Adhyaya 175

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । उत्तरे नर्मदाकूले भृगुक्षेत्रस्य मध्यतः । कपिलेश्वरं तु विख्यातं विशेषात्पापनाशनम्

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– နရ္မဒါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းပေါ်၊ ဘೃဂုက்ஷೇತ್ರ၏ အလယ်တည့်တည့်၌ ကပိလေရှ್ವರသည် အထူးသဖြင့် အပြစ်ပျက်စီးစေသူအဖြစ် ထင်ရှားလှ၏။

Verse 2

योऽसौ सनातनो देवः पुराणे परिपठ्यते । वासुदेवो जगन्नाथः कपिलत्वमुपागतः

ပုရာဏများ၌ ပဋိပဋ္ဌာန်း၍ ရွတ်ဆိုကြသော ထာဝရဒေဝတော်—ဝာစုဒေဝ၊ ဇဂန္နာထ—သည် ကပိလ အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိ၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်ခံယူတော်မူ၏။

Verse 3

पातालं सुतलं नाम तस्यैव नितलं ह्यधः । गभस्तिगं च तस्याधो ह्यन्धतामिस्रमेव च

ပာတာလကို “စုတလ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ၎င်း၏ အောက်တွင် အမှန်တကယ် “နိတလ” ရှိသည်။ ထို့အောက်တွင် “ဂဘသ္တိဂ” ရှိကာ၊ ထို့ထက် ပိုနက်သော အောက်တွင် “အန္ဓ-တာမိသ္ရ” ရှိသည်။

Verse 4

पातालं सप्तमं यच्च ह्यधस्तात्संस्थितं महत् । वसते तत्र वै देवः पुराणः परमेश्वरः

ထို့ပြင် အလွန်နက်သော အောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည့် မဟာ သတ္တမ ပာတာလတွင်၊ ပုရాణဒေဝ—ပရမေရှဝရ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရားသခင် တော်မူ၏။

Verse 5

स ब्रह्मा स महादेवः स देवो गरुडध्वजः । पूज्यमानः सुरैः सिद्धैस्तिष्ठते ब्रह्मवादिभिः

ထိုသူသည် ဘြဟ္မာဖြစ်၏၊ ထိုသူသည် မဟာဒေဝဖြစ်၏၊ ထိုသူသည် ဂရုဍဓဝဇကို ဆောင်သော အရှင်လည်းဖြစ်၏။ ဒေဝတားနှင့် စိဒ္ဓတို့က ပူဇော်ခံရ၍၊ ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်၍ ဟောကြားသူတို့အလယ်၌ တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 6

वसतस्तस्य राजेन्द्र कपिलस्य जगद्गुरोः । विनाशं चाग्रतः प्राप्ताः क्षणेन सगरात्मजाः

အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ကမ္ဘာ့ဂုရု ကပိလ မုနိသည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်စဉ်၊ စဂရ၏ သားများသည် သူ၏ မျက်မှောက်တော်၌ တစ်ခဏအတွင်း ပျက်စီးသွားကြ၏။

Verse 7

भस्मीभूतांस्तु तान्दृष्ट्वा कपिलो मुनिसत्तमः । जगाम परमं शोकं चिन्त्यमानोऽथ किल्बिषम्

သူတို့ကို ပြာဖြစ်သွားသည်ကို မြင်လျှင်၊ မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ကပိလသည် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းခြင်းသို့ ကျရောက်ကာ၊ ထို့နောက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အပြစ်အနာအဆာကို စဉ်းစား၍ အပြစ်အကြောင်းကို တွေးတောလေ၏။

Verse 8

सर्वसङ्गपरित्यागे चित्ते निर्विषयीकृते । अयुक्तं षष्टिसहस्राणां कर्तं मम विनाशनम्

ငါ၏စိတ်သည် အလုံးစုံသောချိတ်ဆက်မှုတို့ကို စွန့်လွှတ်၍ အာရုံဝတ္ထုများမှ ကင်းလွတ်သွားပြီဆိုလျှင်၊ ခြောက်သောင်းတို့၏ ပျက်စီးမှုကို ငါက ပြုလုပ်သူဖြစ်ရခြင်းသည် မသင့်တော်။

Verse 9

कृतस्य करणं नास्ति तस्मात्पापविनाशनम् । गत्वा तु कापिलं तीर्थं मोचयाम्यघमात्मनः

ပြုလုပ်ပြီးသားကို ပြန်လည်မပြုနိုင်သဖြင့်၊ ပാപဖျက်ရန်အတွက် ငါသည် ကာပိလ တီရ္ထသို့ သွားကာ ကိုယ်တွင်းအညစ်အကြေးကို လွတ်မြောက်စေမည်။

