Adhyaya 207

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्याग्रे पावनं तीर्थं स्वर्णबिन्द्विति विश्रुतम् । यत्र स्नात्वा दिवं यान्ति मृताश्च न पुनर्भवम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထိုနေရာ၏ရှေ့တွင် “ရွှေဗိန္ဒု (Svarṇabindu)” ဟုကျော်ကြားသော သန့်စင်ပေးသည့် တီရ္ထရှိသည်။ ထိုတွင် ရေချိုးသန့်စင်လျှင် သေဆုံးသူတို့ပင် သုဝဏ္ဏလောက (ကောင်းကင်) သို့ရောက်၍ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိတော့။

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दत्ते विप्राय काञ्चनम् । तेन यत्तु फलं प्रोक्तं तच्छृणुष्व महीपते

အို မဟီပတေ (ဘုရင်)၊ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏအား ကာဉ္စန (ရွှေ) ကို ဒါနပြုသူ၏ အကျိုးဖလကို ကြားနာပါ။

Verse 3

सर्वेषामेव रत्नानां काञ्चनं रत्नमुत्तमम् । अग्नितेजःसमुद्भूतं तेन तत्परमं भुवि

ရတနာအားလုံးအနက် ကာဉ္စန (ရွှေ) သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာဖြစ်သည်။ မီး၏ တေဇော (အလင်းရောင်) မှ ပေါ်ထွန်းလာသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် အထွတ်အထိပ်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 4

तेनैव दत्ता पृथिवी सशैलवनकानना । सपत्तनपुरा सर्वा काञ्चनं यः प्रयच्छति

ကာဉ္စန (ရွှေ) ကို ပေးလှူသူသည် ထိုကောင်းမှုတစ်ရပ်တည်းဖြင့်ပင် တောင်တန်းများ၊ တောအုပ်များ၊ ဥယျာဉ်ဝန်းများနှင့် မြို့ရွာပေါင်းစုံပါဝင်သော မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို ပေးလှူသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 5

मानसं वाचिकं पापं कर्मणा यत्पुरा कृतम् । तत्सर्वं नश्यति क्षिप्रं स्वर्णदानेन भारत

အို ဘာရတ၊ စိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ နှုတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ကာယဖြင့်ဖြစ်စေ ယခင်က ပြုခဲ့သော အပြစ်အားလုံးသည် ရွှေဒါနဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 6

स्वर्णदानं तु यो दत्त्वा ह्यपि वालाग्रमात्रकम् । तत्र तीर्थे मृतो याति दिवं नास्त्यत्र संशयः

အမှန်တကယ် ရွှေဒါနကို ဆံပင်အဖျားအရွယ်လောက်ပင် ပေးလှူသူသည် ထိုတီရ္ထ၌ သေဆုံးလျှင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 7

तत्र विद्याधरैः सिद्धैर्विमानवरमास्थितः । पूज्यमानो वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

ထိုနေရာ၌ သူသည် ဝိဒ္ယာဓရများနှင့် သိဒ္ဓများက ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြသဖြင့် အထူးမြတ်သော ဝိမာနပေါ် တက်စီးကာ သတ္တဝါများ ပျက်သုဉ်းရာ ပရလယအထိ နေထိုင်သည်။

Verse 8

पूर्णे तत्र ततः काले प्राप्य मानुष्यमुत्तमम् । सुवर्णकोटिसहिते गृहे वै जायते द्विजः

ထိုနေရာ၌ သတ်မှတ်ကာလ ပြည့်စုံသော်၊ သူသည် အထူးမြတ်သော လူ့ဘဝကို ရရှိကာ ရွှေကောဋိများဖြင့် ပြည့်စုံသော အိမ်၌ ဒွိဇအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 9

सर्वव्याधिविनिर्मुक्तः सर्वलोकेषु पूजितः । जीवेद्वर्षशतं साग्रं राजसं सत्सु विश्रुतः

သူသည် ရောဂါအားလုံးမှ ကင်းလွတ်၍ လူအစုအဝေးအားလုံးတွင် လေးစားခံရကာ နှစ်တစ်ရာပြည့်နှင့် ထို့ထက်ပို၍ အသက်ရှင်သည်—မင်းတော်သဘင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ သာဓုသူတော်ကောင်းတို့အကြား ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။

Verse 207

अध्यायः

အခန်းဆုံး (ကော်လိုဖွန် အမှတ်အသား)။