Adhyaya 172

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अथ ते ऋषयः सर्वे देवाश्चेन्द्रपुरोगमाः । माण्डव्यस्याश्रमे पुण्ये समीयुर्नर्मदातटे

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– ထို့နောက် ရှိသမျှ ရှိသီများနှင့် အိန္ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များသည် နရ္မဒါမြစ်ကမ်းပေါ်ရှိ မာဏ္ဍဝျ၏ ပုဏ္ဏအာရှရမ်၌ အတူတကွ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 2

शङ्खदुन्दुभिनादेन दीपिकाज्वलनेन च । अप्सरोगीतनादेन नृत्यन्त्यो वारयोषितः

သင်္ခနှင့် ဒုန္ဒုဘီတို့၏ ဂုဏ်သံကြီးမြည်သံနှင့် မီးအိမ်များ တောက်ပလင်းလက်ခြင်းနှင့် အပ္စရာတို့၏ သီချင်းသံကြောင့် ကောင်းကင်နတ်သမီးများ ကပြကြသည်။

Verse 3

कथानकैः स्तुवत्यन्ये तस्य शूलाग्रधारिणः । अष्टाशीतिसहस्राणि स्नातकानां तपस्विनाम्

အခြားသူတို့သည် သုံးချွန်တံ၏ ထိပ်ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်ကို သန့်ရှင်းသော ပုံပြင်တရားများဖြင့် ချီးမွမ်းကြသည်။ ထိုနေရာတွင် သင်္ကြန်သင်ယူပြီး စည်းကမ်းတကျနေထိုင်သော စနာတက တပသ္ဝီ ၈၈,၀၀၀ ယောက် ရှိ하였다။

Verse 4

समाजे त्रिदशैः सार्द्धं तत्र ते च दिदृक्षया । ब्रह्मविष्णुमहेशानास्तत्र हर्षात्समागताः

ထိုသန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲတွင် သုံးဆယ်သုံးပါးသော နတ်တို့နှင့်အတူ သူတို့လည်း မြင်တွေ့လိုစိတ်ဖြင့် လာရောက်ကြသည်။ ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနုနှင့် မဟေရှ (ရှီဝ) တို့လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 5

मातरो मल्लिकाद्याश्च क्षेत्रपाला विनायकाः । दिक्पाला लोकपालाश्च गङ्गाद्याश्च सरिद्वराः

မလ္လိကာတို့မှစ၍ မာတೃဒေဝီများ လာရောက်ကြပြီး၊ သန့်ရှင်းရာဒေသကို ကာကွယ်သော ခေတ္တရပာလ၊ ဝိနာယကများ၊ ဒိက္ပာလနှင့် လောကပာလများလည်း ရောက်လာကြသည်။ ထို့ပြင် ဂင်္ဂါမှစ၍ အမြတ်ဆုံး မြစ်များလည်း စုဝေးလာကြသည်။

Verse 6

ऋषिदेवसमाजे तु नित्यं हर्षप्रमोदने । तत्र राजा समायातः पौरजानपदैः सह

ရသီနှင့် နတ်တို့၏ စည်းဝေးပွဲ၌ အမြဲတမ်း ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ပွဲတော်ဆန်မှု ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုနေရာသို့ ဘုရင်သည် မြို့သူမြို့သားများနှင့် ကျေးလက်ပြည်သူများနှင့်အတူ ရောက်လာ하였다။

Verse 7

दृष्ट्वा कौतूहलं तत्र व्याकुलीकृतमानसम् । वित्रस्तमनसो भूत्वा भयात्सर्वे समास्थिताः

အဲဒီနေရာမှာ အံ့ဩဖွယ် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ပွားနေသည်ကို မြင်သဖြင့် သူတို့၏စိတ်များ လှုပ်ရှားကာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အားလုံးက နေရာတကျ တိတ်တဆိတ် ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 8

तस्मिन्समागमे दिव्ये ब्रह्मविष्ण्वीशमब्रुवन् । भो माण्डव्य महासत्त्व वरदास्तेऽमरैः सह

ထိုသိဒ္ဓိမြတ်သော စုဝေးပွဲ၌ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနုနှင့် ဣဿဝရတို့က မိန့်ကြားသည်— “အို မာဏ္ဍဗျ မဟာစိတ်ဝိညာဉ်ရှင်၊ အမရဒေဝတို့နှင့်အတူ ငါတို့သည် သင့်အား ကောင်းချီးပေးရန် ရောက်လာကြ၏။”

Verse 9

अनेककष्टतपसा तव सिद्धिर्भविष्यति । प्रार्थयस्व यथाकामं यस्ते मनसि रोचते

အခက်အခဲများစွာကို ခံထုတ်ကာ ပြုလုပ်သော သင်၏တပဿာကြောင့် သင်၏ စိဒ္ဓိသည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ သင်၏စိတ်နှလုံးနှစ်သက်ရာကို ဆန္ဒအတိုင်း တောင်းခံလော့။

Verse 10

अनादित्यमयं लोकं निर्वषट्कारमाकुलम् । नष्टधर्मं विजानीहि प्रकृतिस्थं कुरुष्व च । अनुग्रहं तु शाण्डिल्याः प्रार्थयाम द्विजोत्तम

“ဤလောကသည် နေမရှိသကဲ့သို့ မှောင်မိုက်၍ ပူဇော်ယဇ်၌ အသံထွက်သော သန့်ရှင်းသည့် ‘ဝෂတ်’ ခေါ်သံလည်း ကင်းမဲ့ကာ ရောယှက်ရှုပ်ထွေးနေသည်ကို သိလော့။ ဓမ္မသည် ကျဆင်းပျက်ယွင်းပြီ—သဘာဝတရား၏ အစဉ်အလာအတိုင်း ပြန်လည်တည်ထောင်လော့။ ထို့ပြင် အို ဒွိဇအမြတ်၊ ရှာဏ္ဍိလျာအပေါ် ကရုဏာတော်ပြရန် ငါတို့ တောင်းပန်၏။”

Verse 11

एष ते कष्टदो राजा समायातस्तवाग्रतः । संभूषयस्व विप्रर्षे जनं देवासुरं गणम्

“ဤမင်းသည် သင့်အား ဒုက္ခပေးခဲ့သူဖြစ်၍ ယခု သင့်ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီ။ အို ဗြာဟ္မဏ ရှိ၊ ယခု ဤစုဝေးပွဲကို ဂုဏ်ပြု၍ လက်ခံကြိုဆိုလော့—ဒေဝနှင့် အဆုရ အဖွဲ့အစည်းတို့ပါဝင်သည်။”

