Adhyaya 176

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल पिङ्गलावर्तमुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं कामिकं भुवि दुर्लभम्

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– ထို့နောက် အို မဟီပာလ မင်းကြီး၊ အထူးမြတ်သော ပင်္ဂလာဝတ္တ တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ အကျင့်ဂုဏ်အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံ၍ ဆန္ဒပြည့်စေသော ပူဇော်ရာနေရာ၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှားပါး၏။

Verse 2

वाचिकं मानसं पापं कर्मजं यत्पुरा कृतम् । पिङ्गलेश्वरमासाद्य तत्सर्वं विलयं व्रजेत्

စကားဖြင့်ဖြစ်စေ စိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ လုပ်ရပ်ဖြင့်ဖြစ်စေ ယခင်က ပြုခဲ့သော အပြစ်အားလုံးကို ပင်္ဂလေရှ္ဝရ ထံရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပျော်ဝင်၍ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 3

तत्र स्नानं च दानं च देवखाते कृतं नृप । अक्षयं तद्भवेत्सर्वमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ ဒေဝခာတ (Devakhāta) တွင် ပြုသော သန့်စင်ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းတို့၏ အကျိုးသည် အက္ခယ—မကုန်မခန်း ဖြစ်၏ဟု ရှင်ကရ (ရှီဝ) မိန့်တော်မူ၏။

Verse 4

पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु समुद्धृत्य शुभोदकम् । मुक्तं तत्र सुरैः खात्वा देवखातं ततोऽभवत्

ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ တီရ္ထ (tīrtha) အားလုံးမှ မင်္ဂလာရေကို စုဆောင်း၍ နတ်တို့က ထိုနေရာတွင် လွှတ်ချခဲ့သည်။ ထို့နောက် အိုင်ကန်ကို တူးဖော်သဖြင့် နောက်တစ်ခါမှ ‘ဒေဝခာတ’ (Devakhāta) ဟု ခေါ်တွင်လာ၏။

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । कथं तु देवखातं तत्संजातं द्विजसत्तम । सुराः सर्वे कथं तत्र मुमुचुर्वारि तीर्थजम् । सर्वं कथय मे विप्र श्रवणे लम्पटं मनः

ယုဓိဋ္ဌိရက မေးလျှောက်သည်– “အို ဒွိဇသတ္တမ၊ ‘ဒေဝခာတ’ ဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းရာနေရာသည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။ နတ်အားလုံးက တီရ္ထမှ ပေါက်ဖွားသော ရေကို ထိုနေရာတွင် မည်သို့ လွှတ်ချခဲ့သနည်း။ အို ဘြာဟ္မဏ၊ အားလုံးကို ပြောပြပါ—နားထောင်လိုစိတ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်၏စိတ်သည် လုံးဝ စူးစိုက်နေပါသည်။”

Verse 6

श्रीमार्कण्डेय उवाच । यदा तु शूलशुद्ध्यर्थं रुद्रो देवगणैः सह । बभ्राम पृथिवीं सर्वां कमण्डलुधरः शुभाम्

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယက မိန့်ဆိုသည်– “တစ်ခါက သုံးချွန်လှံ (त्रिशूल) ကို သန့်စင်ရန် ရုဒ္ဒရသည် နတ်အဖွဲ့များနှင့်အတူ၊ သန့်ရှင်းသော ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ကို ကိုင်ဆောင်ကာ မင်္ဂလာပြည့်ဝသော ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။”

Verse 7

प्रभासाद्येषु तीर्थेषु स्नानं चक्रुः सुरास्तदा । सर्वतीर्थोत्थितं तोयं पात्रे वै निहितं तु तैः

ထို့နောက် နတ်တို့သည် ပရဘာသ (Prabhāsa) မှစ၍ တီရ္ထများတွင် ရေချိုးသန့်စင်ကြသည်။ ထိုတီရ္ထအားလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေကိုလည်း သူတို့က ပန်းကန်/အိုးတစ်လုံးအတွင်း စုဆောင်း၍ ထားကြသည်။

