Adhyaya 169

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्परं तीर्थं पुण्यं पापप्रणाशनम् । माण्डव्यो यत्र संसिद्ध ऋषिर्नारायणस्तथा

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် လူသည် အခြားသော အမြင့်မြတ်သည့် တီရ္ထသို့ သွားရမည်၊ ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ အပြစ်ပျက်စီးစေသောနေရာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှင် မာဏ္ဍဗျ ရှင်တော်သည် စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုနည်းတူ ရှင် နာရာယဏလည်း ရရှိခဲ့၏။

Verse 2

नारायणेन शुश्रूषा शूलस्थेन कृता पुरा । तत्र स्नात्वा महाराज मुच्यते पापकञ्चुकात्

ရှေးကာလ၌ နာရာယဏသည် ရှူးလ (တိုင်/စူးတံ) ပေါ်တွင် တည်နေစဉ် ထိုနေရာ၌ ဆေဝါ-ရှုရှ္ရူရှာ (သန့်ရှင်းသော ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်မှု) ကို ပြုခဲ့၏။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသန့်စင်လျှင်၊ အို မင်းကြီး၊ အပြစ်၏ အဝတ်အစားမှ လွတ်မြောက်ရ၏။

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । आश्चर्यमेतल्लोकेषु यत्त्वया कथितं मुने । न दृष्टं न श्रुतं तात शूलस्थेन तपः कृतम्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– အို မုနိ၊ သင်ပြောပြသမျှသည် လောကတို့အတွင်း အံ့ဩဖွယ်တည်း။ အို အဘယ့်၊ ငါသည် တိုင်ချွန် (ရှူလ) ပေါ်၌ တည်၍ တပသ ပြုသည်ကို မမြင်ဖူး မကြားဖူး။

Verse 4

एतत्सर्वं कथय मे ऋषिभिः सहितस्य वै । अस्य तीर्थस्य माहात्म्यं माण्डव्यस्य कुतूहलात्

ဤအရာအားလုံးကို အပြည့်အစုံ ငါ့အား ပြောပြပါလော့၊ ငါသည် ရှိသီတို့နှင့်အတူ ထိုင်နေစဉ်ပင်။ မာဏ္ဍဝျယ အကြောင်းနှင့် ဤသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၏ မဟိမကို သိလိုသော စိတ်ကူးယဉ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 5

श्रीमार्कण्डेय उवाच । शृणु राजन्यथावृत्तपुरा त्रेतायुगे क्षितौ । लोकपालोपमो राजा देवपन्नो महामतिः

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မုနိက မိန့်သည်– အို မင်းကြီး၊ နားထောင်လော့။ ရှေးကာလ တ్రေတားယုဂ၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို။ လောကပာလနှင့် တူသော မဟာဉာဏ်ရှိ ရာဇာတစ်ပါး ရှိ၍ အမည်မှာ ဒေဝပန္န ဖြစ်သည်။

Verse 6

धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च यज्वा दानरतः सदा । प्रजा ररक्ष यत्नेन पिता पुत्रानिवौरसान्

သူသည် ဓမ္မကို သိသူ၊ ကျေးဇူးသိတတ်သူ၊ ယဇ္ဉ ပြုသူ ဖြစ်၍ အမြဲတမ်း ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) တွင် စိတ်ဝင်စားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကြိုးစား၍ ပြည်သူကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီး ဖခင်က မိမိသားရင်းများကို ကာကွယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 7

दात्यायनी प्रिया भार्या तस्य राज्ञो वशानुगा । हारनूपुरघोषेण झङ्काररवनादिता

ထိုရာဇာ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မဟာမိဖုရားမှာ ဒာတျာယနီ ဖြစ်၍ မင်း၏ အမိန့်ကို လိုက်နာသူ ဖြစ်သည်။ လည်ဆွဲနှင့် ခြေကွင်း (နူပုရ) တို့၏ ချင်ခနဲမြည်သံကြောင့် သူမသည် သံလွင်လွင် ထင်ရှားလျက်ရှိသည်။

Verse 8

परस्परं तयोः प्रीतिर्वर्धतेऽनुदिनं नृप । वंशस्तम्बे स्थितो राजा संशास्ति पृथिवीमिमाम्

