृदं नीत्वा मुक्त्वा तीरे तथोत्तरे । ददर्श भास्करं पश्चान्मन्त्रेणानेन चालभेत्

ဤသို့ ထိုသန့်ရှင်းသော မြေကို ယူဆောင်၍ မြစ်ကမ်း—မြောက်ဘက်ကမ်း—၌ ထားလွှတ်ပြီးနောက် နေမင်းကို ဖူးမြင်၏။ ထို့နောက် ဤမန္တရဖြင့် ထိကိုင်/ပူဇော်ရမည်။

Verse 122

अश्वक्रान्ते रथक्रान्ते विष्णुक्रान्ते वसुंधरे । मृत्तिके हर मे पापं जन्मकोटिशतार्जितम्

အို မြေမိခင်—မြင်းခြေရာ၊ ရထားခြေရာနှင့် ဗိဿဏု၏ ခြေလှမ်းတို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသည့် မြေ—အို သန့်ရှင်းသော မြေမှုန့်၊ သန်းရာချီ သန်းပေါင်းများစွာသော မွေးဖွားမှုများတွင် စုဆောင်းခဲ့သော ငါ၏ အပြစ်တို့ကို ဖယ်ရှားပါ။

Verse 123

तत एवं विगाह्यापो मन्त्रमेतमुदीरयेत् । त्वं नर्मदे पुण्यजले तवाम्भः शङ्करोद्भवम्

ထို့နောက် ဤသို့ ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်– “အို နရ္မဒါ၊ ပုဏ္ဏရေရှိသူ၊ သင်၏ ရေသည် ရှင်ကရ (ရှီဝ) ထံမှ ပေါ်ထွန်းလာ၏။”

Verse 124

स्नानं प्रकुर्वतो मेऽद्य पापं हरतु चार्जितम् । स स्नात्वानेन विधिना संतर्प्य पितृदेवताः

ယနေ့ ငါသည် ဤရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုစဉ် စုဆောင်းထားသော အပြစ်တို့ ပျောက်ကင်းပါစေ။ ဤနည်းတော်အတိုင်း ရေချိုးပြီးနောက် ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားတို့ကို တර්ပဏ/ပူဇော်အနုဂ္ဂဟဖြင့် စိတ်ချမ်းသာစေရာ၏။

Verse 125

ययौ देवालयं पश्चादुपहारैः समन्वितः । भक्त्या संचिन्त्य सान्निध्ये शङ्करं लोकशङ्करम्

ထို့နောက် ပူဇော်သက္ကာများဖြင့် ပြည့်စုံစွာ စီစဉ်ကာ ဘုရားကျောင်းသို့ သွားပြီး၊ ဘက်တိဖြင့် မျက်မှောက်သန္နိဋ္ဌာန်၌ လောကအကျိုးပြုရှင် ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ကို စိတ်ဖြင့် တရားသဘောတော်တင်၍ သတိပြုဆင်ခြင်하였다။

Verse 126

पुराणोक्तविधानेन पूजां समुपचक्रमे । पूजाचतुष्टयं देवि शिवरात्र्यां निगद्यते

သူသည် ပုရာဏာများတွင် ဆိုထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပွဲကို စတင်하였다။ အို မဟာဒေဝီ၊ ရှိဝရာထရီ၌ ပူဇော်ခြင်း လေးမျိုးကို သတ်မှတ်ထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 127

संस्नाप्य प्रथमे यामे पञ्चगव्येन शङ्करम् । घृतेन पूरणं पश्चात्कृतं नृपवरेण तु

ည၏ ပထမယာမတွင် သူသည် ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) ဖြင့် ရှင်ကရာကို ရေချိုးပူဇော်하였다။ ထို့နောက် ထိုအထူးမြတ်သော မင်းသည် ဂျီ (ghṛta) ဖြင့် အဘိသေက ပြုလုပ်하였다။

Verse 128

धूपदीपनैवेद्याद्यं संकल्प्य च यथाविधि । अर्घेणानेन देवेशं मन्त्रेणानेन शङ्करम्

စင်ကလ္ပ (saṅkalpa) ကို ချမှတ်ကာ ဓూప၊ မီးတိုင်၊ နైవేద្យ စသည်တို့ကို စည်းကမ်းအတိုင်း စီစဉ်ပြီးနောက်၊ ဤအရ္ဃျ (arghya) ဖြင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို ပူဇော်၍၊ ဤမန္တရ (mantra) ဖြင့် ရှင်ကရာကို ပူဇော်하였다။

