Adhyaya 201

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल देवतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा देवाः सेन्द्रा युधिष्ठिर

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက်၊ အို မြေပြင်ကို ကာကွယ်သူ မဟီပါလ၊ အလွန်မြတ်သော ဒေဝတီရ္ထသို့ သွားရမည်; ထိုနေရာ၌ မဟာဘဂ္ဂရှိသော ဒေဝများသည် အင်ဒြာနှင့်အတူ စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့ကြသည်၊ အို ယုဓိဋ္ဌိရ။

Verse 2

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । तत्र तीर्थप्रभावेन कृतमानन्त्यमश्नुते

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ မန္တရဇပ်ခြင်း၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်)၊ စွာဓျာယ (ဝေဒပညာလေ့လာ) နှင့် ဒေဝတားပူဇော်ခြင်းတို့—မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြုလုပ်လျှင် ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မကုန်ခန်းသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 3

विशेषाद्भाद्रपदे तु कृष्णपक्षे त्रयोदशीम् । प्रधानं सर्वतीर्थानां देवैरध्यासितं पुरा

အထူးသဖြင့် ဘာဒြပဒ လတွင် ကృష్ణပက္ခ တရယောဒသီနေ့၌ ဤ ဒေဝတီရ္ထသည် တီရ္ထအားလုံးအနက် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်၏—ရှေးကာလ၌ ဒေဝများက အာသ్రయယူ၍ သန့်ရှင်းစေခဲ့သည်။

Verse 4

स्नात्वा त्रयोदशीदिने श्राद्धं कृत्वा विधानतः । देवैः संस्थापितं देवं सम्पूज्य वृषभध्वजम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकमवाप्नुयात्

တရယောဒသီနေ့၌ ရေချိုးပြီး နည်းလမ်းတကျ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ကာ၊ ဒေဝတားတို့က တည်ထောင်ထားသော ဘုရား—ဝೃષဘဓွဇ (နွားအလံတင်သော ရှိဝ) ကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်လျှင်၊ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ရုဒ္ဒရလောကကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 201

अध्याय

“အခန်း” (အခန်းအဆုံး အမှတ်အသား)။