Verse 12

माण्डव्य उवाच । यदि प्रसन्ना मे देवाः समायाताः सुरैः सह । त्रिकालमत्र तीर्थे च स्थातव्यमृषिभिः सह

မဏ္ဍဝျာက ဆိုသည်။ “ဒေဝတော်များသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ပီတိဖြစ်၍ သုရတို့နှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြပါက၊ ဤတီရ္ထ၌ ရှင်ရသီတို့နှင့်အတူ သုံးကာလလုံး တည်နေကြပါစေ။”

Verse 13

भवतां तु प्रसादेन रुजा मे शाम्यतां सदा । एवमस्त्विति देवेशा यावज्जल्पन्ति पाण्डव

“သင်တို့၏ ကရုဏာ-ပရသာဒကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ နာကျင်မှုသည် အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းပါစေ။” ဒေဝတို့၏ အရှင်များက “တထာස්တု—အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ပြန်ဆိုကြသည်၊ ဟေ ပာဏ္ဍဝ၊ သူတို့ ဆက်လက်ပြောနေသမျှကာလပတ်လုံး။

Verse 14

तावद्रक्षो गृहीत्वाऽग्रे कन्यां कामप्रमोदिनीम् । उवाच भगवञ्छापं पुरा दत्त्वोर्वशी मम

ထိုခဏမှာပင် ရက္ခသက ကာမကစား၌ ပျော်မြူးနေသော မိန်းကလေးကို ဖမ်းယူကာ မိမိရှေ့တွင် ထားပြီး ပြောသည်။ “အို ဘဂဝန်၊ အရင်က အူရဝသီက ကျွန်ုပ်အား ကျိန်စာတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။”

Verse 15

यदा कन्यां हरे रक्षःशापान्तस्ते भविष्यति । तेन मे गर्हितं कर्म शापेनाकृतबुद्धिना

“ရက္ခသက မိန်းကလေးကို ခိုးယူသွားသောအခါ သင်၏ ကျိန်စာသည် အဆုံးသတ်မည်။ ထိုကျိန်စာကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ ဉာဏ်ပညာ မမှန်ကန်ဘဲ လွဲချော်ကာ ဤအပြစ်တင်ဖွယ် ကర్మကို ပြုလုပ်ရန် တွန်းပို့ခံရသည်။”

Verse 16

क्षन्तव्यमिति चोक्त्वा च गतश्चादर्शनं पुनः । गते चैव तु सा कन्या दृष्ट्वा पद्मदलेक्षणा

“ခွင့်လွှတ်ပါ” ဟု ပြောပြီးနောက် သူသည် ထပ်မံ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသွားပြီးနောက် ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိသော ထိုမိန်းကလေးသည် ထိုအဖြစ်ကို မြင်၍…

Verse 17

मन्त्रयित्वा सुरैः सर्वैर्दत्ता माण्डव्यधीमते । तां वज्रशूलिकां प्लाव्य पवित्रैर्नर्मदोदकैः

နတ်တို့အားလုံးနှင့် တိုင်ပင်ပြီးနောက် ဗဇ္ရရှူလိကာကို ပညာရှိ မာဏ္ဍဗျ ရှိထံ အပ်နှံပေး하였다။ ထို့နောက် နರ್ಮဒါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် သူမကို ရေချိုးသန့်စင်하였다။

Verse 18

माण्डव्यमृषिमुत्तार्य जयशब्दादिमङ्गलैः । विवाहयित्वा तां कन्यां माण्डव्यर्षिपुंगवः

“အောင်မြင်ပါစေ (Jaya)!” ဟူသော မင်္ဂလာသံစတင်သည့် အခမ်းအနားများဖြင့် မာဏ္ဍဗျ ရှိကို ဦးဆောင်ကြပြီး၊ ရှိများအနက် အထွဋ်အမြတ် မာဏ္ဍဗျက ထိုကညာကို ဓမ္မဝိဓိအတိုင်း မင်္ဂလာဆောင်하였다။

Verse 19

अभिवाद्य च तान् सर्वान् दानसन्मानगौरवैः । अथ राजा समीपस्थो रत्नैश्च विविधैरपि

လှူဒါန်းခြင်း၊ ဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် လေးစားသဒ္ဓါဖြင့် သူတို့အားလုံးကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီးနောက်၊ အနီး၌ ရပ်နေသော မင်းကြီးကလည်း အမျိုးမျိုးသော ရတနာများဖြင့် ထပ်မံဂုဏ်ပြု하였다။

Verse 20

धिग्वादैर्निन्दितः सर्वैस्तैर्जनैर्भूषितः पुनः । राज्ञा च ब्राह्मणाः सर्वे भूषणाच्छादनाशनैः

ထိုလူအစုက “ဓိက္!” ဟူသော အရှက်ခွဲသံများဖြင့် ပြစ်တင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ထပ်မံဂုဏ်ပြုခံရပြန်သည်။ မင်းကြီးကလည်း ဗြာဟ္မဏများအားလုံးကို အလှဆင်ပစ္စည်း၊ အဝတ်အစားနှင့် အစားအစာတို့ဖြင့် ဂုဏ်ပြု하였다။

Verse 21

सुवर्णकोटिदानेन तुष्टान्कृत्वा क्षमापिताः । वृत्ते विवाह आहूय शाण्डिलीं तामथाब्रवीत्

ရွှေကို ကောဋိအလှူ (သန်းပေါင်းများစွာ) ပေးလှူခြင်းဖြင့် သူတို့ကို ကျေနပ်စေကာ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရယူ하였다။ မင်္ဂလာပွဲပြီးဆုံးသည့်အခါ သူသည် ရှာဏ္ဍိလီကို ခေါ်ယူပြီးနောက် ထိုသို့ ပြော하였다။

Verse 22

मानयस्व इमान् विप्रान्मोचयस्व दिवाकरम् । अपहृत्य तमो येन कृपा सद्यः प्रवर्तते

ဤဗြာဟ္မဏတို့ကို ရိုသေကာ ဂုဏ်ပြုလော့၊ နေဒေဝကို လွှတ်ပေးလော့။ အမှောင်ကို ဖယ်ရှားသဖြင့် ကရုဏာတရားသည် ချက်ချင်း စတင်လည်ပတ်ပါစေ။