Verse 129

नमस्ते देवदेवेश शम्भो परमकारण । गृहाणार्घमिमं देव संसाराघमपाकुरु

ဒေဝတို့၏ ဒေဝအရှင်တော်၊ သမ္ဘူ (Śambhu) အမြင့်ဆုံး အကြောင်းရင်းတော်အား နမස්ကာရပါ၏။ အို ဒေဝ၊ ဤအရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူ၍ သံသာရမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်ကို ပယ်ဖျက်တော်မူပါ။

Verse 130

वित्तानुरूपतो दत्तं सुवर्णं मन्त्रकल्पितम् । अग्निर्हि देवाः सर्वे सुवर्णं च हुताशनात्

မိမိစွမ်းအားနှင့်ကိုက်ညီသလို မန္တရဖြင့် သန့်စင်ကာ ရွှေကို ဒါနပြုရမည်။ အဂ္နိသည် တကယ်တမ်းအားဖြင့် နတ်အားလုံးဖြစ်ပြီး ရွှေသည် ဟုတာရှန (မီး) မှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 131

अतः सुवर्णदानेन प्रीताः स्युः सर्वदेवताः । तदर्घं सर्वदा दातुः प्रीतो भवतु शङ्करः

ထို့ကြောင့် ရွှေဒါနပြုခြင်းဖြင့် နတ်အားလုံး ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြသည်။ ထိုအရ္ဃျ (ပူဇာရေ) အပ်နှံခြင်းကြောင့် ဒါနရှင်အပေါ် ရှင်ကရ (ရှီဝ) သည် အမြဲပျော်ရွှင်ပါစေ။

Verse 132

अनेन विधिना तेन पूजितः प्रथमे शिवः । यामे द्वितीये तु पुनः पूर्वोक्तविधिना चरेत्

ဤသတ်မှတ်ထားသောနည်းလမ်းအတိုင်း ည၏ပထမယာမတွင် ရှီဝကို ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒုတိယယာမတွင်လည်း ယခင်ဖော်ပြထားသည့်နည်းအတိုင်း ထပ်မံကျင့်သုံးရမည်။

Verse 133

स्नापयामास दुग्धेन गव्येन त्रिपुरान्तकम् । तंदुलैः पूरणं पश्चात्कृतं लिङ्गस्य शूलिनः

သူသည် နွားနို့ဖြင့် တြိပုရာန္တက (ရှီဝ) ကို အဘိသေက စနာပေး하였다။ ထို့နောက် သုံးချွန်လက်နက်ကိုင် သခင်၏ လင်္ဂပေါ်သို့ တန်ဒုလ (ဆန်စေ့) များဖြင့် ပူဇာအာဟုတိကို အပြည့်အဝ အပ်နှံ하였다။

Verse 134

कृत्वा विधानं पूर्वोक्तं दत्तं वस्त्रयुगं सितम् । श्वेतवस्त्रयुगं यस्माच्छङ्करस्यातिवल्लभम्

ယခင်ဖော်ပြထားသော ပူဇာနည်းကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် သူသည် အဖြူရောင်အဝတ်အစား တစ်စုံကို အပ်နှံလှူဒါန်း하였다။ အကြောင်းမူကား အဖြူရောင်အဝတ်တစ်စုံသည် ရှင်ကရ (ရှီဝ) အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။

Verse 135

प्रीतो भवति वै शम्भुर्दत्तेन श्वेतवाससा । यामं तृतीयं सम्प्राप्तं दृष्ट्वा नृपतिसत्तमः

အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို လှူဒါန်းခြင်းကြောင့် သမ္ဘူ (ရှီဝ) သည် အမှန်တကယ် ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ တတိယယာမ ရောက်လာသည်ကို မြင်သဖြင့် မင်းတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးမင်းသည် ဆက်လက်တိုးတက်သွား၏။

Verse 136

देवं संस्नाप्य मधुना पूरणं चक्रिवांस्तिलैः । तिलद्रोणप्रदानं च कुर्यान्मन्त्रमुदीरयन्

ဘုရားတော်ကို ပျားရည်ဖြင့် အဘိသေကပြု၍ နှမ်းဖြင့် ပူရဏ (ပူဇာအနုဂ္ဂဟ) ကို ဆောင်ရွက်하였다။ မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျက် နှမ်းတစ်ဒရိုဏ မာဏကိုလည်း လှူဒါန်းသင့်၏။

Verse 137

तिलाः श्वेतास्तिलाः कृष्णाः सर्वपापहरास्तिलाः । तिलद्रोणप्रदानेनु संसारश्छिद्यतां मम

