Adhyaya 198

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल भद्रकालीतिसङ्गमम् । शूलतीर्थमिति ख्यातं स्वयं देवेन निर्मितम्

မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အို မဟီပာလ မင်းကြီး၊ ဘဒ္ဒရကာလီ-ဆင်္ဂမ ဟုခေါ်သော ဆုံရာသန့်ရှင်းသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် “ရှူလ-တီရ္ထ” ဟုကျော်ကြားပြီး၊ ကိုယ်တိုင် ဒေဝတော်က တည်ဆောက်ထားသည်။

Verse 2

पञ्चायतनमध्ये तु तिष्ठते परमेश्वरः । शूलपाणिर्महादेवः सर्वदेवतपूजितः

အဲဒီနေရာတွင် ဘုရားရုံငါးခု၏ အလယ်၌ ပရမေရှွရ တည်ရှိတော်မူသည်—ရှူလကိုင် မဟာဒေဝ၊ ဒေဝတော်အားလုံးက ပူဇော်ကြသည်။

Verse 3

स सङ्गमो नृपश्रेष्ठ नित्यं देवैर्निषेवितः । दर्शनात्तस्य तीर्थस्य स्नानदानाद्विशेषतः

အို မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး၊ ထိုဆင်္ဂမကို ဒေဝတော်များ အမြဲတမ်း လာရောက်ကာ ဆည်းကပ်ကြသည်။ ထိုတီရ္ထကို မြင်ရုံဖြင့်ပင်—အထူးသဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပူဇော်၍ ဒါနပြုလျှင်—

Verse 4

दौर्भाग्यं दुर्निमित्तं च ह्यभिशापो नृपग्रहः । यदन्यद्दुष्कृतं कर्म नश्यते शङ्करोऽब्रवीत्

ကံဆိုးခြင်း၊ မကောင်းသောနိမိတ်၊ ကျိန်စာ၊ မင်းတို့ကို ဖမ်းဆီးသကဲ့သို့ ဖြစ်စေသော ဂြိုဟ်ဒೋಷ—နှင့် အခြားသော အပြစ်ကမ္မများအားလုံး—ပျက်စီးသွားသည်ဟု ရှင်ကရ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । कथं शूलेश्वरी देवी कथं शूलेश्वरो हरः । प्रथितो नर्मदातीरे एतद्विस्तरतो वद

ယုဓိဋ္ဌိရ ကဆိုသည်– နർമဒါမြစ်ကမ်းပေါ်၌ ဒေဝီသည် မည်သို့ “ရှူလေရှွရီ” ဟူ၍ ထင်ရှားလာသနည်း၊ ဟရ (ရှီဝ) သည် မည်သို့ “ရှူလေရှွရ” ဟူ၍ ထင်ရှားလာသနည်း။ ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် မိန့်ကြားပါ။

Verse 6

मार्कण्डेय उवाच । बभूव ब्राह्मणः कश्चिन्माण्डव्य इति विश्रुतः । वृत्तिमान्सर्वधर्मज्ञः सत्ये तपसि च स्थितः

မာရကဏ္ဍေယ ကဆိုသည်– “မာဏ္ဍဝျ” ဟူ၍ ထင်ရှားသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ အကျင့်သီလပြည့်ဝ၍ ဓမ္မအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ သစ္စာနှင့် တပဿာ၌ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်သူ ဖြစ်၏။

Verse 7

अशोकाश्रममध्यस्थो वृक्षमूले महातपाः । ऊर्ध्वबाहुर्महातेजास्तस्थौ मौनव्रतान्वितः

အရှိုကာအာရှရမ် အလယ်၌ သစ်ပင်အမြစ်အောက်တွင် ထိုမဟာတပသ္ဝီ အလင်းတန်ခိုးကြီးသူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်တင်ကာ ရပ်တည်၍ မောနဝြတ (တိတ်ဆိတ်သစ္စာ) ကို မပြတ်မလျော့ စောင့်ထိန်းနေ၏။

Verse 8

तस्य कालेन महता तीव्रे तपसि वर्ततः । तमाश्रममनुप्राप्ता दस्यवो लोप्त्रहारिणः

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြင်းထန်သော တပဿာ၌ ဆက်လက်နေစဉ်၊ ခိုးယူထားသော တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်လာသည့် ဒস্যု (ဓားပြ) များသည် ထိုအာရှရမ်သို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 9

अनुसर्प्यमाणा बहुभिः पुरुषैर्भरतर्षभ । ते तस्यावसथे लोप्त्रं न्यदधुः कुरुनन्दन

အို ဘာရတဝంశ၏ အထွဋ်အမြတ်၊ လူအများက လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသဖြင့် သူတို့သည် ခိုးယူထားသော ဥစ္စာကို ထိုတပသ္ဝီ၏ နေရာအိမ်၌ ထားခဲ့ကြ၏၊ အို ကုရုဝంశ၏ ဂုဏ်ရည်။

Verse 10

निधाय च तदा लीनास्तत्रैवाश्रममण्डले । तेषु लीनेष्वथो शीघ्रं ततस्तद्रक्षिणां बलम्

ထိုအရာကို ထားပြီးနောက် အာရှရမ်၏ အဝန်းအဝိုင်းအတွင်း၌ပင် သူတို့ လျှို့ဝှက်ကာ ပုန်းကွယ်နေကြ၏။ ပုန်းကွယ်ပြီးမကြာမီ အစောင့်တပ်၏ အင်အားသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာ၏။

Verse 11

आजगाम ततोऽपश्यंस्तमृषिं तस्करानुगाः । तमपृच्छंस्तदा वृत्तं रक्षिणस्तं तपोधनम्

ထို့နောက် သူခိုးတို့ကို လိုက်လံရှာဖွေနေသူများသည် ထိုရသီကို မြင်၍ ရောက်လာကြ၏။ အစောင့်များက တပဿာဓနဖြစ်သော ထိုရသီအား ဖြစ်ပျက်သမျှကို မေးမြန်းကြ၏။

Verse 12

वद केन पथा याता दस्यवो द्विजसत्तम । तेन गच्छामहे ब्रह्मन् यथा शीघ्रतरं वयम्

“ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဒသျုတို့သည် မည်သည့်လမ်းဖြင့် သွားသနည်း ဟောပြပါ။ ဘြဟ္မဏရေ၊ ထိုလမ်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ သွားမည်၊ အလျင်ဆုံး သူတို့ထံ ရောက်နိုင်ရန်ပင်။”

Verse 13

तथा तु वचनं तेषां ब्रुवतां स तपोधनः । न किंचिद्वचनं राजन्नवदत्साध्वसाधु वा

သူတို့က ထိုသို့ ပြောဆိုကြသော်လည်း တပဿာကို ဓနအဖြစ်ထားသော ထိုရသီသည်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ စကားတစ်လုံးမျှ မဆို—“ကောင်း” “မကောင်း” ဟူ၍ပင် မဆိုခဲ့။

Verse 14

ततस्ते राजपुरुषा विचिन्वन्तस्तमाश्रमम् । संयम्यैनं ततो राज्ञे सर्वान् दस्यून्न्यवेदयन्

ထို့နောက် မင်း၏လူများသည် ထိုအာရှရမ်ကို ရှာဖွေစစ်ဆေးကြ၏။ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ကာ မင်းထံသို့ “ဒသျုအားလုံးကို (ဤနေရာ၌) တွေ့ရှိပြီ” ဟု တင်ပြကြ၏။

Verse 15

तं राजा सहितैश्चोरैरन्वशाद्वध्यतामिति । सम्बध्य तं च तैर्राजञ्छूले प्रोतो महातपाः

ဘုရင်က “သူကိုလည်း သူခိုးများနှင့်အတူ သတ်စေ” ဟု အမိန့်ပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် အရှင်ဘုရင်၊ သူတို့သည် မဟာတပသီကို ချည်နှောင်ကာ ရှူးလ်တိုင်ပေါ်တွင် ထိုးတင်လိုက်ကြ၏။

Verse 16

ततस्ते शूलमारोप्य तं मुनिं रक्षिणस्तदा । प्रतिजग्मुर्महीपाल धनान्यादाय तान्यथ

ထို့နောက် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူများသည် မုနိကို ရှူးလ်ပေါ်သို့ တင်ပြီး၊ အို မြေပြင်၏အုပ်စိုးရှင်၊ ထိုပစ္စည်းဥစ္စာများကိုပါ ယူဆောင်ကာ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 17