Verse 23

ऋषीणां वचनं श्रुत्वा शाण्डिली दुःखिताब्रवीत् । उदितेऽर्के तु मे भर्ता मृत्युं यास्यति भो द्विजाः

ရသီတို့၏ စကားကို ကြားသော် ရှာဏ္ဍိလီသည် ဝမ်းနည်းစွာ ပြော၏— “အို ဒွိဇတို့၊ နေထွက်လာသော် ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းသည် အမှန်တကယ် သေမင်းသို့ သွားရလိမ့်မည်။”

Verse 24

तं कथं मोचयामीह ह्यात्मनोऽनिष्टसिद्धये । क्रियाप्रवर्तनाच्चाद्य किं कार्यं मे महर्षयः

ဤနေရာ၌ သူ့ကို မည်သို့ လွတ်မြောက်စေမည်နည်း၊ မိမိအတွက် မလိုလားသော အကျိုးဆက် မဖြစ်ပေါ်စေရန်? ထို့ပြင် အရာရာသည် ကရိယာ(ပူဇော်ပွဲ-ရိတု)ဖြင့်သာ စတင်လှုပ်ရှားသဖြင့်—အို မဟာရသီတို့၊ ယခု ကျွန်မ ဘာလုပ်သင့်သနည်း။

Verse 25

निःपुंसी स्त्री ह्यनाथाहं भवामि भवतो मतम् । तिष्ठ त्वमन्धकारे तु नेच्छामि रविणोदयम्

ခင်ပွန်း ပျောက်ဆုံးသွားလျှင် ကျွန်မသည် အကာအကွယ်မဲ့ အနာထာမိန်းမ ဖြစ်ရမည်—ဤသည်မှာ သင်တို့၏ အမြင်ပင်။ ထို့ကြောင့် အမှောင်ထဲ၌ပင် နေပါစေ; နေထွက်ခြင်းကို ကျွန်မ မလိုလားပါ။

Verse 26

तेन वाक्येन ते सर्वे देवासुरमहर्षयः । शिरःसंचालनाः सर्वे साधु साध्विति चाब्रुवन्

ထိုစကားကြောင့် သူတို့အားလုံး—ဒေဝ၊ အသူရ နှင့် မဟာရသီတို့—ခေါင်းညိတ်၍ သဘောတူကာ “သာဓု! သာဓု!” ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 27

पतिव्रते महाभागे शृणु वाक्यं तपोधने । मन्यसे यदि नः सर्वान्कुरुष्व वचनं च यत्

အို ပတိဝြတ (ခင်ပွန်းသစ္စာရှိ) မဟာဘဂါ၊ တပဓနာ၊ ငါတို့၏စကားကို နားထောင်ပါ။ သင်က ငါတို့အားလုံးကို လက်ခံလျှင် ငါတို့တောင်းဆိုသမျှကို ပြုလုပ်ပါ။

Verse 28

शाण्डिल्युवाच । येन मे न मरेद्भर्ता येन सत्यं मुनेर्वचः । तत्कुरुध्वं विचार्याशु येन संवर्धते सुखम्

ရှာဏ္ဍိလျာက ပြောသည်– “အမြန်စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ပြီး ငါ့ခင်ပွန်း မသေစေသည့်အရာ၊ မုနိ၏ သစ္စာစကား မပျက်မကွက် အမှန်တည်စေသည့်အရာကို ပြုလုပ်ပါ။ ချမ်းသာသုခ တိုးပွားစေသည့်အရာကို လုပ်ပါ။”

Verse 29

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स्वप्नावस्थाकृतो हृषिः । अन्तर्हितो मुहूर्तं च शाण्डिल्याश्च प्रपश्य ताम्

သူမ၏စကားကို ကြားသော် ရှိသီသည် အိပ်မက်အခြေအနေကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ဝမ်းမြောက်လှ၏။ ထို့နောက် ခဏတစ်ခိုက် မျက်စိမှောက်ကွယ်သွားပြီး ရှာဏ္ဍိလျာက ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။

Verse 30

पुनरादाय ते सर्वे कृत्वा निर्व्रणसत्तनुं स्नापितो नर्मदातोये शाण्डिल्यायै समर्पितः

ထို့နောက် သူတို့အားလုံးက သူ့ကို ပြန်လည်ထမ်းယူကာ ကိုယ်ခန္ဓာကို အနာမရှိ သန်မာကောင်းမွန်အောင် ပြန်လည်ဖြစ်စေ하였다။ နရမဒါမြစ်ရေဖြင့် ရေချိုးပေးပြီး ရှာဏ္ဍိလျာထံ လွှဲအပ်하였다။

Verse 31

ततः सा हृष्टमनसा पतिं दृष्ट्वा तु तैजसम् । प्रणम्य तानृषीन् देवान् विमलार्कं जगत्कृतम्

ထို့နောက် သူမသည် စိတ်နှလုံးပီတိဖြင့် တောက်ပသည့် ခင်ပွန်းကို မြင်၍ ရှိသီများနှင့် ဒေဝတားများအားလည်းကောင်း၊ ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းထိန်းသိမ်းသော သန့်ရှင်းသည့် နေမင်းအားလည်းကောင်း ဦးချကန်တော့၍ ပူဇော်ဝတ်ပြု하였다။

Verse 32

क्रियाप्रवर्तिताः सर्वे देवगन्धर्वमानुषाः । हृष्टतुष्टा गताः सर्वे स्वमाश्रमपदं महत्

ဓမ္မကရိယာ၏ အားပေးမှုကြောင့် နတ်တို့၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့် လူတို့ အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ကျေနပ်စွာ ထွက်ခွာ၍ မိမိတို့၏ မဟာအာရှရမ်-ဌာနသို့ ပြန်လည်ရောက်ကြသည်။

Verse 33

पतिव्रता स्वभर्त्रा सा मासमेवाश्रमे स्थिता । माण्डव्येनाप्यनुज्ञाता ययौ नत्वा स्वमाश्रमम्

ပတိဝရတား မိန်းမသည် မိမိခင်ပွန်းနှင့်အတူ အာရှရမ်တွင် တစ်လပြည့် နေထိုင်하였다။ ထို့နောက် မာဏ္ဍဝျ၏ ခွင့်ပြုချက်လည်း ရပြီး နမස්ကာပြုကာ မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 34

