Adhyaya 174

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गोपेश्वरं ततो गच्छेदुत्तरे नर्मदातटे । यत्र स्नानेन चैकेन मुच्यन्ते पातकैर्नराः

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မဟာဋ္ဌာနက မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် နရမဒါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းရှိ ဂိုပေရှွရသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ တစ်ကြိမ်သာ သန့်စင်ရေချိုးခြင်းဖြင့် လူတို့သည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कुरुते प्राणसंक्षयम् । बर्हियुक्तेन यानेन स गच्छेच्छिवमन्दिरे

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ထိုနေရာတွင်ပင် အသက်ကို စွန့်လွှတ်သူသည် သန့်ရှင်းသော ဘရ္ဟိစ်မြက်ဖြင့် အလှဆင်ထားသော ယာဉ်ဖြင့် ဆောင်ယူခံကာ ရှိဝဘုရား၏ ဓာမ/မন্দိရသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 3

क्रीडित्वा सुचिरं कालं शिवलोके नराधिप । इह मानुष्यतां प्राप्य राजा भवति वीर्यवान्

အို လူတို့၏ အရှင်မင်းမြတ်၊ ရှိဝလောက၌ အလွန်ရှည်လျားစွာ လီလာ-အာနန္ဒကို ခံစားပြီးနောက်၊ သူသည် ဤလောကသို့ ပြန်လာကာ လူ့ဘဝကို ထပ်မံရရှိ၍ တန်ခိုးပြည့်ဝသော မင်းတပါး ဖြစ်လာသည်။

Verse 4

हस्त्यश्वरथसम्पन्नो दासीदाससमन्वितः । पूज्यमानो नरेन्द्रैश्च जीवेद्वर्षशतं नरः

ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ကျွန်မနှင့် ကျွန်တို့ ဝန်းရံလျက်၊ အခြားမင်းများကပါ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြသဖြင့် ထိုသူသည် နှစ်တစ်ရာ အသက်ရှင်နေထိုင်သည်။

Verse 5

सम्प्राप्ते कार्त्तिके मासि नवम्यां शुक्लपक्षतः । सोपवासः शुचिर्भूत्वा दीपकांस्तत्र दापयेत्

ကာတ္တိက လတော်ရောက်သော်၊ လဆန်းဘက် နဝမနေ့၌ အစာရှောင်၍ ကိုယ်စိတ်သန့်စင်ကာ ထိုနေရာတွင် မီးတိုင်များကို ထွန်းညှိ၍ ပူဇော်စေရာ၏။

Verse 6

गन्धपुष्पैः समभ्यर्च्य रात्रौ कुर्वीत जागरम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नराधिप

အနံ့သာနှင့် ပန်းများဖြင့် ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီး၊ ညအခါ တစ်ညလုံး ဂျာဂရဏ (နိုးကြားစောင့်) ပြုရမည်။ အို မင်းကြီး၊ ထိုဝတ်၏ အကျိုးဖလကို နားထောင်လော့။

Verse 7

यावत्पुण्यं फलं संख्या दीपकानां तथैव च । तावद्युगसहस्राणि शिवलोके महीयते

ပူဇော်သည့် မီးတိုင်အရေအတွက်နှင့် ပုဏ္ဏဖလအတိုင်းအတာအတိုင်း၊ ယုဂ္ဂထောင်ထောင်ကြာ သီဝလောက၌ ဘက္တသည် ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 8

तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र लिङ्गपूरणकं विधिम् । तथैव पद्मकैश्चैव दधिभक्तैस्तथैव च

အို မင်းမြတ်၊ ထိုတီර්ഥ၌ လင်္ဂပူရဏက (လင်္ဂကို ပြည့်စုံအောင် တန်ဆာဆင်ပူဇော်ခြင်း) အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်၍၊ ကြာပန်းများနှင့် ဒဓိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) နှင့် ထမင်းကိုလည်း နైవေဒျအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 9

यस्तु कुर्यान्नरश्रेष्ठ तस्य पुण्यफलं शृणु । यावन्ति तिलसंख्यानि दधिभक्तं तथैव च

သို့ရာတွင် ဤအမှုကို ပြုသူရှိလျှင်၊ အို လူမြတ်၊ သူ၏ ပုဏ္ဏဖလကို နားထောင်လော့—နှမ်းစေ့အရေအတွက် များသလောက် ပုဏ္ဏလည်း များ၏၊ ဒဓိနှင့် ထမင်း ဆက်ကပ်ခြင်း၏ အကျိုးလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 10

पद्मसंख्या शिवे लोके मोदते कालमीप्सितम् । तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र यत्किंचिद्दीयते नृप

သူသည် ရှိဝလောက၌ ကြာပန်းရေတွက်သကဲ့သို့ အတိုင်းအတာဖြင့် မိမိလိုလားသည့် ကာလတစ်လျှောက် ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေ၏။ အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထ၌ မည်သည့်အရာမဆို—အနည်းငယ်ပင်ဖြစ်စေ—လှူဒါန်းပေးကမ်းသမျှ၊ အို မင်းမြတ်၊

Verse 11

सर्वं कोटिगुणं तस्य संख्यातुं वा न शक्यते । एवं ते कथितं सर्वं सर्वतीर्थमनुत्तमम्

ထိုနေရာ၌ အရာအားလုံးသည် ကိုဋိဂుణ (ကရိုဋ်ဆတင်သန်း) အထိ တိုးပွားသွားပြီး၊ အပြည့်အစုံ ရေတွက်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ဤအနုတ္တမ တီရ္ထ—တီရ္ထအပေါင်းတို့၏ အထွတ်အထိပ်—အကြောင်းကို သင့်အား အကုန်လုံး ပြောပြီးပြီ။

Verse 174

अध्याय

“အဓ္ဓာယ” — အခန်းအမှတ်အသား (လက်ရေးမူတွင် တွေ့ရသော ကော်လိုဖွန် အပိုင်း)။