शूलस्थः स तु धर्मात्मा कालेन महता तदा । ध्यायन्देवं त्रिलोकेशं शङ्करं तमुमापतिम्

ရှူးလ်၏ထိပ်ဖျားတွင် တည်ငြိမ်စွာ ချိတ်ထားခံရသော်လည်း ထိုဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် အချိန်အလွန်ကြာမြင့်စွာ တည်နေ၍ သုံးလောက၏အရှင်—ဦမာပတိ ရှင်ကရ—ကို စိတ်ဖြင့် သာဓကာရုံပြုနေ၏။

Verse 18

बहुकालं महेशानं मनसाध्याय संस्थितः । निराहारोऽपि विप्रर्षिर्मरणं नाभ्यपद्यत

အချိန်အလွန်ကြာမြင့်စွာ သူသည် စိတ်ဖြင့် မဟေရှာနကို သာဓကာရုံပြုကာ တည်ငြိမ်နေ၏။ အစာမစားဘဲနေရသော်လည်း ထိုဗြာဟ္မဏ ရှိသူသည် မရဏကို မလက်ခံရောက်ရှိခဲ့။

Verse 19

धारयामास विप्राणामृषभः स हृदा हरिम् । शूलाग्रे तप्यमानेन तपस्तेन कृतं तदा

ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် ဟရီကို နှလုံးသား၌ ထိန်းသိမ်းထား၏။ ရှူးလ်ထိပ်ဖျားတွင် အပူဒဏ်ခံရသော်လည်း ထိုအခါ၌ ထိုတပသကို ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။

Verse 20

सन्तापं परमं जग्मुः श्रुत्वैतन्मुनयोऽखिलाः । ते रात्रौ शकुना भूत्वा संन्यवर्तन्त भारत

ဤသတင်းကို ကြားသော် မုနိအပေါင်းတို့သည် အလွန်အမင်း စိတ်ပူပန်ဒုက္ခကြီးစွာ ခံစားကြ၏။ ထို့နောက် ညအခါ ငှက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ—အို ဘာရတ—ပြန်လည်လာကြ၏။

Verse 21

दर्शयन्तो मुनेः शक्तिं तमपृच्छन् द्विजोत्तमम् । श्रोतुमिच्छाम ते ब्रह्मन् किं पापं कृतवानसि

မုနိ၏ အာနုဘော်ကို သိမြင်ကြ၍ ထိုဒွိဇအထွဋ်အမြတ်ကို မေးလျက်—“အို ဘြဟ္မဏ၊ ကျွန်ုပ်တို့ ကြားလိုပါသည်၊ သင်သည် မည်သို့သော အပြစ် (ပာပ) ကို ကျူးလွန်ခဲ့သနည်း” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 22

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः स मुनिशार्दूलस्तानुवाच तपोधनान् । दोषतः किं गमिष्यामि न हि मेऽन्यो पराध्यति

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် မုနိတို့အနက် ကျားသဖွယ်သော မုနိသည် တပဓနရှိသူတို့အား “ကိုယ့်အပြစ်ကြောင့်ပင် ငါဘာပြောနိုင်မည်နည်း။ ငါ့ကို အခြားသူမည်သူမျှ မထိခိုက်စေခဲ့” ဟု ဆို၏။

Verse 23

एवमुक्त्वा ततः सर्वानाचचक्षे ततो मुनिः । मुनयश्च ततो राज्ञे द्वितीयेऽह्नि न्यवेदयन्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မုနိသည် အကြောင်းအရာအားလုံးကို သူတို့အား ရှင်းလင်းပြောကြား၏။ ထို့နောက် ဒုတိယနေ့တွင် မုနိတို့သည် ထိုကိစ္စကို မင်းထံ လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 24

राजा तु तमृषिं श्रुत्वा निष्क्रान्तः सह बन्धुभिः । प्रसादयामास तदा शूलस्थमृषिसत्तमम्

ထိုမုနိအကြောင်းကို ကြားသော် မင်းသည် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ ထွက်ခွာလာ၏။ ထို့နောက် တြိရှူလပေါ်၌ တည်ငြိမ်စွာ တင်ထားသော မုနိအထွဋ်အမြတ်ကို သနားကရုဏာရစေ၍ ပြေငြိမ်းစေရန် ကြိုးပမ်း၏။

Verse 25

राजोवाच । यन्मयाऽपकृतं तात तवाज्ञानवशाद्बहु । प्रसादये त्वां तत्राहं न मे त्वं क्रोद्धुमर्हसि

ဘုရင်က လျှောက်ထားလေသည် - "အို အဖ၊ အကျွန်ုပ်သည် မသိနားမလည်မှုကြောင့် အသင့်အပေါ် ကြီးစွာသော အပြစ်ကို ကျူးလွန်မိပါပြီ။ ယခု အကျွန်ုပ်သည် တောင်းပန်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်အပေါ် အမျက်မထွက်ပါနှင့်။"

Verse 26

एवमुक्तस्ततो राज्ञा प्रसादमकरोन्मुनिः । कृतप्रसादं राजा तं ततः समवतारयत्

ဘုရင်က ဤသို့ လျှောက်ထားသောအခါ ရသေ့သည် ခွင့်လွှတ်တော်မူ၏။ ခွင့်လွှတ်မှု ရရှိပြီးနောက် ဘုရင်သည် ရသေ့ကို အောက်သို့ ချပေးလေသည်။

Verse 27

अवतीर्यमाणस्तु मुनिः शूले मांसत्वमागते । अतिसंपीडितो विप्रः शङ्करं मनसागमत्

ရသေ့သည် အောက်သို့ ဆင်းလာစဉ် တံကျင်သည် သူ၏ အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို ခံစားရသဖြင့် ထိုပုဏ္ဏားသည် စိတ်ထဲ၌ ရှန်ကရာဘုရားကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်လေသည်။

Verse 28

संध्यातः शङ्करस्तेन बहुकालोपवासतः । प्रादुर्भूतो महादेवः शूलं तस्य तथाछिनत्

သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ရှန်ကရာဘုရားအား တရားမှတ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် မဟာဒေဝဘုရားသည် သူ့ရှေ့၌ ကိုယ်ထင်ပြပြီး ထိုတံကျင်ကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ပေးတော်မူ၏။

Verse 29

शूलमूलस्थितः शम्भुस्तुष्टः प्राह पुनःपुनः । ब्रूहि किं क्रियतां विप्र सत्त्वस्थानपरायण

တံကျင်၏ အရင်း၌ ရပ်တော်မူသော ရှမ္ဘုဘုရားသည် နှစ်သက်တော်မူသဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ မိန့်တော်မူသည်မှာ - "အို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှု၌ တည်သော ပုဏ္ဏား၊ အသင့်အတွက် အဘယ်အရာကို ပြုလုပ်ပေးရမည်နည်း။ ပြောပါလော့။"

Verse 30

अदेयमपि दास्यामि तुष्टोऽस्म्यद्योमया सह । किं तु सत्यवतां लोके सिद्धिर्न स्याच्च भूयसी

မပေးသင့်သောအရာတောင် ငါပေးမည်; ယနေ့ ငါသည် သင်နှင့်ပတ်သက်၍ ကျေနပ်ပီတိဖြစ်၏။ သို့သော် သစ္စာရှိသူတို့၏လောက၌ ဓမ္မစည်းကမ်းကို ကျော်လွန်သည့် အလွန်အကျွံ စိဒ္ဓိ မရှိနိုင်။

Verse 31

स्वकर्मणोऽनुरूपं हि फलं भुञ्जन्ति जन्तवः । शुभेन कर्मणा भूतिर्दुःखं स्यात्पातकेन तु

သတ္တဝါတို့သည် မိမိတို့၏ ကံအလုပ်နှင့် ကိုက်ညီသော အကျိုးကိုသာ ခံစားကြ၏။ သုဘကံဖြင့် စည်းစိမ်တိုးတက်မှု ရရှိပြီး၊ ပာပကံဖြင့် ဒုက္ခ ပေါ်ပေါက်၏။

Verse 32

बहुभेदप्रभिन्नं तु मनुष्येषु विपच्यते । केषां दरिद्रभावेन केषां धनविपत्तिजम्

လူတို့အကြား၌ ကံသည် မျိုးစုံကွဲပြားသည့်ပုံစံဖြင့် ရင့်ကျက်ပေါ်ထွက်သည်—အချို့အတွက် ဆင်းရဲမွဲတေမှုအဖြစ်၊ အချို့အတွက် ဥစ္စာဓနပေါ်သို့ ကျရောက်သော ဘေးအန္တရာယ်အဖြစ်။

Verse 33

सन्तत्यभावजं केषां केषांचित्तद्विपर्ययः । तथा दुर्वृत्तितस्तेषां फलमाविर्भवेन्नृणाम्

အချို့အတွက် အကျိုးသည် မျိုးဆက်မရှိခြင်းအဖြစ် ပေါ်ထွက်ပြီး၊ အချို့အတွက် ထို၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထိုနည်းတူ လူတို့၌လည်း မကောင်းသောအကျင့်နှင့် နေထိုင်ပုံအလိုက် အကျိုးရလဒ် ပေါ်လွင်လာသည်။