Verse 8

शूलभेदमनुप्राप्य शूलं शुद्धं तु शूलिनः । तत्रोत्थमुदकं गृह्य आगता भृगुकच्छके

Śūlabheda သို့ ရောက်လျှင်—သုံးမြှားကိုင်ရှင် သီဝ၏ သုံးမြှားတံ ပဝित्रသန့်စင်သွားသော အရပ်၌—ထိုနေရာမှ ပေါက်ထွက်လာသော သန့်ရှင်းသည့် ရေကို ယူကာ Bhṛgukaccha သို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 9

तत्रापश्यंस्ततो ह्यग्निं च पिङ्गलाक्षं च रोगिणम् । तपस्युग्रे व्यवसितं ध्यायमानं महेश्वरम्

ထိုနေရာတွင် သူတို့သည် အဂ္ဂနိကို မြင်ကြ၏—အဝါရောင်မျက်လုံးရှိသူ၊ ရောဂါဝေဒနာခံစားနေရသူ—ပြင်းထန်သော တပဿာ၌ မယိမ်းမယိုင် တည်ကြည်၍ မဟေရှဝရကို ဓ్యာနပြုနေသည်။

Verse 10

हविर्भागैस्तु विप्राणां राज्ञां चैवामयाविनाम् । दृष्ट्वा तु बहुरोगार्तमग्निं देवमुखं सुराः । प्राहुस्ते सहिता देवं शङ्करं लोकशङ्करम्

ဒေဝတို့သည် ဒေဝမုခဟု ခေါ်သော အဂ္ဂနိကို ရောဂါများစွာကြောင့် နာကျင်ပင်ပန်းနေသည်ကို မြင်ကြပြီး၊ ယဇ္ဉာပူဇာ မပြည့်စုံသဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် မင်းတို့၏ ဟဝိစ်အပိုင်းများပါ ထိခိုက်နေသည်ကို သိကြကာ၊ အားလုံးပေါင်း၍ လောကမင်္ဂလာပေးရှင် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 11

देवा ऊचुः । प्रसादः क्रियतां शम्भो पिङ्गलस्यामयाविनः । यथा हि नीरुजः कायो हविषां ग्रहणक्षमः । पुनर्भवति पिङ्गस्तु तथा कुरु महेश्वर

ဒေဝတို့က လျှောက်ကြသည်– “အို သမ္ဘု၊ ရောဂါဝေဒနာခံစားနေရသော ပိင်္ဂလအား ကရုဏာတော် ပြုပါ။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ရောဂါကင်းစင်၍ ဟဝိစ်ကို ပြန်လည် လက်ခံနိုင်စေပါ။ အို မဟေရှဝရ၊ ပိင်္ဂာကို ယခင်ကဲ့သို့ ပြန်လည် ပြည့်စုံစေတော်မူပါ။”

Verse 12

ईश्वर उवाच । भोभोः सुरा हि तपसा तुष्टोऽहं वो विशेषतः । वचनाच्च विशेषेण ददाम्यभिमतं वरम्

ဣရှဝရက မိန့်တော်မူသည်– “အို ဒေဝတို့၊ သင်တို့၏ တပဿာကြောင့် ငါသည် အထူးပင် နှစ်သက်၏၊ သင်တို့၏ ဆုတောင်းစကားကြောင့်လည်း ထို့ထက်ပို၍ နှစ်သက်၏။ သင်တို့လိုလားသော အဘိမတဗရကို ငါ ပေးမည်။”

Verse 13

पिङ्गल उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश दीयते देव चेप्सितम् । चन्द्रादित्यौ च नयने कृत्वात्र कलया स्थितः