गतेषु तेषु सर्वेषु स्थापयामास चाच्युतम् । माण्डव्येश्वरनामानं नारायण इति स्मृतम्

သူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူသည် ထိုနေရာ၌ အချျုတ (မပျက်မယွင်းသော) ဘုရားကို ပရတိဋ္ဌာန ပြုတင်ထား하였다။ ထိုဘုရားသည် “နာရာယဏ” ဟု မှတ်မိကြပြီး “မာဏ္ဍဝျေရှွရ” ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားသည်။

Verse 35

दिव्यं वर्षसहस्रं तु पूजयामास भारत । गतोऽसावृषिसङ्घैश्च सहितोऽमरपर्वतम्

အို ဘာရတ! သူသည် ထိုနေရာ၌ ဒိဗ္ဗ တစ်ထောင်နှစ်တိုင် ပူဇော်ဝတ်ပြု하였다။ ထို့နောက် ရှိသီအစုအဝေးများနှင့်အတူ အမရတို့၏ တောင်တန်းသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 36

तपस्तपन्तौ तौ तत्र ह्यद्यापि किल भारत । भ्रातरौ संयतात्मानौ ध्यायतः परमं पदम्

အို ဘာရတ! ထိုညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ထိုနေရာ၌ တပသ္စရိယာ ကျင့်ဆောင်လျက် ယနေ့တိုင် ရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထား၍ ပရမပဒ (အမြင့်ဆုံးအခြေအနေ) ကို ဓ్యာနပြုနေကြသည်။

Verse 37

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । पितरस्तस्य तृप्यन्ति पिण्डदानाद्दशाब्दिकम्

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ပိတೃဒေဝတားတို့အား တർပဏ ပူဇော်သူ၏ ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် တစ်ဆယ်နှစ်တိုင် ပိဏ္ဍဒါန ပြုသကဲ့သို့ စိတ်ကျေနပ်တော်မူကြသည်။

Verse 38

देवगृहे तु पक्षादौ यः करोति विलेपनम् । गोदानशतसाहस्रे दत्ते भवति यत्फलम्

ပက္ခအစတွင် ဘုရားကျောင်း၌ သန့်ရှင်းသော လိမ်းကပ်ခြင်း (ဝိလေပန) ပြုသူသည် နွားတစ်သိန်း ကို ဒါနပြုသကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 39

उपलेपनेन द्विगुणमर्चने तु चतुर्गुणम् । दीपप्रज्वलने पुण्यमष्टधा परिकीर्तितम्

ဥပလေပနဖြင့် ကုသိုလ်သည် နှစ်ဆတိုး၏၊ အර්චနဖြင့် လေးဆတိုး၏၊ မီးတိုင် (ဒီပ) ထွန်းညှိခြင်းဖြင့် ကုသိုလ်သည် ရှစ်ဆတိုးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 40

दिव्यनेत्रधरो भूत्वा त्रैलोक्ये सचराचरे । दध्ना मधुघृतैर्देवं पयसा नर्मदोदकैः

တိဗ္ဗနက်တရ (divya sight) ကို ရရှိကာ တြိလောက၌ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးအပေါ် မြင်နိုင်လျက်၊ ဒဓိ၊ မဓု၊ ဂှရိတ၊ နို့နှင့် နရမဒါမြစ်ရေဖြင့် ဘုရားကို အဘိသေက (စ্নပန) ပြုသည်။

Verse 41

स्नपनं ये प्रकुर्वन्ति पुष्पमालाविलेपनैः । येऽर्चयन्ति विरूपाक्षं देवं नारायणं हरिम्

ပန်းမော်လီများနှင့် သန့်ရှင်းသော လိမ်းကပ်ပစ္စည်းများဖြင့် ဘုရား၏ စနာပန (ရိုးရာရေချိုးပူဇော်) ကို ပြုသူတို့၊ ထို့ပြင် ဒေဝ—ဝိရူပါက္ခ၊ နာရာယဏ၊ ဟရီ—ကို အර්චနာ ပူဇော်သူတို့၊

Verse 42

तेऽपि दिव्यविमानेन क्रीडन्ते कल्पसंख्यया । दीपाष्टकं तु यः कुर्यादष्टमीं च चतुर्दशीम्

သူတို့လည်း ဒိဗ္ဗဝိမာန်ပေါ်တွင် ကလ္ပအရေအတွက်မျှ ကာလတိုင်အောင် ပျော်ရွှင်ကစားကြသည်။ အဋ္ဌမီနှင့် စတုရ္ဒသီ တိထီတွင် မီးခွက်ရှစ်လုံး ပူဇော်သူသည်—

Verse 43

एकादश्यां तु कृष्णस्य न पश्यन्ति यमं तु ते । फलैर्नानाविधैः शुभ्रैर्यः कुर्याल्लिङ्गपूरणम्

ကృష్ణ၏ ဧကာဒသီနေ့တွင် သူတို့သည် ယမမင်းကို မမြင်ရ။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းဖြူစင်သော အသီးအနှံ အမျိုးမျိုးဖြင့် လင်္ဂပူရဏ (ပြည့်စုံသော ပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်သူသည်—

Verse 44

तेऽपि यान्ति विमानेन सिद्धचारणसेविताः । घण्टा चैव पताका च विमाने पुष्पमालिका

သူတို့လည်း ဝိမာန်ဖြင့် ထွက်ခွာကြပြီး စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏတို့က စောင့်ရှောက်ဝန်ဆောင်ကြသည်။ ထိုဝိမာန်ပေါ်တွင် ခေါင်းလောင်း၊ အလံနှင့် ပန်းကုံးများ ရှိသည်—

Verse 45

वादित्राणि यथार्हाणि प्रान्ते च गच्छते शिवम् । देवालयं तु यः कुर्याद्वैष्णवं माण्डवेश्वरम्

သင့်လျော်သော တီးဝိုင်းသံနှင့် တူရိယာများနှင့်အတူ၊ အသက်တာအဆုံးတွင် လူသည် ရှိဝသို့ ရောက်သည်။ ထို့ပြင် မာဏ္ဍဝေရှ္ဝရ၌ ဝိုင်ෂ္ဏဝ ဒေဝါလယ (ဘုရားကျောင်း) ကို တည်ထောင်သူသည်—

Verse 46

स्वर्गे वसति धर्मात्मा यावदाभूतसम्प्लवम् । माण्डव्यनारायणाख्ये विप्रान् भोजयतेऽग्रतः

