Adhyaya 204

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भृगुतीर्थं ततो गच्छेत्तीर्थराजमनुत्तमम् । पैतामहं महापुण्यं सर्वपातकनाशनम्

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် ဘ္ဃရုတီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် တီရ္ထတို့၏ အနုတၱမ ရာဇာဖြစ်၍ ‘ပိုင်တာမဟ’ ဟု ခေါ်ကြ며 မဟာပုဏ္ဏ်ယရှိကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။

Verse 2

ब्रह्मणा तत्र तीर्थे तु पुरा वर्षशतत्रयम् । आराधनं कृतं शम्भोः कस्मिंश्चित्कारणान्तरे

ထိုတီရ္ထ၌ ရှေးကာလတုန်းက ဘြဟ္မာသည် အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် သမ္ဘူကို နှစ်သုံးရာတိုင်တိုင် အာရာဓနာပြုခဲ့သည်။

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । किमर्थं मुनिशार्दूल ब्रह्मा लोकपितामहः । आराधयद्देवदेवं महाभक्त्या महेश्वरम्

ယုဓိဋ္ဌိရ မေးလျှောက်သည်– အို မုနိတို့အတွင်း ကျားသဖွယ်မြတ်သောသူ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့် လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် မဟာဘက္တိဖြင့် ဒေဝဒေဝ မဟေရှ್ವರကို အာရာဓနာပြုခဲ့သနည်း။

Verse 4

आराध्यः सर्वभूतानां जगद्भर्ता जगद्गुरुः । श्रोतव्यं श्रोतुमिच्छामि महदाश्चर्यमुत्तमम्

သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အာရాధနာခံထိုက်သူ—လောကကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ လောက၏ ဂုရုတော် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကြားသင့်ကြားထိုက်သော အရာ၊ အလွန်ကြီးမြတ်၍ အမြင့်မြတ်သော အံ့ဩဖွယ်ကို ငါ ကြားလို၏။

Verse 5

धर्मपुत्रवचः श्रुत्वा मार्कण्डेयो मुनीश्वरः । कथयामास तद्वृत्तमितिहासं पुरातनम्

ဓမ္မပုတ্ৰ (ယုဓိဋ္ဌိရ) ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မုနိဣရှွရ မာရကဏ္ဍေယ သည် ထိုဖြစ်ရပ်ကို စတင်ပြောကြားလေ၏—ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအကြောင်း ပုရాణအီတိဟာသ၊ ရှေးဟောင်းအစဉ်အလာတည်း။

Verse 6

मार्कण्डेय उवाच । स्वपुत्रिकामभिगन्तुमिच्छन्पूर्वं पितामहः । शप्तस्तु देवदेवेन कोपाविष्टेन सत्तम

မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– အို လူကောင်းအမြတ်ဆုံးရေ၊ ရှေးကာလ၌ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် မိမိ၏ သမီးကို နီးကပ်လိုသော ဆန္ဒရှိခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဒေဝဒေဝသည် က怒ဖြင့် ပြည့်ဝကာ သူ့အပေါ် သာပ (ကျိန်စာ) ချမှတ်လေ၏။

Verse 7

वेदास्तव विनश्यन्ति ज्ञानं च कमलासन । अपूज्यः सर्वलोकानां भविष्यसि न संशयः

အို ကမလာသန (ကြာပန်းပေါ်ထိုင်သူ) ရေ၊ သင်၏ ဝေဒများနှင့် ဉာဏ်ပညာသည် ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးလိမ့်မည်။ သင်သည် လောကအပေါင်းတို့တွင် မပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 8

एवं दत्ते ततः शापे ब्रह्मा खेदावृतस्तदा । रेवाया उत्तरे कूले स्नात्वा वर्षशतत्रयम् । तोषयामास देवेशं तुष्टः प्रोवाच शङ्करः

ထိုသို့ သာပချမှတ်ပြီးနောက် ဗြဟ္မာသည် ထိုအခါ ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ ရေဝါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌ ရေချိုးကာ နှစ်သုံးရာတိုင်တိုင် ဒေဝေရှ (ဒေဝတို့၏ အရှင်) ကို ပူဇော်၍ ပျော်ရွှင်စေ하였다။ ထိုအခါ ရွှင်လန်းတော်မူသော ရှင်ကရ (သင်္ကရ) သည် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 9