နှမ်း—အဖြူနှမ်း၊ အမည်းနှမ်း—နှမ်းအားလုံးသည် အပြစ်ပေါင်းစုံကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ နှမ်းတစ်ဒရိုဏ လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ သံသရာချည်နှောင်မှု ပြတ်တောက်ပါစေ။

Verse 138

अनेन विधिना राजा यामिनीयामपूजनम् । अतिवाह्य विनोदेन ब्रह्मघोषेण जागरम्

ဤနည်းလမ်းအတိုင်း မင်းသည် ည၏ ယာမယာမ ပူဇာကို ဆောင်ရွက်하였다။ ဘက္တိပီတိနှင့် ဗြဟ္မဃိုး—ဝေဒသံဃာသံတော်မြည်သံတို့ဖြင့် ဂျာဂရဏကို ဖြတ်သန်း하였다။

Verse 139

चकार पूजनं शम्भोर्बहुपुण्यप्रसाधकम् । ये जागरे त्रिनेत्रस्य शिवरात्र्यां शिवस्थिताः

သူသည် ပုဏ္ဏကောင်းမှု များစွာကို ပွားစေသော သမ္ဘူ၏ ပူဇာကို ပြုလုပ်하였다။ ရှိဝရాత్రီ၌ သုံးမျက်စိရှင်အတွက် ဂျာဂရဏပြု၍ ရှီဝ၌ စိတ်တည်မြဲနေသူတို့သည်,

Verse 140

ते यां गतिं गताः पार्थ न तां गच्छन्ति यज्विनः । पापानि यानि कानि स्युः कोटिजन्मार्जितान्यपि

အို ပာရ္ထ! (ရှီဝရာတြီ ညအိပ်မပျော် စောင့်တော်မူသူတို့) ရောက်ရှိသော အမြင့်မြတ်သော အခြေအနေကို ယဇ္ဉာပြုသူ ယဇ္ဝင်တို့တောင် မရောက်နိုင်ကြ။ ရှိသမျှ အပြစ်များ—သန်းပေါင်းများစွာသော မွေးဖွားမှုများတွင် စုဆောင်းထားသော်လည်း—

Verse 141

हरकेशवयोः स्नान्ति जागरे यान्ति संक्षयम् । यावन्तो निमिषा नृणां भवन्ति निशि जाग्रताम्

ညအိပ်မပျော် စောင့်တော်မူရာတွင် ဟရ (ရှီဝ) နှင့် ကေရှဝ (ဝိෂ္ဏု) နှင့် ဆက်နွယ်သော အပြစ်များသည် ဆေးကြောသန့်စင်၍ ပျက်ကွယ်သွားသည်။ လူတို့ ညတွင် နိုးနေသော အခဏတိုင်းအတွက်၊

Verse 142

निमिषे निमिषे राजन्नश्वमेधफलं ध्रुवम् । उपवासपराणां च देवायतनवासिनाम्

အို မင်းကြီး! အခဏတိုင်း အခဏတိုင်းတွင် အရှ္ဝမေဓ ယဇ္ဉာ၏ သေချာသော အကျိုးဖလသည် ပေါ်ထွန်းလာသည်—အစာရှောင်ခြင်းကို အဓိကထားသူများနှင့် ဘုရားကျောင်း (ဒေဝာယတန) ပရိဝုဏ်အတွင်း နေထိုင်သူများအတွက်။

Verse 143

शृण्वतां धर्ममाख्यानं ध्यायतां हरकेशवौ । न तां बहुसुवर्णेन क्रतुना गतिमाप्नुयुः

ဓမ္မအကြောင်းအရာ ဤပုံပြင်ကို နားထောင်ပြီး ဟရ (ရှီဝ) နှင့် ကေရှဝ (ဝိෂ္ဏု) ကို ဓ్యာနပြုသူတို့ ရရှိသော အမြင့်မြတ်သော ရောက်ရာကို ရွှေများစွာဖြင့် ပြုလုပ်သော ကရတု (ယဇ္ဉာ) ဖြင့်တောင် မရနိုင်။

Verse 144

शिवरात्रिस्तिथिः पुण्या कार्त्तिकी च विशेषतः । रेवाया उत्तरं कूलं तीरं भारेश्वरेति च

ရှီဝရာတြီ တိထိသည် ပုဏ္ဏမြတ်သောနေ့ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ကာရ္တ္တိက လတွင် ပိုမိုထူးကဲသည်။ ရေဝါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းသည်လည်း ‘ဘာရေးရှဝရ’ ဟုခေါ်သော တီရ္ထ (ဖြတ်ကူးရာ သန့်မြတ်နေရာ) အဖြစ် ကျော်ကြားသည်။