ဓမ္မတရားရှိသူသည် အာဘူတ-သမ္ပလဝ (မဟာပရလယ) အထိ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်သည်။ မာဏ္ဍဝျ-နာရာယဏ ဟုခေါ်သော တီရ္ထ၌ သူသည် အရင်ဆုံး ဘြာဟ္မဏများကို အာဟာရဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးသည်—

Verse 47

एकस्मिन् भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता । आश्विने मासि सम्प्राप्ते शुक्लपक्षे चतुर्दशीम्

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကိုသာ ဆွမ်းကျွေးလျှင်ပင် ဗြာဟ္မဏကုဋိတစ်ကုဋိကို ဆွမ်းကျွေးသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ကြီးမားသည်။ အာရှွိန မာသ ရောက်လာ၍ သုက္လပက္ခ စတုရဒသီ တိထီတွင်—ဤကာလသည် ထိုကုသိုလ်အတွက် အလွန်အာနုဘော်ကြီးသော ကာလဟု ဆိုထားသည်။

Verse 48

कृतोपवासनियमो रात्रौ जागरणेन च । दीपमालां चतुर्दिक्षु पूजां कृत्वा तु शक्तितः

အုပ်ဝါသ (အစာရှောင်) စည်းကမ်းကို ခံယူ၍ ညလုံးပတ်လုံး ဇာဂရဏ (နိုးကြား) ပြုကာ၊ လေးဘက်လေးတန်တွင် မီးတိုင်တန်းများကို စီစဉ်ထားရမည်။ ထို့နောက် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်၍—ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထကို ဘက္တိနှင့် စည်းကမ်းတကျ ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 49

नारी वा पुरुषो वापि नृत्यगीतप्रवादनैः । प्रभाते विमले सूर्ये स्नानादिकविधिं नृप

မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ အက၊ သီချင်းနှင့် တူရိယာတီးခတ်သံများ (ဘဇန်-ကီရတန်) ဖြင့် ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ထို့နောက် မနက်အရုဏ်တက်ချိန် နေရောင်သန့်စင်ကြည်လင်သော် စနာန် (ရေချိုး) စသည့် အခမ်းအနားနည်းလမ်းကို စတင်ရမည်၊ အို မင်းကြီး။

Verse 50

अभिनिर्वर्त्य मौनेन पश्यते देवमीदृशम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ဖြင့် ဝတ်ကို ပြီးမြောက်စေပြီး ထိုသို့သော ဒေဝတাকে ဒർശန ပြုရသည်။ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ ရုဒ္ဒရလောက၌ ဂုဏ်တင်ခံရပြီး—တီရ္ထပူဇာနှင့် ဝတ်ကတိမှ ပေါ်ထွန်းသော အနုဂ्रहကြောင့် မြင့်မြတ်လာသည်။

Verse 51

अथवा मार्गशीर्षे च चैत्रवैशाखयोरपि । श्रावणे वा महाराज सर्वकालेऽथवापि च

သို့မဟုတ် မာရ္ဂရှီရ္ษ မာသတွင်လည်းကောင်း၊ ချိုင်တြ နှင့် ဝိုင်ရှာခ မာသတို့တွင်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ရှရာဝဏ မာသတွင်လည်းကောင်း၊ အို မဟာမင်းကြီး—အချိန်မရွေးပင် ဤသန့်ရှင်းသော ဝတ်ကို ဆောင်ရွက်နိုင်သည်၊ အကြောင်းမူကား ဤတီရ္ထ၏ မဟိမသည် မည်သည့်အခါမျှ မလျော့ပါ။

Verse 52

शिवरात्रिसमं पुण्यमित्येवं शिवभाषितम् । वाजपेयाश्वमेधाभ्यां फलं भवति नान्यथा

“ရှီဝရాత్రီနှင့်တူညီသော ကုသိုလ်ရှိသည်” ဟု ရှီဝဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ၎င်း၏အကျိုးသည် ဝာဇပေယနှင့် အရှွမေဓ ယဇ္ဉများ၏ အကျိုးနှင့်တူကာ အမှန်တကယ် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်၊ အခြားမဟုတ်။

Verse 53

दुर्भगा दुःखिता वन्ध्या दरिद्रा च मृतप्रजा । स्नाति रुद्रघटैर्या स्त्री सर्वान्कामानवाप्नुयात्

အကံမကောင်း၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေး၊ မမွေးနိုင်၊ ဆင်းရဲ သို့မဟုတ် သားသမီးဆုံးပါးသွားသော မိန်းမတစ်ဦးသည် ရုဒြ-ဃဋ (Rudra-ghaṭa) များဖြင့် ရေချိုးလျှင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 54

कृमिकीटपतङ्गाश्च तस्मिंस्तीर्थे तु ये मृताः । स्वर्गं प्रयान्ति ते सर्वे दिव्यरूपधरा नृप

အို မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထ၌ သေဆုံးသော ပိုးကောင်၊ ပိုးမွှားနှင့် ပျံသန်းသတ္တဝါများပင်လျှင် အားလုံးကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြပြီး တောက်ပသော ဒိဗ္ဗရုပ်ကို ခံယူကြသည်။

Verse 55

अनाशके जलेऽग्नौ तु ये मृता व्याधिपीडिताः । अनिवर्तिका गतिस्तेषां रुद्रलोके ह्यसंशयम्

ရောဂါဒဏ်ခံနေရ၍ ထိုနေရာတွင် အစာမစားဘဲ သို့မဟုတ် ရေထဲ၌ သို့မဟုတ် မီးထဲ၌ သေဆုံးသူတို့၏ လမ်းကြောင်းသည် မပြန်လှန်နိုင်သော အဆုံးအဖြတ်ဖြစ်၍ သံသယမရှိ ရုဒြလောကသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 56

नित्यं नमति यो राज शिवनारायणावुभौ । गोदानफलमाप्नोति तस्य तीर्थप्रभावतः

အို မင်းကြီး၊ နေ့စဉ် ရှီဝနှင့် နာရာယဏ—နှစ်ပါးလုံးကို ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြုသူသည် ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဂိုဒာန (နွားလှူ) ၏ အကျိုးကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 57

देवालये तु राजेन्द्र यश्च कुर्यात्प्रदक्षिणाम् । प्रदक्षिणीकृता तेन ससागरधरा धरा

အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ဘုရားကျောင်း (ဒေဝာလယ) အတွင်း ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်သူသည် သမုဒ္ဒရာများနှင့်တကွ ကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံးကို လှည့်ပတ်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 58

