
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မဟာရိရှီက မဟီပာလ မင်းကို သာသနာရေး–အခမ်းအနားဆိုင်ရာ အကျဉ်းချုပ်ညွှန်ကြားချက် ပေးတော်မူသည်။ အလွန်မြတ်နိုးအပ်သော ဧရာဏ္ဍီ-တီရ္ထသို့ သွားရောက်ရန်နှင့် ထိုနေရာတွင် ရေချိုးခြင်းသာဖြင့်ပင် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ဒုက္ခ (ပာပ) များကို ဖယ်ရှားသန့်စင်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားစွာဆိုသည်။ ထို့နောက် ကာလသတ်မှတ်ထားသော ဝတ်ပြုမှုကို ဖော်ပြသည်—အာရှွယုဇ လတွင် ရှုကလပက္ခ၏ စတုရ္ဒသီ (လဆန်း ၁၄ ရက်) နေ့၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ စည်းကမ်းတကျ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ရေချိုးကာ ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများထံ တရ္ပဏ (tarpaṇa) ပြုရမည်။ အကျိုးဖလသရုတိအရ လောကီအကျိုး—ချမ်းသာသုခနှင့် အလှတရားပြည့်စုံသော သားရရှိခြင်း၊ အသက်ရှည်ခြင်း—နှင့် သေပြီးနောက် ရှိဝလောကသို့ ရောက်ခြင်းကို ရရှိမည်ဟုဆိုပြီး ထိုအကျိုးများအပေါ် သံသယမထားရန် အတည်ပြုတော်မူသည်။
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल एरण्डीतीर्थमुत्तमम् । स्नानमात्रेण तत्रैव ब्रह्महत्या प्रणश्यति
သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– အို မဟီပါလ မင်းကြီး၊ ထို့နောက် အထူးမြတ်သော အဲရန်ဒီ တီရ္ထသို့ သွားလော့။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းတစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် ဗြဟ္မဟတ္တယာ အပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
Verse 2
मासि चाश्वयुजे तत्र शुक्लपक्षे चतुर्दशीम् । उपोष्य प्रयतः स्नातस्तर्पयेत्पितृदेवताः
ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ အာශ්ဝယုဇ လတွင်၊ ရောင်ခြည်ဖက် (သုက္လပက္ခ) ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့၌၊ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးပြီးနောက် ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားတို့အား တර්ပဏ ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။
Verse 3
पुत्रर्द्धिरूपसम्पन्नो जीवेच्च शरदां शतम् । शिवलोकं मृतो याति नात्र कार्या विचारणा
သားသမီး၊ စည်းစိမ်နှင့် ရုပ်ရည်အလှအပတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသူသည် ဆောင်းဦးတစ်ရာတိုင်အောင် အသက်ရှည်နေထိုင်၏။ သေဆုံးသော် ရှိဝလောကသို့ ရောက်၏—ဤအကြောင်း၌ စဉ်းစားသံသယ မလို။
Verse 185
अध्याय
အဓ္ဓာယ (အခန်းခေါင်းစဉ်/အဆုံးသတ်အမှတ်အသား)။