အို မင်းမြတ်၊ သူတို့နှစ်ဦး၏ အပြန်အလှန်ချစ်ခင်မှုသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တိုးပွားလာ၏။ မျိုးဆက်၏ တိုင်တံခွန်ကဲ့သို့ တည်ကြည်သော ရှင်ဘုရင်သည် ဤမြေပြင်ကို တရားသဖြင့် ကောင်းစွာ အုပ်ချုပ်၏။

Verse 9

हस्त्यश्वरथसम्पूर्णां धनवाहनसंयुताम् । अलंकृतो गुणैः सर्वैरनपत्यो महीपतिः

မြေရှင်ဘုရင်သည် ဆင်၊ မြင်း၊ စစ်ရထားတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသော တပ်မတော်နှင့် ငွေကြေး၊ ယာဉ်ပို့ဆောင်ရေးတို့ကို ပိုင်ဆိုင်၏။ သီလဂုဏ်အလုံးစုံဖြင့် အလှဆင်ထားသော်လည်း ရှင်ဘုရင်သည် သားသမီးမရှိသေး၏။

Verse 10

दुःखेन महताविष्टः संतप्तः सन्ततिं विना । स्नानहोमरतो नित्यं द्वादशाब्दानि भारत

အို ဘာရတ၊ သားသမီးမရှိခြင်းကြောင့် သူသည် ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုတွင် နစ်မြုပ်ကာ စိုးရိမ်ပူဆွေးမှု၏ အပူဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေ၏။ သို့သော်လည်း နေ့စဉ် သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်ခြင်းနှင့် မီးဟောမပြုခြင်းတို့၌ မပြတ်မနား တည်ကြည်စွာ ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင် ဆောင်ရွက်၏။

Verse 11

व्रतोपवासनियमैः पत्नीभिः सह तस्थिवान् । आराधयद्भगवतीं चामुण्डां मुण्डमर्दिनीम्

ဘုရင်သည် မိဖုရားများနှင့်အတူ ဝရတ၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် စည်းကမ်းကျင့်သုံးမှုတို့၌ တည်ကြည်စွာ နေထိုင်၏။ ထို့နောက် မုဏ္ဍကို သတ်ဖြတ်သော မုဏ္ဍမရ္ဒနီ ဘဂဝတီ ချာမုဏ္ဍာကို အာရాధနာပြု၏။

Verse 12

स्तोत्रैरनेकैर्भक्त्या च पूजाविधिसमाधिना । जय वाराहि चामुण्डे जय देवि त्रिलोचने

စတုတ္ထများစွာဖြင့်၊ ဘက္တိဖြင့်၊ ပူဇော်နည်းလမ်း၌ စိတ်တည်ငြိမ်သမာဓိဖြင့် သူသည် ချီးမွမ်းတော်မူ၏— “ဇယ ဝါရာဟီ! ဇယ ချာမုဏ္ဍာ! ဇယ ဒေဝီ တြိလိုචနီ!”

Verse 13

ब्राह्मि रौद्रि च कौमारि कात्यायनि नमोऽस्तु ते । प्रचण्डे भैरवे रौद्रि योगिन्याकाशगामिनि

အို ဘြာဟ္မီ၊ အို ရော်ဒရီ၊ အို ကೌမာရီ၊ အို ကာတ်ယာယနီ—သင့်အား နမസ്കာရ ပြုပါ၏။ အို ပြင်းထန်သူ၊ အို ဘဲရဝီ၊ အို ရော်ဒရီ—ကောင်းကင်၌ သွားလာသော ယောဂိနီမယ်တော်!

Verse 14

नास्ति किंचित्त्वया हीनं त्रैलोक्ये सचराचरे । राज्ञा स्तुता च संतुष्टा देवी वचनमब्रवीत्

လောကသုံးပါး၌—လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာအားလုံးတွင်—သင့်ထက် နိမ့်သည့်အရာ မရှိပါ။ ရာဇာက ဤသို့ ချီးမွမ်းသဖြင့် ဒေဝီမယ်တော် ပျော်ရွှင်တော်မူကာ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 15