Verse 145

जागृतश्चातिदुःखेन कथं पापं न हास्यति । इत्थंस जागरं कृत्वा शिवरात्र्यां नरेश्वरः

အလွန်ဒုက္ခကြီးစွာခံစားရသော်လည်း ညလုံးနိုးကြား၍ စောင့်တော်မူလျှင် အပြစ်က မလျော့နည်းဘဲ မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် လူတို့၏အရှင်မင်းကြီး၊ သီဝရာထရီည၌ ညလုံးနိုးကြားစောင့်တော်မူ၍…

Verse 146

प्रभाते विमले गत्वा नर्मदातीरमुत्तमम् । स्नापितास्तेन ते सर्वे वाहनानि गजादयः

သန့်ရှင်းသော မနက်အရုဏ်တက်ချိန်၌ သူသည် နရ္မဒါမြစ်၏ အထူးမြတ်သော ကမ်းပါးသို့ သွားရောက်하였다။ ထို့နောက် သူ၏လက်ဖြင့် ဆင်တို့အစရှိသော ယာဉ်ပေါင်းစုံကို ရေချိုးပေး하였다။

Verse 147

यैस्तु वाहैर्गतस्तीर्थं स्नातोऽहं स्नापयामि तान् । तत्र मध्यस्थितः स्नातस्तिर्यक्त्वान्निर्गतो वणिक्

“မည်သည့်ယာဉ်ဖြင့်ပင် တီရ္ထသို့ ရောက်၍ ရေချိုးခဲ့သနည်း၊ ထိုယာဉ်တို့ကိုလည်း ငါ ရေချိုးပေးမည်” ဟုဆို၍၊ ထိုနေရာ၌ ရေစီးအလယ်တွင် ရပ်လျက် ရေချိုးပြီးနောက် ကုန်သည်တစ်ဦးသည် တိရစ္ဆာန်ဘဝမွေးဖွားမှုမှ လွတ်မြောက်ကာ ထွက်ပေါ်လာ하였다။

Verse 148

दानं ददौ तानुद्दिश्य किंचिच्छक्त्यनुरूपतः । तेन वाहकृताद्दोषान्मुक्तो भवति मानवः

သူတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ မိမိစွမ်းအားနှင့် ကိုက်ညီသလောက် ဒါနပြု하였다။ ထိုကြောင့် လူသည် ယာဉ်နှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်အနာအဆာများမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 149

अन्यथासौ कृतो लाभः कृतो व्रजति तान् प्रति । संस्नाप्य तं ततो राजा स्वयं स्नात्वा विधानतः

မဟုတ်လျှင် ရရှိသော အကျိုးအမြတ်သည် အလဟသဖြစ်ကာ သူတို့အပေါ် ပြန်လှန်၍ ဆိုးကျိုးဖြစ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် ပထမဦးစွာ သူ့ကို ဗိဓာန်အတိုင်း ရေချိုးပေးပြီး၊ ထို့နောက် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ထုံးတမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုး하였다။

Verse 150

संतर्प्य पितृदेवांश्च कृत्वा श्राद्धं यथाविधि । कृत्वा पिण्डान्पितृभ्यश्च वृषमुत्सृज्य लक्षणम्

ပိတೃတို့နှင့် ဒေဝတို့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ပူဇော်ကာ၊ နည်းလမ်းအတိုင်း ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် ပိဏ္ဍကို ဆက်ကပ်ကာ၊ သတ်မှတ်အမှတ်အသားပါသော နွားထီးကို ဝိဓိအတိုင်း လွှတ်ပေး하였다။

Verse 151

गत्वा देवालयं पश्चाद्देवं तीर्थोदकेन च । संस्नाप्य पञ्चगव्येन ततः पञ्चामृतेन च

ထို့နောက် ဒေဝါလယသို့ သွား၍ တီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ဒေဝတাকে စနာန်ပေးကာ၊ ထပ်မံ၍ ပဉ္စဂဗျဖြင့် အဘိသေက ပြု၍၊ နောက်တဖန် ပဉ္စာမృతဖြင့်လည်း အဘိသေက ပြု하였다။

Verse 152

सर्वौषधिजलेनैव ततः शुद्धोदकेन च । चन्दनेन सुगन्धेन समालभ्य च शङ्करम्

အရင်ဆုံး ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုးစိမ့်ထားသော ရေဖြင့် (သခင်) ကို စနာန်ပေးပြီး၊ ထို့နောက် သန့်ရေဖြင့် စနာန်ပေးရမည်; ထို့ပြင် မွှေးကြိုင်သော စန္ဒနဖြင့် ရှင်ကရ (သင်္ကရ) ကို လိမ်းပူဇော်ရမည်။

