Adhyaya 187
ဤအဓ್ಯಾಯသည် မာရ္ကဏ္ဍေယ ရှင်တော်က မင်းတစ်ပါးအား ဘုရားဖူးခရီးစဉ်၏ အစီအစဉ်နှင့် ထင်ရှားသော လိင်္ဂ၏ သဘောတရားအဓိပ္ပါယ်ကို သင်ကြားသည့် အကြောင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားဖူးသူအား ဘ္ဟೃဂုကစ္ဆ (Bhṛgukaccha) ရှိ ဇာလေရှွရ (Jāleśvara) သို့ သွားရန်ညွှန်ကြားပြီး ထိုနေရာသည် ကာလာဂ္နိရုဒ္ရ (Kālāgnirudra) ဟုခေါ်သော ရှေးဟောင်း “စွယ်ယံဘူ” (svayambhū) ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းလာသည့် လိင်္ဂဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထိုကွင်းပြင်သည် အပြစ်များကို သက်သာစေ၍ ဒုက္ခအနာရောဂါများကို ပျောက်ကင်းစေသော ကရုဏာတရားဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသည့် သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်ပြီး “က்ஷೇತ್ರ-ပါပ” (နေရာနှင့်ဆက်နွယ်သော အညစ်အကြေးအပြစ်) ကို ဖယ်ရှားရန် ရည်ရွယ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ပုံပြင်အရ ယခင်ကလ္ပတစ်ခုတွင် အဆုရများက လောကသုံးပါးကို လွှမ်းမိုးကာ ဝေဒပူဇာနှင့် ဓမ္မကျင့်ဝတ် ကျဆင်းသွားသည်။ ကာလာဂ္နိရုဒ္ရမှ မူလမီးခိုး (dhūma) ပေါ်ထွန်းပြီး ထိုမီးခိုးမှ လိင်္ဂသည် ပေါ်လာကာ အောက်လောက ခုနစ်ထပ်ကို ထိုးဖောက်၍ တောင်ဘက်ရှိ အဝတ/အပေါက် (pit) နှင့်အတူ တည်နေရာယူသည်။ ထို့ပြင် ရှိဝ၏ မြို့တစ်မြို့ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော မီးလျှံမှ မွေးဖွားသည့် ကုဏ္ဍ (jvālā-origin kuṇḍa) နှင့် မီးခိုးဝိုင်းလှည့်ကွင်း (dhūmāvarta) တို့ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ အမိန့်တော်များမှာ တီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်း၊ နရ္မဒါမြစ်ရေဖြင့် သန့်စင်ခြင်း၊ ဘိုးဘွားများအတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်ခြင်း၊ တြိလိုစန (Trilocana) ရှိဝကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် ကာလာဂ္နိရုဒ္ရ၏ နာမတော်များကို ရွတ်ဆိုခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုသူသည် “ပရမာဂတိ” (အမြင့်ဆုံးသွားရာ) ကို ရရှိမည်ဟု ကတိပေးထားသည်။ ထို့အပြင် ဆန္ဒအလိုက် ရိတုဝတ်များ၊ ကာကွယ်ရေး/အဘိချာရ လုပ်ရပ်များ၊ ရန်သူလျော့နည်းစေလိုမှုနှင့် မျိုးရိုးဆက်စပ် ရည်ရွယ်ချက်များကို ဤတီရ္ထ၌ ပြုလုပ်လျှင် လျင်မြန်စွာ အောင်မြင်နိုင်ကြောင်းကို တီရ္ထ၏ အာနုဘော်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । जालेश्वरं ततो गच्छेल्लिङ्गमाद्यं स्वयम्भुवः । कालाग्निरुद्रं विख्यातं भृगुकच्छे व्यवस्थितम्
သီရိမာရကဏ္ဍေယ မဟာရသီက မိန့်တော်မူသည်—“ထို့နောက် ဇာလေရှွရသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော (စွယံဘူ) အာဒိလင်္ဂ ဖြစ်၍ ကာလာဂ္နိရုဒြ ဟူ၍ ထင်ရှားကာ ဘൃဂုကစ္ဆ၌ တည်ရှိသည်။”
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं सर्वोपद्रवनाशनम् । क्षेत्रपापविनाशाय कृपया च समुत्थितम्
၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာစေပြီး အန္တရာယ်အပေါင်းကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ က္ෂೇತ್ರနှင့်ဆိုင်သော အပြစ်များ ပပျောက်စေရန် ကရုဏာတော်ကြောင့် ပေါ်ထွန်းလာခြင်းဖြစ်သည်။
Verse 3
पुरा कल्पेऽसुरगणैराक्रान्ते भुवनत्रये । वेदोक्तकर्मनाशे च धर्मे च विलयं गते
အတိတ်က ကပ္ပတစ်ခေတ်တွင် အသူရအုပ်စုများက လောကသုံးပါးကို လွှမ်းမိုးကျူးကျော်ခဲ့ပြီး ဝေဒသတ်မှတ်သော ကర్మပူဇာများ ပျက်စီးကာ ဓမ္မတရားတော်တိုင်လည်း ဆုတ်ယုတ်၍ လျောကွယ်သွားချိန်—
Verse 4
देवर्षिमुनिसिद्धेषु विश्वासपरमेषु च । कालाग्निरुद्रादुत्पन्नो धूमः कालोद्भवोद्भवः
ဒေဝရ္ရှီ၊ မုနိ၊ စိဒ္ဓတို့အကြား—အမြင့်ဆုံး ယုံကြည်ခြင်း၌ တည်ကြည်သူများအကြားတောင်—ကာလာဂ္နိရုဒြထံမှ မီးခိုးတစ်စင်း ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ၎င်းသည် ကာလ(အချိန်)မှ ပေါက်ဖွားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။
Verse 5
धूमात्समुत्थितं लिङ्गं भित्त्वा पातालसप्तकम् । अवटं दक्षिणे कृत्वा लिङ्गं तत्रैव तिष्ठति
ထိုမီးခိုးမှ ရှိဝလင်္ဂ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ၎င်းသည် ပာတာလ ခုနစ်ထပ်ကို ထိုးဖောက်၍ တောင်ဘက်တွင် အဝတ်(အနက်ရေတွင်း/အပေါက်) တစ်ခု ဖန်တီးကာ လင်္ဂသည် ထိုနေရာ၌ ယနေ့တိုင် တည်ရှိနေသည်။
Verse 6
तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ कुण्डं ज्वालासमुद्भवम् । यत्र सा पतिता ज्वाला शिवस्य दहतः पुरम्
ထိုတီရ္ထ၌၊ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ မီးလျှံမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ကုဏ္ဍရေကန်တစ်ခု ရှိ၏။ ရှိဝသည် (အဆုရ) မြို့ကို မီးရှို့စဉ် ကျသွားသော မီးလျှံသည် ထိုနေရာပင် ဖြစ်၏။
Verse 7
तत्रावटं समुद्भूतं धूमावर्तस्ततोऽभवत् । तस्मिन्कुण्डे तु यः स्नानं कृत्वा वै नर्मदाजले
ထိုနေရာ၌ အပေါက်တစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာပြီး ထိုမှ ‘ဓူမာဝရ္တ’ ဟူသော မီးခိုးလှိုင်းဝိုင်း ပေါ်လာ၏။ ထိုကုဏ္ဍ၌ နရ္မဒါရေဖြင့် ရေချိုးသူမည်သူမဆို—
Verse 8
कुर्याच्छ्राद्धं पितृभ्यो वै पूजयेच्च त्रिलोचनम् । कालाग्निरुद्रनामानि स गच्छेत्परमां गतिम्
—ထို့နောက် ဘိုးဘွားများအတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်၍ သုံးမျက်စိရှင် တြိလိုချန သခင်ကို ပူဇော်ကာ ကာလာဂ္နိရုဒ္ရ (Kālāgnirudra) ၏ နာမများကို ဂျပပါက ထိုသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်၏။
Verse 9
यत्किंचित्कामिकं कर्म ह्याभिचारिकमेव वा । रिपुसंक्षयकृद्वापि सांतानिकमथापि वा । अत्र तीर्थे कृतं सर्वमचिरात्सिध्यते नृप
လိုအင်ဆန္ဒအတွက် ပြုသော ကర్మမည်သို့မဆို၊ သို့မဟုတ် အဘိချာရ (abhicāra) အကျင့်ပင်ဖြစ်စေ၊ ရန်သူပျက်စီးစေရန်ဖြစ်စေ၊ သားသမီးဆက်နွယ်ရရန်ဖြစ်စေ—ဤတီရ္ထ၌ ပြုသမျှအားလုံးသည် အို မင်းကြီး၊ မကြာမီ စိဒ္ဓိရ၏။
Verse 187
अध्याय
အဓ္ဓာယ (အခန်းအမှတ်အသား)။