Verse 34

केषांचित्पुत्रमरणे वियोगात्प्रियमित्रयोः । राजचौराग्नितः केषां दुःखं स्याद्दैवनिर्मितम्

အချို့အတွက် ဒုက္ခသည် သားသေဆုံးခြင်းကြောင့် သို့မဟုတ် ချစ်မြတ်နိုးသော မိတ်ဆွေများနှင့် ခွဲခွာရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည်။ အချို့အတွက်မူ မင်း၊ သူခိုး၊ မီးကြောင့်—ကံကြမ္မာ(ဒైవ)က ဖန်တီးသော ဆင်းရဲဒုက္ခ ဖြစ်သည်။

Verse 35

तच्छरीरे तु केषांचित्कर्मणा सम्प्रदृश्यते । जराश्च विविधाः केषां दृश्यन्ते व्याधयस्तथा

အချို့သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ကံ၏အကျိုးကို ကံတရားတည်းဖြင့်ပင် ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်။ အခြားသူတို့၌ အိုမင်းခြင်းအမျိုးမျိုးနှင့် ရောဂါဝေဒနာများလည်း တွေ့ရသည်။

Verse 36

दृश्यन्ते चाभिशापाश्च पूर्वकर्मानुसंचिताः । कष्टाः कष्टतरावस्था गताः केचिदनागसः

ထို့ပြင် အတိတ်ကံအတိုင်း စုဆောင်းလာသော အဘိသပ်(ကျိန်စာ)များလည်း တွေ့ရသည်။ အချို့သူတို့သည် အပြစ်မရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း ဒုက္ခကျပ်တည်းမှုနှင့် ပိုမိုကြမ်းတမ်းသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 37

पूर्वकर्मविपाकेन धर्मेण तपसि स्थिताः । दान्ताः स्वदारनिरता भूरिदाः परिपूजकाः

အတိတ်ကံ၏ အကျိုးရလဒ် ပေါက်ဖွားသည့်အခါ သူတို့သည် ဓမ္မနှင့် တပဿာ၌ တည်ကြည်နေကြသည်—အင်ဒြိယကို ထိန်းချုပ်သူ၊ မိမိဇနီးတည်းကို သစ္စာရှိသူ၊ အလှူဒါနများစွာပြုသူ၊ ပူဇော်ကန်တော့မှု၌ ရိုသေသူတို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 38

ह्रीमन्तो नयसंयुक्ता अन्ये बहुगुणैर्युताः । दुर्गमामापदं प्राप्य निजकर्मसमुद्भवाम्

အချို့သူတို့သည် ရှက်ကြောက်သိက္ခာရှိ၍ နည်းလမ်းမှန်ကန်မှုနှင့် ပြည့်စုံကြသည်၊ အချို့သူတို့သည် ဂုဏ်သတ္တိများစွာနှင့် ပြည့်ဝကြသည်—သို့သော် မိမိကံမှ ပေါက်ဖွားလာသော ရှောင်မလွတ်နိုင်သည့် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြုံတွေ့လာသောအခါ…

Verse 39

न संज्वरन्ति ये मर्त्या धर्मनिन्दां न कुर्वते । इदमेव तपो मत्वा क्षिपन्ति सुविचेतसः

အတွင်းစိတ်၌ မလောင်ကျွမ်းဘဲ ဓမ္မကို မနိန္ဒာပြုသော မရဏသတ္တဝါတို့ကို ဉာဏ်ကောင်းသူများက ဤအရာကိုပင် တပဿာဟု မှတ်ယူကာ ဒုက္ခဝေဒနာကို ပယ်ဖျက်ကြသည်။

Verse 40

हा भ्रातर्मातः पुत्रेति कष्टेषु न वदन्ति ये । स्मरन्ति मां महेशानमथवा पुष्करेक्षणम्

ဒုက္ခကျပ်တည်းချိန်၌ “အို မောင်နှမ! အမေ! သား!” ဟု မအော်မိဘဲ၊ ငါ မဟေရှာကို သို့မဟုတ် ကြာပန်းမျက်စိရှင် ပုရှ္ကရေက္ရှဏကို သတိရသူတို့…

Verse 41

दुष्कृतं पूर्वजं भोक्तुं ध्रुवं तदुपशाम्यति

အတိတ်က ပြုခဲ့သော မကောင်းမှုသည် မလွဲမသွေ ခံစားရမည်; ထို့နောက် အမှန်တကယ် ငြိမ်းချမ်း၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 42

दिनानि यावन्ति वसेत्स कष्टे यथाकृतं चिन्तयद्देवमीशम् । तावन्ति सौम्यानि कृतानि तेन भवन्ति विप्र श्रुतिनोदनैषा

လူတစ်ယောက်သည် ဒုက္ခအတွင်း နေထိုင်ရသမျှနေ့ရက်တိုင်း၊ မိမိကံအတိုင်း ဘုရားဣဿကို စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်နေပါက၊ ထိုနေ့ရက်အရေအတွက်တူညီသမျှ နူးညံ့သော ကုသိုလ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်၊ ဟေ ဗြာဟ္မဏ—ဤသည်မှာ ရှရုတိ၏ တိုက်တွန်းချက်ဖြစ်သည်။

Verse 43

यस्मात्त्वया कष्टगतेन नित्यं स्मृतश्चाहं मनसा पूजितश्च । गौरीसहायस्तेन इहागतोऽस्मि ब्रूह्यद्य कृत्यं क्रियतां किं नु विप्र

သင်သည် ဒုက္ခထဲကျရောက်နေသော်လည်း အမြဲတမ်း ငါကို သတိရ၍ စိတ်ဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သောကြောင့်၊ ငါသည် ဂေါရီနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ ယနေ့ ပြောပါ၊ ဟေ ဗြာဟ္မဏ—သင့်အတွက် ဘာကို လုပ်ပေးရမည်နည်း၊ မည်သည့်ကိစ္စကို ပြီးမြောက်စေရမည်နည်း။

Verse 44

माण्डव्य उवाच । तुष्टो यद्युमया सार्धं वरदो यदि शङ्कर । तदा मे शूलसंस्थस्य संशयं परमं वद

မဏ္ဍဝျက ပြောသည်—“အုမာနှင့်အတူ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပြီး၊ အမှန်တကယ် အပေးအကူ (ဗရဒ) ဖြစ်ပါက၊ ဟေ ရှင်ကရ၊ ငါသည် တြိရှူလ်ပေါ်တွင် ထိုးတင်ခံနေရသည့်အခါ ငါ၏ အမြင့်ဆုံး သံသယကို ဖြေကြားပြောကြားပါ။”

Verse 45

न रुजा मम कापि स्याच्छूलसंप्रोतितेऽगके । अमृतस्रावि तच्छूलं प्रभावात्कस्य शंस मे

သုံးခွဆူးတံဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိုးဖောက်ထားသော်လည်း ကျွန်ုပ်၌ နာကျင်မှု တစ်စက်မျှ မပေါ်ပေါက်ပါ။ ထိုသုံးခွဆူးတံသည် အမృతရည် စိမ့်ယိုသကဲ့သို့ ထင်ရသည်—ဤသည် မည်သူ၏ အာနုဘော်ကြောင့်နည်း၊ ပြောပါ။

Verse 46

श्रीशूलपाणिरुवाच । शूलस्थेन त्वया विप्र मनसा चिन्तितोऽस्मि यत् । अनयानां निहन्ताहं दुःखानां विनिबर्हणः

သီရိ သုံးခွလက်ကိုင် (Śrī Śūlapāṇi) မိန့်တော်မူသည်—အို ဘြာဟ္မဏ၊ သုံးခွဆူးတံပေါ်၌ ရှိနေလည်း စိတ်ဖြင့် ငါ့ကို သတိတရား၍ ဓ్యာနပြုခဲ့သဖြင့် ငါသည် အမင်္ဂလာတို့ကို သတ်ဖြတ်သူ၊ ဒုက္ခတို့ကို အမြစ်မှပင် ဖယ်ရှားသူ ဖြစ်၏။

Verse 47

ध्यातमात्रो ह्यहं विप्र पाताले वापि संस्थितः । शूलमूले त्वहं शम्भुरग्रे देवी स्वयं स्थिता । जगन्माताम्बिका देवी त्वामृतेनान्वपूरयत्