वरयस्व यथाकामं यस्ते मनसि वर्तते । आराधिता त्वया भक्त्या तुष्टा दास्यामि ते वरम्

သင်၏စိတ်၌ ရှိသမျှ ဆန္ဒအတိုင်း အလိုရှိရာကို ရွေးချယ်ပါ။ သင်၏ ဘက္တိဖြင့် ငါ့ကို အာရာဓနာပြုသဖြင့် ငါ ပျော်ရွှင်တော်မူ၏; သင့်အား ဆုတောင်းပြည့်စုံသော ဝရကို ပေးမည်။

Verse 16

देवपन्न उवाच । यदि तुष्टासि देवेशि वरार्हो यदि वाप्यहम् । पुत्रसन्तानरहितं संतप्तं मां समुद्धर

ဒေဝပန္နက ပြောသည်– “အို ဒေဝေရှီ၊ သင် ပျော်ရွှင်တော်မူလျှင်၊ ငါလည်း ဝရခံယူရန် ထိုက်တန်လျှင်၊ သားသမီးနှင့် မျိုးဆက်မရှိ၍ ပူပန်နေသော ငါ့ကို ဤဒုက္ခမှ ကယ်တင်မြှောက်တော်မူပါ။”

Verse 17

सन्तानं नय मे वृद्धिं गोत्ररक्षां कुरुष्व मे । अपुत्रिणां गृहाणीह श्मशानसदृशानि हि

ငါ့၏ မျိုးဆက်ကို တိုးပွားစေ၍ ငါ့၏ ဂိုတ်ရကို ကာကွယ်တော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား ဤလောက၌ သားမရှိသူတို့၏ အိမ်များသည် အမှန်တကယ် သင်္ချိုင်းမြေကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 18

पितरस्तस्य नाश्नन्ति देवता ऋषिभिः सह । क्रियमाणेऽप्यहरहः श्राद्धे मत्पितरः सदा

သူ၏ ပိတရများသည် မစားသုံးကြ၊ ရှိသီများနှင့်အတူ ဒေဝတာတို့လည်း မခံယူကြ။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရှရာဒ္ဓ ပြုလုပ်သော်လည်း ကျွန်ုပ်၏ ဘိုးဘွားပိတရများသည် အမြဲမပြည့်ဝနေကြသည်။

Verse 19

दर्शयन्ति सदात्मानं स्वप्ने क्षुत्पीडितं मम । इति राज्ञो वचः श्रुत्वा देवी ध्यानमुपागता

ကျွန်ုပ်၏ ပိတရများသည် အိပ်မက်ထဲတွင် မကြာခဏ ပေါ်လာ၍ ဆာလောင်မှုဒဏ်ကြောင့် ညှဉ်းပန်းနေကြသည်။ မင်း၏ စကားကို ကြားသော် ဒေဝီသည် ဓ്യာနသမာဓိသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 20

दिव्येन चक्षुषा दृष्टं त्रैलोक्यं सचराचरम् । प्रसन्नवदना देवी राजानमिदमब्रवीत्

ဒေဝီသည် ဒိဗ္ဗစက္ခုဖြင့် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးပါဝင်သော တြိလောကကို မြင်တော်မူ하였다။ ထို့နောက် မျက်နှာတည်ငြိမ်ပျော်ရွှင်သော ဒေဝီသည် မင်းအား ဤသို့ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 21

सन्तानं नास्ति ते राजंस्त्रैलोक्ये सचराचरे । यजस्व यज्ञपुरुषमपत्यं नास्ति तेऽन्यथा

အို မင်းကြီး၊ တြိလောကအနှံ့—လှုပ်ရှားသူနှင့် မလှုပ်ရှားသူတို့အကြား—သင်အတွက် သားသမီးကံ မရှိ။ ထို့ကြောင့် ယဇ္ဉပုရုಷကို ပူဇော်အာရాధနာပြုလော့; မဟုတ်လျှင် သင်သည် သားမရနိုင်။

Verse 22

मया दृष्टं महीपाल त्रैलोक्यं दिव्यचक्षुषा । एवमुक्त्वा गता देवी राजा स्वगृहमागमत्

အို မြေကြီးကို ကာကွယ်သော မဟီပာလ၊ ကျွန်ုပ်သည် ဒိဗ္ဗစက္ခုဖြင့် တြိလောကကို မြင်ပြီးပြီ။ ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် ဒေဝီသည် ထွက်ခွာသွား၍ မင်းသည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်လာ하였다။

