Adhyaya 183

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अतः परं महाराज गच्छेत्केदारसंज्ञकम् । यत्र गत्वा महाराज श्राद्धं कृत्वा पिबेज्जलम् । सम्पूज्य देवदेवेशं केदारोत्थं फलं लभेत्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– “ဤနောက်တစ်ဆင့်တွင် မဟာရာဇာ၊ ‘ကေဒါရ’ ဟုခေါ်သော တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်လျှင် ရာဇာ၊ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ပြီး သန့်ရှင်းသော ရေကို သောက်ကာ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟာဒေဝကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်လျှင် ကေဒါရတီရ္ထမှ ပေါ်ထွန်းသော ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိမည်။”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कथमत्र सुरश्रेष्ठ केदाराख्यः स्थितः स्वयम् । उत्तरे नर्मदाकूले एतद्विस्तरतो वद

ယုဓိဋ္ဌိရ မေးလျှောက်သည်– “အို သုရတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောအရှင်၊ နာမဒာမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းတွင် ဘုရားသခင်တော်ကိုယ်တိုင် ‘ကေဒါရ’ ဟူသော နာမဖြင့် မည်သို့ တည်ရှိနေပါသနည်း။ အသေးစိတ် မိန့်ကြားပါ။”

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुरा कृतयुगस्यादौ शङ्करस्तु महेश्वरः । भृगुणाराधितः शप्तः श्रिया च भृगुकच्छके

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– “ရှေးကာလ၊ ကృతယုဂ၏ အစတွင် သင်္ကရ မဟေရှွရကို ဘృဂု ရှိကာ အာရာဓနာပြုခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဘృဂုကစ္ဆ၌ သီရိ (လက္ခမီ) ဒေဝီကလည်း အရှင်ကို ကျိန်စာပေးခဲ့သည်။”

Verse 4

अपवित्रमिदं क्षेत्रं सर्ववेदविवर्जितम् । भविष्यति नृपश्रेष्ठ गतेत्युक्त्वा हरिप्रिया

ဟရိပရိယာ (သီရိ/လက္ခမီ) မိန့်တော်မူသည်– “အို မင်းမြတ်၊ ငါ ထွက်ခွာသွားလျှင် ဤကေတ္တရသည် မသန့်ရှင်းသို့ ပြောင်းလဲကာ ဝေဒသဒ္ဓာ၏ အရိပ်အာနိသင်မှ ကင်းလွတ်သွားမည်” ဟု မိန့်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 5

तपश्चचार विपुलं भृगुर्वर्षसहस्रकम् । वायुभक्षो निराहारश्चिरं धमनिसंततः

ထို့နောက် ဘృဂုသည် နှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် အလွန်ကြီးမားသော တပသ္စရိယာကို ဆောင်ရွက်하였다—လေကို အာဟာရအဖြစ် မှီခိုကာ အစာမစားဘဲ အစာရှောင်နေ၍၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ လမ်းကြောင်းများကို ယောဂသမာဓိဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ထိန်းသိမ်းကာ ကြာရှည်စွာ တည်နေ하였다။

Verse 6

ततः प्रत्यक्षतामागाल्लिङ्गीभूतो महेश्वरः । प्रादुर्भूतस्तु सहसा भित्त्वा पातालसप्तकम्

ထို့နောက် မဟေရှဝရသည် လင်္ဂရုပ်ကို ခံယူ၍ မျက်မြင်တော်မူအောင် ထင်ရှားလာ၏။ ပာတာလ ခုနစ်ထပ်ကို ထိုးဖောက်ကာ ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 7

ददर्शाथ भृगुर्देवमौत्पलीं केलिकामिव । स्तुतिं चक्रे स देवाय स्थाणवे त्र्यम्बकेति च

ထို့နောက် ဘൃဂုသည် ဘုရားကို မြင်တွေ့၏—ကစားသလို ဖူးပွင့်လာသော ကြာပန်းနွယ်တစ်ပင်ကဲ့သို့။ ထို့နောက် စ္ဌာဏု၊ တြျမ်ဗက ဟူ၍ ခေါ်ကာ စတုတိကို ပြုလေ၏။

Verse 8

एवं स्तुतः स भगवान् प्रोवाच प्रहसन्निव । पुनः पुनर्भृगुं मत्तः किंतु प्रार्थयसे मुने

ဤသို့ စတုတိခံရသော ဘဂဝန်သည် ပြုံးသကဲ့သို့ မိန့်တော်မူ၏—“အို မုနိ ဘൃဂု၊ မင်းက ငါ့ထံမှ ထပ်ခါထပ်ခါ ဘာကို တောင်းလျှောက်လိုသနည်း?”