Verse 153

कुङ्कुमैश्च सकर्पूरैर्गन्धैश्च विविधैस्तथा । पुष्पौघैश्च सुगन्धाढ्यैश्चतुर्थं लिङ्गपूरणम्

ကుంఙကుమ (ဇာဖရန်) နှင့် ကပူရ (ကမ္ဖာ) အပါအဝင် အနံ့သာမျိုးစုံဖြင့်လည်းကောင်း၊ အလွန်မွှေးကြိုင်သော ပန်းအစုအဝေးများဖြင့်လည်းကောင်း—ဤသည်ကို လိင်္ဂပူရဏ (လိင်္ဂကို ဂုဏ်ပြုတန်ဆာဆင်ခြင်း) စတုတ္ထနည်းဟု ဆိုထားသည်။

Verse 154

कृतं नृपवरेणात्र कुर्वता पूर्वकं विधिम् । गोदानं च कृतं पश्चाद्विधिदृष्टेन कर्मणा

ဤနေရာ၌ အထူးမြတ်သော မင်းသည် ဝိဓိအတိုင်း ပူဇော်ပဏာမ အစပြုကర్మကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် နည်းလမ်းသတ်မှတ်ထားသည့် ကర్మအတိုင်း ဂိုဒာန (နွားလှူ) ကိုလည်း ပြုလုပ်하였다။

Verse 155

धेनुके रुद्ररूपासि रुद्रेण परिनिर्मिता । अस्मिन्नगाधे संसारे पतन्तं मां समुद्धर

အို သန့်ရှင်းသော နွားမေမေ၊ သင်သည် ရုဒ္ဒရ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ဖြစ်၍ ရုဒ္ဒရက ဖန်ဆင်းထားသည်။ အဆုံးမဲ့ သံသရာပင်လယ်၌ ကျွန်ုပ် ကျရောက်နေစဉ် ကယ်တင်၍ ဆွဲထုတ်ပါ။

Verse 156

धेनुं स्वलंकृतां दद्यादनेन विधिना ततः । क्षमाप्य देवदेवेशं ब्राह्मणान् भोजयेद्बहून्

ထို့နောက် ဤနည်းတော်အတိုင်း အလှဆင်ထားသော နွားကို ဒါနပြုရမည်။ ထို့ပြင် ဒေဝဒေဝေရှ (ဒေဝတို့၏ အရှင်) ထံ ခွင့်လွှတ်တောင်းပန်ပြီး ဗြာဟ္မဏများစွာကို အာဟာရကျွေးမွေးရမည်။

Verse 157

षड्विधैर्भोजनैर्भक्ष्यैर्वासोभिस्तान् समर्चयेत् । दक्षिणाभिर्विचित्राभिः पूजयित्वा क्षमापयेत्

အစားအစာခြောက်မျိုး၊ အရသာရှိသော မုန့်ဟင်းခါးများနှင့် အဝတ်အစားများဖြင့် သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထို့နောက် မျိုးစုံသော ဒက္ခိဏာ (လှူဒါန်းအပ်သော အလှူငွေ/အလှူပစ္စည်း) ဖြင့် ပူဇော်ပြီး ထပ်မံ ခွင့်လွှတ်တောင်းပန်ရမည်။

Verse 158

स स्वयं बुभुजे पश्चात्परिवारसमन्वितः । तामेव रजनीं तत्र न्यवसज्जगतीपतिः

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ အဖော်အပါများနှင့်အတူ ကိုယ်တိုင် စားသောက်하였다။ ထိုညတစ်ညတည်းတွင်ပင် မြေပြင်၏ အရှင် (နိုင်ငံရှင်) သည် ထိုနေရာ၌ တည်းခိုနေ하였다။

Verse 159

तस्य तत्रोषितस्यैवं निशीथेऽथ नरेश्वर । आकाशे सोऽति शुश्राव दिव्यवाणीसमीरितम्

ဤသို့ ထိုနေရာ၌ တည်းခိုနေစဉ်၊ အို မင်းကြီး၊ သန်းခေါင်ယံတွင် ကောင်းကင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဒိဗ္ဗဝါဏီကို သူသည် ထင်ရှားစွာ ကြားနာ하였다။

Verse 160

वागुवाच । राजन्समं ततो लोके फलं भवति साम्प्रतम् । संसारसागरे ह्यत्र पतितानां दुरात्मनाम्