Verse 23

इयाज यज्ञपुरुषं संजाता कन्यका ततः । तेजस्विनी रूपवती सर्वलोकमनोहरा

သူသည် ယဇ္ဉပုရုရှကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ခဲ့ပြီးနောက် သမီးတစ်ယောက် မွေးဖွားလာ하였다။ သူမသည် တေဇောမင်းတောက်၍ လှပကာ လောကအားလုံး၏ နှလုံးသားကို ဆွဲဆောင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 24

देवगन्धर्वलोकेऽपि तादृशी नास्ति कामिनी । तस्या नाम कृतं पित्रा हर्षात्कामप्रमोदिनी

ဒေဝလောကနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗလောကတွင်ပင် သူမကဲ့သို့သော မိန်းမ မရှိခဲ့။ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် အဖေက သူမကို ‘ကာမ-ပရမောဒိနီ’—ကာမနာကို ရွှင်လန်းစေသူ ဟု အမည်ပေး하였다။

Verse 25

ततः कालेन ववृधे रूपेणास्तम्भयज्जगत् । हंसलीलागतिः सुभ्रूः स्तनभारावनामिता

ထို့နောက် အချိန်ကြာလာသဖြင့် သူမ ကြီးပြင်းလာကာ အလှတရားဖြင့် လောကကို အံ့ဩစေသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။ သူမ၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှုသည် ဟံသာ၏ လီလာကဲ့သို့ နူးညံ့၍ မျက်ခုံးလှပကာ ရင်သားအလေးကြောင့် အနည်းငယ် ငုံ့နေ하였다။

Verse 26

रक्तमाल्याम्बरधरा कुण्डलाभरणोज्ज्वला । दिव्यानुलेपनवती सखीभिः सा सुरक्षिता

သူမသည် အနီရောင် ပန်းမော်လီနှင့် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်၍ နားကပ်နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကြောင့် တောက်ပနေ하였다။ ဒိဗ္ဗအနံ့သာလိမ်းကျံထားပြီး မိတ်သဟာယများက သေချာစွာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်하였다။

Verse 27

कुचमध्यगतो हारो विद्युन्मालेव राजते । भ्रमराञ्चितकेशी सा बिम्बोष्ठी चारुहासिनी

ရင်သားအလယ်တွင် တင်ထားသော လည်ဆွဲသည် လျှပ်စစ်မော်လီကဲ့သို့ တောက်ပနေ하였다။ ဆံပင်သည် ပျားအုပ်ကဲ့သို့ အမဲနက်၍ နှုတ်ခမ်းသည် ဘိမ္ဗသီးကဲ့သို့ နီရဲကာ အပြုံးသည် ချစ်စရာကောင်း하였다။

Verse 28

कर्णान्तप्राप्तनेत्राभ्यां पिबन्तीवाथ कामिनः । चन्द्रताम्बूलसौरभ्यैराकर्षन्तीव मन्मथम्

နားတိုင်အောင် ရှည်လျားသကဲ့သို့သော မျက်လုံးများဖြင့် သူမသည် ချစ်သူတို့ကို မျက်စိတစ်ချက်ဖြင့်ပင် သောက်သုံးသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ လမင်းကဲ့သို့ သင်းပျံ့သော ကွမ်းရနံ့ဖြင့်လည်း ချစ်ခြင်း၏နတ် မန္မထကိုတောင် သူမဘက်သို့ ဆွဲဆောင်သကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 29

कम्बुग्रीवा चारुमध्या ताम्रपादाङ्गुलीनखा । निम्ननाभिः सुजघना रम्भोरू सुदती शुभा

သူမ၏ လည်ပင်းသည် သင်္ခါကဲ့သို့၊ ခါးသည် သေးသွယ်လှပ၏။ ခြေ၊ ခြေချောင်းနှင့် လက်သည်းတို့မှာ ကြေးနီနီရောင် အလင်းတောက်၏။ နာဗီနက်ရှိုင်း၍ တင်ပါးသဏ္ဍာန်ကောင်း၊ ရမ္ဘါကဲ့သို့သော ပေါင်တံ၊ သွားလှ—သူမသည် မင်္ဂလာရှိ၍ လှပသန့်ရှင်း၏။