सार्द्धं शतं च तीर्थानि मल्लिकाभवनाद्बहिः । तस्य तीर्थप्रमाणं तु विस्तरं राजसत्तम

အို မင်းမြတ်တော်၊ မလ္လိကာ-ဘဝန အပြင်ဘက်၌ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) တစ်ရာငါးဆယ် ရှိ၏။ ယခု ထိုတီရ္ထ၏ အကျယ်အဝန်းနှင့် အတိုင်းအတာကို အသေးစိတ် နားထောင်လော့။

Verse 59

सूत्रेण वेष्टयेत्क्षेत्रमथवा शिवमन्दिरम् । अथवा शिवलिङ्गं च तस्य पुण्यफलं शृणु

အကယ်၍ မည်သူမဆို ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် သန့်ရှင်းကွင်း (က்ஷೇತ್ರ) ကိုဖြစ်စေ၊ ရှိဝမန်ဒိရကိုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရှိဝလင်္ဂကိုပင် ဝိုင်းပတ်ချည်နှောင်လျှင်၊ ထိုကောင်းမှုမှ ပေါ်ထွန်းသော ပုဏ္ဏဖလကို နားထောင်လော့။

Verse 60

जम्बूद्वीपश्च कृतस्नश्च शाल्मली कुशक्रौञ्चकौ । शाकपुष्करगोमेदैः सप्तद्वीपा वसुंधरा

ဇမ္ဗူဒွီပနှင့် ကృతသ္န၊ ရှာလ္မလီ၊ ကုရှနှင့် ကရောဉ္စ၊ ထို့ပြင် ရှာက၊ ပုရှ္ကရ၊ ဂိုမေဒ—ဤသို့ ဝಸುန္ဓရာ (ကမ္ဘာမြေ) သည် ဒွီပ ခုနစ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထား၏။

Verse 61

भूषिता तेन राजेन्द्र सशैलवनकानना । रेवायां दक्षिणे भागे शिवक्षेत्रात्समीपतः

အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ထိုသို့ ကမ္ဘာမြေသည် တောင်တန်းများ၊ တောအုပ်များနှင့် ဥယျာဉ်တောများဖြင့် အလှဆင်လျက် ရေဝါမြစ်၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင်၊ သန့်ရှင်းသော ရှိဝက்ஷೇತ್ರအနီး၌ တည်ရှိ၏။

Verse 62

देवखातं महापुण्यं निर्मितं त्रिदशैरपि । तस्मिन् यः कुरुते स्नानं मुच्यते सर्वपातकैः

ဒေဝခာတ သည် မဟာပုဏ္ဏ တီရ္ထဖြစ်၍ နတ်တို့ကပင် တည်ဆောက်ထားသည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးသူသည် အပြစ်ပေါင်းစုံမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 63

पूर्णिमायाममावस्यां व्यतीपातेऽर्कसंक्रमे । श्राद्धं च संग्रहे कुर्यात्स गच्छेत्परमां गतिम्

ပုဏ္ဏမီနေ့၊ အမဝါသျာနေ့၊ ဗျတီပာတ အချိန်နှင့် နေ၏ သင်္ကြန်ကူးပြောင်းချိန်တွင် ထိုသန့်ရှင်းသော စုဝေးရာနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုသူသည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်သည်။

Verse 64

देवखाते त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । तिष्ठन्ति ऋषिभिः सार्द्धं पितृदेवगणैः सह

ဒေဝခာတ၌ တန်ခိုးကြီး သုံးပါးသော ဒေဝ—ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှဝရ—တို့သည် ရှိသီများနှင့်အတူ၊ ပိတೃဒေဝဂဏနှင့် နတ်အစုအဝေးတို့နှင့်တကွ တည်ရှိကြသည်။

Verse 65

तत्र तीर्थेऽश्विने मासि चतुर्दश्यां विशेषतः । वायुमार्गे स्थितः शक्रस्तिष्ठते दैवतैः सह

ထိုတီရ္ထ၌ အထူးသဖြင့် အာရှွိန်လ၏ ဆယ့်လေးရက်မြောက် တိထီနေ့တွင် လေကြောင်းလမ်း (အလယ်လောက) ၌ တည်ရှိသော သက္က (အိန္ဒြာ) သည် အခြားနတ်တို့နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ တည်နေသည်။

Verse 66

पृथिव्यां यानि तीर्थानि सरितः सागरास्तथा । विंशति तानि सर्वाणि देवखाते दिनद्वयम्

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တီရ္ထများ—မြစ်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများပါဝင်သကဲ့သို့—အကုန်လုံးသည် တီရ္ထနှစ်ဆယ်လုံး ပေါင်းစည်းသကဲ့သို့ ဒေဝခာတ၌ နှစ်ရက်ကြာ ပေါ်ထွန်းနေသည်။

Verse 67

गयाशिरे च यत्पुण्यं प्रयागे मकरकण्टके । प्रयागे सोमतीर्थे च तत्पुण्यं माण्डवेश्वरे

ဂယာရှီရ၌ ရရှိသော ပုဏ္ဏကောင်းမှုနှင့်၊ ပရယာဂ၏ မကရကဏ္ဍက၌ ရရှိသော ပုဏ္ဏကောင်းမှု၊ ထို့ပြင် ပရယာဂ၏ သောမတီရ္ထ၌ ရရှိသော ပုဏ္ဏကောင်းမှု—ထိုပုဏ္ဏကောင်းမှုတည်းဟူသည် မာဏ္ဍဝေရှွရ၌ ရရှိ၏။

Verse 68

पट्टबन्धेन यत्पुण्यं मात्रायां लकुलेश्वरे । आश्विन्यामश्विनीयोगे तत्पुण्यं माण्डवेश्वरे

မာတြာရှိ လကူလီရှွရ၌ ပဋ္ဋဗန္ဓ အခမ်းအနားကြောင့် ဖြစ်သော ပုဏ္ဏကောင်းမှုနှင့်၊ အာရှွိန လတွင် အရှွိနီ-ယောဂ အားကောင်းသည့်အခါ ရသော ပုဏ္ဏကောင်းမှု—ထိုတူညီသော ပုဏ္ဏကောင်းမှုကို မာဏ္ဍဝေရှွရ၌ တွေ့ရ၏။

Verse 69

उज्जयिन्यां महाकाले वाराणस्यां त्रिपुष्करे । संनिहत्यां रविग्रस्ते माण्डव्याख्ये सनातनम्