ပင်္ဂလက ဆိုသည်– “အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ သင်နှစ်သက်ပါက မိမိလိုအင်ဆန္ဒကို ပေးသနားပါ။ လနှင့် နေကို ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်၏ မျက်စိနှစ်လုံးအဖြစ် တည်စေ၍၊ သင်၏ သာသနာတော်အပိုင်းတစ်စိတ်ဖြင့် ဤအရပ်၌ ကိန်းဝပ်တော်မူပါ။”

Verse 14

तथा पुनर्नवः कायो भवेद्वै मम शङ्कर । तथा कुरु विरूपाक्ष नमस्तुभ्यं पुनः पुनः

“ထို့ပြင် အို ရှင်ကရ၊ ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ထပ်မံ အသစ်ပြန်ဖြစ်ပါစေ။ ထိုသို့ပင် ပြုတော်မူပါ၊ အို ဝိရူပါက္ခ; ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။”

Verse 15

मार्कण्डेय उवाच । ततः स भगवाञ्छम्भुर्मूर्तिमादित्यरूपिणीम् । कृत्वा तु तस्य तद्रोगमपानुदत शङ्करः

မာရ္ကဏ္ဍေယက ဆိုသည်– ထို့နောက် ဘဂဝန် ရှမ္ဘုသည် နေမင်းကဲ့သို့သော ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ခံယူ၍ ထိုသူ၏ ရောဂါဝေဒနာကို ဖယ်ရှားတော်မူ၏။ ထိုသို့ ရှင်ကရသည် သူ၏ အနာရောဂါကို ပယ်ဖျက်တော်မူ하였다။

Verse 16

ततः पुनर्नवीभूतः पुनः प्रोवाच शङ्करम् । अत्रैव स्थीयतां शम्भो तथैव भास्करः स्वयम्

ထို့နောက် အသစ်ပြန်ဖြစ်လာပြီး သူသည် ရှင်ကရအား ထပ်မံဆိုသည်– “အို ရှမ္ဘု၊ ဤနေရာ၌ပင် ကိန်းဝပ်တော်မူပါ။ ထို့အတူ ဘာස්ကရ၊ နေဒေဝတော် ကိုယ်တိုင်လည်း ဤအရပ်၌ပင် တည်နေပါစေ။”

Verse 17

प्राणिनामुपकाराय रोगाणामुपशान्तये । पापानां ध्वंसनार्थाय श्रेयसां चैव वृद्धये

—သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးပြုရန်၊ ရောဂါတို့ကို ငြိမ်းစေရန်၊ အပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးရန်၊ နှင့် မင်္ဂလာကောင်းကျိုးတို့ကို တိုးပွားစေရန်။

Verse 18

एवमुक्तस्तु भगवान्पिङ्गलेन महात्मना । अवतारं च कृतवान् गीर्वाणानिदमब्रवीत्

မဟာတ္မာ ပိင်္ဂလ၏ စကားကို ကြားသော် ဘဂဝန်သည် ထိုနေရာ၌ အဝတာရ ပေါ်ထွန်းရန် သဘောတူကာ ဒေဝတားတို့အား ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 19

ईश्वर उवाच । मुञ्चध्वमुदकं देवास्तीर्थेभ्यो यत्समाहृतम् । मम चोत्तरतः कृत्वा खातं देवमयं शुभम्

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်– “ဒေဝတားတို့၊ တီရ္ထများမှ စုဆောင်းထားသော ရေကို လောင်းချကြလော့။ ထို့ပြင် ငါ၏ မြောက်ဘက်၌ မင်္ဂလာရှိ၍ ဒေဝမယ ဖြစ်သော ခုတ်တူးကန် (ခါတ) ကို ပြုလုပ်ကြလော့။”

Verse 20

तत्र निक्षिप्यतां वारि सर्वरोगविनाशनम् । सर्वपापहरं दिव्यं सर्वैरपि सुरादिभिः

“ထိုနေရာ၌ ရေကို ထားကြလော့—ဒိဗ္ဗရေဖြစ်၍ ရောဂါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးကာ ပാപအားလုံးကို ပယ်ရှားစေသော ရေကို ဒေဝတားတို့အစပြု၍ အားလုံးပေါင်း၍ ထားကြလော့။”