အို ဘြာဟ္မဏ၊ ငါ့ကို ဓ్యာနပြုသတိရမိသည့် ခဏတစ်ခဏတွင်ပင် ငါသည် ချက်ချင်း ရှိလာသည်—ပာတာလ၌ နေထိုင်နေသော်လည်းပင်။ သုံးခွဆူးတံ၏ အမြစ်၌ ငါသည် သမ္ဘူ ဖြစ်ပြီး၊ ထိပ်ဖျား၌တော့ ဒေဝီတော် ကိုယ်တိုင် တည်ရှိသည်။ ထို ကမ္ဘာမိခင် အမ္ဗိကာဒေဝီက သင့်ကို အမృతကဲ့သို့သော ကရုဏာဖြင့် ပြည့်ဝစေခဲ့သည်။

Verse 48

माण्डव्य उवाच । पूर्वमेव स्थितो यस्माच्छूलं व्याप्योमया सह । प्रसादप्रवणो मह्यमिदानीं चानया सह

မဏ္ဍဝျ မိန့်သည်—အတိတ်ကာလမှစ၍ သင်သည် ဥမာနှင့်အတူ ဤသုံးခွဆူးတံအတွင်း ပျံ့နှံ့တည်ရှိနေခဲ့သဖြင့် ယခုလည်း သူမနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်အပေါ် သနားကြင်နာ၍ ကရုဏာတော်ကို လှည့်ပါစေ။

Verse 49

यस्याः संस्मरणादेव दौर्भाग्यं प्रलयं व्रजेत् । न दौर्भाग्यात्परं लोके दुःखाद्दुःखतरं किल

သူမကို သတိရမိခြင်းတစ်ခဏတည်းဖြင့်ပင် ကံဆိုးမှုသည် ပျက်သုဉ်းသို့ ရောက်သွားသည်။ အမှန်တကယ် ဤလောက၌ ကံဆိုးမှုထက် ကြီးမားသော ဒုက္ခမရှိ၊ ဒုက္ခထက် ပို၍ ဒုက္ခကရုဏာဖွယ် အရာလည်း မရှိ။

Verse 50

किलैवं श्रूयते गाथा पुराणेषु सुरोत्तम । त्रैलोक्यं दहतस्तुभ्यं सौभाग्यमेकतां गतम्

အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးတော်မူသောအရှင်၊ ပုရာဏများတွင် ဤဂါထာကို အမှန်တကယ် ကြားရသည်—သင်သည် သုံးလောကကို မီးလောင်စေစဉ် ကံကောင်းခြင်းအားလုံးသည် သင့်အတွက် တစ်နေရာတည်းသို့ စုဝေးလာခဲ့သည်။

Verse 51

विष्णोर्वक्षःस्थलं प्राप्य तत्स्थितं चेति नः श्रुतम् । पीतं तद्वक्षसस्त्रस्तदक्षेण परमेष्ठिना

ကျွန်ုပ်တို့ကြားရသည်မှာ ထိုအရာသည် ဗိဿဏု၏ ရင်ဘတ်သို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဗိဿဏု၏ ရင်ဘတ်မှ တုန်ယင်သော မျက်စိဖြင့် ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) က သောက်ယူခဲ့သည်။

Verse 52

तस्मात्सतीति संजज्ञ इयमिन्दीवरेक्षणा । यजतस्तस्य देवेश तव मानावखण्डनात्

ထို့ကြောင့် ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသော ဤဒေဝီသည် “စတီ” ဟု အမည်ကျော်ကြားလာသည်။ အို နတ်တို့၏အရှင်၊ သူသည် ယဇ္ဉာပြုနေစဉ် သင့်ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကား၍ ချိုးဖောက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 53

जुहावाग्नौ तु सा देवी ह्यात्मानं प्राणसंज्ञिकम् । आत्मानं भस्मसात्कृत्वा प्रालेयाद्रेस्ततः सुता

ထို့နောက် ထိုဒေဝီသည် မီးပူဇော်ရာ၌ မိမိကိုယ်တိုင်—အသက်ဟူသော ပရాణကိုပင်—အဟုတိအဖြစ် ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြာဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ပရလေးယတောင် (ဟိမဝန္တာ) ၏ သမီးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 54

मेनकायां प्रभो जाता साम्प्रतं या ह्युमाभिधा । अनादिनिधना देवी ह्यप्रतर्क्या सुरेश्वर

အို प्रभो၊ ယခု “ဩမာ” ဟု ခေါ်ဆိုကြသောသူမသည် မေနကာမှ မွေးဖွားလာသည်။ သို့သော် ထိုဒေဝီသည် အစမရှိ အဆုံးမရှိ၊ အကြောင်းပြချက်ဖြင့် မမှီနိုင်သော အလွန်နက်ရှိုင်းသူ ဖြစ်တော်မူသည်၊ အို နတ်တို့၏အရှင်။

Verse 55

यदि तुष्टोऽसि देवेश ह्युमा मे वरदा यदि । उभावप्यत्र वै स्थाने स्थितौ शूलाग्रमूलयोः

အကယ်၍ သင်သည် ကျေနပ်တော်မူပါက၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်—နှင့် အုမာဒေဝီသည် အကျွန်ုပ်အား အမှန်တကယ် ကောင်းချီးပေးသူဖြစ်ပါက—သင်တို့နှစ်ပါးသည် ဤသန့်ရှင်းရာဌာန၌ တြိရှူလ၏ ထိပ်နှင့် အမြစ်၌ ကိန်းဝပ်တော်မူပါစေ။

Verse 56

अवतारो यत्र तत्र संस्थितिं वै ततः कुरु

သင်၏ အဝတား (ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်း) ရှိရာနေရာတိုင်း၌ ထိုနေရာတွင်ပင် သင်၏ အမြဲတမ်းကိန်းဝပ်မှုကိုလည်း တည်ထောင်တော်မူပါ။

Verse 57

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तेनैवमुक्ते सहसा कृत्वा भूमण्डलं द्विधा । निःसृतौ शूलमूलाग्राल्लिङ्गार्चाप्रतिरूपिणौ

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ ရှင်က ပြောသည်– ထိုစကားကို ဆိုလိုက်သည့်ခဏမှာပင် မြေပြင်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွား၍၊ တြိရှူလ၏ အမြစ်နှင့် ထိပ်မှ လိင်္ဂပူဇာ၏ ပုံသဏ္ဍာန်တူသော ဒေဝီယ ထင်ရှားမှု နှစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 58

प्रद्योतयद्दिशः सर्वा लिङ्गं मूले प्रदृश्यते । वामतः प्रतिमा देवी तदा शूलेश्वरी स्थिता

အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို ထွန်းလင်းစေကာ အမြစ်ဘက်တွင် လိင်္ဂတော်ကို မြင်ရပြီး၊ ဘယ်ဘက်တွင် ဒေဝီ၏ ရုပ်တုသည် ထိုအခါ “ရှူလေရှွရီ” အဖြစ် တည်မြဲစွာ ကိန်းဝပ်နေ하였다။

Verse 59

विलोभयन्ती च जगद्भाति पूरयती दिशः । दृष्ट्वा कृताञ्जलिपुटः स्तुतिं चक्रे द्विजोत्तमः

လောကကို မောဟစေ၍ အရပ်မျက်နှာတို့ကို ပြည့်နှက်စေကာ ဒေဝီသည် တောက်ပထွန်းလင်း하였다။ ထိုကိုမြင်သော် ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်သည် လက်အုပ်ချီ၍ ဘုရားမေတ္တာဖြင့် စတုတ္ထိဂါထာကို ရွတ်ဆိုကာ ချီးမွမ်း하였다။

Verse 60

माण्डव्य उवाच । त्वमस्य जगतो माता जगत्सौभाग्यदेवता । न त्वया रहितं किंचिद्ब्रह्माण्डेऽस्ति वरानने

မाण्डဗျက ဆို၏။ သင်သည် ဤလောက၏ မိခင်တော်၊ လောက၏ ကံကောင်းခြင်းကို ပေးသော ဒေဝီတော် ဖြစ်၏။ မျက်နှာလှသော အရှင်မ၊ ဗြဟ္မာဏ္ဍအတွင်း သင်မပါဘဲ ရှိသောအရာ မရှိပါ။

Verse 61

प्रसादं कुरु धर्मज्ञे मम त्वाज्ञप्तुमर्हसि । ईदृशेनैव रूपेण केषु स्थानेषु तिष्ठसि । प्रसादप्रवणा भूत्वा वद तानि महेश्वरि

အို ဓမ္မကို သိမြင်သော မိခင်တော်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာတော် ပြုပါ; ကျွန်ုပ်ကို အမိန့်ညွှန်ကြားရန် သင့်တော်ပါသည်။ ဤတူညီသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် မည်သည့်နေရာများတွင် တည်ရှိပါသနည်း။ အို မဟေရှဝရီ၊ မေတ္တာတော်ဖြင့် ထိုနေရာများကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 62