အသံတော်က မိန့်ကြားသည်– “အို မင်းကြီး၊ ယခု လောက၌ ထိုကမ္မ၏ တူညီသော အကျိုးဖလ ပေါ်ထွန်းလာသည်၊ စံသရာပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်နေသော မကောင်းသော စိတ်ရှိသူတို့အတွက် ဖြစ်သည်။”

Verse 161

यदि संनिधिमात्रेण फलं तत्रोच्यते कथम् । यदि शंतनुवंशस्य तत्रोन्मादकरं भवेत्

“အနီးကပ်ရှိရုံသာဖြင့် ထိုနေရာ၌ အကျိုးဖလ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျှင် မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သန္တနု မျိုးရိုးအတွက် စိတ်မောဟ (အလွဲအမှား) ဖြစ်စေမည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာမည်။”

Verse 162

य एष त्वद्गृहे वोढा ह्यतिभारधुरंधरः । अनेन मित्रहननं पापं विश्वासघातनम्

သင်၏အိမ်ရှိ ဤဘောဇာတင်တိရစ္ဆာန်သည် အလွန်လေးသောဝန်ကို ထမ်းနိုင်သူဖြစ်သော်လည်း၊ အတိတ်ဘဝ၌ မိတ်ဆွေကို သတ်မိသော အပြစ်—ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သော ဒုစရိုက်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်။

Verse 163

कृतं जन्मसहस्राणामतीते परिजन्मनि । गतेन पाप्मनात्मानं नरकेषु च संस्थितिः

အတိတ်ပြန်လည်မွေးဖွားမှု၌ ကျူးလွန်ခဲ့သော ထိုအပြစ်ကြောင့်၊ မွေးဖွားမှု ထောင်ပေါင်းများတစ်လျှောက် သူ၏ဝိညာဉ်သည် နရကလောကများတွင် တည်နေခဲ့ရသည်။

Verse 164

ततो योनिसहस्रेषु गतिस्तिर्यक्षु चैव हि । गोयोनिं समनुप्राप्तस्त्वद्गृहे स सुदुर्मतिः

ထို့နောက် ယောနီထောင်ပေါင်းများကို ဖြတ်သန်းကာ တိရစ္ဆာန်မွေးဖွားမှုများအတွင်း လှည့်လည်သွားလာပြီး၊ စိတ်မကောင်းသူသည် နောက်ဆုံးတွင် နွားယောနီကို ရရှိကာ သင်၏အိမ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 165

स्नापितश्च त्वया तीर्थे ह्यस्मिन् पर्वसमागमे । दृष्ट्वा पूजां त्वया कॢप्तां कृता जागरणक्रिया

ဤသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ပွဲတော်စုဝေးချိန်တွင် သင်က သူ့ကို ရေချိုးသန့်စင်ပေးခဲ့သည်။ သင်စီစဉ်ထားသော ပူဇော်ပွဲကို မြင်၍ သူလည်း ညလုံးနိုးစောင့်သည့် ဂျာဂရဏ ဝတ်ကို ကျင့်ခဲ့သည်။

Verse 166

तेन निष्कल्मषो जातो मुक्त्वा देहं तवाग्रतः । स्वर्गं प्रति विमानस्थः सोऽद्य राजन्गमिष्यति

ထိုကြောင့် သူသည် အပြစ်မလွှမ်းမိုးသောသူ ဖြစ်လာသည်။ သင်၏ရှေ့တော်၌ပင် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်၍ ဒိဗ္ဗဝိမာန်ပေါ်၌ ထိုင်လျက်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားမည်။

Verse 167

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एवमुक्ते निपतितो धुर्यः प्राणैर्व्ययुज्यत । विमानवरमारूढस्तत्क्षणात्समदृश्यत

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထိုစကားကို ပြောပြီးချိန်တွင် ပစ္စည်းတင်သတ္တဝါသည် လဲကျကာ အသက်ရှူမှ ခွဲကွာသွားသည်။ ထိုခဏတည်းကပင် အထူးမြတ်သော ဝိမာန်ပေါ်တက်၍ ဒိဗ္ဗရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထင်မြင်ရသည်။

Verse 168

स तं प्रणम्य राजेन्द्रमुवाच प्रहसन्निव

သူသည် မင်းတို့၏အရှင်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ ပြုံးသကဲ့သို့ဖြင့် စကားဆို၏။

Verse 169

वृष उवाच । भोभो नृपवरश्रेष्ठ तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । यत्र चास्मद्विधस्तीर्थे मुच्यते पातकैर्नरः । मया ज्ञातमशेषेण मत्समो नास्ति पातकी