ဥဇ္ဇယိနီရှိ မဟာကာလ၌၊ ဝါရာဏသီရှိ တြိပုෂ္ကရ၌၊ သံနိဟတ္ယာ၌၊ ရဝိဂရස්တ၌၊ ထို့ပြင် မာဏ္ဍဝျ ဟုခေါ်သော အနန္တကာလရှိ က္ෂೇತ್ರ၌—ဤသန့်ရှင်းသော မဟိမကို ကြေညာထား၏။

Verse 70

इति ज्ञात्वा महाराज सर्वतीर्थेषु चोत्तमम् । पित्ःन्देवान् समभ्यर्च्य स्नानदानादिपूजनैः

ဤသို့ သိပြီးနောက်၊ မဟာရာဇာ၊ ၎င်းသည် တီရ္ထအားလုံးထဲတွင် အမြတ်ဆုံးဟု သိကာ၊ ထိုနေရာ၌ စနာန်၊ ဒါန နှင့် အခြား ပူဇော်ကန်တော့မှုများဖြင့် ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများကို စည်းကမ်းတကျ အာရాధနာ ပြုရမည်။

Verse 71

चतुर्दश्यां निराहारः स्थितो भूत्वा शुचिव्रतः । पूजयेत्परया भक्त्या रात्रौ जागरणे शिवम्

စတုရ္ဒသီနေ့တွင် အစာမစားဘဲ အစာရှောင်၍၊ တည်ငြိမ်စွာ သန့်ရှင်းရေး ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကာ၊ ညအချိန်တွင် ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုး) ပြုလျက် အမြင့်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ရှိဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 72

स्नानैश्च विविधैर्देवं पुष्पागरुविलेपनैः । प्रभाते पौर्णमास्यां तु स्नानादिविधितर्पणैः

အမျိုးမျိုးသော သန့်ရှင်းသည့် ရေချိုးပူဇော်မှုများနှင့် ပန်းပူဇော်ခြင်း၊ အဂရု (agaru) မွှေးရနံ့လိမ်းပူဇော်ခြင်းတို့ဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထို့ပြင် ပုဏ္ဏမီနေ့ မိုးလင်းချိန်တွင် ရေချိုးပြီး သတ်မှတ်ထားသည့် တර්ပဏ (tarpaṇa) ပူဇော်ပွဲကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 73

श्राद्धेन हव्यकव्येन शिवपूजार्चनेन च । अग्निष्टोमादियज्ञैश्च विधिवच्चाप्तदक्षिणैः

ဟဗျ (havya) နှင့် ကဗျ (kavya) ပါဝင်သော ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်မှု၊ ရှိဝ၏ ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းနှင့် အရ္စနာ (arcanā) ပြုခြင်း၊ ထို့ပြင် အဂ္နိဋ္ဌိုမ (Agniṣṭoma) စသည့် ယဇ္ဉများကို ဗိဓိအတိုင်း ဆောင်ရွက်၍ သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ပေးအပ်လျှင်—လိုရာပုဏ္ဏိယကို ရရှိသည်။

Verse 74

धौतपापो विशुद्धात्मा फलते फलमुत्तमम् । गोसहस्रप्रदानेन दत्तं भवति भारत

အပြစ်များကို ဆေးကြောဖယ်ရှား၍ အတွင်းစိတ်သန့်စင်လာသောအခါ အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးफलကို ရရှိသည်။ အို ဘာရတ (Bhārata)၊ ထိုသည်ကား နွားတစ်ထောင်ကို ဒါနပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 75

स्नानाद्यैर्विधिवत्तत्र तद्दिने शिवसन्निधौ । हिरण्यं वृषभं धेनुं भूमिं गोमिथुनं हयम्

ထိုနေရာ၌ ဗိဓိအတိုင်း ရေချိုးစသည့် အခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထိုနေ့တင်ပင် ရှိဝ၏ ရှေ့မှောက်၌ ရွှေ၊ နွားထီး (vṛṣabha)၊ နို့ပေးနွားမ (dhenu)၊ မြေယာ၊ နွားအတွဲ (gomithuna) နှင့် မြင်းကို ဒါနပြုရမည်။

Verse 76

शिवमुद्दिश्य वै वस्त्रयुग्मे दद्यात्सुरूपिणे । पादुकोपानहौ छत्रं भाजनं रक्तवाससी

ရှင်ဝကို ရည်ညွှန်း၍ ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်ပြီး သင့်တော်သော လက်ခံသူအား အဝတ်အထည်တစ်စုံကို ဒါနပြုရမည်။ ထို့ပြင် ပာဒုကာ (pādukā) နှင့် ဖိနပ်၊ ထီး၊ အိုးခွက် (ပാത്ര) နှင့် အနီရောင်အဝတ်ကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 77

होमं जाप्यं तथा दानमक्षयं सर्वमेव तत् । ऋचमेकां तु ऋग्वेदे यजुर्वेदे यजुस्तथा

ဟောမ (မီးပူဇော်)၊ ဂျပ (မန္တရားပြန်ဆိုခြင်း) နှင့် ဒါန—ဤအရာအားလုံးသည် အကုန်မပျက် အက္ခယ ဖြစ်လာသည်။ ရိဂ္ဝေဒမှ ṛc မန္တရားတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆို၍၊ ယဇုရဝေဒမှ yajus မန္တရားတစ်ပုဒ်ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 78

सामैकं सामवेदे तु जपेद्देवाग्रसंस्थितः । सम्यग्वेदफलं तस्य भवेद्वै नात्र संशयः

ထို့ပြင် သာမဝေဒမှ sāman တစ်ပုဒ်ကို၊ ဒေဝတို့အထွဋ်အမြတ်၏ ရှေ့၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေ၍ ရွတ်ဆိုရမည်။ ထိုသူအတွက် ဝေဒ၏ ပြည့်စုံသော အကျိုးဖလ ပေါ်ထွန်းမည်—သံသယမရှိ။

Verse 79

गायत्रीजाप्यमात्रस्तु वेदत्रयफलं लभेत् । कुलकोटिशतं साग्रं लभते तु शिवार्चनात्

ဂါယတ္ရီကိုသာ ဂျပပြန်ဆိုရုံဖြင့်ပင် သုံးဝေဒ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် ရှိဝကို အာရ္ချနာပူဇော်ခြင်းဖြင့် မိမိမျိုးရိုးကူလ၏ ကောဋိတစ်ရာကို ပြည့်ဝစွာ အကျိုးပြု၍ ကယ်တင်နိုင်သည်။

