Adhyaya 205

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गच्छेत्ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम् । कुर्कुरीनाम विख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ အလွန်လှပသော တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ‘ကူရ္ကူရီ’ ဟု ကျော်ကြားပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော နေရာဖြစ်သည်။

Verse 2

यं यं प्रार्थयते कामं पशुपुत्रधनादिकम् । तं तं ददाति देवेशी कुर्कुरी तीर्थदेवता

လူသည် ဆုတောင်း၍ တောင်းခံသမျှ ဆန္ဒ—နွားတိရစ္ဆာန်၊ သား၊ ဥစ္စာဓန စသည်တို့ကို—တီရ္ထ၏ အဓိဋ္ဌာတရီ ဒေဝီ၊ ဒေဝတို့၏ မဟာဒေဝီ ကုရ္ကုရီက ထိုဆုတောင်းသမျှကိုပင် ပေးသနားတော်မူသည်။

Verse 3

क्षेत्रपालो वसेत्तत्र ढौण्ढेशो नाम नामतः । तस्य चाराधनं कृत्वा नारी वा पुरुषोऽपि वा

ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေကို ကာကွယ်သော ခေတ္တရပာလ (Kṣetrapāla) တစ်ပါး နေထိုင်၍ နာမအားဖြင့် Ḍhauṇḍheśa ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုသူကို အာရာဓနာပြု၍ မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ—

Verse 4

वन्दनादपि राजेन्द्र दौर्भाग्यं नाशमाप्नुयात् । अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमुत्तमम्

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ နမස්ကာရပြုခြင်းသာဖြင့်ပင် ကံဆိုးမှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သားမရှိသူသည် သားကို ရရှိပြီး၊ ဆင်းရဲသူသည် အထူးကောင်းမြတ်သော ဥစ္စာဓနကို ရရှိသည်။

Verse 5

नारी नरस्तथाप्येवं लभते काममुत्तमम् । स्पर्शनाद्दर्शनात्तस्य तीर्थस्य विधिपूर्वकम्

ထို့အတူ မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း ထိုတီရ္ထကို ထိတွေ့၍ ဖူးမြင်ဒर्शनပြုလျှင် အထူးကောင်းမြတ်သော ဆန္ဒဖလကို ရရှိသည်။

Verse 205

अध्यायः

အဓ္ဓာယ — အခန်းအမှတ် (အဆုံးသတ်အမှတ်)။