Verse 21

एवमुक्ताः सुराः सर्वे खातं कृत्वा तथोत्तरे । वयस्त्रिंशत्कोटिगणैर्मुक्तं तत्तीर्थजं जलम्

ဤသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် ဒေဝတားအားလုံးသည် မြောက်ဘက်၌ ထိုခါတကို တူးဖော်ကြ၏။ ထို့နောက် တီရ္ထမှ ပေါက်ဖွားသော ရေကို ကောဋိ သုံးဆယ်သော အစုအဖွဲ့များက ထိုနေရာသို့ လွှတ်ချကြ၏။

Verse 22

प्रोचुस्ते सहिताः सर्वे विरूपाक्षपुरोगमाः । यः कश्चिद्देवखातेऽस्मिन्मृदालम्भनपूर्वकम्

ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် ဝိရူပါက္ခ ဦးဆောင်၍ တညီတညွတ်တည်း ကြေညာကြသည်– “ဤ ဒေဝခါတ၌ မင်္ဂလာမြေကို (ကရိယာအတွက်) ပထမဦးစွာ ယူမြှောက်သူ မည်သူမဆို…”

Verse 23

स्नानं कृत्वा रविदिने संस्नाय नर्मदाजले । श्राद्धं कृत्वा पितृभ्यो वै दानं दत्त्वा स्वशक्तितः

တနင်္ဂနွေနေ့၌ ရေချိုးပြီး၊ နရ္မဒါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော ရေတွင် စိတ်နှလုံးတည်ငြိမ်စွာ ရေချိုးသန့်စင်ကာ၊ ဘိုးဘွားပ祖先တို့အတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဒါန ပေးလှူကာ…

Verse 24

पूजयिष्यति पिङ्गेशं तस्य वासस्त्रिविष्टपे । भविष्यति सुरैरुक्तं शृणोति सकलं जगत्

ထို့နောက် သူသည် ပိင်္ဂေရှ (Piṅgeśa) ကို ပူဇော်မည်; သူ့အတွက် တြိဝိෂ္ဍပ (Triviṣṭapa—ကောင်းကင်ဘုံ) တွင် နေထိုင်ရာ ရရှိမည်။ ဤသည်ကို ဒေဝတားတို့ ပြောကြားသဖြင့် ကမ္ဘာလောက အားလုံး ကြားသိကြသည်။

Verse 25

आमया भुवि मर्त्यानां क्षयरोगविचर्चिकाः । व्याधयो विकृताकाराः कासश्वासज्वरोद्भवाः

ဤမြေပြင်ပေါ်ရှိ မရဏသတ္တဝါတို့အကြား ရောဂါများ ပေါ်ပေါက်လာသည်—ခန္ဓာကိုယ်ယိုယွင်းစေသော က္ෂယရောဂါ (kṣaya) နှင့် အရေပြားဖုအဖုအပေါက်အပေါက်; ကိုယ်အင်္ဂါပုံသဏ္ဌာန်ကို ပျက်ယွင်းစေသော အနာရောဂါမျိုးစုံ၊ ထို့ပြင် ချောင်းဆိုး၊ အသက်ရှူခက်ခြင်းနှင့် ဖျားနာခြင်းတို့။

Verse 26

एकद्वित्रिचतुर्थाहा ये ज्वरा भूतसम्भवाः । ये चान्ये विकृता दोषा दद्रुश्च कामलं तथा

တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်၊ လေးရက်ကြာတတ်သော ဖျားနာမှုများ—မကောင်းသော ဘူတ (bhūta) အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည့်အရာများပါဝင်၍—အခြား ဒိုးရှ (doṣa) မညီမညာဖြစ်သော ရောဂါများ၊ ထို့ပြင် ဒဒ္ဒရု (ringworm) နှင့် ကာမလာ (အဝါရောင်ရောဂါ) တို့ကိုလည်း ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 27