पूज्यस्त्वं भविता लोके प्राप्ते पर्वणि पर्वणि । अहमत्र च वत्स्यामि देवैश्च पितृभिः सह

အို မဟာပုဂ္ဂိုလ်၊ ပဗ္ဗန် (parvan) သန့်ရှင်းသောကာလတိုင်း ရောက်လာသည့်အခါ သင်သည် လောက၌ ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါလည်း ဤနေရာ၌ ဒေဝတားများနှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့နှင့်အတူ နေထိုင်မည်။

Verse 10

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तदाप्रभृति तत्तीर्थं ख्यातिं प्राप्तं पितामहात् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम्

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ က ပြောကြားသည်– ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထ (tīrtha) သည် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကြောင့် ကျော်ကြားလာ၏။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်း၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးကာ တီရ္ထအားလုံးထဲတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 11

तत्र भाद्रपदे मासि कृष्णपक्षे विशेषतः । अमावास्यां तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः

ထိုနေရာ၌—အထူးသဖြင့် ဘာဒြပဒ (Bhādrapada) လ၏ ကృష్ణပက္ခ (အမှောင်ဖက်) တွင်—အမావာသျာနေ့၌ ရေချိုးပြီး ပိတೃဒေဝတားများထံ တර්ပဏ (tarpaṇa) ကို ဆက်ကပ်သူသည်…

Verse 12

पिण्डदानेन चैकेन तिलतोयेन वा नृप । तृप्यन्ति द्वादशाब्दानि पितरो नात्र संशयः

အို မင်းကြီး၊ ပိဏ္ဍဒါန (piṇḍa-dāna) တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သံလျင် (tila) ရောထားသော ရေ (toya) ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ပိတೃတို့သည် ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကျေနပ်တော်မူကြသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 13

कन्यागते तु यस्तत्र नित्यं श्राद्धप्रदो भवेत् । अवाप्य तृप्तिं तत्पूर्वे वल्गन्ति च हसन्ति च

သို့သော် နေမင်းသည် ကညာရာသီ (Kanyā/Virgo) သို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ ထိုနေရာ၌ နေ့စဉ် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပူဇော်ဆက်ကပ်သူသည်—တೃप्तိ ရပြီးနောက် သူ၏ ဘိုးဘွားများသည် ဝမ်းမြောက်၍ ခုန်လှုပ်ကာ ရယ်မောကြသည်။

Verse 14

सर्वेषु पितृतीर्थेषु श्राद्धं कृत्वास्ति यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति दर्शे तत्र न संशयः

ပိတೃ-တီရ္ထ အားလုံးတွင် ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်၍ ရသော အကျိုးပွားကို၊ ဒർശ (လကွယ်နေ့) တွင် ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်လျှင်လည်း ထိုအကျိုးပွားကို မသံသယဘဲ အမှန်တကယ် ရရှိသည်။

Verse 15

पैतामहे नरः स्नात्वा पूजयन्पार्वतीपतिम् । मुच्यते नात्र सन्देहः पातकैश्चोपपातकैः

ပိုင်တာမဟ-တီရ္ထ၌ လူတစ်ဦးသည် ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ပါဝတီ၏ အရှင် (ပါဝတီပတိ) ကို ပူဇော်လျှင်၊ သံသယမရှိဘဲ အပြစ်များနှင့် အနည်းငယ်သော အပြစ်ခွဲ (ဥပပာတက) များမှပါ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 16

तत्र तीर्थे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । अनिवर्तिका गती राजन्रुद्रलोकादसंशयम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထ၌ စိတ်ကိုသင့်တော်စွာ ထိန်းသိမ်း၍ သန့်စင်ထားသူများ သေဆုံးလျှင်၊ သူတို့၏ သွားရာဂတိသည် ပြန်မလှည့်နိုင်သော အလမ်းဖြစ်သည်။ သံသယမရှိဘဲ ရုဒ္ဒရလောကသို့ ရောက်ပြီး ပြန်မလာကြ။

Verse 204

अध्यायः

အဓ္ဓာယ (အခန်း) ပြီးဆုံး။