श्रीदेव्युवाच । सर्वगा सर्वभूतेषु द्रष्टव्या सर्वतो भुवि । सर्वलोकेषु यत्किंचिद्विहितं न मया विना

သီရိဒေဝီတော် မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည် အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့သောသူ—သတ္တဝါအားလုံးအတွင်းနှင့် မြေပြင်အနှံ့ တွေ့မြင်နိုင်၏။ လောကအားလုံးတွင် သတ်မှတ်၍ ဖြစ်ပေါ်သမျှသည် ငါမပါဘဲ မဖြစ်နိုင်။

Verse 63

तथापि येषु स्थानेषु द्रष्टव्या सिद्धिमीप्सुभिः । स्मर्तव्या भूतिकामेन तानि वक्ष्यामि तत्त्वतः

သို့သော်လည်း စိဒ္ဓိကို လိုလားသော সাধကတို့က ငါ့ကို မြင်တွေ့သင့်သော နေရာများနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားမှုကို လိုသောသူတို့က ငါ့ကို အောက်မေ့သင့်သော နေရာများကို ငါသည် တရားအမှန်အတိုင်း ပြောကြားမည်။

Verse 64

वाराणस्यां विशालाक्षी नैमिषे लिङ्गधारिणी । प्रयागे ललिता देवी कामुका गन्धमादने

ဝါရာဏသီတွင် ငါသည် ဝိသာလာක්ෂီ ဖြစ်၏; နိုင်မိသတွင် လင်္ဂဓာရိဏီ ဖြစ်၏။ ပရယာဂတွင် ငါသည် ဒေဝီ လလိတာ ဖြစ်၏; ဂန္ဓမာဒန တောင်၌ ငါကို ကာမုကာ ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 65

मानसे कुमुदा नाम विश्वकाया तथाऽपरे । गोमन्ते गोमती नाम मन्दरे कामचारिणी

မာနသသာရသ်ရေကန်၌ ကျွန်မကို “ကုမုဒါ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အခြားနေရာများ၌ “ဝိශ්ဝကာယာ” ဟု သိကြသည်။ ဂိုမန္တ တောင်၌ “ဂိုမတီ” ဟု အမည်ရှိ၍၊ မန္ဒရ တောင်၌ “ကာမစာရိဏီ” အဖြစ် တည်နေသည်။

Verse 66

मदोत्कटा चैत्ररथे हयन्ती हास्तिने पुरे । कान्यकुब्जे स्थिता गौरी रम्भा ह्यमलपर्वते

ချိုင်တြရထ၌ ကျွန်မသည် “မဒုတ်ကဋာ” ဖြစ်ပြီး၊ ဟာစတိနာပုရ၌ “ဟယန္တီ” ဖြစ်သည်။ ကာန်ယကုပ္ဇ၌ “ဂေါရီ” အဖြစ် တည်ထောင်ထားပြီး၊ အမလပရဝတ တောင်၌ “ရမ္ဘာ” ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 67

एकाम्रके कीर्तिमती विश्वां विश्वेश्वरे विदुः । पुष्करे पुरुहूता च केदारे मार्गदायिनी

ဧကာမ္ရ၌ သူမကို “ကီရတိမတီ” (သန့်ရှင်းသောဂုဏ်သတင်းရှိသူ) ဟု သိကြသည်။ ဝိශ්ဝေရှဝရ၌ “ဝိශ්ဝာ” (အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့သူ) ဟု နားလည်ကြသည်။ ပုရှ္ကရ၌ “ပုရုဟူတာ” (အကြိမ်ကြိမ် ဖိတ်ခေါ်ခံရသူ) ဖြစ်သည်။ ကေဒါရ၌ “မာရ္ဂဒာယိနီ” (လမ်းကို ပေးသူ) အဖြစ် ဘက္တများကို ဓမ္မမဂ္ဂသို့ လမ်းညွှန်သည်။

Verse 68

नन्दा हिमवतः प्रस्थे गोकर्णे भद्रकर्णिका । स्थानेश्वरे भवानी तु बिल्वके बिल्वपत्त्रिका

ဟိမဝတ် တောင်တန်းအလျား၌ သူမသည် “နန္ဒာ” (ပျော်ရွှင်မှု ပေးသူ) ဖြစ်သည်။ ဂိုကဏ္ဏ၌ “ဘဒ္ဒရကဏ္ဏိကာ” (မင်္ဂလာနားရှိသူ) ဟု ခေါ်ကြသည်။ စ္ထာနေရှဝရ၌ “ဘဝါနီ” (ဘဝ—ရှီဝ၏ မဟာမေသီ) ဖြစ်သည်။ ဘိလ္ဝက၌ “ဘိလ္ဝပတ္တရိကာ” (ဘိလ္ဝရွက်ဖြင့် ပူဇော်ခံရသူ) အဖြစ် တည်ရှိသည်။

Verse 69

श्रीशैले माधवी नाम भद्रे भद्रेश्वरीति च । जया वराहशैले तु कमला कमलालये

သြရီရှೈလ၌ သူမသည် “မာဓဝီ” ဟူသော အမည်ကို ဆောင်သည်။ ဘဒ္ဒရ၌ “ဘဒ္ဒရေးရှဝရီ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဝရာဟရှဲလ တောင်၌ သူမသည် “ဇယာ” (အောင်မြင်မှု ပေးသူ) ဖြစ်ပြီး၊ ကမလာလယ၌ “ကမလာ” (ကြာပန်းကဲ့သို့ လှပသူ) အဖြစ် ထိုသန့်ရှင်းသော ပီဋ္ဌ၏ သီရိနှင့် မင်္ဂလာတရားအဖြစ် ပူဇော်ခံရသည်။

Verse 70

रुद्रकोट्यां तु कल्याणी काली कालञ्जरे तथा । महालिङ्गे तु कपिला माकोटे मुकुटेश्वरी

ရုဒ္ရကိုဋီ၌ သဒ္ဓါမြတ်သော ကလျာဏီ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကာလဉ္ဇရ၌ ကာလီ ဖြစ်တော်မူ၏။ မဟာလိင်္ဂ၌ ကပီလာ ဖြစ်တော်မူ၍ မာကိုဋ၌ မုကုဋေရှွရီ—မကွတ်သရဏ၏ အရှင်မ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 71

शालिग्रामे महादेवी शिवलिङ्गे जलप्रिया । मायापुर्यां कुमारी तु संताने ललिता तथा

ရှာလိဂြာမ၌ မဟာဒေဝီ ဖြစ်တော်မူ၏။ ရှိဝလိင်္ဂ၌ ဇလပရိယာ—သန့်ရှင်းသော ရေကို နှစ်သက်တော်မူသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ မာယာပူရီ၌ ကုမာရီ ဖြစ်တော်မူ၍ စန္တာန၌ လလိတာ—နူးညံ့လှပသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 72

उत्पलाक्षी सहस्राक्षे हिरण्याक्षे महोत्पला । गयायां विमला नाम मङ्गला पुरुषोत्तमे

သဟသ္ရာක්ෂ၌ ဥတ္ပလာක්ෂီ—ကြာပန်းမျက်စိ ဖြစ်တော်မူ၏။ ဟိရဏ္ယာක්ෂ၌ မဟောတ္ပလာ—ကြာပန်းကြီး ဖြစ်တော်မူ၏။ ဂယာ၌ ဝိမလာ—အမဲမရှိသန့်ရှင်းသူ ဟူ၍ ခေါ်ကြ၏။ ပုရုရှောတ္တမ၌ မင်္ဂလာ—မင်္ဂလာတရားကိုယ်တိုင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 73

विपाशायाममोघाक्षी पाटला पुण्ड्रवर्धने । नारायणी सुपार्श्वे तु त्रिकूटे भद्रसुन्दरी

ဝိပါရှာမြစ်ကမ်း၌ အမောဃာක්ෂီ—မျက်စိကြည့်ခြင်း မပျက်မကွက် အကျိုးပေးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ပုဏ္ဍရဝර්ဓန၌ ပာဋလာ ဖြစ်တော်မူ၏။ စုပားရှွ၌ နာရာယဏီ ဖြစ်တော်မူ၍ တြိကူဋ၌ ဘဒြသုန္ဒရီ—လှပ၍ မင်္ဂလာပြည့်ဝသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 74

विपुले विपुला नाम कल्याणी मलयाचले । कोटवी कोटितीर्थेषु सुगन्धा गन्धमादने

ဝိပုလ၌ ဝိပုလာ ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားတော်မူ၏။ မလယာချလ တောင်ပေါ်၌ ကလျာဏီ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုဋိတီရ္ထများအတွင်း၌ ကိုဋဝီ ဖြစ်တော်မူ၍ ဂန္ဓမာဒန၌ စုဂန္ဓာ—မွှေးကြိုင်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 75