ဝೃષ က ပြောသည်– အို အရှင်မင်းကြီးတို့အနက် အမြတ်ဆုံးမင်း! ဤတီရ္ထ၏ မဟိမသည် အလွန်မြင့်မြတ်၏—ဤနေရာ၌ ငါကဲ့သို့သူတောင် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။ ငါသည် အကုန်အစင် သိမြင်ပြီ—ငါနှင့်တူသော အပြစ်သား မရှိ။

Verse 170

अतः परं किं तु कुर्यां परं तीर्थानुकीर्तनम् । भवान्माता भवन्भ्राता भवांश्चैव पितामहः

ဤအပြီးတွင် ငါဘာကို ထပ်မံလုပ်နိုင်မည်နည်း—ဤသန့်ရှင်းသော တီရ္ထကို ချီးမွမ်းကာ ကီရ္တနာပြုခြင်းသာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။ သင်သည် ငါ့အတွက် မိခင်၊ ညီအစ်ကို၊ ထို့ပြင် အဘိုးတော်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 171

क्षन्तव्यं प्रणतोऽस्म्यद्य यस्मिंस्तीर्थे हि मादृशाः । गतिमीदृग्विधां यान्ति न जाने तव का गतिः

ခွင့်လွှတ်ပါ—ယနေ့ ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ ငါကဲ့သို့သူတို့သည် ဤတီရ္ထ၌ ဤသို့သော ဂတိကို ရရှိကြသော်လည်း သင်၏ ဂတိသည် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ငါ မသိနိုင်ပါ။

Verse 172

समाराध्य महेशानं सम्पूज्य च यथाविधि । का गतिस्तव संभाष्या देह्यनुज्ञां मम प्रभो

မဟေရှာန (ရှီဝ) ကို ဗိဓိတရားအတိုင်း စိတ်နှလုံးဖြင့် ဆည်းကပ်၍ ပူဇော်ပြီးနောက် ဘက္တက “ကျွန်ုပ်နှင့် စကားပြောပြီးနောက် သင်၏ ဂတိသည် မည်သို့ရှိမည်နည်း။ အရှင်ပရဘု၊ ကျွန်ုပ်အား အနုညာတော် ပေးပါ” ဟု ဆို၏။

Verse 173

त्वरयन्ति च मां ह्येते दिविस्थाः प्रणयाद्गणाः । स्वस्त्यस्तु ते गमिष्यामीत्युक्त्वा सोऽन्तर्दधे क्षणात्

“ချစ်ခင်ကြင်နာမှုကြောင့် ကောင်းကင်နေ ဂဏာတို့က ငါ့ကို အလျင်အမြန် သွားရန် တိုက်တွန်းနေကြသည်။ သင်၌ သုခမင်္ဂလာ ရှိပါစေ; ငါ သွားမည်” ဟု ဆိုပြီး ခဏချင်းပင် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 174

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गते चादर्शनं तत्र स राजा विस्मयान्वितः । तीर्थमाहात्म्यमतुलं वर्णयन्स्वपुरं गतः

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—“သူ ထွက်ခွာ၍ ထိုနေရာ၌ မမြင်ရတော့သည့်အခါ အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သော မင်းကြီးသည် ထိုတီရ္ထ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မဟာတ္မယကို ချီးမြှောက်ဖော်ပြလျက် မိမိမြို့သို့ ပြန်သွားလေ၏။”

Verse 175

इत्थंभूतं हि तत्तीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम् । सर्वपापक्षयकरं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम्

ဤသို့ပင် နာရမဒါမြစ်၌ တည်ရှိသော တီရ္ထသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ဒုက္ခအားလုံးကို ဖျက်ဆီးကာ အပြစ်အားလုံးကို ကုန်ခမ်းစေသည်။

Verse 176

उपपापानि नश्यन्ति स्नानमात्रेण भारत । कार्त्तिकस्य चतुर्दश्यामुपवासपरायणः

အို ဘာရတ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းသာဖြင့်ပင် အပြစ်အသေးအဖွဲများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့ပြင် ကာရ္တိကလ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် အစာရှောင်ခြင်း၌ တည်ကြည်ရမည်။

Verse 177

चतुर्धा पूरयेल्लिङ्गं तस्य पुण्यफलं शृणु । ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वङ्गनागमः

