Adhyaya 196

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश हंसतीर्थमनुत्तमम् । यत्र हंसस्तपस्तप्त्वा ब्रह्मवाहनतां गतः

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက်၊ အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ အလွန်မြတ်သော ဟံသတီရ္ထ သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဟံသသည် တပသျာ ပြု၍ ဘြဟ္မာ၏ ဝါဟန ဖြစ်သော အဆင့်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။”

Verse 2

हंसतीर्थे नरः स्नात्वा दानं दत्त्वा च काञ्चनम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोकं स गच्छति

ဟံသတီရ္ထ၌ လူသည် ရေချိုးသန့်စင်၍ ကာဉ္စန (ရွှေ) ကိုလည်း ဒါနပြုလျှင်၊ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ ဘြဟ္မလောကသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 3

हंसयुक्तेन यानेन तरुणादित्यवर्चसा । सर्वकामसमृद्धेन सेव्यमानोऽप्सरोगणैः

သူသည် ဟံသချည်ထားသော ဝိမာနဖြင့် သယ်ဆောင်ခံရပြီး၊ နုနယ်သော နေထွက်ရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသည်။ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံကာ အပ္စရာအစုအဖွဲ့တို့က ဝန်းရံစောင့်ရှောက်ကြသည်။

Verse 4

तत्र भुक्त्वा यथाकामं सर्वान् भोगान् यथेप्सितान् । जातिस्मरो हि जायेत पुनर्मानुष्यमागतः

ထိုနေရာ၌ မိမိစိတ်ကြိုက်နှင့် မိမိလိုလားသမျှ အပျော်အပါးတို့ကို ခံစားပြီးနောက်၊ လူ့ဘဝသို့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသောအခါ အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိနိုင်သူ (ဇာတိသ္မရ) အဖြစ် အမှန်တကယ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 5

संन्यासेन त्यजेद्देहं मोक्षमाप्नोति भारत

ဟေ ဘာရတ! သူသည် သံညာသ (လောကစွန့်ခြင်း) ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်နိုင်ပါက မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိသည်။

Verse 6

एतत्ते कथितं पार्थ हंसतीर्थस्य यत्फलम् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखविनाशनम्

ဟေ ပါရ്ഥ! ဟံသတီရ္ထ၏ အကျိုးဖလကို သင်အား ငါပြောပြီးပြီ; ၎င်းသည် သန့်ရှင်းမြတ်စွာဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားကာ ဒုက္ခအားလုံးကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 196

अध्याय

အဓ္ဓာယ (အခန်းခေါင်းစဉ်)။