गोदाश्रमे त्रिसन्ध्या तु गङ्गाद्वारे रतिप्रिया । शिवचण्डे सभानन्दा नन्दिनी देविकातटे

ဂိုဒာအာရှရမ်၌ မယ်တော်သည် တရိသန္ဓျာ—သန့်ရှင်းသော အချိန်သုံးဆုံ၏ အဓိဋ္ဌာနဒေဝီ ဖြစ်၏။ ဂင်္ဂါဒွာရ၌ ရတိပရိယာ—ဘက္တိနှင့် မေတ္တာ၌ ပျော်မြူးသူ ဖြစ်၏။ ရှိဝချဏ္ဍ၌ သဘာနန္ဒာ—ဒေဝသဘာ၏ အာနန္ဒ ဖြစ်၏။ ဒေဝိကာမြစ်ကမ်း၌ နန္ဒိနီ—လောကကို ရွှင်လန်းစေသူ ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 76

रुक्मिणी द्वारवत्यां तु राधा वृन्दावने वने । देवकी मथुरायां तु पाताले परमेश्वरी

ဒွာရဝတီ၌ မယ်တော်သည် ရုက္မိဏီ ဖြစ်၏။ ဝೃန္ဒာဝန တောအတွင်း၌ ရာဓာ ဖြစ်၏။ မထုရာ၌ ဒေဝကီ ဖြစ်၏။ ပာတာလ၌မူ ပရမေရှဝရီ—အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီ ဖြစ်၏။

Verse 77

चित्रकूटे तथा सीता विन्ध्ये विन्ध्यनिवासिनी । सह्याद्रावेकवीरा तु हरिश्चन्द्रे तु चण्डिका

စိတ္တရကူဋ၌ မယ်တော်ကို စီတာ အဖြစ် ပူဇော်ကြ၏။ ဝိန္ဓျ တောင်တန်း၌ ဝိန္ဓျနိဝါသိနီ—ဝိန္ဓျ၌ နေထိုင်သူ ဖြစ်၏။ သဟျာဒြီ၌ ဧကဝီရာ ဖြစ်၏။ ဟရိශ්ချန္ဒြ က్షೇತ್ರ၌မူ ချဏ္ဍိကာ ဟု ထင်ရှား၏။

Verse 78

रमणा रामतीर्थे तु यमुनायां मृगावती । करवीरे महालक्ष्मी रूपादेवी विनायके

ရာမတီရ္ထ၌ မယ်တော်ကို ရမဏာ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ယမုနာမြစ်၌ မೃဂာဝတီ ဖြစ်၏။ ကရဝီရ၌ မဟာလက္ခ္မီ ဖြစ်၏။ ဝိနာယက က్షೇತ್ರ၌မူ ရူပါဒေဝီ ဟု ကျော်ကြား၏။

Verse 79

आरोग्या वैद्यनाथे तु महाकाले महेश्वरी । अभयेत्युष्णतीर्थे तु मृगी वा विन्ध्यकन्दरे

ဝૈဒျနာထ၌ မယ်တော်သည် အာရೋಗ್ಯာ—ကျန်းမာရေး ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။ မဟာကာလ၌ မဟေရှဝရီ ဖြစ်၏။ ဥෂ္ဏတီရ္ထ၌ အဘယာ—ကြောက်ရွံ့မှုကင်းစေသူ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဝိန္ဓျ တောင်ဂူများ၌မူ မೃဂီ ဟု သိကြ၏။

Verse 80

माण्डव्ये माण्डुकी नाम स्वाहा माहेश्वरे पुरे । छागलिङ्गे प्रचण्डा तु चण्डिकामरकण्टके

မဏ္ဍဝျ၌ နတ်မယ်သည် “မဏ္ဍုကီ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ မဟေရှဝရ မြို့၌ “ဆွာဟာ” ဟု သိကြ၏။ ချာဂလင်္ဂ၌ “ပရချဏ္ဍာ” အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အရှင်မ; အမရကာဏ္ဍက၌ “ချဏ္ဍိကာ” အဖြစ် ပူဇော်ကြ၏။

Verse 81

सोमेश्वरे वरारोहा प्रभासे पुष्करावती । वेदमाता सरस्वत्यां पारा पारातटे मुने

ဆိုမေရှဝရ၌ နတ်မယ်သည် “ဝရာရောဟာ” ဖြစ်၏။ ပရဘာသ၌ “ပုရှ္ကရာဝတီ” ဟု ခေါ်၏။ စရသွတီ ကမ်းပါး၌ “ဝေဒမాతာ” ဝေဒတို့၏ မိခင်; အခြားဖက်ကမ်း၌ အို မုနိ၊ “ပါရာ” ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 82

महालये महाभागा पयोष्ण्यां पिङ्गलेश्वरी । सिंहिका कृतशौचे तु कर्तिके चैव शांकरी

မဟာလယ၌ နတ်မယ်သည် “မဟာဘာဂါ” ဖြစ်၏။ ပယောရှ္ဏီ မြစ်၌ “ပင်္ဂလေရှဝရီ” ဖြစ်၏။ ကෘတရှောချ၌ “သိင်္ဟိကာ”; ကာရ္တိက တီရ္ထ၌ အမှန်တကယ် “ရှာင်္ကရီ” ဖြစ်၏။

Verse 83

उत्पलावर्तके लोला सुभद्रा शोणसङ्गमे । मता सिद्धवटे लक्ष्मीस्तरंगा भारताश्रमे

ဥတ္ပလာဝရ္တက၌ နတ်မယ်သည် “လိုလာ” ဖြစ်၏။ ရှိုးဏ မြစ်ဆုံရာ၌ “သုဘဒြာ” ဖြစ်၏။ သိဒ္ဓဝဋ၌ “မာတာ” မိခင်အဖြစ် ကြည်ညိုကြ၏။ ဘာရတ-အာရှရမ်၌ “တရင်္ဂါ” လှိုင်းတို့၏ အရှင်မ ဖြစ်၏။

Verse 84

जालन्धरे विश्वमुखी तारा किष्किन्धपर्वते । देवदारुवने पुष्टिर्मेधा काश्मीरमण्डले

ဇာလန္ဓရ၌ နတ်မယ်သည် “ဝိශ්ဝမုခီ” ကမ္ဘာလောကကို မျက်နှာတော်အဖြစ် ဆောင်သောအရှင်မ ဖြစ်၏။ ကိෂ္ကိန္ဓာ တောင်၌ “တာရာ” ဖြစ်၏။ ဒေဝဒါရု တော၌ “ပုဿ္ဋိ” အာဟာရပေးခြင်းနှင့် ကြီးပွားခြင်း; ကာရှ္မီရ မဏ္ဍလ၌ “မေဓာ” သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ပညာ ဖြစ်၏။

Verse 85

भीमादेवी हिमाद्रौ तु पुष्टिर्वस्त्रेश्वरे तथा । कपालमोचने शुद्धिर्माता कायावरोहणे

ဟိမာဒြီ (ဟိမလယ) ပေါ်တွင် မိခင်သခင်မသည် ဘီမာဒေဝီ ဟုခေါ်ကြ၏။ ဝတ်စတြေရှွရ၌ ပုဿ္ဌိ၊ ကပာလမိုချန၌ သုဒ္ဓိ—သန့်ရှင်းမှုကိုယ်တိုင်၊ ကာယာဝရောဟဏ၌ မာတာ (မိခင်) အဖြစ် ပူဇော်ခံရ၏။

Verse 86

शङ्खोद्धारे ध्वनिर्नाम धृतिः पिण्डारके तथा । काला तु चन्द्रभागायामच्छोदे शक्तिधारिणी

ရှင်ခိုဒ္ဓာရ၌ မိခင်သခင်မကို ဓွနိ—သန့်ရှင်းသော နာဒသံ—ဟုခေါ်ကြ၏။ ပိဏ္ဍာရက၌ ဓြတိ—တည်ကြည်ခိုင်မာမှု၊ စန္ဒြဘာဂါ မြစ်၌ ကာလာ၊ အစ္ဆိုးဒ၌ သက္တိဓာရိဏီ—ဒေဝီစွမ်းအားကို ကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 87

वेणायाममृता नाम बदर्यामुर्वशी तथा । ओषधी चोत्तरकुरौ कुशद्वीपे कुशोदका

ဝေဏာ၌ မိခင်သခင်မကို အမృతာ ဟုသိကြ၏။ ဘဒရီ၌ ဥရဝသီ။ ဥတ္တရကူရု၌ အိုෂဓီ ဟုခေါ်ကြပြီး၊ ကုရှဒွီပ၌ ကုရှိုဒကာ အဖြစ် သတိရပူဇော်ကြ၏။