လိင်္ဂကို လေးမျိုးဖြင့် ပူဇော်ဖြည့်ဆည်းရမည်; ထိုပုဏ္ဏဖလကို နားထောင်လော့။ မဟာအပြစ်များမှာ—ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ နှင့် ဂုရု၏ ဇနီးကို ချဉ်းကပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 178

महापापानि चत्वारि चतुर्भिर्यान्ति संक्षयम् । सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य लभते फलमुत्तमम्

ဤမဟာအပြစ်လေးပါးသည် ထိုလေးပါးသော အကျင့်အနုဋ္ဌာန်တို့ဖြင့် ကုန်ခမ်းပျက်စီးသွားသည်။ ထိုသူသည် အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဉ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 179

कार्त्तिके शुक्लपक्षस्य चतुर्दश्यामुपोषितः । स्वर्णदानाच्च तत्तीर्थे यज्ञस्य लभते फलम्

ကာရ္တိကလ၏ လဆန်းပိုင်း ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် အစာရှောင်၍၊ ထိုတီရ္ထ၌ ရွှေဒါနပြုလျှင်၊ မဟာယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 180

अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां वैशाखे मासि पूर्ववत् । दीपं पिष्टमयं कृत्वा पितॄन् सर्वान् विमोक्षयेत्

သို့မဟုတ် ဝိုင်ရှာခ လတွင် အဋ္ဌမီ သို့မဟုတ် စတုရ္ဒသီနေ့၌ ယခင်ကဲ့သို့ မုန့်နှစ်ဖြင့် မီးခွက်ကို ပြုလုပ်ကာ မိမိ၏ ပိတೃဘိုးဘွား အားလုံးကို လွတ်မြောက်စေတတ်သည်။

Verse 181

तत्र यद्दीयते दानमपि वालाग्रमात्रकम् । तदक्षयफलं सर्वमेवमाह महेश्वरः

ထိုနေရာ၌ ပေးလှူသမျှ—ဆံပင်အဖျားအရွယ်လောက်ပင်ဖြစ်စေ—အားလုံးသည် မပျက်မယွင်းသော အကျိုး (အက္ခယ) ဖြစ်လာသည်ဟု မဟေရှဝရ (ရှီဝ) မိန့်တော်မူ၏။

Verse 182

भारभूत्यां मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । अनिवर्तिका गती राजञ्छिवलोकान्निरन्तरम्

အို မင်းကြီး၊ ဘာရဘူတျာ၌ သေဆုံးသော စည်းကမ်းတကျ ကျင့်ကြံ၍ သမาธိ၌ တည်မြဲသူတို့၏ သွားရာလမ်းသည် ပြန်မလှည့်နိုင်သော (အနိဝတ္တိက) ဖြစ်၍ ရှီဝလောကသို့ မပြတ်မတောက် ဆက်လက်ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 183

अथवा लोकवृत्त्यर्थं मर्त्यलोकं जिगीषति । साङ्गवेदज्ञविप्राणां जायते विमले कुले

သို့မဟုတ် (ထိုဝိညာဉ်သည်) လောကဓမ္မနှင့် လောကအကျင့်အကြံအတွက် မရ္တျလောကသို့ ပြန်လာလိုပါက အင်္ဂများနှင့်တကွ ဝေဒကို သိမြင်သော ဗိပၸရ (ဗြာဟ္မဏ) မျိုးရိုးသန့်ရှင်းသော အိမ်ထောင်၌ မွေးဖွားလာသည်။

Verse 184

धनधान्यसमायुक्तो वेदविद्यासमन्वितः । सर्वव्याधिविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

ဓနနှင့် စပါးသီးနှံ ပြည့်စုံ၍ ဝေဒပညာ၌ ပြည့်ဝကောင်းမွန်ကာ ရောဂါအမျိုးမျိုးမှ ကင်းလွတ်ပြီး ရာသီဆောင်းတစ်ရာ (နှစ်တစ်ရာ) တိုင်အောင် အသက်ရှင်မည်။

Verse 185

पुनस्तत्तीर्थमासाद्य ह्यक्षयं पदमाप्नुयात्

ထို့နောက် ထိုတီရ္ထသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလျှင် အမှန်တကယ် မပျက်မယွင်းသော အကျိုးအမြတ်အမြဲတည်သော ပဒကို ရရှိမည်။

Verse 186

एतत्पुण्यं पापहरं कथितं ते नृपोत्तम । भारतेदं महाख्यानं शृणु चैव ततः परम्

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းသော ဤကഥာကို သင်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု ဘာရတပရമ്പရာ၌ ထိန်းသိမ်းထားသော မဟာအခန်းကဏ္ဍကို ဆက်လက်နားထောင်လော့။