Verse 9

भृगुरुवाच । पञ्चक्रोशमिदं क्षेत्रं पद्मया शापितं विभो । उपवित्रमिदं क्षेत्रं सर्ववेदविवर्जितम् । भविष्यतीति च प्रोच्य गता देवी विदं प्रति

ဘൃဂုက လျှောက်၏—“အို प्रभု၊ ငါးကရိုးရှ်အကျယ်ရှိသော ဤကေတ္တရသည် ပဒ္မာ၏ ကျိန်စာကို ခံထားရပါသည်။ ‘ဤနေရာသည် မသန့်ရှင်းဖြစ်မည်၊ ဝေဒမရှိတော့မည်’ ဟု ဒေဝီက ဤဒေသအပေါ် မိန့်ဆိုပြီး ထွက်ခွာသွားပါသည်။”

Verse 10

पुनः पवित्रतां याति यथेदं क्षेत्रमुत्तमम् । तथा कुरु महेशान प्रसन्नो यदि शङ्कर

“အို မဟေရှာန—သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပါက၊ အို ရှင်ကရ—ဤအထူးမြတ်သော ကေတ္တရသည် ပြန်လည် သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိစေရန် ပြုတော်မူပါ။”

Verse 11

ईश्वर उवाच । केदाराख्यमिदं ब्रह्मंल्लिङ्गमाद्यं भविष्यति । कृत्वेदमादिलिङ्गानि भविष्यन्ति दशैव हि

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ဗြဟ္မဏ ရှိ၊ ဤလင်္ဂသည် ‘ကေဒာရ’ ဟူသော အာဒိလင်္ဂ ဖြစ်လာမည်။ ဤကို တည်ထောင်ပြီးနောက် အာဒိလင်္ဂ ဆယ်ပါး ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းလာမည်”

Verse 12

एकादशमदृश्यं हि क्षेत्रमध्ये भविष्यति । पावयिष्यति तत्क्षेत्रमेकादशः स्वयं विभुः

“တစ်ဆယ့်တစ်ပါးမြောက် လင်္ဂသည် မမြင်နိုင်သောအဖြစ်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರအလယ်၌ပင် ပေါ်ထွန်းမည်။ ထိုတစ်ဆယ့်တစ်ပါးမြောက်—ဗိဘု ကိုယ်တော်တိုင်—က က္ෂೇತ್ರတစ်ခုလုံးကို သန့်စင်ပေးမည်”

Verse 13

तथा वै द्वादशादित्या मत्प्रसादात्तु मूर्तितः । वसिष्यन्ति भृगुक्षेत्रे रोगदुःखनिबर्हणाः

“ထိုနည်းတူ ငါ၏ကရုဏာကြောင့် အာဒိတျာ ဆယ့်နှစ်ပါးသည် ကိုယ်ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဘ္ရိဂု-က္ෂೇತ್ರ၌ နေထိုင်ကြမည်၊ ရောဂါနှင့် ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးကြမည်”

Verse 14

दुर्गाः ह्यष्टादश तथा क्षेत्रपालास्तु षोडश । भृगुक्षेत्रे भविष्यन्ति वीरभद्राश्च मातरः

“ဒုရ္ဂါ ဆယ့်ရှစ်ပါးနှင့် က္ෂેત્રပာလ ဆယ့်ခြောက်ပါး (သန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို စောင့်ရှောက်သူများ) သည် ဘ္ရိဂု-က္ෂೇತ್ರ၌ ပေါ်ထွန်းမည်။ ထို့အပြင် ဝီရဘဒ္ဒရနှင့် မာတရများ (မာတൃကာ) လည်း ရှိမည်”

Verse 15

पवित्रीकृतमेतद्धि नित्यं क्षेत्रं भविष्यति । नाघमासे ह्युषःकाले स्नात्वा मासं जितेन्द्रियः

“ဤနေရာသည် သန့်စင်ပြီးနောက် အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းသော က္ෂેત્રအဖြစ် တည်ရှိနေမည်။ နာဃ မာသ၌ အရုဏ်တက်ချိန် ရေချိုး၍ တစ်လပတ်လုံး အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ နေထိုင်သူသည်…”

Verse 16

यः पूजयति केदारं स गच्छेच्छिवमन्दिरम् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा पित्ःनुद्दिश्य भारत । श्राद्धं ददाति विधिवत्तस्य प्रीताः पितामहाः

ကေဒါရကို ပူဇော်သူသည် ရှိဝ၏ ဓာမ/ဗိမာန်သို့ ရောက်၏။ အို ဘာရတ! ထို တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များအား အပ်နှံကာ နည်းလမ်းတကျ ရှရဒ္ဓ ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် သူ၏ ဘိုးဘွားများ ပီတိဖြစ်ကြ၏။

Verse 17

इति ते कथितं सम्यक्केदाराख्यं सविस्तरम् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखप्रणाशनम्

ဤသို့ ကေဒါရဟု ခေါ်သော အရာကို ငါသည် သေချာမှန်ကန်စွာ အသေးစိတ် ပြောကြားပြီးပြီ—၎င်းသည် ပုဏ္ဏားသန့်ရှင်း၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားကာ ဒုက္ခအားလုံးကို ပျောက်ကင်းစေသည်။

Verse 183

अध्याय

အဓ္ဓာယ—အခန်း (အခန်းခေါင်းစဉ်)