Verse 88

मन्मथा हेमकूटे तु कुमुदे सत्यवादिनी । अश्वत्थे वन्दिनीका तु निधिर्वैश्रवणालये

ဟေမကူဋ၌ မိခင်သခင်မကို မန္မထာ ဟုခေါ်ကြ၏။ ကုမုဒ၌ သတ္တျဝာဒိနီ။ အရှွတ္ထ၌ ဝန္ဒိနီကာ ဟုသိကြပြီး၊ ဝိုင်ශ්ရဝဏ၏ နေအိမ်၌ နိဓိ ဟုအမည်ရ၏။

Verse 89

गायत्री वेदवदने पार्वती शिवसन्निधौ । देवलोके तथेन्द्राणी ब्रह्मास्ये तु सरस्वती

ဝေဒဝဒန၌ မိခင်သခင်မကို ဂါယတြီ ဟုခေါ်ကြ၏။ ရှိဝ၏ နီးကပ်သန့်ရှင်းသော စန္နိဓိ၌ ပါရဝတီ ဖြစ်၏။ ဒေဝလောက၌ အိန္ဒြာဏီ၊ ဗြဟ္မာ၏ နှုတ်တော်၌ သရस्वတီ ဖြစ်၏။

Verse 90

सूर्यबिम्बे प्रभा नाम मातॄणां वैष्णवी मता । अरुन्धती सतीनां तु रामासु च तिलोत्तमा

နေမင်း၏ဝိုင်းတွင် သူမကို «ပရဘာ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ မာတೃကာ မိခင်တော်များအနက် သူမကို «ဝိုင်ရှ္ဏဝီ» ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ သီလရှင်မယားများအနက် «အရုန္ဓတီ» ဖြစ်ပြီး၊ ရာမာတို့အနက် «တိလိုတ္တမာ» ဖြစ်သည်။

Verse 91

चित्रे ब्रह्मकला नाम शक्तिः सर्वशरीरिणाम् । शूलेश्वरी भृगुक्षेत्रे भृगौ सौभाग्यसुन्दरी

စိတ္ရာ၌ သူမကို «ဗြဟ္မကလာ» ဟု ခေါ်ကြသည်—ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါအားလုံးအတွင်းရှိ သက္တိ။ ဘೃဂု၏ သန့်ရှင်းသောဒေသ၌ «ရှူးလေရှ္ဝရီ» ဖြစ်ပြီး၊ ဘೃဂု၌ «စောဘဂျသုန္ဒရီ»—ကံကောင်းခြင်းပေးသော အလှရှင် ဖြစ်သည်။

Verse 92

एतदुद्देशतः प्रोक्तं नामाष्टशतमुत्तमम् । अष्टोत्तरं च तीर्थानां शतमेतदुदाहृतम्

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် အထူးမြတ်သော နာမ ၈၀၀ ကို ဟောကြားပြီးပြီ။ ထို့အတူ တီရ္ထ (tīrtha) များ၏ နာမ ၁၀၈ ကိုလည်း ဤနေရာ၌ ထုတ်ဖော်ဆိုကြားခဲ့သည်။

Verse 93

इदमेव परं विप्र सर्वेषां तु भविष्यति । पठत्यष्टोत्तरशतं नाम्नां यः शिवसन्निधौ

ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) အို—ဤအရာသည် အားလုံးအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးဖြစ်လိမ့်မည်။ ရှိဝ၏ အနီးတော်၌ နာမ ၁၀၈ ကို ရွတ်ဖတ်သူသည် ထိုကောင်းကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 94

स मुच्यते नरः पापैः प्राप्नोति स्त्रियमीप्सिताम् । स्नात्वा नारी तृतीयायां मां समभ्यर्च्य भक्तितः

ထိုယောကျာ်းသည် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်ပြီး မိမိလိုလားသော မိန်းမကို ရရှိသည်။ မိန်းမတစ်ဦးလည်း တတိယတိထီ (တတိယနေ့) တွင် ရေချိုးပြီး၊ ဘက္တိဖြင့် ကျွန်မကို ပူဇော်လျှင် အလားတူ မင်္ဂလာဖလကို ရရှိသည်။

Verse 95

न सा स्याद्दुःखिनी जातु मत्प्रभावान्नरोत्तम । नित्यं मद्दर्शने नारी नियताया भविष्यति

အို လူမြတ်တို့၊ ငါ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ထိုမိန်းမသည် မည်သည့်အခါမျှ ဝမ်းနည်းဒုက္ခမဖြစ်ရ။ ငါ့ကို နిత్యတမ်း ဒർശနပြုသဖြင့် သူမသည် တည်ငြိမ်၍ စည်းကမ်းရှိလာမည်။

Verse 96

पतिपुत्रकृतं दुःखं न सा प्राप्स्यति कर्हिचित् । मदालये तु या नारी तुलापुरुषसंज्ञितम्

ခင်ပွန်း သို့မဟုတ် သားကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခကို ထိုမိန်းမသည် မည်သည့်အခါမျှ မခံစားရ။ ထို့ပြင် ငါ၏ အာလယ၌ ‘တုလာပုရုရှ’ ဟု ခေါ်သော ကုသိုလ်ကမ္မကို ပြုလုပ်သော မိန်းမသည်—

Verse 97

सम्पूज्य मण्डयेद्देवांल्लोकपालांश्च साग्निकान् । सपत्नीकान्द्विजान्पूज्य वासोभिर्भूषणैस्तथा

ထိုသူတို့ကို စုံလင်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ဒေဝတားများနှင့် လောကပာလ (ဦးတည်ရာအုပ်ထိန်းသူ) များကို သူတို့၏ သန့်ရှင်းသော အဂ္နိများနှင့်အတူ ဂုဏ်ပြု၍ အလှဆင်ရမည်။ ထို့နောက် ဇနီးများနှင့်အတူ မြတ်သော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ပူဇော်ကာ အဝတ်အထည်နှင့် အလင်္ကာများကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 98

भूतेभ्यस्तु बलिं दद्यादृत्विग्भिः सह देशिकः । ततः प्रदक्षिणीकृत्य तुलामित्यभिमन्त्रयेत्

ထို့နောက် ပွဲဦးဆောင်သော ဒေသိကာဓာရ (အာචာရျ) သည် ရుత్వိဇ်များနှင့်အတူ ဘူတများအတွက် ဘလိပူဇာကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြီး ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ကာ ‘အို တုလာ…’ ဟု စတင်သော မန္တရကို ရွတ်ဆို၍ တုလာချိန်တံကို အဘိမန္တရပြု၍ သန့်စင်သိက္ခာပေးရမည်။

Verse 99

शुचिरक्ताम्बरो वा स्याद्गृहीत्वा कुसुमाञ्जलिम् । नमस्ते सर्वदेवानां शक्तिस्त्वं परमा स्थिता

သန့်ရှင်းသော အနီရောင် အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍ ပန်းအညှာတစ်ဆုပ်ကို ကိုင်ကာ နမസ്കာရပြု၍ ဆိုရမည်– ‘သင့်အား နမောတေ၊ သင်သည် ဒေဝတားအားလုံး၏ နောက်ကွယ်၌ တည်ရှိသော အမြင့်မြတ်ဆုံး သက္တိ ဖြစ်၏။’

Verse 100

साक्षिभूता जगद्धात्री निर्मिता विश्वयोनिना । त्वं तुले सर्वभूतानां प्रमाणमिह कीर्तिता

အို တူလာ၊ သင်သည် သက်သေတော်ဖြစ်၍ လောကကို ထောက်ပံ့သော မိခင်တော်ဖြစ်သည်။ စကြဝဠာ၏ မူလရင်းမြစ်က သင့်ကို ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး၊ ဤနေရာ၌ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် တိုင်းတာချက်နှင့် စံနှုန်းဟု ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 101

कराभ्यां बद्धमुष्टिभ्यामास्ते पश्यन्नुमामुखम् । ततोऽपरे तुलाभागेन्यसेयुर्द्विजपुंगवाः

လက်နှစ်ဖက်ကို မုဋ္ဌိကပ်ကာ ထိုင်၍ ဥမာ၏ မျက်နှာတော်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရမည်။ ထို့နောက် တူလာ၏ အခြားဖက်ခွက်တွင် ဗြာဟ္မဏအထွတ်အထိပ်တို့က သတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းများကို တင်ရမည်။

Verse 102

द्रव्यमष्टविधं तत्र ह्यात्मवित्तानुसारतः । मन्दशभूते विप्रेन्द्र पृथिव्यां यदधिष्ठितम्