Verse 10

पातालं तु ततो मुक्त्वा कपिलो मुनिसत्तमः । तपश्चचार सुमहन्नर्मदातटमास्थितः

ထို့နောက် မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ကပိလသည် ပာတာလမှ ထွက်ခွာ၍ နရမဒါမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တည်နေကာ မဟာတပသကို ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 11

व्रतोपवासैर्विविधैः स्नानदानजपादिकैः । परं निर्वाणमापन्नः पूजयन्रुद्रमव्ययम्

အမျိုးမျိုးသော ဝရတနှင့် ဥပဝါသ၊ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါန၊ ဇပနှင့် အခြားကောင်းမှုများဖြင့် မပျက်မယွင်းသော ရုဒြကို ပူဇော်ကာ အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်하였다။

Verse 12

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । गोसहस्रफलं तस्य लभते नात्र संशयः

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ပရမေရှွရကို ပူဇော်သူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ အကျိုးပွားကို ရရှိမည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 13

ज्येष्ठमासे तु सम्प्राप्ते शुक्लपक्षे चतुर्दशी । तत्र स्नात्वा विधानेन भक्त्या दानं प्रयच्छति

ဇျေဋ္ဌလ ရောက်လာသောအခါ၊ လင်းပက္ခ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင်၊ ထိုနေရာ၌ ထုံးတမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း သန့်စင်ရေချိုးပြီး ဘက္တိဖြင့် ဒါနပြုရမည်။

Verse 14

पात्रभूताय विप्राय स्वल्पं वा यदि वा बहु । अक्षयं तत्फलं प्रोक्तं शिवेन परमेष्ठिना

ဒါနသည် နည်းပါးသော်လည်း များပါးသော်လည်း၊ လက်ခံထိုက်သော ဗြာဟ္မဏအား ပေးလှူလျှင် ၎င်း၏ အကျိုးသည် မပျက်မယွင်းဟု ပရမေရှ္ဝရ ရှိဝက ကြေညာတော်မူ၏။

Verse 15

अङ्गारकदिने प्राप्ते चतुर्थ्यां नवमीषु च । स्नानं करोति पुरुषो भक्त्योपोष्य वराङ्गना

အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမမြတ်ရေ၊ အင်္ဂါရက (အင်္ဂါနေ့) ရောက်သည့်အခါနှင့် စတုတ္ထီ၊ နဝမီ တိထီများတွင်လည်း၊ ယောက်ျားတစ်ဦးသည် ဘက္တိဖြင့် ဥပဝါသပြုကာ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် ထိုဝတ်၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 16

रूपमैश्वर्यमतुलं सौभाग्यं संततिं पराम् । लभते सप्तजन्मानि नित्यं नित्यं पुनः पुनः

သူသည် နှိုင်းယှဉ်မရသော ရုပ်ရည်လှပမှုနှင့် အိုင်ශ්ဝရယ၊ ကံကောင်းခြင်းနှင့် အထူးကောင်းမွန်သော သားသမီးကို ရရှိသည်—ခုနစ်ဘဝတိုင်အောင် နေ့စဉ်နေ့စဉ် ထပ်ခါထပ်ခါ။

Verse 17

पौर्णमास्याममावास्यां स्नात्वा पिण्डं प्रयच्छति । तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्ता यान्ति सुरालयम्

ပုဏ္ဏမီနှင့် အမావသျာနေ့များတွင် သန့်စင်ရေချိုးပြီး ပိဏ္ဍ (ဘိုးဘွားပူဇော်အလှူ) ကို ပေးလှူပါက၊ သူ၏ ပိတရ်တို့သည် ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်အောင် စိတ်ကျေနပ်၍ သုရလောကသို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 18

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या दद्याद्दीपं सुशोभनम् । जायते तस्य राजेन्द्र महादीप्तिः शारीरजा

အို မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထ၌ ဘက္တိဖြင့် လှပသော မီးအိမ်ကို ပူဇော်သူအတွက် ကိုယ်ခန္ဓာ၌ မဟာတေဇော ထွန်းလင်းလာ၍ အတွင်းအလင်းရောင် ပေါ်လွင်လာသည်။

Verse 19

तत्र तीर्थे मृतानां तु जन्तूनां सर्वदा किल । अनिवर्तिका भवेत्तेषां गतिस्तु शिवमन्दिरात्

အမှန်တကယ် ထိုတီရ္ထ၌ သေဆုံးသော သတ္တဝါတို့၏ လမ်းကြောင်းသည် ပြန်မလှည့်နိုင်သော အနိဝတ္တိက ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ ရှိဝဘုရား၏ ဌာနမှ ဆက်လက်တက်လှမ်း၍ နိမ့်သော အခြေအနေသို့ မပြန်တော့။

Verse 175

अध्याय

အဓ္ဓာယ (အခန်းခေါင်းစဉ်/အဆုံးသတ်အမှတ်အသား)။