Verse 80

स्नाने दाने तथा श्राद्धे जागरे गीतवादिते । अनिवर्तिका गतिस्तस्य शिवलोकात्कदाचन

ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ śrāddha ပြုလုပ်ခြင်း၊ ညလုံးနိုးကြားခြင်းနှင့် တီးဝိုင်းပါ ဘက္တိသီချင်းသီဆိုခြင်းတို့ကြောင့် သူ၏ ရှေ့ဆက်သွားရာ လမ်းကြောင်းသည် မပြန်လှန်နိုင်အောင် တည်မြဲလာသည်။ သူသည် ရှိဝလောကမှ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မလာတော့။

Verse 81

कालेन महताविष्टो मर्त्यलोके समाविशेत् । राजा भवति मेधावी सर्वव्याधिविवर्जितः

အချိန်အလွန်ရှည်ကြာပြီးနောက်၊ သူသည် မရ္တျလောကသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာပါက၊ ရှင်ဘုရင်ဖြစ်လာမည်—ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝ၍ ရောဂါအမျိုးမျိုးမှ ကင်းလွတ်သည်။

Verse 82

जीवेद्वर्षशतं साग्रं पुत्रपौत्रधनान्वितः । तच्च तीर्थं पुनः स्मृत्वा लीयमानो महेश्वरे

သူသည် သား၊ မြေးနှင့် ဥစ္စာဓနတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ နှစ်တစ်ရာနှင့် ထို့ထက်ပို၍ အသက်ရှင်၏။ ထိုတီရ္ထကို ပြန်လည်အောက်မေ့လျက် မဟေရှ್ವರ၌ လီနသွား၏။

Verse 83

उपास्ते यस्तु वै सन्ध्यां तस्मिंस्तीर्थे च पर्वणि । साङ्गोपाङ्गैश्चतुर्वेदैर्लभते फलमुत्तमम्

သို့ရာတွင် ထိုတီရ္ထ၌ ပဗ္ဗဏ်အခါသမယ ပဝါသနေ့တွင် သန္ဓျာပူဇာကို ပြုလုပ်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ရ၏—အင်္ဂ၊ ဥပင်္ဂတို့နှင့်တကွ ဝေဒလေးပါးကို ကျွမ်းကျင်သကဲ့သို့။

Verse 84

तत्र सर्वं शिवक्षेत्राच्छरपातं समन्ततः । न संचरेद्भयोद्विग्ना ब्रह्महत्या नराधिप

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရှိဝက்஁ေတၱရ၏ ပတ်လည်အရပ်အားလုံးတွင် မြားပျံသည့်အကွာအဝေးအထိ ဘြဟ္မဟတ္ယာအပြစ်သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာပင် မလှည့်လည်နိုင်။

Verse 85

यत्र तत्र स्थितो वृक्षान् पश्यते तीर्थतत्परः । विविधैः पातकैर्मुक्तो मुच्यते नात्र संशयः

သူသည် မည်သည့်နေရာ၌ ရပ်နေပါစေ၊ တီရ္ထကို အလေးအနက်ထားသော ဘုရားဖူးသည် ထိုနေရာရှိ သစ်ပင်များကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အမျိုးမျိုးသော အပြစ်များမှ လွတ်ကင်း၏—သံသယမရှိ။

Verse 86

श्वभ्री तत्र महाराज जलमध्ये प्रदृश्यते । कथानिका पुराणोक्ता वानरी तीर्थसेवनात्

အို မဟာရာဇာ၊ ထိုနေရာ၌ ရေများအလယ်တွင် ‘ရှွဗ္ဘရီ’ ဟုခေါ်သော ရေတွင်းကန်တစ်ခု မြင်ရ၏။ ပုရာဏ၌ ကථာတစ်ပုဒ်ဆိုထားသည်—ဝါနရီ (မိန်းမမျောက်) တစ်ကောင်သည် တီရ္ထကို စေဝာပြုခြင်းဖြင့် သန့်စင်မှု ရခဲ့သည်။

Verse 87

तत्र कूपो महाराज तिष्ठते देवनिर्मितः । शिवस्य पश्चिमे भागे शिवक्षेत्रमनुत्तमम्

ထိုနေရာ၌ မဟာရာဇာကြီး၊ ဒေဝတားတို့က ဖန်ဆင်းတည်ဆောက်ထားသော ရေတွင်းတစ်တွင်း ရှိ၏။ ရှိဝ၏ အနောက်ဘက်၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ရှိဝ-ကေတ္တရ ရှိ၏။

Verse 88

वृषोत्सर्गं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । क्रीडन्ति पितरस्तस्य स्वर्गलोके यदृच्छया

သို့သော် ထိုတီရ္ထ၌ မင်းကြီး၊ ဝೃષోత്സarga (နွားထီးကို လွှတ်ပေးသည့် ဒါန) ကို ပြုသူ၏ ဘိုးဘွားပိတရတို့သည် ကောင်းကင်လောက၌ စိတ်ကြိုက် ပျော်ရွှင်ကစားကြ၏။

Verse 89

अगम्यागमने पापमयाज्ययाजने कृते । स्तेयाच्च ब्रह्मगोहत्यागुरुघाताच्च पातकम् । तत्सर्वं नश्यते पापं वृषोत्सर्गे कृते तु वै

တားမြစ်ရာသို့ ချဉ်းကပ်သွားခြင်း၊ မသင့်တော်သူအတွက် ယဇ္ဉ ပြုခြင်း၊ ခိုးမှု၊ ဘြာဟ္မဏ သို့မဟုတ် နွားကို သတ်ခြင်း၊ ထို့ပြင် ဂုရုကို သတ်ခြင်းတို့မှ ဖြစ်သော အပြစ်အားလုံးသည်—ဝૃષોત్సarga ကို ပြုလျှင် အမှန်တကယ် ပျက်စီးကုန်၏။

Verse 90

माण्डव्यतीर्थमाहात्म्यं यः शृणोति समाधिना । मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

မဏ္ဍဝျ-တီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကို စိတ်ကို စုတည်၍ (သမာဓိဖြင့်) နားထောင်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ဤနေရာ၌ သံသယ သို့မဟုတ် စဉ်းစားချင့်ချိန်ရန် မလို။

Verse 172

अध्याय

အဓ္ဓာယ — အခန်းအမှတ်အသား၊ လက်ရေးမူအစဉ်အလာတွင် အခန်းအဆုံး/အကူးအပြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။