ထိုနေရာ၌ ပစ္စည်းသည် အမျိုးအစား ရှစ်မျိုးရှိ၍ ကိုယ့်၏ ငွေကြေးအင်အားအလိုက် ရွေးချယ်ရမည်။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံး၊ ဤတို့သည် မြေပြင်ပေါ်၌ တည်ရှိပြီး အကြမ်းသဘော မဟာဘူတများနှင့် ဆက်နွယ်သော ဒြပ်ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။

Verse 103

सुवर्णं चैव निष्पावांस्तथा राजिकुसुम्भकम् । तृणराजेन्दुलवणं कुङ्कुमं तु तथाष्टमम्

ဤတို့တွင် ရွှေ၊ နိṣပာဝ ပဲမျိုး၊ မတ်စတာဒ် (ရဇိကာ) နှင့် ကုသုမ္ဘ ပန်း၊ ကျောက်ဆား၊ နှင့် အဋ္ဌမအဖြစ် ကုင်ကူမ—ဆိုသည်မှာ ဆာဖရွန်—ပါဝင်သည်။

Verse 104

एषामेकतमं कुर्याद्यथा वित्तानुसारतः । साम्यादभ्यधिकं यावत्काञ्चनादि भवेद्द्विज

ဤတို့အနက်မှ ကိုယ့်၏ ငွေကြေးအင်အားအလိုက် ဖြစ်နိုင်သမျှ တစ်မျိုးကို အသုံးပြုရမည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ အလေးချိန်တူညီနိုင်သကဲ့သို့ ထို့ထက်ပိုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်—အထူးသဖြင့် ရွှေစသည့် ပစ္စည်းများကို သုံးသောအခါ။

Verse 105

तावत्तिष्ठेन्नरो नारी पश्चादिदमुदीरयेत् । नमो नमस्ते ललिते तुलापुरुषसंज्ञिते

ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ ထိုအနေအထား၌ သတ်မှတ်သမျှ တည်ငြိမ်စွာ နေပြီးနောက်၊ ဤသို့ ရွတ်ဆိုရမည်– ‘နမော နမஸ္တေ၊ လလိတာ မယ်တော်၊ တူလာပုရုရှ ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်သည့် အရှင်မ’။

Verse 106

त्वमुमे तारयस्वास्मानस्मात्संसारकर्दमात् । ततोऽवतीर्य मुरवे पूर्वमर्द्धं निवेदयेत्

‘အို အုမာ မယ်တော်၊ ဤသံသရာ၏ အညစ်အကြေးကန့်ကွက်မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပါ’ ဟု ဆုတောင်းပြီး၊ ထို့နောက် တူလာ/အာသနမှ ဆင်းကာ ပထမအပိုင်းကို မုရာရီ (ဗိဿဏု) ထံ နိဝေဒနာအဖြစ် အရင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 107

ऋत्विग्भ्योऽपरमर्द्धं च दद्यादुदकपूर्वकम् । तेभ्यो लब्धा ततोऽनुज्ञां दद्यादन्येषु चार्थिषु

ရိတ்வိဇ် (ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သော ပုရောဟိတ်) များထံသို့ ကျန်အပိုင်းကိုလည်း ရေဖြန်းပူဇော်သည့် ထုံးတမ်းနှင့်အတူ ဒါနပြုရမည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးလျှင် အခြားတောင်းခံသူများထံသို့လည်း လှူဒါန်းဝေငှရမည်။

Verse 108

सपत्नीकं गुरुं रक्तवाससी परिधापयेत् । अन्यांश्च ऋत्विजः शक्त्या गुरुं केयूरकङ्कणैः

ဂုရုကို ဇနီးနှင့်အတူ အနီရောင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်စေပါ။ ထို့ပြင် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း အခြားရိတ்வိဇ်များကိုလည်း ဂုဏ်ပြုရမည်။ ဂုရုအား လက်မောင်းကွင်းနှင့် လက်ကောက်များ ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 109

शुक्लां गां क्षीरिणीं दद्याल्ललिता प्रीयतामिति । अनेन विधिना या तु कुर्यान्नारी ममालये

အဖြူရောင် နို့ပေးနိုင်သော နွားကို လှူဒါန်းပြီး ‘လလိတာ မယ်တော် ပီတိဖြစ်ပါစေ’ ဟု ဆိုရမည်။ ဤနည်းတော်အတိုင်း ငါ၏ဌာန၌ ဆောင်ရွက်သော မိန်းမမည်သူမဆို—

Verse 110

मत्तुल्या सा भवेद्राज्ञां तेजसा श्रीरिवामला । सावित्रीव च सौन्दर्ये जन्मानि दश पञ्च च

သူမသည် ငါနှင့်တူညီလာ၏; မိဖုရားတို့အနက် တေဇာဖြင့် တောက်ပ၍—သရီဒေဝီကဲ့သို့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်—အလှအပ၌ စာဝိထရီကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ၊ မွေးဖွားခြင်း ဆယ်ကြိမ်နှင့် ထပ်၍ ငါးကြိမ်တိုင်အောင်။

Verse 111

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एवं निशम्य वचनं गौर्या द्विजवरोत्तमः । नमस्कृत्य जगामाशु धर्मराज निवेशनम्

သရီမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ဂေါရီ၏ စကားကို ဤသို့ကြားပြီးနောက် ဒွိဇအထက်မြတ်သော ပုဏ္ဏားသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ချက်ချင်း ဓမ္မရာဇ၏ နေရာသို့ သွားလေ၏။

Verse 112

तदा प्रभृति तत्तीर्थं ख्यातं शूलेश्वरीति च । तस्मिंस्तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထသည် “ရှူလေရှွရီ” ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ၏။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ပိတೃဒေဝတားတို့အား တർပဏ ပူဇော်သူမည်သူမဆို—

Verse 113

ब्राह्मणानन्नवासोभिः पिण्डैः पितृपितामहान् । भक्तोपहारैर्देवेशमुमया सह शङ्करं

ပုဏ္ဏားတို့အား အစာနှင့် အဝတ်အစားဖြင့် ဒါနပြု၍၊ အဖနှင့် အဘိုးတို့အတွက် ပိဏ္ဍ ပူဇော်ကာ၊ ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်သော အပူဇာများဖြင့် ဥမာနှင့်အတူ ဒေဝတို့၏ အရှင် ရှင်ကရ (ရှင်ကာရ) ကို ပူဇော်ရမည်—

Verse 114

धूपगुग्गुलदानैश्च दीपदानैः सुबोधितैः । सर्वपापविनिर्मुक्तः स गच्छेच्छिवसन्निधिम्

ဓూపနှင့် ဂုဂ္ဂုလု ဒါနပြုခြင်း၊ ထို့ပြင် ကောင်းမွန်စွာ မီးအလင်း (ဒီပ) ပူဇော်ခြင်းတို့ကြောင့်၊ သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ ရှိဝ၏ နီးကပ်သော စန္နိဓိသို့ ရောက်လေ၏။

Verse 115

तस्मिंस्तीर्थे तु यः कश्चिदभियुक्तो नरेश्वर । अम्भिशापि तथा स्नातस्त्रिदिनं मुच्यते नरः

အို လူတို့၏ဘုရင်ရှင်၊ ထိုတီရ္ထ၌ မည်သူမဆို—ဒုက္ခရောက်နေသူ သို့မဟုတ် စွပ်စွဲခံရသူဖြစ်စေ—ရေသန့်သာဖြင့်ပင် ရေချိုးသန့်စင်လျှင် ထိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ သုံးရက်အတွင်း လွတ်မြောက်၏။

Verse 116

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां रात्रौ जागर्ति यो नरः । उपवासपरः शुद्धः शिवं सम्पूजयेन्नरः । प्रमुच्य पापसंमोहं रुद्रलोकं स गच्छति

ကృష్ణပက္ခ၏ ဆယ့်လေးရက်ညတွင် မည်သူမဆို ညလုံးနိုးကြား၍ ဥပဝါသ၌တည်ကာ သန့်ရှင်းစွာဖြင့် သီဝကို အပြည့်အဝဂုဏ်ပြုပူဇော်လျှင်—အပြစ်မှပေါက်ဖွားသော မောဟကို ဖယ်ရှားကာ—ရုဒ္ဒရလောကသို့ ရောက်၏။

Verse 117

त्रिनेत्रश्च चतुर्बाहुः साक्षाद्रुद्रोऽपरः । क्रीडते देवकन्याभिर्यावच्चन्द्रार्कतारकम्

မျက်စိသုံးလုံး၊ လက်လေးဖက်—မြင်သာထင်ရှားသော ရုဒ္ဒရတစ်ပါးတည်းကဲ့သို့—လ၊ နေ နှင့် ကြယ်တို့ တည်ရှိနေသမျှ ကောင်းကင်ကနျာများနှင့် ကစားပျော်မြူး၏။

Verse 198

अध्याय

အဓ္ဓာယ — “အခန်း”။