Verse 30

मातापितृसुहृद्वर्गे क्रीडानन्दविवर्धिनी । एकस्मिन्दिवसे बाला सखीवृन्दसमन्विता

မိခင်၊ ဖခင်နှင့် မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းတို့အကြား ချစ်ခင်ခံရပြီး ကစားပျော်ရွှင်မှုကို အမြဲတိုးပွားစေသော ထိုကလေးမလေးသည် တစ်နေ့တွင် မိတ်သမီးအုပ်စုနှင့်အတူ ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 31

चन्दनागरुतांबूलधूपसौमनसाञ्चिता । गृहीत्वा पुष्पधूपादि गता देवीप्रपूजने

စန္ဒကူး၊ အဂရုသစ်၊ ကွမ်း၊ မီးခိုးနှင့် သင်းပျံ့သော ပန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ပန်း၊ မီးခိုး စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ကိုင်ဆောင်၍ ဒေဝီကို ပူဇော်ရန် သွားလေ၏။

Verse 32

तडागतट उत्सृज्य भूषणान्यङ्गवेष्टकान् । चक्रुः सरसिताः क्रीडां जलमध्यगतास्तदा

ရေကန်ကမ်းကို စွန့်ခွာ၍ အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် ကိုယ်ပတ်အဝတ်များကို ချထားကာ၊ ထို့နောက် သူတို့သည် ရေအလယ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ကန်အတွင်း၌ ကစားပျော်ရွှင်ကြလေ၏။

Verse 33

क्रीडन्तीं तामवेक्ष्याथ ससखीं विमले जले । राक्षसः शम्बरो नाम श्येनरूपेण चागमत्

သူမသည် မိတ်သဟာယများနှင့်အတူ ကြည်လင်သောရေထဲတွင် ကစားနေသည်ကို မြင်သဖြင့်၊ သမ္ဗရ အမည်ရှိ ရက္ခသသည် ငှက်ကောင် (ဟော့ခ်) ပုံသဏ္ဌာန်ယူကာ ထိုနေရာသို့ လာရောက်하였다။

Verse 34

गृहीता जलमध्यस्था तेन सा काममोदिनी । खमुत्पपात दुष्टात्मा गृहीत्वाभरणान्यपि

သူမသည် ရေထဲအလယ်၌ ရှိနေစဉ်၊ ထိုသူက ကာမမောဒိနီကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။ ထိုစိတ်ဆိုးသောသူသည် အလင်္ကာများကိုပါ ယူဆောင်ကာ ကောင်းကင်သို့ ခုန်တက်သွား하였다။

Verse 35

वायुमार्गं गतः सोऽथ कामिन्या सह भारत । अपतन्कुण्डलादीनि यत्र तोये महामुनिः

ထို့နောက် သူသည် မိန်းကလေးနှင့်အတူ လေ၏လမ်းကြောင်းဖြင့် သွားလေ၏၊ အို ဘာရတ။ မဟာမုနိ ရေထဲ၌ တည်ရှိရာနေရာတွင် နားကပ်နှင့် အခြားအလင်္ကာများ ကျလွှတ်ကျသွား하였다။

Verse 36

माण्डव्यो नर्मदातीरे काष्ठवत्संजितेन्द्रियः । लीनो माहेश्वरे स्थाने नारायणपदे परे

နရမဒါမြစ်ကမ်း၌ မာဏ္ဍဝျ မုနိသည် သစ်တုံးကဲ့သို့ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ မဟေရှဝရ၏ သန့်ရှင်းရာဌာန၌ လုံးဝစိမ့်ဝင်နေ၍ နာရာယဏ၏ အမြင့်ဆုံးပဒ၌ တည်ငြိမ်နေ하였다။

Verse 37

तस्य चानुचरो भ्राता भ्रातुः शुश्रूषणे रतः । तपोजपकृशीभूतो दध्यौ देवं जनार्दनम्

ထို့အပြင် သူ၏ညီအစ်ကိုသည် အနုစရအဖြစ် အစ်ကိုကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရာ၌ အမြဲရတနာဖြစ်၍၊ တပနှင့် ဇပကြောင့် ပိန်လှီလာကာ သခင် ဂျနာရ္ဒနကို ဓ്യာနပြုနေ하였다။

Verse 169

। अध्याय

“အခန်း” (အခန်းခွဲခြားမှုကိုညွှန်သော ကော်လိုဖွန်အမှတ်)။