Adhyaya 208

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भूमिपाल ततो गच्छेत्तीर्थं परमशोभनम् । विख्यातं त्रिषु लोकेषु पित्ःणामृणमोचनम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– အို မြေပြင်ကိုကာကွယ်သော မင်းကြီး၊ ထို့နောက် လူသည် သုံးလောက၌ ထင်ရှား၍ ပိတೃတို့၏ အကြွေးကို ဖြေရှင်းပေးသော အလွန်လှပသည့် တီရ္ထသို့ သွားရမည်။

Verse 2

तत्र स्नात्वा विधानेन संतर्प्य पितृदेवताः । मनुष्यश्च नृपश्रेष्ठ दानं दत्त्वानृणो भवेत्

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ဓမ္မနည်းအတိုင်း ရေချိုးပြီး ပိတೃဒေဝတားတို့ကို တර්ပဏနှင့် ပူဇော်ပွဲများဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေကာ၊ လူသည် ဒါနပြုခြင်းဖြင့် အကြွေးကင်းလွတ်လာမည်။

Verse 3

इच्छन्ति पितरः सर्वे स्वार्थहेतोः सुतं यतः । पुन्नाम्नो नरकात्पुत्रोऽस्मानयं मोचयिष्यति

ပိတೃအားလုံးသည် မိမိတို့၏ အကျိုးအတွက် သားကို လိုလားကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ဤသားသည် ‘ပုန္နာမ’ ဟုခေါ်သော နရကမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

Verse 4

पिण्डदानं जलं तात ऋणमुत्तममुच्यते । पित्ःणां तद्धि वै प्रोक्तमृणं दैवमतः परम्

အို ချစ်သား၊ ပိဏ္ဍဒါနနှင့် ရေ (ဥဒက) အပ်နှံပူဇော်ခြင်းကို အမြင့်မြတ်ဆုံး အကြွေးဆပ်ခြင်းဟု ခေါ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုသည်ပင် ပိတೃတို့အပေါ်ရှိ ဒေဝအကြွေးဟု ဆိုထား၍ အခြားအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သည်။

Verse 5

अग्निहोत्रं तथा यज्ञाः पशुबन्धास्तथेष्टयः । इति देवर्णं प्रोक्तं शृणु मानुष्यकं ततः

အဂ္နိဟောတရ၊ ယဇ္ဉ၊ တိရစ္ဆာန်ပူဇော်ပွဲနှင့် အခြား အိဋ္ဌိကမ္မများ—ဤသည်ကို ‘ဒေဝ-ရဏ’ (နတ်တို့အပေါ် အကြွေး) ဟု ဆို၏။ ယခု လူ့အကြွေးကို ဆက်လက်နားထောင်လော့။

Verse 6

ब्राह्मणेषु च तीर्थेषु देवायतनकर्मसु । प्रतिश्रुत्य ददेत्तत्तद्व्यवहारः कृतो यथा

ဗြာဟ္မဏများ၊ တီရ္ထသန့်ရှင်းရာများနှင့် နတ်ဘုရားကျောင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စကမ္မများတွင်—ကတိပြုထားသမျှကို သဘောတူညီထားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ပေးလှူရမည်။

Verse 7

ऋणत्रयमिदं प्रोक्तं पुत्राणां धर्मनन्दन । सत्पुत्रास्ते तु राजेन्द्र स्नाता य ऋणमोचने

ဓမ္မ၏ ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်သူရေ၊ သားတို့အတွက် ဤအကြွေးသုံးပါးကို ဟောကြားထားသည်။ မင်းတို့၏မင်းရေ၊ အကြွေးလွတ်ရာ ‘ရဏမောစန’ တီရ္ထ၌ ရေချိုးသူတို့သာ စစ်မှန်သော သားကောင်းများ ဖြစ်၏။

Verse 8

ऋणत्रयाद्विमुच्यन्ते ह्यपुत्राः पुत्रिणस्तथा । तस्मात्तीर्थवरं प्राप्य पुत्रेण नियतात्मना । पितृभ्यस्तर्पणं कार्यं पिण्डदानं विशेषतः

သားမရှိသူလည်း သားရှိသူလည်း အကြွေးသုံးပါးမှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံး တီရ္ထသို့ ရောက်ပြီး စိတ်ကိုထိန်းသိမ်းသော သားသည် ပိတೃတို့အတွက် တර්ပဏ (tarpaṇa) ပြုကာ အထူးသဖြင့် ပိဏ္ဍဒါန (piṇḍa-dāna) ပူဇော်ရမည်။

Verse 9

तत्र तीर्थे हुतं दत्तं गुरवस्तोषिता यदि । मृतानां सप्त जन्मानि फलमक्षयमश्नुते

ထိုတီရ္ထ၌ ဟုတ (မီးပူဇော်) ပြု၍ ဒါနပေးလှူကာ ဂုရုအကြီးအကဲတို့ကို စိတ်ချမ်းသာစေပါက ကွယ်လွန်သူတို့အတွက် အကျိုးသည် ခုနစ်ဘဝတိုင် မပျက်မယွင်း ခံစားရ၏။

Verse 208

अध्यायः

အဓ္ဓာယ — အခန်းအဆုံးကို ညွှန်ပြသော အမှတ်အသား (colophon)။