दिनैस्ते सप्तभिर्यान्ति नाशं स्नानैर्रवेर्दिने । शतभेदप्रभिन्ना ये कुष्ठा बहुविधास्तथा

တနင်္ဂနွေနေ့၌ ပြုသော ရေချိုးခြင်းများကြောင့် ထိုရောဂါတို့သည် ခုနှစ်ရက်အတွင်း ပျောက်ကင်းသွားသည်။ ထို့အတူ အမျိုးပေါင်းတစ်ရာအထိ ခွဲခြားထားသော ကုဋ္ဌ (kustha—လက်ပရိုစီ) အမျိုးမျိုးလည်း ထိုနည်းတူ အနိုင်ယူနိုင်သည်။

Verse 28

शतमादित्यवाराणां स्नायादष्टोत्तरं तु यः । सम्पूज्य शङ्करं दद्यात्तिलपात्रं द्विजातये

တနင်္ဂနွေနေ တစ်ရာရှစ်ကြိမ် ရေချိုးကာ၊ သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို ဓမ္မနည်းဖြင့် ပူဇော်ပြီးနောက် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ထံသို့ နှမ်းပါသော အိုး/ခွက်ကို ဒါနပြုသူသည် ကတိပြုထားသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 29

नश्यन्ति तस्य कुष्ठानि गरुडेनेव पन्नगाः । एवमुक्त्वा गताः सर्वे त्रिदशास्त्रिदशालयम्

သူ၏ ကုဋ္ဌရောဂါ (အရေပြားရောဂါ) သည် ဂရုဍ၏ရှေ့၌ မြွေတို့ ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ ပျက်သွား၏။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဒေဝတားအားလုံးသည် မိမိတို့၏ တိရဒသအာလယ (ဒေဝလောက) သို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 30

मार्कण्डेय उवाच । नदीषु देवखातेषु तडागेषु सरित्सु च । स्नानं समाचरेन्नित्यं नरः पापैः प्रमुच्यते

မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– မြစ်များ၌၊ ဒေဝခါတ ကန်များ၌၊ ရေကန်များနှင့် စီးဆင်းရေကြောင်းများ၌ လူသည် နေ့စဉ် ရေချိုးသင့်၏။ ထိုသို့ပြုလျှင် ပာပမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 31

षष्टितीर्थसहस्रेषु षष्टितीर्थशतेषु च । यत्फलं स्नानदानेषु देवखाते ततोऽधिकम्

တိရ္ထ ၆ သောင်းနှင့် တိရ္ထ ၆ ရာတို့၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းဖြင့် ရသော အကျိုးဖလသည် ဒေဝခါတ၌ ထိုထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားစွာ ရရှိ၏။

Verse 32

देवखातेषु यः स्नात्वा तर्पयित्वा पितॄन्नृप । पूजयेद्देवदेवेशं पिङ्गलेश्वरमुत्तमम्

အို မင်းကြီး၊ ဒေဝခါတ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ပိတೃတို့ကို တර්ပဏ ပြု၍ စိတ်ကျေနပ်စေကာ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော အမြတ်ဆုံး ပိင်္ဂလေရှ္ဝရ ကို ပူဇော်သူသည် မဟာကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 33

सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य वाजपेयस्य भारत । द्वयोः पुण्यमवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

အို ဘာရတ၊ ထိုသူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဈနှင့် ဝါဇပေယ ယဇ္ဈ နှစ်ပါး၏ ပုဏ္ဏယကို ရရှိ၏။ ဤနေရာ၌ သံသယ သို့မဟုတ် စဉ်းစားချင့်ချိန်ရန် မလို။

Verse 176

अध्यायः

အဓ္ဓာယ (အခန်းခေါင်းစဉ်/အမှတ်အသား)။